Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 grudnia 1921 r. w przedmiocie ujednostajnienia opodatkowania wina na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 1. Na cały obszar Rzeczypospo.litej Po.lskiej roz.sz~rza się moc obo w iązującą podanych w przyległym załączniku postanowI en §§ 1 do 52 oba-

-\

N2 105.

Dziennik Ustaw Poz. 764.

2047

wiązującej dotychczas w b. dzielnicy pruskiej niemieckiej ustawy o opodatkowaniu wina z dnia 26 lipca 1918 r. (Dz. Ust. Rz . Niem . strona 831) ze

zmianami wyszczegó lnione mi w §§ 2 do 8 niniejszeg o rozporządzenia.

§ 2. Upoważnienia określone ustawą o opodatkowaniu wi na z dnia

26 lipca 1918 r. w ustęp i e 1 § 8 dla Kanclerza Państwa oraz w ustępie 1

§ 1 i §§ 11, 12 i 20 dla Rady Związkowej przenosi się n a Ministra Skarbu.

§ 3. Postanowienia § 13, ostatr /iego zdania p u nktu 3 § 20 i §§ 41,42.

44, 45, 49, 50 i 51 ustawy o opodatkowaniu wina uchyla się.

§ 4. Wszelki e kary pieniężne ustanowione ' w nie m. ustawie o opodatkowaniu wina z dnia 26 li pca 1918 L, wymierzane wedle wielokrotn e j

u mniejszonego lub na uml'liejszenie narażonego podatku spo ży wczego, wymierzać należy w wysokości 10 - 20-krotnej, a grzywny porządkowe i kary

p ieniężne oznaczone w stałych kwotach podnosi się dwudziestokrotnie.

Kary pozbawienia wolności i kompetencja władz w y mierzających kary

pozostają bez zmiany przy zastosowaniu w b. dzielnicy rosyjskiej przepisów

ros. LOst. akcyzowej (Tom V Zb. praw rosyjskich według wydania z roku 1901

i dalszego ciągu z roku 1912), a w b. dzielnicy austrjackiej przepisów ustawy

o przekroczeniach skarbowych z dnia 11 lipca 1835 r. (Zb. ustaw pblit.

t o m 63 N~ 112).

Postanowienie przejściowe .

D o d a t k o w e o p o d a t k o w a n i e w i n a.

§ 5. 1) Wino, które w dniu wejścia w życie niniejszego rozporzą­

dzenia znajdować się będ zie na obszarze b. zaboru rosyjskiego l austrjac ·

kiego w posiadaniu konsumenta, albo wino przed powyższym terminem

konsumentowi już wysłane, które jednak nie do szło do jego rąk , podlega

dodatkowemu opodatkowaniu .

2) Za uiszczen ie dodatkowej opłaty jest konsument odpowiedzialny.

3) Dodatkowa opłata podatku wynosi 400 mk. za litr. Jeżeli konsu·

ment mo że udowodnić, że podatek od wina winien być obliczony podług

wartości wina na niższą kwotę , w tak im razie pobierze się t ę niższą kwotę ,

jako dodatkową opłatę.

4) Wino w ilości 5 litrów lub 7 flaszek znajdujące się w posiadaniu

właścicieli, których w myśl ustawy z dnia 26 lipca 1918 r. o opodatkowaniu

wina uważa się za konsumentów , jest wolne od dodatkowego opodatkowa nia; kilku właści cięli, którzy wspólnie przecht')wują wino, uważać się będzie

pod względem obowiązku uiszcze nia dodatkowej opła t y od wspólnie prze·

chowanego wina, jako jednego właścicielCiI.

5) Wino i moszcz winny z lat 1918, 1919 i 1920 są od zastosowania

powyższych przepisów punk tu ', 3 wyłączone i podlegają dodatkowej opłacie

w kwotach, jakie na podstawie udowodnionej wartości tyt ułem podatku od

wina według przepisów niniejszej ustawy z 26 lipca 1918 r. obliczone zostaną.

6) Przy obliczeniu dodatkowej opłaty będzie potrącona ta dowodami

wykazana suma, którą przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia

pobrano już tytułem podatku spożywczego od wina .

7) Dodatkowa opłata może być za złożeniem zabezpiecze nia pokredytowana na 3 miesiące.

'

§ 6. Bliższe postanowienfa co do zgłoszenia zapasów wina i moszczu

do dodatkowego opodatkowan ia wyda si~ w drodze rozporządzenia wykonawczego.

, ' I

N2 105 .

Dziennik Usta lV. Poz. 764.

.--- -------- - - - - .

§ 7. Wykonanie mmeJszego rozpo rzqdzenia powierza si~ Min istrow i

Skarbu, ktorego upowainia si€; do zmiany w porozumieniu z Min istrem

b. Dzielnicy Pruskiej, dotychczasowyeh prze p isow wykonawczych do niemieckiej ustawy 0 opodat kowa niu wina z dni a 26 Ii pea 1918 r. (Dz. UsL

Rz . N i em. ~ str . 831).

§ 8. Rozporzqdzeni e niniejsze wchodzi w iye ie z d niem 1 stycznia 1922 r.

Z dniem wejscia w i ycie tego rozp orzqdze n ia t racq moe obo wiqzu jC\c q

dotychcza s obo wiqzujqce posta now ien ia 0 opo d a t kowan iu wi n a .

Pre zydent Mi n istrow

.-1. Pnllikoalsk i

Minis ter Skarbu

lvlzrhalsk i

Minist e r b. DZi el ni c y Pru s kiej

U 'v bicki

Zalqcl.nik

~o

§ I ro zpo rzadze n ia Rady fvl ini·

<1I 6w z dni a 5 grudni a 1921 r.o·ujed n o stajn ie n iu opod atk ow a n ia wi na na

o b sz a rz e Rz ecz y po spo li te j Pols k i ej.

Ustawa

z dn ia 26 lipca 191 8 r.

o opodatkowaniu wina (Oz. Ust. Rz . Niem. strona 831).

.

ROZDZIAl I.

Ogolne przepisy

Przedmiot

w y so k 0 S cpo d at k u

0 d

win a.

§1.

(1) Wino i moszez winny, dalej podobne do wina napoje, jeieli Sq

przeznaczone do spoiycia wewnqtrz panstwa, podlegajq oplaeie panstwo wej (podatek od wina) w wysokosci 20% od wartosei, ktora .stanowi pod·

stawE: do opodatkowania. R ada zwiqz-k oZl'(l jest upowainiona, a na i~danie

Sejmu obowiClzana po ukonczeniu wojny stop~ podatkowq od win, kt6rych

cena sprzedaina wynosic be:dzie nie wi~eej, jak 2 marki za Iitr, obniiyc do

15% od wartosei, podlegajqeej opodatkowaniu.

(2) 0 ile w niniejszej ustawie jest mowa 0 WinJe bez bliiszego okreslenia rodzaju tegoi, naleiy pod tern rozumiec wyroby winne podane w 1

ust~pie niniejszego paragrafu.

Os 0 b y

0

bow i q zan e do u i s z c zen i a pod at k u.

§ 2.

(1) Do uiszczenia podatku jest obowiq:zany, kto wino odst~puje konsu mentowi, kto nieopodatkowane wino na wfasne potrzeby domowe tub do

N!! 105.

Dziennik Ustaw. Poz. 764.

zakładu przemysłowego zużywa, a wreszcie, kto jako spożywca wino z zagranicy państwa sprowadza.

(2) Jako ko nsumenta, należy uważać tego, kto, nie będąc ani producentem , ani sprzedawcą, wino nabywa. Producentami albo sprzedawcami

w myśl niniejszej ustawy są tylko te osoby, które stosownie do postanowień § 15 s","ój zakład przemysłowy lub handlowy zgłosili.

Właściciele

gospód lub drobni sprzedawcy, którzy trudnią się w}łącznie sprzedażą wina

pochodzenia krajowego z beczki, mają w myśl niniejszej ustawy być uważani jako konsumenci.

§ 3.

Kto odstępuje wino konsumentowi, obowiązany jest policzyć konsumentowi szczegółowo k lNo tę ~cdatkową. Konsument jest obowiązany

uskutecznić żapłatę do rąk oddawcy.

Powołanie się na to, że podatek od ·

raczo no sprzedawcy po myśli § 13 jest niedopuszczalne.

§ 4.

PostęPOIJI anie oplal ne przy winie odstąpionem

konsumentow i

z chwilą wysłan ia wina konsumentowi, a o ile wysIanie nie ma

miejsca, z chwilą wydan:a temu ż do rąk c.o do wina nieopodatkowanego,

przeznaczon ego na własne potrzeby domowe albo do zakładu przemysłowe­

go z chwilą wyniesienia z piwnic składowych, zaś co do wina nabytego przez

konsumenta zagranicą państwa z chwilą przejścia przez linję celną .

(1)

następuje

(2) Kto wewnątrz par'lstwa sprzedaje wino konsumentowi, ma mu wy rachunek, który ma zawierać następujące dane: nazwisko i miejsce za mieszkania sprzedawcy i nabywcy, dzień wydania, rodzaj, oznakę i ilość wio

na oraz wartość podlega ją cą opodatkowaniu (§ 5) i kwotę podatkową. Rada

zwiqzko71'a może zezwol i ć na pew)1e ułatwienia.

.

(3) Wino, podlegające opodatkowaniu, stanowi bez względu na praw a

osób tzecich zabezpieczenie tej kwoty opłaty podatkowej, która na niem

ciąży, a jak dłu go opłata podatkowa nie zostanie uiszczona , może władza

podatkowa na takie wino nałożyć areszt.

dać

W·a r t ość ,

p o d I e g a j Gl c a

o p o d a t k o w a.n i u.

§ 5.

(1) Jako podlegajc;cą opodatkowan iu wartość wina pozbytego konsu mentowi , przyjmuje się cenę wykazaną w rachunku, przyczem przyznane

kupującem u: rabat, potrącenia procentowe (akonto), opusty i tym podobne

potrącen ia nie mogą być uwzględniane. Do wartośc i wina podlegającej opo ·

datkowa niu nie będzie zaliczona wartość bezpośrednich opakowań, o ile on~

zostala osobno i w odpowiedni ch kwotach w rachunku uwidoczniona ora z

wartość zewnętrznego opakowania . Powstałe aż do czasu dostawy wina

uboczne koszta za przechowywanie na składzie, pielęgnowanie, ściąganie d o

naczyń, etykietowanie, koszta przewozu, ubezpieczenia , komisowe i t. p. maj~

być wliczane do wartości podlegającej opodatkowaniu.

.

(2) Wino wydane spożywcy bezpłatnie albo wino pobrane przez pro ducenta do własnego użytku domoweg'o lub do jego zakładu handlowego

podlega opodatkowaniu wed ł ug tej wartości, jakaby przypadała w chwili wydania, względnie poboru dla wina tego samego gatunku lub ., podobnych

gatunków, pozbytego za zapłatą podług ustępu l tego paragrafu.

(3) Przy oznaczaniu wartości wina sprowadzonego przez spożywcę z za

granicy służą za podstawę postanowienia ustępu 1 z tym dodatkiem, iż do

oznaczenia pcdatkcwi podlegającej wartości wina dolicza się jeszcze opłat e

I .

Dz ie nnik Ustaw. Poz. 764.

N!! 105.

cia wch odow ego ora z wszelkie z przewiezieniem win a przez l inj~ c elną połą­

czone koszta, jako to: przewozu, ubezpieczenia, wyładowania, składowe i t. p.

T e r m i n p ł a t n o ś c i.

§ 6.

Podatek od wina sprow adzon ego z zagranicy państwa ma spożywca

z uiszcz~niem cia wchodowego . W innych wypadkach

po da tek za wszystkie w ciągu miesiąca opodatkowaniu podległe ilości wina

stosownie do postanowień § 4 ustępu 1 jest płatny z ostatnim dniem mie- \

siąca kalendarzo wego i ma być najpóźniej w piętnastym dniu bezpośrednio

następującego miesiąca w urzędzie poborowym zapłacony.

(2) W razie powtórnego przekroczenia terminu zaplaty albo jeśli zachodzą powody, które normalny wpływ podatku stawiają w wątpliwość, wła­

dza podatkowa może żądać uiszczenia lub zabeZłJieczenia podatku z chwilą

nastania obowiązku do uiszczenia podatku.

(3) Ubocznych należytości, a w szczególności Z3 pokwitow ani a i poświ adczenia władz podatkowych nie pobiera się.

(l)

uiścić równocześnie

o z n aj rri i e n ie i s p r a w d z e n i e p r z y p a d aj ą c e g o p o d a t k u.

§ 7.

(1) Obowiązany do uiszczenia podatku ma najpóźniej w siódmym dniu

powszednim każdego miesiąca wszystkie za ubiegły miesiąc podatkowi podle gające ilości wina zgłosić stosownie do szczegółowych postanowień Rady

związkowej w urzędzie poborowym za pomocą pisemnej deklaracji. W de klaracji ma być uwidoczniona wartość każdego zbytu albo wydatku wina

zgodnie z księgami kupieckiemi. Za ilości wina sprowadzone z zagranicy

przez spoźywcę należy wartoś ć podlegającą opodatkowaniu oznajmić przy

odprawie celnej.

(2) W wypadkach wskazanych koniecznością, a w szczególncści dla

mniejszych zakładów wytwórczych, nas tępnie dla zbytu wina w gospodach

szynkarskich albo w drobnej sprzedaży może Rada zw ią zkowa wprowadzić

odmienne zarządz'enia

(3) Kwoty podatkowe wypośrodkuje się dla każdego zgloszenia w jednej ogólnej sumie. Kwoty fenigowe będą pobierane o tyle, o ile są po

dzielne przez pięć .

R o z s t r z y g a n i e o o d p o w i e d n i e j w y s o koś c i c e n y

d a ż n e j p o d a n e j w z g ł o s z e n i u.

s p r z e-

§ 8.

(1) Wątpliwości urzędu poborowego do odpowiedniej wysokości warwina podanej w zgłoszeniu, o ile one przez wgląd do ksiąg kupiec-kich nie mogą być usunięte, mają być rozstrzygnięte przez urząd dla badania i oszacowania wina, który to urząd winien się składać w dwuch trzecich z rzeczoznawców interesowanych kół przemysłowych. Kanclerz Rzeszy

w porozumieniu z centralnell)i władzami krajowemi wyznacza ilość urzędów

badawczych, ich siedzibę i przynależność , obsadę i porządek czynności oraz

powołuje rzeczoznawców po wysłuchaniu zastępców przemysłowców, z których, ile możności, dwie trzecie ma swoją czynność wykonywać honoro wo.

(2) Urzędy poborowe, żądające rozstrzygnięcia urzędu dla badania ma j ą przesłać temuż wraz ze zgłoszeniem i załącznikami próbkę wina, która

ma być poddana badaniu . Każ dy posiadacz wina jest obowiązany z ezwolić

tości

r

N2 105.

•

Dziennik Ustaw. Poz. 764.

205 1

władzy podatkowej

kę należy. wypłacić

na wzięcie próbki w celu jej zb adania. .Za wziętą prób odszkodowan ie według oznajmionej wartcści.

(3) Urząd dla badania jest uprawniony przedsiębrać wszelkiego rodzaj u

sprawdzania , w s zczególności uskuteczniać oględziny miejscowe tudzież wy pytywa ć sprzedawców lub spożywców pisemnie albo ustnie co do szczegółów

dotyczących zawarcia interesu handlowego.

Urząd ten jest również upo ważniony dla swoich badań żądać wyjaśnień z Izb handlowych albo gosPQ darczych lub też od przedstaw ionych przez te Izby rzeczoznawców.

§ 9.

Urząd dla badania okFeśla wartość wina , która ma stanow ić podstawę

do obliczenia podatku i oznajmia ją urzędowi poborowemu. Orzeczeni e

urz~du d la badania jest ostateczne.

o g r a n i c z e n i e z b y t u w i n o g r o n I u b z a 'c i e r u w i n o g r o n o w e go .

§ 10.

(1) Winogrona, które mają służyć do wyrobu wina tudzież zacier wina gronowy mogą być oddane tylko wytwórcom albo handla rzo m i tylko ~rzez

nich nabywane albo też z zagranicy państwa sprowadzane.

(2) W okolicach, w których nabywanie winogron albo zacieru winogr~·

nowego przez spożywców do samodzielnego wytłaczania wina jęst w zwyczaju, może Rada związkowa zezwolić na pewne wyjątki.

Uwolnienie od uiszczania podatku .

§ 11.

Nq podstawie szczegółowych postanowień Rady ZWilpkoil'Cj są oli

podatku uwolnione

1. moszcz winogronowy albo wino wyrobione z winogron własnej

kultury lub też z winogron albo moszczu winogronowego d.

kupionych przez właścici el i winnic, jak również napoje podobne

do wina wytłaczane dla własnego użytku domowego lub dla

użytku pracowników rolnych zatrudnionych we własnym zakładzie,

o ile tych n a pojó w nie wydaje się do spożycia w zamkni~tych

naczyniach ;

2. wina zużytkowane przy pielęgnowaniu tegoż w piwnicach lub pr zy

magazynowan iu, o ile n ie wydaje się go do zużycia w zamkniętych

naczyniach;

3. wino pod nadzorem organów podatkowych wywiezione albo

zniszczone;

4. wino przeznaczone do wyrobu win musujących, octów i wódki ,

jak równ i eż do wyrob u napojów zawierających wino, da lej do wyrobu wina bezalkohol o wego i napojów podob nyc h do wina i niezawierających alkoholu;

,

5. wina przeznaczone do urzędowych badań albo dla zakładów naukowych w celach naukowych;

6. wino, Które przy przekroczeniu granicy państwa na podstawie

przepisów celnych, jak o p rzeznaczone na potrzeby podróżne albo

jako prowiant okrętowy zos t a ł o zwolnio ne od opłaty celnej;

7. wina w szklankach lub butelkach o pojemności poniżej 250 cen tymetrów kubicznych wydawane bezpłatnie jako próbki;

8. wino przeznaczone wyłącznie dla celów kościelnych.

/

Dziennik Ustaw. Poz. 764.

NQ 105.

-------------------------------------------------- - ----

zw r o t

P o d a t k u.

" § 12.

Zwrot podatku mOże w myśl postanowień !?IU(1' związko wej być dozw olon y za t e ilości wina, które przez .dostawc ę zostały dowodnie napowrót

przyjęt~ .

K r e d y

o w

CI

n

e.

§ 13.

Kred.-vtowaltie p odatku może by~' dozwolol/ e ~n ::ll!:::el/iem zabezp"it'-czenia

d /) 6 miesięcv.

~(' te Y/łlin ie

P r z e d a w n

e n i e.

§ 14.

(1) Prawo żądania zapłaty podatku ora z prawo ż ą dania zwrotu podatku

ul ega przedawnieniu po upływie roku, licząc od dnia płatności względni e

ui szczenia podatku . . Ządanie dodatkowej zapłaty utajonego podatku przedawnia się po upływi~ trzech lat.

.

(2 j Przedawnienie zostaje przerwa ne przez każdą czyn ność urzęd ow'l

o/ł aściwej władzy, podjętą celem doch o dzenia żą dania przeci w zobowiąza­

nemu do z apłaty podatku .

II

ROZDZIAŁ.

Środki kontrolne .

Obow ią ze k

o z n a j m i e n i a.

§ 15.

(1) Kto jako wytwórca albo jako sprzedawca zamierza w sposób zarobk o wy pozbywać wino jest obowiązany p rze d otwarciem zakładu stosownie

do postan ::lwień Rady związkowej donieść o tem władzy podatkowej, której

ma równocześnie wskazać lokale przeznaczone do wyrobu i na skład wina.

Kto moszcz winogronowy albo wino zam ie rza wy twarzać wyłącznie z kupo·

w anych winogron, albo z kupionego moszcz u winogronowego nie jest

w myśl niniejszej ustawy uważany za wy twór c ę i nie może jako taki wno s ić

oznajmienia. Państwowe albo gminne prż e dsiębiorstwa następnie zwi ązk i,

stowarzyszenia i zakłady podlegaj ą obow i ązkowi ozn ajmie nia, o ile one

t rudnią się odp łatnempozbywaniem wina.

(2) Władza podatkowa wydaje zgłaszaj ącemu na wni e sio ne oznajmienie

u rzędowe zaświadczenie .

(3) ' Wino m oże być tylko w oznajmi onych lo kalach wyrabi~ne i przechowywane .

§ 16.

(1) Każda zmiana zaszła w oznajmionych sz czeg ół ach co do przedsię­

.iarstwa ma być w ciągu tygodn ia zgłoszona władzy podatkowej.

(2) Właściciele nie kierujący osobiście przedsiębiorstwem obowiązani

są podać władzy podatkowej tę osobę, która w ich imieniu kierować będzie

ru chem przeds i ębiorstwa.

l

~

j

j

N2 105.

(3)

wiąz ują

Dziery n ik Ustaw. Poz. 764

2053

Podane w dalszych paragrafach przepisy dla przedsit:biorców obo z wyjątkiem postanowień w § 2 ł ustępie 2 także kierownika ruchu .

N a d z ó r p o d a t k o w y.

§ 17.

Lokal wyrobu i lokale składowe wytwórców, jako też handlarzy wina

p odlegają nadzorowi podatkowemu.

Urzędnicy podatkowi są uprawnieni

wkraczać w każdej porze do lokalów tak dłu g o, jak długo są one otwarte

albo jak długo się w nich pracuje, w innych zaś razach podczas zwyczaj nych godzin roboczych. Prawo nadzoru rozciąga się również na wszystkie

do lokalów wyrobu i do ' Iokalów składowych przytykające albo z niemi

w połączen i u pozostające lokalności przemysłowe przedsiębiorcy. Ograni czenie czasu wkraczania do loka lów przedsiębiorstwa odpada wówczas , jeżeli

za chodzi niebezpieczeństw o w zw łoce.

'. § 18.

W obrębie lokalności p:)dlegających nadzorowi podatkowemu nie mogą

być wykonane żadne urządzen i a lub 'Środki, któreby przeszkadzały lub utrudn iały wykonanie ustawą przewidzianego nadzoru .

§ 19.

(1 ) Właściciele przedsięb iorstwa mają urzędnikom podatk o wym udziewszelkich wyj aśnień po trzebnych dla nad zoru podatkowego albo dla

c elów statystycznych co do ruchu przedsiębiorstwa a przy czynnościach

urzędowych dOKonywanyc h wcełu najzoru podat kowego dostarczać środ­

ków pomocnicz ych (przyrządów, światła i t. p.) i d aw ać potrzebną pomoc.

(2) Wyższym urzędnikom zarządu podatkowego należy na żądanie

pr zedstawić do wglądu odnośn e księgi o'Jejmują :e daty wyrobu. doc hodu

' i zbytu wina w przedsiębiorstwie.

~ ać

P r o wad z e n i e k s i ę g i s p r a w d z a n i a z a p a sów.

§ 20.

Przedsiębiorcy mają na obrót wina w sw.:>ich zakładach prowadzić

k sięgi podług bliższych zarządzeń Ra~y zwią"/lowej. Da lej są oni obowią ·

zani przed każdorazowe m wydaniem wina wewnątrz pa ństwa upewnić si ę czy

odbiorca stosownie d:) § 15 zostal urzędow<1ie zglos~ony, alb:) też czy należy

do spożywców i ponoszą odpowiedzialność za każdy ubytek pONstaly wsku -

(1)

t ek niedotrzymania tego obowiązku.

(2) R ada związlwwa może w razie potrzeby urzędowe nadzoro wanie

obrotu wina odmiennie od nin iejszych przep isów uregulować i wydać nie zależnie od n ich osobn e zarządzenia.

(3) Władza podatkowa może zarządzić sprawdzanie zapasów. U stal o ne

przy sprawdzen iu ubytki należy opoda tk ować o ile nie udowod nio no , ż e

p ow stały one z powodów, które nie uzasadniają winy ukróceni a p odatku.

Jako wartość podlegającą opodatkowaniu przyjmuje się wa r t ość tego gatunku wina przy których o k azały si~ ubytki. Jeże li uie da się sprawdzić,

z których gatunków wina pochodzą ubytki, lU ta/ziln razie wymierza się podaf~k

wedle 'n orm y jedna m'lrkn za liiI', albo z a butelk ę win(!.

§ 21.

Jeżeli przeds i ~bio r cy za ukrócenie podatk u byli p owtó rnie karan i to

ich zakład może by ć poddan y ś c i sł emu nad zo rowi. Kos zt a te g o n adzo ro-

· I

\

Dziennik Ustaw. Poz. 764.

N2 105.

wania nakłada się przedsiębiorcy do zwrotu. Sciągnięcie narosłych z tego

powodu wydatków następuje w myśl przepisów o ściągnięciu należytości

ceł i z przyslugującemi tymże prawami pierwszeństwa.

11/ ROZDZlf\L

Przepisy o postępowaniu karneJJl.

Ukrócenie podatku od w i na .

§ 22.

Kto rozmyślnie ustawowy podatek od wina całkowicie albo CZęSCIOWO

ukraca albo nieprzy_sługujące mu ulgi podatkowe podstępnie uzyskuje, bę·

dzie za ukrócenie podatku od wina ukarany karą pieniężną w wysokośc i

cliterokrotl1~j kwoty ukróconego podatku albo ulgi podatkowej, najmniej

jednak kwotą 50 mk.

u s i ł o w a n i e.

§ 23.

(1) Usiłowanie ukrócenia podatku podlega karze; kara zagrożona za

dokonane ukrócenie ma zastosowanie także w wypadkach usiłowanie

ukrócenia podatku.

(2) Przy usiłowaniu należy wymierzać karę według ukrócenia podatku.

albo ulgi podatkowej, któreby były nastąpiły w razie dokonania cźynu

karygodnego.

§ 24.

Czyn karygodny określony § 22 należy w szczególności w następują­

cych wypadkach uznać za dokonany

1) jeżeli w ciągu przepisanego terminu podatkowi podlegająca ilość

wina wcale, albo niedokładnie była oznajmioną. albo gdy wartość

pozbytego lub wY9anego wina za nisko podaną została (§ 7);

2) jeżeli nabywca wi na podaje fałszywie, że jego zakład został w myś l

§ 15 oznajm iony, albo gdy ktoś zgłasza się fałszywie jako wytwórca albo handlarz;

,

3) jeżeli wino, wydane z uwolnieniem od podatku używa się do

innych aniżeli pozwolonych celów (§ 11);

4) jeżeli przepisanych podług § 20 ksiąg nie prowadzi się wcale'

albo rozmyślnie prowadzi się je niedokładnie;

5) jeżeli rozpoczyna się wydawanie wina zanim ruch przedsiębior­

stwa został oznajmiony (§ 15);

6) jeżeli wino bywa wyrabiane lub przechowywane w innych aniżel i

oznajmionych lokalach.

Z a t a j e n i e p o d a t k u o d w i n a.

§ 25.

(1) Kto dla własnego zy'sku świadomie wino, co do którego' ukrócenie

podatku miejsce miało, zakupuje, na zastaw przyjmuje lub zresztą w inny

sposób nabywa, ukrywa, odsprzedaje albo też przy zbyciu teg oż wina

N2 105.

Dziennik Ustaw. Poz. 764.

współdziała, będzie ukarany za zatajenie podatku od wina karą pieniężną

w wysokości cztero/w otnej kwoty podatku zatajonego, najmniej jednak

w wysokości 50 mk.

(2) Usiłowanie zatajenia jest karygodne; postanowienia § 23 mają

w takich wypadkach odpowiednie zastosowanie.

K a t a p i e n i ę ż n a.

§ 26.

W razie gdyby kwota· ukróconego podatku lub ulgi podatkowej na

podstawie których należałoby wymierzyć karę pieniężną n!e mogła być

ustaloną, w takim razie należy wymierzyć karę pieniężną od 50 do 50.000 mk.

. p o m o c i w s P i e r a n i e p r z y p r z e kro c z e n i a c h.

§ 27.

Udzielanie pomocy lub wspieranie w wypadkach przekroczeń będzie

k arane karą pien i ężną do 150 mk.

p o w t ó r z e n i e p r z e kro c z e ń.

§ 28.

(1) Kto wewnątrz państwa za ukrócenie, albo za zatajenie podatku od

wina był karany. a przed upływem trzech lat od czasu całkowitego lub

częściowego odbycia albo darowania kary popełni ponownie jedno ze

wspomnianych przekroczeń, będzie ukarany karą pieniężną w wysokości

podwójnego wymiaru ustalonego w § 22, 25 do 27 co najmniej jednak

w wysokości 100 mk.

(2) Przy każde m dalszem powtórzeniu przekroczeń, jako karę wymierza się karę więzienia do 2 lat.

Jeżeli zachodlą okoliczl)Ości łagodzące , można orzec karę pieniężną

w wy sokości podwójnego wymiaru kary przewidzianej w wypadku pierwszego

powtórzenia przestępstwa.

Nieprawidłowości.

§ 29.

(1 ) Kto wbrew przepisom niniejszej ustawy, albo wydanym do mej

a publicznie lub też interesowanym oddzielnie ogłoszonym przepisom administracyjnym za pomocą innych niż w § 22 do 28 okreś l onych czynów

przeciwdziała, będzie karą porządkową od 5 do 300 mk. ukarany, o ile

podług innych ustaw nie jest cięższa kara przewidziana. Kara porządkowa

ma nastąpić także, jeżeli w wypadkach przewidzianych w § 24 stwierdzo. nem będzie, iż sprawca dz i ałał bez zamiaru ukrócenia podatku lub podstępnego uzyskania nieprzysługującej ulgi podatkowej.

(2) Kara porządkowa może być podwyższona do 600 mk. jeżeli sprawca

przez naruszenie przepisów umyślnie lub wskutek niedbalstwa przeszkadzał

urzędnikowi podatkowemu w prawidłowem wykonaniu jego służby.

N2 105

Dziennik Ustaw. Poz. 764.

Ś r o d k i P r z y m u s o w e.

§ 30.

Obok ustanowienia kar porzą dkowy ch może władza podatkowa wymusić przestrzegan ie zarządzeń wydan ych na podstawie niniejszej usta wyzagroże n iem i ściągn i ęciem kar pieniężnych w wysokości d o 500 mk.

Władza podatkowa może w raz ie gdy przepisane urządzenie nie zosta ło

uskutecznione kazać je sporządzić na koszta p r zedsięDiorcy. ~c i ągnięcie

powstałych z tego powodu wydatków następuje w myśl przepisów o ścią­

ganiu opłat celnych i z przysługującem tymże prawem pierwszeństwa.

O d p o w Le d z i a I n ość z a i n n e o s o by.

§ 31.

Właściciele zakładów przemysłowych

p odlegających

m niejszej ustawie

są odpowiedzialni za . kary pieniężne, koszta p ostępo wan ia karne go i za

dodatkową zapłatę poda tku, nałożone na podstawie tej ustawy na ich

zarządcó w, kierown ików za kładu, pomocni ków i inn e w s łu żbie stałej albo

za dziennem wynagrodzeniem pozostające osoby, jak członków rodziny,

albo domowników. O dp o wi edz ialność za karę pieniężną i koszta po stępo­

wania karnego nie następuje wówczas, gdy zostanie udCiwodnionem, iż

przestępstwo popełn i ono bez wiedzy w łaści c i ela p rze d siębiorstwa przemysłowego, natom iast odpowiedzia ln o ść jest uzasadnioną w tym wypadku .

jeżeli właściciel przedsiębiors twa przy doborze albo przy nadzorowaniu

pracownika lub członków rod ziny albo domown ików nie dołożył potrzebnej

staranno ś ci, albo gdy z popełnionego przestępstwa ciągną! zysk i.

Przenie sienie karnej

odpowiedzialności.

§ 32.

Przedsiębiorcy , którzy nie kierują ruchem przedsiębiorstwa, mogą zaproponować władzy podatkowej przeniesienie ciążącej na nich karnej odpo-wiedzialności na kierownika ruchu. Jeże li wniosek zostanie zatwierdzony ,.

w takim razie przechodzi karna odpowiedzialność z przedsiębiorcy na kie·

rownika ruchu, nie naruszając zastępczej odpowiedzialności, przewidzianej.

w § 31. Pozwolenie takie jest w'" każdym c za si e odwołalne .

§ 33.

Jeżeli kary piemęznej nie da się ściągnąć od winnego, może władza

podatkowa odstąpić od poc i ągania zastępczo zobo.wiąz ~lTlego do odpowiedzialności, a VI miejsce tejże zarządzić wykonanie na winn ym kary więzienia .

Kara P o z b a w i e n i a

wolności.

§ 34.

Zamieniona, z powodu niemożebności sClągn ięc ia kary piemęznej, za~

kara wolnościowa nie może przekraczać 2 lat, a w razie przekroczenia § 30 trzech miesięcy.

stępcza

Ng 105.

Dziennik Ustaw. Poz. 764.

D o p ł a t a p o d a t ku.

§ 35.

Obliczenie i obowiązek uiszczenia

wdrożenie post~powania karnego.

podatku nie zostają naruszone przez

Kary za naruszenie przepisów o ograniczeniu zbytu

w i n o g r o n i . m o s z c z u w i n o g r o n o w e g o.

§ 36.

Kto narusza przepisy z § 10 tej ustawy, będzie karany

grzywną

pie ·

niężn~ od 50 do 10.000 mk. Nieprawne nabyte lub wprowadzone wyroby

należy skonf iskow ać bes względu na to, czy są własnością zasądzonego

i czy ściganie albo skaranie pewnej osoby jest wykonalne. Postanowienia

§ 28 mają w tym wypadku odpowiednie zastosowanie.

Z b i e g n a r u s z e n i a p o s t a n o w i e ń k i I k u u s t a w.

. § 37.

(1) Jeżeli naruszenie postanowień o podatku od wina zbiegnie się

z przestępstwem kamem wedwg innej ustawy, to w takich wypadkach należy nałqżyć krHy zagrożone obiema ustawami obok siebie.

(2) Gdy co do pewnego przekroczenia ma zastosowanie więcej przepisów karnych niniejszej ustawy, to należy wymierzyć karę wedle tego

przepisu, który zagraża najcięższą karą, zaś przy rozmaitych rodzajach kary

orzec najcięższy jej rodzaj. W każdym razie nie można orzec niższego wy·

miaru lub lżejszego rodzaju kary, niż to w myśl innych przepisów jest dopuszczalne. Również musi się orzec konfiskatę lub odpowiedzialność osób

trzecich, jeżeli jeden z zastosowanych przepisów tak postanawia.

(3) Jeżeli kto popełnił kilka samoistnych przestępstw podatkowych,

w takim razie należy orzec wszystkie za te czyny przewidziane kary obok

siebie; jeśli kilka kar wolnościowych zbiegnie się, to należy orzec karę

łączną, którą stanowić będzie kara najcięższa podwyższona, nieprzekraczająca jednak kary trzech lat więzienia. Gdy i o ile obok ustanowionej kary

jest przewidzianą konfiskata przedmiotu przekroczenia lub odpowiedzialność oso b trzecich, to należy i w tym względzie wydać orzeczenie.

(4) Także w wypadkach zbiegu kilku przestępstw karnych nie może

kara wolnościowa stosowana w miejsce kar pieniężnych nieściągalnych

przekraczać okresu 2 lat.

•

P r z e d a w n i e n i e.

§ 38.

Ściganie kame za przestępstwa popełnione przez ukrócenie podatku

od wina (§ 22 do 24) przez zatajenie podatku od wina (§ 25) i przez niezastosowanie się do postanowień zawartych w § 10 przedawnia się po 3

latach , natomiast ściganie karne za naruszenia niniejszej ustawy, za które

przewidziane są kary porządkowe, przedawnia się po roku.

,

(

Dziennik Ustaw. Poz. 764.

]\(g

105.

P o s t ę P o w a n i e kar n e.

§ 39.

Przy u sta lani u prze prowadzania śledztwa i rozstrzygania spraw doprzestępstwa co do podatku od wina, tudzież przy złagodzeniu

kary w drodze ła sk i mają zastosowanie przepisy o postępowaniu

w sprawach przestępstw prze ciw ustawie celnej.

(2) Dochód ze skonfiskowanych przedmiotów tudzież kary pieniężne

ściągnięte w myśl przepisów niniejszej ustawy przypadają tej kasie, w której

obrębie wydała - dotycząca władza o rzecz en ie karne w l instancji.

(1)

tyczących

i zniżeniu

Z a r a c h o w a n i e kar y p i e n i ę ż n e j.

§ 40.

Sumy piemęzne wpływające w toku postępowania karnego mają być

w odpowiednim stosunku do kasy państwowej, najpierw na podatek zarachowane.

IV ROZDZIAŁ.

Szczególne prze pi sy.

W y rów n a n i e d o c h o d ó w.

§ 41.

W częściach obszaru państwa po łożo nych poza obrębem linji celnej może

,Rada związkowa na w niose,k Zar ządu krajowego Ul miejsce p1'zew idżianego

w n iniejszej ustawie podatku zezwo lić na płacenie d o kasy państwowej pewnej

kwoty wyrównawczej.

Z a r z ą d.

§ 42.

od wina 71ależy do /wmpetellcji władz kra.

Ty tliłem kosz tów sprawowania zarządu b ędzie przyznane z kasy

państwowej pewne odszkodo wanie, ja/u'e oznacz)' R ada z w iązkowa.

(}) , Ujo waż llieni urzędnicy pmzstwoLUi dla cel i podatków oraz miejscowi

kontrolerzy mają odnośnie do niniejszej ustaw)1 te same prawa i obowiązki,

które im w wykollallilt przepisów celnych i podatków spo .żyzuczych przvslugują.

(I)

1-owych.

(2)

Zarząd i pobór podatku

P r z y s t a n i e c e I n e.

§ 43.

Wino sprowadzone przez spotywcę z parist w i obszarów przylegających

do okrę gu celnego nal eży zaraz p rzy wstęp ie d O kraju opodatkować.

Umowy z o bcemi

państwami.

§ 44.

Kanclerz Rzeszy za zgodą Rady zw ią zk owej 1 noże zawrzeć z obcemi

państwami u rn owy co do z '1prowadzenia IV pai'tstwach i na obszarach przyle-.

gających

do ob, zant cdmgo , podatku odp oioit'dniego do pn8pisów niniejSzeJ

.N2 105.

DzienniK Ustaw. Poz. 764•

u sta 'w)', lialej co do przfkaz )Jw011ia podatku od tych ilości j akie bywają przewe 1J.'zajemtl)"tn oln'ocie, wreszcie co do wprowadzenia wspólności podatkowej.

syłan e

V ROZDZIF\Ł..

Przep isy prz ej ściow e.

D o d a t k o w a o p ł a t a p o d a t k u.

§ 45.

(I) W ino. które w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy znajdywać się

b ędzie w p'osiadaniu konsu":lenta:, albo w:no przed powyżSZ)!tn termine111 ko n-

sumentowz JU Ż wysła11e. kt01'e Jednak me dos~łol jeszcze jego rąk, podlega

w myśl bllższ)'ch postanowidz- Rady związkoWl'j doaatk owel1'uf opodat~()waniu.

(2) Za uiszcze1Jie dodatkowej optaty jest konsument odpowiedzialny.

(;) Uo datkowa oPlata p ndatku wynosi jO f enigów za litr albo butelkę.

Jeżeli konsument może udowodnić, że podatek od wina UJ inien być obliczony

podług wartości wina na niższą, w takim razie pobierze się tę niżseą k wo tę

jako dodatkową opłatę.

(4) Wino w i"o.~ci 24 litrów, albo }O butelek znajdujące się w posiadaniu właścicieli, któryich w myśl lliniejszej ustawy uważa się za konsu·

mentów, jest wolne od dodatkowej oPłaty. K ilku wlaścicieli, którzy wspólnie

przechowują wino, u waża ć się b ędzie pod u,zględem obowiązku uiszczenia dodatkowej oPłaty od wspólnie przet howanego u'ina jako jednego właśC1ciela.

(5) W ino i moszcz winu)' z lai I9IJ, I9I6 i I9I7 są od zastosowania

powyższych przepisów ustęPU} p. 4 'lI.!)lłączone i podlegają dodatk nwe.i oplaCie

w kwotach, jakie na podstawie udowodnionP.i wartości tytułem podatku od

wina według przep isów ninil'jszej ustawy tbliczone zostaną.

(6) Przy obliczaniu dodatkowej opłaiJl będzie potrącona ta dowodami

wykazana kwota, którą przed wej.~ciem w ż)'cie niniejszej ustawy tylułem krajowego podatku od wina już po·bmno.

.

(7) D odatkowa oPłata mOŻf być za ztożemem zabezpieczenia pokredytowallą 1I-rt}

miesiące.

D o n l e s i e n i e.

§ 46.

Potrzebne w myśl niniejszej ustawy oznajmienia ze strony istniejących

zakładów przemysłowych mają być dokonane najpóźniej w 3 tygodnie od

~zasu ogłoszenia tej ustawy przez co donoszący unikną kar porządkowych

zagrożonych

postanowieniami § 29.

.

VI ROZDZIF\Ł.

N a p o j e z a w i e raj ą c e w i n o.

§ 47.

(1) Napoje, które zawierają win o lub napoje podobne do wina, dalej

wino bezalkoholowe albo napoje podobne do wina uwolnione od alkoholu I

podlegają o ile są przeznaczone do zużycia wewnątrz państwa stosownie

do szczegółowych postanowień Rady związkowej podatkowi, który ma być

uiszczony w wysokości 20 od sta wartości napojów.

20óO

Dziennik Ustaw. Poz. 764.

Ng

105.

(2) Przepisy niniejszej ustawy dot y czące uiszczenia podatku od wina

dodatkowej opłaty · m aj ą co do tych napojów odpowiednie zastosowanie.

§ 48.

Opiaty celne (zmienione).

VII ROZD Zl f\l.

P r z e p j' s y

koń c o w e .

§ 49.

Z chwilą wejścia w ~vcie niniejszej ustawy nie b ędą pobiera/u na rachul'zek państw związkowych op!at~ za Wil1~ i 11'IIOSZCZ wilul:Y następnie za podobne do wina lub win'o zawieraJące napoje.

-Stojące z tem · w sprzeczności przepisy pod cyfrą l i w § 2 pod cyfrą II

artykułu 5 związkowej umowy celnej z 8 lipca 1867 (dziennik ustawy zw iąz ­

kowej S. 8 r) zostają zniesione,

. Owelaństwa związko we, któ re w roku olwachu nkowym I9IJ pob ierały

p odatek o wina na rachunek k rajowy otrzymują do dnia JO czerwca I92J

z uz..yskanego w ich krajU dochodu palzstwowego p odatku od wina odszkodowanie w wysok ości przeciętnego dochodu k rajowego podatku od wina uzyskanego w latach rachunkowych I 8YJ do I9I2 p o dług tamtejszych krajowych

1'achunk ów.

.

§ 50.

( I ) CO do opiat na rachunek gmin i korpo racji pyzePisy lit. l ust.

do 4 związlwwej umowy celnej z 8 lipca 1867 nie mają zastosowania . odnośnie do wina, moszczu winnego tudzież podobnych do wina lu b wino zawierających najoJów.

(2 ) Ustawę dotyczącą uwolnienia od pódatku oclonego z agranicznego

wina g1'0l'lOwego 1: wina owocowego w Alz acji i L ota r..Y1~gji z dnia 15 lipca

1872 (d z. ust. dla Alzacji i Lotaryngii S . 562) zn osi się .

. § 51.

I

(I ) D la poparcia celów ltaulw W)!cll , dotyczących podniesie11la uprawy

willo~roJl i pielęgnacji willa należy z dochodów podatku wina p rzeznaczyć stosownie ao urządzeń Rad)! zwiądwwej corocznie kwotę w wysokości 100,000 m arek.

(2)

Sposób u.eycia po wyższej kwoty ma b~vć wykazany Sejmowi państwa.

§ 52.

(1) O ile w czas ie wejś ci a w ży ci e niniejszej ustawy istnieją umowy

zawarte na dostawę win a i moszczu winn eg o, albo napojów podob nych do

wina lub napojów zaw i e rającyc h win o, jest odbiorca obowiązany za płacić

dostawcy cenę podwyższo n ą o k w o tę podat ku od tego wina przypad aj ą cego.

(2) Jeżeli w czasie wejści a w życi e nin iejszej ustawy odbiorca b ędzi e

obowiązany do przestrzegania ś ciśl e oz naczonych cen wys zynkowych,

w takim razie b ędz ie o n upra ,-mio ny p odwyższyć ceny wyszynkowe w stosunku do podwyż s z e nia ceny na bycia.

(3) Przepisy w u s tępach 1 i 2 nin iej szego § nie będ ą miał y zas tosowania, jeżeli posta no wi e nia za wa rtej umowy t e m u w yra ź nie się spr z eciw iają.

2046 '

Dziennik Ustaw. Po.z. 763

764.

N!! 105.

wo.m uchwał, wreszcie ro.związuje władze Izby; w tym o.statnim wypadku

Minister wyznaczy ko.misarza, który najpóźniej w ciągu 3 mies ięcy przepro.wadzi no.we wybo.ry do. władz, zgo.dnie z o.bo.wiązującym w Izbie regul aminem.

Do. czasu uko.nstytuo.wania się nowych władz sprawami Izby zarządzać

będzie komisarz, mianowany przez Ministra Zdrowia Publicznego..

Po.zatem w granicach niniejszej ustawy Minister Zdro.wia Publicznego.

ma prawo. wydawać wszelkie zarządzenia, regulujące działalno.ść Izb Lekarskich i jej organów.

Rrt. 46. Ustawa niniejsza o.bo.wiązuje na całym o.bszarze Państwa Polskiego; w okresie nie dłuższym niż lat 3 od daty o.gło.szenia niniejszej

ustawy Minister Zdro.wia Publicznego. wyznaczy termin utwo.rzenia poszczególnych Izb Lekarskich dro.gą specjalnego. rozpo.rządzenia .

.

Rrt. 47. Wszelkie ustawy, przepisy i rozpo.rządzenia, na zasadzie których w po.szczególnych częściach Państwa istniały do.tąd Izby Lekarskie,

a sprzeczne z niniejszą ustawą, zo.stają uchylo.ne.Na zasadzie niniejszej ustawy Minister Zdro.wia Publicznego. wyznaczy

do. każdej z dotychczas istniejących Izb ko.misarza, który o.bejmie zarząd

ich majątkiem i dokona ich likwidacji; majątek zlikwido.wanej Izby ko.misarz

przekaże no.wej Izbie danego. o.kręgu, lub tym no.wym Izbom, które obejmą

okrąg dawnej Izby; w razie spo.rów po.między no.NO powstalemi Izbami co.

do po.działu majątku dawnej Izby ro.zstrzygać będzie Minister ' Zdrowia

. Publicznego..

f\rt. 48.

Publicznego.

ł\rt. 49.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministro.wi Zdrowia

Ustawa wchodzi w" życie z dniem 1 stycznia 1922 r.

Marszałek

TrąlllpCZ)'llski

Prezydent Ministrów

A. POllikowski

f\iinister Zdrowia Publiczne~o

w z. C'hodźk .

764.

Rozporządzenie

Rady Ministrów

z dnia 5 grudnia 1921 r.

w przedmiocie ujednostajnienia opodatkowania wina na obszarze

Rzeczypospolitej Polskiej.

Na mo.cy art. 2 ustawy z dnia 10 maja 1921 r. c regulo.waniu po.d~tków

od spożycia, zużycia względnie produkcji na oboszarze Rzeczypo.spolttej Polskiej (Dz. U. R. P. N!! 41 Po.z. 248) Rada Ministrów zĘlrządza co. następuje