Ustawa z dnia 18 grudnia 1920 r. o pocztach, radjotelegrafach, telegrafach i telefonach w czasie wojny.
Table of Provisions (10)
Statutory Text (10 Articles)
W czasie wojny lub grożącego Państwu niebezpieczeństwa wojny wszystkie poczty, radiotelegrafy,
telegrafy i telefony podporządkowuje się interesom obrony Państwa.
Zarządy poczt, radiotelegrafów, telegrafów i telefonów państwowych i prywatnych obowiązane
są do ścisłego współdziałania w czasie pokoju z władzami wojskowemi w pracach przygotowawczych,
dotyczących wojennej sprawności poczt i urządzeń radiotelegraficznych, telegraficznych
i telefonicznych. Z chwilą ogłoszenia mobilizacji prywatne przedsiębiorstwa radiotelegrafów,
telegrafów i telefonów przechodzą pod zarząd Ministerstwa Poczt i Telegrafów.
Zarządy poczt, radjotelegrafów, telegrafów i telefonów państwowych i prywatnych, tudzież
przedsiębiorstwa, pracujące w zakresie radjotelegrafji, telegrafji i telefonji są
w czasie wojny obowiązane
1)
do bezwzględnego wykonywania związanych z celami wojennemi żądań w zakresie służby
pocztowo-telegraficznej powołanej do tego władzy wojskowej;
2)
do zasilania Ministerstwa Spraw Wojskowych (Naczelnego Dowództwa) środkami i urządzeniami,
potrzebnemi dla komunikacji i łączności wojsk.
Zarządy radjotelegrafów, telegrafów i telefonów państwowych i prywatnych, tudzież
przedsiębiorstw, pracujących w zakresie radjotelegrafji, telegrafji i telefonji, podporządkowane
interesom obrony Państwa - zatrzymują całkowitą odpowiedzialność za fachowo-techniczne
kierownictwo i sprawność podległych im sieci, urządzeń i przedsiębiorstw radjotelegraficznych,
telegraficznych i telefonicznych.
W wypadkach, w których sprawność władz i zarządów pocztowych, radjotelegraficznych,
telegraficznych i telefonicznych nie zaspakaja wymagań wojennych na pewnych obszarach,
służy Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Poczt i Telegrafów prawo
wkraczania w zakres ich działania i wydawania zarządzeń we wszystkich sprawach, dotyczących
komunikacji, łączności wojsk i interesów obrony Państwa.
Personel poczt, radjotelegrafów, telegrafów i telefonów tak państwowych, jakoteż i
prywatnych może być dekretem Naczelnika Państwa w czasie wojny lub grożącego Państwu
niebezpieczeństwa wojny poddany sądownictwu wojskowemu i mocy ustaw wojskowych karnych
za rozmyślne naruszenia lub zaniedbania obowiązków zawodowych i służbowych, obniżające
sprawność poczt, radjotelegrafów, telegrafów i telefonów, za samowolne porzucenie
służby, oraz wogóle za wszelkie działania lub zaniechania, mogące przynieść szkodę
ruchowi komunikacji pocztowej, radjotelegraficznej, telegraficznej i telefonicznej,
lub wywołać chwilowy zastój w tychże, o ile z którychkolwiek z tych czynów lub zaniechań
wynikła lub wyniknąć mogła szkoda w mobilizacji sił zbrojnych Państwa lub w ich działaniu
wojennem.
W czasie wojny może być powołany do służby wojskowej w pocztach, radjotelegrafach,
telegrafach i telefonach wojskowych każdy obywatel Państwa Polskiego, o ile w chwili
powołania nie przekroczył 50 lat życia, odpowiednio do jego kwalifikacji, który
a)
jest lub był pracownikiem poczty, radjotelegrafu, telegrafu lub telefonu tak państwowego,
jak i prywatnego;
b)
pozostawał kiedykolwiek w wojskowej służbie łączności w któremkolwiek państwie;
c)
ma fachowe wykształcenie lub fachową praktykę w powyższej dziedzinie.
Ilość i kategorje osób, które mają być powołane na mocy art. 7, tudzież wysokość poborów
ustali Minister Spraw Wojskowych w porozumieniu z właściwymi ministrami. W każdym
razie pobory te nie mogą być niższe, aniżeli to przewidują ustawy, normujące stosunki
służbowe funkcjonarjuszów państwowych podczas pełnienia służby wojskowej.
Wykonanie ustawy niniejszej powierza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu
z Ministrem Poczt i Telegrafów.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia. Z tym dniem traci moc obowiązującą
ustawa z dnia 2 sierpnia 1919 r. (Dz. Pr. № 65 poz. 396), o ile dotyczy pracowników
poczt, radjotelegrafów, telegrafów i telefonów, tudzież wszelkie inne ustawy, przepisy
i zarządzenia, o ile są w sprzeczności z niniejszą ustawą.