Ustawa z dnia 21 stycznia 1921 r. zmieniająca art. 8 ustawy z dnia 18 lipca 1919 r. w brzmieniu ustawy z dnia 15 lipca 1920 r. o pomocy państwowej na odbudowę gospodarstw, zniszczonych lub uszkodzonych skutkiem wojny.

Artykuł 8 ustawy z dnia 18 lipca 1919 r. (Dz. Pr. № 63, poz. 368) w brzmieniu ustawy

z dnia 15 lipca 1920 roku (Dz. Ust. № 62, poz. 405) zostaje uchylony i opiewać ma

jak następuje

„

Bezzwrotna zapomoga państwowa na odbudowę, z wyjątkiem kościołów, szkół i domów ludowych,

nie może przekraczać w materjałach i gotówce 20 tysięcy marek, a w granicach tej sumy

z tytułu strat w ruchomościach domowych wartości dwuch tysięcy marek, licząc materjały

według cen w chwili wydania ustawy z 18 lipca 1919 r. Bezzwrotna zapomoga na odbudowę

kościołów wynosić będzie 50% oszacowanych strat wojennych, a do czasu przeszacowania

i ustalenia kursu waluty w myśl art. 9 ustawy z 18 lipca 1919 roku (Dz. Pr. № 68,

poz. 368) zapomoga wynosić będzie 50% rzeczywistych kosztów odbudowy.

Przy odbudowie szkół i domów ludowych pokrywać będzie Państwo całkowite koszty materjałów

i fachowej robocizny, natomiast gminy obowiązane będą dostarczać robocizny pomocniczej

i środków przewozowych.

Ponadto poszkodowani mogą otrzymać jeszcze pomoc państwową tytułem pożyczki

”

.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrom: Skarbu, Robót Publicznych, Rolnictwa

i Dóbr Państwowych, Przemysłu i Handlu oraz Spraw Wewnętrznych.