Ustawa z dnia 17 czerwca 1921 r. o poborze na rzecz Skarbu Państwa dodatku do podatków: gruntowego, podymnego, domowo-klasowego i budynkowego, oraz unormowaniu poboru podatku gruntowego na obszarze województw: nowogrodzkiego, poleskiego i wołyńskiego jakoteż powiatów białostockiego, bielskiego, sokólskiego, wołkowyskiego, białowieskiego i grodzieńskiego województwa białostockiego.

Ustanawia się dodatek wolny od wszelkich dodatków na cele samorządowe w wysokości

a)

900% do stawek podatków gruntowych, obowiązujących na obszarze b. Królestwa Kongresowego

(dodatki do art. 128 i 171 oraz art. 132, 172, 200, 203, i 272 rosyjskiej ustawy o

podatkach bezpośrednich, tom V Zbioru Praw wyd. z 1903 r. i art. 2 i 3 ustawy z dnia

14 lipca 1920 r. Dz. Ust. Rz. P. № 71, poz. 477);

b)

900% do stawek podatku podymnego dworskiego, głównego i dodatkowego (dodatek do uwagi

do art. 150 rosyjskiej ustawy o podatkach bezpośrednich, tom V Zbioru Praw wyd. z r.

1903 i art. 4 ustawy z dnia 14 lipca 1920 r. Dz. Ust. Rz. P. № 71, poz. 477) oraz

do podymnego z osad włościańskich tudzież z nieruchomości, położonych w osadach, utworzonych

z miast (art. 164 i 194 rosyjskiej ustawy o podatkach bezpośrednich i art. 4 ustawy

z dnia 14 lipca 1920 r.), obowiązujących na obszarze b. Królestwa Kongresowego;

c)

900% do stopy podatku gruntowego, obowiązującego na obszarze b. dzielnicy austrjackiej

(art. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1920 r. Dz. Ust. Rz. P. № 61, poz. 389);

d)

900% do stawek podatku domowo-klasowego, obowiązującego na obszarze b. dzielnicy austrjackiej,

od domów, znajdujących się na gruntach, należących do gmin wiejskich (austrjacki patent

cesarski z 23 lutego 1820 r., austrjacka ustawa z dnia 9 lutego 1882 r., austr. dz.

ust. № 17 oraz art. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r., Dz. Ust. Rz. P. № 70, poz. 469);

e)

200 krotnej normy podatku gruntowego, obowiązującego na obszarze b. dzielnicy pruskiej

(pruska ustawa z dnia 21 maja 1861 r.);

f)

175 krotnej normy podatku budynkowego, obowiązującego na obszarze b. dzielnicy pruskiej,

od budynków, znajdujących się na gruntach, należących do gmin wiejskich (pruska ustawa

z dnia 21 maja 1861 r.).

Upoważnia się Radę Ministrów

a)

do określenia, poczynając od r. 1920. wysokości państwowego podatku gruntowego od

gruntów użytkowych i lasów, położonych. na obszarze województw: nowogrodzkiego, poleskiego

i wołyńskiego, jakoteż powiatów białostockiego, bielskiego, sokolskiego, wołkowyskiego,

białowieskiego i grodzieńskiego województwa białostockiego (art. 6 rosyjskiej ustawy

o podatkach bezpośrednich. tom V Zbioru Praw, wyd. z 1903 r.). Wysokość tego podatku

nie może być większa od przeciętnej normy, obowiązującej w tych samych latach w sąsiednich

powiatach b. Królestwa Kongresowego;

b)

do ustanowienia odpowiednich organów dla dokonania podziału na poszczególne grunta

sumy podatku, wyznaczonej na powiat przez Ministra Skarbu (art. 7 i uwaga do art.

7 rosyjskiej ustawy o podatkach bezpośrednich, tom V Zbioru Praw, wyd. z r. 1903).

Wymiar i pobór dodatków, wymienionych w art. 1 lit. a - d niniejszej ustawy, dokonuje

się łącznie z odnośnemi podatkami, sposobem i w terminach, przepisanych właściwemi

ustawami.

Dodatki, ustanowione w art. 1 lit. e i f, pobierają na rzecz Skarbu Państwa te władze

samorządowe, które w myśl obowiązujących ustaw powołane są do poboru dodatków samorządowych

do podatków gruntowego i budynkowego.

Z uzyskanych z tego źródła wpływów może Rada Ministrów przekazać odpowiednią część

tym związkom samorządowym na obszarze b. dzielnicy pruskiej, które dotychczas pobierały

dodatki do podatku dochodowego.

Minister Skarbu ma prawo wszelkie sumy wymienionego w art. 1 dodatku zniżać, rozkładać

na raty i umarzać, bez ograniczenia terminu, tym jednostkom podatkowym, gminom lub

okręgom, które poniosły straty lub szkody wskutek działań wojennych, wojny oraz klęsk

żywiołowych.

Szczegółowe postanowienia w tym przedmiocie wyda Minister Skarbu.

Właściciel gruntu, wydzierżawionego przed wejściem w życie niniejszej ustawy, ma prawo

żądania od dzierżawcy zwrotu dodatku, zapłaconego na podstawie tej ustawy, jeżeli

umowa dzierżawna nakłada na właściciela obowiązek płacenia podatków, a czynsz dzierżawny

jest płacony w gotówce.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu, o ile zaś chodzi o wykonanie

na obszarze b. dzielnicy pruskiej-w porozumieniu z Ministrem b. Dzielnicy Pruskiej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od 1 stycznia

1921 r. Z tym samym terminem uchyla się część drugą art. 2 i art. 6 ustawy z dnia

14 lipca 1920 r. (Dz. Ust. Rz. P. № 61, poz. 389) oraz art. 9 ustawy z dnia 14 lipca

1920 r. (Dz. Ust. Rz. P. № 71, poz. 477).