Rozporządzenie Ministra Zdrowia Publicznego z dnia 20 stycznia 1922 r. wydane w porozumieniu z Ministrem b. Dzielnicy Pruskiej w przedmiocie wydawania z aptek środków leczniczych oraz określania ich ceny.

§ 1. Przekazuje się Ministrowi Zdrowia Pu·

blicznego uprawnienia administracyjno - wykonawcze

b. Sejmu Galicyjskiego i uprawnieniab. Wydziału

krajowego, wynikające z ustawy z dnia 28 lipca 1897

(Dz. Ust. Kr. Ne 47) urządzającej prawne stosunki szpi·

tali powszechnych i publicznych tudzież zakładów

dla położnic i obłąkanych, obowiązującej w Królest·

wie Galicji i Lodomerji z Wielkiem Księstwem Krakowskiem oraz z ustawy z dnia 6 stycznia 1875 (Dz.

Ust; Kr. N27) o pokrywaniu kosztów leczenia ubogich

cliór'y ch w szpitalach publicznych.

Rozporządzenie niniejsze

obowiązującą z dniem ogłoszenia.

§ 2.

uzyskuje moc

"\inister Spraw Wewnętrznych

,

St. Downarowicz

Minister Skarbu

Nicl;aTski

Minister Zdrowia Publicznego

w z. Cl;odźko

98.

Rozporządzenie

I~inistra

b. Dzielnicy

Pruskiej

z dnia 1 lutego 1922 roku

O zniesieniu niektórych ograniczeń gospodarki

mięsem w b. dzielnicy pruskiej.

Na podstawie art. 6 ustawy z dnia 1 sierpnia

1919 r. o tymczasowej organizacji zarządu b. dziel·

nicy pruskiej (Dz. P. P. P. ]\f2 64, poz. 385) zarządza

si~ co następuje

§ 1. Uchyla się art. 6 rozporządzenia Ministra

b. Dzielnicy Pruskiej z dnia 25 maja 1920 r. w przed ·

miocie gospodarki mięsnej (Dz. Urz. Min. b. Dz. Pr.

N2 29" poz. 254), oraz art. 4 rozporządzenia dodat·

kowego z dnia 2 lipca 1920 r. (Dz. Urz. Min. b. Dz.

Pr. Ne38, poz. 345) do rozporządzenia z dnia 25

maja 1920 (Dz. Urz. N!! 29, str. 599) w przedmiocie

gospodarki mięsnej.

99.

Rozporządzenie Ministra Kolei Żelaznych

z dnia 15 stycznia 1922 r.

w sprawie zmiany w przepisach o kolejności

przyjmowania ładunków, nadawanych do wysyłania, oraz o wykonaniu planu przewozowego na zasadzie kolejności.

Na mocy dekretu z dnia 7 lutego 1919 roku

o tymczasowem przekazaniu Ministrowi Komunikacji

prawa wydawania przepisów o przewozie pasażerów,

bagażu i towarów, oraz ustalenia taryf przewozowych

na kolejach polskich (Dz. P. P. P. N!:! 14, poz. 152) ,

i w porozumieniu z Ministrami Skarbu oraz Prze·

mysłu i Handlu-zarządza się co następuje

§ 1. W pozycji 3 listy kolejności ładunków

zamieszczonej w § 1 rozporządzenia z dnia 22 paź­

dziernika 1921 r. w sprawie przepisów o kolejności

przyjmowania ładunków, nadawanych do wysyłania

oraz o wykonaniu planu przewozowego na zasadzie

kolejności (Dz. U. R. P. 1921 r. N2 86, poz. 630)

wykreśla się · wyrazy: "R. Za listami przewozowemi

ł<omiteŁu Węglowego ... nadawane przez kopalnie;

b) koks i brykiety. B. Za zwykłemi listami przewozowemi: "po wyrazach zaś: "a) węgiel kamienny

i brunatny" włącza się wyrazy: "koks i brykiety wę­

glowe "; wskutek czego punkty a), b), c), d) wykreś­

lonej pozycji B. otrzymują kolejne oznaczenie: b).

c), d), e).

W pozycji 8a) tejże Listy kolejności wykreśla

się wyrazy: "lub Głównego Urzędu Zaopatrywania

Rrmji (G. U. Z. R.)" po wyrazach zaś: "Spraw Wojskowych" wstawia się wyraz "lub".

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

Mi nister Kolei Żelaznych

Sikorski

Minister Skarbu

Nieba/ski

Minister Przemysłu i Handlu

w z. Henryk Strasburgel'

100.

§ 2 . . Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży·

cie z dniem

ogłoszenia.

Mińister

b. Dzielnicy Pruskiej

Wybicki

Rozporządzenie

Ministra Zdrowia

Publicznego

z dnia 20 stycznia 1922 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem b. Dzielnicy

Pruskiej w przedmiocie wydawania z aptek środ­

ków lecznicych oraz określania ich ceny.

Na mocy art. 2 p. 13 i art. 10 zasadniczej

ustawy sanitarnej z dnia 19 lipca 1919 r. (Dz. P. P. p.

N2 63 poz. 371), § 7 austrjackiej ustawy aptekarskiej

Dziennik Ostaw. Poz. 100. ,

z dn. 18 grudnia 1906 r. (Dz. U. P. r. 1907 N2 5),

art. 365 i 380 . ros. ustawy lekarski ej (ros. Zb. Pr.

t. XIII wyd. 1905 r.), art. 6 usta wy z dn. 1 sierpnia 1919 r. o tymczasowej organizacji za rz ądu b. dzielnicy pruskiej (Dt. P. P. P. N2 64 pot. 385) §§ 78 i 80

niemieckiej ustawy przemysłowej, zarz ą dza się co

nast(wuje

§ 1. Właściciele, dzierżawcy lub odpowiedzialni kierownicy aptek publicznych i domowych z prawem sprzedaży lekarstw winni ściśle stosować się do

taksy aptekarskiej, wydawanej w drodze osobnych

rozporządzeń i posiadać jeden, jej egzemplarz.

§ 2. Cena lekarstwa, sporządzonego podług

• recept oblicza ~i~ przez dodanie cen: za wydany materjał, za naczynia, stosownie do ich objętości i za

przygotowanie lekarstwa, stosownie do taksy za prac~ przy recepturze.

Tak samo należy obliczać w razie sporządzenia lekarstwa \V zmniejszonej lub zwięk­

sZOnej ilości. Na recepcie należy uwidocznić ceny

poszczególnych pozycji, firm~ apteki i dat~ wydania.

§ S. Ceny na mat€ rjały, naczynia l prac!:: przy

recepturze ustalone taksą aptekarską są maksymc.+

net teny nIższe pobierać można zarówno za lekarstwa spotządtane na podstawie recept' jak i wydawane VI odt~ctnej sprzedaży, należy jednak na recepcie oznaczyć cenę podług taksy, or~z cenę faktycznie póbniną.

§ 4. Przy odręcznej sprzedaży do (:eny mate!j2lłu i naczynia tnożnz~ doliczać tylko opłat!:: przewidzianą przez p. 16 t~ksy za prac~ przy recepturze.

I 5. Najniisza cena leku wynosi 5 fen.

§ 6. Taksa uwżglc:dnia następujące Jednostki

wagowe: 0.01, 0.1, LO, 10,0 i 100 gr. Jeżeli w taksie oznaczona jest cena tylko dla niższ ej jednostki

wagowej, to dla uzyskania ceny wyższej jednostki

wagowej naJeży ją pomnożyć przez 8, np. dla uzyskania ceny 10 gr. mnoży się cenę grama przez 8;

dla uzyskania ceny niższej jednostki wagowej dzieli

si~ cenę wyższej przez 8. Dla uzyskania ceny 250 gr.

mnoży się cenę 100 gr. przez 2, dla uzyskania ceny

500 gr. mnoży się cenę 100 gr. przez 4.

każdy decigram ponadjederi gram

jedną dziesiątą ceny grama, za każdy

gram ponad dziesięć gramów należy liczyć jedną

dziesiątą ceny dziesięciu gramów, za każdy gram

ponad sto gramów należy liczyć jedną setną ceny

§ 7. Za

należy

Iićzyć

stu gramów.

§ 8. Cena pobierana za kilka decigramów nie

może przewyższać ceny oznaczonej dla grama, to

samo stosuje się i do innych jednostek wagowych.

§ 9. Za środki lekarskie zaordynowane w pewnej ilości kropli liczy się na 1 gram: 20 kropli olejków tłustych; nalewek, kwasów mineralnych rozcień·

czonych i wog6łe płynów wodnistych, .oraz ciężkich

olejków eterycznych; 25 kropli innych olejków eterycznych, eteru octowego, wyskoku eterowego

I chloroformu; a 50 kropli czystego eteru.

§ 10. Za sproszkowanie substancji, które dają

ł6two

4ft;

..--

-

jJ.(.. - .

pro$zkoweć

-.

w

mofdzieżu

porcelanowym

N2 11.

np. kali bromatum, ferrum sulfuricum i t. p. nie należy pobi e rać opłaty, przewidzianej przez p. 8 taKsy

za pra c ę przy recepturze.

.. ..

§ 11. Przy taksowaniu recept, w wypadka<:h

przewidzianych przez art. 6 i 7 niniejszego rożpotłą­

dzenia należy za poszczególne leki liczyć ceną, jaka

wypadnie z m nożenia lub dzielenia, przyczem ułam·

ki należy oblicza ć za jednostki.

W ogólnej sumie ostatnia cyfra fenigów mniejsza od 5 zaokrągla się do O, większa od 5 dO 10~

§ 12.

Przy powtórnem wydaniu lekarstw oce·

według taks poprzednich należy pobier4ć

opłatę podług taksy obowiązującej w chwilipowtór·

nego wydania, to samo stosuje się do lekarstw Yły.

nionych

dawanych za sygnaturami innych aptek. .

Jeżeli lekarz nie poda w recepcie szele·

wagi obojętnej cz~ści składowej, albo jezell

do zrobienia lekarstwa w zapisanej formie potrzebny

jest dodatek obojętny, w recepcie niepodany, wów·

czas należność winna być obliczoną 'za rzeczywiście

zużytą ilość, · która winna być wypisana na recepcie.

§ 13.

gółowo

§ 14. Dla środków nie objętych teksą aptekarską należy ustalać ceny sprzedażne podług nast~'pu­

jących norm

a) Jeżeli cena zakupu leku przez aptek~ nie

przekracza 1000 mk. za kilogram, cenę sprzedażną jednego kilograma tego leku ustzda

się przez doliczenie 500;0 do ceny iakupu;

dla ustalenia ceny sprtedażnej hektograma.

uzysken:; w powyższy sposób cen~ sprzedażną kilograma dzieli si~ przez 8; dla uSt8·

lenia ceny sprzedażnej dekagrama, dżieli sif:;

cenę uzyskaną dla hektogł\amm przez 8 i t: d.

b) jeżeli cena ,zakupu leku przez aptek~ prze· ł

wyżs~a 1000 mk. nie przekracza jednlłk

10000 mk. za kilogram, ccnE: sprzedaincf je·

dnego hektograma tego leku ustala si~ przez

doliczenie 500;0 do ceny zakupu hektograma;

ceny niższych jednostek Wagowych ustalaśi~

sposobem wskazanym w p. a);

.'

c) jeżeli cena zakupu leku przez aptekę przewyższa 10000 mk. za kilogram, cenę sprze·

dażną jednego dekagrama tego ., leku cUstala

się przez doliczenie '500/0 do ceny zakupu

dekagrama; ceny niiszychjednostekwago·

wych ustala się sposobem wskazanym VI p. a~

§ 15. Jeżeli przy ustalaniu ceny wyzszellednostki wagowej aniżeli oznaczona w taksie, sposobem wskazanym w § 6; cena tej jednostki be:clzie

niższa, aniżeli istotna cena zakupu z dodatkiem 50% ,

wolno cen~ sprzedażną tej jednostki ustalić· prżez

doliczenie 50°/0 do ceny zakupu.

§ 16. Dla ustalenia ceny sprzed~źnej wód mineralnych 1 wogóle artykułów niewymagających rozważania i zmiany opakowania oraz środków opatrunkowych można doliczać 5GOfo do ceny zakupu. Cena

pobierana za specyfiki farmaceutyczne nie może

przekraczać ceny oznaczonej przez wytwórcę na op.akOWaniu specyiiku, w myśl § 9 rozporządzenia

w przedmiocie wyrobu i obrotu specyfików ,farma·

ceutycznych (Dz. U. R. P. z r. 1921 N2 87 poz.64Q).

•

.N'! 11.

ł

« fi.

'2 ' · ·

'

'~ r

Otiennik Ustaw. Poz. 100.

Do ceny sprzedażnej środków opatrunkowych

nadto można rzeczywiśc:ie wyłożone koszŁa

opakowania.

doliczać

§ 17. Dolicżanie do ceny preparatów spirytu·

sowych, zamieszczonych w taksie, podatku kOl1sumcyjnego pobieranego ptzez zarządy miejskie od spirytusu dopuszczalnem jest jedynie za zezwoleniem

państwowych władz administracyjnych II instancji.

§ 18. Dołączone do 6 wydania farm'a kopei rosyjskiej wykazy fi i B zostają uzupełnione wZ91~dnie

zmienione w sposób wskazany w żałączniku do niniejszego rozporządzenia.

§ 19. Na obszarze byłego zaboru rosyjskiego

'I austrjackiego artykuły oznaczone w taksie krzyżykiem + mogą być wydawane, z uwzględnieniem

na obszarze b. zaboru rosyjskiego przepisów § 20,

, j~dynie za receptami lekarzy i lekarzy weterynarji.

, VJyjątek stanowią: siarczan cynku, siarczan miedzi,

kwas karbolowy i formalina, o Ile te materjały ma, ją być użyte nie jako lekarstwo, lecz jako środki od, każające, w którym to jednak razie przeznaczenie

ma być uwidocźhlone na etykiecie naczynia wyraź'nym napisem .do deżynfektji·.

§ 20. Na obszarze b. zaboru rt:isyjskiego środ­

, ki lecznicze oznaczone w taksie krzyżykiem +, a ob' Jęte wykazem B dołączonym do flinieJsżego rozporządzenia, mogą być wydawane również ża recep'taml felczerów.

§ 21. Lekarstwa do zewnętrznego użytku mogą

'być wydawane powtórnie, z wyjątkiem injekcjl pod' skórnych, w których skład wchodzą artykuły oznaw t~ksie krzyżykiem

+.

'C-lane

, , § 22.

Lekarstwa do wewnętrznego użytku mo-

Są ' być powtórnie wydawanej gdy w skład Ic:h nie

wc:hodzą artykuły z wykazu 11, dołączonego do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem nalewek ma-

,kowcowych: zwyczajnej i szafranowej (Tinctura Opli

simplex i Tindura Opii crocata) o ile ohe są przepisane w rozcieńczeniu hie mniejszern niż jedna

c::z~ść nalewki na 10 części płynu.

Ograniczenia powyższe nie ' mają zastosowania

w przypadkach kiedy na pierwotnej recepcie oznaczono, że powtórżenie jest dozwolone i w jakim

okresie, oraz odstępach czasu może być dokonane.

Lekarstwa w których skład wchodzą , środki

oznaczone w taksie krzyżykiem + w dozie przewyż­

szającej normę podam~ w obowiązujftcej farmakopei,

mogą być wydawane tylko za pierwotń~ receptą, napisaną zgodnie z wymaganiami § '24 niniejszego

rozporządzenia.

§ 23. Przepisy rozporządzenia z 31 marccr

1920 r. w przedmiocie sprzedaży kokainy (Dz. U.

R. P. z 1920 r. N2 36, poz. 201) zachowują moc obowiązującą.

§ 24. Jeżeli w recepcie zapisano środek Ozna. czony w taksie aptekarskiej krzyżykiem + w dozie

przewyższającej podaną w obowiązujących farma, kopeach i przytem hle słowam i i bez wykrzyknika,

to lekarstwo nie może być wydane bez uprzedniego

~'porozumlenla si~ z lekarzem.

199

W razie niemoźnoscl porozumienia się z lekarzem, należy wydać lek, oznaczony w taksie krzy~y'

kiem + w takiej ilości, aby dawka dzienna nie prze·

wyższała podanej w farmakopei.

§ 25. Lekarstwa, w których skład ', wcho'dzą

silnie działające, objęte wykazem R, dołączo­

nym do niniejszego rozporządzenia nie mogą być

wydawane w większej ilości od zapisanej w recepcie.

środki

W b. dzielnicy pruskiej zachowują moc

dotychczasowe przepisy dotyczące wydawania z aptek trucizn i artykułów gwałtownie dzia-

§ 26.

obowiązującą

łających.

Lekarstwa według recept przyrządzać

kolejno za wyjątkiem oznaczonych dopiskiem

.cito-statim", w którym to wypadku lekarstwo nCl'

leży przyrządzić i wydać poza kolejką; w wypac1ka~h

otruć żądane antidotum winno być wydane nie-

§ 27.

należy

zwłocznie.

§ 28. Przy wydawaniu z aptek lekzlrstw złożo'

nych, które nie są uwzględn ione w obowiązującej

farmakopei, lub przyrządzonych wed ług innego przepisu, aniżeli podane w farmakopei, należy na recepcie podać przepis według którego przyrządzono wydane lekarstwo.

§ 29., Za środki lecznicze i opatrunkowe wydawane na koszt instytucji państwowych i samorządo­

wych osoby wymienione w § 1 niniejszego 'rozporządzenia V{inny pobierać ce ny zniżone, potrąc3jąc

od norm ogólnie w chwili wydzmia tych śrddków

obowiązujących właściwy opust.

'

Opust ten wynosi 15% dla lekarstw przepisanych w formie recepty i 5% dla środków leczniczych i opatrunkowych przepisanych nie w fermie

recepty (sprzedaż odręczna).

Zamiast ustalonego wyżej 15% opustu instytucje państwowe i samorządowe mogą korzystać tylko z 5% opustu w tych miejscowośCiach (osiedlach)

gdzie władze, do których należą te instytucje,' prowadzą własną aptekę przyrządzającą lekarstwa za

receptami lekarzy.

'

§ 30. Wszystkie poprzednie przepiSy w przedmiocie wydawan ia z aptek lekarstw i ustalania cen

na artykuły nieobjęte taksą aptekarską oraz ópustu

od cen taksy aptekarskiej tracą moc obo\viqzój~cą,

z wyjątkiem rozporządzenia Ministra Zdrowia" Publicznego wydanego w poroziJmieniu z Ministrem

Pracy i Opieki Społecz nej z dn. 19 maja 1921 t.

w przedmiocie opustu od cen taksy aptekarskiej

za lekarstwa wydawane na koszt Kas ' Chorych i wy·

dawania tych lekarstw (Dz. U. R. P. z 1921 r. Ne 56,

poz. 353). .

§ 31. Przekroczenja niniejszego rozporządz e·

nia będą karane w myśl oboWiązujących ustaw.

Rozporządzen i e nini Jsze obowiązuje na

1

obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia

§ 32.

całym

ogłoszenia.

Kierownik Ministerstwa

Zdrowia Publicznego: Cbod:tko

Minister b. Dzielnicy Pruskiej: WybJckl

N~ 11.

Dziennik Ustaw. Poz. 100.

Załqcznlk.

w y K 1\ Z 1\.

OBEJMUJI\CY ŚRODKI LECZNICZE,

które apteki obowiązane są przechowywać

w szafce zamkniC1tej.

F\cidum F\rsenicosum et salia ejus

..

arsenicicum et salia ejus

to

diaethylbarbituricum (Veronal)

F\conitinum et salia ejus

F\dalinum

F\pomorphinum hydrochloricum

F\recolinum et salia ejus

f\rsenobenzolum (salvarsan) i jego pochodne

F\tropinum et salia ejus

Chlcralum hydratu m

Cocainum et salia ejus

Dioninum (f\ethylmorphium bydrochloricum)

Duboisinum et salia ejus

Extractum Opii

Heroinum (Diacethylmorphium) et salla ejus

Homatropinum et salia ejus

Hyoscinum et salia ejus

Hyoscyaminum et salia ejus

Hydrargyri salia omnia

Except: Hydrargyrum chloratum mite et sulfu·

ratum (Cinnabaris)

Liquor Kalii arsenicosi

Luminalum

Morphium et salia ejus

Natrium arsanilicum (f\toxylum)

, fi

cacodylicum

"

methyłarsenicicum (F\rrhenalum)

Nitroglycerinum

Oleum Crotonis

Opium

Pantoponum

Phosphorus

Physostigminum et salia ejus

Pilocarpinum et salia ejus

Scopolaminum et salia ejus

Strychninum et salia ejus

Sulfonalum

Suprareninum (F\drenalinum)

Trionalum

Tindura Cantharidum

"

Opii crocata

..

"simpJe x

Veratrinum

.

..

.

..

.

w y K f\Z B.

OBEJl\\UJf\CY ŚRODKI LECZNICZE,

które apteki obowiązane są przechowywać

oddzielnie od innych.

f\cetanilidum

F\cidum chromicum

"

hydrochloratum crudum

..

purum

"., nitricum crudum

"

purum

".,

sulfuricum purum

F\ethylum bromatum

f\mygdalinum

f\mylium nitrosum

f\ntipyrinum

F\qua f\mygdalarum amararum

f\rgentum nitricum fusum

..

" c u m Kalio nitrico

Cantharides

Chloroformium

Codeinum et sali a ejus

"

phosphoricum

Coffeinum et salia ejus

"

Natrio-salicylicum

Collodium cantharidatum

Diuretinuin

Extractum f\coniti

Belladonnae

"

Cannabis Indicae

"

Colocynthidis

"

"

compositum

Filicis Maris

Hyoscyami

Secalis cornuti

..

to

"

fluidum

lO

Strychni spirituosum

Folia Belladonnae

..

Digitalis

" Hyoscyami

Stramomi

Fructus papaveris immaturus

Gummi- resina Euphorbium

Herba F\donis vernalis

"

Cannabis indicae

Hydrargyrum chloratum levigatum

vapore praeparatum

•

Jodum"

.Kali causticum fusum

"

"

solutum

Oleum Sinapis aethereurn

Paraldehydum

Phenacetinum

Plum bum aceticum basicu m

solutum

depuratum

•

•

Podophyllinum

Pulvis Ipecacuanhae opiatus

Pyrogallolum

Radix Ipecac:uanhae

Resina Jalapae

Salipyrlnum

Santoninum

Sapo jalapinus

Secale cornutum

Semina Strophanti

•

Strych ni

Sirupus papaveris

Stibio-Kalium tarŁaricum

Sulfonalum

Tindura F\coniti

Belladonnl!le

•

Cannabis

Indicae

•.,

Convallariae majalis

Digitalis

.,

., Strophantl

.'

..

J

Dziennik Ustaw. Poz. 100 I 101.

HlI 11.

linctura Strychnl

lubera Rconiti

"

Jalapae

Vinum Stibio-Kalii tartarici

Zlncum chloratum

• sulfuricum

valerianicum

•

ków skarbowych z wyłączeniem 4 naj niższych

stopni służbowych, które wchodzą w rozszerzony zakres działania dyrektora izby (§ 11

rozporządzenia Ministra b_ Dzielnicy Pruskiej

z dn. 23 września 1921 r.-Dz. U. R. P. N2 101

poz. 724),

.

.

6) zezwalanie na pobór emerytur i darów z łaski

zagranicą,

101.

Rozporządzenie Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem b. Dzielnicy Pruskiej

z dnia 22 stycznia 1922 r.

przedmiocie objęcia przez .Ministerstwo Skarbu administracji skarbowej na obszarze b. dzielnicy pruskiej.

W

c

201

Na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

21 grudnia 1921 r. w sprawie przekazania Ministrowi

Skarbu administracji skarbowej na obszarze b. dzielnicy pruskiej (Dz. U. R. P. z r. 1922 N2 4, poz. 19),

zarządza się co następuje

§ 1. Dotychczasowe przepisy, dotyczące organi~acji, rozmieszczenia, zakresu działania i toku czynności władz, instytucji i urzędów skarbowych (rozporządzenie lllinistra b. Dzielnicy Pruskiej z dn. 23 wrześ­

nia 1921 r. Dz. U. R. P. N2 101 poz. 724), utrzymuje

w mocy ze . zmianami, wymienionemi w następu·

jących paragrafach.

się

§ 2. Naczelne kierownictwo całej administracji

skarbowej na obszarze b. dzielnicy pruskiej obejmuje

w miejsce zniesionego departamentu skarbu Ministerstwa b. dzielnicy pruskiej-Ministerstwo Skarbu.

Bezpośrednie sprawowanie administracji skarbowej na obszarze województwa poznańskiego (art. .9

ustawy z dn. 1 sierpnia 1919 r. - Dz. U. R. P. N2 64

. poz. 385) należy do izby skarbowej w Poznaniu; na

obszarze zaś województwa pomorskiego - do izby

skarbowej w Grudziądzu. Likwidację spraw znajdu. jących się w departamencie skarbu Ministerstwa

b. dzielnicy pruskiej, a dotyczących sekwestru spiry.. tu su i cukru oraz akcji rozprzedaży przez wydział

skarbowy Naczelnej Rady Ludowej asygnat 5% wewnętrznej pożyczki z r. 1918 przeprowadzi izba skarbowa ' w Poznaniu.

§ 3. Pod wyłączną kompetencję Ministerstwa

Skarbu podpada

1) stawianie wniosków do ciała ustawodawczego na wydawani\:! nowych ustaw lub zmianę

istniejących,

2) wydawanie lub zmiana rozporządzeń,

.3) interpretacja przepisów ustawowych i posta ·

nowień zawartych w rozporządzeniach, co do

stosowania których władze podległe bezpośrednio Ministerstwu Skarbu mają wątpliwości,

4) tworzenie i organizacja władz, instytucji, kas

i urzędów w zakresie skarbowości państwowej,

5) mianowanie, przenoszenie, zwolnienie od słu­

żby, przenoszenie w stan spoczynku urzędni-

7) przyjmowanie ponowne do służby państwo­

wej urzędników, oddalonych w drodze karnej

lub dyscyplinarnej,

8) rozstrzyganie wszystkich spraw, unormowanych przepisami o służbie państwowej, których orzecznictwo według dotychczasowych

przepisów należało do władz centralnych.

§ 4. Kompetencji Ministerstwa Skarbu zastrzega się dalej

.

1) zarządzanie odpisów lub zwrotów prawomocnych danin, lub umorzenia innych roszczeń

Państwa, jeżeli zarządzenie nie jest konieczne

z powodu nieściągalności albo żądanie strony .nie opiera się na tytule prawnym, a kwota, o którą w poszczególnym wypadku chodzi, przenosi 100.000 mk. (rozszerzony zakres

działania izby skarbowej określony w § 28

LISt. ostatni rozporządzenia Ministra b. Dzielnicy Pruskiej IZ dn. 23 września 1921 r.Dz. U. R. P. N2 101 poz. 724),

2) zezwalanie na przekroczenia i przenoszenia

ustanowionych kredytów,

3) sprawy dotyczące zaliczek, pożyczek udzielonych organom samorządowym, urzędom i instytucjom,

4) nabywanie realności, nabywanie lub sprzedaż

kapitałow, rent trwałych i innych terminem

nieograniczonych rent,

_

5) zawieranie ugód i jednostronne zrzekanie si~

praw przy spornych lub niepewnych .roszczeniach prawnych, w sprawach kupna, sprzedaży lub innych sprawach, należących do

orzecznictwa sądów zwyczajnych, jeżeli suma,

o którą idzie, przenosi 100.000 mk.

§ 5. W zakresie działania Ministerstwa Skarbu

pozostaje, prócz naczelnego kierownictwa wymiaru

poboru wszystkich danin państwowych

1) wydawanie zarządzeń co do przestrzegania

wzajemności

względnie zarządzeń odwetowych w dziedzinie podatków bezpośrednich,

2) wydawanie zarządzeń w myśl ustawy przeciw uchylaniu się od podatków z dnia 26 lipca

1918 r., uzupełnionej rozporządzeniem z 24

czerwca 1919 r., a wprowadzonej rozporuldzeniem Ministra b. Dzielnicy Prusk. z 12 listopada 1920 r. (Dz. U. Min. b. dzleln. pr.

N2 70 p. 504),

a) na zasadzie § 21 w sprawie określania

władz, które mają rozstrzygać o wnioskach

na zwolnienie od dania zabezpieczenia

i dopuszczalnych środków prawnych,

b) na zasadzie § 29 w sprawie całkowitego

lub częściowego uwolnienia od obowiązku

dania zabezpieczenia,