Ustawa z dnia 16 maja 1922 r. w przedmiocie powołania Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej do załatwiania zatargów zbiorowych pomiędzy właścicielami nieruchomości miejskich a dozorcami domowymi.

W wypadkach, gdy załatwienie zatargu zbiorowego pomiędzy właścicielami nieruchomości

miejskich a dozorcami domowymi w trybie, ustalonym przez ustawę z dn. 23 stycznia

1920 r. (Dz. U. R. P. № 8, poz. 53) okaże się niemożliwym, Minister Pracy i Opieki

Społecznej ma prawo powołać Nadzwyczajną Komisję Rozjemczą.

Przewodniczącego Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej mianuje Minister Pracy i Opieki

Społecznej. Prócz przewodniczącego w skład komisji wchodzić będą przedstawiciele

po jednym z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i 7. Ministerstwa Sprawiedliwości, oraz

w równej liczbie przynajmniej po trzech ze strony właścicieli nieruchomości i dozorców

domowych miasta, dla którego ma być wydane orzeczenie Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej.

Do wyznaczenia przedstawicieli upoważnione są organizacje właścicieli nieruchomości,

jako takich, oraz związki zawodowe dozorców domowych, zarejestrowane zgodnie z przepisami

prawa i działające na terenie danego miasta. W miastach, w których niema bądź organizacji

właścicieli nieruchomości, bądź związków zawodowych dozorców domowych, strona, niereprezentowana

przez organizacje, winna dokonać wyboru przedstawicieli. Wybory przeprowadza na wezwanie

inspektora pracy miejscowa władza administracyjna pierwszej instancji. W razie uchylenia

się bądź organizacji właścicieli nieruchomości, bądź związków zawodowych dozorców

domowych od wyznaczenia przedstawicieli, a w miastach, w których niema tych organizacji,

w razie uchylenia się większości właścicieli lub dozorców od udziału w wyborach, Nadzwyczajna

Komisja Rozjemcza będzie prawomocnie obradowała i decydowała w składzie trzech przedstawicieli

rządowych.

Nadzwyczajna Komisja Rozjemcza ma prawo ustanawiać warunki pracy i płacy dozorców

domowych. Komisja wyznacza wynagrodzenie stosownie do zakresu obowiązków, włożonych

w danem mieście na dozorcę, domowego, i do ilości wymaganej tamże od niego pracy przy

uwzględnieniu wielkości domu i dzielnicy miasta, w jakiej dom jest położony. Postanowienia

Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej obowiązują na okres czasu, przewidziany w postanowieniu,

i stanowią podstawę do zawierania indywidualnych, umów o pracę i płacą w miastach,

dla których zostały wydane. Indywidualne umowy pracy, zawierające warunki mniej korzystne

dla pracownika, niż ustalone w postanowieniu Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej, na

żądanie dozorcy domowego ulegają zastąpieniu przez to postanowienie.

Jeżeli po wydaniu orzeczenia Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej zawarta zostanie między

właścicielami nieruchomości a dozorcami domowymi umowa zbiorowa, postanowienia tej

ostatniej, bardziej korzystne dla pracowników, wchodzą z mocy ustawy na miejsce odnośnych

postanowień orzeczenia Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej.

Zatargi, wynikłe między stronami na tle niestosowania się do postanowień Nadzwyczajnej

Komisji Rozjemczej, inspektor pracy, na żądanie jednej ze stron, przekazuje do rozpatrzenia

Komisji Rozjemczej, przewidzianej ustawą z dn. 23 stycznia 1920 r. (Dz. U. R. P. №

8, poz. 53), w razie uchylenia się bądź właścicieli nieruchomości, bądź dozorców domowych

od wyznaczenia swych przedstawicieli do komisji rozjemczej, przedstawicieli tych mianuje

Minister Pracy i Opieki Społecznej. Zgoda drugiej strony na poddanie zatargu rozważeniu

przez Komisją Rozjemczą nie jest wymagana. Niestawiennictwo którejkolwiek ze stron

nie wstrzymuje biegu sprawy.

W razie potrzeby przymusowego wykonania orzeczenia komisji rozjemczej (art. 4), strona

zainteresowana przedstawia poświadczony przez inspektora pracy odpis orzeczenia do

sądu, który byłby właściwy dla rozważenia danego sporu, celem uzyskania nakazu wykonawczego.

Orzeczenia komisji rozjemczej mogą być przez sąd uchylone w razie

1)

pogwałcenia prawa lub niewłaściwej wykładni jego,

2)

pogwałcenia formalności postępowania o tyle istotnych, że wskutek niezachowania ich

niepodobna orzeczenia uznać za prawomocne,

3)

przekroczenia przez Komisje Rozjemczą zakresu nadanej jej kompetencji.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Ministrem Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem uchwalenia i obowiązuje na terenie b. dzielnicy

rosyjskiej i austrjackiej.