Ustawa z dnia 5 sierpnia 1922 r. w sprawie wolności zgromadzeń przedwyborczych.

Wszystkie. zgromadzenia, zwoływane przez wyborców, względnie przez kandydatów na posłów,

w okresie wyborczym, t. j. od dnia rozpisania wyborów aż do dnia wyborów, nie wymagają

zezwolenia władz administracyjnych.

Zgromadzenie przedwyborcze na drogach i placach publicznych winno być zgłoszone przez

osobę, zwołująca zgromadzenie, przed odpowiednią władzą administracyjną I instancji

lub najbliższym posterunkiem policyjnym w terminie nie późniejszym niż na 24 godziny

przed rozpoczęciem zgromadzenia.

Zgłoszenie, wspomniane w art. 2, może być pisemne albo ustne i powinno zawierać: 1)

imię i nazwisko zwołującego, 2) oświadczenie, że zgromadzenie to jest przedwyborcze,

3) adres zwołującego. Władze niezwłocznie wystawiają poświadczenie o zgłoszeniu zgromadzenia.

Wymienione w art. 3 zgłoszenie i poświadczenie są wolne od wszelkich opłat stemplowych.

Ustawa niniejsza nie krępuje w niczem zebrań w lokalach zamkniętych, przyczem podwórze

i ogródek, stanowiące organicznie zamkniętą całość z gmachem, uważa się za lokal zamknięty.

Wszystkie postanowienia dotychczasowych przepisów, sprzeczne z niniejszą ustawą, tracą

moc prawa.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia, a wykonanie jej powierza

się Ministrowi Spraw Wewnętrznych.