Ustawa z dnia 7 lipca 1921 r. w przedmiocie zmian niektórych postanowień ustaw austrjackich o ubezpieczeniu robotników od wypadków, obowiązujących na terytorjum b. zaboru austrjackiego, oraz o rozciągnięciu obowiązujących tam ustaw o ubezpieczeniu od nieszczęśliwych wypadków na terytorjum przyłączone do Polski, a należące poprzednio do Królestwa Węgierskiego.

Słowa: „Ministerstwo Spraw Wewnętrznych” oraz „Rząd” należy zastąpić słowami: „Ministerstwo

Pracy i Opieki Społecznej”.

Przez „Władze polityczne I instancji” oraz „Władze polityczne II instancji” rozumieć

należy „Władzę administracyjną I instancji” i „Władzą administracyjną II instancji”.

Postanowienia ustaw o obowiązkowem ubezpieczeniu, określające, wysokość kwoty za przekroczenie

tych ustaw, zmienia się w tym kierunku, że wysokość kwot wynosić będzie 20 razy tyle

marek polskich, ile koron austro - węgierskich wynosiły kwoty w tych ustawach określone

z tem, że najniższy wymiar grzywny ma wynosić 100 marek.

Zmiany szczegółowe

Ustępy 1 i 2 § 1 otrzymują następujące brzmienie

„

Wszyscy robotnicy i wszyscy urzędnicy, bez względu na rodzaj zajęca ich, zatrudnieni

w przedsiębiorstwach przemysłowych fabrykach i hutach, kopalniach oraz przy robotach

szurfowych, w warsztatach i składach okrętotowych, w łomach, przy łamaniu lodu, jakoteż

w zakładach, należących dotych przedsiębiorstw oraz w gospodarstwach rolnych i leśnych,

ubezpieczeni są stosownie do postanowień ustawy niniejszej przeciw następstwom wypadków,

zdarzających się w tych przedsiębiorstwach i gospodarstwach.

To samo odnosi się do robotników, jakoteż urzędników, którzy zatrudnieni są w przedsiębiorstwach

przemysłowych, mających na celu wykonywanie robót budowlanych, albo też w jakikolwiek

inny sposób zatrudnieni są przy wykonywaniu robót budowlanych lub robót przy budynkach.

W przemyśle, mającym na celu wykonywanie robót budowlanych, obejmuje obowiązek ubezpieczenia

całe odnośne przedsiębiorstwo przemysłowe

”

.

Punkt 2 ustępu 3 § 1 otrzymuje następujące brzmienie

„

2)

zakłady, używające kotłów parowych lub motorów oraz wszelkie inne zakłady, prowadzone

w sposób przemysłowy

”

.

Ustępy 4 i 5 § 1 (według ustawy z dnia 28 grudnia 1887 r.) skreśla się.

Na końcu ostatniego ustępu § 1 dodaje się: „oraz krewni i powinowaci przedsiębiorcy,

zajęci w przedsiębiorstwie, chociażby bezpłatnie, z wyjątkiem małżonka. Tak samo uważani

być mają za robotników, ubezpieczonych według niniejszej ustawy, więźniowie, zatrudnieni

w przedsiębiorstwie, podlegającem obowiązkowi ubezpieczenia.

W § 4 po słowie „będących” dodaje się: „na podstawie nominacji (dekretu)”, zaś słowa

„krajowych, gminnych lub funduszowych” skreśla się, natomiast na końcu dodaje się

zdanie: „i o ile osobom tym przysługuje przy wymiarze rent, względnie emerytur, wpływ

nie mniejszy, jak ubezpieczonym według niniejszej ustawy”.

Ustęp 6 § 6 skreśla się.

W ustępie 7 § 6 skreśla się słowa od „jednakże najwyżej” do końca ustępu. Natomiast

dodaje się: „Zarobek krewnych i powinowatych, zajętych bezpłatnie lub z zarobkiem

niższym od przeciętnego, oraz zarobek więźniów wymierzyć należy w kwocie równej zarobkowi

rocznemu robotników tej samej kategorji, zatrudnionych w danem lub sąsiedniem podobnem

przedsiębiorstwie”.

W ustępie przedostatnim § 6 po słowie „potrzebuje” dodaje się „stale”.

Punkt 1 § 7 otrzymuje brzmienie następujące

„

Koszty pogrzebu, które wymierzyć należy stosownie do zwyczajów miejscowych, jednak

w kwocie, wynoszącej najwyżej 2/3 zarobku miesięcznego

”

.

W ustępie 6 § 7 słowa: „separowanym albo” skreśla się.

§ 9 otrzymuje brzmienie następujące

„

Ubezpieczenie, przewidziane w § 1, następuje przez Zakład ubezpieczenia od wypadków,

którego siedzibę oznacza Minister Pracy i Opieki Społecznej.

W poszczególnych okręgach administracyjnych Zakład ubezpieczenia od wypadków może

otwierać swe oddziały.

Zakres działania poszczególnych oddziałów oraz stosunek ich do zakładu ubezpieczenia

od wypadków określa statut Zakładu ubezpieczenia od wypadków.

Minister Pracy i Opieki Społecznej może polecić Zakładowi ubezpieczenia od wypadków

otwarcie swego oddziału w pewnym, ściśle określonym okręgu administracyjnym.

Zakład ubezpieczenia od wypadków oraz jego oddziały podlegają nadzorowi władzy państwowej

w myśl postanowień przepisów o zakładach ubezpieczenia, oraz przepisów, w ustawie

niniejszej zawartych.

Urzędnicy zakładu ubezpieczenia doznają tej samej ochrony prawnej, co urzędnicy państwowi.

Od płatnych urzędników Zakładu ubezpieczenia należy odebrać przysięgę służbową. Podlegają

oni władzy dyscyplinarnej Zarządu. Do mianowania i oddalania urzędnika kierującego,

tudzież technika ubezpieczenia potrzebne jest zatwierdzenie Ministra Pracy i Opieki

Społecznej

”

.

Na końcu ustępu pierwszego § 11 dodaje się: „bez względu na to, czy praca wykonywana

jest narzędziami przedsiębiorcy czy też narzędziami osób, wykonujących ją”.

Ustęp 2 § 11 otrzymuje brzmienie następujące

„

Za przedsiębiorcę przedsiębiorstw budowlanych, wymienionych w ustępie 2 § 1, uważany

jest przemysłowiec, posiadający upoważnienie władzy przemysłowej do wykonywania przemysłu

budowlanego. O ile roboty budowlane wykonuje osoba, nie mająca uprawnienia władzy

przemysłowej, to tak wykonujący budowę, osobiście od wypadków nie ubezpieczony, jakoteż

właściciel budowy odpowiadają solidarnie za wniesienie opłat, należnych Zakładowi

ubezpieczenia od wypadków.

Za wykonującego budowę, osobiście od wypadków nieubezpieczonego, uważać należy tylko

taką osobę, która nie bierze udziału w pracy ręcznej, sama zaś dysponuje jedynie budowę

”

.

Ustęp 1 § 12 otrzymuje brzmienie następujące

„

Zarząd Zakładu ubezpieczenia, który w myśl § 9 ma być powołany, do którego należy

Sprawowanie wszystkich czynności i reprezentowanie zakładu, zorganizować należy jako

kolegjum w ten sposób, że składać się będzie z parzystej liczby członków, z których

połowe stanowią reprezentanci przedsiębiorstw, połowę reprezentanci ubezpieczonych.

Zarząd wybiera ze swego grona przewodniczącego, którego zatwierdza Minister Pracy

i Opieki Społecznej, oraz jego zastępcę

”

.

Ustęp 1 § 13 otrzymuje brzmienie następujące

„

Dla zakładu ubezpieczenia od wypadków należy opracować statut. Statut ten winien zawierać

szczegółowe postanowienia co do prawa wyborów i wybieralności członków, jakoteż co

do wyboru wzmiankowanych w § 12 reprezentantów przedsiębiorców i ubezpieczonych, tudzież

co do okresów wnoszenia opłat. Statut, jakoteż wszelkie późniejsze zmiany statutu

potrzebują do swej ważności zatwierdzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej

W § 15 na początku ustępu pierwszego słowo „każdym” skreśla się, zamiast słów „Spraw

wewnętrznych” wstawia się: „Pracy i Opieki Społecznej”, ustęp trzeci cały skreśla

się.

W ustępie czwartym § 15 zdanie, zaczynające się od słów: „W tym względzie” aż do końca,

jak również cały ustęp piąty skreśla się.

W § 16 zdanie: „Zarobek przenoszący kwotę 3.600 koron rocznie bierze się w rachubę

tylko w tej ostatniej kwocie” - skreśla się.

W ustępie 2 § 16 słowo „korony” zastępuje się słowem „marki”.

W ustępie 1 § 18 słowa „temu” oraz „w okręgu, którego leży; przedsiębiorstwo obowiązkowi

ubezpieczenia podlegające” skreśla się.

Ustęp 2 § 18 otrzymuje brzmienie następujące

„

Także władze administracyjne I instancji i inspektorzy pracy winni donosić Zakładowi

ubezpieczenia o przedsiębiorstwach, obowiązkowi ubezpieczenia podlegających, w ich

okręgu istniejących lub nowo rozpoczynanych

”

.

W ustępie 3 § 18 należy zamiast słów: „politycznej władzy krajowej” wstawić: „władzy

administracyjnej II instancji, w okręgu której jest siedziba przedsiębiorstwa”, a

dalej zamiast słów: „władza polityczna krajowa” wstawić: „władza administracyjna II

instancji”.

Do § 25 należy dodać, jako ustęp trzeci: „Doręczenie orzeczeń, wydanych na podstawie

§§ 18, 19, 20, 23 i 25 odbywa się zasadniczo za pośrednictwem poczty. W tym przedmiocie

mają zastosowanie odnośne przepisy postępowania cywilnego. Pozatem może takie zakład

odnieść się do władzy administracyjnej lub do zarządu gminy z prośbą o zarządzenie

doręczenia orzeczenia adresatowi”.

§ 28 otrzymuje brzmienie następujące

„

Zakład ubezpieczenia od wypadków ma prawo wystosować wezwanie do inspektora pracy,

aby zwiedził przedsiębiorstwo, podlegające obowiązkowi ubezpieczenia.

Inspektor pracy przedłoży Zakładowi ubezpieczenia od wypadków sprawozdanie z spostrzeżeń,

przez siebie poczynionych. Zakład na podstawie tego sprawozdania może postawić wniosek

o wydanie pewnych poleceń co do zarządzeń, które przedsiębiorca winien zaprowadzić

celem zapobieżenia wypadkom

”

.

Ustęp 1 § 29 otrzymuje brzmienie następujące

„

O każdym wypadku, zaszłym w przedsiębiorstwie, podlegającem obowiązkowi ubezpieczenia,

wskutek którego osoby, tamże zatrudnione, poniosły śmierć lub uszkodzenie ciała, które

spowodowało śmierć lub niezdolność do pracy, najmniej 3 dni trwającą, winien przedsiębiorca,

lub ten, kto w chwili wypadku miał kierować przedsiębiorstwem, wnieść najpóźniej w

dni 5 po wypadku do władzy administracyjnej I instancji doniesienie pisemne w 4 egzemplarzach

”

,

§ 30 otrzymuje brzmienie następujące

„

Jeden egzemplarz otrzymanego doniosienia o wypadku winna władza administracyjna przesłać

bezzwłocznie Zakładowi ubezpieczenia od wypadków, drugi egzemplarz powinien być doręczony

właściwemu inspektorowi pracy, trzeci należy doręczyć właściwej kasie chorych

”

.

§ 31 otrzymuje brzmienie następujące

„

Gdy nadejdzie doniesienie o wypadku, wskutek którego osoba ubezpieczona poniosła śmierć

lub takie uszkodzenie ciała, które sprowadzi prawdopodobnie śmierć lub niezdolność

do zarobkowania, dłużej, niż 4 tygodnie trwającą, władza adnistracyjna winna przez

stosowne dochodzenia jak najrychlej stwierdzić następujące szczegóły: 1) powód i rodzaj

wypadku, 2) osoby, które poniosły śmierć lub doznały uszkodzeń ciała, 3) zarobek tychże,

4) rodzaj uszkodzeń ciała, 5) miejsce pobytu osób uszkodzonych, 6) osoby pozostałe

po zabitych przy wypadku, które według § 7 mają prawo żądania wynagrodzenia szkody.

O wdrożeniu dochodzeń wypadkowych winna władza administracyjna, przeprowadzająca dochodzenia,

zawiadomić Zakład ubezpieczenia od wypadków, który może brać udział w dochodzeniach

przez swego delegata. Władza administracyjna zawiadamia również o terminie dochodzeń

wypadkowych inspektora pracy, który może wziąć udział w przeprowadzaniu dochodzeń

osobiście lub przez delegata. O wyniku dochodzeń należy zawiadomić Zakład ubezpieczenia

oraz inspektora pracy. Koszty dochodzeń, jako też koszty rzeczoznawców, ponosi Zakład

ubezpieczenia od wypadków.

Statut Zakładu może przewidzieć przeprowadzenie dochodzeń wypadkowych także bez współudziału

władzy administracyjnej

W § 36 dodaje się na końcu ustępu drugiego następujące zdania

„

której odpis przesyła Zakład ubezpieczenia od wypadków inspektorowi pracy oraz właściwej

kasie chorych.

Do sposobu doręczania wspomnianych rezolucji ma zastosowanie postanowienie § 25 ustęp

3.

”

Do § 37 dodaje się nowy ustęp trzeci

„

Renty dla więźniów stwierdza się według §§ 29 do 36 i wymierza według §§ 6 i 7; spoczywają

one jednakowoż aż do czasu uwolnienia poszkodowanego z więzienia skutkiem ukończenia

kary, skutkiem amnestji lub z innych przyczyn, względnie aż do śmierci poszkodowanego

więźnia.

”

Ustęp 1 § 38 otrzymuje brzmienie następujące

„

Dla zakładu ubezpieczenia, zaprowadzonego w myśl ustawy niniejszej, ustanowione, będą

sądy rozjemcze, wyłącznie właściwe do orzekania o roszczeniach do wynagrodzenia szkody,

przeciw Zakładowi ubezpieczenia podnoszonych, a przez tenże nie uznanych.

”

Po 1 ustępie § 38 wstawia się następujące zdanie, jako osobny ustęp: „Siedzibę sądów

rozjemczych oznacza Minister Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości po wysłuchaniu opinji Zakładu ubezpieczenia od wypadków.”

§ 42 otrzymuje brzmienie następujące

„

Cudzoziemiec, przebywający w granicach Rzeczypospolitej Polskiej, traktowany będzie

na równi z obywatelem polskim, o ile obywatelom polskim w państwie ojczystem cudzoziemca

na podstawie tam obowiązujących ustaw o ubezpieczeniu przysługują jednakowe prawa

z obywatelami danego państwa.

Jeśli cudzoziemiec opuści granicę Rzeczypospolitej Polskiej, pobiera nadal rentę,

o ile ma zastosowanie zasada wzajemności względem obywateli polskich, w przeciwnym

razie renta spoczywa

”

.

W ustępie 2 § 46 należy skreślić słowa, umieszczone w nawiasie.

Ustęp 2 § 56 otrzymuje brzmienie następujące

„

Zakład ubezpieczenia od wypadków wolny jest od podatku zarobkowego i dochodowego,

księgi zakładu wolne są od opłaty stemplowej.

”

W artykule 1 po słowie: „na lądzie”, dodaje się „w powietrzu”. Na końcu artykułu 1

dodaje się, jako punkt 11: „Ścinanie drzewa, wraz z obrabianiem i transportem, oraz

składami prowadzone w wykonywaniu przedsiębiorstwa przemysłowego lub handlowego.”

W ustępie 1 artykułu V skreśla się słowa: „w tym Zakładzie ubezpieczenia, do którego

przedsiębiorstwo należy.”

Toż samo skreśla się w ustępie 2 tego artykułu słowa: „3.600 koron nie przenoszącą.”

W ustępie 4 art. V skreśla się słowa: „i § 22 ustęp 2, 3, 4.”

Ustępy 1, 2 i 3 artykułu VII skreśla się.

W ustępie 5 § 1 w miejsce słów: „ustawy z dnia 30 marca 1888 r. (Austr. Dz. Ust. №

33)” wstawia się: „ustawy z dnia 19 maja 1920 r. (Dz. Ust. Rz. P. № 44).”

W ustępach 1 i 2 § 4 w miejsce słów: „50 koron”, wstawia się słowa: „100 marek”, w

ustępie zaś 1 § 4 w miejsce słów: „4 od sta” wstawia się „6 od sta.”

Ustawa z dnia 30 grudnia 1917 r. o ubezpieczeniu od wypadków robotników górniczych

(austr. Dz. Ust. № 523) z wyjątkiem § 14 i 16 ust. 1 traci moc obowiązującą z dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy. Od tego dnia począwszy, postanowienia ogólnych

ustaw o ubezpieczeniu robotników od wypadków stosują się także do ubezpieczenia od

wypadków górniczych.

Zakład ubezpieczenia od wypadków przyjmuje na siebie obowiązek wypłaty rent górników,

ubezpieczonych przed 1 stycznia 1919 r. w Zakładzie górniczym w Wiedniu, z funduszów,

jakie przypadną Rządowi Polskiemu z likwidacji tego Zakładu.

Skarb Państwa przyjmuje na siebie gwarancję za pokrycie ewentualnej różnicy wartości

przejętych kapitałowych rent a kwotą otrzymaną z likwidacji. Do czasu ukończenia likwidacji

Zakładu górniczego w Wiedniu Ministerstwo Skarbu udzieli Zakładowi ubezpieczenia zaliczki

na wypłatę rent przejętych.

Postanowienia przejściowe i wykonawcze.

Moc obowiązującą wszystkich ustaw o ubezpieczeniu od wypadków w byłym zaborze austrjackim

rozszerza się na terytorjum, przyłączone do Polski, a należące poprzednio do Królestwa

Węgierskiego.

Minister Pracy i Opieki Społecznej wyda po wysłuchaniu Zakładu, odpowiednie rozporządzenia,

dotyczące przyznania na czas potrzeby nadzwyczajnych dodatków drożyźnianych poszkodowanym

przed wejściem w życie niniejszej ustawy, oraz ustanowienia procentowej podwyżki opłat,

potrzebnych na pokrycie tych wydatków.

W przeciągu 2 ch lat po wprowadzeniu nowej waluty, Minister Pracy i Opieki Społecznej

może zarządzić rewizję rent, przypadających po wejściu w życie niniejszej ustawy i

dozwolić na obniżenie tych rent do ustawowej wysokości w stosunku do normalnego w

czasie rewizji rent zarobku robotnika tej samej kategorji, co uszkodzony. Pozostałe

z tego tytułu fundusze zostaną zużyte przedewszystkiem na pokrycie bilansowego niedoboru

zakładu ubezpieczenia, powstałego z powodu dodatków drożyźnianych, reszta zaś zostanie

przelana do funduszu „Ogólno państwowego Związku Kas Chorych.”

Wykonanie ustawy niniejszej powierza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej.

Ustawa niniejsza obowiązuje od dnia 1 lipca 1921 r.