Ustawa z dnia 24 marca 1922 r. w przedmiocie zmiany art. 17 ustawy z dnia 26 października 1921 r. o opłatach stemplowych od weksli.

Ustęp 2 art. 17 ustawy z dnia 26 października 1921 r. o opłatach stemplowych od weksli

otrzymuje brzmienie następujące

„

Do przekazów, opiewających bądź na wyraźnie oznaczoną osobę fizyczną lub prawną, bądź

na zlecenie lub na okaziciela, a sporządzonych na blankiecie firmy, uprawnionej do

przyjmowania pieniędzy na cudzy rachunek, oraz zawierających w treści swej słowo „czek”

i polecenie do odnośnej firmy natychmiastowej wypłaty pewnej sumy z wierzytelności

przekazującego, stosują się wprawdzie przepisy niniejszej ustawy, jednak z tą różnicą,

że od przekazów takich pobiera się stałą opłatę w kwocie 5 marek. Postanowienia niniejszego

ustępu nie mają zastosowania, jeśli przekazy takie nie zawierają daty wystawienia,

lub jeśli puszczono je w obieg przed uwidocznioną na nich datą wystawienia; w tych

bowiem wypadkach przekazy te podlegają takim samym opłatom stemplowym, jak weskle.

Czeki Pocztowej Kasy Oszczędności są od opłaty stemplowej wolne

”

.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu oraz Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.