Ustawa z dnia 17 lutego 1922 r. o budowie publicznych szkół powszechnych.

Publicznym szkołom powszechnym, założonym zgodnie z obowiązującymi przepisami, oraz

nauczycielom tych szkół gmina jest obowiązana dostarczyć odpowiedniego pomieszczenia,

w szczególności zaś winna dostarczyć gruntów pod zabudowania, na boiska i ogrody szkolne,

wznosić nowe budynki szkolne, mieszkalne i gospodarcze, lub przebudowywać odpowiednio

do potrzeb budynki już istniejące. Obowiązkiem gminy jest również zaopatrywanie szkół

w całkowite urządzenia wewnętrzne.

Jeżeli szkoła jest przeznaczona dla ludności dwu lub więcej gmin, obowiązek, określony

art. 1 niniejszej ustawy, ciąży na tej gminie, na której terytorjum znajduje się siedziba

szkolne. Pozostałe gminy obowiązane są jednak pokryć przypadającą na nie część kosztów,

związanych z wykonaniem tego obowiązku. Udział w wydatkach ustalają gminy zainteresowane;

w razie niedojścia do porozumienia - odpowiednie władze powiatowe; jeżeli gminy należą

do różnych powiatów - wojewódzkie; jeżeli należą do różnych województw - Minister

Spraw Wewnętrznych.

Obszar gruntu na szkołę wraz z boiskiem i ogrodem szkolnym winien wynosić dla szkół

1, 2 i 3 - klasowych conajmniej 0.56 ha. dla szkół 4, 5, 6 i 7 - klasowych conajmniej

0.85 ha.

Obszar gruntu na budową domów mieszkalnych dla nauczycieli wraz z podwórzem winien

wynosić conajmniej 500 mtr. kw. na każde mieszkanie.

Na zmniejszenie obszaru powyższego dla miast, a w wyjątkowych wypadkach dla wsi -

może zezwolić, po wysłuchaniu rady szkolnej powiatowej, kurator okręgu szkolnego.

O ile gmina nie posiada gruntu odpowiedniego, a nie może go uzyskać drogą kupna lub

zamiany, może nastąpić na wniosek kuratora okręgu szkolnego wywłaszczenie gruntu dla

celów szkolnych w trybie, przewidzianym przez ustawy.

Warunki, jakim odpowiadać winny grunty szkolne, budynki szkolne, mieszkania dla nauczycieli

i urządzenia wewnętrzne szkoły, określa drogą rozporządzenia Minister Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publicznego.

Plany i kosztorysy każdej przewidzianej niniejszą ustawą budowy lub przebudowy wymagają

obok zachowania ogólnych przepisów budowlanych zatwierdzenia kuratora okręgu szkolnego.

O przydatności istniejących budynków dla celów szkolnych i na mieszkania nauczycieli

orzeka rada szkolna powiatowa. Inspektor szkolny i organy samorządu gminnego mogą

odwołać się do kuratora okręgu szkolnego, który rozstrzyga ostatecznie.

Kolejność budowy poszczególnych szkół ustanawia, po wysłuchaniu opinji organów samorządu

gminnego oraz szkolnego, rada szkolna powiatowa.

Od postanowienia rady szkolnej powiatowej inspektor szkolny oraz gmina mogą odwołać

się do kuratora okręgu szkolnego, który rozstrzyga ostatecznie.

O czasie budowy szkół orzeka kurator okręgu szkolnego w ramach zatwierdzonego budżetu

okręgu.

Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przysługuje prawo nadzoru nad

budową gmachów szkolnych i domów mieszkalnych dla nauczycieli.

Na budowę lub przebudowę szkół i domów mieszkalnych dla nauczycieli, wznoszonych zgodnie

z art. 8 niniejszej ustawy, będą udzielone gminom ze Skarbu Państwa zasiłki w wysokości

50% kosztów budowy; na pokrycie pozostałych kosztów mogą być przyznawane gminom ze

Skarbu Państwa długoterminowe pożyczki na warunkach, które będą określone rozporządzeniem

Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, wydanem w porozumieniu z Ministrem

Skarbu.

Zasiłków udziela i o przyznawaniu pożyczek rozstrzyga kurator okręgu szkolnego w ramach

zatwierdzonego budżetu szkolnego.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.