Rozporządzenie wykonawcze Ministra Zdrowia Publicznego z dnia 2 czerwca 1922 r. w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Ministrem Skarbu do ustawy z dnia 23 kwietnia 1920 roku o ograniczeniach w sprzedaży i spożyciu napojów alkoholowych.

§ 1.

tłów, używanych na lądzie,

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w

cie z dniem 15 lipca 1922 roku.

Minister Przemys ł u i Handlu

Stefan Ossowski

ży­

462.

Rozporządzenie wykonawcze Ministra Zdro-

wia Publicznego

z dnia 2 czerwca 1922 r.

w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrz­

nych i Ministrem Skarbu do ustawy z dnia

23 kwietnia 1920 roku o ogra n iczeniach w sprze-

.

daży

i spożyci u na pojó w alkoh olowych.

Na podstawie art. 12 ustawy z dn. 23 kwietnia

1920 r.o ograniczeniach w sprzedaży i spożyciu napojów alkoholowych (D z. U. R. P. r. 1922 N2 35

poz. 299) za rz ą dza się co n a stępuje

§ t. Wytwa rzanie w kraju i sprowadzanie z zagranicy napojów alkoholowych, z awie rających ponad

45 % ; alkoholu jest wzb roni one. Ograniczenie to nie

tyczy się wyrobu spirytusu w ogólności i wytwarzania

wyższa-procentowych napojów alkoholowych, przeznaczonych na eksport.

Piwo, zawierają ce do 2,5% alkoholu, co powinno

być

zazn aczone · przez producenta na naczyniu,

w którem wypuszcza się je w hand el (antałe k, butelka i t. p.), nie podlega ogra niczeniom ustawy.

Przez fuzle w znaczeniu artyku ł u 3 ustawy rozumieć należy produkty, otrzymane przy d estylacji

spirytusu surowego, wyp ę d zo ne g o z m aterj a łów zbożowych, okopowych i melasy, zawarte w destylacie

jako domieszka obok sp irytusu ety lowego.

§ 2. Całkowity zakaz sprzedawania i podawania napojów alkoho lowych, op rócz wypadków, wymienionych wart. 7 ustawy, może n as tą pi ć w danej

gminie na zasadzie gło s o wa nia powszechnego. Gło­

sowanie odbywa s ię na zasadach, obo w i ą zujących

przy wyborach do Sejmu. G ł osowanie odbywa się

na podstawie ostatnich list wyborczych do Sejmu.

Zaskarżenie uch wały odbywa si ę w trybie, przewidzianym przez ustawę o wyborach do Sejmu.

\

§ 3. O liczbie i roz mieszczeniu miejsc wyszynku i detalicznej sprzed a ż y na pojów alkoholowych

decyduje właściwa komisja do walki z alkoh olizmem

(§§ 8, 9 i 10 niniejszego rozp o rzą dze nia ) . Udzielanie

koncesji na wyszynk, lub sprz ed aż detal iczną napojów ,alkoholowych nal eży do kom pete ncji Min iste rstwa

Skarbu (w województwach: krakowskim, lwowskim,

itariisławowskim i tarnopolskim - do kompetencji Mi-

~ 51.

nisterstwa Przemysł u i Handlu, w województwach

pomorskim i poznańskiem według dotychczas obowiązujących ustaw).

§ 4.

Konsumentem, w rozumieniu ustawy, jest

na miejscu, czy

każdy kupujący czy to dla spożycia

też dla spożycia w domu.

Koncesje na wyszynk lub sprzedaż detanapojów alkoholowych dla zakładów, wyszczególnionych wart. 7 ustawy punkty a), b), c), d), h),

jako wygasłe z dn. 1 stycznia 1921 r., przedłużane

być nie mogą.

§ 5.

liczną

I

§ 6. Wydawanie zarządzeń,

wymienionych

wart. 7 ustawy punkty e-l) i g), należy do władzy

administracyjnej I instancji, a wymianionych w punkcie e-2), · do władzy administracyjnej II instancji.

§ 7. Za niedozwoloną sprzedaż lub podawanie

napojów alkoholowych właściciel zakładu odpowiada

zawsze, personel pozostały tylko wtedy, gdy bezpośrednio przyczynił się do sprzedaży nielegalnej.

Postanowienia przedostatniego ustępu art. 7

ustawy mają zastosowanie w wypadkach wyrażnego

i widocznego dla otoczenia stanu nietrzeźwości ewentualnie stwierd zonego przez lekarza.

I{arze za doprowadzenie kogokolwiek do stanu

nietrzeźwości podlega te n, kto go świadomie do tego

stanu doprowadził.

Władze administracyjne, nakładające karę za

powtórne przekroczenie niniejszej · ustawy, zawiadamiają o tern właściwe władze skarbowe w celu zastosowania przepisu us t ępu 3 art. 8 ustawy o cofni ęciu koncesji.

Na zasadzie art. 9 ustawy karom, wyszczególnionym wart. 8 ustawy, podlegają po za właścicie­

lem, względnie zarządcą i służbą, również ci wszyscy,

którzy obchodzą przepisy ustawy przez spożywanie

przyniesionych ze sob ą napojów alkoholowych w miejscu i czasie zabroni onym przez przepisy ustawy.

§ 8. Przy wład za ch administracyjnych I i II

instancji ustanawia się komisje do walki z alkoholizmem, w których skł a d w chodzą: przedstawiciel

władzy adm ini st racyjn ej lu b jego zastępca jako przewodniczący, przedstawiciel Ministerstwa Zdrowia Publicznego, pq:edstawici el Ministerstwa Skarbu, 2 przedstawicieli samo r z ą du (Sejm iku powiatowego względnie

Rady powiatowej, ' Rady miejskiej w miastach wydz ielonych) or az 2 p rz edstawicieli organizacji społecznych, mających na celu walkę z alkoholizmem,

ewentualnie zrzesz e ń oświ atowych lub współdziel­

czych.

§ 9. Do zakresu kompete ncji komisji wchodzi

a) określ en ie liczby i rozmieszczenia miejsc

spr z edaży d etalicznej oraz wyszynku napojów

alkoholowych (za podstawę obliczeń bierze

si ę ludno ś ć całego powiatu, względnie miasta

wyd zielon ego);

b) opinjow anie w sprawie kar administracyjnych.

Orzecze ni e kar ne władzy administracyjnej

moż e nastąpi ć jedynie po otrzymaniu opinji

komisji, przycze m opinja komisji w dosłow­

nym odpisie winna być dołączona do rejestru karnego;

N951.

Ozien nik Ustaw. Poz. 462, 463, 464 i 465.

c) wyznaczenie delegatów swoich dla kontroli

wykonywania przepisów ustawy oraz rozporządzeń, na ich podstawie wydanych.

§ 10.

871 '

§ 3.

Komisarz dla likwidacji Izby czynnym

do przeprowadzenia przez Rady Izb Lekarskich lwowskiej i krakowskiej pierwszych wyborów

do zarządu (Wydziału wy~onawczego) Izby, któremu

komisarz dla likwidacji odda akta i majątek Izby

zlikwidowanej.

będzie

aż

Komisje do walki z alkoholizmem przy

adm. II instancji są instytucjami nadzorczemi dla komisji przy władzach adm. I instancji oraz

instancją odwolawczą dla orzeczeń komisji przy wła­

§ 4. Od zarządzeń komisarza dla likwidacji

. przysługuje prawo odwołania si~ w przeciągu dni 14·tu

dzach adm. I instancji

Ostateczna decyzja w każdym razie należy do do Ministra Zdrowia Publicznego.

Ministerstwa Zdrowia Publicznego.

§ 5. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

Przy wykonywaniu swych czynności członkom

z

dniem

ogłoszenia.

komisji służą prawa urzędników państwowych. ,

Minister Zdrowia Publicznego

§ 11. Winni przekroczenia niniejszego rozpoCbodźko

rządzenia ulegają karom, przewidzianym wart. 8 ustawy o ograniczeniach w sprzedaży i spożyciu napolów alkoholowych. '

464.

władzach

§ 12. Regulamin dla komisji do walki z alkoholizmem wydaje Minister Zdrowia Publicznego w porozumieniu z Ministrami Spraw Wewnętrznych i Skarbu.

Rozporządzenie Ministra Skarbu

§ 13. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem jego ogłoszenia. Jednocześnie traci

moc obowiązującą rozporządzenie wykonawcze z dn.

16 września 1920 r. (Dz. U. R. P. N2 98, poz. 650).

o zwlni~ciu kas skarbowych, Istniejących poza

siedzibą inspektoratów skarbowych w M.ało­

polsce.

Minister Zdrowia Publicznego

Cbodtko

Minister Sraw Wewnt::trznych

z dnia 19 czerwca 1922 r.

Na zasadzie art. 4 i 15 ustawy z dn. 31 lipca

1919 r. o tymczasowej organizacji władz i urzt::dów

skarbowych (Dz. P. P. P. N2 65, poz. 391) zarządza

sią co nastt::puje

Kamieński

Minister Skarbu

Mieba/ski

463.

Rozporządzenie

Ministra Zdrowia

Publicznego

z dnia 17 czerwca 1922 r.

w;przedmiocie likwidacji Izb Lekarskich we Lwowie i Krakowie.

Na podstawie art. 47 ustawy z dnia 2 grudnia

1921 r. o ustroju i zakresie działania Izb Lekarskich

(Dz. U. R. P. N2 105 poz. 763) zarządza się co następuje

Izbę Lekarską we Lwowie i Izbę Lekarską

Krakowie, istniejące w myśl austrjackiej ustawy

§ 1.

w

dnia 27 grudnia 1891 r. (austr. Dz. U. P. N2 6)

i rozporządzenia b. Namiestnictwa Galicyjskiego z dnia

9 czerwca 1893 r. (Dz. U. Kr. N231) stawia się w stan

likwidacji.

Z

§ 2.

Dla dokonania likwidacji wymienionych

w § 1 Izb Lekarskich ustanawia sit:: 'ala każdej z nich

komisarza. Zadaniem komisarza dla likwidacji jest

1) objąć zarząd majątku Izby,

2) przeprowadzić likwidację Izby i przekazać

akta i majątek zlikwidowanej Izby nowej Izbie

Lekarskiej lwowskiej, względnie Izbie Lekarskiej krakowskiej, utworzonym rozporzą­

dzeniem Ministra Zdrowia Publicznego z dnia

15 marca 1922 r. (Dz. U. R. P. N2 41 poz. 353)

w pti6edmiocie utworzenia Izb Lekarskich.

§ 1. Zwija się istniejące poza siedzibą inspektoratów

skarbowych

następujące

kasy

skarbowe

w Małopolsce

a) w o k r t:: g u i z b Y s kar b o w e j we L w 0wie z dniem 1 lipca 1922 r. w miejscowościach

S%twina, Kozowa, Dynów, Bircza, Rożniatów, Medenice, Janów, Pru ch nik, Sieniawa, Krakowiec, 50'

kołów , Baligród, Lutowiska, Ulanów, Jabłonów, Dubiecko, Niżankowice, Gliniany, Łopatyn, Komarno,

Głogów, Bukowsko, Grzymałów, Podwołoczyska, Starasól, Mikulince, Ottynia, Borynia, Tłuste, Olesko,

Kulików,

b) w o krę g u i z b y s kar b o w e j w Kra k o·

w i e z d n i e m 1 s i e r p n i a 1922 r. w miejscowościach: Biecz, Brzostek, Cit::źkowice, Jaworzno,

Liszki, Niepołomice, Tuchów, Wiśnicz, Wojnicz, Żabno.

§ 2.

Rgendy zwinit::tych niniejszem kas przena kasy skarbowe, istniejące w siedzibie

właściwego inspektoratu skarbowego.

'

Minister Skarbu

Mieba/ski

chodzą

465.

Rozporządzenie Ministra Kolei Żelaznych

z dnia 20 czerwca 1 ·~22 r.

podziale wagonów przy przewozie węgla ~;/l­

miennego z kopalń zagłębi Dąp"'owskiego i }trakowskiego.

O

Na mocy dekretu z dn. 7 lu~ego 1919 1': o tymczasowem przekazaniu Ministrowi Komunikacji pr-.>Na

wydawania przepisQw o przewozi/'. pasażerów, baqa-

i

r5ziennlk Ustaw. Poz. 461 I 462.

Przy urządzaniu nowych k,~tłowni dlclkoprzynajmrtiej jedno wyjście z kotłowni powinno mieć drzwi na zewnątrz budynku otwierające s i ę bezpośrednio na wolną przestrzeń, nie pokrytą ani sufitem lub sklepieniem bądź

dachem. Jedynie przy kotłowniach u rządzanych pod

poziomem ziemi, wyjśc i e z kotłowni może być obudowane, musi być jednak oddzielne i prowadzić bezpośrednio na wolną p rz est rz eń.

Drzwi kotłowni nie

mogą zamykać si~ na klamki.