Rozporządzenie Ministra b. Dzielnicy Pruskiej z dnia 17 marca 1922 r. w przedmiocie odbywania połowów na morskich wodach przybrzeżnych.

§ 1. Zabrania się łowić, sprzedawać i nabywać

wymienione ryby, jeżeli długość ich, mierząc

od pyska do naj dłuższej części pletwy ogonowej,

wynosi mniej niż

100 cm u jesiotra (Stor) f\cipenser stu rio,

35 " "węgorza (Rai) Rnguilla vulgaris

35 .. "łososia (Lachs) Tri.Jtta salar,

35 " .. tr,oci (Meerforelle) Trutta trutta (Mielnica),

35 " .. sandacza (Zander) Lucioperca sandra,

28 " "brzany (Barbe) Barbus fluviatilis,

28 " "szczupaka (Hecht) Esox Lucius,

28 .. .. alozy (Maifisch) Rlosa c1upea (perka,

sardela),

28 .. ,J głąbiela (Schnapel) Coregonus oxyrJ'lynchus,

25 .. "leszcza (B lei) f\bramis brama,

18 .. "starni (Scholle) Pleuronectes platessa,

18 .. .. flądry (Flunder) Pleuronectes flesus,

20 .. " lipienia (f\esche) Thymallus vulgaris,

20 .. .. jazia (f\land) Idus melanotus;

20 .. "klenia (Dobel) Squalius cephalus,

20 " "podusty (Nase) Chondrostoma nasus,

18 · " " pstrąga (Bachforelle) TruŁta fario,

18 " "lina (Schleie) Tinca vulgaris,

15 " " okonia (Barsch) Perca fluviatilis,

15 .. " płoci (Plotze) Lenciscus rutilus,

15 .. " wzdręgi (Rotfeder) Scardinius ery throphtalmus,

8 Ił " raka rzecznego (Krebs) Rstacus fiu·

viatilis.

poniżej

N23O.

§ 5. Używanie do połowu bodorów (osci), oszczepów i innych podobnych narzędzi żelaznych jest

wzbronione.

Wyjątkowo dozwala się połów węgorzy za pomocą bodorów (ości) w okresie między 15 paździer­

nika od 6 godziny rano, a 14 kwietnia do 6 godziny

wieczorem.

Bodór winien mieć na jednym zębie kieł (zadziorę) i być z trzonem mocno połączony.

§ 6. Dla sieci zastawnych ustala się następu­

rozmiar oczek, mierząc je w stanie mokrym

od środka jednego węzła do środka drugiego

a) dla pławnic na łososie i trocie 35 m/m.,

b) " niewodów i wątonów na flądry 50 m/m.,

c) " sieci do połowu śledzi' 18 m /m.,

d) "

"bretlingów 11 mim.

jący

§ 7. Sieci opławne, jak również wątonYJ jeżeli

rozstawione są w morzu celem połowu, a rybaka

przy nich niema, powinny posiadać na obu końcach

jednostajne, widoczne znaki, stojaczki (stedry), których rozmiar i formę oznacza wojewoda.

§ 8. Połów w zatoce Puckiej ·za pomocą niewodu gruntowego, ciągnionego statkiem żaglowym

lub motorowym, dopuszczalny jest tylko w tych miejscach, w których głębokość wody przenosi 20 metrów.

§ 9. Z pory c>chronnej korzystają

a) jesiotr od 1 lipca do 31 sierpnia,

b) troć, pstrąg, łosoś od 1 października do

26 grudnia,

c) głąbiel bałtycki od 15 października do

31 grudnia,

d) lipień od 1 marca do 15 kwietnia,

, e) rak od 1 listopada do 31 maja samce, a do

31 lipca samice.

Powyższych ryb w wyżej wymienionej porze

niewol no łowić; sprzedawać i nabywać.

§ 2. Wojewoda może udzielać zezwoleń na

połów ryb morskich bez względu na ich wymiar,

bądź w celach naukowych i służących użyteczności

publicznej, bądź w celach gospodarczych; ryby takie

podlegają jednak zakazowi rynkowemu.

§ 10. Ryby wyszczególnione ' w § 9, złowione

w ob~odach, gdzie pora ochronna nie obowiązuje ,

lub tez pochodzenia zagranicznego, wolne są od

zakazu rynkowego, pochodzenie ich jednakże winno

być każdora z owo udowodnione.

złowione ryby, nie posiadawinny być natychmiast wpuszczone z powrotem do wody z zachowaniem wszelkiej ostrożności, aby nie posnęły.

§ 11. W niedzielę między godziną 9 rano,

a 6 po południu łowienie ryb jest wzbronione (ochrona niedz ielna); atoli narzędzia tak zwanego cichego

połowu, (których się nie ciągnie i nie suwa) mogą

być w wodzie pozostawione.

Dq narzędzi cichego połowu zalicza się: żaki,

wątony (nety), kidadła, więcierze z drutu, włókna

§ 3.

Bezprawnie

jące . przepisanej miary,

§ 4. Nieżywe ryby, nie posiadające przepisanej

miary, o ile połów odbywał się za pomocą

I

Dziennik Ustaw.

N230.

lub pręci a, jak równlez pławnice, bez użycia jednak

środków lokomocyjnych.

Łowienie ryb na wędkę poza obrębem miasta

i wsi ograniczeniom ochrony niedzielnej nie podlega.

§ 12.

łówstwa

Ochrona niedzielna nie dotyczy rybona pełnem morzu.

§ 13. Ochrona wiosenna, trwająca od 15 kwietnia do 14 czerwca, na wodach przybrzeżnych nie

obowiązuje.

Wyjątek stanowią miejsca, tak zwane,

tarliska ochronne.

.

§ 14. W za~oce Puckiej są następujące tarliska

ochronne

a) trójkątny obszar wód przy Osłoninie, który

odgranicza od południa linja, ciągnąca się

od pływającej beczki czerwonej na depce B,

do samotnej olchy na polu Kupskiego, od

północnego wschodu linja od tejże beczki do

Rzucowskiego przylądka i od zachodu linja

wybrzeża,

b) trójkątny obszar wód przy półwyspie Helu

pomiędzy Chałupami a Kuźnicami, który odgranicza od południa linja, ciągnąc a się od

niebiesko pomalowanej beczki umocowanej

na kotwicy u zachodniego zbocza rewy czyli

ławicy z przytwierdzoną na maszcie rybą,

w dwumilowej odległości od Kuźnic, od pół­

nocy dwie tablice na słupach z napisem

"Tarliska ochronne" i ze strzałami w kierunku beczki. Jedna z tablic stoi przy miejscowości Kuźn ice, druga mniej więcej o 1 ki lometr na zachód od miejscowości Chałupy,

c) obszar wód, mający kształt odcinka koła

przy ujściu Płutnicy, odgraniczony z jednej

strony linją wybrzeża, a z drugiej linją, która

łączy kościół katolicki w Pucku z tablicą,

ustawioną na wschodnim stoku Gnieźdżew­

skiej góry.

§ 15. Zabrania się wszelkiego n iszczenia ikry

i wybierania jej z wody.

§ 16. Wojewoda może udzielać wyjątkowych

pozwoleń na polowy tak co do czasu jak i co do

miejsca ustawą wzbronionego, jeżeli będą tego wymagały potrzeby b ądź to gospodarcze, bądź naukowe, bądź też względy użyteczności publicznej.

Poz. 246.

435

§ 20. Zabrania się rybakom przeszkadzania

sobie wzajemnego w wykonywaniu rybołó wstwa. PÓŹ­

niej przybyły na połów rybak nie ma prawa rozstawiać swych ' sieci według planu wcześniej p rzybyłego,

jeżeli ten ostatni sieci W przepisany sposób oznaczył.

Wojewoda władny jest sprawy te regulować,

wyznaczając bądź miejsca połowu dla poszczególnych rybaków, bądź kolej połowów

§ 21. Statki rybackie winny stosować się do

wszelkich przepisów, wydanych dla statków morskich

na morzu baltyckie m i przybrzeżnych wodach polskich.

§ 22. Wszystkie statki rybackie winny mieć

z obu stron w odl egłości 11 /2 metra od dzióba (nosa) statku litery, wyrażające w skróceniu miejsce zamieszkania rybaka, oraz numer karty rybackiej. Te

same znaki winny być umieszczone z obu stron

wielkiego żagla (gatli) ponad najwyższym rabandem

(refbandem).

Litery i liczby winny być wykonane farbą olejną białego koloru na czarnem tle st atku oraz na ża­

glach, o ile żagle są czarne lub ciemne . . I'Ja białych

i szarych żaglach winien być do oznaczenia powyż­

szych liter i liczb użyty czarny kolor. Wielkość liter

i liczb powinna dochodzić przynajmniej do 20 cm.

na statku, a 30 cm. na żaglach, przyczem grubość

tych znaków winl?a być nie . mniejszą jak 1/0 ich wysokości. Litery mają być łacińskie' a liczby arabskie.

Otwarte i półkryte łodzie długo ści do 6 metrów mogą mieć litery i liczby wielkości 10 cm.,;

umieszczone w odl egłości 1 metra od nosa.

§ 23. Wszystkie litery i liczby winny być wy·

Umieszczenie nazwy statku nie zwalnia od

wykonania przepisów z § 22 wynikających. Niewolno zmieniać, zamazywać, zastawiać lub w inny sposób zatajać znaków przepisanych w § 17 i 22.

raźne.

§ 24. Jeżeli kto w czasie połowu usłyszy wezwanie urzędnika rybackiego, winien na to wołanie

(sygnał) zatrzymać się na miejscu i nie ruszać, dopóki mu nie pozwoli. Na żądanie winien on natychmiast okazać legitymację i kartę rybacką.

§ 18. fłliejsca, gdzie narzędzia połowu są przez

rybaków rozstawione, winny być oznaczone sygnała­

mi, widocznemi · dl a kiero wn ików statków. Jakość

i rodzaj sygnałów określa wojewoda.

§ 25. Kierownicy statków rybackich winni. na

dany znak (sygnał) natychmiast statek zatrzymać

i w razie potrzeby kotwicę spuścić, dopóki nie otrzymają od urzędnika pozwolenia na dalszą jazdę.

Na

żądanie dozorującego urzędni ka należy wziąć go na

pokład i odwieść na ląd. Kierownicy statków rybackich obowiązani są również udzielać ' urzędnikowi

wszelkiej pomocy VI czasie sprawowania czynności.

Znakiem wezwania do zatrzymania się (sygnałem) jest czterokrotne lub więcej razy powtórzone

gwizdnięcie syreny parowej albo motorowej, a u ża­

glowców służbowych kilkakrotne podnoszenie i spuszczenie bandery lub latarni.

.

§ 19. Narzęc;lzi niewolno rozstawiać w ' ten

sposób, aby tamowały ruch statków. Wojewoda wydaje odpowiednie zarządzenia, aby pewne obszary

wód wyłączyć od polowu, jako drogi wodne dla

. statków.

Wszelkie wykroczenia przeciwko rozpopolicyjnym albo zarządzeniom, które na

podstawie niniejszego rozporządze nia wyda wojewo'da lub morski urz ąd rybacki, podlegają grzywnie do

300 marek, o ile nie podlegają jej z mocy §§ 125

§ 17. Wszystkie narzędzia rybackie winny być

zaopatrzone w wyraźne odznaki, bądź wypalone,

bądź trwale przytwierdzone na odpowiednich tablicach. Odznaki te ok reśla wojewoda.

§ 26.

rządzeniom

Dziennik Ustaw. Poz. 246, 241, 248 i 249.

do 128 pruskiej ustawy o rybołówstwie z dnia 11

maja 1916 (Zbiór ustaw pruskich str. 55).

I\rt. 6• . Ostawa niniejs.za

z dniem ogłoszenia.

wchodzi

w { iyde

Marszałek:.

§ 27. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia, a jednocześńie tracą moc

obowiązującą wszystkie dotychczElsowę rozporządze­

nia, wydane na podstawie pruskiej ustawy, o rybołówstwie z dnia 11 majj;l 1916 r., a dotyczące rybo·

łówstwa morskiego.

Trąmpczyński

Prezydent Ministrów

Antoni Ponikowskl

Mil'ii.st&r Skarb m

Nieba/ski

Minister b. Dzielnicy Pruskiej

Wybicki

248.

247.

Ustawa

% dnia

ROJpOf:tąthenie Ministra Skarbu

z dnia 31 rtiird 1922 t.

o zmianie

źakresu działania

w Krakowie.

7 kwietnia 1922 r.

Izby Skarbowej

I

w przedmiocie zniesienia Ministerstwa b. DIli!I!O

nicy Pruskiej.

. Art. 1. Znosi sIę Ministerstwo b. Dzieltlky Pruskiej.

Rrt 2; . 1\Ompeteilcje, przysługujące Ministrowi

b. Dzielnicy Pruskiej, przechodtą n~ właściwyc.h ministrów.

Rada /VUnistr6w · władna będzie wptoWadzać

zmiany w kompetencjach poszctególhy~h fhinisttów,

wynikających z ustaw oboWiązujących VI b. "11~lnicy

pruskiej.

'

·

flrt~3. Uchyla si«=: moc obowiązującą wszystkich· przepIsÓw niezgod~ych ż poviyiszeml . ,pdstanowieniainl, dotyćzącyćh Mlni'sŁershvab. Dz\etnic:y Pru~­

kiej, a w szczegóI'nośd zawartych wart. 4, 5,6, 7.

n, ' 12, 13, 14, 19 i 20 ustawy z dnia 1 sierpnia

1919 r. o tymczasowej otganiza<i:ji żafiąau b. dżiel­

nicy pruskiej (Dz. P. P. P. N2 64, poz. 385), tudzież

w nit. 8; 10 usŁt:p czwarty i 13 ustawy ż dnia 23

czenvca 1921 r. ·o wprowadżeniu dekretów, listaw

sejmowych i rozporządz eń Rtąduoraz o daJs%em

użgodnieniu ustawodawstwa na oDs2atże b_ dzielnicy

pruskiej (Dz. U. R. P. N2 15, poz. 511.).

l\rt. 4. Rrt 12 ustęp drugi ustawy z ~illa 23

czerwca 1921 r. (Dz. U. R. 'P. N2 75, poi. 511) bti'ży­

muje brzmienie następujące

;,Rózporządzenia, które zostaną w,przysżłoś<i:i nil

mocy. art. 11 wprowadzone do b. dzielnicy pruskiej,

uważane będą za prawnie ogłoszone w tej dzielniCy

o ile razem z rozporządzeniem je wprowadzającem

będzie ogłoszony tekst danego rozporządzenia z ewehtualnemi ,zmianami".

Rrt. 5. Wykonanie ustawy IiiniejszeJ PQrUeża

Prezydentowi Mińistrów w porózumierliut Mini·

strem Skarbu.

·

. .

'się

: Na za5ą~ie art. 15 ustawy z dni~ · 31 lipca

W19 r. o tyrT}tzasGwej orginil8<;ji\vłądl . i urzE:dów

skatbówych (Dt. P. P. P•. Ni! 65, pot. :391) zarządza

si€! co następuje!

Zmi~nla si~ QląSclowo . § 4 i'Ólportądzenia Ministra Skarbu z dt1ia 27 kwietnia 1921 r. w przedmioch~ utworzenia Izb skarbowych na. obs?:arze wojewddltw! krakowskleg<;>, IWowskieQo, stanisławow­

skiego i tarnopolskiego (Dz. U. R. P. NI! 41, poz. 254) ·

w ten sposób li wyłącza si~ z 18krElsu działania izby

skatbowej . We Lwowie przydzielone jej czasowo na

obSzarze aziałahia Izby skarbowej VI Kr!ikówle sprawy, dotyclł\te atC1hlWutn rtll:lp kata!ittalnyth i oddziałóW dla tekohśttukćJi opetatów kata!ltralnyc;:h (§ 4 ustęp

dtl.ł~1 punkt .3) oraz spraWy osobowe . urzędników

miernICtWa (§ 4 uśttlP dtLigi jnihkt 7) I przeka-'

zuje siE: je izbie skarbowej w KraKowie.

Mlilister Skarbu

Nieba/ski

. .. . . .. , ....... .-~

~

~

249.

Rózporząd!etUe Mińistra SkarbU

z dnia 7 kwietnia 1922 t.

w prżedmiocie uzupełni~~ia § 12 rozpot%ądże­

tiia t dn. 13 grudnia 1920 r. o pbstępowaniu

celnem.

.

Na zasadzie art. 21 rozporządzenia Ministrow

Skarbu otat Pi"iŻernysłu I Han~lu z art 11 <zżerWca 1920 r.

o taryfie celnej (Dz. U. R. P. N!i! 51 pat. 314) zertą­

dla si~ co nastąpuje

'§ 1: Końcowy ustęp § 12· rożpofiądzenia Mini·

stra Skarbu z "dn. 13 grudnia 1920 r. · o postt:pówa' \

,I

Dziennik Ostaw. Poz. 246.

a) żaków, wątonów (net) i kidadła, mogą być

użyte na domową potrzebę rybaka;

b) przewłoki i niewodu gruntowego, mogą być

zużyte dla załogi statku w ilości, jednakże

nie większej jak 1 kg. na dobę i głowę.

Wszystkie pozatern nieżywe, nie posiadające

przepisanej miary, ryby winny być przeznaczone stosownie do wskazówek Morskiego

Urzędu Rybackiego na cele użyteczności publicznej.

246.

Rozporządzenie

Ministra b. Dzielnicy

Pruskiej

z dnia 17 marca 1922 r.

w przedmiocie odbywania połowów na morskich

wodach przybrzeżnych.

Na podstawie §§ 2, 35, 99, 103 106, 107, 110,

124 pruskiej ustawy o rybołówstwie lz dnia 11 maja

1916 r. (Zbiór ustaw pruskich str. 55), §§ 136 1 140

pruskiej ustawy z ,dnia 30 lipca 1883 r. o ogólnym

zarządzie kraju (Zbiór ustaw pruskich str. 195), oraz

art. 6 p. d ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. o tymczasowej organizacji zarządu b. dzielnicy pruskiej (Dz.

P. P. P. Mg 64, poz. 385) zarządza się co następuje