Rozporządzenie Ministra Kolei Żelaznych z dnia 13 czerwca 1921 r. w przedmiocie "Przepisów Przewozowych obowiązujących na kolejach polskich", stanowiących część I Taryfy Ogólnej na przewóz towarów, zwłok i zwierząt.

Załącznik

F.

(do art. 73).

Zlecenie dodatkowe.

Upraszam ekspedycję towarową stacjL __

aby

nadaną

___ ___ . _ _ Dyrekcji

19 _____ ___r. do stacji __ __ ____ _ _

dn .

DyrekcjL .__ __ __ __ __ __ ______ _ za listem przewozowym N!!.. ____ __ następującą przesyłkę

Ce chy i numer'

I

'

j .

I~IOŚĆ sztuk .,-opaRkodza

owanla

I

Z a\vartość przesyłki

, Naga w k g

1) wydala mi z powrotem na stacji nadawczej;

2) zatrzymała w drodze i wydała na stacjL ____ ___ _.. __ .

p.

(n azw isk o i adre s)

3) zwróciła na stację nadawczą;

4) wydała na stacji przeznaczenia nowemu odbiorcy p. ________ _____ _ __ ____ __ _

(n azw i sko.i adres)

5) wydała za pobianiem zaliczenia. zmniejszonego do kwoty __ ______________ __

..=~'--- =-" -'::c_--~-- : --;- - -- ~_ -;.. -- - -_.~

. ~~

l i t e r a m i}

6) wydała bez pobrania zaliczenia;

7) wyc!ala bez pobrania przewożnego i innych należności;

8) zatrzymała na stacji przeznaczenia do , dalszego rozporządzenia!

(podpis)

m ... __ __ ____ ___ __ __ _____ ______ __ _____ ___ ___ dn. _____ __________ .____ .. ___ .... _..__ ....... 19 __ :__ ____ r.

UW F\.GF\..

Zlecenia zbyteczne należy przekreślić.

Art. 72. Zaliczenia,

1.

Nadawca

przesyłki

może

obciążające przesyłki.

obciążyć

ją

zaliczen iem do

wyso kości­

wartości przesyłki.

(Post. wyk.). O dopuszczalnej wysokośc i zaliczenia decyduje stacja

nadawcza, żądając, w wypadkach wątpliwych przedłożenia dowodów, stwierdzających wartość przesyłk i.

Zaliczenie może być czynione tylko w wa lucie

krajowej i nie może być mniejsze nad 25 mk.

2. Jako dowód obciążenia przesyłki zaliczeniem, stacja nadawcza wystawia o tem osobne zaświadczenie (załącznik D).

3. Kolej po pobraniu zaliczenia powinna zawiadomić n a d a w c ę o wykupieniu przesyłki i wypłacić mu pobrane zaliczenie,

(Post. wyk.). Kol ej dokonywa zawiadomienia nadawcy d rogą poc ztową,

wypłaca zaliczenie okazicielow i zaświadczenia za pokwitowaniem i nie je st

obowiązana sprawdzać tożsamości osoby i podpisu.

4. W razie wydania przes yłki odbiorcy bez pobrania zaliczen ia, ko le j

winna jest pokryć nadawcy stra tę do wysokości sumy zaliczenia, po zostawiając sobie prawo regresu do odbiorcy przesyłki.

5. Suma zaliczenia powinna być w liści e przewoLOwym wyp isana

przez nadawcę słowami w przeznaczonej de t ego rubryce, Suma, wyrażona

słowami, jest miarodajną w razie ujawnien ia niezgodnośc i jej z sumą , podaną w cyfrach.

.

6. Za obciążenl'e przesyłki zaliczeniem, kolej ma prawo po b i erać

przewidzian'e w taryfie opłaty komisowe (prowizję).

f\rt. 73.

Dodatkowe zlecenia.

l. Nadawca może żądać, żeby przesyłka była mll zwrócona na sta cji

nadawczej, wstrzymana w drodze, nie wydana na stacji przeZr1aczenia lub

wydana innemu odbiorcy, wyładowana na innej stacji lub zwrócona na

stację nadawczą. Nadawca przesyłki może również żą dać, żeby pie rwotne

zaliczenie było zmniejszone lub odwo ł ane, i wreszcie, żeby przesyłka była

wydana bez pobrania przewoźnego i innych opłat. Kolej jedynie wówczas

może uchylić się od wykonania tych zleceń, odwlec ich wykonanie lub wykonać je tylko częściowo, kiedy ich wypełnienie może spowodować p rz eszkodę w prawidłowości ruchu towarowego. W podobnym wypadku kolej

powinna niezwłocznie powiadom i ć o tern nadawcę przesyłk i.

N265.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

2: Zlecenia innej treści są dopuszczalne tylko wówczas, jeżeli są przewidziane w taryfie.

.3. Zlecenia dodatkcwe ' muszą sit: rozciągać na całość przesyłk i.

Należy je składać staCji nadawczej w formie pIśmiennej według wzoru .

ustalonego w taryfie. Podpis nadawcy może być zastąpiony przez stempel

lub druk. Stacja nadawcza obowiązana jest zlecenia te wykonać możliwie

szybko, a na żądanie nadawcy nawet w drodze telegraficznej, z pob.raniem

opła t, przewidzianych w taryfie.

(Post. wyk.). Wzór formularza dla zleceń dodatkowych podany jest

w załączniku F do , niniejszych Przepisów przewózowych i może być nabywany na stacjach po cenie wskazanej w Wykazie opłat dodatkowych

(Czt:ść II taryfy).

4. Żądanie nadawcy o niewydanie przesyłki odbiorcy, skierowane

bezpośredn i o do stacji przeznaczenia, JT10że być ' czasowo uwzglt:dnione.

Nadawca powinien jednak złożyć takie zlecenie p iśmi ennie w ciągu terminu ,

ustanowionego przepisemi. W razie przeciwnym stosuje sit: art. 76 .

(Post. wyk.). Zlecen ie takie winien nadawca złoży c stacji nadawczej

najpóźniej w . ciągu 24 godzin od chwili wysłania zawiadomienia do stacjI

przeznaczenia.

5. Prawo dawania zleceń przysługuje nadawcy tylko za okazaniem

wtórnika listu przewozowego, do którego powinny być zlecenia te wpisane.

6. Jeżeli odbiorca odmówi przyjt:cia przesyłki, wówczas nadawcy

przysługuje prawo dawania zleceń nawet wtedy, kiedy nie jest on w posiadaniu wtórnika.

7. Jeżeli nadawca zleci zatrzymać przesyłkt: w . drodze lub na stacji

przeznaczenia, kolej ma prawo pobrać za przetrzymanie, przenoszące 6 godzin, opłatt: składowego lub postojowego, przewidziane w taryfie. Jeżeli ·

czas zatrzymania przesyłki przekroczy 24 godziny, kolei pr7ysługuje prawo

wyładować towar na odpowiedzialność , i koszt nadawcy i przyjąć go na

skład własny, albo też oddać składnikowi.

(Post~ wyk.). W razie wykonania zlecenia dodatkowego nadawcy

przewoźne oblicza sit: w s posb następujący

a ) jeżeli przesyłka została zatrzymana i wyładowana na stacji pośredniej za przewóz do tej stacji pośredniej;

b} jeżeli przesyłka została cofnit:ta ze stacji przeznaczenia, albo też

ze stacji pośredniej na pierwotną stacjt: nadawczą - w pierwszym

wypadku za przewóz do stacji przeznaczenia i za przewóz z powrotem na pierwotną stację nadawczą, w drugim wypadku - za

przewóz do sta cj i pośredniej i z powrotem od tej stacj i do pierwotnej stacji nadawczej;

c) jeżeli przesyłka skierowana została do nowej stacji przeznaczenia

(Ieźącej jednak na tym samym szlaku przewoz'u pomiędzy stacją

nadania a stacją pierwotnego przeznaczenia), czy to z pierwotnej

stacji przeznaczenia, czy teź ze stacji pośredniej - za przewóz .

w pierwszym wypadku do pierwótnej stacji przeznaczenia i od niej

do nowej stacji przeznaczenia, w drugim wypadku - za przewóz

do stacji pośredniej i od niej do nowej stacji przeznaczenia.

8. W tych wypadkach, kiedy zlecenia dodatkowe były wywołane nie

z winy samej kolei, przysługuje jej prawo, prócz pobrania zwit:kszonego

przewoźnego, pobierania za wykonanie tych zleceń opłat dodatkowych

i wydatków w gotowiźnie, a także przewidzianej w taryfie opłaty specjalnej.

W razie przewozu przesyłek, łatwo ulegających zepsuciu, lub takich, których

wartość nie zabezpiecza wynikających kosztów, opłata za zlecenia dodatkowe może być wymagana zgóry.

,I

Dziennik Ustaw. Poz. 414

N265.

(post. wyk.). I. Specjalną opłatę za wykonanie zleceń nadawcy kolej

pobiera w wysokości, pn:ewidzianej w Wykazie opiat dodatkowych (Część Ił

taryfy).

(post. wyk.). II. W razie odwołania lub zmniejszenia sumy zaliczenia

pobrana prowizja za zaliczenie zwrotowi nie podlega.

9. Prawo nadawcy dawania zleceń ustaje z chwilą, kiedy po przybyciu przesyłki na miejsce przeznaczenia list przewozowy będzie oddany odbiorcy, lub też odbiorca, w myśl art. 76 ust. 2, wystąpi z powództwem przeciw kolei. Kolej może wówczas uwzględnić jedynie zlecenia odbiorcy; w razie

zaniedbania tego obowiązku kolej odpowiada wobec odbiorcy za przesyłkę.

I\rt. 74.

Przeszkody w przewozie przesyłki.

1. Jeżeli przewóz przesyłki po zawarciu umowy o przewóz nie może

być dokonany wskutek jakichkolwiek przeszkód drogą, przez nadawcę lub

samą kolej wskazaną, wówczas kolej jest obowiązana dostarczyć przesyłkę

do stacji przeznaczenia inną drogą okólną ,bez pobierania za to jakiejkolwiek dopłaty. Kolejom pozostawione 'jest prawo przeprowadzenia odnośnego rozrachunku pomiędzy sobą.

/

2. Jeżeli niema drogi okólnej, kolej powinna zwrócić się po odpo·

wiednie wskazówki do nadawcy. Nadawca może w takim wypadku uznać

umowę o przewóz za zerwaną. Jednakże jeżeli to nastąpiło nie z winy

kolei, nadawca obowiązany jest uiścić jej opłatę przewozową za odległość

przebytą oraz przewidziane w taryfie opłaty za czynnośr:i, p:::Jprzedzające

przewóz, i za wyładowanie .

.

3. W tyc h przypadkach, kiedy nadawca na żądanie kolei udzieli wskazówek co .,do postępo\'{unia dalszego z przesyłką, ale nie jest w stanie zło­

żyć wtórnika listu przewozowego, nie mogą one dotyczyć ani zmiany osoby

odbiorcy, ani miejsca przeznaczenia przesyłki.

I

4. Jeżeli nadawca, pomimo zapytania ko lei , nie udzieli żadnych wskazówek, nal eży postąpić z przesyłką stosownie do art. 81.

I\rt. 75.

Termin dostawy.

1. 1 ermin dostawj przesyłki nie może przekraczać następujących norm

maksymalnych

.

a) dla przesyłek pośpiesznych

1) na przyjęcie przesyłk: do przewozu - 1 dobę,

2) na przewóz - na każde rozpoczęte 250 klm. odległości tary, fowej _. 1 dobę;

b) dla przesył e k zwyczajnych

1) na przyjęcie przesyłki do przewozu .- 2 dob y,

2) na przewóz - na każde rozpoczęte 250 klm. odległości tary.

fow'ej - 2 doby.

2. Termin na prz y jęcie przesyłki oblicza się tylko raz jeden bez względu

na ilość kolei. uc zestnicząc y ch w przewozie. Termin na przewóz określa

się na podstawie całkowitej odległoś,ci taryfowej pomiędzy stacjCj naqawczą,

a stacją przezn aczenia.

.

3. Za zgodą Ministra Kolei, Zarządy kolejowe mogą ustalić dodatkowe

te rminy

a) na czas niezwykłych warunków ruchu na kolejach;

b) na prze wóz od al bo do dodatkowych ekspedycji towarowych

(stacje miejskie, ładownie i t. p>, );

c) na przejście przesyłki z jednej kolei na drugą o torach rozmaitej

szerokości lub połączonych z sobą osobnemi linjami (łącznic am i),

jak ró .vnież na przejście przesył ki na - lub z kolei zagranicznej;

I

NQ 65.

Dziennik Ust~w. Poz. 414.

d) na przewóz kolejami o znaczeniu drugorzędn e m.

(Post. wyk.). Z uwag i na wyjątkowe warunki ruchu w okresie powojennym ustala się ,czasowo następujące dodatkowe terminy dostawy

w myśl p. a) ust. 3go - dla wszystkich przesyłek pośpiesznych - 3 doby,

a dla przesyłek zwyczajnych - 5 dni na każde rozpoczęte 250 km. odległości;

VI myśl p. c) ust. 3-go przy przejściu przesyłki na kolej o odmiennej

szerokości toru, przy przejściu przez węzły kolejowe

w Warszawie, Łodzi, Krakowie i Lwowie, oraz przez

stacje pograniczne: dla przesyłek pośpie~znych - l dobę, dla przesyłek zwyczajnych - 2 doby.

4. W okolicznościach nadzwycza jny ch przewozu Zarządy kolejowe

mogą w drodze wyjątku wyznaczyć terminy dodątkowe, z warunk iem póź·

niejszego zat wierdzen ia ich <prz ez Ministra Kolei Zelaznych.

5. Termin y na przyjęcie d o p rzewozu przesyłki oraz na jej przewóz

(ust. 1), jak również termi ny dodatkowe, wyszczególnione w ust. 3-im powinny być ustalone w taryfie. Terminy dodatkowe z ust. 4 go powinny być

podawane do wiadomości powszechnej osobno i nie mogą być wprowadzone w życie przed wywieszeniem odpowiednich ogłoszeń na stacjach.

6. Term in do stawy przesyłek rozpoczyna się od północy, po dniu

przyjęcia przez kolej prze syłki wraz z listem przewozowym . Termin dostawy

uważa się za zachowany, jeżel i odb iorca przed jego upływem będzie zawiadomiony o przybyciu przesyłki.

7. Dla przesyłek, które maj ą pozos tać ną składzie do czasu zgłosze­

nia się odbiorćy, a co do których niema w l i ście przewozowym zilstrzeże­

n'ia nadawcy o za wiadomieniu od biorcy, jak również dla przesyłek, co do

których odb iorca zrzekł s ię pi śm i e nnie zawtadomienia o przybyciu, term in

dostawy należy uważać za zachow a ny, jeżeli przed jego upływem przesyłka

będzie gotowa do odb ioru na stacji przeznaczenia.

8. Bi e g terminu dostawy zawiesza S lę na czas dokonywania formalności celnych, podatkowych i policyjnych. na czas zwloki, wywołanej przez

dodatkowe rozporządzenie nadawcy i wreszcie na czas przerwy w ruchu,

powstałej nie z winny kolei, a powodującej czasowe wstrzymanie wysłania

lub przewozu .

9. Jeże l i dzień, następujący po dniu przy j ęcia przesyłki do przewozu ,.

jest niedzielny lub świąteczny. początek terminu dostawy przesyłek zwyczajnych przenosi się o jedną dobę póź niej.

10. Jeżeli ostatni d zie ń terminu dostawy przypada na niedzielę lub

dzień świąteczny, termin dostawy przesyłek zwyczajnych upływa następne·

go dnia poświątecznego.

Rrt. 76.

Wydanie

przesyłki.

Kolej jest obowią zana wydać - odbiorcy w miejscu przeznaczenia

wraz z listem przewozowym za pokwitowaniem i po pobraniu

wszystkich należności, wypływających z umowy o przewóz. Złożem e przesył ki do składu urzędu celnego lub podatkowego, jeżeli składy te nie są

pod dozorem kolei, jest równoznaczne z wydaniem jej odbiorcy tak samo,

jak i przekazanie przesyłki ekspedytorowi lub składnikowi w wypadkach,

przewidzianych w niniejszych przepisach.

(Post. wyk.). I. Za upoważnionego do odbioru przesyłki stacja przeznaczeniu może uważać każdego. kto okaże jej zawiadomienie o przybyciu

przesyłki , zaopatrzone w pokwitowanie z odbioru. Kolej nie jest obow i ąza ·

na sprawdzać ani tożsamości osoby odbiorcy, ani własnor~czności jego

podpisu.

1.

przesyłkę

N~

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

65.

(Post. wyk.). II. Przesyłki, pozostające na składzie do czasu zgłosze­

się odb iorcy, o któryct"l przybyciu kolej nie jest obowiązana zawiadamiać odbiorcę, wydaje się osobie, która, wykaże sie odpowiedniemi dowodarni, uprawniającemi do odbioru. Do tego służy w pierwszym rzędzie

nia

wtórnik listu przewozowego, który stacja przeznaczenia zatrzymuje przy

wydaniu przesyłki.

(Post. wyk.). III. Jeżeli odbiorca chce odbiór przesyłek lub też odbiór

zawiadomienia o przesyłkach do niego nadchodzących powierzyć osobie

trzeciej, oraz jeżeli chce upoważnić do kwitowan ia z odbioru osobę trzecią,

powinien złożyć stacji prLeznaczenia odpowiednie oświadczenie o tern i zaopatrzyć tę osobę w odpowiednie pełnomocnictwo.

2. Po przybyciu przesyłki na miejsce przezna::zenia i wypełnieniu

obowiązków względem kolei, odbiorca może dochodzić praw swoich, wypływających z umowy o przewóz, bez wzglęflu na to, czy działa on

we V(łasnym, czy też w cudzym interesie. W szczególności może żądać od

kolei wydania mu przesyłki wraz z listem przewozowym, jeżeli nadawca

w myśl art. 73 nie dał kolei odmiennego zlecenia.

3. Jako miejsce wydania przesyłki w myśl ust. 1 i 2 należy uważać

oznaczoną przez nadawcę stację odbiorczą (niezależnie od art. 78 ust. 1) nawet wtedy, kiedy w liście przewozowym nadawca wskazał inne miejsce prze·

znaczenia przesyłki.

4. Przez fakt przyjęcia listu przewozowego i przesyłki odbiorca zobowiązuje się wobec kolei do uiszczenia jej opIat, wypływających z umowy

o przewóz (art. 70 ust. 2). .

5. Stacja przeznaczenia powinna pobrać przy wydaniu przesyłki

wszystkie 0platy, wypływające z um::>wy o przewóz, jako to: przewoźne,

opłaty dodatkowe, zaliczenie, cło i inne wydatki.

W razie potrzeby, służy

kolei prawo zastawu na towarze.

6. Przepisy taryfowe decydują o tern, czy towar ma być wyładow::lny

przez kolej, czy też przez odbiorcę, jeżeli niniejsze przepisy nie podają

w tym względzie wyraźnych wskazówek.

(Post. wyk.). Jakie przesyłki obowiązany jest wyładowywać odbiorca,

a jakie kolej, podają Postanowienia taryfowe (C!ęść II taryfy).

7. Kolej ma prawo bądź d::>sbrczyć wyładowane przez nią przesyłki

drobne odbiorcy na jego koszt, bądź zawiadomić go o ich przybyciu. Stacje,

które same dostarczają przesyłki odbiorcom, podają o tem do wiadomości

przez wywieszenie w ekspedycji towarowej odpowiedniego oglos:::enia. O przybyciu innych przesyłek kolej powinna odbiorcę zawiadomić.

8. Kolej może wskazać w taryfie, że przeładowanie towarów w połączeniach kolejowych i wodnych z wagonów na statki lub odwrotnie ma

być dokonane przez samą kolej, albo przez specjalnych przedsiębiorców

pod warunkiem uiszczenia opłat, wskazanych w taryfie lub w specjalnem

obwieszczeniu. Osoby, użyte do tego przeładowania, uważane są w myśl

art. 5 za/ pracown ików kolejowych.

9. 'Przy wydaniu przesyłki, opró::z pokwitowania z odbioru, nie mogą

być wymagane 'inne poświadczenia, np. o należytem lub w terminie uskutecznionern wydaniu. Towary, które wyładOWuje sama kolej , powinny być

oddane odbiorcy do zabrania na ram?a::h wyładunkowych, inne towaryna pla::ach wytadunkowych. Od bio rca powinien okazać list przewozow y

opłacony i pokwitowany.

f\rt. 77.

1.

Sprawdzanie

ilości,

wagi l za wartości

przeznaczenia.

Odbiorca moźe przy wydaniu przesyłki

na stacji ka!ejowej sprawdzoną byla

obecnoś::i

przesyłek

na stacji

wymagać, aby w jego

ilość, zawartość i wag a

Dziennik u.staw. Poz. 414.

oN".! 65.

przesyłki.

Za dokonanie tych czynności odbiorca powinien uiścić opłaty,

p rzewidziane w taryfie.

2. Kolej jest obowiązana dokonać żądanego sprawdzenia ilości i wagi

przesyłek, jeżeli posiada potrzebn e do tego urządzenia wagowe, oraz jeżeli

charakter przesyłKi i warunki przewozowe pozwalają na ustalenie ilości

s ztuk. Jeżeli żądanie sprawdz enia wagi będzie przez kolej uchylone, odbiorcy przysługuje prawo na na j bliższej odpowiedniej wadze dokonać takie·

go sprawdzenia w obecności osoby, upełnomocnionej przez kolej. Obpwiązany on jest jednak pokryć powstałe wskutek tego koszta wraz ze zwrot em wynagrodzenia osoby upełnomocnionej.

I

(Post. wyk.). JeżelI sprawdzenie wagi przesyłki na wadze wagonowej

nie wykaże ' różnicy większej nad 2% wagi, podanej w liście przewozowym,

to wagę tę uważać należy za zgodną z rzeczywistością.

3. Jeżeli przy przeliczeniu lub przeważeniu będzie stwierdzony brak

sztuk albo brak wagi, za który kolej odpowiada, wówczas kolej nie pobiera

ładnej opłaty za sprawdzenie ilości lub wagi i powinna zwrócić odbiorcy

powstałe wskutek tego koszta.

Art. 78.

Dostawa przesyłki.

Kolej może dostarczyć przesyłki drobne do miejscowości, leżących

1.

w pobliżu stacji przeznaczenia, albo sama za opłatą, podaną do wiadomości

powszechnej przez ogłoszenia, albo też zlecić to prywatnęmu przedsię·

biorcy przewozowemu. Użyte do tego przewozu osoby uważane są za pra

-cowników kolejowych w myśl art. 5. Obsługa przedsiębior~twa przewozowego powinna posiadać przy sobie taryfę opłat przewozowych i okazywać

ją [la żądanie osób zainteresowanych.

'.

2. Odoiorcy przysługuje prawo odebrać przesyłkę osobiście nawet na

tych stacjach, na których dostawą zarządza lwIej. albo też zlecić to przedsiębiorcy innemu, niż ten, którego umówiła kolej. Odbiorca, pragnący

z tego prawa skorzystać, powinien zawiadomić o tem stację przeznaczenia

piśmiennie przed nadejściem przesyłki. Kolej może jednak, ze względu na

.ogólny interes przewozowy, ograniczać lub zawieszać prawo to odbiorcy

w każdym poszczególnym wypadku, a w razach wyjątkowych także na czas

dłuższy.

3. Jeżeli przesyłka ma być dostarczol)a do składu zarządu celnego

lu b podatkowego, leżącego poza obrębem stacji kolejowej, kolej moźe to

załatwić sama za zwrotem kosztów, albo też zlecić to ekspedytorowi na

swoją odpowiedzialność na rachunek osoby, uprawnionej do rozporządza nia

przesyłką, nawet w tych wypadkach, kiedy odb .orca zastrzegł sobie prawo

osobistego odbioru przesyłki.

4. Terminy dostarczania przez kolej przesyłek odbiorcom kolej podaje

do powszechnej wiadomości przez umieszczenie w ekspedycjach towarowych

odpowiednich ogłoszeń.

F\rt. 79.

Zawiadomienie odbiorcy o przybyciu przesyłki.

Kolej zawiadamia odb i orcę o przybyciu przesyłki (art. 76 ust. 7)

uznan ia: pocztą, depeszą , telefonogramem, albo też pismem przez specjalnego posłańca. Na żądanie piśmienne odbiorcy kolej

może ustalić i inny sposób zawia da mi ania go.

.

,

2. Zawiado m ienie o przesyłkach tak zwy czajnych jak pośpiesznych

powinno nastąpić zaraz po przygotowaniu towaru do odbioru.

3. Zawiadomienie uważa się za spełnione po upływie 2-ch godzin od

-chwili nadania listu na poczcie, wysłania depeszy czy posłańca, bądź zawiadomienia przez telefon.

1.

według własnego

I

- !

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

4. Samo zawiadomienie sporządz..a się be zpłatnie, jednakże za dor ę­

czenie zawiadomienia kolej ma prawo żądać zwrotu kosztów własnych.

5. Nie zawiadamia się od bi orc y, jeżeli on zrz ek ł się tego p iśmi enn ie.

Również co do przesyłek, mających pozostać na składz ie sta cji przeznaczenia , nie zawiadamia się odbiorcy, jeżeli nadawca nie wyraził w liście prze wozowy m żądania zawiadomienia od biorcy . '

6, J eże li przesy łk ę wagonową przeładowano w drodze wskutek uszko·

dzenia wagonu, należy '0 tem upriedzić od biorcę równocześnie z zawiadomieniem o jej przybyciu.

F\rt. 80.

Tennin y odbioru przesyłek.

1. Przesyłki, które kolej jest obowiązana wyładować, powinn y być

zab rane w go dzinach służbowych w terminie, wskazanym w taryfie (art. 63

ust. 2). Termin liczy się od chwili za wiadomienia odbiorcy o przybyciu

przes y łki i ma wyno sić conajmniej 2L1 godziny (art. 79 ust. 3).

(Post. wyk .) . Termin odbioru przesyłek, wyładowywanych przez kolej,

stanowi 24 godziny.

.

2. Terminy do odbioru przesyłek, które obowiązany jest wyładować

odbiorca, podaje się w taryfie ' lub wywiesza się odpowiednie ogło szen ia

w e Kspe dycji. Termin odbioru takich przesyłek rozpoczyna się z chwilą

zaw iadom ienia odbiorcy o przybyciu przesyłki. Jeżeli wag ony nie zostały

we wła ściwym te r minie podstawione do wyładowania. to początek terminu

odracza się- do czasu ich podstawienia. Kol e j może wymagać. aby przes y łki b y ły wyładowane i zabran e przez odbiorcę podczas godzin slużbowych .

(Post. wyk.). Termin odbioru przesyłek, wyładowywanych p.rzez od·

biorcę . stanowi 6 godzin służbowych, za wyjątkiem przesyłek, wyładow y ­

wany ch z wagonów 30· ton now ych, dla których termin ten ustala się na

9 godzin służbowych oraz przesyłek ropy, nafty, benzyny i olejów mineralnych w wagonach·kot/ach (cyste r nach), dla których termin ten przedłuża

s ię do 8-u godzin, a dla o lejów ciężkich w miesiącach grudniu, styczniu

i lutym - do 1O·u godzin służ b owych. Dla wyładowania wagonów·kotł ó w

w rafinerjach powyższe terminy p rz edłuża się do 12-u go dzin służbowych .

3. Jeżeli przesyłka ma p ozostawać na składzie do czasu zgłoszenia

się odbiorcy i nadawca nie żąd a ł wyrażnie w liście przewozowym zawiadom ienia odbiorcy, albo odbiorca zrzekł się p iśmi ennie zawiadomienia, albo

też zawiadomien ie to było niemożliwe do uskutecznienia, wówczas termin

od bioru przesyłki rozpoczy na s ię z chwilą przygotowania jej do odb ioru .

4. W niedziele i dn i świąteczne ko lej może n ie wydawać prze<ylek

zwyczajnych; przesyłki zaś pośpieszne obow iąza na jest wy dawać, jeż eli n ie

stoj ą na przeszkodzie czynności celne I ub podatkowe.

5. Do te rminu odbio ru przesylki n ie wlicza s ię czasu trwania fo rmal ności celnych, podatkowych lub policyjnych, jeżeli przytem nie po ws tała

inna zwłoka z winy nadawcy lub odbiorcy, zaś na stacj ach, zamkniętych

w niedziele i święta dla czynności ładunkowych. do terminu tego n ie wlicza się także niedziel i dni świątecznych.

6. Jeżeli przesyłka nie została zabrana w ustalonym te rminie, narasta

składowe lub postojowe. ' Kolej może również wyładować na koszt i odpowiedzialność odbiorcy przesyłki przez niego nie wyładowane.

Za niedziele

i święta pobiera się postojowe tylko wówczas. kiedy termin ~y!adowania

upłyną! już dnia poprzedniego. Jeżeli niedziela i dni świąteczne następują

po sobie, wówczas postojowe pobiera się tylko za jeden dzień. Na sbcj ach ,

otwartych w niedziele i święta dla czynności ładunkowy ch o płata za prze·

trzymanie wagonu przez niedziele i święta pobiera się na tych samyc h

zasadach, co i w dni powszednie. Kolei przysługuje prawo w wypadkach

wyjątkowych w yła dować przesyłki podobne także przed upływem termi nu

t '

N265.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

1127

o dbioru, nie może ona jednak pobierać w tym wypadku opłaty za wyła­

dowanie . .

7. Jeżeli odbiorca, zawiadomiony o przybyciu przesyłki, zgłosi się po

jej odbiór i nie może otrzyma ć przesyłk i z winy kolei w ciągu 3·ch godzin

po zgłoszen i u s i ę, kolej pow inna mu zwrócić pon iesione z tego powodu

koszta. Kolej, na ż ą danie o dbi orcy, powinna to poświadczyć w li ście prze ·

w ozowym. '

8. Jeżeli nadm ierne nagromadzenie przesył ek może zagrażać prawi<lłowości ruchu, kolei prz y sługuj e prawo skracania terminów wyładowania

i terminów, wolnych od sk ł ad o wego i postojowego oraz podwyższania opłaty

s kładowego i postojowego.

Zar ządzenia po w yższe pow in ny b ~ ć jed n ocz e ś ­

nie zakomunikowane wraz z motywami Ministerstwu Kolei Zelamych do

późniejszego zatw ierdzen ia i podane do w i adomości publicznej przez wywi eszenie ogłoszeń na stacjach. Takiż porządek zachowuje się i przy odwo ~

,ł aniu tych zarządzeń.

I\rt. 81.

Przeszkody w wydawaniu przesyłek i zwłoka w odbiorze.

1. Jeżeli odbiorca nie może być odszukany, jeżeli odmówi przyjęc i a

t owaru, jeże'li nie wykupi listu przewozowego w terminie, przewidzianym

w taryfie, jeżeli wogółe zajdzie jaka przeszkoda w wydaniu towaru, stacja

przeznaczenia powinna niezwłocznie zawiadomić nadawcę za pośrednictwem

stacji nadawczej o przes zkodach w wydaniu i zażąd a ć odpowiedniego rozporządzenia (art. 73 ust. 6) ~

Nadawca mo ż e w liś cie prze wozowym wyrazić

ż ądanie, aby o przeszkoda ch w wydaniu to waru kol e j z a wiadomiła go na

jego koszt bezpośredn i o te legraficznie albo przez p ocztę; wówczas może on

s kierować swoje rozporządzenie

bezpo ś rednio do stacji

przeznaczenia

w sposób, przewidziany w taryfie. Nadawca może t a kże z zachowaniem

warunków taryfowych zastrzec w liśc i e przewozowym, ażeby towar w razie

j ak iejkolwiek przeszkod y w wydaniu był mu zwrócony bez uprzedni e go

zawiadomien ia go.

(Post. wyk.) List przewozowy powinien być wykupiony przez oó b i o r c ę

w terminie określonym dla odbioru przesył ki (art. 80 '. Rozporządz e n i e

n ad awcy, skierowane b ezpośre d nio do 's tacji prze zna czen ia, powinno być

zaopatrzone w podpis je go, p ośw i adczony prze z od noś n e wład z e .

2. Jeżeli odbiorca odm ów i ł prz yję c ia p rz esyłk i i nad awcę o tern zawi ad omiono, WÓwczas pr zesył ka m o że b y ć wyda na ty lko za z g od ą nad awcy.

We wszystkich innych przypadkach nal eży przesyłkę wy d ać odb io rcy, zgł a­

s z ają cemu s i ę pó ź n i ej po jej odbi ó r, jedynie wówczas, je ż e li do teg o cza su

ni e n a deszło do stacji przezn a cze ni a o d mie nne rozp o rzą dz e n i e nadawcy.

3. Je ż eli . nie można z awia do mi ć n adawcy, albo nadaw ca z wl eka

z dan iem rozporzą dzenia, a lbo też rozporządzenie to nie mo że być wyko nan e , wó wczas ko lej powi n na wziąć p rzesyłkę na skład na o dp o w ie d z ia lno ść

i koszt nadawcy. Kolej ma również pra wo z ł ożyć takie prze s ył ki u ekspedytora, albo u s kład n ika n a koszt i odpo w ie d zialność oso by. upraw nionej

do rozporząd zan ia p rzesyłką, za pobraniem wszystkich ciążących na nie j

nal e iności.

4. Op rócz tego kolei p rzysługuje prawo sprz e dać m o żli w ie najkorzys tniej bez dalszych forma l ności: a) bezzwłocznie - takie prze s yłki , któ re

nie zos tał y zabrane, a ulegaj ą szy bkiemu zepsuciu, jak ró wnież prze s ył ki,

które wo bec braku składów lub innych war u nków miejsco wych nie m o g ą

być p rzyj ę te na skład ko lei, przekazane ekspedytorowi, lub oddane skła d ·

niko wi prywatnemu, b) w 2 t ygodnie po u pływie czasu wo lnego od składo­

we go - wsze lkie inne przesyłki ni e o de ora ne a ni przez odbiorcę , ani przez

na da w c ę. Jeżeli jednak wart o ść tych p rzesyłek ws kutek dł uższeg o prz echo wa nia m o głaby ulec znacznemu zm niejsze niu, albo te ż koszta s kł ado-

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

N!! 65.

wego nie stałyby w żadnym stosunku do wartości przesyłki, wówczas sprzed a ż możliwie korzystna może być dokonana wcześniej. O sprzedaży powinni być powiadomieni uprzednio, jeżeli to jest możliwe, nadawca i odbiorca

przesyłki. Jeżeli kolej sama dokonywa sprzedaży, może ona, niezależnie

od zwrotu wydatków w gotowiżnie, związanych ze sprzedażą, pobrać

za uskutecznienie sprzedaży opłatę, ustaloną w taryfie.

(Post. wyk.) I. Za uskutecznienie sprzedaży kolej pobiera opłatę,.

podaną w Wykazie opłat dodatkowych (Część II taryfy).

(Post. wyk.) II. Czasowo, aż do odwołania, należy przed sprzedażą

z licytacji przesyłek nieodebranych wyłączać w miarę możności i w każdym

razie protokularnie przedmioty, mogące być przydatnemi dla armji, kolei,

szpitali i instytucji użyteczności publicznej. Po dokonaniu oceny przez

rzeczoznawców należy przedmioty te sprzedawać z wolnej ręki organom

Min isterstwa Spraw Wojskowych. następnie Ministerstwu Kolei, poczem dopie ra urzędom pozostałych Ministerstw lub organizacjom użytecznośd

publicznej.

5. Kolej powinna zawiadomić bez zwłoki, jeżeli to jest możliwe, nadawcę i odbiorcę o złożeniu przesyłki na skład, jak również o dokonanej

sprzedaży . Jeżeli kolej tego zaniedba, odpowiada ona za wynikłe z tego

szkody. Sumę, otrzymaną ze sprzedaży, oddaje si~ do rozporządzenia

nadawcy przesyłki po potrąceniu wydatków i opłat dodatkowych.

(Post. wyk.) W tych wypadkach, kiedy przewożne nie było pobrane

przy nadaniu przesyłki, z sumy, otrzymanej ze sprzedaży, potrąca się także

pr z ewożne.

6. Jeżeli odbiorca wykupi list przewozowy ale przesyłki nie zabierze

w określonym terminie, powinien on być raz jeszcze wezwany do odbioru

i zawiadomiony. że przesyłka pozostaje na składzie na jego koszt i odpowiedzialność. Przechowywanie przesyłki na składzie, przekazanie jej ekspedytorowi lub składnikowi oraz sprzedaż dokonywane są z zachowaniem przepisó w ust. 3-go i 5-go niniejszego artykułu. W razie sprzedaży uzyskana

suma pozostaje do rozporządzenia odbiorcy po potrąceniu kosztów.

(Post. wyk.) N iep okrytą przez sprzedaż przesyłki część przewożnego

lub innych optat ściąga kolej od nadawcy, a w razie wykupienia listu prze wozoweg o - od odbiorcy.

ł\rt. 82.

Ustalenie przez kolej braku wagi towaru lub Jego ilości .

uszkodzenia lub zaginięcia przesyłki.

1. Jeżeli kolej zauważy lub poweżmie przypuszczenie o braku wag i

albo ilości towaru, jak również o uszkodzeniu przesył ki, albo osoba, upraw nio na do rozporząd zan ia p rzesył ką, zawiadomi o tern, przed odbio rem przes y łki, wówczas kolej obowiązana jest bez zwł o ki ustalić na pi ś mie w for ..

mie protokółu stan przesyłki i wysokość szkody oraz, ieżeli można, przyczyn ę, miejsce i czas powstania szkody. Tak samo protokularnie powinna

kolej . ustalić i zaginięcie przesyłki.

2. Odpis protokułu kolej jest obowiązana na żądanie doręczyć oso '

'

bie uprawnionej do rozporządza n ia przesyłką.

3. Do stwierdzenia braku wagi lub faktu us zk odzenia przesyłki po winni być wezwani dwaj bezstronni świadkowie, w raz ie pot rzeby rzeczo znawca oraz, jeżeli można, także osoba, uprawniona do rozporządzania

p rz esyłką.

,

4. Jeżeli dochodzenie, podjęte na żądanie uprawnionego do rozpo~

T:ządzania przesyłką, nie stwierdzi braku wagi albo uszkodzenia, albo tez

,rylko potwierdzi już uznane przez kolej braki, czy uszkodzenia przesyłki ,

wówczas żądający sprawdzenia ponosi powstałe wskutek tego koszta.

'

~\

,

I

i

"

~.,'

ł

, ,

J'ł!

65.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

Rrt. łi3. Ustal e n ie

braków

przesyłki

1129'

przez rzeczoznawców albo

przez sąd.

Niezale ż nie cd postępowania, przewidzianego wart. 82, każdy uczestnik umowy o przewóz moźe przed odbiorem przesyłki żądać określenia

prz ez rzeczoznawców, wyznaczonyc.h z urzędu, rozmiarów uszkodzenia lub

braku wagi przesyłki. Do tego sprawdzania należy wezwać przedstawiciela

ko lei. Przepisy niniejsze nie zmieniają w niczem przepisćw przewodu cywilnego o zab@zpiecZ€niu dowodów.

I\rt. 84.~~ Odpowiedzialność ogólna kolei za zaginięcie, brak wagn

lub uszkodzenie przesyłki.

Kolej ponosi odpowiedzialność za straty, wynikłe wskutek zaginięcia ,

braku wagi, lub UszkOdzenia przesyłki, powstałe od chwili przyjęcia przez

kolej przesyłki do przewozu, do czasu jej wydania, o ile straty te nie powstały z winy lub wskutek zleceń osoby, uprawnionej do J ozporządzania

przesyłką, wskutek siły wyższej, wadliwości opakowania, nie dającego s ię

z auważyć zEwnętrznie, albo wskutek właściwości towaru, mianowicie z powodu zepsucia wewnętrznego, ulatniania się lub wycieku.

R rt. 85.

Ograniczenie odpowi e dzialności o dnośnie d o miej sca

~.. przezna c zenia.

1. Jeżeli w liście przewozowym wskazane jest m i ejsce ~przeznaczenia .

gdzie niema ekspedycji towarowej, przystosowanej do przyjęcia danej przesy łki, wówczas kolej ponosi odpowiedzialność, jako przedsiębiorca przewo·

zowy, tylko do ostatniej, odpowiednio przystosowanej stacji kolejowej. Na

dalszy przewóz kolej może przyjąć obowiązki ekspedytora.

2. Jeżeli kolej zaprov.adzi urządzenia, zapewniające przewóz dalszy

przesyłki (art. 78 ust. 1), odpowiedzialność jej, jako przedsiębiorstwa przewozowego. trwa aż do miejsca ostatecznego przeznaczenia.

I\rt. 86.

Ograniczenie odpowiedzalności z powodu szczególnego

niebezpieczeństwa przewozu.;,

Kolej nie ponosi odpowiedzialności

za straty, wynikłe z niebezpieczeństwa, połączonego z przewoze m

towarów, które według niniejszych przepisowo albo, według taryfy.

albo też stosownie do osiągniętego z nadawcą porozumienia,

wyrażonego w liście przewozowym, naładowane są na wagon y

niekryte;

(Post. wyk.). Jeżeli kolej, na żądanie nadawcy, wyrażon e

' w liście przewozowym, dostarczyła opon, to nie ponosi ona

w stosunku do przesyłek, które w myśl Postanowień taryfowy ch .

(Część " taryfy) przewożone być mogą vi wagonach niekrytych .

odpowiedzialności większej nad tę, która ciąży na kolei przy

przewozie takich przesyłek na wagonach niekrytych bez opon.

b) za straty, powstałe wskutek niebezpieczeństwa, połączonego z brakiem lub wadliwością opakowania towarów, które, chociaż z powodu swych właściwości wymagają opakowania dla ochrony

przed zaginięciem lub uszkodzeniem, były jednak, zgodn ie

z oświadczeniem nadawcy w liście przewozowym, oddane do

przewozu bez opakowania lub w opakowaniu niedostatecznem;

c) za straty. powstałe wskutek niebezpieczeństwa, połączonego z zą­

ładowaniem, wyładowaniem lub wadliwym sposobem naładowa­

n!a towarów, których naładowanie i wyładowanie, stosownie do

1.

a)

, "

"

Dziennik Ustaw. Poz. 414

Ng 65.

niniejszych przeplsow lub w myśl taryfy, lub też wskutek os ią g­

niętego z nadawcą i wyrażonego w liście przewozowym porozu·

mienia, powinny być dokonane przez nadawc ę lub odbiorcę;

d) za straty, p owstałe ws kutek ni e b ezpieczeństwa, połącz.onego

z przewozem towarów, które dla swych przyrodzonych właściwośd

narażone są na szczegó lne n i ebez p ieczeństwo zaginięcia, braku

lub uszkodzenia wskute k połamania, rdzy, wew nę trz neg o zepsucia, wzmożonego wycieku , usychania lub rozsyp ania;

e) za szkody, powstał e wskutek szczeg ólnego rodza ju n iebez pieczeń ­

stwa, połączonego z przewozem zw ierząt żywych;

f) za szkody, wyn i kłe z niebezp i eczeń stwa, połą c zonego z prze wo zem przesyłek lub zwierząt, którym stosown ie do ninie jszych

prze pi sów, wymagań taryfy albo ' porozumien ia z nadawsą, wyrażonego w l i ście przewozowym, towarzyszyć powinien dozorca.

2. Jeżeli tylko z okol i cznoś ci wynika, i ż szkoda mogla powsta ć z pow odów, wymien ionych w. ustępie l -ym, należy uważać, że szkoda wyn i kła

rz eczywiście z tego powodu.

3. Powyższe przep isy nie zwalniają kolei od odpowiedzialnośc i, w razie

j e żeli wina jej zostanie udowodnioną.

I\rt. 87. Ograniczenie odpowiedzialności za brak wagi.

1. W razie przewozu towarów, które wskutek swych właściwośc i przyrodzonych tracą regularnie na wadze podczas przewozu, kolej ponos i odp owiedzialność za ujawniony brak wagi po potrąceniu n iż ej podanych norm

a) 2% wagi pierwotnej w razie przewozu towarów płynnych , wil gotnych oraz następujących suchych: tartego i mie lon ego drzewa

farbiarskiego, kory, korzeni, tytuniu krajanego, tłuszczów i olejów

tward ych, świeżych owoców, świeżych l i ści tytuniowych, wełny

owczej , skór wyprawionych i niewyprawionych, owoców sJ.lszonych i smażonych, żył, kopyt, rogów, ko ści (całych i mielonych ),

ry b suszo nych, chmielu i kItu świ eżego;

b) 1% wagi pierwotnej w razie przewozu wszystkich innych towarów, ws karany ch w częśc i pierwszej nin iejszego ustępu, w stanie s uchym.

2. Normy pow yższe , o ile za tym samym listem przewozowym nadana jest większa ilo ś ć sztu k jed na kowego towaru, powin ny b yć okre ślone

dl a każdej sztu ki osobno. j eż eli wa ga poszczególnych sztuk wskazana jes.t

w liści e przewozowym lub t eż może być o kreśl ona w inny sposób.

3. J eże l i o k oliczności wskazują, że zmniejszenie wagi nie nastąpiło

wskute k właściwości przyrodzonych towaru, alb o też przyjęt a norma nie

odpow ia da tym właści w ościom a lbo innym okolicznościom, ogranicze nie

ni e mo że mieć zastosowania.

4. Je żeli p rzesyłka zaginęła, na ra chune k straty w wadze nic potrą­

c one być n ie mo że .

5. Przytoczone wyżej postan owien ia nie przesądzają dalej idących

o graniczeń odpo wiedziai ności kolei, wysz czegó lni onych wart. 86 ust. 1.

1\rt. 88.

Wysokośc odśzkodowania

za zaginięcie, brak albo uszkodzen ie przesyłki.

1. Jeżeli kolej na podstaw ie umowy o przewóz zmuszona jest u i ścić

odszkodowan ie za zaginięcie lub brak przesyłki, od szkodowa nie to oblicza

s i ę według zwyczajnych cen handlowych, a w razie ich braku, wedtug war t ości zwykłej , którq towar tego samego rodzaju i Jakości posia dał w miejs~ll

~ adania i w czas ie przyjęcia przesyłki do przewozu; ponadto podlegają

!

a ,,,' .... ', "'.

ł - jl • ~

,

N!! 65.

-~.

I

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

1131

zwrotowi sumy, wypłacone na rachunek ceł lub innych wydatków oraz

uiszczone przewożne. Minister Kolei ma prawo, w porozumieniu z Min i:sterstwami Skarbu oraz Przemysłu i Handlu, ustanawiać czasowo norm y,

ograniczające wysokość odszkodowania, przypadającego za zaginięcie, bra k

łub uszkodzenie przesyłki.

2. W razie uszkodzenia przesyłki wypłaca się odszkodowanie za

zmniejszenie jej wartości, określonej według ust: I.

3. Przypadki, w któr~ch kołeJ powinna uiścić odszkodowanie całko­

wite, wskazane są wart. 95.

(Post. wyk.) W myśl ust. l·go niniejszego artykułu Minister Kole r

.

Zelaznych w porozumieniu z Ministerstwami Skarbu oraz Przemysłu i Handlu ustala czasowo normę maksymalną, ograniczającą wysokość odszkodowania, przypadającego za zaginięcie lub brak przesyłki na 20 mk. za każd y

kilogram wagi.

1\rt. 89.

Ograniczenie wysokości odszkodowania.

1. W warunkach specjalnych kolej może (przy zastosowaniu tary f

wyjątkowych) ustalić maksymalne normy odszkodowania za zaginięde, bra k

wagi łub uszkodzenie przesyłki, jeżeli stosowanie tych taryf wyjątkowych

pociąga obniżenie ' opłaty przewozowej w porównaniu z taryfami normalnemi. O ile nadawca żąda zastosowania takiej taryfy wyjątkowej, obowią­

zany jest zaznaczyć to w liście przewozowym, wskazując taryfę, której

zastosowania , żąda.

2. Kolej ma pr<lwo określić w taryfie w ysokość odszkodowania za

z a ginięcie, brak w,agi lub uszkodzenie przedmiotów, wyszczególnionyc h

wart. 54 ust. 28.

3. O przypadkach, w których odszkodowanie ma być uiszczone w pe ł ­

nej sumie, stanowi art. 95.

1\rt. 90.

Uznanie przesyłki za zaginioną.

Osoba, uprawniona do odbioru, może bez dalszych formalności uzna ć

za zaginioną, jeżeli stacja nie mogla jej wydać w ciągu 30 d n i

po upływie terminu dostawy.

przesyłkę

Art. 91.

Odnalezienie przesyłki.

1. Osoba, uprawniona do otrzymania o dszkodowania za przesyłk ę

zaginioną, może przy jego odbiorze zamieścić na pokwitowaniu żądan i e ,

aby ją zawiadomiono bezzwłocznie o odnale zieniu przesyłki, jeżeli to na stąpi przed upływem 4 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania.

Otrzyman ie takiego żądania kolej powinna poświadczyć piśmiennie.

2. W ciągu dni 30, po otrzyman iu zawiadomienia, osoba uprawnion a

może zażądać,

aby przesyłka byłe jej zwróco na bez kosztów dodatkowyc h

na stację nadawczą lub przeznac zenia . Pobrane odszkodowanie powinn o

b yć zwrócone kolei po potrąceniu odszkod o wa nia z,a ewentualne strat y

z powodu przekroczenia terminu dostawy , stosownie do art. 94.

3. We wszystkich innych przypadkac h kolej może z odnalezion ą

p rzes y łką postąpić według swego uznania.

Art. 92.

Ubezpieczeni e dos t awy.

1. Nadawca może w liście przewozowym u bezpiecz yć w określonej

s umie ewentual n e straty, wynikłe z n iete rm i no~ej dost awy, zaginięcia,

brak u lub uszkodzenia przesyłki. Za tak ie u bezp iec zen ie po bi era się op/atę,

wska z aną w tary fie.

Dizennik Ustaw. Poz. 414.

N265.

2. Suma takiego ubezpieczenia powinna być wyrażona li terami w liście

p rzewozowym, w miejscu na to przeznaczonem.

3. Jeżeli, w myśl art. 88 i 89, odpowiedzialność kolei jest ograniczona, ubezpieczenie dostawy nie może przekraczać tej sumy, jaka jest przewidziana przy zastosowaniu ograniczenia.

,

(Post. wyk.) Czasowo, aż do przywrócenia całkowit~j odpowiedzial·

ności , ubezpieczen ie dostawy może orzekraczać sumE:: maksymalną, ogranicz ającą wysokość odszkodowania za zaginiE::cie lub brak przesyłki (por.

post. wyk. do art. 88).~

f\rt. 93; '

Wysokość

odszkodowania za zaginięcie przesyłki, brak wagi

lub us zkodzenie w razie ubezpieczenia dosta lJIy.

Jeżeli dostawa była ubezpieczona, . to w razie zaginiE::cia, braku wagi

lub uszkodzenia przesyłki, mo ż e być żądane oprócz odszkodowania, określ onego wart. 88, wynagrodzenie dalsze udowodnionych szkód do wysok9ści

su my ubezpieczenia.

,

Ilrt. ~t..

Odpowiedzialność

za przekroczenie terminu dostawy.

1. W razie przekroczenia terminu dostawy kolej winna jest uiścić odszkodowanie za udaNodnioną stratE::, a mianowicie

a) jeżeli dostawa nie była ubezpieczona-do wysokości przewoźnego;

b) jeżeli dostawa była ubezpieczona - do wysokości sumy ubezpieczenia.

2. Jeżeli szkoda nie powstała wskutek przekroczenia terminu dost]- ._

wy lub też nie została udowodnioną, kolej winna uiścić

~a) jeżeli dostawa nie była ubezpieczon3. - za każdy dzień przekroc'zenia , term inu dostawy 5% przewoźnego, nie wyżej jednak nad

50% sumy przewoźnego;

J b) jeżeli dostawa była ubezpieczona - za każdy dzień przekroczenia

terminu dostawy 10% przewoźnego, nie wyżej jednak całkowitej

sumy przewoźnego.

(Post. wyk.). Za przewoźne uważa s i ą jedyni'e opłata taryfowa za

przewóz, .bez żadnych opłat doda tkowych.

3. Z'idan ia olszkodowań, wypływające z powyższych przepisów, mogą

być zgłaszane równocześnie z żądaniem odszkodowania za zaginiony towa r,

brak wagi lu b uszkodzenie. Jeżeli dostawa była u '::>ezpieczona, to oprócz

odszkodowania, obliczonego na zasadzie art. 88, może być żądane odszkodowanie za dalszą stratę (art. 93), które łącznie z odszkodowaniem za

przekroczenie terminu dostawy n ie może przewyższać sumy ubezpieczenia.

4. Kolej nie odpowiada w tych przypadkach, kiedy przekro :zenie

t erminu dostawy powstało z przyc zyn, które nie były przez nią wywołane,

ani nie mogły być przez nią usunięte.

Rrt. 95.

Odszkodowanie w razie złej ;woli lub niedbalstwa

pracowników kolei.

We wszystkich przyp:dkach, kiedy szkoda powstała wskutek udo wodnionej złej woli lub wyraźnego n iedbalstwa pracowniKów kolei. odszkod o wanie powinno być uisz~zone w calej sumie poniesionych przez poszkodowąnego strat.

,.

Rrt. 96 .

Kol~j

Utrata praw do odszkodowania.

nie p:m o si ża ::i:1 ej odpowiedzialności, wypływając:ej z umowy

o przeWal, je żeli do przewozu nadane zo,tały pod nazwą nieprawidto}/ą

przedmioty, których prz~w6z w edług przep isów prawny:h lub z uwagi na

bezpieczeństwo ogólne jest wzb roniony, albo też przedmioty z przewozu

"

N265.

czasowo

też jeżeli

.ł

Rrt. 97.

Dziennik Ustaw Poz. 414

1133

wyłączone

lub dopuszczone tylko pod pewnemi warunkami, l\1b

nadawca nie zachował przepisanych środków ostrożności.

Utrata praw do zgłaszania roszczeil z chwilą uiszczenia

opłaty przewozowej i przyjęcia przesyłki .

1. Z chwilą, kiedy przewożne i inne ciążące na przesyłce opłaty zoo

uiszczone i· przesyłka odebrana, wygasają wszelKie roszczenia do

kolei z tytułu umowy o przewóz.

2. Wyjątek stanowią

a) roszczenia o odszkodowania za straty, powstałe wskutek udowodnionej złej woli lub wyraźnego niedbalstwa pracowników

kolei;

b) roszczenia o odszkodowania za straty, powstałe wskutek przekroczenia terminu dostawy, jeżeli zostały zgłoszone piśmiennie

do jednej ze wskazanych wart. 100 kolei, nie później, jak w ciągu

14 dni, nie licząc dnia odbioru przesyłki;

c) roszczenia o wynagrodzenie za szkody, spowodowane przez taki e

b raki w przesyłce, które w myśl art. 82 i 83 ustalone były przed

odbiorem, albo których ustalenie wbrew art . 82 nie zostało dokonane z winy kolei;

d) roszczenia o nieprawidłowo pobrane dopłaty do p rzewoźnego, jak

również mylnie obliczone przewożne i inne należności.

3. Jeżeli odbio rca zażąda stwierdzenia braku w przesyłce, to do czasu

spełnienia przez kolej jego żądania, może nie odbi er ać przesyłki , chociażby

otrzymał był list przewozowy i wszystkie opIaty kolei uiścił. Wszelkie zastrzeżenia przy odbiorze prze syłk i mają znaczenie tylko wówczas, jeżeli

poczynione one zostały za zgodą kolei.

4. Jeżeli z przedmiotów jednej przesyłki, wymienionych w liście

przewozowym" zabraknie niektórych przy wydaniu, odbiorca ma prawo zaznaczyć t~n . brak w pokwitowaniu z odbioru.

stały

.i

flrt. 98. Przedawnienie roszczeń do kolei za zaginiony towar, brak

jego lub uszkodzenie, albo za przekroczenie terminu dostawy .

•

1. Roszczenia do kolei z powodu zaginięcia przesyłki, braku wagi

lub uszkodzenia, jak również z powodu p rzekroczenia terminu dostawy,

wygasają po upływie sześciu miesięcy.

2. Przedawnienie liczy się w wypadkach uszkodzen ia lub brak u wagiod dnia wydania przesyłki, w wypadkach zaś zaginięcia lub przekroczenia

terminu dost awy od dnia upływu terminu dostawy.

3 . Bieg przedawnienia zawiesza się od chwili złożenia kolei roszczenia

na piśmie. W razie odmowy termin przedawnienia liczy się w dalszym

ciągu od dnia, kiedy kolej zawiadomi o tem petenta piśmiennie i zwróci

mu załączone przy podaniu dowody. Dalsze poszukiwania wszczynane w tej

sprawie, skierowane bądź do kolei, bądź do władz przelożonych, nie zawieszają biegu przedawnienia.

.

(Post. wyk.) Reklamacje, nie zawierające dostatecznych danych,

a w szczególności nie podające kwot i podstaw, oraz reklamacje, do których nie dołączono oryginalnych dowodów przewozowych, względnie w wypadkach przewidZIanych cesji lub pełnomocnictw, nie przerywają bieg u

przedawnienia.

4. Przerwy przedawnienia mogą mieć miejsce tylko na zasadzie ogólnych przepisó w prawnych.

5. Ograniczony sześciomiesięczny termin przedawnienia nie ma zastosowania w wypadkach powództwa wzajęrnnego kolei.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

N265 .

I\rt. 99.

Dochodzenie praw, wypływaj'lcych z umowy o ·przewóz.

1. Tylko osoba, która ma prawo rozporządzać przesyłką, jest upraw··

nioną do dochodzenia wobec kolei praw, wypływających z umowy o przewóz, z wyjątkami, wskazanemi wart. 60 i 70. Prawo to może być przekazane (cedowane) tylko przez odbiorcę nadawcy lub przez nadawcę odbio rcy. Innym osobom prawo to przekazane (cedowane) być nie może, co nie

pozbawia osoby trzecie prawa występowania w imieniu nadawcy lub odbiorcy z roszczeniem do kolei na podstawie pełnomocnictw.

(post. wyk.) Do każdej reklamacji, wniesionej przez osobę w myś l

ust. 1 niniejszego artykułu do tego nie uprawnioną, należy dołączyć na oddzielnych blankietach cesję albo pełnomocnictwo, zaopatrzone podpise m

osoby uprawnionej. Podpis ten na pełnomocnictwach musi być uwierzytelniony notarjalnie lub . sądownie, cesje zaś, wydawane przez nadawcę o dbiorcy lub odwrotnie, jak również pełnomocnictwa, wystawiane na biura reklamacyjne przy Izbach handlowo · przemysłowycb mogą być, za zgodą kolei,.

od uwierzytelnienia podpisu zwalniane.

2. Jeżeli .nadawca, któremu przysługuje prawo rozporządzania przesyłką, nie może przedstawić wtórnika listu przewozowego, to może o n

zgłosić roszczenie tylko za zgodą odbiorcy, lub też winien udowodnić, ~e

odbiorca zrzekł się odbioru przesyłki i listu przewozowego.

3. Roszcz e nia, nie skierowane na drogę sądową, powinny być skła­

dane na piśmie kolei, wskazanej wart. 100. Jeżeli list przewozowy był

dOrE~czony odbiorcy, powinien on być złożony kolei.

W razie dochodzen ia

odszkodowania za zaginięcie, brak wagi lub uszkodzenie przesyłki należ y

dołączyć dowody o wartości przesyłki.

4. Kolej powinna sprawdzić zgłoszone roszczenie w czasie możliw ie

krót\<im, a jeżeli porozumienie nie zostało osiągnięte, powiadomić o te m

piśmiennie petenta.

h

I\rt.l00.

Odpowiedzialność

kolei, uczestniczących w przewozie

przesyłki.

1. Kolej, wysyłająca przesyłkę, ponosi odpowiedzialność za przewóz.

do , chwili wydania przesyłki odbiorcy bez względu na to, czy przewóz

ten odbywa się tylko po własnej linji, czy też i po Iinjach innych kolei.

2. Każda kolej następna, przyjmując przesyłkę wraz z pierwotnym liste m

przewozowym, przystępuje tern samem do umowy o przewóz i przyjmuje

na siebie całkowity obowiązek przewozu stosownie do brzmienia listu przewozowego.

3. Roszczenia, wypływające z umowy o przewóz, mogą być kierowane

w drodze powództwa tylko do kolei, wysyłającej przesyłkę, albo do kole i,

która ostatnio przyjęła przesyłkę wraz z listem przewozowym albo wreszc ie

do kole i, na której szkoda powstała. Nie zmniejsza to w ni czem prawa

wzajemnego regresu poszcz'e gólnych kolei do sie bie. Wybór kolei. należy

do powoda. Prawo wyboru ustaje z c hw ilą wsz c z ęci a po '1łództwa sądowego .

4. J eże li na zas adzie nin iej szych Przepisów jedna z uczestnicząc ych

w przewozie kole i uiśc i ła odszkodowanie, to p rzysługuje jej prawo regresu

do kolei, która sz kodę spowodowała. Jeżeli ta nie może być ujawnion ą ,

to odszkodowanie za szkodę ponoszą wspólnie uczestn iczące w przewozie

koleje stosownie do d ługo ś c i tych linji, któremi one w przewozie ucze stmczyły, o ile poszczególne koleje nie dowiodą, że szkoda powstała nie na ich

Iinji. Nie pozbawia to jednak koleje prawa rozstrzygnięcia podob nych spraw

i w drodze innego porozumienia.

aż

Mi nister Kolei Żelaznyc h: w z. j. Eberhardt

j

~

N!! 65.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

- - - - - - - -- - -

- - --

- - ----.

414.

Rozporządzenie Ministra Kolei Zelaznych

z dnia 13 czerwca 1921 r.

w przedmiocie Przepisów Przewozowych, obowiązujących na kolejach polskich", stanowiących część I - ą Taryfy Ogólnej na przewóz

towarów, żwłok i zwierząt.

Na moty dekretu z dnia 7 lutego 1919 r. o tymczasowem przekazaniu

Ministrowi Komunikacji prawa wydawania przepisów o przewozie pasażerów,

bagażu i towarów oraz ustalania taryf , przewozowych na kolejach polskich

(Dziennik Praw P. P. N2 14, poz. 152), zarządzam w porozumieniu z Ministrami Skarbu oraz Przemysłu i Handlu co następuje

§ 1. Część I Taryfy Ogólnej na przewóz towarów, zwłok i zwierząt

(Dz. Ustaw R.P. 1920 r., N2 40 poz. 243) otrzymuje brzmienie według załącznika N2 1 do niniejszego rozporządzenia. ,~

§ 2. Załączniki R. B. C. N2 1, C N2 2, D i E do Przepisów Przewozowych, ogłoszonych w N2 16 Dz. Ust. R. P. z 1920 r.. poz. 82 pozostają

w mocy, przyczem zostają uzupełnione załącznikiem F do art. 73 Przepisów Przewozowych (załącznik N2 Ił do niniejszego rozporządzenia).

Rozporządzenie niniejsze obowiązuje od dnia 1 sierpnia 1921 roku .

Jednocześnie tracą moc Obowiązującą

a) artykuły 1 - 9 i

100 Przepisów Przewozowych, obowiązu­

jących na kolejach . polskich (Dz. Ustaw R. P. z 1920 r. N2 16.

~L~i

'

b) " Część l Przepisy przewozowe" Taryfy Ogólnej na przewóz towa-

§ 3.

44 -

rów, zwłok i zwierząt (Dz. Ustaw R. P. z 1920 r. N2 40, poz. 243)

wraz z wszystkiemi póżniejszemi zmianami i uzupełnieniami.

Minister Kolei Żelaznych

w z. }. Eberhardt

Załącznik N2 ~ do rozporządzenia

Ministra K o lei Z elazny ~ h z dnia 13

czerwca 1921 r.

T.F\RYFf\ OGOLNF\

I

na przewóz towarów, zwłok i zwierząt.CZĘŚĆ l.

PRZEPISY PRZEWOZOWE

wraz z postanowieniami wykonawczemi.

A.

POSTANOWIENIA WSTĘPNE.

R.rt. 1. Zakres działania przepisów.

Niniejsze przepisy przewozowe obowiązują na wszystkich koI'ej1'ch

normalnotorowych i szerokotorowych w obrębie Państwa Polskiego, oddanych do ruchu publicznego.

N!! 65.-

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

Uzupełnienia

Ptrt. 2.

1103

i zmiany przepisów.

Wszelkie uzupełnienia i zmiany przepisów niniejszych mogą najedynie w trybie przez prawo określonym.

2. Postanowienia wykonpwcze do niniejszych przepisów przewozowych,

wydane przez Ministra Kolei Zelaznych trybem przez prawo przewidzianym,

mają taką samą moc prawną, jak i przepisy przewozowe.

1.

stępować

B.

POSTANOWIENIA OGÓLNE.

1\rt. 3.

. Kolej nie

może

Obowiązek

odmówić

przewozu .

przewozu z wyjątkiem przypadków nastę­

pujących

a)

b)

c)

d)

e)

f)

g)

jeżeli podróżny lu b nadawca przesyłki nie uczyni zadość obo wią­

zującym przepisom przewozowym i zarządzeniom kofejowym;

jeżeli przewóz jest wstrzymany na mocy prawnie wydanych rozporządzeń lub ze względu na zachowanie porządku pubHczn ego

na jednej z kolei, leżących na linji przewozu;

j eżel i wysyłane przedmioty należą do kategorji przesyłek, obję­

tych, chociażby na części przewozu, przywilejem pocztowym;

nie może być dokonany posiadanemi przez kole j

środkami przewozowemi;

jeżeli przewozowi stoi na przeszkodzie siła wyższa;

jeżeli wysyłane przedmioty nie nadają się do przewozu ze wzgle du na warunki budov. y lub eksploatacji jednej z kolei, leżąc ych

na linji przewozu;

j eżeli wysyłane przedmioty wymagają szczególnych urządzeń do

naładowania lub wyładowania, kolej zaś takich urządzeń na

odnośnych stacjach nie posiada.

jeżeli przewóz

1\rt. 4.

Pociągi.

Przewóz odbywa się w pociągach , kursujących bądź regularn ie

ustalonych rozkładów jazdy, bądź w miarę potrzeby.

2. O każdej przerwie w ruchu pociągów, trwającej dłużej n i ż jedną

dobę, Zarząd kolejowy powinien podać do wiadomości publicznej w sposób,

określon y przez odnośne przepisy.

- 3. Zamówienia na pociągi nadzwyczajne uwzględnia kolej w miarę

1.

według

możności.

f\rt. 5.

Odpowiedzialność

kolei za czynności pracowników.

Kolej ponosi odpowiedzia lność za czynności służbowe swych pracown ików oraz tych osób, z których pomocy korzysta przy dokonywani u

przewoZL', o ile czynności te, w myśl przepisów niniejsz ych oraz przep isów

taryfowy ch, wchodzą w zakres obowiąz ków kolei.

.I=\rt. 6. Taryfy.

1. Warunki przewozu, przewożne oraz op ła ty dodatkowe określają

taryfy kolejowe, wydawane i ogłas;(ane trybem, przez prawo ustalonym.

2. Tak wydane i ogłoszone t aryfy obow i ązują zarówno kolej jak i jej

kl ijentów.

Dziennik Ustaw. Poz. 414

f\rt. 7.

1.

Za żalenia

N265.

na dzi ał al ność organó w ko lejowyc h.

Zażalenia można zgłaszać ustnie lub

być przez kolej

2. Zażalenia powinny

IN czasie możliwie kró tkim.

pIsm lennie.

rozpatrzone

r rozstrzy g ni ęte

f\rt . 8. Nieporozumienia .

Nieporozumienia pomiędzy publicznością i służbą kolejową rozstrzyga

na stacjach zawiadowca stacji lub jego zastępca, a w pociągach - nadkonduktor względnie kie rownik pociągu.

f\rt. 9.

Waluta .

Wszelkie opłaty uskuteczniać należy w wa lucie krajowej, mającej o bieg

prawny. Na poszczególn ych stacjach, lub w pewnych pociągach, stosownie

do uznania kolei, może ona przyjm o wać monetę pań s t w o bcych we d ł ug

kursu , jaki ogłosi.

C.

POSTANOWIENIA SZCZEGÓŁOWE.

l.

( Dzia ł

IV.

P rze wóz

zwłok.

, Przepisów przewozowych, obowiązujących na kolejach polski ch ").

f\rt. 44.

•

Nadawanie.

1. Zwłok i mogą być przyjmowane do przewozu jako prz e sy łki zwy czajne lub pośpieszne.

2. Zwłoki powinny być zgłoszone do przewozu na sta cji początkow ej

pociągu przynajmniej na 6 godzin, na stacjach pośrednich przynajmniej

na 12 godzlll przed czasem odejścia odno śne g o pociągu.

3. Zwłoki powinny być hermetycznie zamknięte w metalowej trumni e,

ta za ś ostatnia powinna być umieszczona w trumnie lub skrzyni drewnian ej

tak szczelnie, aby się nie mogła w niej poruszać.

4. Nadawca przy nadawaniu zwłok powinien złożyć pozwolenie na

przewóz, wydane przez odpowiednie władze.

5. Na przewożone zwłoki powinny być sporządzane listy przewozowe

stosownie do art. 55 i 55.

6. Załadowanie zwłok jest obowiązkiem nadawcy.

7. Należność za przewóz zwłok musi być opłacona przy nadaniu.

8. Jeżel i zwłoki zostały nadane pod fałszywą nazwą, to nadawca powinien dopłacić różnicę przewoźnego za całą przestrzeń od sta cji nadan ia

do stacji przeznaczen ia i oprócz tego uiścić karę w wysokości poczwórnego

przewoźnego, niezależnie od ewentualnej odpowiedzialności karnej.

f\rt. 45. Przewóz.

1. Zwłoki przewożone są w oddzielnych krytych wagonach towarowych. Załado wywa n ie innych przes yłe k razem ze zwłokami jest wzbronione.

Kilka zwłok, nadanych równ (Jc ześnie na jednej stacji i do jednej stacji przeznaczenia, można załadować do jednego wagonu. Zwłoki, nadawane

w zamkniętych karawanach , powinny być przewożone na niekrytych' wagonach towarowych.

(Post. wyk.) Wia nki, kwiaty, rośliny , żywe, całuny i inne przedmioty,

nadawane do przewozu wraz z zwłokami, przewozi się w jednym z niemi

N265.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

wagonie biezpłat rii e w ilości do 500 kg. wagi. Za całość tych przed miotów kolej ni e odpowiada.

2. Zwłokom towarzyszy dozorca, który powinien zaopatrzyć się w bi·

let przejazdowy i może, jeżeli chce, jechać w tym samym wagonie, w który m znajdują się zwłoki.

3. Zwłok ni e wolno w drodze przeładowywać bez istotnej potrzeby.

Przewozić je należy możliwie szybko i bez zatrzymywania w drodze.

I\rt. 46. Wydawanie.

1. Wydania zwłok na stacji przeznaczenia można żądać natychmiat

p o przybyciu pociągu, którym zwłoki były przewiezione, z uwzględnieniem

jednak czasu, ni ezb ędnego do załatwienia właściwych formalności.

2. Przy wydaniu zwłok kolej zwraca odbiorcy pozwolenie na przewóz

(art. 44 ust. 4).

3 Zw ł oki winny być przez odbiorcę wyładowane i zabrane w ciągu

6 godzin od chwili przybycia odnośnego pociągu na stację przeznaczenia,

w przeciwnym razie mogą być oddane do rozporządzenia miejscowej po·

licji. J eżeli zwłoki przybędą po godzinie 6-tej wieczorem, termin ich wyi adowan ia i zabrania liczy się od godziny 8-mej rano dnia nast~pnego.

W razie p rzekroczenia terminu wyładowania i zabrania zwłok, kolej ma

prawo pobrać opłatę. taryfową za przetrzymanie wagonu (postojowe).

I\rt. ·47.

Prze wóz. zwłok do prosektorjów.

1. Zwłoki, przesyłane z urzędów policyjnych, zakładów karnych, wię­

.zl eń, szpitali i t. p. do p rosektorjów, wyższych zakładów naukowych lub też

wysyłane przez nie dalej, mogą być przewożone bez dozorców.

2. Zwłoki takie powinny być nadawane w szczelnie zamkniętych skrzy.n iach lub trumnach i przewożone pociągami towarowemi.

II. P r z e w-ó z. z w i e r z ił t

(Dział

ż Y w Y c h.

V "Przepisów przewozowych.! obowiązujących na kolejach polskich").

I\rt. 48. Zasady ogólne.

1. Przewó z zwierząt odbywa się na zasadach, określonych w dziale 1lI,

o ile przepisy niniejsze nie zaw ierają odmiennych omówień lub postanowień.

2. Przewóz pojed yńcz ych sztuk lub niewielkich partji zwierząt odbywać się może pomiędzy wszystkiemi sta cjami, otwarte mi dla ruchu towarowego, przewóz większych .partji zwierząt - pomiędzy stacjami, wymienio·

nemi w odpowiedn ich taryfach.

3. Na stacjach, otwartych do przewozu większych partji zwierząt, po·

winny znajdować się stosowne urządzenia do ich załadowania i wyładowania.

4. Do pojenia i karmie nia przewożonych zwierząt w drodze powinny

znajdować się stosowne urzą:lzenia na stacjach, określonych przez odnośne

władze i wymienionych w taryfach.

I\rt. 49.

Nadawanie.

1. Zwierzęta przewo zi s ię w zasadzie pociągami, które wyznacza ' kolej

podaje o tem do wiadomości pu blicznej.

,

2. Przewóz zwierząt powinien być zgłoszony przynajmniej na ~'4 go·

d ziny przed czasem odejścia odnośnego pocią g u; kolej moż e 0 3 l ówić

przewozów, zgłoszonych po tym te rmin ie. Kolej nie ma obowiązk ll p rzyj·

Dziennik Ustaw. Poz. 414

\

mowania zwierząt do przewozu w niedziele i święta, nie ma rQwni~ ł obowiązku przyjmowania do przewozu zwierząt chorych. Zwierząt dzikich może

kolej nie przyjąć do przewozu, jeżeli nadawca ich nie spełnił wsz ,; stkich

wymagań kolei, zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa publicznego.

3. Zwierzęta powinny być dostarczone na stacje tak, aI:)y załadowanie

ich mogło być ukończone p rzynajmniej na godzinę przed czasem odejśc ia

odnośnego poc i ągu; zwier.zęta powinny być należycie nakarmione i napojone

przez nadawcę przed wysłan i em.

4., Klatki, skrzynie, kosze, worki i t. p ., używane do przewozu, powinn y

być dostatecznie obszerne, przewiewIle, czyste i urządzone w sposób, zabe z-·

pieczający wagony od zanieczyszczenia.

5. Ł~dowanie zwierząt do wagonów powinno być dokonywane przez

nadawcę, który również powinien dostarczyć wszelk ich niezbędnych do prze wozu przyborów i umocować je w razie potrzeby w sposób, wykluczając y

uszkodzenie wagonów. Zwierzęta muszą być tak umieszczone w wagonach ~

aby nie były ściśn ięte wzajemnie lub przyciśniete do ścia n wagonu. Zwierzęta rozmaitych gatunków, ładowane do jednego wagonu, powinny być oddzielone od s iebie odpowiedniemi przegrodami.

6. Na przewóz zw i erząt powinny być sporządzane listy przewozowe

stosownie do art. 55 i 56. Nadawca ma prawo wskazać w liście przewozowym drogę przewozu, jeżeli do stacji przeznaczenia prowadzi więcej niż

jedna droga.

7. Kolej ma prawo żądać opłacenia należnOŚCI za przewóz zwierz ąt

przed ich wysłaniem.

I\rt. 50.

Przewóz.

1. Kolej ma prawo wymagać, aby przowożonym zwierzętom towarz y··

szył dozorca w celu opiekowania się niemi w drodze. Dozorca powinie n

mieć bilet na przejazd i może żądać miejsca do przejazdu.

Kolej ma prawo

wymagać, aby

dozorca jechał w jednym wag onie ze zwierzętami; jeżeli to

potrzebne do bezpieczeń stw n przewozu.

2. Zwierzęta powinny być karmione i pojone w drodze przez dozorc ę

na przeznaczonych do tego stacjach (art. 48 ust. 4).

3. Szczegółowe postanowienia o przewozie zw ierząt żywych zawier a

załącznik R.

I\rt. 51.

Terminy dostawy.

1. Termin dostawy zwierząt, przewożonych pociągami towarowe mi ).

oblicza się na zasadach, ustanowionych dla przewozu towarów (art. 75).

2. Bie g te rm inu dostawy przerywa się w przypadkach, przewidzianyc h

wart. 75, ust. 8, na czas postoju na stacjach, gdzie się odbywa ' karmien ie

i pojenie zwierząt, i na czas trwania ogl ędzin weterynaryjnych.

3. - Termin dostawy zwierząt, przewożonych pociągiem osobowy m ,

upływa bezzwłoc zni e po przybyciu pociągu na stację przeznacze nia, z uwz·

ględnieniem jednak czasu niezbędnego do załatwienia formalnośc i celnych ,

podatkowych lub policyjnych.

I\rt. 52.

Wydawanie.

Kolej powinna poczynić wszelkie zarządzenia do możliwie bezwydania zwierząt po przybyciu ich na stacj ę przezna czen ia.

Odbiorca powinien je wyładować i zabrać w ciągu 2 godzin, licząc od chwi li

dania mu możności ich wyładowania.

1.

zwłocznego

N!~

65.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

1107

2. Jeżeli po przybyciu na stacj~ przeznaczenia zwierząt, przewożonych

b ez dozorcy, nie zgłosi się nikt, upoważniony do ich odbioru, kolej powinna

z awiadom i ć odbiorcę o przybyciu przesyłki w terminie, ustalonym dla zawiadomień o przybyciu p rzesyłek pośpiesznych. W tych przypadkach term in wyładowania i odb ioru zwierząt (ust. 1) rozpoczyna się po upływie

2 godzin od zawiadomienia odbiorcy o ich przybyciu (art. 79 ust. 3).

3. Terminy wyładowania i zabrania zwierząt przerywaj ą s i ę na czas

z ałatwiania formalności celnych, policyjnych i weterynaryjnych, o ile w wyko naniu ic h n ie nastąp i ła zwłoka z winy nadawcy, odbiorcy lub dozorcy

z wierzą t.

4. Jeże li przybyłe zw i erzęta nie zostaną wyładowane i zabrane w ozn aczonym wyż ej terminie, kolej ma prawo oddać je na koszt i ryzyko wlaś­

.<:iciela na wyż ywi enie lub też, jeżeli zezwoli na dalsze zatrzymanie ich w wa·g o ni e lub na stacj i, pobierać opłatę, określoną w taryfie.

III.

(Dział

P r z e w ó z t o war ó w.

VI .. Przep isów prze wozow ych, obow i ązuj ąc yc h na kol ejach pol skich") .

I\rt. 53.

Przewóz bezpośredni.

Kolej jest obowiązana przewozić towary od i do wszystk ich stacji,

otwa rtych d la ruchu towarowego, bez udziału za interesowanych osób przy

p r zejściu towa rów z jednej ko lei na drugą.

I\rt. 54. Ograniczenia przewozą

.1. Kolej nie przyjmuje do przewozu

f\) Przedmiotów. sta n owiących przywilej poczty (art. 3).

B) Następujących przedmiotów, o ile nie za chodzą wyjątki wskazane .

'W ust. 2 f\

a) materja/ów wybuchowych;

b) am u n icji;

c) m ate rja ł ów zap a lających i ogni sztuczn ych;

d) gazó w z g ęszczo ny c h i skroplonych;

e) mate rjałów, wyt wa rzających w zetkn i ęc iu z wodą gazy zapalne

lu b p o d tr zy m ującyc h palenie;

f) mate rj ałów sam o za pal nych.

2. Kol ej przyj muj e d o przewozu warunkowo.

f\) Przedm ioty, wys zcze gólnione w za ł ącz nik u B, na waru nkach, wskaz anych w tym że z a łączn i ku .

B) Złoto , sreb ro i platynę w s ztab ach, proszku i wyrobach. p i eniądze

i m o nety ze sz lachetnych metali, ' p apiery warto ści o we, d okumenty, d rog ie

kamienie, perły , cenne koro n ki i h a fty, o raz inne k o s z town o ś c i, wre szcie

dzi e ła szt u ki, jako .to

mal owi dł a,

ob ra zy, rzeźby, antyk i o wartości

3rtyst yc znej.

Warunki p rze wozu tych przedm iotów o k re śla odpowiednia taryfa .

Znaczki po cztowe, arkusze stempl o we, znaczki stemp lowe i in ne te m u

po do bne urzęd o we znaki wartości ow e nie są uważane za papiery watości owe.

(Post. wyk .). l. Przedmioty, w ymienione w p. 2 B), op rócz d!ieł s ztuki,

p owinny być o pa kowane w dobrie zamkniętych skrzyniach lub becz kac h,

nada wan e w ył ąc znie jako przesyłki pośpieszne i przewożo ne tylko poci ą gam i

o sobowemi. Przesyłki takie nie mogą być nada wane do p rzechowania

w s k ł ad zie : Pr ze syłkom tych p rzed m iotów m o że t o wa r z y szyć dozorca ,

} 108

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

N2 65.

opłacający

koszta przejazdu według taryfy, któremu przysługuje prawo

przejazdu w tym samym wag9nie, w którym znajduje się przesyłka.

(Post. wyk.). II. Działa sztuki, jak: malowidłe , obrazy, rzeźby, antyk ~

o wartości artystycznej, mogą być przewożone zarówno w przesyłkach

pośpiesznych, jak i zwyczajnych. Za podstawę do określenia odszkodowa·

nia za wszystkie przedm ioty, wymienione w p. 2 B), przyjmuje się zwykła

wartość handlowa podobnych przedmiotów, nie wyżej jednak nad 200 mk.

za 1 kg. wagi.

.

C) Przedmioty, których naladowanie lub przewóz, ze wzglE::du na

warunki budowy lub eksploatacji kolei, leżących na Iinji przewozu, nastręczają niezw y kłe trudności (art. 3).

Kolej może uskutecznić przewóz takich przedmiotów na warunkach,

specjalnie omówionych z nadawcą.

(Post. wyk.). Do ustalenia tych warunków powołaną jest od n ośna

' Dyrekcja Kolejowa.

D) Tabor kolejowy, przewożony na własnych kołach.

Tabor taki musi być w stanie, zdatnym do biegu, co kolej powinn a

odpow iednio s prawdzić i zaświadczyć. Parowozom, tendrom i wagonom

motorowym powin ien towarzyszyć fachowy dozorca, wyznaczony przez

nadawcę .

,

(Post. wyk.). I. (1) Tabor kolejowy, przyjmowany jest do przewozu

na własnych kołach t ylko wówczas, jeżel i jego z d olność da biegu została

wypróbowaną przez , zarząd kole jowy i zaświ a dczoną bądź na samym parowozie lub wagonie, bądź w osobnem poświadczeniu.

(Post. wyk.). (2) Do załadowania taboru kolejowego innemi przedm iotami n i e z b ę dne jest oso bne ze'zwo lenie kol e i. Za przedmioty takie po biera się p rz ewoźne według o b owiąz u jących taryf.

(Post. wy k.). II. (1) Przesył kom parowozów i tendrów towarzyszy

obow i ązkowo dozorca, który dokonywa ich smarowania w drodze . Obecnoś ć

dozorcy przy przesyłkach wagonów nie jest obowiązkową . W razie nieobecnoś ci

dozorcy smarowania wagon ó w d okonywa kole j na rachunek nadawcy.

.

(Post. wyk.). (2) Za przewóz dozorcy, zajmującego miejsce w dozorowanym taborz e , op ła ty s i ę nie pobi e ra. W razie przejazdu dozorcy w wagonie innym opłaca on przewoźne według taryfy.

f\rt. 55.

List przewozowy.

1. Na każdą przesyłkę pow inien by ć sporządzony list przewozow y

oraz jego wtórnik na bl a nkietach podł u g wzo ru Nr. 1 d la przesyłek zwyczajnych i wzoru Nr. 2 dla przesyłek po ś pieszn y ch, wskazanych w . za łączniku

C.

2. Wszystkie stacje kolejowe obowiązane są sprzed a w a ć blankiety

listów przewozowych po cen ie, okre ślon E j w taryfie.

3. Wyjątki od powyż s zych zasaq ogólnych mogą b y ć dopuszczon e

na mocy postanowien ia Ministra Kol ei Zelaznych.

(Post. wyk.). I. Ceny blankietów listów przewozowych , o raz opła ty

za stemplowanie listów przewozowych, drukowanych nie przez kolej, wska zane są w Wykazie opłat dodatkowych (Cz. II taryfy).

(Post. wyk.). II. Czasowo zezwala się, w myśl ust. 3, aby listy p'rzewozowe były drukowane dwustronnie, w formacie zmniejszonym o połowę .

w taki sposób, aby na stronie odwrotnej pierwszej połowy listu przewozowego, zawierającej dane o przesyłce, zamieszczona była druga połowa list u

z obrachunkiem przew ożneg o i innych o p ł a t.

Dziennik Ustaw. Poz 414.

- -- - - - - - - - ' - - - ---------- - - -----._.,_ .. . -- ._._ ._- - -ł\rt.

56.

Treść

listu przewozowego.

1. Nadawca powinien zamieścić w liście przewozowym

a) nazwę stacji nadawczej;

b) nazwę stacji i kolei przeznaczenia;

c) imię, nazwisko i adres odbiorcy;

(Post. wyk.). Jako odbiorca może być wskazana jedna tylko osoba

lub firma.

d) zastrzeżenie w odnośnych wypadkach, aby ładunek pozostał na

stacji przeznaczenia na składzie do czasu zgłoszenia się po niego

odbiorcy; zastrzeżenie to powinno być wpisane w miejscu, przeznaczonem do wskazania nazwiska i adresu odbiorcy;

e) rodzaj i numer wagonu, o ile towar ładował sam nadawca;

f) nazwę towaru, rodzaj opakowania, a w miarę możności i jego wagę;

(Post. wyk.) Nazwa towaru powinna możliwie ściśle odpowiadać Nomenklaturze i klasyfikacji towarów (Część III ta ryfy).

g) dla przesyłek drobnych-także cechę i numer każdej sztuki, ilość

sztuk i rodzaj opakowania;

h) wykazy załączonych dowodów celnych, podatkowych i policyjnych

oraz nazwy stacji, na których mają być załatwione formalności

cełne i podatkowe;

i) w razie życzenia nadawcy, wskazanie drogi przewozu, jeżeli do

stacji przeznaczenia prowadzi więcej n iż jedna droga;

k) wzmiankę, w odnośnych wypadkach, o ubezpieczeniu dostawy

przesyłki;

zaliczenie, obciążające, w odnośnych wyp ad kach, przesyłkę;

wzmiankę, czy i jakie koszta przewozowe maj ą być opłacone przy

nadaniu przesyłki;

n) miejsce i datę sporządzenia listu przewozo wego;

o) podpis i adres nadawcy.

2. Kolej ma prawo wymagać, aby na ka ż dy ładunek wagonowy był

sporządzony oddzielny list przewozowy.

3. Za jednym listem przewozowym można nadać większą ilość przedmiotów, o ile ich wspólne załadowanie i przewóz są możliwe ze względu

na ich właściwości naturalne oraz o ile to nie sprzeciwia się przepisom

celnym lub policyjnym .

4. Oddzielne listy przewozowe powinny b y ć sporządzane na przesyłki,

których ładowanie przez nadawcę lub wyładowywanie przez odbiorcę jest

zastrzeżone w odpowiednich przepisach , oraz oddzielne na towary, dopuszczone do przewozu warunkowo (art. 54 ust. 2).

5. Jeśli mi"ejsce, w'yznaczone na blank iecie listu przewozowego do

określenia przesyłki, nie będzie wystarczające, to na l eży do listu przewozowego doszyć lub dokleić arkusze dodatkowe tegoż formatu, które nadawca

podpisuje. W liście przewozowym powinna by ć zam ieszczona wzmianka

o dołączeniu arkuszy dodatkowych. W tych wypetdkach ogólna waga przesyłki powinna być wymieniona w odpowiedniej rubryce listu przewozowego.

6. Przy towarach, należących do różnych klas taryfy, należy wskazać

wagę dla każdej klasy taryfowej osobno, jeż eli żą d a s i ę oddzielnego obli czenia przewoźnego.

7. W liście przewozowym, nadawca może z amieścić żądanie, aby waga

względnie ilość sztuk przesyłki, była sp rawdzona na stacji przeznaczenia

przy wydaniu towaru; kolej pobiera za to opłatę, przewidzianą w taryfie.

8. Na odwrotnej stronie listu przewo zowego może być wydruk ,~wana

firma nadawcy, jak również mogą być zamieszczane dla wiadomości odbiorcy następujące uwagi, dotyczące przesyłki: "przesyłka pochodząca od NN,

I)

m)

Dzienńik Ustaw. Poz. 414.

N!! 65.

z polecenia NN, do rozporządz enia NN, celem dalszego przesłania dla NN,

ubezpieczone w NN". Notatki te do niczego kolei nie zobowiązu ją .

(Post. wyk.). W braku miejsca na samym liście przewozowym - przy

dwustronnem drukowaniu listów przewozowych-uwagi pow yżs ze mogą być

zamieszczone ne oddzielnym arkuszu, dołączanym do listu przewozowego.

9. Zamieszczanie w liście przewozowym innych oświadczeń oraz do·

łą czanie innych dowodów, nie wskazanych w niniejszych przepisach, jest

wzbronione.

10. List przewozowy powinien być wypełniony w języku polskim wyraźnie atramentem, drukiem lub stemplem.

Listy przewozowe, zawierające

poprawki bez omówienia, podskrobywane lub nadmiernie zabrudzone nie

będą przyjmowane.

I\rt. 57.

Odpowiedzialność

ł

nadawcy.

Nadawca odpowiada przed koleją za zgodność z rzeczywistością, dokładność i dostateczność wszystkich oświadczeń, zamieszczonych przezeń

w liście przewozowym, i ponosi wszelkie następstwa, które mogą wyniknąć

z niezgodności, niedokładności i niedostateczności tych oświadczeń. Odpowiedzialność nadawcy nie ulega zmianie i w tym wypadku, jeżeli na jego

żądanie wypełnienia listu przewozowego dokonała kolejowa ekspedycja

towarowa.

I\rt. 58.

Sprawdzanie

zawartości, ustalanie

przesyłki.

ilości

sztuk i wagi

1. Kolej ma prawo sprawdzać czy ilość sztuk, waga i zawartość przezgodne są z oświadczeniem nadawcy w liście przewozowym. Przy

sprawdzeniu może być obecna osoba, uprawniona do rozporządzania przesyłką. W razie nieobecności tej osoby powinni być wezwani dwaj świadkowie.

2. Jeżeli się okaże, że podane w liście przewozowym oświadczenia

nie są zgodne z prawdą, osoba u prawniona do rozporządzania przesyłką,

niezależnie od opłat, przewidzianych wart. 60, uiszcza opłaty, wskazane

w taryfie, oraz ponosi wszelkie inne koszta, związane z takiem sprawdzeniem.

3. Jeżeli nadawca nie poda! wagi przesyłki w liście przewozowym,

kolej jest obowiązana wagę tę ustalić sama na stacji nadawczej albo,

w braku na niej stosownych urządzeń, na którejkolwiek z innych stacyj,

leżących na Iinji przewozu. Za ustalenie wagi przesyłki kolej pobiera opłatę,

wskazaną w taryfie .

.

4. Kolej obowiązana jest również ustalić ilo ść sztuk i wagę tych przesyłek . które załadowuje sama, bez wzglę du na lO, czy nadawca podał wagę

i ilość sztuk przesyłki czy nie. Za czynność tę opłaty się nie pobiera, jeżeli

waga i. ilość sztuk, podane przez nadawcę, zgadzają się z rzeczywistością .

5. Kolej może dokonywać ważenia przesyłek wagonowych na wadze

. wagonowej, przyjmując pod uwagę wagę własną wagonu, na nim oznaczo n ą.

Na żądanie jednak osoby, uprawnionej do rozporządzania przesyłką, kolej

powinna sprawdzić wagę własną wagonu, jeżeli na to pozwalają warunki

ruchu. Za takie sprawdzenie kolej pobiera opłatę , określoną w taryfie.

(Post. wyk.). Jeżeli sprawdzenie wagi przesyłki na wadze wagonowej

nie wykaże różnicy większej nad 20/0 od wagi, podanej w liście przewozowym, to wagę tę uważać należy za zgodną rzeczywistością.

6. Dokonane przez kolej ' ustalenie ' ilości sztuk i wagi przesyłk i powinno być zaznaczone przez ko lej w liście przewozowym. Jeżeli ustalen ie

t o nastąpiło na stacji nadawczej, zaznaczenie powyż s ze powinno być zamieszczone! równie ż i we wtórni ku listu przewozowe go. Za ustalenie ilo ści

syłki

~

N265 ,

Dzienn ik Ustaw. Poz. L114.

sztuk przesyłek wagonowych na żądanie nadawcy kolej pobiera opła tę,

przewidzianą w taryfie.

Kole j jednak nie jest obow i ązao:3 do takiego ustalania ilości I sztu k.

f\ rt. 59.

Ładowanie.

1. Towary powinny by ć przez nadawcę lub . kolej naładowane stosownie do wskazówek, zawartych w ninieiszy ch przepisach i w odnośnych

taryfach .

,2. Jeżeli na wagonie jest oznaczo na jego ładownoś ć i no śność, to

miarodajn ą normą przy naładowani u wClgonu jest jego ładowność.

Wagon

może być naładowany ponad ładowno :;ć do całk o w i tej nośn ości tylko w tym

razie, jeżeli ze względu na rodzaj towaru i waru nk i atmosferyczne niema

obawy, aby nośność wagonu mogla być w drodze przekroczona. Ładowanie

wagonu ponad jego nośność jest b e zwzględnie niedozwolone. Jeżeli na

wagonie oznaczona jest tylko jego ładowność, to można przy ładowaniu

wagonu przekrQczyć ją o 5% .

(Post. wyk.). I. W razie przeciążenia wagonu nadwyżka towaru powinna być p rzez kolej odładowana na tej sta cji , na której została ona uja·

wnioną.

Za wagę towaru, pozostałego w wag oni e. przewożne oblicza

się od stacji

nadania, do stacji przeznaczen ia

Za wyład owa ną nad,

wyżkę przewożne ;:a odle g ło ś ć przebytą o blic za si ę według tej samej taryfy,

która stosowaną była do przesyłki zas adniczej . Nadwyżka oddawana jest

na przechowa n ie do składu, a od nadawcy zażądaną b yć winna wskazówk a

co do dalszego postępowania.

(Post. wyk.). II. 'Jeżeli na SKutek zarzą::lzenia nadawcy nadwyżka ma

być przesiana na stację pierwotnego przeznaczenia, uważaną ona jest pod

wzgl~dern taryfowym za nową prze syłkę . Jeżeli jednak nadawca zażąda

zwrotu nadwyżki na stację nadania, przewożne winno łJy ć obliczone według

tych samych taryf, które zastosowane były do prlesy/k i zasa dniczej za od·

le głość od stacji nadania do stacji odładowania r: adwyżki

Nadawcy przy·

sługuje prawo doładować nadw vżkę wagi do innej przesyłki, idącej z tej

~amej stacji nadania i przechodzącej przez stacj ~ odładowa 'nia nadwyżk i .

Ządan ie o tern powinien on zamieścić w liście przewozowym

Przew o żne

wówczas oblicza się za calą wagę przesyłki, łącLnie z doładowaną na stacj i

pośrednie j nadwyżką, za od ległość od ::;tacji nadania do stacji przeznaczenia.

(Post. wyk.). III. Za wył a dowanie i naładowan ie nadwyżki wag i, jak

również za s powodowane przez to zatrzymanie wagonu , pobiera się opłaty,

przewidziane w Wykazie opiat dodatkowych (Część II taryfy).

(Post. wyk .). IV. Za prz esyłki wagonowe, przełado wywane w drodze ,

nie z winy nadawcy, żadnych dodatkowych opłat się nie pobiera.

'

(Post. wyk.). V. Czasowo, aż do odwołania, zezwala si~ przekraczać

oznaczoną na wagonie ładow ność o 100 /r,.

Rrt. 60.

1.

Dopłaty.

W razie ujawnienia niezgodnego z rzeczy:wistością oznaczenia zasztuk prze syłki, jak również zaniedbania przepisów

w załączniku B, pob ierane są następujące dopłaty,

wina nadawcy może, czy nie może być udowod·

wartości, wagi lub ilości

ostrożności, wskazanych

bez względu na to, czy

nioną

, a)

jeżeli

do przewozu nadane zostały przedmioty, wymien ione '

wart. 54 ust. 1 B i 2 11, pod nazwą, nie odpowiadającą , rzeczywistej zawartości , albo też nie zostaly zachowane przepisy ostroż·

ności, 'wskazane w załączniku B. dopłata od każdego kilograma

wagi brutto przesyłki, w której przedm iot podobny ujawniony zostal, stanowi

"

Dziennik Ustaw. Poz. 41 4.

N265.

za przedmioty, które stosownie do art. 54 ustępu I B są zupełnie wyłączone z przewozu, oraz za materjały wybuchowe

i samozapalne, wymienione w ustępach I i II załącznika B20 mk;

b) za płyny i materjały palne, trujące i gryzące, wymienione

w ustępach III, IV i V załącznika B-5 mk.;

c) za przedmioty, łatwo ulegające gniciu, wymienione w ustę­

pie VI załącznika B-l mk.;

we wszystkich innych wypadkach dopłata stanowi 10 mk., od każ­

dego listu przewozowego, jeżeli to nie mogło pociągną~ za sobą

zmniejszenia opiaty przewozowej; jeżeli zaś mogło, to pobiera się

a)

b)

podwójną różnicę pomięd z y opłatą przewozową, obliczoną podług

c) .

d)

niep r.awidłowego określenia przesyłki, i opłatą za to, co okazało

się w rzeczywistości, od stacji nadawczej do stacji przeznaczenia;

jeżeli do przewozu nadaną została przesyłka, oznaczona niezgodnie z rzeczywistą ilością sztuk, wymiarami lub wagą przesyłki

i okoliczność ta mogła spowodować zmniejszenie przewożnego,

dopłata stanowi również podwójną różnicę pomiędzy opłatą, przypadającą za przewóz istotnej ilości sztuk, wymiaru lub wagi przesyłki od stacji nadawczej do stacji przeznaczenia, a opłatą za przewóz przesyłki, obliczoną według oświadczeń nadawcy;

za przeciążenie wagonu ładowanego przez nadawcę ponad jego

nośność pobieraną jest dopłata w wysokości sześciokrotnej opłaty

za przewóz od stacji nadawczej do ste-cji odbiorczej tej wagi przesyłki, która przenosi najwyższe

normy ładunkowe, określone

wart. 59 niniejs1.ych przepisów;

e) dopłaty, przewidziane pod lit. a)-d) są pobierane niezależnie za

każdy prLypadek jednoczesnego przekroczenia kilku z wymienionych przepisów; jeżeli nie prawidłowe podanie zawartości przesyłki,

powodujące obniżenie przewożnego,

zbiega się z niezgodnem

z rzeczywistością oznaczeniem ilości sztuk lub wagi przesyłki,

która nie zawiera przedmiotów, wyszczególnionych wart. 54

ust. I B lub 2 A-dopłata stanowi wówczas podwójną różnicę pomiędzy opłatą, obliczoną z jednej strony podług zawartości, liczby

sztuk lub· wagi wskazanego w liście przewozowym towaru, a z drugiej-za istotną zawartość, liczbę sztuk lub wagę rzeczywiście nadanego do przewozu towaru.

Prócz tego powinna być uiszczona różnica w opłacie przewożnego oraz ,

pokryte powstałe wskutek tej n i eprawidłowości szkody i pobrane kary,

przewidziane w odnośnych przepisach prawnych.

2 , Dopłata nie może być pobieraną

a) w razie podania nieprawidłowej wagi lub przeclązenia wagonu,

jeżeli kolej obowiązaną była według przepisów zważyć dany ła­

. dunek;

b) w razie zwiększen i a w drodze wagi przesyłki, nie pociąga j ącego

za sobą przec iąienia wqlgonu, jeż eli nadawca udowodni , że zw i ęk­

szenie wagi powstało wskutek wpływów atmosferycznych;

c) w razie powstałego w drodze wskut ek działań atmosferycznych

przeciążen i a wa gonu, j e żeli nada wca udowodni, że przy załado­

wywaniu wagonu zachowane były obowiązujące przepisy i ładow­

ność wa gonu przekro czon a n ie by ł a . .

3. Dopłaty obowi ą zu j ą z c h w il ą zawarcia umowy o przewóz (art. 61).

Ui szczać dopłaty powinien nadawca p rzesyłki. Jeżeli odbiorca przyj m ie ' list

p rzewozowy i przesyłk ę , ponosi o n , w myśl art. 76 ustępu 4, odpowiedzialn ośĆ za uiszczen ie dopłat solidarnie z nadawcą.

Dziennik Ustaw Poz. 414.

N!! 65 .

4.

Żądania uisz czenia dopłaty

1113

oraz zwrotu dopłaty w razie nieprawi-

dłowego jej pobrania, mają moc prawną w ciągu sześciu miesiecy. Termin

sześciomiesięczny dla zgło szeń o uiszczenie dopłat rozpoczyna się z chwilą

pobrania opłaty przewozowej, jeżeli zaś przeważne pobrane nie było z chwilą nadania przesyłki do przewozu. Termin sześciomiesięczny dla żą­

dania zwrotu dopłat nie prawidłowo pobranych, liczy się od chwili uiszczenia

dopłaty.

f\rt. 71 ust. 2 reguluje zawieszenie lub przerwę w biegu tego

terminu.

1\rt. 61. Zawarcie umowy o przewóz.

1. Umowę o przewóz należy uważać za zawartą z chw il ą, kiedy stacja

nadawcza przyjęła do przewozu przesyłkę wraz z listem przewozowym. Na

znak przyjęcia stacja kładzie na liście przewozowym stempel z datą przyjęcia przesyłki.

W takiż sam stempel powinny być zaopatrzone i wszystkie

dołączone do listu przewozowego arkusze dodatkowe w myśl art. 56 ust. 5.

2. Ostemplowanie powinno być uskutecznione bezpośrednio po calk owitem przyjęciu wymienionej w liście przewozowym przesyłki i, na żąda­

nie nadawcy, dokonane w jego obecności, po pobraniu sum, podlegających

opłacie

zgóry.

.

3. Ostertlplowany list przewozowy służy za dowód zawarcia umowy

,o przewóz.

4. Zawarte w liście przewozowym dane co do wagi i liczby sztuk

'przesyłki, załadowanej do wagonu przez nadawcę, mogą służyć za dowód

przeciw kolei tylko w tym wypadku, jeżeli kolej dokonała sprawdzenia

wagi i ilości sztuk przesyłki i zgodność wskazanych przez nadawcę oświadoCZeń p otwierdziła w liście przewozowym.

.

5. Kolej jest obowiązana stwierdzić przyjęcie przesyłki do przewozu

w dołączonym do listu przewozowego wtórniku oraz podać datę rzeczonego

przyjęcia.

6. Wtórnik nie posiada tego znaczenia co list przewozowy, ma charakter pokwitowania z przyję:ia przesyłki do przewozu i służy za legitymację nadawcy w razie zleceń dodatkowych.

1\rt. 62. Opakowanie i cechowanie.

1. Przesyłka powinna być opakowana odpowiednio do swych właści­

w celu zabezpieczenia jej oel. zniszczenia, braku albo uszkodzenia.

2. Jeżeli przesyłka nie jest należycie opakowana, kolej może odmówić przyjęcia jej do przewozu albo żądać, aby nadawca stwierdził w liście

przewozowym brak lub wadliwości opakowania. O ile nadawca zechce stale

nadawać na daną stację przesyłki bez opakowania lub w opakowaniu niedostatecznem, może złożyć oświadczenie o,;jólne według wzoru, wskazanego

w załączniku E. W tym wypadku należy zrobić za każdym razem wzmiankę

o tem oświadczeniu w liście przewozowym. .

3. f\rtykuly 84 i 86 określają bliżej jaką odpowiedzialność ponosi kolej za szkody, spowodowane tak wadliwością opakowania, zaznaczoną

w liści e przewozowym, jak i nie zaznaczoną, a nie dającą s i ę zewnętrznie

zauważyć. Jeżeli o widocznej

zewnę tr znie wadliwości opakowania niema

wzmianki w liście przewozowym, kolej może być zwolniona od odpowie·

dzialności za szkody, wynikłe z wad opakowania tylko w tym przypadku,

kiedy nadawca działał podstępnie.

4. Opakowanie powinno być takie, aby towar nie mógł być uszkodzony podczas zwykłych czynności kolejOWych . W razie przeciwnym kolej,

<) ile zechce przyjąć' przesyłKę

do przewozu, może zażądać od nadawcy

wości

Dziennik Ustaw. Poz. 414

Na 65.

- - - - - - -- - -- - - - - - - -- -- - - - - - -- - - - " - "- ,

wniesienia do Iistu przewozowego o swiadczenia, wskazanego wyiej w ust. 2-im_

Za szkody, pow stale wskutek wadliwosci opakowania, stwierdzonych w powyiszy spos6b, lub nie dajqcych si~ zewn~trznie zauwaiye, ponosi odpowiedzialnosc nadawca przesylki. Jeieli wadliwose opakowania, daj1'lca si~

zewn~trznie zauwaiyc, nie byla w Iiscie przewozowym zaznaczona, nadawca

przesyl k'i odp ow iada za szkody tylko w tym przypadku, kiedy dzialal podst~pni e ."

5. Kol ej ma prawo iqdac, aby d rob ne przedm ioty (drobne wyroby

ielazne i t. p. rzeczy), kt6rych przyjmowan ie i ladowan ie polqczone Sq ze

znacznet stratet czasu, byly lqczone lub wiqzane wsp61nie w celu zmniejszenia ilosci pojedyriczych sztuk przesylk i.

6. Dla towar6w, nie wymienionych wa rt. 54, kt6re jednak z powo d u'

wlasciwosci swoich, mogq podczas przewozu spowodowae pewne niedo godnosci, kolej moie ustaliC w taryfie przepisy 0 opakowaniu i sposobie

naladowania.

"

7. Przesylki drobne powinny bye cechowa ne w spos6b trwaly i wy rain y, uniemoiliw iajetc y zam ian~. Cechy po wi nny zgadzac si~ calkowicie

z ce c hami , podanemi w liscie przewozow ym. Wszystkie poprzednie znak i

i cechy (k olejowe, pocztowe lub inne, mog1'lce utrudniae rozpozn anie przesylk i) po win ny bye usuni~te.

8. Kolej moi e z1'ldac, aby przesylki drobne byly przez nadawc~ zao-"

patrzone w trwale i wyrainie wypisanq naz w~ stacj i przeznaczenia.

I\rt. 63. Przyjmowanie przesylek.

I

I

1. Kolej obowiqzana jest przyjm owae do przewozu przesylki tylka.

wtedy, kiedy przewoz ich moze bye uskuteczniony bezzwlocznie. Jezeli

warunki eksploatacji kolejowej lub inne wyj1'ltkowe wzgl~dy uniemo iliw iq

be zzwloczne uskute cznienie przewoz"u, wowczas zawieszenie lub ogranicze nie·

przyjmowania do przewozu przesylek moze nastetpic jedynie na mocy zarzqdzenia Zarzqdu kolejoweg o . .ktory powiadamia 0 tem Ministerstwo Kol.e i.

2. Przesylki powinny bye do s tarczane ko le i w g odzinach sluibowych .

ustalonych prze z kolej i pod anych d o wiadomosci publicznej za po m oc q.

stosownych o gloszeil na stacjach.

3. W niedz iele i dni swi qteczne kolej moie nie przyjmowae przesylek tow arowych zwyczajnych, przesylki zas pos pieszne obowiqzana jest

przyjmow ae, jeieli nie stajq temu na przesz kodzie forma in osci celne lub

podatkowe.

4. Jezeli przyj~cie przesy lki, ktorq powinna naladowae sama ko lej ,.

jest wstrzymane ' przez to, ie nadawca nie dostarczyl w ciqgu 24 godzin

wszystkich przedmiot6w, wymienionych w Iiscie przewozow ym, ie w ci1'lgu

24 godzin od chwili rozpocz~cia przyjmowania przesylki nie dor~czyl kolei

naleiycie sporzqdzonego Jistu pn;ewozowego, zamiast nieprzyj~tego przez

ekspedycj~ wskutek nieprawidlowosci lub niedostatecznosci oswiadcze ri, lu b>

ie nie uiscil w tym >samym terminie oplat przewozowych i kosztow dodatkowych, podlegajqcych oplacie przy n'adaniu, kolei ma prawo pobrae za

towar, zloiony na stacji, skladowe, przewidziane.w taryfie.

(Post. wyk.) Jakie przesylki powinna ladowae kolej, a jakie nadawca podajq Postanowienia taryfowe (Cz~se II taryfy). Za wstrzymanie z winy

nadawcy przyj~cia przesylek, ladowanych przez kolej, pobiera kolej sktadowe-a w razie rozpocz~cia za}adowyw~nia przesylki i powstalego przez to·

przetrzymywania wagonu - rowniez postojowe w wysokosci, przewidzianej

w Wykazie optat dodatkowych (Cz~se Ii taJyfy).

.

5. Podstawienie wagonu dla przesylki, ktorej naladowanie nalezy do

nadawcy, pow in no bye ustalone na dzieri okreslony, stosownie do zloionych oswiaJczeri 0 rodzaju przesylki i przybliionej jej wadze oraz 0 stacji

przeznaczenia. Jeieli wagony nie mogq bye na ten czas przygotowane, to.-

I

I

\ N2 65.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

1115

() tern, w miarę możności,' powinna być uprzedzona osoba, zamawIająca

wagony. Jeżeli osoba, zamawiająca wagon, odwoła swe zamówienie już po

podstawieniu wagonu, ale jeszcze przed upływem terminu, ustalonego dla

naładowania, powinna , ona uiścić przewidzianą w taryfie opłatę, która nie

może

przcrlOsić wysokości

opłaty,

należnej za przetrzymanie wagonu

w ciągu 1 doby. Jeżeli jednak to odw·ołanie zamówienia nastąpiło już po

upływie terminu dla naładowania, zamawiający powinien uiścić opłatę,

przewidzianą w taryfie, za przetrzymc:nie wagonu (postojowe). Przy zamówieniu wagonu kolej ma prawo żądać zabezpieczenia do wysokości wyżej

wymienionej opłaty.

.

( Post. wyk.) l. Wagony należy zamawiać piśmiennie na stacji nadawczej, nie mniej, jak na 48 godzin przed dostarczeniem przesyłki do

ekspedycji. Przy zamawianiu należy wskazać liczbę i rodzaj żądanych wagonów, a przy wysyłce zwierząt - także liczbę i rodzaj zwierząt, wraz

.z ws:{azówką, czy żądane są wagony piętrowe.

(Post. wyk.) II. Wagony specjalne oraz wagony o określonej sile

nośnej lub powierzchni ładunkowej kolej dostarcza według możności. Od

każ dego zamówionego 'wagonu pobiera się kaucję, wskazaną w wykazie

<o piat dodatkowych (Część II taryfy). Jeżeli cofnięcie zamówienia nastąpiło

przed upływem terminu, ustalonego dla załadowania, opłatę za przetrzy·

manie wagonu pobiera się w wysokości postojowego, określonego w Wykazi e opłat dodatkowych, nie mniej jednak, niż za 12 godzin. Jeżeli cofnię­

cie to nastąpiło już po upływie terminu dla załadowania, opłatę za posto·

j owe pobiera się nie mniej, niż za 24 godziny.

6. Naładowanie, dokonywane przez nadawcę, powinno być uskutecznione podczas godzin służbowych i musi być zakończone w ciągu terminu,

usta lonego przez kolej i podanego do powszechnej wiadomości przez odp owied nie ogłoszenia na stacji. Jeżeli termin ten będzie przekroczony,

albo na dawca nie , doręczy kolei w ciągu tego terminu należycie sporzą­

dzonego listu przewozowego, zamiast nieprzyjętego przez ekspedycję wskutek nieprawidłowości lub niedostateczności oświadczeń, albo też nie uiści

przed upływem tego terminu zastrzeżonych w liście przewozowym przewożnego i opłat dodatkowych,- to nadawca obowiązany jest uiścić przewidzianą w taryfie opłatę za przetrzymanie wagonu (postojowe). Opłatę za

przetrzymanie wagonu przez niedziele i dni świąteczne pobiera się tylko

wówczas, kiedy termin ładowania upłynął już dnia poprzedniego. Jeżeli

kilka dni świątecznych i niedzielny następują z kolei, opłatę za przetrzymanie wagonu pobiera się tylko za dzień jeden. W wypadkach, kiedy termin ładowania przekroczony został więcej niż q 24 godziny, kolei przysłu­

guje prawo na rachunek i odpowiedzialność nadawcy towar wyład ować

i przyjąć na skład albo też oddać go na przechpwanie ekspedytorowi lub

składni k owi. Na stacjach, otwartych w niedziele i święta dla czynności

ł adunkowych, opłatę za przetrzymanie wagonu przez niedziele i dni świą­

teczne pobiera się na tych samych zasadach co i w dni powszednie.

(Post. wyk.). Termin załadowania przesyłki, dokonywanego przez nadawcę , stanowi 6 god zin służbowych od chwili podstawienia wagonu do

'ładowania, za wyjątkiem przesyłek, załadowywanych do wagonów 30·tonnowych oraz przesyłek ropy, nafty, benzyny i olejów mineralnych w wagonach

kotłach.(cysternach), dla których termin ten przedłuża się: dla wagonów 30·tonnowych do 9 godzin służbowych, dla cystern-do 8 godzin, a dla olejów

ciężkich w miesiącach grudniu, styczniu i lutym do 10 godzin służbo­

wych . Dla naładowania wagonów kotłów (cystern) w rafinerjach oraz ko palniach powyższe terminy przedłuża się do 12 godzin służbowych.

7. Bieg terminów, przewidzianych Vi ust. 4 i 6 m zawiesza się na

'c zas dokonywan ia formaln oś ci celnych, podatkowych policyjnych, o ile

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

N265.

one nie ulegną zwłoce z winy nadawcy, a na stacjach, za mk niętych w n Le ·

dziele i święta dla czynności ł adun k o w ych , także na przec ią g dn i n iedzielnych i świątecznych.

8. Kolej może podjąć się dostarczania na stację przesyłek drob nyc h,

'z miejscowości, leżących w pobliżu stacji, bądż sama za opłatą, poda ną dowiadomości powszechnej. bądż też do dokonania tego zamówić przedsię ­

biorcę przewozowego. Osoby, dokonywują c e tego przewozu, uważa n e s ą.

za pracowników kolejowych w myśl art. 5. Służba przedsiębiorcy przewozowego powinna posiadać przy sobie taryfę opłat i okaz ywać ją na żąda­

nie osób zainteresowanych.

9. r~adawcy przysługuje prawo albo skorzystać z powyższej o rg ani zacji kolejowej , albo dostarczy ć przesyłki samemu, albo też zlec i ć to innemu przedsiębiorcy.

10. Kolej ma prawo zamieścić w taryfach przepis, że przełado w ani e­

towarów, mających na -stacji nadawczej przejś ć ze statków bezpośredn i o na

kolej, dokonywane będzie albo przez samą kolej za opłatą, określoną w ta ryfie lub wskazaną w ogłoszeniach, wywieszonych na stacji, albo też prze Z"

specjalnego przedsiębiorcę. Osoby, dokonywujące tego przeładowan i a, uważane są, w myśl art. 5" za pracowników kolei.

11. Skrócenie terminów dla naładowania oraz czasu wolnego od

opłaty składowego, jak również podwyższenie opłat za przetrzym ywa nie

wagonu i za składowe może nastąpić na zasadzie przepisów, poda nych

watt. 80 ust. 8.

1\rt. 64.

Czasowe przechowywanie przesyłek.

Kolej obowiązana jest przyjmować do przechowania czasowego za.

odpowiedniem pokwitowaniem przesyłki, których nie można wysła ć bezzwłocznie, o ile na stacjach są odpowiednie składy.

Przy tern kolej może

zastrzec, iż przyjęcie przesyłki do przewozu nastąp i dopiero wówczas, kied y

przewóz ten stanie się istotn ie możliwym. Nadawca powinien wyrazić n a,

to swą zgodę w liście przewozowym oraz w jego wtórniku. W tym p rzypadku kolej ponosi odpowiedzialność aż do czasu zawarcia umowy o prze wóz (art. 61 ust. 1) na zasadach umowy o przechowywaniu towarów. Kole}

może się uchylić od przechowywan ia towarów, łatwo ulegających zepsuciu "

oraz przedmiotów, wymienionych wart. 54 ust. 2.

f\rt. 65.

Przepisy celne, podatkowe i policyjne.

1. Nadawca przesyłki jest obowiązany dołączyć do listu prze wozo wego wszelkie dowody, niezbędne do wypełnienia przepisów celnych, podatkowych czy policyjnych, dokonywanych przed wydaniem przesył ki odbiorcy, dowody te powlOny być szczegółowo wymienione w liście przewo zowym. Kolej nie jest obowiązana sprawd,ać prawidłowości i dostatecz·

ności rzeczonych dowodów. Nadawca przesyłki odpowiada wobec kolei.

jeżeli wina jej nie zostanie udowodnioną, za wszystkie skutki , pow s tałe

z powodu braku, niedostateczności lub nieprawidłowości dowodów; równo cześnie nadawca obowiązany jest do płacenia przewidzianych w taryfie

opłat składowego lub postojowego, jeżeli z powodu wadliwości lub niedokładności dowodów powstała zwłoka w przewozie, przenosząca 48. godzin.

(Post. wyk.). Jeżeli przesyłka załadowaną została na wagon niehyty

i ma być przewieziona pod zamknięc i em urzędu celnego lub podatkowego ,.

nadawca jest obowiązany dostarczyć środków do nakrycia wagonu , odpowiadającego przepisom celnym czy podatkowym. Jeżeli opon dosta rczy

kolej. pobiera ona za to opłatę, wskazaną w Wykazie opłat dodatkowy ch.

(Część II taryfy).

N2 65.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

2. Formalności celne, podatkowe i policyjne w czasie przewozu przesyłki załatwia kolej za pobraniem określonych w taryfie opłat. Czynności

te może kolej zlecić ekspedytorowi na rachunek osoby, uprawnionej do

rozporządzania przesyłką, lecz ponosi za nie odpowiedz ial ność.

3. Jeżeli zlecenia, dańego pr7.ez nadawcę przesyłki, nie można wykonać w sposób przez niego wskazany, kolej obowiązana jest załatwić sprawę

w sposób, który uzna za najdogodniejszy d la nadawcy. i zawiadomić o tem

nadawcę.

t

I

4. Nadawca przesyłk i może zaznaczyć w liście przewozowym, l iż pragnie sam albo przez specjalnie do teqo upoważnioną osobę być obecnym

przy dokonywaniu formalności celn ych lub podatkowych. Na żądanie oraz

za zwrotem połączonych z tem kosztów, nadawca lub jego pe ł nomocn ik

powinien być zawiadomiony o przybyciu przesy łki na stację, na . której mają

być dokonane rzeczone formalności. Nadawca lub jego pełnomocnik mogą .

udzielić niezbędnych wyj aśnień co do przesyłki, nie przysługuje im jednak

prawo odebrania przesyłki lub dokonywania samym formalności celn~ch.

5. Na stacji p rzeznaczenia od biorca ma prawo dokonywania ' forma lnośG,i celnych lub podatkowych, jeżeli w liście przewozowym nadawca nie

dał innego zlecenia. O ile czynności tych nie dokona odbiorca, albo, sto·

sownie do odpowiedniej wzmianki w liście przewozowym, nadawca lub

osoba trzecia, obowiązana jest do nich kolej, która ma prawo zlecić dokonanie ich ekspedytorowi na rachunek osoby, uprawnionej do rozporządza­

nia przesyłką, z zachowaniem odpo wiedz ialności kolei.

6. Ministerstwo Kole i może wydać przepisy osobne o dołączan iu do

przesyłek dowodów statystycznych.

~

~,

I

i

I\rt . 66.

Używanie

wagonów krytych łub niekryŁych.

1. Nadawca przesyłki, jeżeli temu nie sprzeciwiają sie przepisy celne,

podatkowe lub policyjne, albo też istotne wymagania eksploatacji, ma prawo wyrazić w liście przewozowym żądanie

a) przewozu w wagonach krytych takich przesyłek, dla których ta·

ryfa przewiduje przewóz w wagonach niekrytych;

b) przewozu w wagonach niekrytych przesyłek, których przewóz ma

być według tęryf uskuteczniany w wagonach krytych.

2. W wypadku pierwszym kolej może pobrać za przewóz opłatę

wyższą, ustaloną w taryfie.

3. Odnośna taryfa rozstrzyga o tem, czy i na jakich ,w arunkach kolej

dostarcza opon dla wagonów niekrytych.

(Post. wyk.). Przepisy o przewozie przesyłek w wagonach niekrytych,

o dostarczaniu opon oraz o sposobie obliczania przewożnego zawarte

są w Posta nowieniach taryfowych (Część II taryfy).

1\rt. 67.

Sposób i kolejność przewozu.

1. Przesyłka powinna być przewożona jako przesyłka zwyczajna, albo

jako przesyłka pośpieszna, zgodnie z obranym przez nadawcę listem przewozowym.

2. Nadawca może w !iście przewozowym wskazać drogę pr~ewozu,

jeżeli do stacji przeznaczenia prowadzi więcej niż jedna droga, urząd celny

lub podatkowy, w którym odnośne czynności powinny być dokonane, oraz

żądaną do zastoso~ania taryfę.

(Post. wyk.). Ządanie zastosowania taryfy może być spełnione tylko

wtedy, jeżeli to jest zgodne z obowiązującemi przepisami.

3. Kolej może zmienić wskazaną przez nadawcę drogę tylko z zacho·

waniem następujących warunków

.1118

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

N~ 65.

aby formalności celne i poda'tkowe były w kaitlym razi'e dokonane na stacji, wskazanej przez nadawcę;·

b) aby termin dostawy nie był przez to p rzedłuiO'f1iY;

c) aby przewoźne nie' było pobrane wyźs,ze od przewoźnego'. obłi­

czonego według drogi, wskazanej przez nadawcę.

W kaźdym razie o zmianie drogi stacja nadawcza' powinna zawi'adoa)

mić nadawcę przesyłki.

4. Jeźeli nadawca wskaże w liście przewozowym taryfę. której! zastosowania żąda, kolej ma prawo zastosowania jej nawet wówczas. gdyby

przewoźne obliczone według innej taryfy, było niższe .

5. W . razie braku wskazówek, wyslcz=gólnionych w ust. 2-m, kolej

powinna dokonać ekspedycji przesyłki w sposób, który zapewnia przesyłce

najniższą opłatę przewozową, albo, przy równości opłat, naidogodniejsze

warunki przewozu.

6. Przesyłki mają być wysyłane z zachowaniem kolejności, w jakiej

przyjm owane one były do przewozu , o ile nie dające się usunąć warunki

eksploatacji kolejowej lub interes publiczny nie nakażą uczynienia wyjątku.

Postępowanie wbrew i tym przepisom daje podstaw€! do poszukiwania odszkodowania za poniesione straty.

flrt. 68.

Obliczenie

przewoźnego,

opłat

dodatkowych i wydatków

w gotowiźnie.

1. Kolej obowiązana jest wpisać do listu przewozowego opłaty prze·

wozowe, określone na podstawie obowiązujących taryf, oraz opłaty dodatkowe.

2. Kolej poza temi opłatami może pobrać tylko wydJtki. wylożone

przez nią w gotowiźnie, na przykład : uiszczone cło, poniesione koszta przewozu końmi lub samochodem, wydatki na reparację opakowania oraz na

zachowanie towaru w należytym stanie. Su my powyższe powinny być

również wpisane do listu przewozowego z dołączeniem, w miarę . możności,

dowodów, usprawiedliwiających powyźsze wydatki.

3. Za poczynione w gotowiźnie wydatki kolej ma prawo pobierać

opłaty komisowe (prowizję), przewidziane w taryfie; wolne są od takich

opłat {prowizji): przewożne , opłaty dodatkowe, opłaty pocztowe i stemplowe.

(Post. wyk.). Opłaty komisowe (prowizje) za wydatki w gotowiźnie

kol ej pobiera w wysokości, przewidzianej w Wykazie op łat dodatkowych

Część II taryfy).

flrt. 69.

Uiszczanie przewoźnego.

1. Stacja nadawcz a ma prawo żądać uiszczenia zgóry opiaty prze, wozowej za przesyłki, uznane przez nią za LItwo ulegające zepsuciu, za

p rzesyłki, niezabeqiecza ją ce kosztów przewozu wskutek swej małej wartoś ci albo wreszcie za przesyłki, nadane w opakowaniu wadliwem, nie zab ezpieczającem ich całości.

Kolei prlysługuj e również prawo określać

w taryfie, czy za przewóz przesyłek, do których stosuje się taryfy zniżone

(wyjątkowe), przewożne ma być pobierane zgóry przy nadaniu, czy też

może być przekazane na odb iorc ę przesyłki.

2. We wszystkich innych wypadkach nadawca przesyłki może według

swego uznania albo opłacić koszta przewozu przy nadaniu, albo też przenieść je na odbiorcę. Nadawca ma nadto prawo na rachunek opłaty przewozowej Y'płacić przy nadaniu dowolną jej część.

3. Zyczenie uiszczenia przewoźnego lub jego clęści powinien nadawca zaznaczyć piśmiennie w liście przewozowym w przeznaczonej do tego

rubryce.

/

r

N!! 65.

Dziennik Ustaw. Poz. 414

t

1119

4. Jeżeli przytem nadawca nie zrobił żadnych zastrzeżeń ograniczaj ących. obowiązany on jest do uiszczenia wszystkich opłat przewozowych,

łącznie z opłatami dodatkowemi i wydatkami, poczynionemi przez stację

nadawczą aż do chwili przyjęcia przesyłki.

5. Zobowiązanie uiszczenia opłat nie rozciąga się na opłaty dodatkowe i wydatki, powstałe JUŻ po przyjęciu przesyłki do przewozu. Gdyby I te

-opiaty nadawca pragnął pokryć, powinien on ' zaznaczyć to w liście przewozowym osobno.

6. O sumach, przyjętych przez nadawcę do opłaty, stacja nadawcza

powinna zrobić stosowną wzmiankę zarówno w liście przewozowym, jak

i w jego wtórniku.

.

7. Jeżeli należności, które nadawca wziął na siebie, nie mogą być

ściśle określone przy przyjęciu przesyłki, stacja nadawcza ma prawo żądać

<ld nadawcy złożenia odpowiedniego zabezpieczenia (kaucji). Takiego zabezpieczenia może kolej żądać od nadawcy również w razie przyjęcia na

sieb ie kosztów formalności celnych i wszelkich innych.

I\rt. 70.

Nieprawidłowe

obliczanie przewoźnego.

1. W razie nieprawidłowegQ zastosowania taryfy lub błędn~go obli'Clenia przewoźnego i opłat dodatkowych, róźnica pomiędzy sumą należną,

a pobraną powinna być zwrócona. względnie pobrana dodatkowo. Kolej

powinna zawladomi~ osobę, od której należy się dopłata, lub której przypada zwrot nadpłaty.

2. Przed wydaniem odbiorcy listu przewozowego, dopłatę powinien

uiścić nadawca przesyłki; po wydaniu odbiorcy listu przewozowego, nadawca

-oopowiada tylko w zakresie swego zobowią za nia co do ponoszenia kosztów

przewozu. Po za' tem do uiszczenia dopłaty obowiązany jest odbiorca

przesylkL (art. 76 ust. 4).

3. Prawo do odbioru przewyżki opłaty przewozowej, jak równieź do

zgłoszenia roszczeń o zwrot niesłusznie pobranych opłat ma ten, kto fak tycznie opłatę tę kolei uiścił. Prawo to mqże być przekazane (cedowane)

przez odbiorcę nadawcy lub przez nadawcę odbiorcy. Innym osobom prawo

to przekazane (cedowane) być nie może, co nie pozbawia osoby trzecie

prawa występowania w imieniu nadawcy lub odb iorcy z roszczeniem do kolei

na po dstawie pełnomocni c tw.

4. W razie wszczęcia powództwa sądowego do kolei o zwrot opłaty

przewozowej ma zastosowanie art. 100.

(post. wyk.) I. Reklamacje należy wnosić do tej Dyrekcji kolejowej,

w okręgu której opłacono należność. Do każdej reklamacji, wniesionej

przez osob~ w myśl ust. 3 ninieszego artykułu do odbioru nieuprawnioną,

należy dołączyć na oddzielnych blankietach cesję lub pełnomocnictwo,

zaopatrzone podpisem osoby uprawnionej. Po dp is ten na pełnomocnictwach

musi być uwierzytelniony nota rjalnie lub sądownie, cesje zaś, wydawane

prze z nadawcę odbiorcy lub odwrotnie, jak również pełnomocąictwa, wystawi an e na , biura reklamacyjne przy Izbach handlowo-przemysłowych, mogą

być, za zgodą kolei, od uwi erzytelnienia podpisu zwalniane.

(Post. wyk.) II. Do reklamacji nale ży dołączyć oryginalne dowody

'p rze wozowe, względnie wtorniki listów przewozowych i rachunki przedpłat

przewożnego, o ile cho dzi o należnoś c i opłacone przy nadaniu.

R rt. 71. Przedawni enie roszczeń z tytułu niepra widłowego oblićzenia

należności.

1.

w ożnego

Roszczen ia kolei 'O : d::>platę z p::>wodu za nis '{ o obliczonego przelub opiat dodatkowych, jak również termin zglo szenia roszczeń

/'

N265.

Dziennik Ustaw. Poz. 414.

do kolei o zwrot za wysoko obliczonego przewoźnego lub opiat dodatkowych - przedawniają się po upływie dziewięciu miesięcy, o ile roszczenia

te wynikają z nieprawidiowego zastosowania taryf lub z błędów przy obliczaniu. Za początek terminu przedawnienia należy uważać dzień, w którym

uskuteczniono opłatę.

2. Bieg terminu przedawnienia dla roszczeń o zwrot op łaty wstrzymuje się w razie złożenia kolei piśmiennego podania w tej sprawie. Jeżeli,

podanie to spotka się z odpowiedzią odmo wną , to dalszy bieg term inu

rozpoczyna s ię ponownie z dniem. kiedy kolej zawiadomi o tem piśmi en nie

petenta i zwróci mu do wody, za łączone przy jego podaniu. Dalsze kroki,

przedsiębra n e w tej sprawie, a skierowane bądź do kolei, bądź do w ładz

przełożonych, biegu przedawnienia nie wstrzymują . Przerwa przedawn i en i~

następuje na zasadzie prawa ogólnego.

(Post. wyk.) Reklamacje, nie zawierające dostatecznych danych .

a w szczególności nie podające kwot i podstaw, oraz reklamacje, do krórych

nie dołączono oryginalnych dowodów przewo zowych, wzg l ędnie w wypadkach przewidzianych cesji lub pełnomocnictw, nie przerywają biegu przedawnienia.

I

Załącznik

ąo

N!! II

rozp o rządze nia

Minist ra Kol ei

Zelaznych z dnia 13 czerwca 1921 r,