Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 4 kwietnia 1922 r. w przedmiocie składania kaucji przez zagraniczne zakłady ubezpieczeń, działające na obszarach b. Monarchji Austro-Węgierskiej, wchodzących w skład Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 1. Zagraniczne zakłady ube zpieczeń, działa­

na obszarach b. fv\onarchji Rustrjacko-Węgier­

skiej, wchodzących w sklad Rzeczypospolitej Polskiej,

na zabezpieczenie umów, zawartych na tych obszarach mają składać kaucję' w myśl niniejszego co.-

jące

porządzenia.

/

,

§ 2. Kaucja obejmuje

1. W dziale ubezpieczer'i życiowych

a) rezerwę składek wraz z przeniesieniem

, składek, przypadającą na portfel polski

(§ 1), obliczoną na koniec ostatniego roku

sprawozdawczego, oraz

b) kwotę, którą każdorazowo dla poszczególnego zakładu ubezpieczeń oznaczy urząd

nadzoru nad zakładami ubezpieczeń.

II. W działach ubezpieczeń od nieszczęśliwych

wypadków i odpowiedzialności pi'awnej

a) conajmniej połowę składek zebranych

w ostatnim roku sprawozdawczym na obszarach wymienionych \li § l, oraz

b) kwotę, którą każdorazowo oznaczy urząd

nadzoru nad zakładami ubezpiecZCI1.

III. W dziale ubezpieczeri. przewozowych

conajmn iej jedną cZ\va rtą część skła dek , zebranych IN ostatnim roku sprawozdawczym

na obszarach wymienionych VI § L

IV. W innych dzi::Jłach ubezpieczerl

conajmniej polowę składek zebranych

w ostatnim roku spra wozdawczym na

obszarach wymienionych w § 1~ ,

Przy ustalaniu wysokości kaucji nie potrąca się

udziału reasekuratorów.

Kaucja dla każdego poszczególn e!=jo działu ubezpieczeń nie może wynosić mniej niż 400.000 mk.

Zastrzega się wyznaczenie w poszczególnych

wypadkach kaucji, przekraczającej normy zawarh~

w niniejszym artykule.

'

§ 3. Wysokość kaucji ustala corocznie urząd

n adzoru nad zakładami ubezpieczeft na podstawie

danych z kaika ubieg/ego rOKU sprawozdawczego,

przyczem oszacowuje na nowo walory złożo ne tytu·

łelll kaucji wedle kursu giełdowego, przy kOlicu ubie·

głego roku.,

Dane potrze bne do ustalania kaucji oraz plan

pokrycia kaucji winny być dostarczane urzędowi nad·

zoru na zakładami ubezpieczeń wraz ze zwyczajllem

sprawozdaniem za ubiegły rok, w każdym razie nie'

później niż 30 kwietnia.

W ubezpieczeniach życio­

wych winien odnośny rzeczoznawca (aktuarjusz)

stwierdzić prawd ziw ość obliczenia rezerwy składek

i przeniesien ia składek.

W razie nieprzedłoźenia w terminie danych pottzebnych do ustalenia wysokości l<alicji urząd nadzoru nad zakładami ube z p ieczeń oznaczy wysokość

kaucji według swego uznania. W tym wypadku

kaucja musi być złożona \If gotówce.

Pokryci e kaucji (§ 3 liSt. 1) winno nastą­

pić Vi ciągu dwuch miesięcy po zakomunilwwaniu

zakładowi ubezpieczeń jej wysokości.

Kaucja , mo że być złożona \'f gotówce, w walorach, mających pupilarne bezp iecz eństwo na obszarach wymienionych w § 1 lub VI wierzytelnościach

zabezpieczonych hipotekami, posiadajqcemi bezpieczeństwo pupiiarne.

Pożyczki i zaliczki pollsov/e zalicza się na poczet kaucji.

§ 4.

nadzoru n ad zakładami ubezpieczeń rozstrzyga czy zaofia~owane , pokrycie: jest od·

powiednie i w jakiej wartości należy je przyjąć.

§ 5.

N~

.---

38.

, - - _ . - - - - ------

Urząd

Przyw; erzytelnościach za~ezpieczonych hipotecznie 2<lkład ubezpi.::czell jest o bowiązan y wykazać

przy pomocy urzędowych dokumentów i opinji rzeczoznawców, że w ierzytelność taka ma pup ilarne bezpieczeństwo.

'

§ 6.

Depozyty gotówkowe i papiery pupilarne

w Polskiej Krajowej I<:asie Pożytz­

l\Owej z o znacze niem ich przeznaczenia.

Wymiana lub zwrot tych depozytów wymaga

zezwolenia urzędu' nadzoru nad zaldadami ubezmają być złożone

piecz2ń .

Przy pokry\vaniu kaucji Wierzytelnościami hipotecznie zabezpieczone mi należy w księdze hipotecz·

nej za$trzedz, że odnośna wierzytelność nie ITIoże '

uledz żadnej zmianie, bez zezwolenia urzędu nadzoru

nad zakładam i ub czpie czet'I.

Urzędowy odpis t akiego zastrzeżenia najeży

p rzedłożyć u rz ędo wi nadzoru nad zakładami ,. ubeż­

pieczeń.

Koszta zdeponowania kaucji i administrowania

ponosi 'zakład ubezpieczeń.

Urząd nadzoru nad zakładami ubezpieczeń może zażądać zastąpienia PFyjętego pokrycia kaucji ;

innem, jeżeli pewność poluycia stanie się wątpliwą.

n ią

, § 7. W razie niepokrycia kaucji w ciągu dwuch

miesi ęcy po zakomunikowaniu zakładowi ubezpieczeń jej wysokości nastąpi zakaz działalności akwizycyjnej zakładu na obszarach oznaczonych w § 1.

§ 8. Kaucję w myśl niniejszego rozporządze·

nia ma się złożyć po raz pierwszy za rok 1921. Dane

potrzebne do ustalenia kaucji za r. 1921 wraz z planem pokrycia należy przedłożyć do 31 maja 1922 r.

W razie niezastosowania się do niniejszego postanowienia wejdą w życie postanowienia § 3 ust. 3.

§ 9. Rozporządzęnie niniej sze wchodzi w życie

z dniem o głosz enia.

'

Z ch w ilą wejścia w życie niniejszego rozporzą­

dzenia tra ci moc obowiązującą rozporządzenie Minjstra Skarbu z dn. 9 lutego 1920 r. (Dz. U. R. P. N~ 24,

poz. 145).

Minister Skarbu

Nieba/ski

317.

Rozporządzenie Ministra Skarbu

Ministra

Sprawiedliwości

z dnia 13 maja 1922 r.

wydane w por ozumieniu z I'I"\inistl'em Prtelmysłu

i Handlu celem wyh:onania ustawy z dnia 26

październi ka

1921 lr. o op ła tach stemp!owy<:h

od weksli.

Na mocy art. 18 ust.:",vy z dn. , 26 października

1921 r. o opłatach stemplowych od weY<sli (Dz. U.

R. P. z 1922 r. J{~ 38, poz. 313), oraz art. 2 ustawy

z dnia 7 kwietniót 1922 r. w przedmioCie zniesieni~

,Ng 38.

- -- --------- --------

-

\

Dziennik Ustaw. Poz. 315 i 316.

od wyciągów z ksiąg metrykalnych, podwyższa się

na 50 marek;

2. W , art. 32 dekretu z dnia 7 lutego 1919 r.

(Dz. P. P. P. N2 14, poz. 145) tudzież w poz. tar.

2 lit. a), b) austr. ustawy z dnia 13 grudnia 1862 r.

(Rustr. Dz. Ust. P. .N2 89) od odpisów i VI poz. tar. 7

lit. h) <lustr. ustawy z dnia 9 lutego 1850 r. (Rustr.

Dz. Ust. P. N2 50) od dyplikatów podwyższa się na

100 marek od każdej stronicy. Stronicę zaczętą uważa się za całą.

Jeżeli strona, żądająca poświadczenia zgodności

z orygin ałem, sama sporządziła odpis, to opłata za

po świadczenie zgodności wynosi 50 mk. od każdej

stronicy odpisu.

3. W poz. tar. 7 lit. g) au str. ustawy z dnia

9 lutego 1850 r. (Pmstr. Dz. Ust. P. N2 50) od wymienion ych tam licencji i t. d. podwyższa się na

500 mk.;

4. W poz. tar. 101 I R. b. austr. ustawy z dnia

13 grudnia 1862 r. (w brzmIeniu, ustalonem w § 12

lit. a), c) austr. ces. rozp. z dnia 28 sierpnia 1916 r.

Rustr. Dz. Ust. P. N2281) od kolejowych listów przewozowych podwyższa się na 50 mk.;

5. W poz. 8 taryfy stemplowej niemieckiej od

zezwoleń na używanie motorowych środków przewozowych podwyższa się d z iesi ę ciokrotnie;

6. Stałą opłatę stemplową, ustanowioną w poz. 43

taryfy stemplowej pruskiej (ogłoszonej rozporządze­

niem pruskiego Ministra Skarbu z dnia 30 czerw·ca

1909 r. Zb. Pr. str. 535) od świadectwa nadania obywatelstwa, podwyższa się na 5.000 marek.

1. Do rozciągnic;:cia mocy obowiązującej przepisów ustawowych z tej dziedziny, obowiązujących

w poszczególnych dzielnicach Rzeczypospolitej Polskiej, na inne dzielnice;

2. Do uchylenia przepisów ustawowych, obowiązujących w poszczególnych dzielnicach, ewentualni'e zastąpienia ich przepisami,obowiązującemi w innej dzielnicy;

3. Do ogłoszenia

Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej postanowień ustawy niniejszej oraz

utrzymanych w mocy przepisów ustawowych, dotyczących poszczególnych przedmioiów w zakresie opłat

stemplowych, w dotychczasowe m ich brzmieniu albo

zmienionych w myśl postanowień, zawartych w poprzednich ustępach niniejszego artykułu, w formie

tekstu jednolitego z kolejną numeracją paragrafów,

niezależną od użytej w pierwotnym tekście ustawow,y m.

w

f\rt. 7.

się [v',inisŁrowi

1\rt. 8. Rrt. 6 i 7 niniejszej ustawy wchodzą I

w życie z dniem jej ogłoszenia; reszta jej postanowień wchodzi w życie w miesiąc po jej ogłoszeniu.

Ustawa niniejsza wraz z wydanemi na jej podstawie rozporządzeniami traci moc obowiązująCZl

w dniu 1 stycznia 1924 r.

J\\arszałek

Trąmpczyński

Prezydent Ministrów

Stałą opłatę stemplową od kart do

ustanowioną wart. 1 ustawy z dnia 18 marca

Antoni Ponikolllski

gry,

1921 r. (Dz. U. R. P. .Nł.! 35, poz. 204), podwyższa

się na 300 mk.

Wszyst~ie inne stałe opłaty stemplowe (należy·

tości), które wed le dotychczasowych przepisów wynoszą mniej niż 20 mk. - z wyjątkiem opiaty stemplowej od czeków (art. 17 ustawy z dnia 26 paździer­

nika 1921 r. o opłatach stemplowych od weksli

(Dz. U. R. P. Ng 33, poz. 313) oraz z wyjątkiem należytości sądowych, wymienionych w taryfie, załączo­

nej do austr. _ cesarskiego rozporządzenia z dnia

15 września 1915 r. (Hustr. Dz. Ust. P. N2 279) podwyższa się na 20 marek.

podwyższa się dziesięciokrotnie.

flirt. 5. Jeśl i z obliczenia należytości skalowej

przy zastosowaniu jednej ze skal, obowiązujących

w b. zaborze austrjackim, wypada kwota z ułamkiem

marki, należy ten ułamek zaokrąglić wzwyż do pełnej -marki.

'

Sumę 35 marek, do której uiszczanie należy­

tości skal owej znaczkami stemplowemi jest obowiązkowe (§ 6 8ustr. ustawy z dnia 13 grudnia 1862 r.

Dz. Ust. P. N289) podwyższa się do kwoty. 3.000 mk.

1\rt. 6. W celu ujednostajnienia i uproszczenia

przepisów ustawowych o opłatach stemplowych (należytościach) upoważ)1ia siE; Ministra Skarbu

Wykonanie niniejszej ustawy powierza

Skarbu w porozumieniu z właściwymi

ministrami.

Rrt. 3.

flrt. 4. -Wyrażone sumą stałą wymiary kar pieniężnych, przewidzianych VI przepisach ustawowych

o opłatach stemplowych (należytości ach), w szczególności też w ustawie niemieckiej z dnia 26 lipca

1918 r. (Dz. Ust. str. 779) o podatku od obrotu,

583

Minister Skarbu

Mieba/ski

316.

Rozporządzenie

Ministra Skarbu

z dnia 4 kwietnia 1922 r.

w przedmiocie składania kaucji przez zagraniczne zakłady ubezpieczeń, działające na obszarach b. Monarchji P..ustro-Węgierskiej, wchodzących w skład Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie art. 28 patentu ces. z dnia 26

listopada 1852 r. (au str. Dz. U. P. N!l 253) i art. 25

dekretu o tymczasowej organizacji władz naczelnych

z dnia 3 stycznia 1918 r. (Dz. Pr. K. P. N21, poz. 1),

oraz w myśl § 17 razp. austr. l>'\inisŁrów Spraw Wewnętrzn.ych, Sprawiedliwości , Handlu i Skarbu z dnia

5 marca 1896 r. (austr. Dz. Ust. P. N2 31) zarządza si~

co następuje