Rozporządzenie wykonawcze Ministra Spraw Wojskowych i Ministra b. Dzielnicy Pruskiej z dnia 1 lutego 1921 r. do rozporządzenia Rady Obrony Państwa z dnia 22 września 1920 r. o dostarczeniu mieszkań na potrzeby wojska w b. dzielnicy pruskiej.
Statutory Text (1 Articles)
Dziennik Ustaw. Poz. 88.
, '205
88.
Rozporządzenie
wykonawcze Ministra Spraw Wojskowych
Ministra b. Dzielnicy Pruskiej
z dn. 1 lutego 1921 r.
do rozporządzenia Rady Obrony Państwa z dnia 22 września 1920 r.
o dostarczeniu mieszkań n'a potrzeby wojska w b. dzielnicy pruskiej (Dziennik Ustaw N!! 92, str. 1659).
Na podstawie art. 7 rozporządzenia R. O. P. z dn. 22 września 1920 r.
o dostarczeniu mieszkań -na potrzeby wojska w b. -zaborze pruskim '(Dz.
Ust. N!! 92 poz. 609) zarządza się co następuje
I\rt. 1. Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych i Ministra Spraw
Wewnętrznych w przedmiocie przepisów wykonawczych do ustawy z dnia
8 kwietnia 191-9 r. o dosta.rczeniu mieszkań na potrzeby wojska, ogłoszone
w Nr. 136 Monitora Polskiego z dn. 21 czerwca 1919 r. i z dn. 11 listopada
1919 r., ogłoszone w Dzienniku Ustaw N2 91 z r. 1919 poz. 493 wprowadza
się i w b. dzielnicy pruskiej ze zmianami przewidzianemi w artykułach następnych
I\rt. 2. W rozporządzeniu ogłoszonem w N2 136 Monitora Polskiego
z dn. 21.VI. 1919 r.
,
Ustęp 3-ci artykułu l-go uzyskuje następujące brzrpienie
"Zażalenia kwaterodawców, . dotyczące kwaterunku, rozstrzygają władze,
powołane do rozstrzygania takich zażaleń w myśl ustawy ' o dostarczeniu
kwater dla siły zbrojnej i w czasie pokoju z dn. 25 czerwca 1868 r." (Dziennik Ustaw związku północno-hiemieckiego str. 523).
Zdanie 2-gie w ustępie 5-tym artykułu 3-go i ustęp ostatni artykułu
5-go odpada.
W rozporządzeniu z dn. 11 listopada 1919 r. (Dziennik Ust<;lw
.
Zdanie pierwsze paragrafu 5-go otrzymuje następujące brzmienie
"W hotelach wogóle oraz pensjonatach mających 10 i więcej pokoi
gościnnych wolno pomieszczać- w ilości pokoi, którą stosownie do liczby
pokoi gościnnych ustanowi gmina-wojskowych, przybywających w sprawach
służbowych, o ile oni odpowiadają warunkom, wskazanym wart. 1 p. a) i b)
\ 2, przytem żaden z wojskowych, niezależnie od szarży, nie . może zajmować więcej niż jeden pokój".
Do paragrafu 5-go dodaje się, jako drugi ustęp, następujące postanowienie
.Zajęcie całego hotelu uważa się za rekwizycję budynku po myśli
par. 14-go niemieckiej ustawy o świadczeniach wojennych z dn. 13 czerwca
, 1873 r." (Dziennik Ustaw Rzeszy Niemieckie~ str. 129).
.
I
Par. 6-y uzupełnia się następującem postanowieniem
. "Umieszczenie członków rodziny wojskowego w jego kwaterze dozwolone jest tylko za zgodą kwaterodawcy. W razie odmowy zgody bez do. I\rt. 3.
N2 91 poz. 493).
- Dziennik U~taw. Póz. 88
89.
Ni 14.
statecznego powodu rozstrzyga ' miejscowy komendant, na wniosek osoby
zakwaterowanej, po zbadaniu istniejącej potrzeby.
I\rt. 4.
Rozporządzenie
niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
,-
Minister Spraw Wojskowych
Sosnkowski
Minister b. Dzielnicy Pruskiej
W. Kucharski
· 89. ,
Rozporządzenie
Ministra Zdrowia Publicznego
z dnia 5 lutego 1921 roku
w przedmiocie cen za naczynia do wydawanych z ' aptek lekarstw
i opłaty za ekspedycję nocną.~
Na mocy punktu 13 art. 2 i art. 10 Zasadniczej Ustawy Sanitarnej
z dnia 19 lipca 1919 r. (Dz. Praw z _1919 r. N2 63, poz. 371) zarządzam co
ńastępuje
Rrt: 1. Osoby; wymienione wart. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia
Pub li cznego z dnia 11 maja 1920 r. w przedmiocie taksy aptekarskiej, oraz
w przedmiocie wydawania ś rodków leczniczych (Dz. Ustaw z 1920 r. NQ 46,
poz. 284), mogą pobierać za naczynia do wydawanych lekarstw opłatE; podług załączonego cennika.
ł\rt. 2. Za każdą jednorazową ekspedycję nocną t. j. od chwili zamknięcia apteki do chwili otwarcia, bez względu na to z jakiej liczby przedmiotów ekspedycja s i ę składa, Wolno doliczać 10 marek.
.
Za ekspedycję lekarstw według recept, oznaczonych przez lekarza dopiskiem
, "cito ", ,,~tatim", opłata dodatkowa nie może być pobierana . .
I\rt. 3. Rozporządzenie niniejsze obowiązuje w b. zaborze rosyjskim
i austrjackim i wchodzi w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw;
jednocześnie unieważniają się ceny na artykuły objęte dołączonym cennikiem dotychczas obowiązujące na mocy rozporządzeń z dnia 14 sierpnia
1920 r. i z dnia 29 listopada 1920 r. (Dz. Ustaw z 1920 r. N2N2 79 i 116
poz. 535 i 767), oraz znosi się art. 2 rozporządzenia z dnia 29 listopada
1920 r. (Dz. Ustaw z 1920 r. N2 116, poz. 767).
Minister Zdrowia Publicznego
VI z. Chodźko