Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 14 maja 1921 r. w przedmiocie przepisów wykonawczych do ustawy o państwowym podatku dochodowym i podatku majątkowym.

§ 1.

Ol;>owiązek opłacania podatku ciąży na osobach fizycznych, na

osobach prawnych i na spadkach wakujących (nieobjętych).

Obowiązek ten może być albo całkowity, albo częściowy, zależnie od

tego, czy o!oby podlegające podatkowi są obowiązane do opłacania podatku

od dochodu ze wszelkiego ro.zaJu posiadanych przez nie żródeł dochodu,

bez wzgle:du na miejsce położenia tych źródeł i bez wzgle:du na pochodzenie dochodu, czy też od dochodu tylko z niektórych źródeł.

Dziennik Ustaw. Poz .. 298.

§ 2.

Jących się

Ng 48.

Do opłacania podatku od dochodu ze wszystkich źródeł, znajduzarówno na obszarze Rzeczypospolitej, jak i zagranicą są obo-

wiązane

te osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej mają miejsce. zamieszkania lub na tymże obszarze przebywaj(~ dłużej niż rok;

2) te osoby prawne, których zarząd ma siedzibę na wspomnianym

obszarze.

§ 3. Do opłacania podatku od dochodu tylko z niektórych źródeł są

1)

obowiązane

1)

2)

3)

osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej nie mają miejsca zamieszkania lub przebywają n ajwyżej rok na tym obszarze,

jeżeli na nim

a) posiadają nieruchomości, wierzytelności zahipotekowane na

nieruchomościach, majątki, przywiązane do tegoż obszaru

fideikomisem lub innemi przep isami prawnerni;

b) wykonują przedsiębiorstwa handlowe i przemysłowe, albo są

wspólnikami takich przedsit~biorstw, przyczem posiadania

akcji, udziałów i podobnych papierów wartościowych nie należy li ważać za udz i ał w przedsiębiorstwie;

c) pobierają dochody w postaci wynagrodzenia procentowego

(tantjem) w myśl art. 18 ustawy;

d) pobierają płacę lub emeryturę z funduszów Państwa, związ­

ków komunalnych oraz innych tego rodzaju funduszów publicznych;

inne, niż w ustępie 2 § 2 nin. rozp. wymienione osoby prawne, jeżeli

~a obszarie Rzeczypospolitej osiągają dochód ze źródeł, wymienio·

nych w ustępie pierwszym punkt a) i b) niniejszego paragrafu;

osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej ani nie miesz·

kają, ani nie mają na tymże obszarze miejsca pobytu, dłużej niż

rok trwającego, jeżeli przebywają na wspomnianym obszarze dla

zarobku, albo wykonywan ia czynności handlowych lub przemysłowych.

§ 4. Częściowy obowiązek opłacania podatku ciąży na osobach wy·

mienionych w § 3 nin. rozp_ w następującej rozciągłości

1) osoby, wymienione w ustępie l § 3 nin. rozp., opłacają podatek tylko

od dochodów ze źródeł, wyszczególnionych w § 3 nin. rozp., pod a),

b), c) i d);

2) osoby, wymienione w ustępie 2 § 3 nin. rozp., opłacają podatek tylko

od dochodu ze źródeł, wyszczególnionych w § 3, nin. rozp. pod a) i b);

3) wreszcie osoby, wymienione w ustępie 3 § 3 nin. rozp., opłacają tylko

podatek od dochodu, osiągniętefJo na obszarze Rzeczypospolitej

z zarobku, albo wykonywania czynności handlowych lub przemysłowych.

§ 5. Postanowienia, dotyczące obowiązku opłacania podatku przez

osoby fizyczne, należy stosować również do spadków wakujących (nieobję·

tych), przyczem całkowity lub częściowy obowiązek opłacania podatkU określa się według obowiązku opłacania p odatku przez spadkodawcę, z tą jed

nak różn icą, że opodatkowanie spadków wakujących (nieobjętych) rozciąga

się tylko na dochody, które nie gasną ze śmiercią spadkodawcy.

c z ę Ś c i o we z w o In i e n i e o d o b o w i ą z k u o p ł a c a n i a p o d a t k u.

§ 6.

Z częściowego zwolnienia od obowiązku opłacanIa podatku koosoby

rzystają następujące

N!! 48.

Dziennik Ustaw.

711

osoby, wyszczególnione pod 1) i 2) art. 5 ustawy, opłacają podatek tylko od dochodów ze źródeł, wymienionych w ustępie 2,

art. 1 ustawy (ustęp 1 § 3 nin. rozp.);

2) osoby, wymienione pod 3), 4), 5) i 6) art. 5 ustawy zwolnione są

od obowiązku opłacania podatku od dochodów, w ustępach od 3

/ - do 6 art. 5 ustawy wyszczególnionych, przyClern za szeregowych

uważa się również chorążych i im równorz ę dnych, podoficerów

zawodowych, podofice rów zawodowych żandarmerji oraz majstrów

wojskowych (ustawa tymczasowa z dnia 29 października 1920 r.

D. U. R. P. N!! 106, poz. 699).

Zwolnienie takie przysługuje równieź inwalidom wojennym,

pozostałym po inwalidach woje n nych, po poległych i zmarłych,

których śm i erć znajduje się w związku przyczynowym ze słuźbą

wojskową. - co do zaopatrzenia pobieranego na mocy w~tawy

z dnia 18 marca 1921 r. D. U. R. P. N!! 32 poz. 195, oraz wdowom

po weteranach powstań 1831, 1848 i 1863 roku - co do pensji,

pobieranej na mocy ustawy z dnia 2 sierpnia 1919 r. D. P. P. P.

N!! 65, poz. 397.

1)

oC a ł k o w i t e z w o l n i e n i e o d o b o w i ą z k u o P ł a c a n i a p o d a t k u.

§ 7. Całkowicie zwolnione są od obowiązku opłacania podatku

1) Państwo i związki samorządne,

2) osoby prawne, któlf' ch docHody są obracane w całości na cele

ogólnej użytecznoścl, naukowe, oświatowe, kulturalne, wyznaniowe

i dobroczynne.

§ 8. Za miejsce zamieszkania celem oceny obowiązku płacenia po<latku należy uważać miejsce, w którem dana osoba posiada miejsce zamieszkania wśród okoliczności, uzasadniających trwałe utrzymywanie miesz-.

kania (n. p. w celu prowadzenia gospodarstwa domowego, kształcenia dzieci,

:studjów i t. p.). Posiadaczem mieszkania jest ten. który rozporzadza mieszkaniem na mocy prawa własności, prawa rzeczowego lub osobistego stosunku prawnego.

Za miejsce zamieszkania .pracowf\ików państwowych i samorządowych,

-oraz oficerów, urzędni k ów wo jskowych i duchownych wojskowYSh uważa

się ich siedzibę służbową na obs zarze Rzeczypospolitej, wyznaczoną im

przez władzę przełożoną według przepisów służbowych. O ile wspomniane

·osoby mają siedzibę służbową poza obszarem Rzeczyposp olitej, wówczas

.za miejsce zamieszkańia tych osób uważa się siedzibę ich najwyższej władzy

'Przełożonej.

Narówni z zamieszkaniem traktuje się pobyt, dłużej niż rok trwający.

O ile sam pobyt, trwający dłużej niż rok, uzasadnia obowiązek opła­

<:ania p6datku, nie ma · żadnego znaczenia , czy dotycząca . osoba przebywa

w jednem miejscu, czy po kolei w rozmaitych miejscach.

Okoliczność, że w pobycie takim, wy~ołanym nie zamiarem zarobku,

:zaszła chwilowa przerwa, spowodowana przemijającą nieobecnością, nie

.zwalnia od obowiązku opłacania podatku.

Przy pobycie dla zarobku czas trwania pobytu nie ma żadnego zna·czenia.

Za siedzibę osób prawnych w duchu ustawy należy uważać miejsce,

wymienione w statucie, względnie w zastępujących go przepisach, jako sie·

<Iziba tych osób.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N!! 48.

Minimum egzystencji.

{do art. 2 i 5 ustawy).

§ 9. Postanowienia a rt. 2 ustawy zakreślają granice, od których roz-,

poczyna się obowiązek opłacania podatku. Granice te uzależnia ustawau osób fizycznych od wysokości osiągniętego dochod u i od ilości miesz-'

kańców w miejscu przypisania podatk u, u osób prawnych tylko od wysoko·

ści dochodu.

Ze spadkami .wakującemi (nieobjętemi) należy pod tym względem postępować tak, jak z osoba mi fizycznemi.

Osoby, których łączny dochód roczny przyjęty do podstaw opodatkowania nie p rzekrac;za kwoty, wyznaczonej dla dane j miejscowości w myś l;

postanowień art. 2 w związku z art. 5 ustawy, są wolne od podatku.

Ilość mieszkańców w danej miejscowości należy przyją(: według stanu

na dzień 1 stycznia 'roku podatkowe go, na podstawie danych urzędowych ,

dostarczonych przez władzę polityczną powiatu.

Wątpliwości pod tym względem rozstrzyga Ministerstwo Skarbu w porozumieniu z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych .

Przy ocenian iu uwolnienia z mocy art. 2 ustawy należy mieć na uwadze·

postanowienia art. 13 i a rt. 76 ustawy, dotyczące obliczenia dochodu według,

roku, poprzedzającego rok podatkowy, lub według przypuszczalnej kwoty'

rocznej.

Kto np. w miejscu opodatkowania (§ 49 nin . rozp.), należącem do 4 klasy

miejscowości , w czasie od I września do 31 grudnia osiągnął dochód w kwocie

2.400 mk., ten nie jest wolny od obowiązku opłacan i a podatku, ponieważ ,

2.400 mk. za 4 miesiące odpowiadają doch01rwi w sumie 7.200 mk. za cały

rok obliczonemu.

Po myśli postanowień art. 26 i 28 ustawy można także uwolnić od podatku pod pewnemi warunkami osoby, które osiągnęły dochód wyższy od;

dochodu , stanow i ącego granicę minimum egzystencji.

Z a s a d a w z a j e m n o ś c i m i ę d z y p a ń s t w o w e j.

(do art. 4 ustawy).

§ 10. , Wymienione w punkcie 1 § 2 niniejszego

rozporządzenia , oso··

by fi.zyczne, które poza obszarem Rz p. czypospolitej posiadają nieruchomości ,

stałe przedsiębiorstwa, o t rzymują tantjemy lub pobierają płace służbowe .

j emeryt ury z funduszów innego pań s twa, obcych związków komunalnych

oraz innych tego rodzaju funduszów publicznych, nie mają obowiązku pła­

cenia podatku na obszarze Rzeczypospo litej od dochodu z powyż wyszcze·

gólnionych źródeł, pod waru n kiem, że do chód z tych źródeł został obcią­

żony podatkiem tego samego rod zaju w owe m państwie i że państwo to,·

postępuje według zasad wzajem noś ci co do takich samych dochodów, pły­

nących ze źród e ł , znajdujących się na obsza rze Rzeczypospo litej, t. j. dochodów tej sam ej kategorji , czyli dochodów z takich samych źródeł.

Opodat kowanie tego rodz aju dochodów za g ranicą, jego rodzaj i rozciąg ł ość wini e n udowod n ić płatnik przed wymiarem podatku . O ile płatnik..

nie jest w moż ności dostarcz y ć odnośnych dowodów w terminie wyznaczo··

nym, może wład za ska rb owa odroczyć pobór różnicy w podatku między

stawką, p r zyp a d aj ącą od ł ą cznego dochodu, a stawką, przypadającą od do ..

. chodó w, które bezw a run kowo podlegają opodatkowaniu, wyznaczając płat ·

nikowi ponowny termin do p rz edstawienia dowodów w myśl poprzedniego>

ustępu. Po bezskutecznym upływie tego terminu odroczoną kwotę należy'

ściągnąć.

Na wypadek wątpliwości, czy opodatkowanie zagraniczne odpowiada,

wymaganym warunkom, naleźy zasięgnąć wskazówek od Minist.erstwa Skarbu ~

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N248.

ROZDZIf\Ł

713

II.

Przedmiot podatkowy.

( do art. 3 ustawy).

§ 11. Podatek opłaca się od dochodów z następujących. żródeł

1)

z nieruchomości gruntowej własnej, posiadanej,

użytkowanej

lub

dzierżawionej;

2) z budynków;

3a) z przedsiębiorstw handlowych i przemysłowych;

b) z zajęć zawodowych i wszelkich ihnych zatrudnień o celach zarobkowych;

4) z wynagrodzenia procentowego (tantjem);

5) z kapitałów pieniężnych i praw m aj ątkowych;

6) z uposażeń służbowych, emerytur i wynagrodzeń za najemną

pracę;

z wszelkiego roMzaju żródeł dochodu, nie wymienionych w ust.

1 - 6 niniejszego paragrafu.

W stosunku do żródła, z którego dochód płynie, zapewnia ustawa ulgi

dochodom, pochodzącym z pracy, i przyjmuje do opodatkowania dochody,

wyszczególnione w ustępie 6) niniejszego paragrafu tylko w 7110 częściach

ich rzeczywistej wysokości.

Podatnik osiąga n. p. następujące dochody

10.000 mk.

1) z kapitałów.

2) z budynków . . . . .

20.000 "

3) z uposażenia służbowego

50.000 "

Razem . 80.000 mk.

Ponieważ jednak dochód z uposażenia służbowego przyjmuje się do

opodatkowania tylko w 7/1 0 częściach rzeczywistej wysokości, przeto do«chody podlegające podatkowi wynoszą

10.000 mk.

1) z kapitałów. • . . . •

2) z budynków . . . . .

20.000 "

3) z uposażenia służbowego

_ _ -------,35 000 "

Razem

65~d60-mk.

7)

o p o d a t k o w a n i e c z ł o n k ó w r o d z i n y.

( do art. 11 ustawy).

§ 12. Dochody członków rodziny, rozrozma ustawa takie, co do których, na podstawie obowiązujących przepisów prawnych lub zawartych umów,

rodziny ma prawo rozporządzania lub użytkowania, i takie, co do

których głowie rodziny te prawa nie przysługują.

Dochody pierwszej kategorji dolicza się do dochodów głowy rodziny,

<od dochodów zaś drugiej kategorji opodatkowuje się członków rodziny od.głowa

· rębnie.

Natomiast należy członków rodziny zawsze odrębnie opodatkować od

oochodów, płynących wyłącznie z ich pracy fizycznej lub z pracy umysło­

wej, tak najemnej, jakoteż samodzielnej w zawodzie wyzwolonym.

s

O p o d a t k o w a n i e w p ó I n i k ó w i u c z e s t n i k ó w.

(do art. 12 ustawy).

§ 13. Przy wspólnej własności, wspólnem posiadaniu lub użytkowani~

<>bowiltzek oplacania podatku ciąży na każdym z uczestników z osobna.

Wspólnie przeto osiągnięty dochód nie podlega jako taki łącznemu

.opodatkowaniu, lecz dzieli się go pomiędzy uczestnIków w stosunku do

wysokości

Dziennik Ust!'\w. Poz. 298.

N248.

-- - - - - - -

•ich udziałów. Przypadaj ąc a zaś na każdy udział cz~ść wspólne-

go dochodu podlega odr~bnemu opoda tkowan iu u każdego poszczególnego

uczestnika.

I

Przy udziałach, których wysokości nie można określić, uczestnictwo

przyjmuje si~ w równych częściach.

Te same zasady stosuje ustawa do uczestnictwa w spółkach firmowych (jawnych spółkach handlowych) oraz w spółkach firmowo-komandy towych (komandytowych).

Na tych samych podstawach należy uskute czn ić podział strat, wy nikłych

dla uczestników ze wspólnej włllsności, wspólnego posiadania lub użytko­

wania, jak również i strat, poniesionych z uczes tnictwa w spó łka ch firmowych i firmowo -komandytowyc.h (jawne spółki handlowe

komandytowe).

p o j ~ c i e d o c h o d u.

(do art. 6 ustawy).

1

§ 14. Pod poj~ciem dochodu w myśl art. 6 ustawy rozumie si~ sumę

wszystkich przychodów podatnika, otrzymanych w pieniądzach lub wartościach pien iężnych z każdego poszczególnego źródła, wart. 3 ustawy wymienionego, po potrąceniu z przychodów

1) wszelkich kosztów, poniesionych na osiągnięcie, zachowanie i zabezpieczenie tych przychodów;

2) corocznego pra wid łowego odpisan ia na zużycie budynków, ma szyn i wszelkiego rodzaju martwego inwentarza;

3) wreszcie, strat częściowych lub całkowity c h w przedmiotach, podlegających zużyciu i służących do os ią gnięcia dochodu, o ile potrąceń pod 2) i 3) nie uwzgl~dniono już w kosztach, wymienionych pod 1).

K o s z t y, k t ó r e p o trą c a s i ę z p r z y c h o d ó w.

(do art. 6 ustawy).

§ 15. Koszty, nadające si~ do potrącenia z poszególnych źródeł, dziel i

ustawa na trzy zasadnicze grupy kosztów i ogranicza się do ogólnego ich

je kosztami poniesionemi na osiągnięcie, zachowanie'

i zabezpieczenie przychodów. Koszty te nie są jednolite i wyst~pują rozmaicie przy różnych źródłach dochodu. Przy niektórych źródła<:h nie ma ich

cZl!;stokroć wcale lub występują one tylko w pewnych wyjątkowych wypadkach, przy innych zaś źródłach są bardzo liczne i mają don i osłe znaczenie"

jak np. w gospodarstwie rolnem, przedsiębiorstwie przemysłowem lub ha nokreślenia, nazywając

dlowem.~

Czy wykazane przez podatnika koszty są ust awowo uzasadnione, naw każdym wypadku z osobna.

Koszty, które ustawa nazywa kosztami osiągni~cia, za'Chowania i za- '

bezpieczenia przychodu, określa się w dalszym ciągu krótko, jako koszty

uzyskania -d ochodu.

Różne rodzaje kosztóy,r, pozostających w zwi ąz ku z uzyskaniem przychodów, są omówione przy bliższem określeniu dochodu z poszczególnych

źródeł. Ogólne zaś zasady są nast~pujące

a) kosztami, połączone mi z uzyskaniem przychodu, są tylko kOSity,

poniesione w tym celu, aby z pewnego źódła osiągnąć dochód"

nie zaś koszty, wyłożone na nabyćie samego źró'ła, np. cena

kupna nieruchomości, opłata od przeniesienia prawa własności i t. p. ~

b) tylko takie koszty nadają się do potrącenia z przychodu, które

podatnik już rzeczywiście poniósł, a nie takie, które mógłby po-'

leży ocenić

_

p

,

Nl 48.

I

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

715

nieść lub wśród pewnych okoliczności musiałby ponieść, albo

takie, które zaoszczędził sobie własną pracą lub też pracą bezpłatną członków rodziny, albo ińnych osób.

Wyżywienie cz ł onków rodz iny, zatrudnionych stale w przedsiębiorstwie podatnika, zalicza się do kosztów uzyskania dochodu, lecz dla uzasadnien ia potrącenia tego rodzaju kosztów wymaga s ię, aby członkowie rodziny byli stale zajęci w przeds i ę­

biorstwie przemysłowe m lub handlowem, albo w gospodarstwie

rolnem lub leśnem, a nie w gospodarstwie domowem podatnika;

c) do potrącen i a nadają się tylko koszty, które poda t nik poniósł

w pieniądzach lub w naturze, a nie takie, które jedynie zaliczył,

a później otrzym ał je z pow rotem;

d) dostarcz~nie dowodu o rzeczywiste m poniesieniu kosztów, a, na

żądanie władzy, równie ż o ich potrzebie i celowości, należy do

podatnika; natomiast obowiązki e m wład z, wymi e rzających podatek,

jest zbadanie kwestji, czy koszty są potrąc a lne;

e) przy ocenianiu kwestji , kiedy powstałe koszty zostały rzeczywiś.c:ie

poniesione, decyduje te rmin zapłaty, a nie czas zarachowania np.

koszty remo ntu lub ubezpieczenia domu, pochodzące z roku

1918 i w tym roku zarachowane, a zapłacone w roku 1919, należy

potrącić dopier.o przy wymiarze na rok 1920;

f) przy spłatach ratami, należy potrącić rzeczywiście uiszczone sumy.

Koszty związane z używaniem przedmiotów do celów wyłącznie lub przeważnie zbytkowych nie nadają się do potrącenia, o ile te koszty przekraczają

osiągnięte dochody; w tego rodzaju wypadkach nie należy również przyjmować dochodu (parki, stajnie wyścigowe, polowania, cieplarnie, wille i t. p.).

o d P i s a n i a n a z u ż y c i e i s t r a ty.

(do art. 6 ustawy).

§ 16. Do potrąceń z przychodu zalicza ustawa rÓWnIez coroczne prawidłowe odpisania na zużycie budynków, maszyn i inwentarza martwego,

oraz całkówite lub częściowe straty w przedmiotach, podlegających zużyciu,

o ile tych odpisań i strat nie uwzględniono już w kosztach uzyskania dochodu. Te odpisania powinny odpowiadać rzeczywistemu zmniejszeniu się

wartości,

jakiemu uległy budynki, maszyny lub inwentarz martwy w czasie

miarodajnym do wymiaru podatku, wskutek używania ich według przeznaczenia w normalnym trybie.

Wysokość tego potrącenia zależy od natury przedmiotu, przyczem decydującem jest wyłącznie faktyczne zużycie, jako miara wysokości dopuszczalnych potrąceń.

W celu przyznania stosownego potrącenia tytułem zużycia, ' może wła­

dza, wymierzająca podatek, przyjmować przeciętne i procentowe obliczone

sumy (kwoty), bez przeprowadzenia dalszych dochodzeń.

.

Potrącenia z tytułu zużycia nie powinny jednak z reguły przekraczać

1) przy budynkach mieszkalnych. . . . . . . . . , . .

2%

2)

"gospodarczych. . . . . . . . .

3%

3)"

"fabrycznych... . . . • .

. . 4%

4)

" ruchomościach (urządzenia biur, kantorów, kancelarji,

sklepów i t. p.).

...............

5%

5) przy maszynach, narzędziach, urządzeniach fabrycznych, ko·

palnianych, piecach fatrycznych i t. p. .

10%

wartości przedmiotu, którą ustalić- należy według postanowień art. 126 ustawy.

Dziennik Ustaw. Poz. 298

Przy nabytych odp łat ni e przywilejach · i prawach terminowych (wyna lazki, prawa autorsk ie i t. p.) nal eży wysokość rocznego odpisania

ustalić w stosun ku do w a rtości i czasu korzystania z tych przywilejów

i praw, n . p. z warto ści p rzywileju, t rwają c e f:lo 12 lat, a ustalonego na 60.000

mk. wartości, należy potrącić l / l'! cz ę ść t. j. 5.000 mk. rocznie. Natomiast wys okość odpisani a tytułem zużycia zapasów kopalnianych należy ustalić w każdym poszczególnym przy padk u przez prz e słuchanie znawców (biegłych) .

Przyjęcie innych potrąceń n a zużycie nie jest wykluczone, o ile jednak podatnik żąda w yż<;z e go po trą cenia, wówczas powinien uzasadnić te

okoliczności, któ re w pł yn ęły na znaczni ej sz e zmniejs ze nie się wartości.

W każdym razie, j eżeli odpisanie nasu wa wątpliwości, mlleży je ustalić

przez znawców.

.

.

Wszelkiego rodzaju o dpis ania na zużycie mogą być uskutecznione

bezpośre d nio z w a rtości p rz edmi otów, ul eg ają cy ch zmniejszeniu s i ę wartoś­

ci z powodu zużycia, lu b przez wst awienie w pasywach bilansu odpowiedniej kwoty, wyrażającej zmn iejszenie s i ę w a rtości w danym roku operacyjnym (gospodarczym). W t ym ostatnim wypadku kwota ta musi być w ten

sposób uwidocznioną, aby wł adza, wy mierzając a podatek, mogła łatwo zbadać stosowność tego p otrącenia .

Co się tyczy potrące nia z powodu strat · częściowy ch lub całkowitych

w przedmiotach, podleg a jący ch zużyciu i s łużących do osiągnięcia przychodu, nadmienia się, że t ego rodzaj u straty u w zglę dnia się tylko pod warun·

kiem, gdy nie zostały pok ryte sumą ubezpi e czeniową i odpisaniami z powodu zużycia. Po trącać jednak te st raty moż n a tylko z dochodu, osi ągnię­

teg o z tego samego źródła, które poniosło stratę i z dochodu tego roku,

w którym strata rze c z ywiście nastąpił a; p otrącanie takich strat z do chodu

lat następnych jest niedo puszczalne .

N a d z w Y c z a j n e p r z y c h o d y_

(do art. 7 ustawy).

§ 17. O ile według postanowień art. 6 ustawy wszystkie przychody w pieniądzach lub wartościach pieniężnych nal eży bra ć w rachubę p rzy ustalaniu

dochodu, to art. 7 ustawy w punktach 1-5 zaw iera wyjątkowe postanowienie dla

pewnych nadzwyczajnych przychodów i wpływów, których ustawa nie uznaje za dochody, podlegające o pod a tkowaniu, zaznaczając wyraźnie w punkcie 6 art. 7 ustawy, że tego rodzaj u przychody stanowią wogóle tylko zwi~k­

szenie majątku lub zwrot tegoż.

Oprócz przeto wymienionych wart. 7 ustawy przychodów nadzwyczajnych,

wszystkie inne muszą by ć włączone do dochodów, podlegających podatkowi.

Przychodów nadzwycz ajnych w postaci spadków, legatów, darowizn,

posagów i kapitałów, wy płacony ch za ubezpieczenie życia, nie uważa ustawa za dochó d, podlegający opodatkowani u, jednakże pod warunkiem, źe one

nie stanowią perjodycznych wpływów. Kto więc w wykonywaniu swego

zawodu otrzymuje datki, cho ciażby nieregularnie, ten z tych datków osiąga

dochód, który podlega podatkowi n . p. dobrowolne datki, składane duszpasterzom. Jednorazowe datki , udzielane port jerom, szwaj'carom, kelnerom,

woźnym i t. p., mają również charakter perjodycznych wpływów. Zyski ze

sprzedaży przedmiotów majątkowych, zarówno nieruchomych, jak i ruchomych, wyłącza s ię z dochodu podlegającego podatkowi, natomiast zyski ze

sprzedaży takich przedmiotów, osiągnięte w wykonywaniu przedsiębiorstwa

zarobkowego lub interesu spekulacyjnego, zalicza ustawa do dochodu. Pojęcie interesu spekulacyjnego wyjaśnia § 42 nin. rozp.

"

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

\

S p o:d z ie w a n e P r z y c h o d y

n i e P o n i e s i o n e k o s z fy.

{do art. 6 ustawy).

§ 18. Przy ustalaniu dochodu z poszczególnych źródeł przestrzegać

zasady, że wszystkie przychody i koszty powinny być przyjęte

w tej su mie, w jakiej one w czasie miarodajnym zostały rzeczywiście osiąg­

n ięte, względnie poniesione.

Zasada ta jednak nie może być stosowana przy ustalaniu dochodu

:z. pr zedsiębiorstw handlo wych , przemysłowych lub gospodarstw rolnych,

które prowadzą księgi handlowe, uznane za prawidłowe.

W tych bow ierp wypadkach należy się kierować wyłącznie zasadami

buchal terji, t. j. brać w rachubę również takie zaksięgowane przychody,

które m ają dopiero wpłynąć na korzyść podatnika, oraz takie koszty, które

zostały już · zarachowane, chociaż ich jeszcze rzeczywiście nie poniesiono

i o ile odnoszą się do danego roku operacyjnego (gospodarczego).

należy

W Y d a t k i n i e n a d aj ą c e s i ę d o p o trą c e n i a.

( do art. 8 ustawy).

Wart. 8 ustawy wylicza ustawa najważniejsze wydatki, których nie

potrącać z przychodów, osią gnię tych z poszczególnych źródeł,

a nadto w ustępie 6 tegoż artykułu wyraznie zaznacza, że wydatki, riie

:związane z uzyskaniem ciochodu, nie nadają się do potrącenia z przychodu.

Zasadniczo koszty, nadające się do po trącenia, związane są zawsze

:z uzyskaniem dochodu, natomiast wydatki, nie nadające się do potrącenia,

.związane są ze źró dłem d o ch odu, czyli majątkiem , dającym przychody.

DIE! ściślejszego odróżnienia jednych wydatków od drugich, nazywa je

ustawa w pierwszym wypadku kosztami, w drugim zaś wydatkami.

19.

m ożna

U s t a I e n i e o g ó I n e g o d o c h o d u.

( do art. 9 i 52 ustawy).

§ 20. Suma dochodów z ppszczególnych źródeł, względnie z jednorazowych wpływów, wyraża ogólny dochód podatnika.

W celu otrzymania tej su my, należy wziąć pod uwagę osobno te źró'

dła, które przyniosły dochód , osobno zaś te, z których wynikła strata i następnie porównać sum ę dochodów z jednych źródeł, z sumą

stra t z drugich źródeł. Wypadająca z tego poró wnania różnica będzie albo ogólnym

dochodem, albo s tratą .

W analog iczn y sposób postępują podatnicy przy wypełnianiu zeznań

w myśl art. 52 ustawy.

o d I i c z e n i a.

"

(do art. 10 ustawy).

§ 21. Wymi eni one szczegółowo wart. 10 ustawy odliczen ia od ogólnego

dochodu nie wym ag ają bliższego wyjaśnienia.

Zauważa się, że tylko te odliczenia mogą być dokonane z ogólnego

dochodu, któ re rzeczywiści e zostały wypłacone lub poniesione w ostatnim

roku kalendarzowym albo wykazane w ostat niem zamknięciu rachunkowem roku operacyjnego (gospodarczego), pop rze dzającego rok podatkowy.

Odliczenia te powinny być należycie udowodnione n. p. odpowiedniemi

·dokumentami w o ryginal e lub wiarygodnym odpisie i t. p.

Obowiązkiem podatnika jest dostarczyć tych ' dowodów na żądanie

w ładzy. Do dokumentów należą: kwity, poświadczenia, polisy, czeki, ksią-

I

t

•

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N248

żeczki płatnicze,

plany amortyzacyjne, wyciągi z ksiąg handlowych lub gospodarczych i ·t. p.

Nadto odsetki od długów oraz renty i trwałe ciężary, oparte na tytułach

prawnych (ustęFY 1) i 2) art. 10 usta wy ), nad ają się do odliczenia tyl ko pod

tym warunkiem, gdy ciążą na źródłach dochodu, podlegającego podatko wi

i pozostają w związ k u gospodarczym z temi źr ódła mi.

Potrlłcenia procen tów lub świa dc zeń perjod yczny ch na korzyść człon­

ków rodz iny moż e żą d ać podatnik tylko w tych wypadkach, gdy otrzymujący te procenty lub świadczenia jest o podatkowa ny odr ębni e podatkie m

dochodow ym na obszarze Rz eczypospo litej .

W końcu nadmien ia się , że niektó re z wyszczegól nionych wart. 10 ustawy

odliczeń mają charakter kosztów, poniesionyc'l na uzys kanie dochodu.

O ile przeto teg o ro d zaju od li cze nia zostały dokonane w drodze po trącenia

od dochodu z poszczególlJego ź ró d ła, WÓwcz as nie mogą b yć odliczone

od ogólnego dochodu. W szczególności dotyczy to od setek od długó w, '

ciążących na grunta ch, bud yn ka ch, przedsit:;biorstwa ch, oraz rent i innych

trwałych ci ężarów , ściśle ze źródłem doc hod u z Wiązany ch .

p o d s t a w a o p o d a t k o w a n i a.

(do art. 13 ustawy).

§ 22. Opodatkowan ie dochod u,

podl e gającego podatkowi, uzależni a

ustawa od tego, czy podatnik nie prowadzi p rawidłowych książek handlowych (gospodarczych), czy też takowe prowadzi.

W pierwszym wypadku za podstawę opodatkowania służą dochody,

osiągnięte rzeczywiście w osta tn im roku kalendarzowym, poprzedzający m

rok podatkowy.

.

W wypadku zaś, gdy podatnik prowadzi prawidłowe książki handlowe

(gospodarcze), należy dochody, podlegające opodatkowaniu, przyjmować

w sumie, wykazanej w ostatniem zamk n ięciu rachunkowem roku operacyjnego, poprzedzającego rok P?datkowy.

Jeżeli więc przyjęty przez podatnika rok gospodarczy nie zgadza si ę,

z rokiem kalendarzowym, wówczas co do dochodu, osi ąg niętego z gospodarstwa rolnego i leśnego (ustęp 1 art. 3 ustawy), o raz co do dochodu z przedsię­

biorstw handlowych i przemysłowych (u stęp 3 a) i b) art. 3 ustawy), nie de cyd uj ą

wyniki ostatniego roku kalendarzowego, lecz wyniki roku operacyjnego

(gospodarczego), poprzedzającego bezpośrednio rok podatkowy.

Za rok gospodarczy (operacyjny), -poprzedzający bezpośrednio rok podatkowy, można na żądanie płatnika, przyjąć r ównie ź ostatni rok gospodarczy (operacyjny), jeżeli wyniki tego roku w dniu wyznaczonym do złoże ­

nia zeznania mogą być prawidłowo ustalone.

O ile podatnik, oprócz dochodu, osiąganego z gospodarstwa rolnego

i leśnego, z przedsit::biorstw handlowych i przemysłowych, osiąga jeszcze

dochody z innych źródeł, wówczas te inne dochody podlegają opodatkowaniu w sumie, osiągniętej w ostatnim róku kalendarzowym, poprzedzają ­

cym rok podatkowy.

. Kwestję, czy odnośne książki handlowe lub gospodarcze są prawidłowo

prowadzone, rozstrzyga w postępowaniu wymiarowem-Komisja szacunkowa,

w postępowaniu zaś odwoławczem - Komisja odwoławcza. Orzeczenie

Komisji , odwoławczej w tym względzie jest ostateczne.

O b I i c z e n i e d o c h o d ó w w n a t u r z e.

(do art. 14 ustawy) .

§ 23. Wszystkie dochody w naturze winny

według

przeciętnych

cen z roku,

przyjętego

za

być zeznane i · ustalone

podstawę opodatkowania!,

N248

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

uwzględnieniem czasu, w którym fe dochody pobrano. O wysokości

przec ię tnych cen decyduje to miejsce, w którem znajduje się źródło danego

z

dochodu. •

W braku cen targowych w miejscu położenia źródła dochodu, należy

prz yjm ować ceny najbliższego rynku zbytu; przyczem w tego rodzaju wypadkach od ceny rynkov. ej potrąca si ę koszty dostawy do miejsca zbytu.

Dochod y [z poszczególnych (źródeł.

(do art. art. 15-22 ustawy).

Aczkolwiek opodatkowa niu podlega ogólny dochód czysty, osią­

wymienionych wart. 3 ustawy, to o bliczenie, zeznanie i ustalenie dochodu należy uskutecznić od rębnie z każdego poszczególnego

źród la w myśl postanow i eń, zawartych wart. art. 15-22 ustawy.

Postanowienia te w istocie rzeczy są jedynie następstwem zasad ogólnych, wyłuszczonych wart. 6 ustawy, lecz nie wyczerpują wszystkich opodatkowaniu podległych dochodów; o ile przeto pewnego rodzaju dochód nie został

objęty postanowieniami

art. art. 15-22 ustawy, wówczas tego rodzaju

dochód należy traktować we dług ogólnych zasad w myśl art. 6 ustawy.

§ 24.

gnięty ze żródeł,

D,o c h ó d z

n i e r u c h o m o ś c i g r u n t o w e j.

(do art. 15 ustawy).

§ 25. Dochód z nieruchomości gruntowej obejmuje wpływy ze wszyst- '

kich gruntów, które są własnością podatnika lub z których tenże czerpie

dochód na mocy uprawnień jakiegokolwiek rodzaju, n. p. z prawa użytkowania,

służebności i t. p.

D o c h ó d z g r u n t ó w w e w ł a s n y m z a r z ą d ż i e.

(do art. 15 ustawy).

§ 26. Celem ustalenia dochodu z gruntów rolnych, pozostających

we własnym zarządzie, t. j. nie wypuszczonych w dzierżawę, należy od ogólnych przychodów potrąc i ć koszty prowadzenia 9oslłodarstwa rolnego

i uwzględnić zapasy produktów gospodarczych z początkiem oraz z końcem

okresu, przyjętego za podstawę opodatkowania.

•

Do ogólnych przychodów należą

1) cena uzyskana za prod ukty sprzedane ze wszystkich działów

gospodarstwa oraz za wypożyczenie maszyn i sił pociągowych lub

innych' środków gospodarczych;

2) wartość pieniężna wszystkich produktów, użytych na potrzeby

domowe podatnika ora;;: członków jego rodziny i sług, trzymanych

nie dla zatrudnienia ich w gospodarstwie rolnem; tu należą produkty, użyte na wyżywienie służby do posług osobistych, na

utrzymanie koni zbytkowych it. p. Wartości produktów, spotrzebowanych w gospodarstwie rolniczem, a nie w gospodarstwie

domowem nie należy przyjmować ani w przychodzie, ani w kosztach;

3) wartość użytkowa (najmu) budynków, które właściciel i członko­

wie jego rodziny sami zamieszkują lub które użytkują do prowadzenia gospodarstwa domowego;

4) wartość pieniężna korzyści i użytków, płynących z uprawnień docudzych gruntów lub przynależności do gruntów (serwituty, prawo rybołóstwa, polowania, pobierania wody i t. p.).

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

5)

. N!! 48.

wartość piemęzna zapasów produktów gosp odarczych, znajdują­

cych s i ę z końcem ok resu gospodarczego, bez w zg lędu na to,

czy zapasy te przeznaczono na siew lub do zbyci a ~ogą sprzedaży, czy też do spoży c ia w gospodarstwie dom owem i t. p.

Od sumy powyżej wymienionych przyc ho dów należy potrącić

koszty, połączon e z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.

Do tego rodzaju kosztów nale żą

1) konserwacja budynków, przezn aczonych do celów gospodarczych,

na mieszkani a dla służby folwarcznej. konserwacja innych budowli i urządzeń, które służą gospod arstwu lub je zabezpieczają.

(Groble, mury, płoty, drogi, mosty, st udnie, wodociągi, śluzy,

urządzenia do nawodnienia lub odprowadzenia wody, dreny i t. p.).

Natomiast koszty, wyłożon e na nową bud o wę, rozs zerzenie lub

trwałe ulepszenie wspomnianych budynków i urządz eń , nie mogą

być

2)

3)

4)

,

5)

6)

potrącane;

utrzymanie w dobrym stanie oraz uzup ełnie nie . żywego i martwego inwentarza gospodarcz ego w granicach pierwotnego stanu;

ubezpieczenie budynków gospodarczych, żyw eg o i martwego

inwentarza gospodarczego, zapasów produktów gospodarczych,

oraz produktów polnych i ogrodowych jeszcze nie zebranych, od

ognia, gradu i innych szkód . Ube zpieczenie ruchom ośc i gospodarstwa domowego ni e nadaje się do potrącenia;

ogrzewanie (opał) i oświetlenie (światło) budynków i innych pomieszczeń gos podarczych, lecz nie lokali użytych do gospodarstwa domowego;

.

nasiona, rozsada, pasza, nawóz, surowce i inne materja/y, które

dokupiono na bieżące potrzeby go s podarstwa rolnęgo lub przemysłu ubocznego, z gospodarstwem rolnem związanego;

uposażenia służbowe, emerytury i wynagrodzenia za najemną

pracę oraz inne świadczenia służbowe, wypłacane osobom zaję­

tym w gospodarstwie, łącznie z podatkiem dochodowym i od

tantjem, o ile służbodawca przyjął na siebie zapłatę tych podatków.

Koszty utrzymania lub wynagrodze nia osób, przyjętych do

pracy w gospodarstwie domowem lub do posług os obistych, nie

należą do kosztów w tym ustępie wymienionych, bez względu na

to, czy zostały pokryte produktami gospodarstwa rolnego, czy

też gotówką.

Natomiast wyżywienie członków rodziny, stale zatrudnionych we . własne m gospodarstwie rolne m, nadaje się do

potrącenia;

7)

8)

9)

W)

opłaty

do kas chorych, do kas zaopatrzenia na starość i t. p.,

jakie służbodawca płaci z ustawy lub z umowy za osoby, przyjęte .

do pracy w gospodarstwie rolnem;

podatki pośrednie, które uiszcza się od ubocznych przemysłów

gospodarczych (od cukru, wódki, piwa, drożdży i t. p.).

odpisania na zużycie budynków, maszyn i wszelkiego rodzaju

martwego inwentarza, oraz straty całkowite lub czę$ciowe tych

przedmiotów, o ile odpisania lub straty nie uwzględniono już

w kosztach pod 2) niniejszego paragrafu;

wartość pieniężna zapasów, objętych z poprzedniego na teraźniej­

szy okres gospodarczy. W tych gospodarstwach rolnych i przedsiębIorstwach gospodarczych, w których stan zapasów z końcem

poszczególnych lat gospodarczych nie zwykł podlegać istotnym

zmianom, można opuszczać ich wartość pieniężną tak w przychodach, jak i kosztach.

Ng 48

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Uboczny

przemysł

721

gospodarc·zy.

(do art. 15 ustawy).

§ 27. Dochód z przemysłów, mających związek gospodarczy z posiadłością gruntową, jak gorzelnie, browary, krochmalnie, młyny, cegielnie i inne

rodzaje prlemysłu gospodarczego, może być ustalony łącznie z dochodem

z gospodarstwa rolnego. Wartości plenk:żnej surowców i produktów, wzię­

tych z jednego przemysłu dla celów drugiego przemysłu, nie należy wykazywać ani w rozchodach pierwszego, ani w przychodach drugiego.

Jeżeli jednak tego rodzaju przemysł nie pozostaje w związku gospodarczym z posiadłością gruntową. wówczas osiągnięty docQód ustala się

według postanowień, odnoszących się do dochodu z przedsiębiorstw handlowych lub przemysłowych.

W poaobny sposób należy postąpić przy ustalaniu dochodu z wydobywania piasku, gliny, kamienia, torfu i innych ubocznych przemysłów, co

do których przychody czerpie się ze substancji gruntu. przy tego rodzaju

przemysłach jest dozwolone potrącenie , odpowiadające zmniejszeniu się SUbstancji gru ntu.

D o c h óJd z I a s ów.

(do art. 15 ustawy).

§ 28_ Przy obliczeniu dochodu z lasów należy przyjąć

w przychodach: sumy uzyskane z wyrębów dokonanych w jednym

roku według racjonalnego planu gospodarczego, albo odpowiada jących naturalnemu przyrostowi lub z w yrębów zaoszczędzonych

w latach poprzednich, wreszcie z wyrębów w lasach bez racjonalnej gospodarki, oraz z wszelkich użytków leśnych i z wynagrodzeń za odstąpione osobom trzecim prawa użytkowania lasów;

2) w rozchodach zaś: koszty kultury leśnej, zarządu lasu, ochrony

lasu, wyrębu. obróbki, zbiórki i wywozu drzewa, tudzież koszty

ko nserwacji budynków i urządzeń leśnych (leśniczówki, mosty,.

drogi j\ t. p.).

Koszty zalesienIa uwzględnia się tylko w tym wypadku, gdy chodzi

o przestrzeń wyrąbanego lasu, natomiast koszty zalesienia przestrzeni do·

tychczas niezalesionych, w celu powiększenia drzewostanu i rozszerzenia

przestrzeni lasu, nie nadają się do potrącenia.

Co do ustalenia dochodu z wyrębów, przewyższających plan prawidło­

wego gospodarstwa lub dający się stwierdzić naturalny przyrost lasu, przewiduje ustawa następujące post~powanie: "osiągnięty z nadzwyczajnego wyrębu dochód czysty należy opodatkować odrębnie od ogólnego dochodu,

podlegającego podatkowi w ten sposób, że cały czysty dochód z tego nadzwyczajnego wyrębu dzieli się na 6 równych częś c i; jedną szóstą część dolicza się do ogólnego dochodu, od dochodu zaś z pozostałych pięciu szóstych części wymierza się podatek w stosunku procentowym, odpowiadającym

podatkowi od ogólnego dochodu. Gdyby jednak ogólny dochód był mniejszy

od dochodu, podlegającego podatkowi według skali art. 23, wówczas od tych

5/6 części dochodu wyznacza się stawkę podatkową w stosunku procentowym

według 1 stopnia tejże skali". .

Za tego rodzaju nadzwyczajne wyręby uważa się w szczególności: wyręby dla zmiany kultury leśnej, za zezwoleniem właściwej władzy, na inną

kulturę (łąka, rola i t. p.); wyr~by niezależne od woli posiadacza lasu (zdję­

cia pomiarowe, badania geologiczne i t. p.) wyręby, uskuŁeci:nio l"},e z powodu wydarzeń żywiołowych (pożar, śnieżyca, huragan, owady i t. p.).

1)

.

,

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N248.

Przykłady

1)

Doch6 d z nieruchomości gruntowej 80.000 mk., wtem

20.000 mk. z gospodarstwa rolnego i 60.000 mk. z nadzwyczajnego wyrębu lasu.

W myśl art. 15 ustawy (ustęp ostatni) 1/6 t. j. 10.000 mk.

dolicza się do ogólnego dochodu, ' a przeto dochód

z gospodarstwa rolnego i lasu wynosi . . .

30.000 mk.

Dochód z kap i tału

10.000 "

Razem

40.000 mk.

Odli:czenia (art. 10 ustawy)

4.000 "

Dochód podlegający opodatkowaniu.

36.000 mk.

Podatek według stopn ia 33 . .

. ' 2.340 mk.

Do tego podatek z 5/6 nadzwyczajnego wyręLJU

od 36.000 mk. - 2.340 mk. przeto '

" 50.000 n

X •

2340 x 50000 '

. .

. .

. . . 3.250 mk.

x =

360UO

Razem podatek . . .

5.590 mk.

2) W miejscowości II klasy dochód z nieruchomości grun·

20.000 .mk.

towej wynosi. . . . . . . • . . . . .

w tem z nadzwyczajnego wyrębu. . '. . . . . " 18.000 mk.

zaś z gospodarstwa rolnego. . . . . . . . . ' .

2.000 mk.

W myśl art. 15 ustawy (ustęp ostatni) 1/ 6 z 18.000 mk.

t. j. 3.000 mk. dolicza się do ogólnego dochodu, przeto

5.000 mk.

dochód z gospodarstwa rolnego i lasu. . . .

Odliczenia (art. 10 ustawy) . . . . . . . .

2.000 mk.

Pozostaje dochód (wolny , od podatku) .

3.000 mk.

Wobec tego podatek od dochodu z nadzwyczajnego wyrębu, obliczony w myśl ustępu ostatniego art. 15 ustawy, wynosi (według stopnia pierwszego dla tej miejscowości)

Od 3.500 - 21 mk.

" 15.000 - - x przeto

21 x 15000

x

90 mk.

3.500

.

. . .

G r u n t a n i e s ł u ż ą c e d o c e I ó w g o s p o d a r s t war o l n e g o. .

(do art. 15 ustawy).

§ 29. Dochód z gruntów, których

właściciel używa nie do ce!ów rolniCZYCh, lecz w inny sposób n. p. jako place budowlane, pod obrabianie

drzewa, na składy drzewa, gruzu, żuzli i t. p ., albo które właściciel użytkuje

do jakichkolwiek innych celów zarobkowych (uprawa jarzyn, owoców, kwiatów i t. p.), należy uwzględnić przy obliczeniu dochodu z przedsiębiorstw,

którym służą.

Podwórza i ogrody domowe bierze się w rachubę przy ustalaniu dochodu z budynków, do których należą.

Grunta

w y p u s z c z o n e :N d z i e r ż a w ę.

(do art. 15 ustawy).

Dochód dzierżawcy.

§ .;iO. Dochód dzie rżawcy gruntów należy ustalić według tych samych

zasad, które w myśl §§ 25-29 nin. rozp. stosuje się do dochodu z gospodar-

F\.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N2 48

s twa we własnym zarządz,ie na własnych gruntach, z doliczeniem atoli wartości

czynszowej mieszkania. dodanego do dzierżawy, a zajętego przez dzierżawcę lub jego rodzinę ·

Od dochodu tego nie należy jednak potrącClć

1) tych, w myśl §26 nin. roz p. potią c alnych koszt6w, które kontraktowo winien ponieść sam właściciel;

2) . odpisań na zużyc i e tych przedmiotów, wymienionych w ustępie 9

§ 26 nin . roz p., które nie są własnością dzierżawcy .

Do kosztów prowadzenia gospodarstwa, nadających się do potrącenia

u dzierżawcy, przybywają jeszcze: zapłacony czynsz dzierżawny łącznie

z wartością wszelkich innych świadczeń w pieniądzach i n::lturze, obciąża­

j ących dzierżawcę na korzyś ć: wiaściciela; o ile zaś te świadczenia pokrywa

dzierżawca produkta nt1' swego gospodarstwa albo pracą własną, swoich

k rewnych, sług i sil zwierzęcych, potrącenie ich jest tylko wówczas do·

p uszczalne, gdy świadczenia te zostały zarachowane w przychodach.

B. Dochód wydzierżawiającego.

Co do wydzierżawionych posiadłości gruntowych lub praw z temi posiadłościami związanych (prawo polowania, prawo rybołóstwa), przychód

wydzierżawiającego stanowią

1) czynsz dzierżawny;

2)'

wartość

pieniężna

wszelkich świadczeń i korzyści na rzecz wyjest do nich obowiązany.

dzierżawiającego, jeżeli dzierżawca

tych przychodów należy potrącić

Z

· 1)

nałożone

kontraktem 'na

wydzierżawiającego

ciężary,

nadające

się do potrącenia;

zniżki czynszu dzierżawnego,

spowodowane klęskami elementarnemi, nieurodzajami i t. p.;

.

3) odpisania na zużycie przedmiotów wydz i erżawionych.

W celu usunięcia możliwych niewłaściwości przy wykazywaniu tych

potrąceń, komisjom szacunkowym i odwoławczym pozostawia się swobodę

w ocenieniu ty c hże .

2)

.o o c h ó d z b u d y n k ó w w c a łoś c i w y n aj ę t Y c h.

(do art. 16 ustawy).

§ 31. Za prtychód z budynków wynajętych uważa się rzeczywIsCle

osiągnięty czynsz najmu za domy, łącznie z wynagrodzeniem za dodane

ruchomości, podwórza, składy, place, ogrody i t. p., oraz odszkodowanie

za u ż ywanie urządzonej przez właściciela domu instalacji gazu, wodociągu,

windy i t. p.

•

Do czynszu najmu nal e ży doliczyć wartość pieniężną świadczeń ubocznych, obciążających najmobiercę na korzyść najmodawcy , jak również war

tość pieniężną wszelkich korzyści, zastrzeżonych n ajmodawcy.

Nieściągn i ęte czynsze najmu nie stanowią doc hodu.

Od przychodów powyżej wymienionych należy potrącić koszty rzeczywiście poni e sione w czasie miarodajnym, a w szczególności

1) koszty naprawy i utrz y ma ,lia budynków w dobrym stanie i w porządku

(wywóz nie c zystości, oświetlenie schodów, podwórza

i t. d .), łącznie z kosztami utrzymania wynajętych razem z bu·

dynkami ruchomości, . ogrodu, instalacji gazowej, wodociągowej,

ogrzewania ce ntra lnego, win dy i t. p. Natomiast nie są potrą­

celne wydatki na bu d ow ę, przebudowę. trwałe ulepszenie i upięk­

szenie domu, na urządzenie i pielęg'1owanie ogrodu domowego,

służącego dla przyjemności właściciela, na sprawienie ruchomości, przeznaczonych

do własnego użytku;

,

.

Dziennik Ustaw. Poz. 298

2)

wynagrodzenie administratora, rządcy i dozorcy domu;

części teod ognia i innych szkód;

,

4) stosowny procent wartości budynku na zużycie tegoż . Przy oce nianiu tego potrącenia należy stosować postanowienia § 16 niniejszego rozp.

O ileby jednak wysokość procentu za zużycie budynku \vymagala

rozstrzygnięcia, wówczas należy ją oznaczyć z uwzględnieniem stanu bu dowy, wieku budynku i jego wartości w myśl § 16 nin. rozp.

.

Co do odliczeń tytułem trw ał ych ciężarów, opartych na szczególnych

tytułach prawnych i procentów od długów,

należy stosować postano wienia § 21 nin. rozp.

3) opiaty za ubezpieczenie budynku lub poszczególnych

goż

D o c h ó d z b u d y n k ó w, z a j m o w a n y c h w c a łoś c i I u b

w c z ę Ś c i p r z e z s a m e g o w I a ś c i c i e I a.

(do art. 16 ustawy).

§ 32. Nie należy obliczać osobnego dochodu z budynków lub z czę­

budynków, które p0siadacz używa wyłącznie do celów własnego gospodarstwa rolnego, leśnego lub do celów zarobkowych, a w szczególności

na mieszkania bezplatne dla robotników, na stodoły, obory, stajnie dla

zwierząt pociągowych, śpichlerze, składy, lokale fabryczne lub maszynowe.

restauracje, gospody, zakłady szkolne lub lecznicze J t. p.

Okoliczność iednak użycia w pomnianych budynków do powyższych

celów zwiększa zyskowność odnośnego gospodarstwa lub przemysłu i w następstwie tego należy przy ustalaniu dochodu z tych ostatnich źródeł zwrócić na to uwagę.

Z budynków lub części tych budynków, które wlaściciel odstąpil bezpłatnie do użytku na cele naukowe, wychowawcze, dobroczynne, oświa­

towe, kulturalne, wyznaniowe i inne ogólnej użyteczności, nie przyjmuje

się ani wartości użytkowej, ani kosztów, poniesionych na tego rodzaju

budynki.

.

Za dochód z budynków, zajętych w całości lub w części prze~ samego

właściciela i członków jego rodziny lub używanych w inny sposób, niż wymieniony w poprzednich ustępach, albo odstąpionych do używania bezpłatnie innym osobom, uważa się wartość użytkową, jaką budynki te lu h

części tych budynków przedstawiają ze względu na stan budowy, położenie

i wartość budynku, stosunki najmu , komun ikacje , miejsce lub okolicę .

oraz ze względU na czas i rozmiar rzeczywistego użytkowania.

Przy usta\i:lniu tej . wartości należy również uwzględnić należące do

budynku podwórza, og rody domowe, parki i inne przynależności.

Ustalenia wartości użytkowej dokonuje się przez porównanie z rzeczy wistym czynszem najmu domów lub mieszkań podobnego rodzaju w tej

samej lub sąsiedniej miejscowości.

Od ustalonej wartości użytkowej należy potrącić koszty, wymienione

w § 31 nin. rozp.

ści

Dochód z przedsiębiorstw handlowych i przemysłowych

oraz z zajęć zawodowych i wszelkich innych zatrudn i eń

o c e I a c h z a r o b k o w y c h.

(do art. 17 ustawy).

§ 33. Dochód roczny ze

źródeł w nagłówku niniejszego paragrafu

wymienionych oblicza się w ten sposób, że z przychodów, osiągniętych

z tych źródeł, potrąca się wszelkie koszty, wymienJone wart. 6 ustawy.

N!! 48

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

] 25

Do przychodów należą w szczególności

1) wynagrodzenia, prowizje, odsetki i inne wszelkiego rodzaju umówione lub przyznane świadczenia wzajemne za usługi i świadcze­

nia osobiste lub o charakterze przemysłowym, albo handlowym;

2) cena otrzymana ze sprzedaży surowców, towarów i wyrobów;

3) wartość pieniężna zapasu towarów i wyrobów, wziętych z przedsiębiorstwa (handlowego i przemysłow.ego) do jakiegokolwiekbądź

użytku lub spożycia przez podatnika, jego rodzinę, tudzież jego

slużbę, użytą wyłącznie do posług osobistych i wszelkich innych

domowników;

4) wartość pieniężna zapasu towarów i wyrobów, znajdujących się

z końcem roku, miarodajnego do wymiaru podatku.

Od POW}ższych przychodów należy potrącić następujące koszty prowa,dzenia przedsiębiorstwa

1) koszty utrzymania w dobrym stanie i przywrócenia do pierwotne·

go stanu b udynków, służących do wykonywania przedsiębiorstwa

i wszelkich innych zakładów, oraz koszty utrzymania i uzupełnie­

nia żywego i martwego inwentarza; natomiast koszty nowej budowy, rozszerzen ia lub trwałego ulepszenia wspomnianych bu dynków, tudzież koszty powiększenia wymienionego inwentarza,

nie nadają się do potrącenia;

2) koszty ubezpieczenia przedmiotów pod 1) wymienionych, oraz

'zapasu towarów i produktów od ognia i innych szkód;

3) stosowny procent wartości na zużycie budynków, maszyn, na·

rzędzi i t. p.;

4) czynsz dzierżawny i najmu za grunta, budynki, narzędzia, ~rzy­

bory i prawa;

5) koszty opalu i oświetlenia w przedsiębiorstwie (lecz nie w mieszkaniu prywatnem);

6) koszty nabycia surowców, materjałów pomocniczych, towarów

oraz wszelkich innych przedmiotów, potrzebnych do prowadzenia

przedsiębiorstwa;

7)

płace i wynagrodzenia zajętych w przedsiębiorstwie urzędn1ków,

funkcjonarjuszów, oficjalistów, czeladników, pomocników, robotników, parobków, służby i t. p., łącznie z wartością pieniężną

dostarczonego wyżywienia i innych świadczeń w naturze, o ile

nie użyto do tego produktów, wziętych z wykonywanego przedsiębiorstwa. Jeżeli zaś tego rodzaju wyżywienie i inne świadcze­

nia w naturze zostały pokryte produktami przedsiębiorstwa,

wówczas można je przyjąć w kosztach pod warunkiem, gdy

równocześnie zaliczono je w przychodach;

8) opłaty, ,które podatnik uiszcza na mocy ustawy lub umowy za

osoby pracujące u niego, do kas chorych i kas zaopatrzenia;

9) podatKi po ś rednie i opiaty, które stanowią koszty przeds i ębior­

stwa alb o są zawarte w cenie produktów i towarów, jako to: podatki spożywcze, akcyzowe, stemplowe, probiercze, cłowe, opłaty

od wyszynk u i sprzedaży trunków i t. p.;

10) procenta od dłu gó w bieżącyc h (rachunki bieżące, towarowe, kapitały wypożyCzone do prowadzenia przedsiębiorstwa) ;

11) wartość pieniężna zapasu towarów i wyrobów pq:ejętych z poprzedniego roku na ro k m iarodajny do wymiaru podatku.

Co do przed sięb iorstw, nie prowadzących prawidłowych ksiąg handl owych, w których stan zapasu z końcem pojedyńczych lat nie zwykł podleg ać znacznym zmianom, można ni e uwzględniać ich wartości pienięż nej

an i w przychodach, ani w kosztach przedsiębiorst wa .

o b l ic ze n ie

Dziennik Ustaw. Poz 298

N248

d o c h o d u z p r z e d s i ę b i o r s t w, p r o wad z ą c y c h

p r a w i d / o wek s i ę g i h a n d I o w e.

(do art. 17 i 22 ustawy).

§ 34. ' Podatnicy, prowadzący

prawidłowe księgi handlowe, powinni

za podstawę do obliczenia dochodu przedsiębiorstw zamknięcia ra·

chunkowe i należycie sporządzone bilanse miarodajnego roku operacyjnego (gospodarczego), obejmującego okres dwunastu miesięcy. O ile obliczenie dochodu na podstawie ksiąg handlowych nie odpowiada wymogom

§ 33 nin. rozp., należy w celu obliczenia db chodu, podlegającego podatkowi, poczynić odpowiednie sprostowania. W szczególności, jeżeli odliczono od do ·

chodu odsetki od kapitału własnego, w przedsiębiorstwo włożonego, lub

inne wydatki, które ustawowo nie są uzasadnione, wówczas tego rodzaju

wydatki należy doliczyć do zysku bilansowego.

Dla oszacowania przedmiotów majątkewych i wierzytelności przy sporządzaniu inwentarza oraz dla uwzględnienia stosowności odpisań wogóle

dopuszczalnych, decydują postanowienia ustawy handlowej, zwyczaj kupiecki, a w granicach, zakreślonych ustawą handlową lub zwyczajem ku pieckim, również własne uznanie podatnika, z tern jednak, aby prawidła.

buchalterji były przestrzega ne.

Według tych samych zasad należy postępować pod względem odpisywania niepewnych wierzytelności, Jak również pod względem sum, od/ożonych na wyrównanie prawdopodobnych i dających się przewidzieć strat.

Nadwyżkę potrąceń, nieuzasadnioną obowiązuj ąc emi postanowieniami "

należy doliczyć do zysku bilansowego.

Zysk os i ągnięty przez spółki firmowe i firmowo-komandytowe (jawne

spółki handlowe i komandytowe) ustalić należy w sposób powyżej wył uszczon y i opodatkować odrębnie, jako dochód poszczególnych uczestni ków w stosunku do ich udz i ałów.

przyjąć

s z c z eg ó I n e u wag i c o d o n i e k t ó r y c h p r z e d s i ę b i o r s t w.

(do art. 17 ustawy).

§ 35. Zasady przytoczone w §§ 33 i 34 nin. rozp. mają zastosowanie przy

obliczeniu dochodu ze wszystkich stale wykonywan ych przedsiębiorstw handlowych i przemysłowych, oraz z wszelkIego rodzaju zajęć zawodowych

i innych za,trudnień o celaCh zarobkowych, bez względu, czy podlegają,

czy nie podlegają postanowieniom obowiązującej ustawy przemysłowej.

Również oboj~tnem jest, czy wy mienione przedsiębiorstwa, zajęcia i zatrudnienia podlegają podatkowi zaro.kowemu lub przemysłowemu, albo też są

wolne od tegeż podatku .

,

Te same zas~dy należy stosować również

1) do stałych przedsiębiorstw, zatrudnień i zajęć, które opierają się

na bezpośred ni em wykonywaniu pra w autorskich, wynalazków,

przywilejów i t. p. przez samych autorów, wynalazców lub przez

te osoby, które nab yły od n ich wykonywanie tych praw;

2) do tych autoró w i wynalazców i t. p., którzy odstępowanie ta kich

praw osobom trze ci m ( na kładcom i t. p.) wykonywują jako stale

zaj~cie, zysk na celu m.j ą ce ;

3) do prac a rtystycznych lub litera ckich, z który ch dochód os ią ga

się także w inny sposó b, niż pod 1) i 2) okreś lo no.

W przypadkach, w których spieni ężenie praw autorskich, przywilejów i t. p., czy to przez autorów, wynalaz ców i t. p., czy też przez osoby,

które naby ły od nich te prawa, przedstawia s i~ jako stale, zysk przynosząc e

zatru dnie n ie, dolic zyć nal eży do tego dochodu ta kże dochód z wynagro-

N248

/

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

727

dzeń bieżących, tantjem i t. p. We wszystkich innych przypadkach,

a w szczególności, gdy spadkobiercy autora lub trzecie osoby, nie czyniąc

zyskownego zatrudnienia z wykonywania takich praw, pobierają dochody

z wynagrodzeń bieżących, wówczas należy postępować, jak z dochodem,

który płynie z majątku w kapitałach.

Przy obliczan iu dochodu z kopalń postępować należy analogicznie

w myśl przepisów, zawartych w §§ 33 i 34 nin. rozp., z doliczeniem do kosztów ustawowo uzasadnionych, nadto odpisania, odpowiadającego rocznemu

zmniejszeniu wartości substancji, z ruchu wynikającej.

Dochód z udziałów w kopalniach (kuksy i udziały brutto) należy do

dochodu z majątku w kapitałach.

Przy ustalaniu dochodu z tak zwanych zawodów wyzwolonych (liberalnych): adwokatów, lekarzy, artystów, uczonych i t. p., zaliczyć należy

następu j ące koszty

1) utrzymanie biur, kancelarji, pracowni, pokoji ordynacyjnych i t. p.

(lecz nie koszty zalożenia i pierwszego urządzenia);

2) wynagrodzenia dla współpracowników, pomocników lub sług ;

przyjętych w celu wykonywania zawodu;

3) zakupno materjałów, potrzebnych do wykonywania czynności zawodowych;

4) utrzymanie w dobrym stanie i uzupełnienie potrzebnych przyborów w gran icach pierwotnego stanu;

5) koszty 'podróży, wymaganych wykonywaniem zawodu, koszty pro wadzonej korespondencji i t. p.;

6) koszty ubezpieczenia przedmiotów po 1), 3) i 4) wymienionych;

7) stoso wne odpisa nie na zużycie tych przedmiotów, o ile odpisań

na zużycie nie ; uwzględniono w kosztach utrzymania lub w kosztach uzupełnienia.

Dochod y notarjuszy, pisarzy hipotecznych, lekarzy i weterynarzy urzę­

dowych i t. p. funkcjonarjuszów publicznych, nie p ochodzące z uposażeń

słu żb owyc h, należy traktować narówni z dochodami z zawodów wyzwolonych.

.

Za dochód z interesów spekulacyjnych uważa się rzeczywiście osiąg­

nięty zysk z interesów, zawartych w celach spekulacyjnych i z uczestniCtwa

w taki ch interfisach, po potrąceniu poniesionych strat.

Samo powiększenie się wartości przedmiotów spekulacyjnych (zwyżka

kursu, wartości obiegowej) nie stanowi dCY.:hodu, tak, jak zmniejszenie się

wartości nie uzasadnia potrącenia tego zmniejszenia, o ile dochód z takiego

powiększenia się wartości nie został jako taki z aks ięgowany przez samego

podatnika.

P r z e d s i ę b i o r s t w a p o c z ę Ś c i z a g r a n i c ą w Y k o n y w a n e.

(do art. 1 i 4 ustawy) .

. § 3• . Do wykony wanych po części na obszarze Rzeczyp ospolitej, a po części

zagra nicą,

przedsiębiorstw handlowych lu b przemysłowych, z których poda tnik o siąga doch ód , mają przy ustalaniu w myśl art. 1 ust~wy ust~p 1

i ustęp 2b doch od u płynącego z obszaru Rzeczypospolitej zastosowanie poda ne w §§ 33-35 nin.rozp. zasady.

Jeżel i z aś p r zed s i ębiorstwo, znajdujące s i ę na obszarze Rzeczypospolitej, pozostaje z pr z e dsiębiorstwem, znajdując em się za granicą . a nie podleg ającem podatkow i w myśl art. 4 ustawy w takim zwi~zku, że oddzielne

obliczen ie docho du nie ,da się uskuteczn ić, WÓwczas n a l e ży obliczyć łączny

dochÓd z tych przedsiębiorstw i odpowiednio rozłożyć ten do chód na poszczególne obszary. .. I.

Dziennik Ustaw. Poz. 298

N!! 48

D o c h ó d z t a ,n t jem.

(do art. 18 I 24 ustawy).

§ 37. Za dochód z tantjem uznaje ustawa wszelkie wynagrodzenia

procentowe w pieniądzach lub naturz,e , wypłacane z zysku lub obrotu przedlub instytucji osobom, należącym do składu zarządów, rad, komi' tetów nadzorczych i komisji rewizyjnych, lecz nie pełniącym stałych funkcji

,w bezpośrednim zarządzie tych przedsiębiorstw lub instytLJcji.

Jeżeli zaś wspomniane osoby są stale czynne w zarządzie, jako kierownicy przedsiębiorstwa i swoją czynnością wpływają bezpośrednio na osią­

gnięde większego obrotu lub zy sku, to pobierane przez te osoby wynagrodzenia procentowe za tego rodzaju czynności, choćby pod nazwą tantjem, należy

w rozumieniu ustawy uważać za zwykłe uposażenia służbowe (art. 20 ustawy).

Przy opodatkowaniu tantjemy w ogólnym dochodzie uwzględnić należy

wszelkie wydatki w myśl § 40 nin. rozp.

Specjalny podatek od tantjem (art. 24 ustawy) pobiera się od faktycznie

przyznanej tantjemy.

siębiorstw

DQchód z kapitałów pieniężnych i · pra w majątkowych

(do art. 19 ustawy).

§ 38. Wart. 19 ustawy wym ienia ustawa dochody z kapitałów pien ięż nych,

rent i innych praw majątkowych, za które uważa wpływy pieniężne lub mające

wartość pieniężną, osiągnięte z tytułu umów i zobowiązań i: wszelkiego

rodzaju lokat kapitałów, perjodycznych świadczeń i praw majątkowych, o ile

wpływy te nie pochodzą z kapitałów pieniężnych, umieszczonych w nieruchomościach i przedsiębiorstwach podatnika.

Do dochodów z kapitałów pieniężnych należą w szczególności

1) procenty od pożyczek, wkładów, rachunków bieżących i innych

podobnych lokat kapitałów pieniężnych, określone umową lub,

w braku tejże, dozwolone ustawą; procenty od narosłych procentów i od innych nie otrzymanych w terminie sum; kary konwencjonalne za niezwrócony w terminie kapitał ILib niezapłacony

w terminie procent (odsetki za zwłokę).

'

Przy obliczaniu dochodu z kapitałów pieniężnych, ulokowanych w celu otrzymania procentów, nie mają żadnego znaczenia

okoliczności, czy przy lokacie kapitałów sporządzono pisemną

umowę, czy też nie, tudzież czy lokata jest odpowiednio zabezpieczona, czy też niezabezpieczona;

2) procenty z wszelkiego rodzaju papierów procentowych państwo­

wych, publicznych i prywa tnych, chociażby papiery te były uwol·

nione od opłaty innego rodzaju podatków;

3) dywidend.y i inne udziały w zyskach, otrzymane z powodu uczestnictwa w towarzystwach akcyj nych, towarzystwach kredytowych,

towarzystwach pożyczkowo , oszczędnościowy ch lub rolniczych,

wogóle w kooperatywach wszelkiego rodzaju i t. p., wreszcie zyski

ud zi ałowców w towarzystwach firmowo komandytowych (komandytowych). Zysków zaś komandytorów nie wlicza się do dochodu

z kapi t ałów pieniężnych, lecz do dochod u z przeds i ębio rstw handlowych, przemysłowych lub innych na zysk obliczon ych przeds iębiorstw.

'

Dyw idendy i inne zyski z udziałów w przedsiębiorstwach handlowych, przemysłowych i innych, podleg aj ą opodatkowaniu

i VI tym wypadku, jeżeli przedsiębiorstwa te znajdują się zagranicą.

N!! 48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Dochody z wkładów oszczędnościowych, wnoszonych przez

rodziców na imię dzieci małoletnich, doliczają się do dochodu

głowy rodziny.

Dochód z kapitałów pieniężnych, wypożyczonych na weksle lub inne

zobowiązan i a pieniężne, bez oznaczenia wysokości pobieranych procentów.

oblicza się w wysokości 6°1o rocznie; jeżeli zaś udowodnioną będzie rzeczywista wy s okość póbieranych procentów, to dochód przyjmuje się w tej

ostatniej wysokości. Przep is te n nie dotyczy weks li handlowych, otrzymanych za sprzedane towary, za wyświadczone usługi i wogóle przy tranzakcjach handlowych ; wp ływ y te go rodzaju dolicza s i ę w cało ś ci do dochodu

z przedsiębiorst w lub gospoda rstwa.

Odsetki, zawarte w nieo proce ntowanych wierzytelnościach wekslowych

lub innych zobowi ązaniach p i eniężnych. które jednak zwrócone być mają

w sumie. p rzewyższającej pierwotną sumę k ap itału , d oliczają się do dochodu

tego ro ku, w którym je razem z ka pi t a ł em odebrano.

Przy ratach ry cz ał tow yc h (annuitetach) częścią skła dową dochodu jest

tyl ko kwota odsetków w racie ryczałtowej zawarta.

Od dochodu z k ap itałów pieniężnych należy potrącić rzeczywiście

pon iesion e koszty p rzechowania i admin istracji (np. oplata za schówki) łącznie

z uiszczonemi opłatami ste rnpl owemi, ja k również premje za ubezpieczenie

od wylo sowania.

Dochód z kapitałów p ie niężnych podlega opodatkowaniu bez względu

na to, czy kapitały te są własnością płatnika, czy też korzysta on z dochodu

obcych kapitałów, jak równ i eż n i eza le żn ie od tego, czy kap itały te s ą ula·

kowane w papierach wartościowych lub innych walorach krajowych lub zagranicznych i bez względu na to, czy te kapitały są przechowywane w instytucjach kredytowych Rzeczypospolitej lub zagranicznych.

Przy ustalaniu dochodu z papierów wartościowych nie bierze się pod

uwagę różnicy ich wartości kursowej, a strat wynikłych z tego powodu nie

uwzględnia się, z wyjątkiem wypadków, gdy papiery te są w posiadaniu

przedsiębiorstw, w których obroty temi papierami są przedmiotem interesu

handlowego.

Do dochodów z rent i innych praw majątkowych należą w szczegól·

ności

1)

2)

3)

4)

5)

renty (dziedziczne, dożywotnie, terminowe), jakie wypłacają za·

kłady ubezpieczenia i zaopatrzenia, kasy emerytalne. kasy wdo·

wie lub inne kasy i zakłady podobnego rodzaju, albo których

tytuł prawny polega na darowiźnie, fundacji, rozporządzeniu ostatniej woli lub na kupnie renty;

renty z tytułu wykupu lub odszkodowania, świadczenia tytułem

odstępnego i dożywocia, dochody z praw użytkowania służebności,

jak użytkowania i prawa mieszkania, z ciężarów gruntowych i podobnych uprawnień;

udziały, których posiadacze przedsiębiorstw skartelowanych (kartelem objętych) pobierają wtedy, gdy ruch swego przedsiębiorstwa

wstrzymują lub ograniczają;

wszelkie inne powtarzające sIę perjodycznie świadczenia i wsparcia wszelkiego rodzaju, o ile świadcz ą cy zobowiązał się ważnie

do ich wypł a cania. albo też jest do tego obowiązany na mocy

ustawy lub wyroku sądowego, jak alimentacje, apanaże i t. p.;

powtarzające s ię perjodycznie dochody za zaniechanie lub wykonywanie uprawnień, patentów, przywilejów, wynalazków, praw do

przedstawień i wszelkich praw autorskich i t. p.; co do ostatnich

jednak z ograniczeniem w myśl § 35 nin. rozp.

Dziennik Ustaw. Poz. 298~

D o c h ó d z u P o s a żeń s ł u ż b o w y c h, e m e r y t u r

p r a c y.

N!! 48

najemnej

(do art. 20 ustawy).

§ 39. Dochód ze żródeł wart. 20 ustawy wymienionych stanowią wszelkiego rodzaju wynagrodzenia łącznie z wszystkiemi dodatka mi , jakie podatnik

uzyskuje w pieniądzach lub w naturze ze swego stosunku służbowego lub

z tytułu najmu pracy.

W szczególności należą tu

1:) uposażenia służbo we, dodatki osobiste, dodatki służbowe, remuneracje, tantjemy, z wyjątkiem tantjem, wymienionych w części pierwlOzej § 37 nin. rozp., czesne, taksy egzaminacyjne, ' promocyjne, wyna grodzenia od sztuki, akordowE', żetonowe, prowizje i wszelkie inne

dodatki, j akąkolwiek nazwę mające, pobierane przez oficerów,

duchownych wojskowych , urzędników wojskowych, pracowników

państwowych, samorządowych i innych instytucji publicznych lub

stowarzyszeń i towarzystw oraz przez pracowników, pozostających

w prywatnym stosunku służbowym (urzędnicy pryw atni, pomocnicy, robotnicy, służący i inni podobnego rodzaju pracownicy

prywatni).

•

Wspomn ian e wynagrodzeni a należy u waża ć za dochód bez

wzglęQu na to, czy zapewnione są w sumach z gó ry usta nowio nych (rocznie, m iesięcznie, tygodniowo, dzie nnie), czy też ,otrzymywane wed ług innych norm (przepisy służbowe, um owy, zwyczaje i t. p.). Nazwa wynag rodzenia oraz okoliczność, czy pobierane wynagrodzenie jest związane z uprawnieniem do em erytury lub nie, nie czyni żadnej różnicy;

2) dop łaty, wyznaczone na utrzymanie księżom świeckim i czło n k om

regularnych zakonów z funduszów Państwa, samorządów lub

z innych fu nduszów publicznych luzupelnienia kongruy).

Dochód duc hownych z gruntów i budynków kośc i elnych

należy ustalić w myśl §§ 25-32 nin. rozp.;

3) wszelkie świadczen i a, które wspomni a ne wyżej osoby otrzymują

ze wzglę du na swoje stanowisko od trze cich osób, bez względu,

czy ś wi ad czenia te mają charakter danin lub podarków do browolnych, a w szczególności

a) dochó d duchownych z opłat stuły, z opiat za odprawianie

mszy, stypendji mszalnych i t. p. ora z z innych darów, ja ki e

d uc howni ze względu na swój urząd otrzymują ;

b) do chód, który słudzy pub li czni i prywatni (słudzy, w_żn i,

port jerzy, doz o rcy domów, kelnerzy i t. p.) otrzymują w postaci datków lub podarków nie od służbodawcy, lecz od innych osób za usług i lub ze zwyczaju przy pewnych sposob nościach;

4)

5)

emerytury, jakie pobierają wyżej wymienione osoby z powodu

czasowego lub stałego p rzeniesienia w stan spoczynku lub po

wystąpieniu z innych przyczyn z czynnej służb y, oraz zaopat rzenia, jakie wdowy i sieroty po wspomnianych osobach pob i erają

od sł użbodawcy, albo też z funduszów i kas, do których służbo­

dawcy składają wkłady na emeryturę lub zaopatrzenie;

ópróczświadczeń w gotówce, u względnić należy także wartość

d ochodów w naturze, tudzież wartość czynszową udzielonego

bezpłatnie

mieszkania. D. podległ ego podatkowi dochod u

urzędników państwowych nie należy doliczać wart o ści czynszo wej

mieszka ń służbowych lub g'r untów w uż yikowanie oddanych, za

Dziennik Ustaw. P~z. 298.

N!! 48.

które czynsz potrąca się z uposażenia służbowego; również takiego

potrącenia z uposażenia służbowego na czynsz najmu lub dzierżawy nie należy uwzględniać w wydatkach, związanych ze służbą.

We wszystkich innych przypadkach wartość mieszkania w naturze obliczyć należy w myśl § 32 nin. rozp.

Wszystkie wyżej wymienione wynagrodzenia podlegają z reguły opodatkowaniu w wysokości, neczywiście osiągniętej w roku kalendarzowym,

poprzedzającym rok podatkowy. Wyjątek zachodzi wówczas, gdy _ !5tałe,

z góry umówione wynagrodzenia służbowe mają być opodatkowane po raz

pierwszy, jako nowe źródło dochodu, w którym to wypadku za podstawę

opodatkowania przyjmuje się przypuszczalną roczną kwotę tych stałych

wynagrodzeń w roku podMkowym.

K o s z t y s ł u ż b o w e_

(do art. 28 ustawy).

§ 40. Ta część uposażenia służbowego, która jest przeznaczona na

wynagrodzenie kosztów, związanych z wykonywaniem obowiązków służbo­

wych, nie stanowi dochodu podatkowi podlegającego, pod warunkami niż ej przewidzianemi, a w szególności

1) u oficerów, du( hownych wojskowych, urzędników wojskowych, pracowników państwowych i samorządowych, którym wyraźnie przyznano lub etatowo obliczono pewną sum~ lu b jakąś część uposaż en ia na pokrycie kosztów służbowych, nie wlicza się do dochodu tej sumy lub tej części uposażenia, bez względu na to, czy

podatnik zaoszczędził co z tych sum, lub nie;

$

2) osoby, nie pozostające w ~łużbie wojskowej, państwowej i samorządowej, a roszczące sobie prawa do uwolnienia od p odatku

takich wynagrodzeń, które otrzymały na koszty służbowe, w;nny na żądanie udowodnić, jaką kwotę z tego wynagrodzenia uży­

ły na koszty, połączone z ich czynnościami słuźbowemi;

3) pominąwszy wypadek pod 2), należy wydatki służbowe tylko

wtedy obliczyć i potrącić, gdy wynagrodzenie służbowe, na podstawie zawartej umowy, mieści w sobie zarazem odszkodowanie

kosztów służbowy ch, bez wyraźnego określenia sumy na te koszty przeznaczonej;

4) narówni z kosztami służbowemi traktuje się i nie bierze się

w rachubę przy opodotkowaniu

a) dodatków funkcyjnych i reprezentacyjnych, przyznanych

osobom wojskowym i pracownikom państwowym;

b) ryczałtów na koszty podróży i diet lub remuneracji. wypła­

canych osobom pod a) wymienionym za podróże służbowe

i za zast ę pcze czynności służbowe, spełniane poza siedzibą

miejsca służbowe g o ;

c) ryczałtów na koszty podróży, diet i innych podobnych wynagrodzeń, przyznanych z kas publicznych tytułem odszkodowania ża speln ionie obow i ązków obywatelskich.

o d [i c z e n i a

p r z y u p o s a ż e n i a c h.

(do art: 20 ustawy).

§ 41. Osoby, pobierające uposażenia służbowe, emerytury i wyna§rodzenia za najemną pracę, mogą odliczyć od podlegającego podatkowi

4ochodu

J

N! 48.

Dziennik Ustaw Poz. 298.

1)

2)

taksę służbową,

stemple do kwitów, wkładki na cele emerytalne,

o ile do ponoszenia tego rodzaju wydatków są obowiązane na

mocy specjalnych ustaw;

św i adczeni a pon iesione za s ł użbod a wcę. których odszkodowanie

jest zawa rte we wzaje mnem ś wia dcze n i u służbod a wcy, za przy·

jęte czynno ś ci sł użbo we , n. p. o ś w ie t l en i e, potrzeby kance l aryj n e ~

m aterj a ły pom oc nicze, d osta rczo ne przez po mocnikó w prżemyslo ­

wy ch i ha ndl owych, św i ad czenia kelnerów na kupno pewnyc h

przedmiotów i t. p.

D o c hód z w sze l kich i n nyc h

żr óde ł.

(d o ust ępu 7 art. 3 ust awy)_

§ 42. Dochody z poszczególnych ź ródeł, omowIone wart. art. 15- 20

ustawy, nie wyczerpu j ą wszelkich rodzajów dochodów, które p odlegają

podatkowi.

Do tego rodzaju dochodów, nieobjętych wspomnianemi arty kuła m i ,

należą nieperjodyczne wpływy, n. p. korzyści , płynące ze sprzedaży i na bycia przed miotów maj ątkowych w celach spekulacyjnych, wynag rod zen ie,

otrzymy wane przez spad kobi e rców autora za odstąpienie na pewie n czas

korzysta nia z prawa autorskiego, premje (nagrody) za ut wory na ukow e,

lite rack ie, artystyczne i t. p.

Wlicze n ie do doc hodu k orzyś ci, pły n ą c ych ze s przed a ży i nabycia

przedmiotów maj ątkowych w ce lach spe kul acyjnych , uzasa dnione jest w wypadkach nabycia i sprzeda ż y, za równo m a j ątkó w nieruchornych (grunta.

domy), jak i majątków ruchomych (papiery wartościowe, prawo ekspJoatac1i

bogactw kopalnianych na cudzych gru ntach, udziały naftowe, dzieła sztuki,.

zabytki starożytne, rozmaite zbiory marek, numizmatów, porcelany i t. p.).

Dla uznania tych korzyści za dochód podległy podatkowi, niezbędnem jest

nietylko stwierdzenie faktu sprzedaży nabytego przedmiotu majątkowego,.

lecz również i dokonanie operacji w celach spekulacyjnych, t. j. w zamiarze

osiągnięcia korzyści drogą tych operacji, a nadto pod warunkiem, że wykonywanie tych operacji nie stanowi zajęcia zawodowego podatnika. W tym

ostatnim bowiem wypadku korzyści, płynące z interesów spekulacyjnych ,.

podlegają opodatkowaniu, jako dochód z przedsiębiorstwa handlowego.

Charakter spekulacyjny tranzakcji przy nabyciu i sprzedaży przedmiotów majątkowych ustala się według okoliczności, towarzyszących każdemu

poszczególnemu wypadkowi, w zależności od istoty tranzakcji, od czasu

trwania posiadania i korzystan ia z przedmiotu majątkowego do chwili sprzedaży, od właściwości korzystania i t. p.

Nabycie przeto przedmiotu w zamiarze korzystania z tego przedmiotu,

oraz sprzedaż tegoż wskutek zaszłych stosunków rodzinnych, służbowych

i innych podobnych okoliczności, nie jest w regule t r anzakcją o charakterze interesu spekulacyjnego. W równ ej m ierze nie ma charakteru interesu

spekulacyjnego sp rzedaż z zyskie m (korzystna sprzedaż) majątku niedawnootrzymanego w spad ku.

.

Obliczenie korz yści i strat z tra nzakcji s pe kul acyjnej n a leży uskutecznić przez zestawie ni e ot rzymanej za maj ą t ek ceny ni et ylko z c eną nabycia.

lecz również z wszystkie mi n ak ł adam i (in we st ycja mi) na ule pszenie i powię k szenie w artości maj ątk u.

Poniesione strat y z powodu ta kich tranza kcj i należy ró w nież przyją ć

w ra c h u bę przy obliczen iu og óln e go dochodLi podatn ika.

N2 48.

Szczególne

" Dziennik Ustaw Poz. 298.

postanowienia co do ustalenia

' o s ó b p r a w n y c h.

(do art. 21 ustawy).

§ 43. Opodatkowanie osób prawnych, zarówno

733 "

dochod u

obowiązanych, jak

i nie obowiązanych do publicznego składania rachunków, le cz prowadzą"cych

prawidłowe księgi handlowe, następuje na podstawie wyników ostatniego

zamknięcia

rachunkowego z ro ku operacyjnego, poprzedzająceg o rok

podatkowy.

Za podstawę ustalenia dochodu podl e gaj ąceg o podatkowi przyjmuje się

sporz ąd zone za miarodajny rok operacyj ny bila nse, rachunki zysków i strat.

rachunki zarządu oraz uchwały walnego zgromadzenia, dotyczące wspomn ianych rachunków i bilansów.

Podlegający opodatkowaniu dochód osób prawnych, wymienionych

wart. 21 u5tawy stanow ią

1) zy ski bilansowe, które w postaci dywidend, procentów od akcji ,

tantjem lub pod jakąkolwiekbądź n a zwą rozdziela się pomiędzy

członków, wspólników i udziało wców, z wyjątkiem niepodlegają­

cych specjalnemu podatkowi tantjem, wydzi e lonych dla czł on k ó w

rad nadzorczych, członkó w zarząd u , dyrektorów i innych praco wników; natomiast obojętną jest kwest ja, czy dywidenda została

wypłaconą, czy też dopisaną na dobro danej osoby;

2) sumy, przeznaczone z zysków bil ansowych na umorzenie długów

lub kapitału zakładowego, na rozszerzenie lub ulepszenie przed siębiorstwa, jak również na utworzenie wszelkiego rodzaju funduszów rezerwowych.

Za , przeznaczone na ulepszenie lub rozszerzenie przedsiębiorstwa

uważa się te sumy, które nie służą ani do pokrycia bieżących kosztów

przedsiębiorstwa. ani do utrzymania i dalszego prowadzenia ruchu przedsiębiorstwa w dotychczasowym rozmiarze, lecz które zostały wyłożone

na urządzenia i zakłady w celu osiągnięcia wyższego dochodu lub w celu

rozszerzenia rozmiaru ruchu przedsiębiorstwa.

Przy rozstrzyganiu kwestji, czy pewny fundusz rezerwowy utworzono

w myśl postanowień pod 2) niniejszego paragrafu, nie chodzi wcale o nazwę.

funduszu. Za fundusz rezerwowy uważa się wszelkie sumy nagromadzone

z nadwyżek bilansowych, "które w poszczególnym wypadku przedstawiają się

właściwie jako pomnożenie majątku.

Takiem pomnożeniem majątku są

również sumy, które z nadwyżek bilansowych przeznaczono na nadzwyczajne odpisania, przekraczające miarę prawidłowych odpisań (§ 16 nin. rozp.).

Z drugiej zaś strony nie stanowią dochodu te fundusze, które służą

tylko do pokrycia już istniejących zobowiązań, w szczególności fundusze,

odkładane przez towarzystwa ubezpieczeniowe na wypłatę sum ubezpieczeniowych, tudzież sumy odkładane przez towarzystwa na wzajemności oparte

na zwroty premji dla członków ubezpieczonych.

Sum, wydzielonych dla członków lub na zwroty kapitałów, albo spłaty'

długów, nie z nadwyżek bilansowych, lecz z funduszów, nagromadzonych

z zysków ubiegłych lat, n ie bierze się w rachubę przy ustalaniu dochodu

opodatkowaniu podlegającego.

Od sumy zysków bilansowych, obliczony ch w sposób wyżej podany

dla towarzystw obowiązanych do publicznego składania rachunków, a mają­

cych siedzibę na obszarze Rzeczyposp olitej, należy odliczyć 4 % kapitału

zakładowego, uwidocznionego w sprawozdaniu za ostatni rok operacyjny.

Za kapitał zakładowy uważa się kapitał akcyjny, udziałowy, wkładkowy

inne tym podobne kapitały.

Za kapitał zakładowy instytucji kredytowych, emitujących listy zastawne

I

\

\

Dziennik Ustaw. Poz. 298

.

N248 .

ł

lub obligacje i nie posiadających kapitału zakładowego, uznaje się dziesiątą

część wypuszonych w obieg przez te instytucje listów zastawnych i obligacji.

W sposób wyżej omówiony należy postępować przy ustalaniu dochodu

osób prawnych, których siedziba zarządu znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej, natomiast przy tych osobach prawnych, które na obszarze Rze·

czypospolitej nie mają siedziby zarządu, lecz w myśl ustępu 5 art. 1 ustawy

pod b) są obowiązane do opłacania podatku dochodowego, za dochód,

podlegający opodatkowaniu, uważa się tę część zysków bilansowych, obli·

czonych w. sposób wyżej wskazany, która przypada jedynie na dochody

z gruntów i budynków, znajdujących się na obszarze Rzeczypospolitej,

z majątków przywiązanych do tegoż obszaru fideikomisem lub ihnemi przepisami prawnemi, z wierzytelności zahipotekowanych na nieruchomościach,

położonych na obszarze Reczypospolitej lub z przedsiębiorstw na tymże

ob:szarze wykonywanych.

ROZDZIAŁ

III.

S t a w k i P o d a t k o w e.

(do art. 23 ustawy).

§ 44. Przypadającą od ogólnego dochodu

stawkę podatkową wyznacza się dla każdego podatnika według skali, ustanowionej wart. 23 ustawy.

Dla wszystkich podatników [(osoby fizyczne, prawne i spadki wakujące

(nieobjęte)], osiągających dochód ponad granicę minimum egzystencji,

aż do dochodu w sumie 500.000 mk., wyznacza ustawa podatek w stałych

stawkach.

Przy dochodzie osób prawnych, przekraczającym 500.000 mk., podatek

wynosi 125.000 m k. i, oprócz tego, 2.500 tnk. od każdych pełnych . 10.000

mk. ponad 500.000 m k.

O ile zaś chodzi o dochód osób fizycznych i spadkó w wakujących

(nieobjętych ), prze k rac z ający 500.000 mk. i nie przenoszący 5.000.000 mk.,

dolicza s ię do podatk u, o bliczonego w sposób p owy żs zy, nadto 1% do 10%

od całego podlegaj ą ce go podatkowi dochodu , zależn i e od wysokości te g oż

dochodu.

.

Przykłady

A.

Osoby f izyczne i spadki wakujące.

P od legając y

poda tkowi dochód ' . . . ' . 2.000.000 mk.

Obliczenie podatku

O d 500.000 mk. wynosi podatek

125.000 mk.

Od każd y ch na stęp ny c h p eł nych 10.000 mk.

375.000 mk.

po 2.500 mk., czyl i 2500 mk razy 150 =

Nadto od 2.000.000 mk. 6% . . . .

120.000 mk.

620.000 m k.

Razem p odate k .

B.

Osoby prawne.

Podlegaj ą cy

podat kowi dochód. . .

2.500.000 mk.

O bli czenie podatk u

Od 500.000 mk. podatek . . . . "

125.000 mk.

Od ka żdyc h następnyc h p e łn y ch 1O.OOOm k.

po 2.500 m k., czyli 2500 mk. razy 200 ,=

500.000 mk.

Razem podate k . .

625.000 mk.

Podatek n a l eż y je dn ak wym i erzać w taki sposób, aby z dochodu wyż­

szego stopnia, po potrąceniu podatku, na ten stopień przypadającego, nie

I

/

Dziennik Ustaw. Poz. 298

:z ostawało

nigdy mmej, niż zostaje z najwyższego dochodu , poprzedniegO'

stopnia, po potrąceniu podatku na ten ostatni stopień przypadającego.

O ile z dochodu ustalonego do wymiaru podatku, po potrąceniu przyoP adającej kwoty podatkowej, pozostanie mn iej , niż wynosi najwyższy do·chód wolny od podatku, wówczas należy poda tek wymierzyć i pobrać tylko

w wysokości nadwyżki dochodu ponad tę najni ż szą granicę .

Prz y kłady

1)

2)

Dochód podlegaj ąc y podatkowi. . . . . . . .

Od 100.200 mk. winien przypadać podatek . . .

Po p otrąceniu jednak tego podatku od p o dle gają c e go

podatkowi dochodu pozosta je (100.200 mk. - 12.485 mk.) dochód . . . . . . . . . .

Od najwyższego doc hodu poprzedniego stopnia,

t. j. od 100 000 mk. przypada podatek . . . .

a pon i ew aż po' potrąceniu tego podatku o d

podlegającego

podatkowi dochodu pozostaje

(100.000 mk. - 11.000 mk.) . . . . . .

przeto od dochodu 100.200 mk. wym ierzy ć na·

leży różnic ę między 100.200 mk. a 89.000 mk.

(100.200 m k. - 89.000 mk.) =. . . . . . .

zamiast 12.485 mk.

Doc hó d podlegający podatkowi w miejscowoś c i IV kI.

ustal ono na . . . . . . . . . . . . . .

Od 6.040 mk. przypada podatek . . . . . . .

CI ponieważ po potrąceniu tego po datku od dochodu pod l e gającego podatko wi (6.040 mk. - 78 mk.)

pozostaje . . . . . . . . . . . . .

przeto należy wymierzyć tylko tę nadwyżk ę po nad 6000 mk. t. j .

. . . . .

spe cjaln y pOdat e k o d

100.200 mk.

12.485 "

87.715

"

11.000

"

89.000

11.200

..

6.040

78

'0

"

5.962

40

n

t a n t jem.

(do art. 24 ustawy).

§ 45. Osoby, wymienione w art. 18 ustawy, opłac ają , oprócz podatku

d ochodowego, nadto specjalny podatek od tantjem, o ile

1) pojęcie tantjemy odpowiada wymog om § 37 nin . rozp.;

2) przyznana tantjema u jednego służbodllWCY przekracza 10.000 mk.

Specjalny podatek od tantjem wynosi 50% stawki, przypadają cej od

dochodu, według skali wart. 23 ustawy ustanowionej.

Gdy jedna i ta sama osoba pobiera tantjemy w kilku instytucjach lub

przeds iębiorstwach, wówczas specjalny podatek od tantjem oblicza się osob no od każdej tantjefl!Y, przekraczają cej 10.000 mk.

Przykład

Dochód podlegający opodatkowaniu. .

Podatek dochodowy. . . . . . . . ,

W dochodzie tym, oprócz dochodów z innych żródeł, mieszczą się tantjemy (art. 18

ustawy) przyznane podatnikowi w nast ę pu·

jących su mach

w instytucji A. . . .

"

B . ...

w przedsiębiorstwie C .

"

D.

100.000 mk.

11 .000 "

12.000

8.000

20.000

15.000

"

"

"

•

N248

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Dana instytucja lub przedsiębiorstwo winny

przeto obliczyć: i pobrać specjalny podatek od tantjem w następujących kwotach

od 12.COO mk. 50% z 276 mk. =

"

8.000 " nie opłaca się żadneg o

pod atk u . . . . .

od 20.000 mk. 50% z 820 mk.

"15.000,,

"

435" =

=

Zwyżki

138 mk.

410

217

"

"

"

50 fen .. .

z n i ż k i P o d a t k o w e.

(do art. 25 i 26 ustawy).

•

§ 46. Przy opodatkowaniu osó b fizycznxch należy uwzględnić, że'

w pewnych wypadkach, ściśle w ustawie określonych, wyznaczenie kwoty

podatkowej znajduje się w zależności nietylko od wysokości dochodu , lecz

równie'ż i od stosunków osobistych podatnika.

Ponieważ w tych stosunkach odgrywa ważną rolę ciężar utrzymywan ia

członków rodziny, przeto ustawa nakazuje siln iej opodat k owywać oso by,

wolne od tego ciężaru, natomiast przyznaje ulgi tym podatnikom, którzy

mają na utrzymaniu członków rodziny.

Przygodne zasilanie członka rodziny nie ma znaczenia utrzymywania,

go przez podatnika .

Członkowie rodziny, którzy, zgodnie z postanowieniami art. 11 ustawy"

rozporządzając własnemi dochodami, podlegają odrębnemu od głowy rodziny

opodatkowaniu, nie mogą być w regule uważani za będących na utrzymaniu podatnika.

Pytanie, kogo z członków rodziny, w wyżej podanem znaczeniu, moż­

na uważać za osoby, będące na utrzymaniu podatnika, powinno być rozstrzygnięte po stwierdzeniu odnośnych danych według ogólnych zasad

prawnych.

Prawo do ulgi na zasadach art. 26 ustawy przysługuje wyłącznie głowie '

rodziny.

W małżeństwach prawnie rozwiązanych lub rozłączonych wymienione'

prawo przysługuje obojgu małżonkom, stosownie do ilości znajdujących się

na ich utrzymaniu członków rodziny.

Dla stosowania przepisów art. art. 25 i 26 ustawy obojętne jest zu·

pełnie, gdzie mieszkają członkowie rodziny, czy razem z podatnikiem, 'czy

też oddzielnie od niego (w innem miejscu lub miejscowości).

Członkowie

rodziny.

do art. 27 usta wy).

§ 47.

Za członków rodziny uważa ustawa małżonkÓw, dzieci ślubne ,

nieślubne i przysposobione, krewnych męża i żony w Iinji wstępnej i zstęp­

nej, rodzeństwo męża i żony, oraz dzieci rodzeństwa tychże.

Postanowienia art. 25 ustawy w związku z postanowieniem art. 27 ustawy dozwala podatnikom nieżonatym lub niezamężnym korzystać również z ulg art. 26 ustawy, jeżeli na ich utrzymaniu znajdują się członkowie

rodziny, wymienieni wart. 27 ustawy, a pozostający z takimi podatnikam i

w analogicznych stosunkach pokrewieństwa.

N2 48

:z n i ż e n i e

Dziennik Ustaw.

, 737

Poz. 298.

podatk u z powodu

na d zwyczaj n yc h

n ości.

o k o I i c z-

(do art. 28 ustawy) . .

§ 48. Niezależnie od ulgi, przewidzianej wart. 26 ustawy,

może

inastąpić zniżenie podatku ze względu na .nadzwyczajne okoliczności, jakie

,-spotkały samego podatnika lub członków jego rodziny, zarówno tych, któ-,

ny są na utrzymaniu podatnika, jak i tych, których dochodami podatnik

,.r ozporządza.

/I

Dla przyznania ulgi na mocy art. 28 ustawy koniecznem jest, aby

1) dochód podatnika nie przenosił 36.000 mk,;

2) nadzwyczajne okoliczności, dające podatnikowi prawo do ulgi,

istotn ie os ła biały jego zdolność płatniczą;

3) wydatki, wywołane nadzwyczajnemi okolicznoś.ciami, z powodu

których może nastąpić przyznanie ulgi, były pokrywane z dochodów podatnika, członkowie zaś rodziny, których te okoliczności

spotkały, nie podlegały samoistnemu opodatkowaniu podatkiem

dochodowym.

Do nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w poprzednich

ustępach, zalicza się: powołanie do służby wojskowej; nadmierne

ciężary z powodu obarczenia liczną rodz iną, wyjątkowego obowiązku wspomagania niezamożnych członków rodziny; długotrwałą

chorobę; zadłużenie i inne szczególnie krytyczne okoliczności; następnie wydarzenia żywiołowe, jak pożar, powódź, gradobicie, klęs­

ki z powodu działań wojennych i t. p., których skutków nie uwzględ­

niono już przy ustalaniu wysokości dochodu.

W celu przyznania ulgi z art. 28 ustawy, Komisja szacunkowa

rozważa w każdym poszczególnym wypadku, jak dalece utraconą

została zdolność płatnicza, poczem, powziąwszy przekonanie o istotnem zmniejszeniu się zdolności płatniczej, stosownie zniża podatek, lecz najwyżej o trzy stopnie. Orzeczenie w tym względzie

wraz z uzasadnieniem, winno być wyrażone w protokule posiedzenia ' Komisji.

ROZDZIF\Ł

IV.

M i e j s c e o p o d a t k o w a n i a.

,( do art. 29 i 134 ustawy).

§ 49. O okręgu szacunkowym, w którym podatek dochodowy winien być wymierzony, w pierwszym rzędzie decyduje stała siedziba lub

miejsce zamieszkania określone ,§ 8 nin. rozp., albo, w braku tegoż, miejsce pobytu osoby, podlegającej opodatkowaniu w dniu 15 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy.

Osoby, zamieszkujące w dniu 15 grudnia w kilku okręga c h szacunko·

'wych, tudzież osoby, nie mające na obszarze RzeczypospolItej w dniu

15 grudnia an iSiedziby, ,ani miej sca zamieszkania, - ani pOD Ytu, podl egają opodatkowaniu w tym okręgu szacunkowym, w którym znajdują s ię źródła podległego podatkowi dochodu (art. 3 ustęp 1 - 7 ustawy).

Przyjmuje się przytem, że źró dła dochodu, wy mienione wart. 3 ustawy

pod 4) i 6), znajdują się w tym okręgu szacunkowym, W którym znajdują

się władze, urz ę d y, instytucje i towarzystw a , albo z amieszkują osoby, dokony wające, względnie zarządzające wy p/atę.

Jeżeli źród ła dochodów, podlegających opo da tkowaniu znajdują się

-w kilku okręgach szacunkowych, wówczas wymiar podatku dokony wa się

' w tym okręgu, z którego płynie większa część lub główny dochód podatnika.

Dziennik Ustaw. Poz. 298

N248

Przepisy niniejszego paragrafu stosuje się również przy opodatkowaniu osób, wymienionych w części drugiej art. 75 ustawy i w części pierwsze}

art. 84 ustawy.

Jeżeliby z odwołania podatnika albo z danych Komisji szacunkowej

wynik/o, że podatnikowi za jeden i ten sam rok podatkowy wymierzonopodatek równocześnie w dwu lub więcej okręgach szacunkowych. wówczas"

odnośne materjały i dane winny być przesłane, wraz z odpowiedniem doniesieniem, właściwej Jłz bie skarbowej, która rozstrzyga we własnym zakresie o miejscu opodatkowania, ,zgodnem z postanowieniami w poprzednich

ustępach wyłuszczonemi, albo też, o ile równoczesny wymiar nastąpił w okrę ­

gach szacunkowych, należących do kompetencji różnych Komisji- odwoław­

czych, wówczas Izba skarbowa przedstawia sprawę Ministerstwu Skarbu wra z

z odpowiednim wnioskiem.

Na wypadek zmiany miejsca zamieszkania po 15 grudnia roku , poprzedza jącego rok podatkowy, jednak przed uskutecznieniem wymiaru na nowy rok podatkowy, właśc iwą do wymiaru podatku jest zar4twno Ko misjaszacu nko wa dotychczasowego miejsca zamieszkania, jak i Komisja nowego miejsca zamieszkania.

Skoro przewodn i czący Komisji :!Zacunkowej dowie s ie, że podatni k

w czasie, w poprzednim ustępie oznaczonym, z jego okr ęgu szacunkowego

wyprowadził się lub do jego okręgu szacunkowego wprowad z ił się, wówczas powinien p orozumieć się z przewodniczącym Komisji szacunkowej

nowego, względnie dotychczasow ego m iejsca zamieszka nia podatnika, celem usta lenia właściw eg o okręgu szacunkowego dla odnośnego podatnika.

Przy wzajemnem porozumien iu si ę powinni p r z ewo dn i c zący Komisj i

szacunkowych przestrzegać zasad niżej wyłuszczon y ch. Wymiar podatku

następuje zawsze w o kręgu nowego miejsca zami eszkania

1) dla podatników, którzy do chwili zm iany m iejsca zamieszkania

nie złożyli jeszcze zezn a nia, lub jeże li zeznanie złożyli, o il e przewodniczący Komisji dawnego m iejsca zamiesz kania są dz i, że zeznania te wymagają przedstawień wątpliwości i wa żniej szych korespondencji z podatnikiem;

2) dla podatników, którzy życzą sobie być opodatkowani w nowem

miejscu zamieszkania, o ile wym iar podatku dla ni ch nie nastąpił

jeszcze w dotychczasowem miejscu zamieszkania.

,

Również i w innych wypadkach, niż pod 1) i 2) omó wi onych, można

przekaza ć wymiar podatku Komisji szacunkowej nowego miejsca zamieszkania, jeżeli to w danym wypadku okaże się wskazanem na podstawie szczególnych okolicznoś ci, uzasadniających prawidłowe uskutecznienie wymiaru.

W żadnym wypadku nie można przystąpić do wymiaru w nowem

miejscu zamieszka nia, zanim odnośni przewodniczą cy Komisj i szacunko wych, przez wzajemne porozumienie się, nie ustalą, że podatnik w dawne m

miejscu zamieszkania nie będzie opodatkowany.

O ile o miejscu opodatkowania decyduje miejsce pobytu podatnika"

wówczas przy zm ian ie miejsca pob ytu należy . stosować analogiczne wskazówki. odnoszące się do zm iany miejsca zam ieszka nia.

Pob yt podatnika w zakł adzi e dla o bł ąkanych lub innym zakładzie­

leczniczy m, poz bawienie czasowej wolności wskutek kary aresztu oraz czasowa nieobecność w miejscu zamieszkania , z innych powodów nie wpływa

sama przez s ię na zmianę miejsca opodatkowania.

W razie przeniesienia uznaje się nowe miejs ce przeznaczenia za siedzib ę służbową od tego terminu, od którego przeniesiony objął czynnoś ci

służbowe w nowem miejscu przezna czenia.

Czas owe przydzielenie osóbwojskowy ch l ich miejsca garnizonowego uznaje się za równorzę dne z prze~

ni es ieniem, jeżeli to przydzielenie zostało z góry postanowione na prze··

ciąg czasu, dłuższy niż 6 miesięcy.

Dziennik Ustaw. Poz. 298 ..

cZĘŚĆ

II.

Nadzór nad stosowaniem ustawy i organa wymierzające podatek.

Czynności wstępne do wymiaru. . Zeznania.

ROZDZIF\Ł

Na d zó r

nad

I.

sto s o wa n ie m u st a wy

j ą c e P o d a t e k.j

o r g a n a w y m i e r z a-

(do art. 30 i 136 ustawy).

§ 50. Naczelny nadzór nad załatwianiem spraw podatku dochodowego i podatku majątkowego, oraz piecza nad ścisłe m i jednolitem wykonywaniem przepisów tudzież rozstrzyganie kwestji spornych co do stosowania

tych przepisów należy do Ministra Skarbu.

Ogólny zarząd sprawami podatku dochodowego i podatku maoraz nadzór nad stosowaniem i wykonywaniem przepisów ustawy

i wydanych do niej rozporządzeń w okręgach Izb skarbowych należy do

Dyrektorów Izb ska rbowych.

W razie wą tpliwości co do wykładni i stosowania postanowień ustawy

oraz przepisów zawartych w rozporządzenia c h, Dyrektorzy Izb skarbowych

zwracaj ą się o w yjaśnienie lub rozstrzygnięcie do Ministra Skarbu .

Dyrektorzy Izb skarbowych w szczególności mają nadzór

1) nad tworzeniem Komisji szacunkowych,

2) nad czynnościami podległych władz skarbowych i Naczelników

Urzędów skarbowych w przedmiocie ewidencji osób, podlegają­

cych podatkowi dochodowemu i majątkowemu, oraz źródeł dochodowych i przedmiotów majlltkowych, należących do podatników,

3) nad czynnościami wymiarowemi, a w szczególności nad ustala·

niem docho.u i oszacowaniem wartości majątku,

4) nad wpłacaniem tych podatków i nad ich ściąganiem,

5 ) nad prowadzeniem biurowości, dotyczącej tych podatków.

§ 51.

jątkowego,

§ 52.

1)

2)

3)

4)

5)

II)

Do Izb skarbowych należy

określenie miejscowości, w których winny być złożone wykazy

wymienione wart. art. 45-47 ustawy;

dostarczenie przewodniczącym Komisji szacunkowych potrzebnych

druków formularzy do podatku dochodowego i podatku majątkowego;

zaopatrzenie Kas skarbowych w formularze i w księgi rachunko·

we do tych pod atków;

p rzygotowywanie s pra w na posi e dzen ia Komi sji odwoławczych,

p ro wadzen ie b i urowości tych Komisji i wyko nZ'l nie ich de cy zj i;

o kreślenie właściwego miejsca opodatkowania ty ch osó b z pośród podatników, który m w obrębie , Izby skarbowej wym i<!rz.ono

po datek równocześnie w kilku okręgach szacunkowych, o raz

przedstawianie do decyzji Ministerstwa Skarbu wniosków w tym

przedm iocie co do spraw, o b Ejmując y ch równocześnie okrę gi

szacu nkowe, położo n e w o b rę b ie kii ku Iz b skarbowych;

przedstawianie do decyzji Ministe rstwa Skarbu 'NSlyStkich s praw

jemu w yraź n i e zas trz e ż ony c h .

Dziennik Ustaw Poz 298.

N!! 48

o r g a n a w y m i e r z a j ą c e p o d a t e k.

(do art. 31 i 135 ustawy).

§ 53. Celem ustalenia ' dochodu, oszacowania majątku i wyznaczenia

stawki podatku dochodowego oraz podatku majątkowego powołuje się

w pierwszej instancji Komisje szacunkowe, a w drugiej instancji-Komisje

odwoławq'e.

Dla przygotowania spraw mogą Komisje wyłaniać potrzebną ilość podkomisji.

§ 54. Izby skarbowe ustalają w pierwszej instancji podlegający podatkowi zysk wszystkich towarzystw i zakładów obowiązanych do publicznego

s kładania rachunków oraz uskuteczniają wym iar podatku tym towarzystwom

'

,

i zakładom .

Właściwość Izb skarbowych w tym względzie określa się

a) cq do towarzystw i zakładów krajowych-wed/u g siedziby g/ów·

nego zarządu po m ie nionego rodzaju towarzystw i z akł adów,

b) co do. towarzystw i zakładów z a gr a nicznych - wed łu g postanowień

§ 49 nin. rozp., dotyczących miejsca opodatkowania.

K o m i s j e s z a c u n k o w e.

,( do art. 32 i art. 135 ustawy).

§ 55. Ilość Komisji szacunk;owych, ich mIejsce urzędowania oraz obszar działalności zostaną określone osobne m rozporządzeniem.

K o m i s j e o d w o / a w c z e.

·(do art. 35 i 136 ustawy). '

§ 56. Komisje odwoławcze powołuje się przy każdej Izbie skarbowej.

W siedzibie tej Izb'y odbywają się posiedzenia Komisji.

Zakres działalności Komisji odwoławczych rozciąga się na obszar podiegający kompetencji Izby skarbowej.

o r g a n i z a c jaK o m i s j i s z a c u n k o w Y c h i o d w o ł a w c z y c h.

{do art. art. 33-35 i 37-39 ustawy).

Członków Komisji z pośród płatników podatku dochodowego

zastępców należy wybrać I mianować w takim czasie, aby mogli

przystąpić do sprawowania swych czynnoścI od 1 stycznia tego roku, od

którego rozpoczyna się ich trzechletni okres urzędowania.

Wybory i mianowania członków Komisji na pierwszy okres, który

up ły wa z końcem ro ku 1923, należy uskutecznić n ajpóźniej do 1 lipca

§ 57.

i

ich

1921 r.

Wybory i mianowan ia należy przeprowadzić w te n sposób, aby istniejące w każdym okręgu szacunkowym główne źródła dochodu, o ile m oż ­

ności, były równomiernie ,reprezentowane przez przedstawicieli

różnych

kategorj i dochodów, podlegających podatkowi dochodowemu, przedewszystkiem z p,oś ród tych, którzy mieszkają stale w okręgu Komisji.

§ 58, Przewodniczący Komisji m a ją zapoczątkować twoizenie Komisj

o raz cz u wać nad ich naleźytym składem i kompletem.

W tym celu Dyrektorzy Izb ska rbowych. względnie Naczelnicy Urzę­

dów ska rbowych mają w szcze gólności wezwać piśmiennie właściwe insty-

,

·.~

N!! 48.

.-- .~~~~~~~--

741

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

tucje do przeprowCldzenia wyborów wymaganej . ilości cz'łonków Komisji

odwola W' czych, wzgl ę dnie szacunkowyc h i Ziol s t~pców członków, wyzniolczając

tym instytucjom odpo wied ni te rmin do dokonania wyborów, aby po doko·

niolniu wyborów n astą piły nie zw ł ocz lli e mianowania reszty c złonków Komisji i ich zastępców przez Dyrektora właściwej Izby skarbowej, względnie

Ministra Skarbu w myśl art. 33 i 35 ustawy.

§ 59.· Orga na wy ko nawcz e insty t ucji, powołanych do wyboru człon­

ków i zastępców członków Komisji, obo wiąza ne s ą k omunikować bezzwłocz ·

nie o wybranych osob ach p rzew odniczą cym właści w ych Komisji. O oso ·

b ach wy bra nych na c z ło nków i zastępców czło nk ów Komisji sZiol cunkowej

mają · przewodnicząc y Kom isji szac un kowych z awiadomić odno ś ne90 Dyrekt ora Izby skarbo wej . W p ow y ższyc h zawiadom ieniach należy podliĆ

im i ę, nilzwisko, zawód wzg lę d "lie zatru dnie nię o raz m iej sce zamieszkania

(do kład ny adres) każd eg o z wybranych.

§ 60. Jeże li w skła d Komisji wybrano 0so by nie odpowiadające warunkom, przewi4Z1anym wart. ar t. 33, 35, 37 i ~ ustawy, WÓWCZiolS przewo d niczq cy Kom isji zwrac a s ię do właściwych ins Lytucji z żą dan iem wyboru

nowych c z łonków lu b z a stępców w miejsce niewłaściwie wybranych.

§ il. Gdyby wybór członków i Z istępców c złon kó w Komisji nie zodokoflany w terminie w y zn aczonym, wówczas uzupeł n i enie s kła du Komisji następuje drogą zamianowania.

Br ak u j ących z wyboru członków i zastępców c złon k ów Komisji sz a·

c unkowych mianuje Dyrektor ILby Skarbowej, a takich ż e członków i zastęp ców

członk ów K omisji odwoławczych-Min i ster Ska rłJu na wniosek

stał

wła ś ciwy ch prze w odn iczą c ych .

§i2

"Osoby, w yb riolne lub za~i a nowiolne na czł~nków, względnie za ·

b ez dostatecznych powodó w uchylać

•

stępców człon k ó w Kom isji, nie mogą

się o d pełnien ia swych o D owiązków .

§ 63. W r azie ró wno czesn ego wyboru na c zło nka Komisji szacunkowej i odwoławczej, wybrany obow ią zany jest oświadczyć instytucji wybie·

. r a j ą cej, do jakiej Komisji wybór przyjm uje.

W t akim wypadku n ale ż y dokonać nowych wyborów n a czl onka tej

Ko misji, w której wybrany nie życzy sobie uczestniczyć. To samo o bowi ą ­

zuje i zastępców cz łon k ów Ko misj i.

§ 64 J eże l i w c i ągu urzę do\Un i a którykolwiek z czło nków K om isji

utraci możnośĆ pełnien i a sw ych obo " iązków, wówczas po wini en zło,żyć

o tem piśrT'ienne o świ adczenie przewodniczą c emu właściwej Komisji, z podanie m okolicznośc i uzasadniających ustlipienie_

§ i 5_ W wypadku prz ewidzianym w § 64 nin. rozp. prze wo dniczący

Kom isji powołuje w miejsce us tęp ującego jego z ast~pcę .

Gd yby i z . st~pca członka Komisji nie móg ł pr i yjmować udziału

w praca ch Kom isji, wówcza s przewodniczi'lcy przedsi~biorą środki ce lem

d o konanill uz upełniają ce g o w ybo ru lub zamianowaniZ! .

Uzupe ł n i enie k om pl et u nast~puje TÓ II' nież wtedy, gdy członek lu b zastępca członka KomiSj i straci pra wo obieralności lub przesianie być platni k iem podatk u dochodowego w o kr~gu d anej Komisji (śm ierć , wyprow adzenie si~ i t. p.).

"

Czł onek Komisj i. obejmujący opróżnione stan owi sko, pe łni obotylko do końc a okr~su urz~dowllln ia swe go 'poprzednika.

§ 66.

w iąz ki

§ 67. Czło n kowie Kom isji , którzy ust ~p uj ą z ·powodu

okre.su 'urz~dow a n i., mo g ą b yć pon ownie wybran i.

upływu

ich

§ 68.

członków

N248.

Dziennni Ustaw. Poz. 298.

Przewodniczący Komisji utrzymują w ścisłej ewidencji skład

i zastępców członków zarówno wybranych, jak i mianowych.

Obowiązki

i prawa

przewodniczących

oraz

członków

Komisji.

(do art. art. 36, 40 - 44 ustawy).

Przewodniczący zwołują Komisje w miarę potrzeby.

Zwołan i e' następuje przez zaproszenie każdego członka, względnie

zastępcy pod adresem, wskazanym w aktach, dotyczących składu Ko-

§ 69.

jego

misji, z oznac zeniem dnia, godz iny i miejsca posiedzenia oraz z podaniem

porządkLi dz iennego, w którym sprawy różnorodne wymienia się oddzielnie, sprawy zaś jednorodne co do treści łączy się w jeden punkt.

Członkom Komisji, mieszkającym w tej samej miejscowości, w której

ma się odbyć posiedzenie, zafJiadomienia wysyła s i ę w takim czasie, aby

zostały doręczone ile możności na trzy dni przed wyznaczonym terminem

posiedzenia .

Zawiadomienia zaś członków Komisji, mających miejsce zamieszkania

poza si e dzibą Komisji, należy wysłać również w takim czasie, aby zostały

doręczone ile możności na tydzień przed posiedzeniem .

'

§ 70. . Członkowie Komisji zaproszeni na posiedzenie są obowiązani

przybyć punktualnie, lub bezzwłocznie po otrzymaniu zaproszenia usprawiedliwić wobec przewodnicZącego niemożność przybycia.

.

Przewodniczący, o ile pozostało dość czasu, wysyła zaproszenie zastępcy tego czł9nka, który u przedził o swojej nieobecności.

§ 71. Zastępcy, zaproszeni w miejsce członków,

cach Komisji z głosem stanowczym.

biorą udział

w pra-

§ 72. Przed otwarciem posiedzenia przewodniczący przedewszystkiem

ustala ilość przybyłych' członków, sprawdza . czy zawiadomienia o posiedzeniu zostały doręczone wszystkim członkom i decyduje o ważności p0siedzenia.

Posiedzenie jest ważne, jeżeli oprócz przewodniczącego jest obecną

połowa ogólnej ilości członków.

§ 73. Jeżeli pierwsze posiedzenie nie mogło się odbyć skutkiem niedostatecznej liczby obecnych, wówczas sporządza się o tem krótki protokół, który podpisuje przewodniczący i -którykolwiek z przybyłych na posiedzenie członków Kom isji ,

Przy zwołaniu następnie drugiego posiedzenia z tym samym porząd­

kiem dziennym, przewodniczący uprzedza członków Komisji w wysyłanych

im powtórnych zawiadomieniach , że w myśl części trzeciej art. 40 ustawy,

to drugie posiedzenie będzie ważne bez względu na ilość obecnych

członkó w.

§ 74.

W razie nieprzybycia na drugie posiedzenie przynajmniej dwóch

członków, przewodniczący za.prasza do udziału w posiedzeniu z prawami

członków dwie osoby z pomiędzy płatników podatku dochodowego.

§ 75. Czynnościami Komisji kieruje przewodniczący, wykonuje uchwaKo m isji i d'est odpowiedZIalny za należyte stosowanie ustawy.

Przewo niczą c y mi~dly inne mi: zagaja i zamyka posiedzenia Komisji,

przedstawia do rozważania i ro zstrzygnięcia sprawy wniesione na porządek

dzienny, 1prowadzi obrady, poddaje wniosk i pod głosowanie i t. d.

W 'ni eobecności przewodniclc!l cego, wszystkie jego czynności sprawuje

jego zastępca, który ponosi odpOWIedzialność za przewodnictwo.

ły

N!! 48

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Obrady Komisji toczą się ustnie ~ są tajne.

W razie wyłonienia się w toku obrad kllku wniosków w jednym i tym

samym przedmiocie, przewodniczący decyduje o kolejności głosowania nad

niemi, kierując się zasadą, że należy najpierw poddać pod glosowanie wniosek, który jest najkorzystniejszy dla interesów Skarbu.

Ten wniosek zostaje przyjęty i uważa się za uchwalony przez Komisję,

który otrzyma bezwzgl~dną większość głosów obecnych członków.

Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu, rozstrzyga jedynie

w razie równości głosów.

Jeżeli przy głosowaniu nad wnioskami o wysokości pewnej cyfry nie

można osiągnąć ani bezwzgl~dnej większości, ani równości głosów obecnych

<:złonków, wówczas ntlleży doliczać glosy za cyfrą naj niekorzystniejszą dla

podtltnika tak długo do głosów za cyfrą najbliższą dla podatnika korz ) stniejszą, aż okaże się większość lub równość głosów obecnych członków.

Komisji nie mogą zabierać głosu w wypadkach

i rozstrzygania opodtltkowania ich samych, tudzież osób, do

których pozostają w stosunku mtlłżeńskim albo w stosunku pokrewieństwa

lub powinowactwa w linji wstępnej albo zstępnej lub do trzeciego stopnia

w linji bocznej, albo wreszcie w stosunku służbowym. Przed rozpoczęciem

obrad w takich wyptldkach, opuszcza dotyczący członek miejsce obrad aż

do chwili powzięcia uchwały.

Członek Komisji, będący jawnym lub cichym wspólnikiem albo pe/nomocnikiem podatnika lub jego opiekunem, kuratorem, doradcą prawnym

i t. p., nie może również być obecnym ani przy rozważaniu wysokości dochodu, względnie zysku lub wartości majątku, ani przy glosowaniu ntld

opodatkowaniem takiego podatnika.

Przewodniczący w wypadkach, wymienionych w niniejszym paragrafie,

oddaje zawsze kierownictwo swemu zastępcy albo jednemu z członków,

wybranemu przez Komisję.

§ 76.

Członkowie

rozważania

'§ 77. Gdy przewodniczący Komisji szacunkowej nie zgadza się

z UChWllłą Komisji, wtedy wstrzylT'uje wykonanie uchwały i wraz ze swym

umotywowanym wnioskiem przedsttlwia sprawę do decyzji Komisji odwoławczej

§ 78. Z każdego posiedzenia Komisji winien być sporządzony zwięzły

protOkół, obejmujący przedmioty wniesione pod obrady oraz zapaułe

uchwały bez prl(' biegu obrad.

W przedmiotach Większej wagi w protokóle przytoczyć należy również

podstawy, na których się opiera uchwała Komisji.

W protokóle zamieszcza się oświadczenia tych członków, nie zgadztljących si~ z decyzją Komisji, którzy tego zażądają.

Do prowaazenia protokółów na posiedzeniach Komisji wyznacza przewodniczący sekretarza z grona podwładnych mu urzędników.

Protokół winien być podpisany przez przewodniczącego i przynajmniej

dwóch przy obradach obecnych członków.

§ 79.

Przewodniczący,

jak również wszyscy

członkowie

Komisji i za·

stępcy członków Komisji są obowi~ztlni przy wykonywaniu swych czynności

postępować bezstronnie bez względu na osobę, według najlepszej wiedzy

i sumie nia, oraz zachować w najściślejszej tajemnicy w'5zystko to, o czem

dowiedzą się

pOdCZllS obrad w ogólności, a w szczególności o stosunktlch

majtttkowych i dochodowych podatników.

~

§ BO. Od członków i ZllStE:pców członków Komisji, którzy nie są urz~d·

nikami państwowymi, przewodnicziłcy odbiera na wstępie ich urz~dowtlfli21

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N!! 48.

uroczyste ślubowanie przez podanie ręki, że przy ob radach Komisj i będą.

postępować bezstronnie bez względu na osobę, według najlepszej wiedzy

i sumie ni a i zachowaj ą w najściślejsLej tajemni cy wszystko to, o czem się,

dowiedzą podczas obrad w o g ólności, a w szczególności o stosunkach ma ·

j ą tkowych i dochodow ych podatników.

Przed odebraniem ślLibowania p rzewodniczący o bo w iązany jest zwrócić

uwagę członków i zastępców członków Komisji na postanowienia karne • .

zawarte wart. 100 ust awy.

Imiona i nazwi s ka osób, które złożyły ślubowanie, uwidacznia się

w proto kóle odnośnego posiedzenia.

§ 81. Członk o m i zastępcom członków Komisji, którzy nie są urzęd ni ­

kam i państw o wymi, zwraca s i ę koszty podróży z miejsca zamieszkania na

posiedzenia Komisji i i powrotem, or az wypłaca się diety, jako wynagrodzenie Za st ratę cza su, spowodowaną udziałem w posiedzeniach Ko misji.

Koszty podróży zwrac a s ię tylko wówczas, gdy odległość od miejsca zamieszkania członka lub za stępcy członka Komi sj i do miejsca urzędowa n ia

Komisji wynosi więcej. niż dwa kilometry.

Koszty podróży zwraca się w wysokośCi n ie prze krac zają c ej

1) przy podróży kol'eją

cen y biletu II kI. w pociągu osobowym ;.

2) "

statkiem wodnym

"

"

I " na statku;

3)"

"

kołowej,

od by tej

karetk ą ,

dyliż an-

s:::m, o mnib usem,

tramwajem i t. p.

"

"

I " w karetce,

dyl iż ansie ,

omnibu sie i t. p. albo

ceny po bieranej od każ­

d eg o z jadących w jednakowej kwocie;

kołowej, odbytej ce ny taryfowej, obowiązu ją c ej w danym

4) "

"

w inny sposób, je- powiecie dla podwód, dostarczanych

żeli na danej odle- w razie pod r óży służbowych funkcj on ar-·

głoś ci niema wyju szom pClństwowym.

żej wymi enionych

zbiorowych środków p ,- zewo zo·

.

wych,

Cenami po d 3 i 4 należ y s i ę równ ież k ie rować przy o k reśleniu podle ·

gających zwrotowi kosztó w dojazdu z d worca i do dworca kolejowego ,

wzgl~dnie z przystan i i d o przystani.

Diety przyzn aje się w t a kiej sam e j wysokości, jak funkcj onarjuszom

państwo wym, zaliczonym do VII stopnia płacy.

ROZDZIF\ Ł

li.

C z y n n o ś c i w s t ę P n e d o w y m i a r u.

(do art. a rt. 45 - 49 ustawy).

§ 82. Corocznie przed 1 pażdziernika roku , poprz edzającelo rok po··

datkowy, Izby s karbowe, n a wnioski prze w odniczących Komisji szacu nk o wych, ok reślają, w jakich miej s co w ościach na na dchodzący rok podatkowy

osoby, wy mie nione wart. art. 45 -- 47 ustawy, są o bowiązane składać wy ·

kazy hmi ~.rtyk u ł a mi wymagane.

.

Powyższe wni o ski winn y być przedsta wi a ne naj p óżni ej do 15 wrześniCl

i co do każdej projektowanej miejscowości poparte danemi , wykazuj ącemi

1) nazw~ miejscowości

\ N2 48. ·

2)

3)

4)

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

ilość mieszkańców;

ilość zakładów handlowych

745

i przemysłowych;

ilość zabudowanych posiadłości nieruchomych z podaniem osobno

ilości po , iadłości całkowicie

lub czę ś ciowo za czynszem odnajmowanych;

.

5) ilość posiadaczy mie sz kań, zamieszkałych we własnych domach;

6) ilość posiadaczy mies 2ka ń, zamieszkałych w cudzych domach ;

oraz w przybliż en iu ;

.

7) ilość osób, stanowi ą cych głowy rodziny i

8) ilość osób, otrzymu jących uposaże r: ia służbow e, emerytury i wsze lkiego rodzaju wyn agrodzenia w p ieniądzach lub w nat urze, a to

oddzielnie za służ b~ pa ństwową i sam orzą dową i o dd zielnie za

słu ż bę innego rodzaju.

Ró w nocze śnie do wniosków dołą c z a się wykaz ilości niezużytych i znajdu j ących si ę w rozporzą dżeni u przewodniczących formularzy druków.

W e wnioskach, przed staw ianych w myśl § 82 nin. rozp., należy

przedewszyst kiem miejscowości o znac zniejszej iloś ci mies zkań­

ców, oraz s kupienia ludności o wybit ni ej szy m charakterze handlowym lub

:p rzem ysłowym , nas tępn ie zaś miejsc ow ości ze znaczniejszą stosunkowo

liczbą odnaj mowa nyc h za czynszem mieszkań i pomie s zcze ń.

§ 83.

uwzgl ę dn ić

§ 84. Po okr e śleniu miejscowości w try bie, wskazany m w §§ 82 i 83

nin. rozp ., Izby skarbowe ni ezw łocznie kom u nikują o postanowie n iach swych

w tym względzie w ł aściwym prze wodni c z ącym Kom isj i szacunkowych i równoc ześ n i e, k ieru jąc się d ane mi, zawartemi we wnioskach prze wodniczący c h,

zam awiają pot rzebną Ilość fo rm u larzy d ruków, z za znaczeniem w zamówieniu, ż e formularze winny by ć wygoto wan e i do starczon e w termi nie miesięcz­

nym od da t y zamówienia.

§ 85. B ez z wło c znie p o o trzymaniu pot rzebnych form ula rzy, Izby SKarbowe n ajpóżniej do 15 listopada za o p atruj ą poszczególnych przew o d niczą ­

·cych w odpowiednią ilość formularzy z poleceniem o bwieszcze nia lub rozesł ania tychże s toso wnie do ich przeznaczenia odnośnym osobom, wła­

dzom , u rzędom, in sty tu cjom i przedsiębior st wom.

Odp owie dnie fo rmu larze przewodni cz ą cy Komi sj i sza cunkowej rozsyłają

w swy ch okręgach albo be z po średn io właścic iel om , wzg lęd n ie d z ie rż awcom

lub r z ąd c om do mów, alb o za poś rednictwem samorządów gmin miejskich

i wi ejskich , celem dorf1czenia lokato rom i gło wom rod ziny.

Dla udog odnienia osobom interesowan ym, zgłas zaj ą cym się po formularze, przewodn i cząc y Komisji po s y ł a ją p e w ną iloś ć odpowied nich formularzy sam orzą d om g mi n rP.iejskich i wi ejskich, kasom państwowym i innym

instyt Lcj om i urz ędo m p o porozumieniu się z niemi.

§ 86.

Rozesłan ie formu larzy winn o . być uskuteczn ione przez przewodKomisji szacunkowych przed 15 g rud ni a roku, poprzedziijąceg o

rok po dat kowy.

niczą cych

§ 87. Miejscowości, określone w myśl § 82 n in. rozp. i dokonanie ro zesła nia formularzy prz e wodnic ząc y Ko misji szacunkowych p o dają do ogóln ej wi a do mości, n ajpó źni ej do 15 grudnia, pu blicznem obwieszczeniem

wydr ukowanem w m iejsco wych pism ach , oraz roz lepione m w odnośnych

miej sc owo ściac h na słupa ch , n a ro ż nikach i innych widoczny ch miejscach . Tem sam e m obwieszczen iem przewodniczący Komisji sza cunkowych w zywają lokatorów, głowy rodziny, wł aś cicieli domów, władze,

urzę d y, instytucje p ub liczn e i prywa tne towarzystwa, p rzedsię biorstw a oraz

wszelkiego rodzaju pracodawców do s k ładania wymaganych wykazów w ter-

,

Dziennik Ustaw. Poz.

298.

N!~ 48.,

minie przepisanym ustawą właściwym Komisjom szacunkowym, względnie

urzędom skarbowym.

W obwieszczeniach tych należy zwrócić uwagę na skutki prawne z po·

wodu niez/ożenia wykazów i zarazem zaznaczyć, że interesowane osoby

winny same zatroszczyć się o odbiór formularzy, które w razie potrzeby

mogą być otrzymane bezpłatnie we właściwych urzędach skarbowych, ka·

sach państwowych i innych wyznaczonych w obwieszczeniu miejscach.

§ 88. W miejscowościach, które określiła w myśl § 82 nin. rozp. wła­

Izba skarbowa, każdy, kto zajmuje mieszkanie (lokator), jest obowią ­

zany corocznie najpóźniej do 1 stycznia dostarczy ć właścicielom domów

lub ich zastępcom (dzierżawcom lub zarządzającym niemi), za potwierdzeniem odbioru, według przepisanego wzoru, wykazy osób, zamieszkałych

w dniu 15 grudnia w jego mieszkaniu i mających samoistny dochód bez

względu na to, w jakiej wysokości te osoby otrzymują dochód.

ściwa

W wykazach, wymaganych przepisami § 88 nin. rozp., należy

osoby zami'eszkałe w mieszkaniach w dniu 15 grudnia.

Wykazy winny obejmować posiadaczy mieszkań, członków ich rodzin~

mających samoistny dochód, oraz osoby, które, znajdując się w stosunku

służbowym do posiadaczy mieszkań, u . nich zamieszkują, jak np. guwernantki, bony, sekretarze osobiści, subjekci, służba domowa (kucharki, lokaje) i t. p., wreszcie sublokatorów, odnajmujących pokoje lub części

mieszkania.

Do wykazów winny być wpisane również i te osoby, które przypadkowo lub chwilowo były nieobecne w mieszkaniu w dniu 15 grudnia, lecz

pozostawiły pomieszczenia do dalszego swego użytku.

Do liczby zamieszkałych nie należą osoby przypadkowo VI tym ter.Il1i nie przebywające, a mające miejsce zamieszkania w innych miejscowościach .

oraz osoby odnajmujące pomieszczenia nie w celu zamieszkania, lecz dla

spełniania czynności służbowych lub zawodowych (np. pomieszczenia wynajęte przez lekarzy, adwokatów, ajentów handlowych i t. p. dla przyjęć

chorych, klijentów, interesantów).

§ 90. Utrzymujący hotele, pokoje umeblowane, pensjonaty, gospody~

domy zajezdne, oraz inne zakłady, przeznaczone do wynajęcia pomieszczeń.

na zamieszkania, jak zakłady lecznicze, sanatorja i t. p., wciągają do wykazów tylko te zamieszkałe w ich zakładach osoby, które, odnajmując pomieszczenia na miesiące lub chociażby na doby, zamieszkują dłużej, jak

dwa miesiące. Wymienione osoby włącza się do wykazów również i w tym

wypadku, gdy były nieobecne w dniu 15 grudnia, lecz odnajęte pomiesz-·

czenia zatrzymały nadal dla siebie.

§ 89.

umieścić .tylko

§ 91.

W terminie wyznaczonym wart. 45 ustawy posiadacze mieszwykazy, wymienione w § 88 nin. rozp., właścicielom domów,

lub ich zastępcom, · od których otrzymują potwierdzenie od-

kań składają

dzierżawcom

bioru.

§ 92.

W tych samych miejscowościach, które w myśl § 82 nin. rozp.

określiła właściwa władza skarbowa, głowy rocJ.ziny zarówno zajmujące (lokatorzy), jak i odnajmujące (sublokatorzy) mieszkania, a obowiązane do

opłaty podatku dochodowego, winny do 1 stycznia złożyć właścicielom do '

mów, dzierżawcom lub ich zastępcom, albo właściwej władzy skarbowej,.

za potwierdzeniem odbioru, na przepisanym formularzu wykaz wszystkich

będących w dniu 15 grudnia na ich utrzymaniu członków rodziny bez

względu na miejsce zamieszkania lub pobytu tych członków.

.

Wykazy te można przesłać właściwej Komisji szacunkowej również

pocztą.

.

N!! 48.

§ 93.

Dziennik Ustav..Poz. 298.

Właściciele domów,

747

w któr'ych znajduje się kilka, albo i więcej

mieszkań , układają otrzymane wykazy albo w porządku kolejnym według ' numerów mieszkań , o ile mieszkania w ich domach są ponumero ·

wane. albo w porządku alfabetycznym według nazwisk osób obowiąza­

nych do złożenia wykazów, o ile mieszkania nie posiadają numerów, a to

co do każdej posiadłości domowej oddzielnie .

"

Do ułożonych w ten sposób wykazpw wła ś ciciele domów. względnie

ich zastępcy lub dzierżawcy. o ile zajmują pomieszczenia we własnym

domu, ~ołączają , wykaz zamieszkałych w ich mieszkaniu osób, a o ile . zarazem stanowią głowy rodziny, dołącz a ją również i wykaz b ę dących na

ich utrzymaniu członków rod.ziny, poczem n a j pó źnie j do 15 stycznia roku

podatkowego składają wykazy, za potwie rd zeniem odbioru, do właściwej

Komisji szacunkowej .

Właściciele domów (dzierżawcy lub zast ę pcy) mogą przesyłać wykazy

do właściwej Komisji szacunkowej równieź za pośrednictwem poczty.

§ 94.

Równocześnie z wykazami, złożone mi przez lokatorów, oraz

głowy rodziny, właściciele domów lub

posiadłości budynkowych

(dzierżawcy lub zastępcy) są obowiązani dos t arczyć (za potwierdzeniem

odbioru), właściwej władzy skarbowej na przepisanym formularzu imienne listy osób, które w dniu 15 grudnia zajmowały w ich posiadłoś ·

przez

ciach budynkowych mieszkania lub pomieszczenia. przeznaGone dla zakładów handlowych lub przemysłowych np. na sklepy, fab ryki, warsztaty,

składy, spichlerze, stajnie, garaże i t. p. z oznaczeniem rocznej wysokości

umówionej ceny najmu za wynajęte mieszkania lub pomieszczenia, względ­

nie wartości czynszowej mieszkania lub pomieszczenia, oddanego do bezpłatnego użytku albo zajętego przez samego właściciela domu, albo posiadłości budynkowej.

§ 95. Wszystkie władze i urzędy państwowe, związki komunalne,

instytucje publiczne i prywatne, wszelkiego rodzaju towarzystwa, stowarzyszenia i spółki, właściciele lub dzierźawcy zakładów handlowych i przemysłowych i innych ' przedsiębiorstw , przynoszących dochód, jak również właś­

ciciele lub dzierżawcy nieruchomości, wogóle wszyscy służbodawcy są obowiązani corocznie najpóźniej do 15 stycznia złożyć właściwym urzędom

skarbowym wykazy t ych osób, ,które w ciągu minionego roku otrzymały

od nich uposażenia służbowe, emerytury i wszelkiego rodzaju wynagro·

dzenia w pieniądzach lub naturze, w wysokości przekraczającej minimum

egzystencji w miejscu zamieszkania podatnika w myśl § 9 nin. rozp.

i w dniu 1 stycznia roku podatkowego miały miejsce zamieszkania na obszarze, na który rozciąga się moc obowiązująca ustawy.

,

Nadto w tym samym terminie winny być złożone wykazy osób zamieszkałych poza obszarem Rzeczypospolitej, o ile te osoby w ciągu roku,

poprzedzającego rok podatkowy, pobrały tantjemy lub z funduszów Pań­

stwa, związków komunalnych oraz innych tego rodzaju funduszów publicznych otrzymały płace albo emerytury.

'

.

Wykazy osób, które otrzymały uposażenie albo wynagrodzenie za

służbę państwową lub samorządową, władze , urzędy państwowe i związki

komunalne sporządzają na przepisanym formularzu, wykazy zaś wszystkich innych osób należy sporządzić na odrębnym formularzu .

§ . 96: Odnośnie do osób, otrzymujących uposażenia s~użbowe, emerytury i wszelkiego rodzaju wynagrodzenia w pieniądzach lub naturze,

naleiy dla każdej osoby sporządzić oddzielny wykaz według stanu w dniu

1 stycznia.

/

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N248.

Uposażenia służbowe, emerytury i wynagrodzenia podaje się w tej

kwocie, jaka przypadła do wypłaty w ciągu ubiegłego roku. Oprócz wynagrodzenia w pieniądzach, w wy ka lach uwidacznia się również i wszelkie

korzyści,

otrzymane w natu rze np. w form ie bezpłatnego mieszkania,

opału, oświetlenia, produktów (ordynarja) i t. p., wyrażając je w wartoś­

ciach. pieniężnych wec\ług przeciętnych cen miejscowych.

Wreszcie wykaz winien obejmować wszystkie ustawowo dopuszczalne

potrącenia.

§ 97. Wykazy osób, otrzymujących uposażenia służbowe, ejlerytury

i wszelkiego rodzaju wynagrodzenia, winny być dostarczane temu urzę­

dowi skarbowem u, Vi okręgu którego te osoby w dn iu 1 stycznia miały

miejsce zamieszkania, albo w braku tegoż miejsce pobytu.

Wykazy osób, wymienionych w części 2 § 95 nin. rozp., należy skła­

dać do -tego Urzędu skarbowego, w okręgu którego znajdują się władze,

urzędy, instytucje i towarzystwa albo zamies zkują oso by dokonywujące

wypłaty .

§ 98. Po otrzymaniu wykazów, wymienionych w §§ 88, 92 i 94 niniejszego rozporządzenia, Urzędy skarbowe porównują w ykazy, do "tarczone

przez posiadaczy mieszkań, z wykazami składanemi przez właścicieli do mów,a wykazy, złożone przez głowy rodziny, z wykazam i, dostarczonerni

przez pos iadaczy mieszkań i sprawdzają, czy wszyscy posiadacze mieszkań

i głowy rodziny dopełnili obo wiązk u włożonego na nich art. art. 45 i 46

ustawy.

§ 99.

dziny

Urzędy skarbowe, posiłkując się posiądanemi materjałami z dzie podatków, sprawdzają również , czy dostarczone wykazy

wszystkię domy w odno~nych m lejscowościąch i czy wszystkie

inn ych

obejmują

wykazy, wymagane art. .48 ustawy, złożone zostały przez osoby f izyczne

i prawne, wymie nione w § .95 niniejszego rozporządzenia.

§ 100. Na dowód złożenia wykazów, wymaganych z mocy art. art.

46-48 ustawy, wydaje się pokwitowanie na przep isanym- fo rmularzu.

Osoby, które nie z/ożyły wspomnianych wykazów, albo w' złożony ch

wykazach nie umieśc i ły dostatecznych danych, przewodniczący Komisji

przynagla pisemnie . do" złożenia lub uzupełnienia wykazów.

§ 101. O wszystkich osobach, maj ący ch samoistny dochód, zarówno

zami eszkują cych w d a nym okręgu szacunkow ym, jak i o osobach, które,

zamieszk ując poza obsz arem okręgu szacu n kowego, m a j ą w tym ok r ęgu

źródła do chod u, przewodniczący Komisji czerp ie niezbędne wiadomości

z danych urzędów zi e mskich, urzędów ubezpieczeniowych ' i urzędów gmin nych , z dan ych samorz ądów pow iatowych, miejskich i gminnych, z mater,jałów , dotyczących ro zkład u podatku gruntowego we wsiach, z materj ałów,

dotyczących podatku majątkowegQ, przemysłowego, od zy s ków wojennych,

od spad ków i darowizn , z nieruchomości miejskich i inny ch . Przy korzystaniu z powyższych danych i materjałów należy ro.ić wy c iągi nietylko co

do jakości i ilości samych źródeł dochodowych, lecz równi eż w miarę

możno ś ci i co do osiągniętych dochodów, co do ciężarów podatkowych,

powinnoś c i, świadczeń i t . p.

Co si~ tyczy wiadomości o osobach, które mieszkały poza obszarem

Rzeczypospolitej, a od 1 stycznia roku podatkowego ob rały sobie miejsce

zamieszkania na obs zarze, na który rozciąga się moc obowiązująca ustawy,

albo przybyły do tegoż obszMu dla zarobku i osiągają dochody, podlega-

N248 .

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

jące podatkowi dochodowemu, przewodniczący Komisji odnośnie do powie·

Tzbnego mu okręgu, zasięga informacji u władz i urzędów, prowadzących

rejestrację tej kategorji osób.

Prace przygotowawcze w tym kierunku przewodniczący Komisji mają

podjąć bez zwłocznie po ogłosz eniu niniejszego rozporządzenia . .

§ 102. Na podstawie materjałów i wiadomości, otrzymanych i zebranych zgodnie z §§ 88, 92, 94, 95 i 101 niniejszego r ozporządzeni a, przewodniczący Komisji sporządza na osobnych kartkach listę imienną domn iemanych płatników podatku dochodowego i majątkowego.

Na k a żdej kartce przewodniczący Komisji umieszcza posiadane dane,

dotyczące dochodu i rrajątku platnika .

Lista ta ma zawierać cztery grupy osób, a mianowicie

a) zamieszkujących lub przebywających w dniu 15 grudnia w okręgu

szacunkowym;

b)

zamieszkujący ch poza

okrę~ u pos i adających

obszarem okręgu szacunkowego, a w tym

źródła dochodu, , wymienione wart. 3

ustawy;

c)

d)

zamieszkujących poza obszarem Rzeczypospolitej, a w okręgu

szacunkowym posiadających dochody, płynące ze źródeł wymie nionych wart. l ustęp 2 ustawy;

"

.

podlegają cyc h opodatkowani u w ciągu roku podatkowego na ,zasadzie części drugiej art. 75 ustawy.

§ 103. Oprócz listy, przewidzianej w poprzednim paragrafie, przewodniczący

Komisji sporz ądza również systemem kartkowym na przep 'sanym

formularzu listy imienne

a) tych osób prawnych, których zarząd ma siedzibę w okręgu szacunkowy m;

.

b) tych osób prawnych, które, mając siedzibę zarządu po za obszarem okręgu s zacunkowego, posiadają w okręgu szac u nkowym

źródła dochodu, wym ienione wart. 3 ustawy;

c) t ych osób prawnyc h, które, mając siedzibę zarządu po za obszarem Rze czypospolitej, posiad a ją w o k ręgu sza c unkowym źródła

do c hodu, Wymienione w ustępie 2 art 1 ustawy;

d) tych osó b prawn ych, któ re podlegają opod a tkowaniu w ciągu

ro ku podatko we go na zasadzi e c z ęści drugi ej art. 75 ustawy.

Takie same listy s porz ą dzają Izby s ka rbowe co do towarzystw i zakładów obow i ą z anych do publicznego skia dania_ rachunków.

.

prz e działkach listy domniemanych pł atników

krótko i zwięźle: jakość. ilość i miejsce położenia źródeł dochodow ych, ora z przedm iotów majątkowy ch i sporządzić te list y w taki

sposób, a by w każdym roku poda tkowym , na termin wyznaczony do skła­

dania zezn a ń, ob ejmowały spisy i wiadomości, dotyczące wszystkich osó b

danego ok rę gu szacunkowego, o których przewodniczący Komisji mógł się

§ 184.

W odpowiednich

należ y wp i s ać

dowiedzieć.

W razie otrzymania po wspomnianym terminie dodatkowych wiado mości

o os obach, które już są wpisane do listy, dodatkowe wi ad om o ści

notuje s i ę na kartce odnośnej osoby_ Jeżeli takie wiadomości doty czą

osób, nie obj~tych list~ , wówczas dla takich osób sporządza się nowe kartki, któr e umieszcza si~ w stosownej grupie odpowiedniej listy.

Prze d ziałka "uwagi" przeznacz o ną jest przedewszyst kiem do zapisania

jakości urządzenia 'domowego, d łu Q ów, powinności, św i adczeń i t. p.

Ka rtki w każdej grupie danej listy winny być ułożone w porzą~ u

alfabetycznym nazwisk, domniemanych p ł at ników.

\

N'2 48

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Listy domniemanych

płatników

z roku poprzedniego, odpowiednio

uzupełnione i poprawione, służą na rok następny.

Jeżeliby w stanie dochodu i majątku danej osoby nastąpiły tak znaczne zmiany, że zachodziłaby potrzeba poczynienia licznych uzupełnień i poprawek, wówczas w takich wyp.adkach sporządza się nowe kartki w miejsce

dawniejszych.

.

§ 105. Jeżeli na podstawie wiadomości, odnotow,anych w odnośnej

kartce listy domniemanych płatników, przewodniczący Komisji (Izba skarbowa) poweźmie przekonanie, że dana osoba osiąga taki dochód lub po siada taki majątek, który uzasad.n ia obowiązek opłacania podatku dochodowego lub majątkowego, wówczas zakłada dla osoby fizycznej arkusz wymiarowy na przepisanym formularzu dla osoby prawnej zaś na odrębnym

formularzu. Równocześnie wypełnia dokładnie karty źródeł dochodu tudzież przedmiotów majątkowych oraz ciężarów, powinności, świadczeń.

na przepisanych formularzach.

Wspomniane karty dołącza się do arkusza wymiarowego.

f\rkusze wymiarowe numeruje się w arytmetycznym porządku założenia

tych arkuszy.

.

Numer arkus~a wymiarowego notuje się na dołączonych kartach i na

odnośnej kartce listy domniemanych płatników.

.

f\rkusz wymiarowy wraz ze wszystkiemi przepisanemi formularzami.

dotyczące mi opodatkowania, stanowi akt wymiarowy płatnika (część pierwsza art. 67 ustawy).

§ 106. Dla osób, objętych listą domniemanych płatników w grupie b)

§§ 102, 103 nin. rozp., arkuszów wymiarowych nie zakłada się. Natomiast

dla wszystkich osób tej kategorji wypełnia się karty według przepisanego

wzoru i karty takie przesyła się odnośnym przewodniczącym Komisji szacunkowych.

Przepisy . poprzednich §§ 104-106 nin. rozp. stos~je się rówdo Izb skarbowych względem towarzystw i zakładów obowiązanych do

publicznego składania rachunków.

§ 107.

nież

ROZDZlf\Ł

111.

Z e z n a n i e d o p a ń s t w o w e g o p o d a t k li d o c h o d o w e g o.

(do art. ·5 0 i 51 ustawy).

§ 108. Wszystkie ' osoby, podlegające podatkowi dochodowemu w myśl

art. 1 i 2 ustawy. obowiązane są w terminie ustawą wyznaczonym złożyć

zeznanie o dochodzie na przepisanym formularzu.

Termin do składania zeznań biegnie . od 1 stycznia odnośnego roku

podatkowego i upływa dla osób fizycznych i spadków wakujących (nieobję·

tych) z dniem 1 marca, dla osób prawnych zaś z dniem 1 lipca danego roku podatkowego.

~

Osoby fizyczne, które z ważnych powodów nie mogą dotrzymać VI ustawie wyznaczonego terminu, winny przed upływem 1 marca wnieść uzasadnioną prośbę o odroczenie terminu. Odroczenia, jednak nie dłuższego, jak

do 1 lipca danego roku podatkowego, udziela przewodniczący właściwej

Komisji szacunkowej. Za tego rodzaju ważne powody można uznać np_

dłuższą nieobecność, chorobę, niemożność wykończenia zamknięć rachunkowych i t. d.

• Do złożenia zeznań Izby Skarbowe wzywają płatników w miesiącu styczniu każdego roku

podatkowego publicznem obwieszczeniem •.

•

I

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

W obwieszczeniu tem należy zarazem podać termin, do którego zeznania

winny być złożone, wymienić miejsca wydawania i składania zeznań, oraz

zwrócić uwagę na skutki prawne z powodu niezłożenia zeznań lub złoże·

nia ich po terminie.

W zastępstwie osób fizycznych, kt9re co do swego majątku pozostają

pod opieką lub kuratelą, składają zeznania ich prawni zastępcy; w zastęp­

stwie osób prawnych, członkowie zarządu, według statutu do tego upraw·

nieni; w zastępstwie małoletnich dzieci, pozostających pod władzą rodzicielską - ich ojciec, jeżeli jednak władza rodzicielska przysługuje matce ich matka; za spadki wakujące te osoby, które sprawują zarzZ\d majątkiem

masy spadkowej; wreszcie w zastępstwie osób, które nie mogą same złożyć

zeznania z powodu nieobecności lub innych przeszkód - ich pełnomocnicy.

Na żądanie władzy winni pełnomocnicy złożyć udzielone im pe/nomocnictwo w oryginale lub w wierzytelnym odpisie.

, Jeśli kto w terminie w ustawie wyznaczony'm nie złoży zeznania lub jeśli

złoży je po upływie tegoż terminu, wówczas wymiar podatku będzie uskutec2!niony zaoczn)e na podstawie materjałów, jakiemi władza rozporządza.

Oileby jednak te materjały nie wystarczały do uskutecznienia zaocznego

wymiaru, wówczas można wezwać podatnika do złożenia zeznania z zagrożeniem grzywny.

'

Wypełnione formularze zeznań należy składać do właściwych organów,

wymierzających podatek. Minister Skarbu może upoważnić do odbioru ze·

znań również kasy i urzędy podległe Ministerstwu Skarbu, oraz samorządy

powiatowe, miejskie i wiejskie, a ze względu na miejscowe stosunki, mogą

władze skarbowe z upoważnienia Ministra Skarbu zwracać się także do innych instytucji z prośbą o odbieranie składanych zeznań. Wszystkie powyżej wymienione instytucje są powołane do bezpłatnego wydawania formularzy zeznań zgłaszającym się podatnikom lub ich zastępcom.

Składanie zeznań może być również uskutecznione należycie opłaconym listem poleconym w zapieczętowanych kopertach.

.

Zeznania mogą być składane także ustnie, lecz przyjmowanie takich

zeznań uskutecznia tylko właściwa władza skarbowa. Tego rodzaju zeznanie

powinno być podpisane przez zeznającego i odbierającego zeznanie.

Instytucje, powołane do zbierania zeznań, obowiązane są przesłać je

"natychmiast właściwemu organowi, wymierzającemu podatek.

Na żądanie należy wydać oddawcy zeznania urzędowe poświadczenie

\ odbioru zeznania, o ile z niego można niewątpliwie powziąć, kto jest po·

datnikiem. To poświadczenie odbioru nie wyklucza dochodzeń w tym wzglę­

dzie, czy oddane zeznanie odpowiada wymogom ustawy, ani też żądania

późniejszych uzupełnień, ani wreszcie ścigania podatnika za ' udaremnienie

wymiaru lub uszczuplenie' podatku. Na wszystkich zeznaniach należy zanotować dzień, w którym zeznanie zostało złożone, dla zeznań zaś nadesła­

nych pocztą wystarcza stempel poczty nadawczej.

Forma i

treść

zeznania osób fizycznych

w a kuj ą c y c h.

spadków

(do art. 52 ustawy).

, § 109. Zeznanie do podatku dochodowego, wypełnione na przepisanym 'formularzu, należy z/ożyć z zapewnieniem, że wszystkie przytoczone w niem dane oznajmione zostały według najlepszej wiedzy i sumienia.

Do danych, które powinny być umieszczone w zeznaniu, należą

1) nazwisko, imi~ i zawód osoby fizycznej;

2) miejsce zamieszkania lub pobytu; "

.7,52

Dziennik Ustaw Poz 298. ,

ogólna suma dochodu, osiągniętego osobno z każdego poszczególnego źródła w myśl art. 3 ustawy, z odrębnem wykazaniem

dochodu z nieruchomości i z przedsiębiorstw, znajdujących się

poza granicami okręgu s zacunkowego, oraz z zazna czeniem , które

ze źródeł dochodu należ~ do podatnika ' osob i ście, a które do

członków rodziny, o · ile ich dochody podlegają o podatkowaniu

łącznie z dochodem pod atnika;

4) . odsetki od długów, podatki i inne odliczenia dopuszczalne według art. 10 ustawy;

5) podpis podatnika.

Tego samego formularza należy uż ywa ć również, gdy podatnik składa

zeznanie ustnie do protokółu.

Dane pod 1), 2), 4) i 5) art. 52 ustawy nie wymagają biiższego wyjaś ­

nienia, natomiast I CO do danych pod 3) . tegoż artykułu zauważa się, co

3)

następuje

Po d legający podatkowi dochód należy obliczyć wed ług wskazówek zawartych w §§ 11 - 42 nin. rozp. i wyka zać go o ddz ielni~ co d o każdego

poszczególnego ź ródła w odpowiednich ru brykach formu larza zeznania.

Sposób obliczenia dochodów, pobranych w naturze, wyjaśnia § 110

nin. rozp.

Jeżeli przy o bliczeniu dochodu z poszczególnego źródła okaże się

strata, u w zględnia się j~ przy u st a laniu ogć>lnego dochodu.

,Co do odliczeń, wymieni o nych w odnośnych punktach fo rmul llrza

:zeznanią, należy mieć na uwadze p osta nowie nia § 21 nin. rozp.

Podatnik , uczyni zadość ob OWIązk o w i złożenia zeznania. gdy złoży je

po wypełnieniu dokładn e m rubryk, za w ier a ją cy ch powyżej wymienione dane,

dotyczące dochod ów z poszczególnych źródeł i odliczeń, dopuszczalnych

według art. 10 ustawy, oraz po opatrzeniu zezna nia ~w o im p o dpi sem.

Wystarcza przeto, gdy podatnik przy każdem żródle dochodu pod a

jedną sumę , z wyjątkiem dochodu z la s u, o siągn i ęteg o z wyrębu, prze kraczającego ilość określon ą w planie gospodarstwa leśn ego lu b i l ość, . odpowiad ającą naturalnemu przyrostowi. Tego rodzaju doch ód z lasu n l'J leży

zawsze wykazać w odrębnej su m ie.

W celu uniknięcia dochodzeń i korespondencji zaleca się podatnikom

w ich własnym interesie, ab y w odpowiednich rubryka ch zezmmia lu b n a,

odrębnym arkuszu, który do

zeznania do ł ączyć nllleży, przytaczali te

wszystkie szczegóły i okoliczności, które sł u żyly im za podstawę do obliClenia dochod u z dane go źródła.

.

'

,

Wszystkie o kolicznośc i, które uzasadniają zniżkę sta wk i podatkowej

w myśl art. art. 26 i 28 ustawy, przytacza się w odpowied nich rubryka c[1

zeznania, o il e podatnikowi p rzysł u g uj e prawo korzystania z tych ulg.

W razie w a tpliwości co do sposobu wypełnienia formularza zeznania,

udzieli wyjaśnień zgłaszającym si ę podatnikom n Bczelnik właściwej wła­

dzy skarbowej lub wyz naczo ny przez niego referent.

S P o s ó b o b I i c z e n i a d o c h O d ó w p o b r a n y c h w n a t u r z e.

(do art. 53 ustaw y).

§ 110. Co do dochodów pobranych VI nat urze, któ ryc h w y so koś ci

podatnik nie może o kreślić w pi eniądzach, powinien w zeznaniu przyt oczyć

tego rodzaju dane, na podstawie których Komisja mogłaby oszacować te

docho dy.

Przedmi otem takiego os zacowa nia może być: wartość uż ytkowa mieszkania we własnym domu lub mieszkania udzielonego w naturze; wartość

pieniężna utrzymania lub inn~ch świadczeń w naturze; wartość pien iężna

N!!

48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

753

produktów gospodarstwa rolnego, leśnego lub produktów i towarów przedsiębiorstwa , użytych na potrzeby d o mowe, o ile okoliczno ści nie pozwalają

na dokład n e oddzielenie tej konsumcji od konsumcji na ce ie gospodarstwa

rolnego, leśnego lub przedsiębi o rstwa i t. p.

Dla unikni~cia jednak w tym wzgl ę dzie uciążl iwych dochodzeil wolno

podatnikowi przytaczać . w zeznaniu w a rtość spotrzebowanych produktów

lub towarów w jednej sumie ry czałtowej, obli~zonej na podstawie przeci~t­

nych cen miejscowy ch.

Jakich danych powinien podatnik dostarczyć w celu o szacowania tego

rodzaju dochodów, zależy od okoliczności właściwych poszczególnemu wy·

padk owi. W każdym razie muszą być wyc z erpująco przytoczone w zezna niu takie fakta i stos u nki, któreby umo ż liwiły ustalenie dochodu w pieniądz ach .

Do dokładnego wyjaśnienia posł u ż ą następujące przykłady

1) jeżeli podatnik nie może ok reś lić w pieniąd z ac h wartości użyt ­

kowej swo jego mieszkania we własnym domu i chc i a łby w tym

celu s korzy stać z upra wnienia, przy s ługującego mu z art. 53

ustawy, wówczas po winien p oda ć w zeznaniu ilość z aj~tych czę­

ści mieszKZllnych i in nych pomi e szczeń wraz z przynal eżnościami .

rodzaj budowy, po łoże ni e bud ynku i t. p.;

2) jeżeli chod zi o warto ś ć p ieni ~żną produktów, użytych na potrzeby'

gospodarstwa dom owego, wówczas celem ich oszacowania należy

podać w zeznaniu rodzaj i ilość produktów,' użytych rzęczywiście

w cZ1'lsie mi.rod aj nym n a cel e gospodarstwa domowego; o ileby

je dnZlk wy m o~om tym n ie m oż na było u c z y nić zad o ść, wówczas

należy w zez naniu przyto c zyć te fakta i stosunki, które by umożli w iły słu ąne o -;zacow7.'nie rze czywistej konsumcji przez porówn . nie tejż e' z konsu fTl cją inn ych go spodarstw domowych tego

samego rozmiaru i rodzaj u.

.

F o r m a i t r e ś ć z e z n a n i a o s ó b p r a w n y c h.

(do art. 5-4 ustawy).

§ 111. Zeznania tow arzystw o t o wią z a nych do ptJblicznego skł a dania

rachu nków i innych os.b prawny c h win ny zZlwierać zamiast dZln ych. wyszcze gólnionych w ust~ p i e 3 i,4 a rt. 52 ust a wy, n.~t~puj ące dan e

1) !';umy. wydwtlon e nZl dy widen dy (Id akcji i ud zie ł ów ;

2) sumy. prutn*czone na rozsz~ rz enle i rozwój przedsiębior!';twa,

oriilz tak ie kwo ty, któ re ni e m o gą być potrącane w myśl ust. 1

i 2 art. 8 ustZlwy;

3) kap i t a ł z, klado ", y.

Do zeznań tyc h należy d ol~ c z y ć

1) sp rawozdanie rocz r e , które pO\1ri nno zawierać bila ns oraz rllchunek zy skó", i stnlt;

2) odpis pr ot okó ł u, zatw i e rdzZlj ~ceg o sprOlwozd!mie roczne;

3) odpis il ktu or~ . nu rC'!Vt'izYJne~o .

Ze znenie n a l tt ż y z ł o ż yć na v, zep is<l nym formularzu.

--_ .

Nil 48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

__._ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - c Z Ę Ś Ć 1111.

Postępowanie

"

R.

wymiarowe.

Nakazy płatnicze.

ROZDZIRŁ

Odwołania.

I.

O b o w i ą z e k u d z ie Ia n ia i n f o r m a c j i o r g a n o m

j ą c y m p o d a t e k.

w y m i e r z a-

(co' art. art. 55, 56, 59, 61 i 139 ustawy).

§ 112. W celu należytego wykonania ustawy, a w szczególności w celu

zebrania materjałów i wiadomości, potrzebnych do dokładnego ustalenia

dochodu, wzgl ę dnie wartości majątku, władzom skarbowym przysługuje

prawo żądać ws zelkich d/mych i informacji od wszystkich władz i urzędów

państwowych lub komunalnych oraz ich organów wykonawczych, instytucji

publicznych i prywatnych. Gdyby zaś dostarczenie potrzebnych danych i informacji nastręczało rzeczywiste trudności, powinny wspomniane instytucje

zezwalać zarówno na przejrzenie wszelkiego rodzaju aktów, ksiąg, dokumentów i innych zapisków, jak i na sporządzen ie z nich niezbędnych wyciągów.

W tym samym celu mogą władze skarbowe lub komisje zwracać się

do wszystkich osób o udzielenie wszelkich wyjaśn ień i informacji oraz żądać

zeznawania na ściśle określone okoliczności od świadków lub znawców.

Wynik tych czynności należy w razie potrzeby uwidocznić w krótkim

protokóle.

Takiż protokół sporządza się w wypadku udaremnienia czynności, przewidzianych w części pierwszej niniejszego peragrafu, oraz w wypadku odmowy udzielenia wyjaśnień i informacji w myśl części drugiej tegoż paragrafu.

Różnica międ zy obowiązkiem informatorów, a obowiązkiem świadków

i znawców polega na tem, że informatorowie udzielają wyjaśn I eń i informacji o stosunkach majątkowych i dochodowych podatnika; świadkowie zaś

składają świadectwa na znane im ściśle określone okoliczności, znawcy

wreszcie wydają rzeczową opinję na zadane im pytania.

Informatoro wi e pełnią ' swe obowiązki bezpłatn ie, podczas gdy świad­

kowie i znawcy mają prawo do wynagrodzenia według odrębnej instrukcji.

Informatorów należy p rzeto .z reguły przesłuchiwać w miejscu ich zamieszkania lub stałego 'pobytu, natom iast świadków i znawców można wzywać

celem przesłuchania do s iedziby władzy skarbowej lub komisji.

, W czę ś ci czwartej art. 55 ustawa wyraźnie zaznacza, że osoby, które

na mocy przepisów ustawy o postępowa n iu sądowem są wyłączone od zeznawania i wyda wania opinji w charakterze ś w i adków lub biegły c h, nie mogą

również być , pr zesł uchiwane w tym charakterze w sprawach podetku dochodowe go i majątkowego w mysi części drugiej art. 139 ustawy; ustawa jednak

nie przewiduje, by pewne osoby mogły odm"ówić zeznawania, jako świad­

kow ie lub biegli, o raz nie krępuje swobody władzy skarbowej lub Komisji

szacunkowej w wyborze tych osob, mimo to jednak zaleca się powoływać

przedewszy~t k iem takie osoby, o któ rych ma się przeświadczenie, że, pomimo stosunków rodzinnych, h a ndlowych i inn ych stosunków osobistych

łączących je z podat kiem, udzielą bezstronnych wiadomości lub opinji, potrzebnych do opodatkowania innych osób.

Z przesłuchania świadków i zn ewców należy zawsze sporządZ I Ć protokół, k,tóry podpisują' osoby obecne przy przesłuchaniu.

S wiadkowie i znawcy mogą być zaprzysi~żeni za pośrednidwem slldu

na wniosek władzy skarbowej lub kom isji oraz na prośb~ podatnika. Wnioskowi podatnika o zeprzysi~żenie należy odmówi ć, jeżeli wedle uznania wła­

dzy niema ważnych powodów, przemawiających za uwzgl~dnieniem wniosku . .

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

B.

Ba d a nie

755

s P r a w d z a n i e z e z n a ń.

(do art. art. 55, 57, 58, 60, 62, 63 i la9 ustawy).

.

§ t 13.

Złożone

I

przez podatników w terminie ustawą wyznaczonym

zeznania winny być poddane dokładnemu zbadaniu i sp,rawdzeniu zar~wno

co do formy, jak i treści.

§ 114. Jeżeli zeznania złożone w terminie nie odpowiadają pod wzglę­

dem formalnym postanowieniom ustawy, a w szczególności nie zawierają

danych, wymienionych w ustępach 1-5 art. 52 i art. p8 ustawy (np. gdy

_ zeznan ia me oplltrzono podpisem podatnika, gdy dochodu z poszczególnych

żródeł lub wartości poszczególnych przedmiotów majątkowych nie wykazano

w odpowiednich rubrykach, gdy nie podano źródeł dochodu, względnie

majątku tzłonków rodziny, których dochód, względnie majątek dolicza się

do podstaw opodatkowania i t. p.), wówczas należy wezwać podatnika na

przepisanym formularzu do uzupełnienia, względnie złożenia nowego zeznania, wskazując braki, o które w danym wypadku chodzi.

.

§ 115. Treść zeznań, złoźonych w terminie, należy starannie sprawdzić

oa podstawie wszystkich zebranych materjałów i wiadomości, odnoszących

się do stosunków majątkowych i dochodowych podatnika, jak również

i w tym kierunku, czy w zeznaniu uwzględniono majątek, względnie dochód

członków rodziny, a w razie przeciwnym, czy członkowie rodziny są odrębnie opodatkowani.

.

Należy pflytem mieć na uwadze, że zeznania podatników często są

wadliwe i niedokładne bądź z powodu nieznajomości przepisów ustawy,

bądź teź niedbałości lub nawet z rozmysłu.

Zeznania, które co do swej dokładności i prawdziwości nie nasuwają

żadnych wątpliwości, słuźą za podstawę obliczenia dochodu i wymiaru

pod~tku .

Na organach sprllwdzających ciąży przeto obowiązek jak najsumienniejszego i najdokladniejszego zbadania zeznań .

Z uwagi zaś, że materjał pomocniczy organów wymiarowych jest czę­

stokroć już z nlltury swej niezupelny, albowiem żadna osoba postronna nie .

może udz i el i ć tak dokładnych danych do oszacowania majątku i do określenia dochodu z poszczególnych źródeł podatnika, jak sam podlltnik,

przeto, aby wymiar oprzeć na wyczerpująco sprawdzonych podstawach,

należy w rllzie wątpliwości co do : dokładności i prawdziwości zeznań podać

do wiadomości podatnika podniesione co do treści zeznania zarzuty, zażą­

dać od niego wyjaśnień i uzupełnień, dowodów pisemnych lub ustnych,

jak również przedłożenia ksiąg handlowych i gospodarczych lub wiarogodnych wyciągów z tych ksiąg.

Potrzeba jednllk przedstawienia wątpliwości podatnikom zachodzi tylko

wtedy, gdy przeciw dokładności i prawdziwości zeznań istnieją zarzuty,

których donios ł ość wpłynąć może znllcznie na wysokość podatku.

Okoliczność, że dane w zeznaniu różnią się od danych poprzed "Iiego

roku, sama w sobie nie uzasadnia jeszcze wątpliwości to do prawdziwości

zeznania. Wogóle nllleży unikać drobiazgowych pytań i żądania zbytecznych

wyjllśnień, nie mających wpływu na wysokość podatku.

§ 116. Jeżeli co do treści złożonego w terminie zeznania zachodzą

wątpliwości, bltdź ze względu na prllwdziwość lub dokładność faktycznych

danych , bądź ze względu na dllne, służltce za p c dstawę do obliczenia

dochodu , wzgl~dniedo oszacowllnia majątku, bądź wreszcie ze względu na

niewłaściwe Obliczenie dochodu lub oszacowanie majątku, wówczas nZ1leży

dać sposobność podatniKowi do udzielenia potrzebnych wyjZ1śnień np.

DZIennik Ustaw. Poz. 298

N!~

48.

gdy dane zawarte w materjałach władzy skarbowej nie są zgodne

zdanemi, do tyczącemi dochodu, u mies zczonemi w zeznaniu podatnika;

2) gdy wykazany w jed nej sumie d och ód z poszczególneg o ź ródła

obejmuje 'doch ody z ki lku katego rji tego źródła, a po datnik na

trzeciej, względnie czwartej st ronie zeznan ia nie przytoczył spo sobu oblicz e nia dochodu;

3) gdy dla o ce ny obl icz e nia wysoko ś ci zez.lan e go doc hodu zachodzi

potrzeba sprawdzenia poszczególnych p rzy<:hodów i ko sztów,_

z któ ryc h dany dochód pows ta ł;

4) gdy co do treści zezna nia o- m ają t k u zach od zą wątpliwości wanalogiczn yc h wypadkac h, jak wy żej pod 1 d o 3.

_

Podniesione wątpliwości n a le ży , p oda ć do wiad o mości pod atnika na

p iśmie według wzo ru przepisa nego i w e z wać go, aby w te rmin ie najm n ie j dwutygodniOwym u dz i e li ł potrzebnych wyjaśni e ń i uwpeinień, ora z a by prze dstawił dowody, stwi erdzające prawdziwość jego zeznan ia lub dals zy,c h wYJ aśnień.

W t aki sam s posób nll!e ży po stą pić, gdy s ię o d podat n ika żąda złoż e ­

n ia ksiąg handlowych lub g os?odarczych, albo wiaro;jodny c h wyciągów

z ty ch kśiqg .

Wszelkich wyjaśni eń i uzup e łn ie ń należy żądać od pJdatnika w form ie

o ględ n ej, unikają c przytem wsz elkiego do o si ą g ni ę c i a cel u n ie p r owadzącego

obarcze nia. Jedn e m pismem sk ierowan e m do poda t nika naież y, o ile moż ·

n ości , objąć wszelk ie zarzu ty po dniesi on e przeciw dok ła d noś ci i prawdziwoś ci jego zezna nia.

Pisma z przedsta wie nie m wąt pli w ośc i n iJ leży wystosować do podat nika

w taki m czasie, aby odpow i edź n a ni e na qeszła przed roz poczęciem obrad

k omisyjnych. Referaty, poś w i a d czen ia z od bi oru o raz odpowi edz i płatników,

dotycz~ce przedstawie nia wątpliwości, n al e ży przech ow ać w arkuszach wymiarowych odnośny ch płatni ków.

1)

§ 117. W postępowan i u, d o ty czą ce m przedstaw ie nia

le ży przestrzegać na st~pujący c h

wąt p liwości,

na -

zasad

przedstawienie wątp l iwości w ogólnikowych wyr ażeniach nie jest.

1)

wyst a rcz aj ą c e. On o powin ńo podatn ika zwięźle, le cz wyc z erpująco

i w zrozum i ały sp o sób p ou c zyć, do jakich danych jego zezna nia

2)

3)

<4)

f

od noszą się podniesione wątpliw o ści , a w razie potrze by wskazać

p odat nikow i, w jakim ki e runku je d a ne po wi nny być wyj a ś n i on e,

uzu p eł ;-lione lub udo wodni o ll e . Zauważa ' s i ~, że wp rawdzie ustawa

n ie wymaga szczegóło w ego uz asadnienia przedstawion ych wąt p li ­

woś ci , ni e wyklu cza jed nak dokładniejszeg o uzasadn ien ia tych

wątpli woś c i w wypadkach, w któ iych tego rodzaju uZllsadnienie .

jest wskazane i ce lowe;

o d p owiedź p odatnika mo że być udz ie lo mj na piśmie lub ustnie

do protok ółu w termin ie . wyznaczonym w przedsta wi eniu wątpli­

wo ści. Pozw olenia na odroczenie terminu można udz i e li ć na proś ­

bę podet n'ika t yl ko w wypadkach uzasadnionej p rze szkody lub

z innych w ażnych przycz yn ;

na podat ni ku ciąży o b ow i ązek prze kon ania organó w wymia rowych

o sł usznoś c i danych, um ieszczonych w zezn a n iu, a w y woł ujących

w ij t pliwo śc i. Na poparcie swych odpowiedzi i wyj a śnień ' może

podatn ik skład. ć wS l elkie dowody pisem ne, powoł y w a ć na ' koszt

własny ś wi adk ów i zn awców w celu s twie rd ze nia śc iś le okre ś lo- .

n ych okol iczności, o raz prze d kła d ać do przej rzeni a ksi~gi han d lowe

lub gosporlarcze;

.

'

wy m ien ione pod 3) środki dowodowe m uszZl być sprawdzone.

c hy ba, że ok . licznoścl , _na które d ostarczo no dowodów, b~dą

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

uznane za słuszne i bez tych dowodów lub gdy złożone dowody

nie mają żadnego znaczenia dla wymiaru podatku;

5) wynik sprawdzonych dowodów powinien zawsze znaleźć wyraz

w akcie wymiarowym podatnika.

Jeżeli podatnik nie złoży w wyznaczonym mu terminie t.Żądanych odpowiedzi albo wyjaśnień na przedstawione wątpliwości lub jeżeli udzielone

przez niego wyjaśnienia nie usuną wątpliwości co do prawdziwości i dokładności zeznań, wówczas, bez względu !la z!ożone zeznanie, Komisja

przy ustalaniu dochodu powinna się kierować danemi. jakiemi rozporządza.

O ile jednak złożone wyjaśnienia zostaną w części uzńane za wystarczające, o tyle należy je odpowiednio uwzględnić.

•

§ 118. CeleIT! :: s Liii i ęcia możliwych wątpiiwości co cio wykładni po·

stanowien ia części pierwszej art. 63 ustawy, w związku z p.o stanowieniami

art. 58 ustawy, wyjaśnia się, że postanowienia art. 58 i części pierwszej

art. 63 ustawy mają zastosowa nie tylko do zeznań, wniesionych w te::7l::;!E

ustanowionym w części drugiej art. 50 ::::awy.

Ze znania zaś wn iesione po terminie mają znaczenie ty!ko środków

pomocniczych przy wymiarze, a jako takie mo g ą być nawet przedmiotem

korespondencji z podatnikiem, od którego można żądać wyjaśnień i uzupełnień. ale już nie na podstawie art. 58, lecz tylko art. 59 ustawy i do .

nich część pierwsza art. 63 ustawy nie może mieć zastosowania.

Uprawn ienia z art. art. 58 i 63 ustawy nie przysługują także zeznaniom,

wniesionym po 1 marca, względnie po 1 lipca na indywidualne wezwania,

względnie ponaglenia, albo wymuszone grzywnami (art. 96 ustawy).

§ 119. Do współudziału w pracy przy

można powoływać członków Komisj i, którzy

badaniu i sprawdzaniu zeznań

wtedy spełniają czynności powierzone im przez przewodniczącego Komisji.

§ 120.

Treść i dane w zeznaniach nie mogą być przez organa wypodatek zmien iane. Wszelkie uwagi i spos~rzeżenia, dążące GO

sprostowania zeznań, winny być umieszczone na osobnych kartkach i przechowywane w akcie wymiarowym.

.

mierzające

Oględziny

nieruchomości.

(do art. 62 ustawy).

§ 121 Przewodniczący Komisji, którym jest

każdoczesny naczelnik

skarbowego; lub uprawiony przez niego zastępca mają prawo w razie

potrzeby dokonać oględzin zakładów, składów i innych lokalów, jak również

wszelkich nieruchomości, należących do podatnika; jednak oględziny

mieszk a ń prywat nych mogą być przedsięwzięte tylko na życżenie lub za

zgodą właśc i ciel i mieszkań, o ile te mieszkania nie służą zarazem do celów

zarobkowych.

Urzędu

Przygotowa nie sprawdzonych zeznańwraz z zebrranym

m a t e r j a ł e m dla Komisji s z a c u n k ? ~J.:.

(do art. art. 65 i 139 ustawy).

§ 122. Po zebraniu wszystkich materj ałów, potrzebnych do opodatkowania i po sprawdzeniu złożonych zeznań wypełnia się dla osób fizy cznych

i spadków wakujących arkusze wymiarowe według przepisanego wzoru, dla

osób zaś prawnych według odrębnego wzoru.

Przygotowane arkusze wymiarowe wraz z odnośnemi materjałam i

układa przewodniczący w takim porządku, w jakim zamierza wnieść pod

\

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N!! 48.

-o brady Komisji szacunkowej, sporządzając równoczesme w tym samym porządku rejestr szacunkowy na przepisanym formularzu . .

Przy sporządzaniu arkusza wymiarowego dla osób prawnych, których

dochody są wykazane w zamknięciu rachunkowem, nie wypełnia się rubryk

·arkusza wymiarowego według poszczególnych źródeł dochodu, lecz wykazuje się tylko ogólny podatkowi podlegający dochód w rubryce .Ogólny

-.dochód" tegoż arkusza.

.

W sposób, w niniejszym paragrafie podany, postępują analogicznie

hby skarbowe przy przygotowaniu wymiarów dla osób prawnych, obowią­

zanych do publicznego składania rachunków, przyczem zauważa się, źe rejestr szacunkowy dla tego rodzaju osób sporządza si-ę na odrębnym formularzu.

po st ęPowa n ie

K o m i s j i s z a c u n k o w ej.

§ 123. W miarę przygotowania i ułożenia należycie wypełnionych

:arkuszy wymiarowych oraz rejestrów szacunkowych przewodniczący Komisji

wyznacza posiedzenia z takiem obliczeniem czasu, aby nakazy płatnicze

mogły być rozesłane najpóźniej do 15 października roku podatkowego.

Zaproszenia na posiedzenie wysyła się na przepisanych formularzach.

Przewodniczący Komisji przedstawia Komisji szacunkowej wszystkie

materjały pomocnicze, jak wykazy, protokóły, dochodzenia i t. p., oraz

wszystkie złożone zeznania i przedstawienia wątpliwości z odpowiedziami

i wyjaśnieniami podatników.

Komisja szacunkowa sprawdza cały przedstawiony jej materjał, zużyt­

kowując do tego własne wiadomości członków Komisji. Przysługują jej te

same prawa, co przewodniczącemu Komisji.

W szczególności Komisja ma prawo

1) stosować zarządzenia przewidziane w §§ 112-121 nin. rozp.;

2) wzywać podatników do złożenia zeznań, wyjaśnień, uzupełnień,

dowodów pisemnych lub ustnych o raz przedłożenia ksiąg handlowych lub gospodarczych, względnie wiarogodnych wyciągów z tych

ksiąg;

3) przedstawiać wątpliwości co do prawdziwości i dokładności zeznań.

W razie wątpliwości co do dokładności i prawdziwości zeznań Komisja

postępuje w myśl wskazówek, wyłuszczonych w §§ 116 i 117 nin. rozp.,

o ile przewidziane w powołanych paragrafach postępowanie nie zostało już

dokona ne przez przew.odniczącego Komisji. i 'u

§ 124.

Przesłuchanie

podatnika, jak " również świadków i znawców

może się odbywać na posiedzeniu w obecności członków Komisji; jednak

w czasie obrad i uchwał Komisji obecność ich jest wykluczoną.

Przejrzenie i sprawdzenie ksiąg handlowych lub gospodarczych poru-

cza Komisja jednemu, do tego celu wydelegowanemu urzędnikowi lub

członkowi Komisji, dokładnie obznajmionemu z przepisami prawno-podatkowemi i z prowadzeniem tego rodzaju ksiąg. Czynności tej dokonuje on .

w obecności podatnika lub jego pełnomocnika. Do współudziału przy spraw·

dzaniu ksiąg można powoływać również znawców.

O przesłuchanie świadków i znawców, nie mieszkających w okręgu

Komisji, należy z.vrócić się z prośbą do władzy skarbowej lub przewodn icz~cego Komisji ich miejsca zamieszkania.

Przysługujące Komisji prawo przejrzenia wszelkiego rodzaju aktów,

ksiąg, dokumentów i innych zapisków władz, urzędów i instytucji, wymienionych wart. 56 ustawy, oraz sporządzania z nich wyciągów dokonuje jeden lub więcej do tego umocowanych członków Komisji, przewodniczący

Komisji lub przydzielony mu do pomocy referent.

Ni 48

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

We wszystkich wypadkach należy zwracać baczną uwagę, aby przy

wykonywaniu czynności w postępowaniu dowodowem nie narażać zarówno

'podatnika, jak i Skarbu na znaczniejsze lub niepotrzebne koszty.

Komisja nie jest obowiązaną sprawdzać zeznań złożonych po terminie

',i spóźnionych wyjaśnień, może jednak takie zeznania i wyjaśnienia poddać

:sprawdzeniu, jeżeli to uzna za celowe, a do ukończenia wymiarów pozo's taje jeszcze dosyć czasu.

U s t a I e n i e d o c h o d u.

(do art. 65 ustawy).

§ 125. Na podstawie aktów, opracowanych w sposób omowIOny

w §§ 112- 124 nin. rozp., Komisja szacunkowa przystępuje do ustalenia wys okości stopnia dochodu oraz przypadającej stawki podatkowej .

Obowiązkiem Komisji jest dbać o to, aby ustalony dochód odpowiadał

stosunkom rzeczywistym.

W tych wypadkach, w kt~rych zeznania złożono w terminie, uznać je

należy za najważniejszy środek pomocniczy do ustalenia dochodu; Komisja

winna przedewszystkiem wyrobić sobie dokładny sąd w tym względzie, czy

.złożone zeznania zgadzają się ze stosunkami rzec:zywistemi, zbadane mi

ł wogóle Komisji znanemi, oraz czy bez dalszych dochodzeń zeznania te

mogą, czy też nie mogą być wzięte za podstawę ustalenia dochodu.

Przed powzięciem uchwały o wysokości dochodu Komisja szacunkowa

winna przestrzegać, czy wyczerpano wszelkie środki pomocnicze, prźewi.dziane w postępowaniu wymiarowem.

~

Celem wyrobienia sobie sądu o wysokości dochodu Komisja ustala,

j akie źródła dochodu należą do podatnika i określa dochód, osiągnięty

z tych źródeł.

Jeżeli żródeł dochodu nie da się stwierdzić, albo jeżeli ogólny dochód,

'Osiągnięty z poszczególnych źródeł, nie pozostaje w odpowiednim stosuQku

do zewnętrznych oznak, ' świadczących o wydatkach domowych i osobistych

podatnika, oraz do danych. dotyczących jego ogólnego położenia ekonomicznego, wówczas Komisja winna ustalić ogólny dochód, podlegający po-datkowi, na podstawie tych oznak i danych.

Zauważa się, że dochodzenia co do stosunków ekonomicznych podatnika, a w szczególności co do jego wydatków domowych i osobistych nal eży ograniczyć do wyjątkowych i nader ważnych pizypadków i nie rozcią­

gać ich na drobiazgowe badanie prywatnych i familijnych stosunków. Wysokość ogólnego dochodu,

podlegającego podatkowi, powinna Komisja

ustalić na podstawie swego przekonania i swobodnej oceny stosunków

z badąnych lub znanych.

Ustawa nie przewiduje, aby okoliczności przez

:Komisję przyjęte były udowodnione aktami, gdyż z natury rzeczy często

nie zdołałaby tego osiągnąć temi środkami, któremi rozporządza.

Oznaki zewnętrzne i dane co do ekonomicznego położenia, przyjęte

;za pódstawę oszacowania ogólnego dochodu, Komisja winna szczegółowo

przytoczyć w swojej uchwale.

Jeżeli przy IJstalaniu ogólnego dochodu na podstawie oznak zewnętrz­

nych Komisja nie może wydać sądu, z których źródeł dochód ten płynie,

wówczas dochody osiągnięte ze źródeł znanych wpisuje się do odpowied.nich rubryk arkusza wymiarowego, pozostałą zaś część dochodu w odrębnej

r ubryce.

Przy ustalaniu dochodu podatników, którzy zeznań nie złożyli, winna

Komisja dbać o to, aby ustalony dochód takich podatników odpowiac;lał

również stosunkom rzeczywistym.

Od faktycznych danych w zeznaniu, złożonem w terminie, może Komisja odstąpić tylko wówczas, gdy podatnikowi dano przedtem sposobność

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N!! 48.

do udzielenia wyjaśnień co do prawdziwości i dokładności ze,mania, a podatnik nie złożył w terminie żądanych wyjaśnień lub jego odpowiedź nie

usunęła podniesionych wątpliwości.

p o s t ę Po w a n ie Ko m i s ji s z a cu n k o we j p r zy u st a Ia n iu d 0chodu .z poszczególnych żródeł.

Nieruchomość

gruntowa.

§ 126. Postanowienia, dotyczące obliczenia dochodu z nieruchomości.

gruntowej, na której podatnik sam gospodaruje, oraz postanowienia, odnoszące się do sposobu zeznania tego dochodu, zawarte są §§ 25-29 i § 30 A.

nin. rozp.

\

•

' W celu ustalenia dochodu prawie z reguły nie będzie potrzeba sprawdzać i ustalać wszystkich rzeczywiście osiągniętych przychodów i poniesionych kosztów gospodarczych, w szczególno~ci zaś badać poszczególnych

produktów rolnych, leśnych, użytych w gospodarstwie domowem podatnika,

lecz obliczyć je ryczałtowo według słusznej przeciętnej miary. Zwyczajnie

wystarczy, gdy Komisja oprze swój sąd na pewnych ogólnych podstawach,

jak znajomość stosunków miejscowych, wyniki zbiorów, ceny produktów rolnych oraz dochodzenia z przesłuchania świadków lub znawców. Nadto dochód z gruntów można ustalić przez porównanie ze znanemi dochodam iinnych podobnych gospodarstw rolr1ych lub leśnych .

Za podstawę do ustalenia dochodu z gruntów własnych mogą posłu­

żyć również tenuty· dzierżawne, płacone rzeczywiście w tej samej okolicy

lub w sąsiednich powiatach. Dla ścisłości jednak należy zawsze mieć na

uwadze różnicę w wartości poszczególnych dzierżaw, zależnych od rozmia rów prowadzonego gospodarstwa, położenia i jakości ziemi, od sposobu gospodarowania i jakości budynków gospodarczych, od tego, kto i kiedy wypuścił majątek w dzierżawę i t. d. Przy porównywE!:1iu należy jed!1ak miec

wzgląd także na szczególne okol:::::zności, wskutek !-;:~órycn normalna wysokość umówionego czynszu poc!~iosia się lub zniżyła w jakimś pojedyńczym

wy~ad~u.

.

Ni~ można pomijE!:: również i tej okoliczności, że chociażby szczególne

osobiste przymioty rolnika nie wywoływały zwiększenia dochodu, to dochód podatnika, który sam gospodaruje, bywa zwyczajnie większy, niż dochód, który bez nakładów i trudów może osiągnąć z gospodarstwa, wypuszczonego w dzierżawę.

Do przeciętnej tenuty dzierżawnej należy w szczególności doliczyć domniemaną nadwyżkę dochodu ze względu na stosunki osobiste, obrotność

i energję odnośnego podatnika, a ewentualnie także równoważnik za . pracę

jego i członków rodziny. .

Wreszcie i ceny kupna nieruchomości mogą posłużyć za podstawę

ustalenia dochodu, przyczem oczywiście trzeba uwzględnić stosunkow9 niż­

sze oprocentowanie kapitałów, ulokowanych w nieruchomościach.

Postanowień tych należy przestrzegać także w tych wypadkach, gdy

zeznania nie złożono.

Nieruchomość

§ 127.

budynkowa.

Przy ustalaniu dochodu z budynków nie wynajętych w mIeJ -

scowościach, podlegających podatkowi od przychodu z budynków, można,

wartość czynszu, określoną do wymiaru tego podatku, przyjąć za wartość

użytkową budynku lub mieszkania; jednakże Komisja nie powinna wiązać

się temi dańemi, o ile uzna,

wistym· i

że

one nie odpowiadają stosunkom rzeczy-

~--~---------------~-- ---

N2 48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

761

Przy budynkach, używanych łącznie z ogrodami jarzynowemi lub owocowemi, należy wartość użytkową budynku ustalić odrębnie od takiejże

wartości ogrodu; z wartości użytkowej należy potrącić koszty, wymienione

w § 31 nin. rozp.

,

Wartość użytkową will, zamków, dworóN i innych budynków, od któ'

rych nie wymierza się podatku od przychodu z budynków, ustalić należy

w SpOSÓ'J w § 32 nin. rozp. wskazany.

P r z e d s i ę b i o r s t w a h a n d I o w e i p r z e m y s ł o w e o r a z z a i ę­

cia zawodowe i wszelkie inne zatrudnieni oa o celach

zarobk!owych. Wynagrodzenia p.rocentowe(tantjemy).

§ 128. Przy ustalaniu dochodu ze źró:łeł wyżej wymienionych winna

Komisja postępować ściśle w myśl wskazów~k, Z3w.:lrtych w pJstanowieniach

§§ 33-37 nin. rozp.

u p o s a żle ni a s}lu~żJb o wle,

e m e ryt u r y ilw y n a g r o d z e nia

n a j e m n ą p r a C ę.

za

§ 129. Dochód z tych zródeł powinien być zawsze odrębnie ustalony.

podatnik osią;:ja wyłącznie dochód z tego rodzaju źródła, to odliczenia, wymienione wart. 10 ustawy, zmf\iejszają także dochód z nich. Jeżeli

natomiast podatnik czerpie jeszcze dochody z innych źródeł, wc;>wczas odliczenia potrącać naleźy od dochodu z uposażeń służbowych, emerytur i wynagrodzeń za. najemnIl pracę tylko o tyle, o ile one ałbo dotyczą wyłącznie

dochodu z tych ostatnich, albo przekraczają dochód z innego źródła np.

"/10 uposażenia służbowego podatnika łącznie z dodatkami

wynosi rocznie . . . . . . . . . . . . .

24.000 mk.

Dochód z majątk \L w kapitałach pieniężnych. . . .

1.200 "

25.200

mk.

Razem.

Odliczenia

Opłaty do funduszu emerytalnego, kasy chorych i t. p.

800 mk.

Odsetki od długów . . . . . .

...... o . .

600 "

W przypadku tym dochód z uposażenia służbowego łącznie

z dodatkami wynosi . • . . . . . . . . . . . . . 23.200 •

Gdyby zaś odliczenia obejmowały nadto premie asekuracyjne za podatnika i członków jego rodziny w sumie 1000 mk., a podatnik żądał tego

odliczenia wówczas, ponieważ dochó. z majątku w kapitałach pieniężnych

nie wystarcza już na pokrycie wszystkich odliczeń, należałoby jeszcze dalsze

400 mk. potrącić od dochodu z uposażenia służbowego, tak, że pozostałoby

tylko 22.800 mk.; suma ta wynosi tyle, co ogólny dochód podatkowi podlegający, ponieważ 25.200 mk. - 2.400 mk.

22.~00 mk. ~

Jeżeli

=

Kapitały pieni~żne i ; prawa majątkowe.

§ 130. Ze szczególniejszą sumiennością i troskliwością winna Komisja

zwracać uwagę na dochód z tego źródła, gdyż w tym względz.ie rzadko

tylko może mieć bezpośreeniZ! wiadomość o samem źródle dochodu, o ile

:źródła tego nie stanowią wierzytelności hipoteczne i t. p.

Należy przeto

po zbadaniu dochodu z innych dokładnie znanych źródeł dochodu, porównać osiągnięty z nich dochód z wydatkami podatnika. Niemniej o mieć

należy na względzie odziedziczone spadki, wygrane, wiadome powszechnie

pomyślne interesa spekulacyjne i t. p. i zbadać, czy dochód z tych przyrostów majątkowych jest poddany opodatkowaniu.

,

.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N!! 48.

Ustalenie dochodu na podstawie' wydatków.

§ ,131.

Jeżeli

dochód podatnika według poszczególnych źródeł nie da

się ustalić z dostateczną pewnością, wówcias podstawy do oceny wysokośc i,

wszystkich wydatków, ' a według nich ogólnego dochodu dostarczyć mogą.

spostrzeżenia KomisJi, poczynione co do sposobu życia i co do widocznych

wydatków, jakie podatnik ponosi dili siebie i członków rOdziny w swojem

gospodarstwie domowem.

Pamiętać jednak należy, że wysokość wydatków stanowi tylko podstawę oszacowania, nie zaś przedmiotu opodatkowania.

Nie można przeto

opodatkowywać na podstawie wydatków, jeżeli stwierdzono, że wydatek.

w całości lub w części został pokryty z majątku lub też z dochodu, nie

podlegającego opodatkowaniu.

Jeżeli np. podatnik p'okrywa swoje wydatki całkowicie lub w części ze,

swego majątku w kapitałach, albo z innych zasobów, które nie mogą być

uważane za dochód, podlegający podatkowi, wówczas sumy, pochodzące­

z takich zasobów nie mogą być bezwarunkowo przyjE;te przy ustalaniu.

dochodu, podlegającego opodatkowaniu.

o k r e ' ś I e n i e s t o p n i a d o c h o d u o r a z w y z n a c z e n ie P r z Yp ad aj ą c e j s t a w k i P o d a t k o w ej.

(do art. 65 ustawy).

•

§ 132. Po uchwaleniu ogólnego dochodu Komisja szacunkowa określa,

stopień dochodu,

~rt •

ustawy z

oraz wyznacza przypadającą stawkę podatkową według;,

zastosowaniem w odpowiednich wypadkach postanowień,

art. art. 25, 26 i 28 usta~y.

Uchwały Komi'sji, dotyczące pod,staw opodatkowania, wpisuje się do,

odnośnych rubryk arkusza wymiarowego oraz rejestru szacunkowego.

Rejestr szacunkowy podpisują przewodniczący i przynajmniej dwa1

członkowie Komisji.

.

.23

ROZDZIf\Ł

II.

N a k a z y p ł a t n i c z e.

(do art. 66 ustawy).

§ 133. Na podstawie danych, zawartych w arkuszu wymiarowym, za-o

rządza przewodniczący Komisji sporządzenie nakazów płatniczych, a miano·

wicie dla osób fizycznych na przepisanych formularzach dla osób prawnyc~

zaś na odrębnym formularzu

Odrębnego formularza nakazu płatniczego używa się dla podatników, po·

bierających uposażenia służbowe, emerytury lub wynagrodzenia za najemn ą

pracę.

Nakazy płatnicze, opatrzone podpisem lub pieczęcią przewodniczącego .

Komisji, winny być rozesłane najpóźniej do 15 października roku podatkowego i doręczone z możliwie największym pośpiechem podatnikom w sposób wart. 113 ustawy wskazany.

Nakazy zaś płatnicze dla towarzystw obowiązanych ' do publicznegoskładania rachunków rozsyła władza skarbowa w miarę uskuteczn ienia

wymiarów.

Równocześnie z nakazami płatniczemi należy sporządzić według przepi'

sanego wzoru rejestr bierczy, obejmujący płatn.ików, obowiąz anych do bezpośredniego uiszczenia podatku w całkowitej lub CZE;ściowej kwocie.

Wypełniony należycie rejestr bierczy płatników przesyła się właściwej

kasie państwowej.

<

N2 48

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Przeglądanie

763

aktów i udzielanie odpisów.

(do art. 67i 139 ustawy).

§ 134. Podatnikom przysługuje prawo przeglądania aktów i dokumentów, dotyczących określenia ich dochodów i wartości majątku, oraz obliczenia przypadającego podatku, w lokalu właściwego organu, wymierzają­

cego podatek w dniach i godzinach do tego wyznaczonych.

Przeglądanie wspomnianych

aktów powinno zawsze odbywać się

w obecności przedstawiciela władzy skarbowej.

Prawo przeglądania nie rozciąga się na , wiadomości, udzielane przez

informatorów, oraz notatki władzy skarbowej, tudzież na zeznania świad­

ków i opinje rzeczoznawców, o ile nie zostały złożone na żądanie podatnika.

W tych wypadkach, gdy dochód, względnie majątek podatnika został

ustalony przez Komisję szacunkową odmiennie od jego ' zeznania, albo gdy

podatnik zamierza wnieść odwolanie przeciw wymiarowi podatktl, przewo·

dniczący w imieniu Komisji szacunkowej obowiązany jest na prośbę pisemną podatnika udzielić mu VI terminie tygodniowym od dnia zgłoszenia

prośby odpis uchwały Komisji szacunkowej, dotyczącej określenia dochodu,

względnie majątku i obliczenia podatku, t. j. wyciąg z arkusza wymiarowego na przepisanym formularzu, oraz w wypadkach art. 64 ustawy wyciąg z protokółu

posiedzenia ' Komisji. Pod temi samemi warunkami

należy podatnikowi udzielić odpisów protokółów, zawierających zeznania

świadków i znawców, jednakże bez podania nazwisk tychże.

Prośba o udzielenie tego rodzaju odpisów przerywa bieg terminu odwołania aż do dnia doręczenia żądanego odpisu, czyli czas, jaki upłynął od

dnia wniesienia prośby do dnia doręczenia żądanego odpisu, nie wlicza si~

do terminu odwołania np.

Nakaz płatniczy doręczono dnia. . . . . . .

2/9.1921

Prośbę o udzielenie odpisu wniesiono dnia .. ' .

4/9.1921

Odpis doręczono dnia. . . . . . . . . . . . . . . . .. 10/9.1921

Termin odwołania upływa przeto dnia. . . . . .. 9/10.1921

gdyż czas od 4/9 do 10/9 nie wlicza się do biegu terminu.

Wymienione powyż odpisy winny być opłacone w wysokości 50 mk.

od każdej stronicy arkusza, zawierającego nie więcej, jak 25 wierszy.

ROZDZlf\Ł

III.

O d w o ł a n i e p o d a t n i k a.

(do art. art. 68, 71, 74 i 141 ustawy).

§ 135. Przeciw uchwalom Komisji szacunkowej w przedmiocie określenia

dochodu, względnie wartości majątku i obliczenia podatku przysłu­

guje podatnikowi prawo wniesienia odwołania do Komisji odwoławczej, za

pośredniCtwem Komisji szacunkowej.

Odwołania osób prawnych, obowiązanych do publicznego składania

rachunków, mogą być wnoszone przez te osoby do Ministerstwa Skarbu,

za pośrednictwem właściwe} Izby skarbowej.

Termin do wniesienia odwołań wynosi 30 dni i biegnie od dnia następnego po doręczeniu nakazu płatniczego.

Okoliczność, w jakiej formie odwołanie zostało napisane, jak rów·

nież niedokładna nazwa środka prawnego są bez znaczenia, o ile odwoła­

nie wniesiono do właściwej władzy.

Odwołania, wniesione po upływie terminu ustawą wyznaczonego, należy odrzucić, o ile odwołujący nie podał i nie uzasadnił okoliczności, które spowodowały spóżnienie.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N2 48.

Jeżeli instancja odwoławcza uzna, że przekroczenie terminu nastąpiło

z ważnych powodów, wówczas może rozpatrz~ć zarzuty odwolania i wydać

odpowiednie orzeczenie.

Dalsze odwolanie przeciw odmownemu załatwieniu z powodu spóźnio­

nego terminu nie jest dopuszczalne.

W celu uzasadnienia zarzutów, podniesionych w odwołaniu, korzystają podatnicy z tych samych praw, jak w postępowaniu

wymiarowe m,

a w szczególności mogą składać ustne wyjaśnienia, przedstawiać wsielkie dowody pisemne, powoływać na koszt własny świadków i znawców dla stwierdzenia ściśle określonych okoliczności, oraz składać do przejrzenia księgi

handlowe lub gospodarcze albo wiarogodne wyciągi z tych ksiąg.

Gdy podatnik wyrazi życzenie złożenia ustnych wyjaśnień, należy go

zawiadomić o dniu posiedzenia Komisji przynajmniej na 8 dni przed rozpoczęciem tego posiedzenia.

Ponieważ zaś prawa, jakie przysługują podatnikom w postępowaniu

wymiarowem, są uzależnione od tego, czy podatnik złożył zeznanie w terminie, czy też popadł w zaoczność, przeto i w postępowaniu odwoławczem

pełne prawo z postępowania wymiarowego przysługują tylko tym podatnikom, którzy złożyli zeznania w wyznaczonym terminie.

Innym podatnikom nie mogą w postępowaniu odwoławczem przysłu­

giwać te prawa, które już utracili w postępowaniu wym iarowem.

Wszystkie odwołania zarówno wniesione w terminie, jak i spóźnione

wpisuje się do dziennika podawczego odwolań, który prowadzi się w dwóch

egzemplarzach.

Odwołania nie mają mocy wstrzymującej ani co do uiszczenia podatku, ańi co do środków, zmierzających do ściągnięcia tegoż.

P r o t e s t p r z e w o dJn i c z ą c e g o K o m i s j i.

(do art. 69 i ~141:tustawy).

§ 136. Przewodniczącemu Komisji szacunkowej służy prawo zgłosze­

nia protestu przeciw uchwałom Kom isji szacunkowej w terminie dwutygodniowym od dnia powz i ęcia uchwały.

P rzewodniczący Komisji, wnosząc protest, winien odp is tegoż przesiać

równocześnie podatnikowi, przeciw którego opodatkowaniu protest jest skierowany.

Podat nik ma prawo wnieść odpow i edż w termin ie 14-dn iowym od dnia

doręczenia mu odp isu protestu .

. Przewodniczący jest obowią z any do zgło s zen i a protestu, gdy

1) ustalenie dochodu, względnie wartości majątku lub przyjęcie potrąceń przez Komisj ę uważa za sprzeczne z postanowieniami

ustawy;

2) zniżki podatkowe, przyzna ne przez Komisję w myśl art. art. 26, 28

i 133 ustawy, uznaje za nieodpowiadające rze czywistym stosunkom;

3) stawka podatkowa, wyznaczona 'p rzez Komisję, nie odpowiada

ustalonemu dochodowi, względnie majątkowi ;

4) ustalenie dochodu lub wartości majątku odbiega rażąco od stosunków rzeczywistych;

5) postanowienia ustawy zostały w inny sposób niż pod 1-4 naruszone ze znaczną szkodą dla interesów Państwa.

Protest przewodniczZ!cego Komisji wstrzymuje wykonanie uchwały i winien być przedstawiony w terminie 3D·dniowym od dnia doręczenia odpisu

protestu podatnikowi właściwej Komisji odwoławczej do rozstrzygnięcia.

N!! 48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298

Z prawa wnoszenia protestu winien przewodniczący korzystać w tych

wypadkach, gdy naruszenie postanowień ustawy jest istotne lub gdy uchwała

Komisji odbiega znaczrtie od jego wniosków, oraz gdy zachodzi wszelkie

prawdopodobieństwo, że protest jego będzie uwzględniony.

P .ostępowanie

odwoławcze

[w Komisji szacunkowej.

(do art. art. 70, 72 i 141 ustawy).

§ 137. Odwołania, wniesione po terminie bez uzasadnienia spóźnie­

nia, przewodniczący Komisji odrzuca we własnym zakresie działania i zawiadamia o tem podatnika na przepisanym formularzu. Przeciw odmownemu załatwieniu z powodu przekroczenia terminu niema dalszego od-

wołania.

Przewodniczący Komisji szacunkowej rozpatruje odwołania w terminie

wniesione, jak również te odwołania spóźnione, których spóźnienie uzasadniono, następnie sprawdza konkretne zarzuty, pr7edstawione dowody

i w razie potrzeby przeprowadza uzupełniające dochodzenia, tudzieź usuwa

ewentualne wadliwości postępowania.

Te same prawa i obowiązki ma organ wymierzający pOdatek",dla osób

prawnych, obowiązanych do publicznego składania rachunków.

§ 138. Po dokładnem sprawdzeniu )zarzutów podniesionych w odwołaniach, których rozstrzyganie należy do zakresu działania Komisji szacunkowej, przewodniczący zwoluje posiedzenie Komisji w celu rozstrzygnięcia

ł

tych odwołań.

Komisje szacunkowe rozstrzygałą odwołania własną władzą w dwóch

wypadkach! a mianowicie

a) gdy zgodnie z wnioskiem przewodniczącego uznają, że odwołania

należy w całej rozciągłości uwzględnić; ,

b) gdy wskutek częściowego uwzględnienia odwołania następuje

zniżenie podatku w sumie nie przekraczającej 300 mk.

Odwołania takie rozstrzyga Komisja szacunkowa także i w tym wypadku, gdy wniesiono je po terminie, jednakże z uzasadnieniem spóźnie­

nia, a Komisja uzna powody spóźnienia za godne uwzględnienia.

Uchwały Komisji w tym względzie powinny znaleźć wyraz w protokóle, który podpisują przewodniczący i przynajmniej dwaj członkowie.

Zmiany, zaszłe w opodatkowaniu, wpisuje się do przepisanego wykazu,

który przesyła się właściwej Kasie państwowej celem uskutecznienia zmian

w rejes~rze bierczym.

O rozstrzygnięciu Komisji zawiadam ia się podatnika na przepisanym

formularzu.

Jeżeli płatnik czuje się pokrzywdzony rozstrzygnięciem Komisji szacunkowej, uwzględniającem częściowo jego odwolanie w wypadku pod b)

omówionym, może do dni ośmiu żądać, ażeby jego odwołanie zostało rozpatrzone i rozstrzygnięte przez Kom i sję odwoławczą.

Wszystkie inne, n i ż powyż wymienione odwołania przewodniczący Komisji po dokonaniu czynności, wskazanych w części trzeciej § 137 nin.

rozp., przedstawia bezpośrednio Komisji odwoławczej, a mianowicie

1) wniesione w term inie odwołania, których Komisja szacunkowa

ani wedle ustępu a), ani wedle ustępu b) nin. paragrafu nie roz·

strzyga własną władzą;

2) wniesione w terminie i przez Komisję szacunkową wedle ustępu b)

rozstrzygnięte odwołania, których przedstawienia Komisji odwoławczej płatnik się domaga;

Dziennik Ostaw. Poz. 298.

3)

N248.

wniesione po terminie odwołania, jeżeli przewodniczący Komisji

lub sama Komisja nie uzna ważności powodów, uzasadniających

opóźnienie.

Do odwołań tych przewodniczący Komisji szacunkowej dołącza drugi

egzemplarz dziennika podawczego odwołań (§ 133) i odnośne akta wymiarowe, wreszcie arkusze rekursowe, w których zamieszcza treść odwołania.

wyniki wspomnianych czynności oraz swą uzasadnioną opinję.

Arkusz rekursowy służy zarazem do wpisywania treści rozstrzygnięcia

Komisji odwoławczej.

P o s t ę P o w a n i e w K o m i s j i o d w o ł a w c z ej.

(do art. art. 73, 74 i 141 ustawy).

§ 139. Zarzuty podniesione w odwołaniu przewodniczący Komisjp

odwoławczej poddaje dokładnemu badaniu, korzystając w tym celu z wszelkich praw, przysługujących przewodniczącemu Komisji szacunkowej; co dorozstrzygnięć, które ma wydać Komisja odwoławcza, przedstawia wnioski

w ten sposób, aby rozstrzygnięcia te mogły być uchwalone po zwołaniu

Komisji, bez dłuższych obrad.

Przewodniczący Komisji odwoławczej winien przedewszystkiem stwierdzić, czy przewidziane w ustawie zasady prawa materjalnego przestrzegano

ściśle przy opodatkowaniu, oraz czy postępowanie wymiarowe pod wzglę­

dem formalnym odpowiada postanowieniom ustawy.

Jeżeli przewodniczący Komisji odwoławczej stwierdzi pod tym wzglę­

dem pewne braki lub niedokładności, wówczas zarządza potrzebne uzupeł­

nienie postępowania. W szczególności winien zwrócić baczną uwagę na tę

okoliczność, aby przeoczone w postępowaniu - wymiarowem przedstawieniewątpliwości co do prawdziwości i dokładności złożonych zeznań zostało

dodatkowo uskutecznione, oraz aby zaproponowane przez podatnika w odpowiedzi na przedstawione wątpliwości dowody, nie przyjęte w postępowa­

niu wymiarowem. bez dostatecznego uzasadnienia, zostały dodatkowo przeprowadzone . •

Przewodniczący Komisji odwoławczej' winien przeprowadzić ustawą dozwolone dowody, zmierzające do uzasadnienia lub odparcia zarzutów odwołania, o ile tego nie uskutecznił przewodniczący Komisji szacunkowej, chyba

że okoliczności, które mają być uzasadnione dowodami, same przez się są

niesporne lub dla oceny sprawy bez znaczenia.

Przewodniczący Komisji odwoławczej jest również uprawniony wzywać

podatnika do uzupełnienia wyjaśnie,ń i przedstawienia proponowanych dowodów lub zarządzić dokładne ustalenie dochodu podatnika. W tym celu

przysługują mu te same' prawa, jak i przewodniczącemu Komisji Szacunkowej.

Po dokładnem rozpatrzeniu odwołań, przewodniczący Komisji odwoławczej zwołuje posiedzenie Komisji odwoławczej i przedstawia jej stan

sprawy wraz ze swoim wnioskiem.

Przy badaniu odwołań Komisja odwoławcza korzysta w celu dokładne­

go ustalenia dochodu z tych samych praw, jakie służą Komisji Szacunkowej

lub jej przewodniczącemu.

Komisja odwoławcza nie jest obowiązaną trzymać się w swoich decyzjach tych granic, jakie jej zakreślają żądania odwołania podatnika lub protestu przewodniczącego Komisji szacunkowej, lecz winna przestrzegać należytego stosowania u~tawy i dokładnego ustalenia dochodu.

Jeżeliby Komisja odwoławcza powzięła przekonanie, że wyznaczony

przez Komisję szacunkową podatek należy zmienić w sposób dla podatnika

•

N!! 48.

DiiEmnik Ustaw. Poz. 298.

niekorzystny, wówczas zwraca dotyczące akta wymiarowe wraz z odwoła­

niem i odpowiedniemi wskazówkami właściwej Komisji szacunkowej w cel u

dokonania ponownego ustalenia dochodu i wyznaczenia podatku. Komisja

szacunkowa winna w takim wypadku ponowić ustalenie dochodu, przyczem

obowiązana jest trzymać się wskazówek Komisji odwoławczej.

Przeciw ponownej uchwale Komisji szacunkowej służy podatnikowi.

prawo wniesienia odwołania, przewodniczącemu zaś tej Komisji prawo zgło­

szenia protestu w myśl art. art. 68 i i 69 ustawy.

Jeżeli Komisja odwoławcza stwierdzi nienależyte stosowanie ustawy

lub istotne wadliwości formalne, które jednak nie są przedmiotem odwołania, winna mimo to zwrócić uwagę przewodniczącego Komisji szacunko-,'

wej na poczynione spostrzeżenia.

Komisja odwoławcza wpisuje rozstrzygnięcie z krótkiem uzasadnieniem

tegoż do arkuszy rekursowych odnośnych podatników, sposób zaś załatwie­

nia odwołań notuje w protokóle posiedzenia oraz w dzienniku podawczym

odwołań.

Na podstawie uchwał Komisji odwoławczej Izba skarbowa zawiadamia,

podatników o wyniku rozstrzygnięcia odwołań i równocześnie wydaje zarzą­

dzenia na przepisanym formularzu właściwym Kasom państwowym celem

uskutecznienia zmian. Odpis takiego zarządzenia należy przesłać przewodniczącemu właściwej Komisji szacunkowej.

W analogiczny sposób postępuje Ministerstwo Skarbu przy rozstrzyganiu odwołań przeciw wymiarom dokonanym przez Izby skarbowe dla towa rzystw i zakładów obowiązanych do publicznego składania rachunków.

c Z Ę Ś Ć

Początek

IV.

i koniec obowiązku podatkowego.

podatkowego.

ROZDZlf\Ł

Zmiany w ciągu roku

l.

p o c z ą t e k i k o n i e c o b o;w i ą z k u p o d a t k o w e g o.

(do art. art. 75, 76 i 77 ustawy).

§ 140. Celem oznaczenia początku i

końca obowiązku podatkowego

z reguły przestrzegać następujących zasad

1) Osoby fizyczne i prawne, na które po raz pierwsyy spada obowiązek podatkowy. podlegają opodatkowaniu od początku tego

roku podatkowego, który, następuje po zaistnieniu stosunków,

uzasadniających obowiązek podatkowy;

,

2) osoby fizyczne i prawne przestają podlegać obowiązkowi podatkowemu z końcem tego roku, w którym zaistniały okoliq;ności ,

uzasadniające zgaśnięcie obowiązku podatkowego.

należy

§ 141. Od zasady wyrażoneE w ustępie 1 § 140 nin. rozp. przewiduje

ustawa nast~pujące wyjątki

.

a) gdy osoby fizyczne i prawne, ktore mieszkały lub miały siedzibę

poza obszarem Rzeczypospolitej i nie osillgały żadnych dochodów

ze źródeł, znajdujących si~ na tutejszym obszarze, obrały sobie

w Polsce miejsce zamieszkania lub siedzibę;

b) gdy osoby fizyczne i prawne, które mieszkały lub miały siedz i b~

poza obszarem Rzeczypospolitej i nie osiągały żadnych dochodów

ze źródeł, znajdujących się na tutejszym obszarze, przybyły do

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N"g 48 .

Polski dla zarobku lub otworzyły w Polsce prledsi~biorstwo l pobierają dochody w wysokości podlegającej opod3tkowaniu;

c) gdy osoby fizyczne, które dotychczas nie podlegały podatkowi

dochodowemu, uzyskały stałe uposażenie służbowe (art. 3 ustawy

ust~p 6) w wysokości, uzasadniającej obowiązek podatkowy, bądź

tym sposobem, że wogóle po raz pierwszy osiągają dochód z tego

uposażenia służbowego, bądż tym sposobem, że to uposażenie

służbowe, które dotychczas nie przekraczało sumy wolnej od

opodatkowania, zostało odpowiednio podwyższone.

W wypadkach pod a), b) i c) wyliczo:1ych osoby te podlegają podatkowi z początkiem najbliższego miesiąca, który nast~puje po zajściu tychże

wypadków. Za podstaw~ wymiaru podatku w roku pierwszym dla wspom ·

nianych osób fizycznych i prawnych, z wyjątkiem obow i ązanych do publicznego składania rachunków, przyjmuje si~ dochód. spodziewany W\ ciągu

pełnych miesi~cy, pozostałych do końca tego roku. Z do:::hodu, obliczonego w stosunku do całego roku, określa si~ przypadającą stawkę podatkową, podatek zaś wynosi tyle dwunastych częś c i . tej stawki, ile pełnych

miesięcy, pozostało do końca roku. Za podstawę zaś wymiaru podatku

w roku następnym przyjąć należy dochód, obliczony w powyższy sposób

za cały rok.

Przykłady

Podatnik przybył do Polski w lipcu 1920 i osiągnął w miesiącach sierpn iu i wrześniu tegoż roku 400:> mk. dochodu, czyli miesięcznie 2000 mk.

Wymiar za rok11920.

Spodziewany dochód do końca roku wynosi (2000 X 5) = 10000 mk.,

czyli obliczony w stosunku do calego roku. . .

Od tego dochodu, przypadająca stawka podatkowa. .

przeto podatek za czas od 1/8 1920 do 31 / 12 19LO wynosi 5/12 t. j. 1128: 12 X 5 : . . .

.. . .

24.000 mk.

1.128 "

470

"

Wym iar podatku na rok 1921.

Dochód osiągnięty od 1/8 1920 do 31 /12 1920 t. j. za pięć m iesięcy 10.000 m k., czyli m i esięcznie 2000 mk., przeto za 12 miesięcy 2000X12=

. . . . . . . . . . . . . "

24.000 mk.

Podatek . • . . . . . . . . . . . . . . . . . . , 1.128 "

Jeżeli podate k wym ierza się dopie ro po upływie rO KU podatkowego,

wówczas dla obliczenia dochodu w stosunku d o cał e go roku przyjmuje si~

dochód rzeczywiście osiągn i ęty i oblicza się podatek w sposób wyżej wskazany.

Nowopowstające · na obszarze Rzeczypospolitej towarzystwa i zakłady,

obowiązane do publicznego składania rachunków, podlegają opodatkowaniu

dopiero po złożeniu pierwszego sprawozdania rachunkowego, które służy

za podstawę do wymierzenia podatku zarówno za pierwszy, jak i za drugi

rok podatkowy od czasu ich powstania, przyczem za pierwszy rok pod!!tkowy podatek wym ierza się od doch:>du, obliczonego w stosunku do całego roku ża czas od dnia powstania do końca tego roku, za drugi zaś rok

podatkowy podatek wymierza sj~ za cały rok od dochodu, obliczonego

w stosunku do całego roku.

Przykłady

1. Towarzystwo rozpoczęło czynności 4/5 z okresem operacyjnym od

4/5 1920 do 3/5 1921 i osiągnęło za ten czas, wedle zamknięcia rachunkowego dochodu 131.547 mk.

N248

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Wymiar za rok 1920.

,

Dochód za czas od 4/5 1920 do 3(5 1921 t. j. za 12 miesięcy . 131.547 mk.

Podatek według skali . . . . . . . . . . . . . . . . 17.360 "

przeto podatek za czas od 4/5 1920 do 31/12 1920 (t. j. za pełnych 5 miesięcy) wynosi x: 5= 17.360: 12 czyli

_ 5 X 17.360 _ 7 233 k

12

-.

m.

x-

Wymiar za rok 1921.

Dochód osiągnięty od 4(5 1920 do 3/5 1921 t. j . za 12 miesięcy 131.547 _rnk.

przeto podatek według skali . . . . . . . . . . . . . 17.360 n

Wymiar pod!'ltku za r. 1922 ma nastąpić wedle ogólnych zasad, t. j.

na podstawie zamknięcia roku operacyjnego, poprzedzającego rok podatkowy.

2. Towarzystwo rozpoczęło czynności 4(5 1920 z okresem operacyjnym.

zgodnym z ro lem kalendarzowym i osiągnęło wedle zamknięcia rachunkowego za czas od 4/5 1920 do 31/12 1920 68.000 mk. dochodu.

Wymiar za rok 1920.

Dochód za czas od 4(5 1920 do 31/12 1920, czyli za 242 dni wynos i

68.000 mk., przeto za cały rek wynosi z obliczenia

68.00,D : 242 = x : 365 dni (w roku p ~zestępnym 366 dr. i)

x = 68.00~4~ 365 = 102.562 mk.

I

Podatek według ~kali za cały rok • . . . . . . . . . • 12.485 mk.

przeto podatek za czas od 1/6 1920 do 31 (12 1920 (t. j. za pełnych 7 miesięcy) wynosi

12.4~; X 7 7.283 mk.

Wymiar za rok 1921.

Dochód za cały rok obliczony w sposób przy wymiarze

za rok 1920 wskazany . . . . . . . . . . . . . . . 102.562 mk.

Podatek według skali . . . , . . . . ., . . . .

12.485"

Wym iar podatku za rok 1922 nastąpi na podstawie zamknięcia rachunkowego za rok operacyjny 1921.j

p o s t ę P o w a n i e w y m i a r o w e w w y p a d k a c h § 140 n i n. r o z p.

(do art. 7S' ustawyHi

§ 142. Osoby fizyczne i prawne, wymienione w ustępie 1 § 140

nin. rozp., z wyjątkiem towarzystw i zakładów, obowiązanych do publicznego składania rachunków, powinny w ciągu dni 14 po zajściu okoliczności ~

uzasadniających ic ~ obowiązek podatkowy, złożyć pisemne zeznanie, w którem należy podać dochód spodziewany do końca roku.

Nowopowstające zaś towarzystwa i zakłady, obowiązane do publicznego

składania rachunków, powinny w terminie jednomiesięcznym po zatwierdzeniu zamknięcia rachunkowego złożyć zeznanie w sposób w § 111 nin

rozp. wskazany. Zauważa się jednak, że tyiko te osoby fizyczne i prawne.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

t'{g 48.

'Obowiązane

są składać zeznania, których dochód, na cały rok obliczony,

przekracza granicę dochodu zakreśloną wart. 2 ustawy.

Dla wszystkich nowo powstałych podatników sporządzić . należy niezwłocznie arkusze wymiarowe i przechowywać je oddzielnie od arkuszy

wymiarowych innych osób, opodatkowanych przez komisje szacunkowe lub

władze skarbowe.

Wymiary podatku dla powyżej wspomnianych osób, z wyjątkiem towa·r<!ystw i zakładów, obowiązanych do publicznego składania rachunkqw, uskutecznia przewodniczący właściwej Komisji szacunkowej, wymiary zaś dla

nowopowstalych towarzystw J zakładów, obowiązanych do publicznego skła­

dania rachunków, uskuteczniają właściwe .Izby skarbowe. Wszelkie dochodzenia, dotyczące badania zeznań, przedstawiania wątpliwości, oszacowania

spodziewanego dochodu oraz wyznaczenia stawki podatkowej, przeprowadza

przewodniczący Komisji szacunkowej lub władza skarbowa wymierzająca

podatek, postępując pod tym względem w myśl postanowień, zawartych

w§§ 112-121 nin. rozp.,

Wymiary za pierwszy rok podatkowy uskutecznić należy na arkuszach

wymiarowych oraz wpisać dane, służące za podstawę wymiaru, . do rejestru

szacunkowego. Zarówno arkusze wymiarowe, jak ' i rejestr ! zacunk'owy dla

tych wymiarów prowadzi się w oddzielnej ewidencji.

Równocześnie sporządza się nakazy płatnicze oraz rejestr bierczy.

Przeciwko tym wymiarom mogą .być wnoszone odwołania w myśl

art. 68 i 71 ustawy.

Wymiary za następny rok podatkowy uskuteczniają ' właściwe Kqmisje

szacunkowe, względnie Izby skarbowe.

Z g a ś n i ę c i e r o b o w i ą z k u P o d a t.k o w e go.

(do art. 79 i 80justawy). ~

§ 143. Wyjątki od zasady, wyłuszczonej w ustępie 2 § 140 nin. rozp.

zajść mogą

w następujących wypadkach

1) z powodu śmierci podatnika, jeżeli wskutek tego dochód jego

zupełnie przestaje płynąć;

2) z powodu wyprowadzenia się z obszaru Rzeczypospolitej i utraty

dochodów na tym obszarze;

~3) z powodu ustania lub zmniejszenia się stałych uposażeń służbo­

wych poniżej wysokości, uzasadniającej obowiązek podatkowy;

4) z powodu zaniechania działalności w ciągu roku podatkowego

przez towarzystwa i zakłady, obowiązane do publicznego składania

rachunków .

. We wszystkich . tych wypadkach gaśnie obowiązek podatkowy z końcem

tego miesiąca, w którym wydarzenia te zaszły; umorzenie zaś podatku następuje od najbliższego miesiąca po zajściu tychże wydarzeń. Z wymierzonego przeto podatku należy umorzyć tyle 12 części tego podatku, ile peł­

nych miesięcy pozostaje jeszcze do końca roku podatkowego.

§ 144. Umorzenie podatku w wypadkach, wymienionych w ustępie 1

i 2 § 143 nin. rozp., może nastąpić pod warunkiem, że dochody ze źróseł

znajdujących się na obszarze Rzeczypospolitej przestały zupełnie płynąć

wskutek śmierci podatnika lub wyprowadzenia się jego z tegoż obszaru.

Umorzenie podatku w wypadku, przewidzianym w ' ustępie 3 § 143 nin,

rozp., następuje wtedy, gdy osoba podlegająca dotychczas podatkowi nie

osiąga żadnych innych dochodów, oprócz uposażeń służbowych, które utraciła, względnie które się zmniejszyły poniżej wysokości, uzasadniającej obowiązek podatkowy.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N!! 48.

§ 145. Jeżeli wskutek śmierci podatnika dochód, jaki tenże osiągał,

nie całkiem przestał płynąć, wówczas wymierzony podatek powinien być

zapłacony za pozostałą część roku przez masę spadkową, w stosunku do

pozostałej części dochodu. Wynika z tego, że np. w razie śmierci podatnika. osiągającego za życia dochód z nie r uchomości, nie może nastąpić

umorzenie podatku. Wypadki częściowego umorzenia podatku zachodzą

wtedy, gdy zmarły, oprócz dochodu z nieruchomości, osiągał nadto rentę

dożywotnią, uposażenie służbowe i t. p.

,p o s t ę P o w a n i e p r z y u m o r z e n i u po d att k u w c i ą g u rok u

p o d a t k o w e g o.

(do art. 81 ustawy).

§ 146. Podatek przypadający od dochodów, które całkiem gasną wskutek śmierci podatnika, umarza się z urzędu (ustęp 1 § 143 nin. rozp.).

Umorzenie podatku w wypadkach, wymienionych w ustępach 2),3) i, 4)

§ 143 nin. rozp .• może nastąpić tylko na prośbę podatników, wniesioną do

przewodniczącego właściwej komisji szacunkowej, względnie właściwej Izby

skarbowej w ciągu dni 14 po nastaniu tych wypadków.

Częściowe umorzenie podatku w wypadkach wymienionych w § 145

nin. rozp. następuje tylko na doniesienie spadkobierców (zarządców, kuratorów masy spadkowej), które z uzasadnieniem żądania zniżenia podatku,

powinno być wniesione do przewodniczącego właściwej Komisji szacunkowej

w ciągu trzech miesięcy, licząc od dnia śmierci.

Prośby podatników i doniesienia spadkobierców (zarządców, kuratorów

masy spadkowej) wniesione po term inie odrzuca się bez prawa odwołania.

§ 147. Obliczając podatek, który ma być częściowo umorzony na do·

niesienie spadkobierców, należy przedewszystkiem dokładnie oznaczyć, jaka

kwota wymierzonego podatku przypada stosunkowo na wygasłą część całorocznego dochodu; z kwoty częściowej, w ten sposób oznaczonej, umarza

się tę kwotę, która przypada na miesiące, następujące po dniu śmierci

podatnika.

Przykład

Opodatlrowahy dochód zmarłego wynosił.

. . . • . 60.000 mk.

Z tego dochodu ubyła wskutek śmierci renta dożywotnia

w sumie . . . . \. . . . . . .

. . . . 12.000

Podatek od całego opoda.kowanego do chodu . . . . . . . 5.070

Stosunkowo przypadający podatek od wyga s ł ego dochodu

x : 5070 = 12.000 : 60.000

1.014

Jeżeli śmierć nastąpiła 15 sierpnia, na leŻY z podatku 1.012 mk.

odpisać od 1 września część przypadającą na cztery miesiące t. j. 101~X4

...... . ...... .

338"

= . . . . . . . . . . . .,

Jeżeli istniały odliczenia od całego dochodu, wówczas odliczenia te

należy rozdzielić proporcjonalnie na wygasłą część dochodu, a następnie za

podstawę obliczenia w sposób powyższy dokonanego przyjąć tylko podatek

przypadający na pozostałą część dO,c hodu.

Przykład

Dochód z budynków. . . .

" ~apitałów. . . .

"

" renty dożywubllej

Razem dochód

Odliczenia nie związane z żadnym źródłem. • . . .

Dochód podlegający opodatkowaniu

20.000 mk.

20.000 •

12.000 "

52.000 mk.

6.000 mk.

46.000 mk.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Podatek według skali • . . . . . . . . . . . . . . . '3.875 mk.

Stosunek odliczeń do dochodu wygasłego 6.000: 52.000 =

x: 12.000= . . . . . . . . . . . . . . . . . .

1.384 •

Odliczenia od pozostałych 40.000 wynoszą stosunkowo

4.616 •

Dochód wygasły= 12.000 -1.384 = . . . . . . . . . . . 10.616 "

Stosunkowo przypadający podatek od wygasłego dochodu

x: 3.875 = 10.616 : 35.384 =. . . . . . . . . . . . . .

1.179 •

(35.384 jest różnicą między 40.000 a 4.616)

Jeżeli śmierć podatnika nastąpiła 12 kwietnia, należy z kwoty

1.179 odpisać od 1 maja część przypadającą za 8 mie.

t . 1179 X 8

788 mk.

SlęCy

.).

12

. . . . . . . . . .

Dopóki osoby powołane do dziedziczenia spadku nie wejd~ VI ::.ży­

spadek wakujący (nieobjęty) należy na następne lata 'pociąg­

nąć do opoda~kowania w myśl ogólnych zasad podatkowych.

P~d względem pOCZątKu i końca obowiązku podatkowego spadków ·.

wakujących (nieobjętych) należy stosować . analogicznie postanowienia, dotyczące osób fizycznych.

w~nie tegoż,

§ 148.

Od decyzji

przewodniczącego

Komisji lub władzy skarbowej.

prośby lub doniesienia, wniesione w terminie według § 146 nin. rozp.,

moż~a odwołać się do przewodniczącego Komisji odwoławczej lub do Mi-

na

nisterstwa Skarbu.

§ 149. Przewodniczący Komisji szacunkowej lub władza skarbowa,

dowiedziawszy się o śmierci podatnika, zarządza zbadanie opodatkowanego

dochodu na podstawie aktów spadkowych względnie spisu inwentarza

i oszacowania majątku spadkowego. Gdyby się okazało, że nie cały do chód zmarłego wliczono do podstaw opodatkowania, wówczas należy uskutecznić opodatkowanie uzupełniające.

ROZDZIAŁ

II.

Z m i a n y w c i ą g u rok u P o d a t k o w e g o. Z n i ż e n i e p o d a t k u

w s k u t e k n i e s z t z ę ś I i w Y c h o k o I i c z n o ś c i I u b n a d z w Y c z a jn y c h w y d a r z e ń.

(do art. 83 ustawy).

§ 150. Z wyjątkiem wypadków, przewidzianych w § 143 nin . rozp. ,

wszelkie zmiany, które zachodzą w ciągu roku podatkowego VI wysokości

dochodu lub we wszystkich innych stosunkach podatnika, nie wpływają na

zmianę podatku, wymierzonego za odnośny rok podatkowy.

Tym osobom fizycznym jednak, których zdolność płatnicza w ciągu

roku podatkowego znacznie osłabła wskutek nieszczęśliwych okoliczności

lub nadzwyczajnych wydarzeń, może Komisja szacunkowa umorzyć odpowiednią część podatku, gdy uzna, że dana Q§oba tej ulgi rzeczywiście potrzebuje.

Uprawnienie, przysługujące Komisji z mocy powyższego postanowienia,

powinno być stosowane tylko w wyjątkowych wypadkach, a mianowicie,

gdy Komisja uzna, że ulga taka d la podatnika jest konieczną, że podatnik

nie korzystał z uprawnień przysługujttcych mu w myśl § 143 nin. rozp.,

podatnik zaś udowodni, . że nieszczęśliwe okoliczności lub nadzwyczajne

wydarzenia znacznie osłabiły jego zdolność płatniczą.

Za tego rodzaju nieszczęśliwe okoliczności i nadzwyczajne wydarzenia

uważać należy długotrwałe choroby, śmierć członków rodziny, wojnę, po-

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N2.!J8.

- -- ----------- --- - - -

773

- - - - - - - - -- - - - --

wódź, grad, pożar l mne wydarzenia żywiołowe, wreszcie utratę źródła dochodu wskutek przymusowej licytacji lub usunięcia z zajmowanej posady

sł u żbowej i t. p.

Podatnik może wystąpić z prośbą o częściowe umo rzenie podatku tylko

pod warunkiem, gdy wskutek nieszczęśliwych okoliczności lub nadzwyczaj- '~

nych wydarzeń nastąpiło już rzeczywiście znaczniejsze zmniejszenie się doc hodu , spowodowane bądź utratą , bądź też obniżeniem się wydajności źró­

dł a dochodu.

Samo przypuszczenie, że zmniejszenie się dochodu na:stąpi dopiero w przyszłości, nie daje jeszcze podstZlwy do zniżenia pod atku . Otwarcia np. konKursu do mZljątku dłużnika lub wdrożenia postę­

powania licytacyjnego nie można również uWZlżać za podstawę do żądania

_. zniżen i a podatku, a'l bowiem jedynie rzec~ywista utrata wierzytelności lub

przym usowa sprzedaż majątku stanowią utratę źródła dochodu.

Utrata źródła ma miejsce w wypadkach: utraty lub pozbycia się prawa

-użytkowania; pożaru, zawalenia się lub zburzenia budynku czynszowego;

zan iechania przedsiębiorstwa handlowego lub przemysłowego; utraty kapi- t alu; zgaśnięcia prawa do renty; utraty pretensji z powodu licytacji przy mu"sowej lub w postępowZlniu konkursowem; usunięcia ze służby; utraty zdolności do pracy z powodu - starości lub trwalej choroby i t. p.

Znaczniejsze obniżenie wydajności źródła dochodu może być spowodo'wane gorszym urodzajem, nieściągZllnością tenuty dzierżawnej, zmniejszeniem

się obrotu w przedsiębiors , wie, ograniczeniem ruchu przedsiębiorstwa, zmniej:szeniem lub ubytkiem dywidend od llkcji i t. p.

Kwestję rzeczywistej potrzeby zastosowania ulgi powinna Komisja osą­

dzić z uwzględn i eniem ogólnego położe n ia ekonomicznego podatnika.

Nie

należy jednak umarzać więcej, aniżeli wypada ze stosunku pierwotnego

:podatku do podatku od zmniejszonego dochodu.

W tym celu KomisjZl obl icza stosunek ustalonego przy pierwotnym

wymiarze dochodu do dochodu, osiąganego ' przez podatnika od czasu na"stania tych nie s zczęśliwych okoliczności lub nadzwyczajnych wydarzeń, oraz

s tosunek pierwotnego podatku do podatku, przypadającego od pozostałego

dochodu i umarza odpowiednią część pierwotnie wymierzonego podatku.

Przykład

,{ lstalony przy wymiarze dochód podlegający podatkowi.

100_000 ' mk.

Wy m ierzony podatek. . . . . . . . .

....

11.0CO

D ochód zm niejszony wskutek nieszczęśliwych okoliczności lub

na d zwyczajnych wydarzeń, a obliclony .na cal\( rok W\ nosi

48.000 "

Przypadający od tego dochodu podątek w stosunku do podatku

od da wnego dochodu wynosi x : 48 000= 11.000: 100.0,,0=

5.280"

Różnica podatku (11.000 - 5.280) wynosi 5.720 mk. i tę różnicę można

:umorzyć.

Postępowanie

ś I i w yc h

przy przyznawaniu ulg wskutek nieszczę­

o k o I i c z n o ś c i I u b n a d z w Y c z a j n y c h w y d a r z e ń.

( do art. 83 ustawy).

§ 151 . Prośby o zniżenie p od at ku w

myśl § 150 nin. rozp. należy

do wła śc iw ej wład zy skar bowe j najpó źni ej do koń c a tego ro ku pod atk o wego, w któr y m nast ąpi ł y n i es z c zę śliw e o k oli czn ośc i lub nadzwyczajne

wy darzeni a.

Pó ź ni ej wnoszone pro ś by n ie mo g ą słu ży ć za p od s tawę do umorzenia

podat ku za ten rok podat kow y, w którym n as tą piły - n i eszcz ęśliwe o ko liczn ości lub nadzwycz ajne wyd arzenia , lecz bę dą w zięte pod rozwagę dopiero

,p rzy wymiarze podatku na następny ro k podatkowy.

wn osi ć

NQ 48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Przeciw decyzjom na prośby o zniżenie podatku w myśl § 150 nin.

rozp. niema środka prawnego.

Dodatkowe wymiary.

(do art. 84 i 147 ustawy).

§ 152. Oprócz wymiarów, dokonanych na podstawie art. 31 i 82 usta wy, przewiduje ustawa wymiary dodatkowe dla następujących osób

, 1) które przy wymiarze podatku opuszczono;

,

2 ) które przy pierw0tnym wymia rz eniewłaściwie uwolniono;

3) co do których wymiar' wskutek późn iej ujawnionych okolicznośc i

okaźe się za niski;

4) co do których wskutek postępowania karnego okaże się koniecz-,

. ność dodatkowego wymiaru.

Dodatkowy wymiar należy m;kutecznić za cały czas ubiegły z uwzględ - .

nieniem postanowień, odnoszących się do początku obowiązku podatkowego,

lect ,nie więcej, niż za pięć lat, po p rzedzających bezpośredni) rok, w którym

stwierdzono, iż danej osobie podatku nie wymierzono lub ją niewłaściwie

uwolniono, względnie w którym ujawniono okoliczności pod 3) przytoczone .

Do okoliczności, wskutek których winien być 'dokonany nowy albo dodatkowy wymiar, zalicza się, mi~dzy innem i, ujawnienie nieopodatkowanego ,

w całości lub w części dochodu, względn i e majątku, w szczególności pocho·

dzącego · ze spadków (§ 149 nin. rozp,). W tym ostatnim wypadku winn a

być równ i eż pociągnięta do zapł a ty podatku masa spadkowa, względnie

spadkobiercy za czas ubiegły, o ile zostanie stwierdzonem, że podatek za

ten czas nie był wymierzony; przyczem spadkobiercy opłacają podatek w stosunku do ich udziałów w spadku

./ .

Pod względem właściwości organów wymiarowych dla dodatkowych

wymiarów należy stoso w ać anal o giczn ie postanowienia art. 31 i 82 ustawy.

Przeciw wymiarom, dokonanym w myś l n iniejszego paragrafu, przysłu­

guje podatnikom prawo odwołania we dług art. 68 i 71 ustawy.

Kontrola

wym j arów

, rok u

(do art. art. 75 -

,

i umorzeń podatku

p o d a t k o w e g o.

w

ciąg u

\

84 ustawy).

§ 153. Wszyst kie wymi a ry, uskutecznione w myśl art. 82 i 84 ustawy ,

oraz wsz ystkie um arz'lnia lub zniżenia podatku w myśl art. art. 79, 80 i 83

ustawy u t rzymu ją wł. dze skarbowe w od rębnej ewidencji, sporządzając

dla tego rodzaju wyp adków oddzie lny rejestr szacunkowy i oddzielny rejestr bierczy, który przesy ła si ę właściwej Kasie państw ow ej. Nadto dla do datkowych wymiarów (a rt. 84 ustawy) sporządza się dodatkowy arkusz wymiarowy, który dołącza się do aktu wymiarowe go od nośnego p odatnika.

Co do tych podatników, którzy ubyli, należy na ich listach imiennych

(§ 102 i 103 n1n. rozp.) zanotować' okoliczność, uzasadnia jącą ich ubytek

(np. umoflftnie pod,tku w myśl art. 79 ust awy) i listy te odrębnie przecho·

wywać.

Również należy odrębnie przechowywać akta wymiarowe takich

podatni ków.

Po rozstrzygnięciu odwołań przeci w wszystkim dodatkowym wymiarom

(art. art. 75 - 77, 82 i84 ustawy) w/adze odwoławcze postępują w sposób

w~kazany w przedostatniej cz~ ści § 139 nin. rozp., wydając swe zarządzenia

o zaszłych zmianach na przepisanym formularzu.

,,

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

E w i d e n cj a w y p a d k ó w w c i ą g u . rok u P o d a t k o we g o, n i e

m aj ą c y c h w p ' ł y w u n a z m i a n ę p o d a t k u z a t e n żer o k

P o d a t k o w y.

§ 154. Wszelkie wypadki , dotyczące zmian w wysokości dochodu lub

we wszystkich innych stosunkach podatnika w ciągu roku podatkowego,

które nie uzasadniają zmian w podatku za tenże rok podatkowy, lecz mogą

być uwzględ nione dopie ro od następhego roku podatkowego, nie są przed- '

miotem kontroli i ewidencji w myśl § 153 nin . rozp., zwłaszcza, że ustawa

nakazuje coroczne sporządzanie listy imiennnej domniemanych podatników

i składanie potrzebnych do sporządzenia tej listy wykazów. Jednakże dla

ułatwienia sporządzenia tej listy, jak również dla objęcia wymiarem w następnym roku wszystkich pł atników zaleca się, aby właściwe organa wymiarowe notowały na listach imi ennych wszelkie wypadki tego rodzaju, o których dowiedzą się w ciągu roku podatkowego.

, Do wypadków takich należą międ zy innemi

1) gdy osoba zamieszkała' zagranicą osiąga dochód na tutejszym

obszarze;

. ·~ 1

2) gdy tytuł, uwalniający od podatku w myśl art. 5 ustawy ustęp 1),

2), 5), 6) i 8), odpada;

3) gdy osoba fizyczna, niepodlegająca dotychczas podatkowi ,f"osiąga

dochód podlegający opodatkowaniu, z wyjątkiem wypadku, przytoczonego w części drug iej art. 75 ustaw y;

4) gdy głowa rodziny, której doliczono dochód członka rodziny, traci

prawo rozporządzania tym dochodem;

5) gdy w ciągu roku podatkowego zaistniał tytuł,. uzasadniający

uwolnienie od podatku w myśl art. 5 ustawy ustęp 1), 2), 5),

6) i 8);

6) gdy głowa rodziny nabędzie prawo ' rozporządzania dochodem

członków rodziny.

Zmiana mieszkania nie uzasadnia zmiany miejsca opodatkowania. Ze

względu na to, że miejsce zamieszkania decyduje o właściwości organów

wymiarowych, pożądaną jest rzeczą, żeby także i tego rodzaju okoliczności

,o dpowiednio zan.towano w celu przygotowania wymiaru na następny rok

podatkowy. W tym celu mają organa egze kucyjne i służbodawcy o każdym

wypadku wyp ro wadzenia się podatnika do innego okręgu wymiarowego

dono s ić władzom wymi erz ającym podatek.

W wypadkach stwierdzonej zmiany mieszkania należy _uczynić odpowiednią notatkę na arkuszu wymiarowym i odpis tego arkusza wraz ze

wszystkiemi aktami wymiarowem i przesłać n ie zwłocznie właściwej władzy

skarbowej nowego miejsca zamieszkania podatnika.

o d p o w i e d z i a l n ość c z ł o n k ó w r o d z i n y

j ą cych

m aj ą t e k

oso by

o b e j m u-

i osób

P r a w n ej.

(do art. art. 85 i 147 u śtawy).

W raz ie nie mo żności ściąg n i ę cia podatku od głowy rodziny ,

z c z łon Ków rodziny, któ rego doc hó d , względ nie mają t ek d o liczono

do dochodu, w 2 gl ędn ie m ajdku gło w y ro dzi ny, jest odpOW iedz ialny za t~

część podatk u, która przypada do zapła ty w stosunku do je go dochodu,

względnie m aj ątku.

'

§ 155.

każdy

Pr z yk ła d

Dochód głowy rod ziny

jego żony

12.000 mk.

8.000

•

/

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Dochód jego syna

...... .

" córki . . . . . . .

Dochód podlegający opodatkowaniu

Podatek dochodowy. . . . . .

Odpowiedzialność głowy r.odziny

x : 12.000 .:..... 1:680 : 30.000 =

6.000 mk.

4.000 ,;

30.000 -mk-.

1.680 mk.

672 mk . .

Odpowiedzialność żony

x : 8.000 = 1.680 : 3O()(x) =

Odpow i edzialn oś ć syna

x : b.OOO

1.680 : 30.000 =

Odpowiedzialność córki

x .: 4.000

1.680 : 30.000

=

=

448 mk.

336 mk.

=

224 mk.

Obejmujący majątek osoby prawnej jest obowiązany

dochodowy poprzednika wraz z ewentualną zaległośCią.

c Z Ę Ś Ć

uiścić

podatek

V.

Terminy płatności. Potrącanie podatku przez służbodawcę.

Odsetki za zwłokę i egzekuc)a.

ROZDZIF\Ł

l.

T e r m i n y p ł a t n o ś c i.

(do art. art. 86-88 i 90 ustawy).

§ 156. Terminy płatności podatku dochodowego uzależnia ustawa

a,) od obowiązku bezpośredniego uiszczenia podatku przez podatnika;,

b)t od obow iązku potrącania tegoż podatku prżez służbodawcę.

W pierwszym wypadk\-l ustanawia ustawa następujące terminy płat­

ności

wymierzyła Komisja

szacunkowa, oraz towarzystwa obowiązane do publicznego skła

dania rachunków, którym podatek wymierzyły lwy skarbowe,

opłacają wymierzony podatek w dwóch ratac h, t . j. pierwszą rat.ę

do 15 listopada, drugą zaś do 15 grudnia każdego roku podatkowego, o ile odnośne nakazy płatnicze został y podatnikom dorę­

czone najpóźni e j do 30 października danego roku.

"

Jeżeli do 15 listopada roku podatkowego nie zawiadomiono

podatnika o wymiarze podatku" nalezy podatek wpłacić w dwóch

ratach, t. j. 15 listopada i 15 grudnia roku podatkowe'go według

zeszłorocznej nal eżn ości, pod waru nkie m \ późniejszego wyrównania;

2) podatnicy wymienieni pod 1), którym nakazy płatnicze będą don:czone po 30 października roku podatkowego, opłacają wymierzony pod atek w cią gu sześciu tyg0dni, po aniu doręczenia nakazu płatniczego, jednakże nie wcześniej, niż 15 grudnia tego roku;

3) wreszcie płatnicy, którzy w c ią gu roku podatkowego po raz pierwszy podle g ają opodatkowaniu, w myśl części d rugiej art. 75 i art.

77 ustawy, winn i. op łac ić wymierzony im podatek w ciągu dwóch

tygodni od dnia d o ręczenia nakazu pła tnic ze go.

_. Co d o terminów platności, uza l eżnionych od obowiązku potrącania

podat ku p rzez służbodawcę, obowiązują postanowienia następnego paragrafu~

1) osoby fizyczne i prawne, którym podatek

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

ROZDZIF\t II.

P o trą c a n i e P o d a t ku . P r z e z

służ b o d a w c ę.

(do art. 89 ustawy).

§ 157. W wypadku, przytoczonym w ustępie b) § 156 nin. rozp.,

wszystkie osoby fizyczne i prawne (służbodawcy, pracodawcy), wypłacające

osobom zamieszkałym lub przebywającym nd obszarze Rzeczypospolitej

upo s ażenia służbowe, emerytury i wszelkiego rodzaju wynagrodzenia w pieniądzach lub naturz e, które wynikają ze stosunku służbowego lub z tyt ułu

najmu pracy, łącznie ze wszystkiemi dodatkami (§ 139 nin. rozp.), oraz tantjemy (art. 18 ustawy), są obowiązane potrącać tym osobom podatek dochodowy, o którego wymiarze b~dą ich corocznie uwiadamiali przewodniczący właściwych Komisji szacunkowych. Obowiązek potrącania uzasadnia

sto~unek służbowy lub najem pracy, trwający przynajmniej cztery tygodnie.

Te instytucje lub przedsiębiorstwa (art. 48 ustawy), które wypłaca ją

ta ntjemy (art. 18 ustawy) oso bom, nie zamieszka łym lub nieprzebywającym

na obszarze Rzeczypospolitej, oraz Kasy Państwa, zw iąz ków komunalnych

tudzież innych tego rodzaju instytucji publicznych, wypłacające wyżej wymien ionym osobom uposażenia służbowe, emerytury i wszelkiego rodzaju

wynagrodz enia w pieniądzach Jub naturze, które wynikają ze stosunku

służbowego lub z tytułu najmu pracy, ł~cznje ze wszystkiemi dodatkami

(§ 139 nin. rozp), są również obowiązane potrącać podatek przypadający

od wypłacany ch kwot.

Jeże li z rązpoczęciem nowego roku podatkowego nie jest jeszcze

wiadomą wys okość podatku za tenże rok wymi e rzone go, wówczas, aż do

nadejścia zawiadomienia o wymiarze, należy potrącać podatek tymczasowo

według przeszło roc zneg o wymiaru, z 2'astrzeżeniem póżniejszego wyrównania. Gdyby tym sposobem w pierwszych mies iąca ch roku potrącono mniej

lub więcej, niż s ię należy według zawiadomienia płatnicz ego, naje ży różnicę

wyróv,:nać przy najb!iższ e m potr ą ceniu podatku.

Z tem samem zastrzeżeniem służbodawca obowiązany jest również

obliczać i potrącać podatek od upo s ażeń słu żbowych, które w ciągu roku

uzasadniają obow i ąze k podatkowy.

.

Wysokość podatku, na poczet ktQrego winno by ć dokonane potrącenie.

określa się według skali c:rt. 23 ustawy od wynagrodzenia na . cały rok obliczonego, w przypuszczeniu, że wynagrodzenie to jest jedynym dochodem

podatnika.

Potrącona kwota ma wynosić taką część podatku, za jaką część roku

należy stę wypłacone wynagrodzenie.

Przy obliczeniu dochodu post ępuje się w te n sposób, że dochód

z tan t jem (a rt. 18 ustawy) przyjmuje s i ę w pełnej sumi e, dochód zaś z uposażeń służbowych , emerytur i wynagrodzeń za najemną pracę (§ 39 nin.

rozp.) tylko w 7/ 10 cz ę ściach.

.

Obo wią zek potrącania rozpoczyna się wówczas, gdy obliczony w po.

wyższy sposób dochód pracowni ka przewyższa minimuni egzystencji, usta··

nowione dla tej miejscowości~ w której pracownik zamieszkuje • .

Je żeli otrzymujący wyn.grodzenie nie mieszkają ani nie przebywają

na obszarze Rzeczypospolitej, wówczas minimum egzystencji określa się

według tej miejs cowoś c i, w któ rej znajdują się władze, urz~dy, instytucje

i t9warzystwa, albo zamieszkują osoby, doko ny wające, wżglt~dnie zarz ądza­

jące wypjatę. Tego rodzaju obliczenie wysokości pod atku, przypadając ego

od przypuszczalneg o dochodu roczne go danego pracownika, -usk uteczni a

się ty lko raz na rok przed pierwszem potrąceniem na podstawie w ysokośc i

poborów w chwili obliczenia i służy do dalszych potrąceń przy wypła tach

w ciągu tego samego roku podatkowego.

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

\

Po otrzymaniu od władzy skarbowej uwiadomienia o wymiarze nastę­

puje wyrównanie podatku, dalsze ząś potrąsenia uskutecznia się według

wysokości wymierzonego podatku.

.

Przez uposażenia służbowe, uzasadniają~e powstanie w ciągu roku

obowiązku pofrącania, rozumieć należy uposażenia wypłacane osobom"

które dotychcźas nie otrzymały żadnych uposażeń od tego służbodawcy.

Do takich uposażeń należą więc tak uposażenia tych pracowników, którzy

po raz pierwszy je otrzymują, ja~ i uposażenia służbowe tych, którzy

w ciągu roku zmieniają służbodawcę (stanowisko służ b ow e, posadę i t. p.).

P rz y kła d y

Przykład L

Pracownikowi zamieszkałemu w

Warszawie, wypłaca się tygodniowo

wynagrodzenie w wysokości 200 mk.

Podlegający podatkowi przypuszczalny roczny dochód pracownika

. (200 X 52) _7

wynosI - -W---- = 7280 mk. .

się zadnych pominimum egzystencji ustanowione dla Warszawy

wynosi 12.000 marek.

Nie dokonywa

trąceń,

, Przykład 2.

• Takie same wynagrodzenie t y, godniowe, jak podano w przykładzie

N2 1, wypłaca się pr2lcownikowi za. mieszkałemu w miejscowości, liczą­

cej 7000 mieszkańców, dla któ rej

ustanowione minimum egzystencji

wynosi 6000 rnk

Przykład

Podlegający podatkowi przypu . szczalny dochód roczny, jak wyżej

w przykładzie N21 wynosi 7270 mk .

Podatek według art. 2.3 , ustawy

od

tego

dochodu

równa się

105 mk.; kwota, która winna być

po t rącona przy wypłacie tygodnio·

. 105

2 k

weJ '52= m .

3.

Urzędnik, zamieszkały

wie, otrzymuje stale

10.000 mk.

Podlegający

w Warsza co miesiąc

Przykład 4.

Zarządzający magazynem o~rzy­

muje miesięcznie 6000 mk. stałego

wynagrodzenia i 10f0od każdodn i o­

wego ' obrotu; przyczem w ci ą gu

miesiąca obrót wyniósł 300.000 mk ,

zatem wynagrodzenie proce ntowe

stanowiło 3000 mk.

Przykład

ponieważ

5.

Pracownik pobiera wynagrodzenie z najmu pracy, trwającego 3 tygodnie.

podatkowi przypuroczny dochód takiego

urzędn i ka wynosi

(10000:0 12) . 7

84.000 mk.

szczalny

-

=

PodaŁek od tego dochodu wedle

art. 23 ustawy równa się 6585 mk.

Potrącić zatem należy przy każdej

miesięcznej

wypłacie 8585: 12 =

715 mk.

=

Podlegający podatkowi przypu·

szczalny dochód roczny zarządzają· '

ce go. wynosi

(9000~012). 7 = 75.600 mk.

Podatek dochodowy według art.

23 ustawy - 7840 mk.; do potrące­

nia 7840: 12 = 653 mk.

Nie do konywa się żadnych po ·

trąceń, gdyż stosunek służbowy trwa

któcej, niż 4 tygodnie.

J

'

N2. 48 . .

Dziennik Ustaw. Poz. 298 . .

/

Potrącanie

I

779

•

specjalnego podatku od tantjem.

(do art. art. 18, 24 i 89 ustawy).

§ 158. Przedsiębiorstwa, względnie instytucje wypłacające wynagrodzenia procentowe (ta ntjem y) w wysokości ponad 10.000 mk. (art. 18 i 24

ustawy) osobom należącym do s k ładu zarządu, rad, ko mi sji, komitetów

nadzorczych i komi sji rewiz yjnych, lecz nie pełniącym stałych funkcji

w bezpo~rednim zarządzie tych prze d siębiors tw lub instytucji, są obow iąza ­

ne potrącać specjalny podatek od tego rodzaju tant jem. Wysokość specjalnego podatku od dochodu z wynagrodzeń proce nto wych (tan tjem) obiicza się według skali art. 23 ustawy i wyno si 50% stawki, przypadającej od

tego dochodu dla osób fizycznych.

Specjalny podatek od tantjem należy potrącać przy wypłacie tantjem,

przyznanych przez tę samą instytutję (przedsiębiorstwo) za ten sam rok

operacyjny. w sumie ponad ' 10.000 mk. osobom, wymienionym w pierwszej

części nin. paragrafu.

Przykłady

Przykład

1.

Zarządzający magazynem otrzy ~ .

muje miesięcznie 6000 mk. stałego .

wynagrodzenia i 1% od każdodnio·

wego obrotu.

Przykład 2.

Członkowi komitetu rew izyjnego

przedsiębiorstwa przyznano tantjemę w wysokości 24.000 mk., które

wypłaca się w dwóch jednakowych

ratach.

Przykład

Procentowe wynagrodzenie nie

podlega specjalnemu podatkowi od

tantjerr..

Potrącić należy na poczet specjalnego podatku o'd tantjem (art.

23 ustawy) - 564: 2 = 282 mk.

3.

Członkowi rady nadzorczej, nie

należącemu do bezpośredniego za rządu przedsiębiorstwa, przyznano

w przedsiębiorstwie A. za rok ope-

racyjny 1920/21 dwie tantjemy, a

mianowicie: 2 lutego 1921 r. w sumie 600.000 mk. i 4 kwietnia 1921 r.

w sumie 5000 mk.; w przedsiębior­

stwie zaś B. za ten sam rok operaqjny 9000 mk.

a) Przy wypłacie tantjemy w sumie 600.000 mk. wysokość potrące­

nia na poczet specjalnego podatku

od tantjem określa się w sposób

następujący: stawka podatkowa \Według skali (art. 23 ustawy) wynosi

od 500.000 mk.

125000 mk.

• 100.000 .. (2500 X 10) 25.000 "

nadto od 600.000 1%

6.000"

Raiem 156.000 mk.

Od tej sumy 50% , t. j. 78.000 mk.

stanowi specjalny podatek od tantjem. Przy wypłacie w temże przedsiębiorstwie A. następnej tantjemy

w sumie .5000 mk. należy ostatecznie obliczyć specjalny podatek od

tantjem, przypadający 9d łącznej

sumy dwóch . przyznanych tantjem

. (600.000+5000) = 605.000 mk., czyli

od 500.000 mk.

125.(X() mk . .

" 105.000 " (2500 X 10) 25.000' "

nadto od 605.000 1°(0

6050.

Razem 1~·6.050 mk.

I

Dzieńnik

Ustaw. Poz. 298. .

•

z czego 500/ 0 , ja'ko specjalny podatek od

tantjem . . . . .

ponieważ już potrącono

N248 .

78.025 mk.

78.000 "

25 mk.

pozostaje do potrącenia

b) Od tantjemy wypła conej w

przedsiębiorstwie B., jako nie prze kraczającej 10.000, nie potrąca się

specjalnego podatku od tantjem.

Przykład

4.

Członkowi zarządu,

nie biorące­

mu bezpośrednio stałego udziału

w przedsiębiorstwie, przyzna no za

ten sam rok operacyjny 1920/21

dwie tantjemy, a mianowicie: 4 lutego 1921 r. w sumie 5000 mk. i

5 maja 1921 r. w sumie 400.000 mk.

Terminy

/

Przy wypłacie . tantjemy w kwo cie 5000 mk. specjalnego podatku

o d tantjem nie potrąca się.

Przy wypłacie następnej tantjemy w sumie 400.000 mk. należy

obliczyć w sp0sób wskazany w przykładzie 3 i pobrać specjalny podatek od tantjem od łącznej sum y'

I dwóch

przyznanych tantjem, czyli

od 405.000 mk.

.

płatności

potrąconego podatku dochodowegO'

i specjalnego podatku od tantjem.

§ 159. Potrącenia, przepisane w ' §§ 157 i 158 nin. rozp., winny być

uskuteczniane w tych samych termInach i w tych samych ratach, w jakich

następuje wypłata wynagrodzeń i tantjem.

Kwoty potrącone w ciągu miesiąca należy najpóźni, ~j siódmego dnia po upływie tego miesiąca wpłacić

do właściwej Kasy państwowej.

Kwoty, potrącone na poczet specjalnego podatku od tantjem, winny

być wpłacone na zasadzie piśmiennej deklaracji, sporządzonej na przepisanym formularzu; do takiej deklaracji winien być dołączony wykaz sp orzą .

dzony według przepisanego wzoru .

Na wykazie Kasa państwowa notuj e sumę w,ływu, datę i N2 dziennikagłównego, poczem wykaz przesyła niezwłocznie do właściwego Uf.zęd tll

~karbowego.

Postępowanie przewodniczącego Komisji szacunkowej

p r z y z a w i a d a m i a n i u o w y s o koś c i w y m i e r z o n e g o P o d a tku , k t ó r y , p o b i e r a s i ę w d r o d z e p o trą c e n i a.

(do 'a rt. 90 ustawy).

§ liO. Celem wykonania postanowień § 157 nin. rozp. zarządza przewod niczący

właściwej Komisji szacunkowej sporząd zeni e spisu płat ników,

których wynagrodzenia slużbowe przenoszą minimum egzystencji, na przepisanym formularzu.

, Spis ten należy sporządzić odr ęb n i e

,

a) dla podatników, ' którzy swoje wyn agrodzenia służbowe (§ 39 ni n.

ro zp.) otrzymują z Kas pa'ństwowyc h , na przepisanym formularzu

w

dwóch egzemplarzach;

.

,.

b) dl a pod atników, którzy osiągają wyna grodzenia służ bowe (§ 39

ni n. rozp.) u innych s łużbodawców, na przepisanym formularzu

' w jedn ym egzemplarzu.

Dziennik Ustf\w. Poz; 298.

Zaleca się sporządzanie wspomnianego ~pisu w ten sposób, aby

wszyscy pracownicy, zajęci u jednego i tego samego służbodawcy, względnie

otrzym u jący wynagrodzenia z jednej i tej samej Kasy państwowej, tworzyli

odrębną grupę.

•

Spis ten sporządza się na podstawie danych, zawartych w nakazach

płatniczych.

Jeżeli podatnik otrzymuje wynagrod ze n ia służbowe z różnych Kas Pań­

stwa lub z Kas funduszów publicznych, zo stających pod zarządem Państwa,

nie należy podatku rozdzielać, lecz c.łą kwotę od służ bodawcy pobrać się

mającą wykazać przy tej Kasie, która wypłaca największe wynagrodzenie

służbowe.

W wypadkach zaś, gdy podatnik otrzymuje wynagrodzenia służbowe

zarówno z Kas państwowych, jak i od innych służbodawców, należy takiego

podatnika wykazać w jednym spisie z wynagrodzeniem otrzymanem z Kas

państwowych, oraz w drugim spisie z wynagrodzeniem pobranem od innych

służbodawców .

Jeżeli pomiędzy wynagrodzeniami służbowemi znajdują się także inne

świadczen ilI, wymi e nione w § 39 nin. \~ozp. us tęp 3 pod a) i b), wówczas

należy te świa dczenia wpisać w przedziałce, przeznaczonej na dochód, . od

którego podatek uiszcza się bezpośredni o.

Jeden egzemplarz sp isu podatn ików, sporządzon ego na przepisan ym

formularzu, pozostawia się w aktach władzy skarbowej, drug i zaś egzemplarz przesy ła się właściwej Kasie państwowej.

•

Wyk2lz ogól nej sumy podatku, przypadają cej według sp isu podatników

na każdego poszczególnego służbodawcę, przesyła się do tej Kasy państwo ­

wej, do której odnośny służbod awca był obowiązany wpłacić uwidocznioną w tym wykazie sumę . Wykaz ten sporządza się ną form. według przepisanego wzo ru.

Sporządzanie

p ł a t n i c z Y c h,

nakazów płatniczych i zawiadomień

d o t Y c z ą c y c h w y n a g r o d z e ń s ł u ż b o w y c h.

(do art. 90 ustawy).

Przewodniczący właściwej Komisji szacunkowej sporządza nanakazy płatnicze i zawiadomienia płatnicze

1) nakazy płatnicze na podatek dochodowy dla podatników. W nakazach tych należy dokładnie oznacz y ć kwotę, która od służbo­

dawcy, względnie od służboda wców będz ie pobierana, jakoteż tę

kwotę, którą podatnik ma sam płacić;

.

2) zawiadomienia płatnicze dla służbodawców na form. według prze

pisanego wzoru.

Nakazy pł atnicze dla podatników wypełnia się na podstawie arkuszy

wymiarowych odnośnych podatników, zawiad omienia zaś płatnicze dla służ­

bodawców na podstawie spisów podatn ików.

Przed · rozesłaniem zawiadomień płatniczych należy je dokładnie sprawd zić przez porównanie zdanemi, zawartemi w arkuszach wymiarowych.

W zaw iadom ien iach płatniczych umies zczać -należy wszystkie osoby,

ot rzymujące wynagrodzenia służbowe od jednego i tego samego służbo­

dowcy, o ile podatek, przypadający od wynagrodzeń tych osób winien być

wpłacony do jednej i tej samej Kasy państwowej.

§ 161.

stępujtjce

I

,

Bliższe

Dzienhik .Ustaw. Poz. 298.

Ng 48.

postanowienia o postępowaniu pr\zy potrącaniu .

p o d at k u p r z e i s I u ż b o d a w c ę.

(do art. 90 ustawy).

§ 162. W wypadkach, gdy podatnik traci w !=iągu roku podatkowego

wynagrodzenia słu ż bowe, obowiązek służbodawcy potrącania podatku ustaje

z ostatnią wypłatą tych wynagrodzeń. W tych wypadkach winien służbo ­

dawca zawiadomić swą władzę skarbową o wystąpieniu pracownika ze

służby, ewentualnie o przejściu pracownika do innego służbodawcy w terminie 7-dniowym .

.

.

Właściwa władza skarbowa, którą służbodawca uwiadom i o tego rodzaju wypadku, winna wezwać podatnika do zapłacenia podatku, przypada· ~

jącego za pozostałą część roku, w terminach w części pierwszej art. 86

ustawy ustanowionych lub, o ile te terminy już upłynęły. do bezzwłc.cznego

uiszczenia tego podatku, względnie <lo podania ewentualnego nowego siużbodawcy.

Podatnika należy wezwać do podania w ciągu 14 dni nowego

miejsca zamieszkania, o ile w tym względzie zaszła zmiana, a ewentualnie

także nowego służbodawcy..

'

Nowe miejsce .zamieszkania należy zanotowzć w aktach i zawiadomić

o tej zmia nie wladzę skarbową, właściwą wedlug nowego miejsca za·

mieszkania.

Przewodniczący Komisji wydaje w tym wypadku w razie potrzeby

również zarządzenie w sprawie ustanowienia kwoty, którą nowy służbodawca

ma pofrącać i do Kasy odsylać; o ile przy tej sposobności stwierdzi się, że

podatnik za wiele zaplacił, względnie że za wiele wpłacono do Kasy, wydaje

przewodn i czący odpowiednie zarządzenia.

O wydanem zarządzeniu należy

zawiadomić podatnika , gdy laś idzie nietylko o zaplacenie podatku przez

samego podatnika, także slużbodawcę. Przeciw takim zawiadomieniom

jest dozwolony jedynie sprzeciw do Izby skarbowej w terminie 14 dniowym

od dnia doręczenia zawiadomienia. Sprzeciw ten rozstrzyga Izba skarbowa

ostatecznie.

Co do tych osób, które dotychczas wogóle nie otrz y mywały wynagrodzeń służbowych, rozróżnić należy · dwa wypadki, a mianowicie

a) czy dla takich osób przez uzyskanie wynagrodzeń służbowych

ponad minimum egzystencji rozpoczął się obowiązek placenia

podatku dochodowego;

b) czy takie osoby dotychczas już podlegały podatkowi dochodowemu.

W pierwszym wypadkl\ przewodniczący Komisji powinien przeprowa·

dzić postępowanie wymiarowe w myśl §§ 142 i 153 nin. rozp. Przy obliczeniu kwoty podatku, którą slużbodawcEl ma potrącać, oraz przy sporządza·

niu nakazów płatniczych i zawiadomień płatniczych stosować należy odpowiednio przepisy zawarte w §§ 157, 159 i 160 nin. rozp.

Różnice powstałe między kwotą potrąconego, a kwotą wymierzonego

podatku wyrównać należy przy najbliższem potrąceniu podatku. W drugim

wypadku zmiana wysokoś~i dochodów nie ·powoduje żadnego zarządzenia

ze strony przewodniczącego Komisji na dany rok podatkowy_

Co do potrZłcania podatku przez Kllsy Państwa, zostaną wydane postanowienia w drodze odrębnego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ III.

o d s e t k i z a z w lok ę i e g z e k u c j ę.

(do art. art. 91, 92, 93 i ~49 ustawy).

§ 163. Podatek dochodowy. względnie majątkowy, niezaplacony w terminach ustawą wyznaczonych, uWaża się za zaleglość, od której należy po-

/ '

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

od terminu płatności, . odsetki za zwłokę w wysokości 1%

liczy się za cały.

Kwoty zaległości podatku oraz odsetki za zwłokę. wynoszące 50 fen.

i więcej, liczą się za markę; kwot zaś mniejszych od 50 fen. nie bierze się

'w rachubę.

.

Służbodawcy, obowiązani w myśl art. 89 ustawy do potrącania podat~u,

są odpowiedzialni za prawidłowe usklltec;:znieme potrąceń, jak również za

uiszczenie potrąconych .kwot we wła ś ciwych terminach . W razie wpłacenia

potrąconych kwot po upływie właściwego terminu, pobiera się od tych kwot

,odset ki za zwłokę w wysokości wyżer określonej.

,

Zaległoścl, obciążające czy to służbodawców, czy też podatników bezpośrednio, ściągają egzekucyjne organa ska rbowe na podstaw ie obowiązują·

·cych przepisów w drodze przymusowej.

ibrać, począwszy

miesięcznie. Miesiąc zaczęty

c Z Ę Ś Ć VI.

Postanowienia karne

'(do art. art. 94-111 i 150-153 ustawy).

§ 164. Czyny karygodne. przewidziane w ustawie w dziale o postan owieniach karnych (art. 94 - 111 ustawy i art. 150 -153 ustawy), dzielą

:się na

1) czyn y, co do których orzecz:nictwo należy do Komisji lub władz

skarbowych (art. ,9 4-97 i 99 ustawy);

2) czyny, co do których orzecznictwo należy do sąd ó w zwyczajnych

(art. 100 i 101, oraz art. 99 w wypadku czę ści o statniej art. 102

ustaw y).

c Z'i n Y kar y g o d n et c o, d o k t ó r y c h o r z e c z n i i::: t won a l e ż y

I

_

-

d o K o m i s i i I u b w ł a d z s kar b o w Y c h.

§165. Po upływie terrr,inów, wyzna,czonych do skł adania da nych,

wskazanych wart. art. 45 - 48 ustawy, sporządza się na przepis!mym formularzu ogólny wykaz tych lokatorów (art. 45 ustawy), g/ów rodzin (art. 46

ustawy), właścicieli domów (art. 47 ustawy), oraz służboclawców (art. 48

ustawy), którzy wcale nie złożyli wymaganych danych, złożyli je po wyznaczonym terminie, lub też przedstawili niezupe/ne dane.

Po upływie terminów, wyznaczonych ustawą do złożenia zesporządza się wykaz na przepisanym formularzu, który winien obej-

§ 166.

,znań,

.

l) podatników. którzy nie z/ożyli w terminie ustawowym zeznania

o dochodzie (art. 50 i 78 ustawy) względnie zeznanie o majątku

(art. 137 ustawy);

.

2) podatników, którzy przedstawili w zeznaniu niezupełne dane wbrew

postanowieniom art. 52 ustawy, ustępy 1), 2), 3) i 5), art. 54 ustawy, ustępy 1), 2) i 3), oraz art. 138 ustawy;

3) wreszci-e podatników, którzy Drzy zeznaniu nie przedstawili załączników, wymaganych art. 54 l!lstawy.

, mować

§ 167. Po upływie terminów, wyznaczonych przez władze skarbowe

wezwaniach lub ponagleniach, skierowanych d o poszczególnych podatniIków, sporządza się wykaz na przepisanym formularzu, który ma obej-

'VI

mować

784 ,

Dzie~nik Ustaw. Poz. 298.

N248.

1) podatników, którzy nie złożyli w terminie zeznań, wymienionych

VI art. art. 50, 52, 54, 78 i 137 ustawy;

2) podatników, którzy przedstawili niezupełne dane w zeznaniu wbrew

ustępom 1 l, 2), 3) i §) art. 52 ustawy i ustępom 1), 2) i 3) art. 54

ustawy, oraz art. 138 ustawy;

3) podatników, którzy nie dołączyli danych, wskazanych w częśc i

drugiej art. 54 ustawy.

,

,

' .

§ 168. W spol;ób przedstawiony w §§ 165, 166 i 167 nin. rozp. postę ­

puje się również w wypadkach nakład.ania grzywien na osoby, wymienione

w części drugiej art. 7':> ustawy.

§ 169. W wypadkach naruszenia przepisów art. 56 ustawy, o ile te

przepisy dotyczą instytucji kredytowych i prywatnych, oraz we wszystk ich

wypadkach naruszenia przepisów art. 59 ustawy Sp9rządza się wykaz na

przepisanym formularzu. Do wykazu tego dołącza sie; protokóły, sporzą ­

dzone ewentualnie w myśl § 112 nin. rozp.

§ 170. Wykaz, wskazany w § 165 nin. rozp., przewodniczący Komisj i

wn osi na najbliższe po 15 stycznia posiedzenie Komisji szacunkowej dla nał ożenia grzywien według art. 94 i 96 ustawy.

§ 171. Grzywny według art. 95 i 96 ustawy na płatników, wciągnię·

tych do wykazów wskazanych w §§ 166 i 167 nin. rozp., nakładają Komisje

szacunkowe, o ile możności równocześnie z ustaleniem dochodu i wymia rem podatku dl~ tych podatników.

§ 172. W analogiczny sposób (§ 170 i 171 nin. rozp.) postępuje si ę

w wypadkach nakładania grzywien w myśl § 168 nin. rozp.

Wyso k ość nałolonych grzywien umieszcza się w wykazach, które po

. opatrzeniu datą posiedzenia i N2 protokółu, podpisują przewodniczący i pr zy najmniej dwaj członkowie Komisji.

§ 173. Grzywny za naruszenie przepis'ó w części pierwszej cwt. 56,

ustawy na osoby, wciągnięte do wykazu wymienionego w § 169 nin. rozp. ~

nakładają Komisje szacunkowe przy sposobności odbywających się posiedzeń.

Grzywien tych nie należy nakładać w tych wypadkach, gdy wspom·

niane w § 169 nin. rozp. instytucje i osoby usprawiedliwiły w terminie

zwłokę w udzieleniu danych i wyjaśnień, potrzebnych do ustalenia dochodu

i wymiaru podatku.

§ 174. Przy nakładaniu grzywien wysokość tychże, w granicach ustawą

przepisanych, określa się w zależności od okoliczności, towarzyszących poszczególnemu wypadkowi. W ~zczególności należy wziąć pod uwagę stopień wykształcenia winnych, ich stan majątkowy, ' zawód, rodzaj . zajęcia lUD

zatrudnienia, z drugiej zaś strony doniosłość przekroczeniZl , jego dług otrwa ­

łość, powtarzanie naruszenia przepisów i t. p.

Grzywien określonych na mocy art. art. 94- 97 ustawy nie riakłada się ,

względnie nałożone już umarza się· w raz ie, jeżeli 'spełnieniu obowiązku,

ciążącego na podatniku, przeszkodziły przyczyny ważne, zasługujące na

uwzględnienie. Do takich przyczyn zalicza się : pozbawienie wolności, ciężka

choroba lub inny wypadek siły wyższej, zwłaszcza przeszkody nieprzezwy ciężone, jak: przerwa komunikacF w czasie kwarantanny, inwazja nieprzyjaciela, niezwykly wylew rzek i t. p.

.

'

§ 175. Kary pieniężne według art. 99 ustawy nakłada s ię w wypadkach, gdy w zeznaniach, zł ożOnych na zasadzie art. 50 i 78 ustawy, albo

w wyjaśnieni a ch. udziel onych przez podatników lub zastępujące ich osoby

na zasadzie art. 58 i 60 ustawy, Komisji szacunkowej lub odwoławczej, albo.

, j\

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

'przewodniczącemu tych Komisji, okażą

'wpływ na wysokość podatku lub w razie,

785

się

nieprawdziwe dane, mające

gdy podatnik nie wskaże żródła

<lochodu, a oznajm ienia nieprawdziwy;ch danych oraz zatajenia żródła do·<:hodu dopuszczono się świadomie w celu udaremnienia wymiaru lub

uszczuplenia ustawowo należącego się podatku.

'

§ 176. Jeżeli zachodzi podejrzenie o świadomą nieprawdziwość danych

.umie szczonych w zeznaniu, albo w wyjaśnieniach podatnika lub jego zastępcy, przewodniczący Komisji wdra ża postępowanie karne i wZY'jla daną

·osobę w celu przesłuchania jej, jako obwinionego, względnie zawiadamia ją

urzędown i e, ź e prze ciw niej wpłynęło doniesienie; następnie w celu stw ie rdzenia okoliczności , wskazanych w § 174' nin. rozp., ustala w odpowiedni

sposób istotę przekroczenia przez zebran ie niezbędnych informacji r danych

oraz na podstawie zażądanych od obwinionego dodatkowych zeznań i wyj aśnień.

W wypadkach, gdy przewodniczący uzna, że okoliczności, dotyczące danej sprawy, noszą rzeczywiście cechy czynu karygodnego w . myśl

.art. 99 ustawy, przedstawia sprawę Komisji do rozstrzygnięcia.

Kary pieniężne z art. 99 ustawy nakłada się, niezależnie od

w wysokości od jednokrot i ej do

.<fwudziestokrotnej tej różnicy, która iachodzipomiędzy kwotą podatku,

.określonego na podstawie pierwotnych danych , a kwotą podatku, ustalonego w postępowaniu kamem.

O i1eby zaś dane przekroczenie nosiło znamiona czynu, zagrożonego

'surowszą karą w myśl powszechnej ustawy karnej,. należy sprawę bez przeprowadzania administra l yjnego postępowania karnego prz ekażać Sądowi

;:zwyczajnemu do . załłltwienia.

Wysokość kary pieni ę żnej określa się po wzięciu pod uwagę stopnia

przewi n ienia, środk ów u ż ytych przez obwinionego do zatajenia lu b uszczupJen ia dochodu, wysokości szkody spowodowanej lub zagrożonej przekrocze,niem, stanu ma jąt kowego skazanego i t. d.

Orzeczenia o naloieniu tego rodzaju kar pieniężnych wyraża się w od·,dzielnym protokóle co do każdego czynu karygodnego.

Postępowanie karne może być przeprowadzone także po prawomoc.n ym wymiarze podatku.

§ 1"77.

· obowiązku dopłaty należności · podatkowej,

§ 178. O orzeczeniach, któremi nałożono grzywnę lub karę pieniężną,

zawiadamia skazanego przewodniczący Kom isji lub władza skarbowa na

'Przepisanym formularzu. Zawiadomienia te sporządza s i ę co do każdego

czynu karygodnego i co do każdej nałożonej kary oddzielnie. Nałożone

. kary wpiSUje s ię równocześnie do rejestru karn ego. Odpis rejestru przesyła się właściwej Kasie państwowej .

Nało żone grzywny winny b y ć wpłacone do właściwej Kasy

za okazaniem zawiad omienia w spomnianego w § 178 nin. rozp.

O uiszczeniu kar pienic:: ż nych, nałożonych w myśl art. 99 ustawy, winna

§ 179.

państwowej

Kasa państwowa zawiadomić nie zw łoczni e wła ściwą Komisję, względni e Izbę

:skaro ową .

§ 180. Przeciw wydanemu przez Komisję szacunkową or7eczenlu karnemu o grzywnie, d o tyczącemu przekrocze ń art. art. 94-97 ustawy, można

'w ciągu 4 lh. tygodni od d n'ia dorę czeni a zawiadomienia wnieść o dw ołanie,

;za pośr ednic twem wł aści wej Komisji, do Kom isji oawolawczej, a w wypadokach, g a y ta ostatnia na l ożyła grzywnę w I instancji, do Ministerslwa Sk.arbu.

.r

NQ 48.

Dziennik Ustaw. POL. 298.

w tym samym terminie ' można wnoslc odwołania przeciw grzywnom,.

nałożonym

przez Izbę skarbową, za pośrednictwem tej Izby, do Ministerstwa Skarbu.

Orzeczenie instancji odwoławczej jest ostateczne.

§ 181. Przeciw orzeczeniom karnym, dotyczącym przestępstw wart. 99'

ustawy, odwołanie nię jest dopuszczalne. Natomiast jeżeli nałożona karCI

pieniężna nie zostanie uiszczona dobrowolnie w ciągu 4-ch tygodni od dnia

doręczenia skazanemu zawiadomienia o o rzeczeniu, wówczas Komisja lub·

Izba skarbowa przekazuje sprawę właściwemu sądowi, o czem należy uprze dzić skazanego równocześnie z zakomunikowaniem mu orzeczenia o karze

pieniężnej.

Przy przekazaniu sprawy karnej właściwemu sądowi należy przesłać

sądowi odpis orzeczenia w odnośnej sprawie z dołączeniem potwierdzenia odbioru. zawiadomienia o nałożeniu kary pieniężnej wraz z aktem

postępowania karnego, zawierającym w oryginale wszystkie clokumenta .

które służyły za podstawę pociągnięcia do odpowiedzialności.

W charakterze przedstawiciela Komisji lub Izby skarbowej w sądzie

w sprawach podatku dochodowego, względnie majątkowego występuje przewodniczący Komisji lub jego zastępca, albo osoba do tego delegowana przez_

Dyrektora Izby Skarbowej.

temuż

§ 182. Odpowiedzialność za grzywny i kary pieniężne, nałożone ną,

pełnomocnika w drodze administracyjno skarbowej, ciąży nietylko na mocodawcy, lecz także na pełnomocniku, który z mocodawcą odpowiada solidarnie.

0 , wydanem przeciw pełnomocnikowi órzeczeniu karnem należy­

zawiadomić również mocodawcę.

§ 183. Publiczne władze i urzędy, winne przekroczenia postanowień,

ustawy, odpowiadają według ogólnie obowiązujących przępisów organizacyj ·

nych, względnie służbowych.

§ 1M. Winni kilku przekroczeń ustawy

z tych przekroczeń z osobna.

podlegają

karze za każde·

§ 185. Uprawnienia Komisji szacunkowej co do nakładania grzywien

i kar pieniężnych przysługUją rÓfJnież Izbom skarbowym. o ile chodzi o towarzystwa obowiązane do pub[iczne~ o składania P1chunków.

'

W przedmiocie uprawnień innych wł a d z skarbowych z części pierwsze}

art. 102 ustawy wyda , się odrębne rozporządzenie.

Z a b:e z p i e c z e n i e

n a ł o ż o n e j g r z y w n y.

(do art. 106 i 153 ustawy).

§ 186. Wykonanie orzeczeń o grzywnie należy odroczyć a ż do rozstrzygn i ęcia wniesione~lO odwołania; wsza k że Komi sja lub władza Skarbowa

może zarządzić zabezpieczenie nałożonej grzywny na dochodzie lu b mają tk u

obwinionegO za raz po wydaniu orzeczenia.

Zabez pi ecze nie n a ło ż on ej grzyw ny winie n z a rzą d zić przewo d n i czący

Komi sji lub Izba sk arbowa w szcz eg ólnośc i w na st~ puj ący c h wyp adkach

1) gdy dojdz ie do wiad o mośc i, ż e ska zany lu b jeg o moco da wca za·

mierza p r ze si e d lić s ię po za o bszar Rzeczy pospo litej;

2) gdy dana oso ba mają t ek swój trwoni lub rozdaje w su mach nie

odpowiadających jej zamożno ś c i ;

3) gdy oS i ągnęła swój dochód bez użycia znaczniejszego kap itał u ,

co m a, szczególnie miejsce przy wykonywaniu pośre d:1 ictwa przywszelkiego rodzaju interesach, albo jeżeli z zachowania się je}

,

N!! 48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

----

------~-----

787

- - - - - - -_._------_._--- - -

wnoslc należy . że dochód swój lub majątek zużywa lub przenosi

na . inne osoby.

.

Kwota zabe zpieczona nie może przekraczać wysokości nałożonej grzywny.

'Zabezpieczenie nałożonej grzywny na dochodzie, albo na majątku nieruchomym lub ruchomym zarządza się w drodze administracyjnej lub są­

dowej.

Zabezpieczenie grzywn y uchyla s i ę po jej zapłaceniu lub zniesieniu

, wskutek odwołania.

Zabezpieczenie grzywny w drodze administracyjnej może być dokonane przez zajęcie ruchomości, czynszu dzierżawnego, komornego, uposażeń

służbowych i t. p., przyczem stosować należy przepisy o egzekucji należności skarbowych.

.

Jeżeli zabezpieczenie grzywny ma być dokonane na majątku nieruchomym lub na wierzytelności, zabezpieczonej hipotecznie, wówczas właści­

wa Komisja, względnie Izba skarbowa zarządza "je w drodze właściwego

sądu albo sposobem hipotecznym, albo przez uzyskanie zakazu sprzedaży

nieruchomości.

Zabezpieczenie sposobem hipotecznym należy przeprowadzić. gdy nieruchomość ma urządzoną hipotekę, zabezpieczenie zaś przez zakaz sprzedaży nieruchomcści, gdy. nieruchomość nie ma urządzonej hipoteki.

Za_ równo w pierwszym, jak i w drugim wypadku właściwość; sądu określa

miejsce położenia nieruchomości.

'

.

P ostanowienie o zabezpieczeniu nałożonej grzywny, czy to sposobem

hipotec znym, czy też sposobem zakazu pozbycia nieruchomości winno być

wyrażone na przepisanym formularzu i skierowane do właściwego Sądu

z odpowiednim wnioskiem na prze,isanym formularzu.

O zarządzone m zabezpieczeniu grzywny 'należy zawiadomić interesowanych na przepisanym formularzu .

Przeciw zabezpieczeniu grzywny służy prawo zgłoszenia sprzeciwu do

przewodniczącego właściwej Komisji odwoławczej, względnie Ministerstwa

Skarbu w terminie 14 dn iowym od dnia doręczenia zarząd-zenia o zabezpieczeniu. Decyzje tych władz są ostateczne.

c z y n y kar y g o d n e, c o d o k t ó r y c h o r z e c z n i c t won a l e ż y d o

S ą d ó w z w y c z a j n y c h.

Do tego rodzaju czynów karygodnych należą

czyny karygodne, określone w § 175 nin. rozp., pod warunkiem

wskaząnym w § 181 nin. rozp.;

2) naruszenie obowiązku za chowania tajemnicy przez urzędnika, albo

. funkcjonHjusza publicznego, przez członka Komisji lub znawcę

wtedy, gdy wymienione osoby. bez upoważnienia, wyjawiają wiadomości o stosunkach majątkowy c h lub dochodowych, o których

dowiedziąły się z powodu udziału w postępowaniu wymiarowem,

względnie odwoławcze m;

3) świadomie nie prawdziwe zez nania alb9 świadectwa' znawców lub

św iadków , składane w za miarze udaremnienia wymiaru podatku

lub spowodowa~ia myl'nego o bliczen ia te g oż.

Do przedstawienia wniosków o wdrożenie d ochodzenia karnego z powo du po wyż wymienionych czynów karygodnych są powołane władze

skarbowe, Kom isje lub osoby interesowane.

Przy przedstawiani u wniosków o ukaranie występujący z wnioskiem

winni mieć na uwadze, że z jednej s tro ny jest [ch obowiązkiem, aby usta wie zapewnić skuteczność, z drug iej strony wnioski te winny być przed-

§ 187.

1)

•

,

Dziennik Ustaw. Poz. 298

N248.

stawiane tylko w tych wypadkach. w których istn ieje uzasadnione podejrzenie o popełnienie danego czynu karygodnego.

W wypadkach, przewidzianych wart. JOl ustawy, należy również baczyć na to, aby przedstawiano wnioski o "X.drożenie dochodzenia karnego

nietylko w razie popełnienia czynów karygodnych na szkodę Skarbu Pań­

stwa, lecz także na szkodę podatnika.

Przez na c z e n i e g r z y w I en

kar p i e n i ę ż n y c h.

(do art. 106 i 153 ustawy).

§ 188. Grzywny i kary piemęzne, nałożone za czyny karygodne

w myśl art. art. 94-101 ustaNY, zarówno w drodze administracyjno-skarbowej, jak i w drodze sądowej wpływają do Skarbu Państwa na rachunek.

Ministerstwa Skarbu.

z g a ś n i ę c i e o d p o w i e d z i a I n o ś ci.

(do art. 110 i 153 ustawy).

§ 189. / Warunkiem zgaśnięcia odpowiedzialności za naruszenie prze·

pisów art. art. 94-101 ustawy jest, aby minęło 5 lat po upływie tego roku,

w.którym dopuszczono się naruszenia prZepisów.

Karygodność zaś czynu, wymienionego wart. 99 ustawy, ustaje również, gdy winny sprostuje lub uzupełni swoje zeznanie u właściwej władzy,

zanim otrzyma pierwsze wezwanie w celu przesluchania go, jako obwinionego, albo zawiadomienie, że przeciwko niemu wpłynęło doniesienie o czynie karygodnym, lub zanim zostanie mu doręczone orzeczenie o karze pieniężnej.

.

Organa, powołane do wydawania orzeczeń, n l,l kładającychgrzywnę lub

karę pieniężną, są obowiązane z urzędu do przestrzeganIa postanowień ,

odnoszących

się

do zgaśnięcia karygodności czynów, wymienionych

wart. art. 94-101 ustawy.

Gdy naru szenie przepisów z art. art. 94-101 ustawy wyjdzie na jaw

po śmierci osoby winnej naruszenia, lub gdy osoba winna zmarła przed

prawomocnością orzeczenia karnego, wówczas należy postępowanie umorzyć.

c Z Ę Ś Ć VII.

Doręczenia.

(do art. art. 113~ 116 i 155 ustawy).

§ 190. Wszelkie wezwania, polecenia, obwieszczenia, zawiadomienia,

ponaglenia, zarządzenia, orzeczenia, nakazy płatnicze i inne p isma, wydawane

na podstawie ustawy. będą doręczane albo przez organa władz y skarbowej ,

albo za pośrednictwem magistratów, policJi, urzędów gminnych lub przez

· pocztę.

•

Doręczenie pow inno nastąpić zawsze za potwierdzeniem odbioru. Po'

twierdzenie odbioru us kutecznia albo adresat. albo ktoko lwiek z jego do mowników lub z a rządzaj ący maj ą tkiem, względnie p r z eds i ębiors t wem.

W s z cze g ólności zauważa się , ż e co s ię tyczy d o ręcz en i a osobom

prawnym, do statecznem jest oddqn ie pisma jednemu ż człon k ów zarządu,

uprawnionem u wedłu g stat utu do odb ie rania i podpisywania pism.

J eżeli je dna z wyżej wymienionyc h o só b odm ówi p rz yjęcia pisma, to

nal e ży pismo pozostawić na miejscu d (m~czen i a i o k oliczność t ę zan o tować

na potwierdzeniu odbioru. Pozostawienie pisma ma taki sam sk utek, jak

.doręczenie.

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Dla podatników, których miejsce zamieszkania lub pobytu jest niewiadome, należy pismo to złożyć w magistracie lub urzędzie gminnym

miejsca przypisani a podatku. Złożen ie takie winien · przyjmujący ogłosić

w sposób w dan ej miejscowości uży wany i wezwać adresatów, aby dla odebrania pisma przybyli dó ogłaszającego urzędll.

Doręczenie uważ a się za uskut'ecznione, gdy od czasu ogłoszenia

upłyną 2 tygodni e. Urzędy ogłaszające winny o dniu ogłoszenia zawiadomić

tę władzę skarbową, od której pismo pochodziło.

Adresatom, mieszkającym poza obszarem Rzeczypospolitej, można wysyłać wszelkie pisma listem poleconym. Pisma takie uważa się za dorę­

czone, jeżeli po nadaniu ich na pocztę podług adr~su podanego przez inte- '

resowanego upłyni e 14 dni.

Podatników, przebywających stale poza o bszarem Rzeczypospolitej,

można wezwać do ustanowienia pełnomocnika, zam ieszkałego w Polsce.

Jeżeli podatnicy, zamieszkali poza obszarem Rzeczypospolitej, pomimo wystosowanego qo nich wezwania, n ie ustanow ią na t1m obszarze pełno­

mocnika, wówczas doręczenie można uskutecznić w sposób określony dla

podatników, których miejsce zamiesz kania lub pobytu jest niewiadome.

Wszelkie pisma, wysłane przez podatn ików pocztą lub składane do

instytucji w myśl art. 51 ustawy, uważa się za wniesione w tym dniu,

w którym na da no je na pocztę lub złożono we właściw ej instytucji.

W razie w ą tpli wości poda tni k powinien udowodnić dzień nadania na

pocztę lub z ł ożenia pisma we właściwej instytu cji.

cZĘŚĆ

VIIl.

Podatek majątkowy.

O b o w i ą z e k p o d a t k o w y (p o d m i o t o w Y i P r z e d m i o t o wy)

U s t a I e n i e war t o ś c i m a j ą t k li. S t a w k i P o d a t k o w e. M i e js c e o p o d a t k o w a n i a.

ROZDZIAŁ

I.

O b o w i Ci z e k p o d a t k o w y.

(do art. 117 ustawy).

§ 191. Obo wiązek opłacan ia podatku majątkowego ciąży na osobach

fizycznych i spadkach wakujących (ni e o bjętych).

Obowią zek ten może by ć albo całkowity, albo częściowy, zależnie od

teg o, czy osoby obo wiązane do opłacania podatku podlegają podatkowi od

wartości całego m ajątku, czy też tylko od wartości czę ści majątku.

O s o b Y o b o w i ą z a n e d o o p ł a, c a n i a p o d a t k u o d war t o ś c(i

całego

majątku.

§ 192. Do opłacania podatku majątkowego od wartości całeg o podatkowi podlegającego majątku s ą o bowiąza n e te osoby fizyczne, które

w m yśl ustępu 1 § 2 nin. rozp. podlegają podatkowi dochodowemu od cał ego dochodu .

Jeżeli jednak m ająte k, wyszczególn iony w cz ęści ostatniej art . 117

ustawy, a znajdu jący się poza o bszare m Rzeczypospolitej, pociągnięto do

' podatku tego samego rodzaj u w pań stwie , w którem si ę znajduje i jeżeli

odnośne obce państ wo postępuje według zasa d wzajemności co do tlIkich

samych przedmiotów majątkowych, znajduj~cych s i ę na ' obszarze Rzeczypospolitej, wówczas wa rtość tego rodzaju przedmiotów majątkowych nie

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

N248.

wlicza się do podstaw opodatkowania pod zastrzeżeniami wskazanemi w dru giej i- trzeciej części § 10 nin. rozp.

Osoby

obowiązane

do opłacania podatku od

c z ę Ś c i m aj ą t k u.

wartości

§ 193. Osoby fizyczne, do których nie mają zastosowania postanowienia § 2 ustęp 1 nin. roz p. , podlegają podatkowi majątkowemu bez wzglę­

du na miejsce zamieszkania lub pobytu tylko od wartości

1) nieruchomości, położ onych w Polsce, wierzytelności zahipotekowanych na nieruchomościach Vi Polsce , majątków przywiązanych

do obszaru Pol ski fideikomi sem lub inne mi przepisami prawnemi;

2) kapitału zakładowego i obrotowego, służącego na obszarze Polski do prowadzenia gospodarstwa ro lnego lub leśnego , przedsię­

biorstwa przemysłowego lub handlowego, górnictwa.

Gos poda rstwo rolne lu b le śne oraz przedsiębiorstwo IJrzemysłowe ,l ub

handlowe i górnictwo uważa się za prowadzone na obszarze Rzeczypospolitej, o ile grunt a , budynki, zak ła dy i kopalnie, służące do ich wykp nywania, zna j dują się na obszarze Państwa Po lski eg o. Prowadzenie gospodarstwa lub przedsit;biorstwa nie jest uzależnione od prawa własności do gruntów, wzglt;dnie budynków.

C zynności zarob kowe, nie wymagające utrzymywania w Polsce zakła ·

dów przemysłowych , wzg lędnie han dlowych, n ie podpadają pod pojęcie

przedsi ęb io rstw , wy mienionych w ustęp i e 2 nin. paragrafu.

§ 194. Osob y, wymienione w ustępach 1) i 2) art. 5 ustawy, obowią­

zane są do opł acani a podatku majątkowe go tylko od majątków, wyszczególnionych w ustępach 1) i 2) § 193 nin. rozp.

S p a d k i wa kuj ą c e (n i e o b jęt e)

(do art. 117 ustawy).

§ 195. Obowiązek opłaca nia podatku przez spadki wakujące (nie

oraz rozciągłość tegoż obowiązku określają postanowienia § 5 nin.

rozp., które mają analogiczne zastosowanie przy podatku majątkowym.

objęte)

P o d m i o t o w e z w o I n i e n i e o d p o d a t k u.

(do art: 118 ustawy).

§ 196. Od podatku ma jątkoweg o wolne są

1)

2)

osoby, których łączna warto ść majątku, przyjętego do podstaw

opodatkowania, nie przenosi 20.000 mk. bez względu na wysokość

doch odu, osiągniętego przez te osoby;

osoby, których łą cz na wartość majątku, ' przyjętego do podstaw

opodatkowania, nie p rze nosi 50.000 mk. w wypadkach, gdy dochód roczny, osiągn ięty przez te osoby, nie przekracza minimum

egzystencji, oznaczonego wa rt. 2 ustawy i bliżej określonego

w § 9 nin. rozp.

P r z e d m i o t o P o d a t k o w a n i 8.

(do art. 119 ustawy).

§ 197. Podatkowi majątkowemu podlega majątek n!eruchomy 1 ruchomy po potrąceniu długów i ciężarów, które wartość majątku zmniejszają.

I

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298

W szczególności za podlegający podatkowi majątek uważa się

1) nieruchomości łącznie z wszystkiemi przynależytościami;

2) kapitał zakładowy i o brotowy, służący do prowadzenia gospodarstwa rolnego lub leśnego, przedsiębiorstwa przemysłowego lub

handlowego, górnictwa;

3) wszelkiego rodzaju samoistne prawa i uprawnienia (prawo eksploatacji bog a ctw kopalnianych, prawo użytkowania, prawo autorskie i t. p.);

4) majątek w kapitałach o raz prawa do rent lub innych stale powtarzających się użytków i świadczeń, służących uprawnionemu dożywotnio lub na czas życia innej osoby, na czas nieokreśfony lub

przynajmniej na lat dZ ie sięć z umowy tytułem wzajemnego świad·

czenia za wartości majątkowe, na mocy rozporządzenia ostatniej

woli, darowizny lub fundacji rodzinnej;

5) przedmioty ruchome, służące do osobistego użytku osoby, obowiązanej do op łacania podatku i jej rodziny, jeżeli ogólna wartość tego rodzaju przedmiotów przekracza 300.000 mk.

Do takich przedmiotów majątkowych należą: meble, odzież, sprzęty

domowe, kosztowności, ozdoby, książki, konie wierzchowe i wyjazdowe,

ekwipaże, zbiory i inne wszelkieg o rodzaju przedmioty, które służą do osobistego użytku lub spożycia podatnika i jego rodziny, albo do urządzenia

mieszkania, do na uki i innych potrzeb życiowych.

O ile zaś przedmioty tego rodzaju są przynależytością nieruchomości

albo częścią składową kapitału zakładowego lub obrotowego, wówczas ich

wartość zalicza się zawsze do majątku podlegającego podatkowi.

Okoli cz ność, czy majątek przynosi podatnikowi dochód, czy też takowego nie przynosi, jest z reguły obojętną i bierze się ją pod uwagę tylko

o tyle, o ile wysokość dochodu może mieć wpływ na ustalenie wartości.

Wyjątek od tej zasady przewiduje ustawa jedynie w tym wypadku, gdy

majątek lub część majątku z powodu zniszczenia przez wojnę nie przynosi

żadne go dochodu (art. 122 ustawy).

D o I i c z e n i e c u d z e g o m a j ą t k u.

~

(do art. 120 ustawy).

Do majątku stanowiącego własność podatnika dolicza się malub części majątku innych osób w następujących wypadkach

1) do majątku podatnika dolicza się majątek członków jego rodziny,

o ile podatnik rozporządza ic h majątkiem jako głowa rodziny;

2) do majątku uczestni ków spółek, wymienionych wart. 22 ustawy,

dolicza się majątek tychże spółek w stosunku do wysokości

udziału każdeg o z uczestników w majątku spółki, przyczem udziały,

których wysok o ści ustalić nie ' można, należy przyjąć w równych

§ 198.

jątek

cz ęściach.

M aj ą t e k, k t ó r y n i e j e s t

p rze d m io t e m

o p o d a t k o w a n i a.

{do art. 121 ustaw)ł).

§ 199. Za majątek podlegający podatkowi nie uważa się

1)

przedmiotów, określonych w ustępie 5 § 197 nin. rozp., któr.y ch

ogólna wartość nie przenosi 300.0CO mk., ' jeżeli takie przedmioty

nie są przynależytością nieruchomości, albo częścią składową

kapitału za kładowego lub obrotowego;

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

2)

wynagrodzeń,

służących uprawnionemu z tyłułu umowy najmu

pracy lub stosunku służbowego, albo wpływów z ubezpieczenia

na wypadek choroby, od wypadku lub niezdolno ś ci do pracy.

p r z e d m i o t o w e z w o [ n i e n i e o d p o d a t k u.

(do art. 122 ustawy).

§ 200. Od podatku wolne są majątki lub części majątku, które

1)

2)

służą wyłącznie do celów ogólnej użyteczności, naukowych, oświa-­

towych, kulturalnych, wyznani owych i dobroczynnych;

z powodu zniszczenia przez wojnę żadnego nie przynoszą do-chodu.

ROZDZ[f\Ł [I.

U s t a l e n i e war t o ś c i m a j ą t k u.

(do art. art. 124-129 ustawy).

§ 201. Przy ustalaniu wartości majątku czyni ustawa

rOZnIcę między­

majątkami,

dla których są sp o rządzane reg ularn e zamknięc ia rocznych rachunków na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg handlowych lubg osp~darczych, a majątkami, dla których takich zamknięć się nie sporządza .

W pierwszym wypadku należy wartość majątku o blic zyć i oszacować

na podstawie książkowo wyka zanego czystego mająt k u, według stanu

z końcem roku bilansowego (gospodarczeg o), poprzedzającego. bezpośrednio

okres wymiarowy, względnie rok podatkowy.

Ocena prawidłowego prowadzenia ksiąg należy do kompetencji Komisji sza cunkowej.

.

W drugim zaś wypadku ustala się wartość przedmiotów majątko1,()'ych

według stanu na dzień 1 stycznia roku, rozpoczynającego okres wymiarowy

(rok podatkowy), na podstawie ich przeciętnej wartości obrotowej w myśl

wskazówek, zawartych w ustępach 1-5 art. 126 ustawy.

,

.

§ 202. Stosując wskazówki, zawarte w ustępach 1, 2 i 4 art. 126 ustawy, przy oszącowan iu wartości przedmiotów majątkowych, należy mieć na

uwadze termin odpłatne go nabycia tych przedmiotów.

Gdy przedmioty te nabyto odpłatnie po 31 grudnia 1916 r., wów czas

za podstawę ich oszacowania przyjmuje się ostatnią cenę nabycia, o ile na

te. cenę nie wpłynęł y wyjątkowe stosunki (pokrewieństwo, powinowactwo

między kupującym, a sprzedający - n, przymusowa sprzedaż i t. p.) i o ile

stosunki w dniu 1 stycznia roku, rozpoczynającego okres wymiarowy,

wogóle nie uległy zmianie (np. znaczna zwyżka).

Natomiast, gdy przedmioty t e go rodzaju zostały nabyte odpłatnie do

31 grudnia 1916 r. lub później, lecz pod tytułem darmym (§ 204 nin. razp.),

należy wartość ich os~a cow a ć na zasadach, wyłuszczon y ch pod 1, 2 i 4

art . 126 ustawy. Oszacowana w ten sposób wartość n ie m o że jednak przekracza ć dwudziestopi ęciokrotnego czystego dochodu rocznego z przecięcia

trzech ostatnich lat przed okresem wymiarowym.

§ 203. Jeż eli przeciętny dochód czysty (CZE:ŚĆ trze cia § 202 nin. rozp.)

nie da się obliczyć, należy go ustalić przez porównanie z czystym dochodem z innych podobnych przed,miotów majątkowych.

Może to nastąpić w szczegól n ości

1) gdy, wskuteR stosunków wojennych, płynący z przedmiotów maj~tkow yc h dochód nie może być obecnie ustalony (IJrzymusowy

zarząd, rekwizycja );

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

gdy, wskutek bezpośrednich działań lub wydarzeń wojennych,

osiągnięcie dochodu było w części lub w całości czasowo wykluczone (rowy strzeleckie, linja .lub strefa bojowa);

3) gdy pobie ra nie dochodu z przedmiotu majątkowego ulegało ustawowym ograniczeniom.

Obliczenie dochodu przez porównanie może być za niechane, jeż e ii

akta urz~dowe zawierają dane potrzebne do obliczenia dochodu lub też

podatnik dostarczy takich danych, a Komisja uzna je za dostateczne.

Przedmioty, które z Dowodu swej właściwości lub swego przeznaczenia w regule nie przynoszą dochodu, lub przynoszą tylko dochód bardzo

nieznaczny (place budowlane, parki, zbiory i t. p.), nie podpadają pod

ograniczenie przedostatniej części art. 126 ustawy.

2)

§ 204, Zasady, odnoszą-ce się do przoomiotów majątkowych, nabytych

odpłatnie do 31 gr udnia 1916 roku (część trzecia § 202 nin. rozp.), naleiy

stosować również do przedmiotów majątkowych, które nabyto pod tytułem

darmym, bez względu na termin ich nabycia, jednakże również tylko pod

warunkiem, że ostatnie odpłatne nabycie tychże p rzedmiotów nastąpiło

przed 31 grudnia 1916 r.

'

Za tytuł darmy uważa się spadki oraz darowizny.

tytułem darmym.

Zamiana nie jest

§ 205. Zasadami podanemi pod 1), 2) i 4) art. 126 ustawy należy

kierować się przy oszacowaniu przedmiotów majątkowych, dających bezpo·

średnio lub p ośrednio dochód.

Za dochód bezpośredni uważa się wpływy (stałe lub zmienne) w pieniądzach lub naturze, służące do rozporządzania uprawnionej osoby; za dochód zaś pośredni uważa się użytki, nie posiadające postaci rzeczy zmysłowych, które zwalniają korzystającą z nich osobę od wydatków na zaspokojenie danej potrzeby (wartość użytkowa mieszkania we własnym domu

i t. p.).

•

Oszac o wanie

poszczególnych

m a j 1'1 t k o w Y c h.

Nieruchomość

przedmiotów

wiejska.

§ 206. Grunta rolne wiejskie, nabyte odp łatnie przed 31 gru dn ia 1916 r.

lub póżniej . lecz pod tytułem darmym, a posiadające wartość użytkową,

pależy szacować na podstawie przepisów, zawartych w części trzeciej § 202

nin. rozp.

Ce!'em ułatwienia prac wymiarowych mogą Komisj e szacunkowe przed

przystąpieniem do wymiaru podatku ustalić ogólne normy jakości gruntu

i stosownie do tych norm podzielić cały o bszllr okręQu szacunkowego na

odp owiednią ilość klas, zależnie od stopnia wydatności gruntów, np. według

następujących zasa dniczych typów: bardzo dobre, dobre, średn i e i liche.

Przy okreś l eni u w ydatności należy uwzg lędnić wszelkie war unki i okoliczności , wpływające dodatnio lub uj e mnie na stopień wydatnoś c i gruntów,

jako to konfiguracj~, polożenie, bliskość ważnych punktów zbytu, dogod ną

komun ikację , drogi, nieużytki i t. p.

Z typów tych wchodzą w rachubę tylko takie, które się znajdują w danym okręgu szacunkowym.

.

Dla oszacowania każdego poszczególnego majątku należy wszystkie

wchodz ą ce w jego skład grunta zaliczyć do tej klasy wyd atn cści, której od·

powiada prz ewa żna . ilość gru ntów w tym majątku.

Dziennik Ustaw' Poz. 298.

N248.

Dla każdej klasy wydatności należy ustalić wartość szacunkową (obroprzyjmując odpowiednią wartość jednego morga gruntów danej

klasy.

.

Zaliczenie poszczególnych majątków do odpo wiedniej klasy wydatności

nie wyklucza oczywiście wyższego oszacowania majątku, zwłaszcza w wypadkach, gdy wartość majątku obliczona w myśl zasad, wyłuszczonych

w przedostatniej części art. 126 ustawy, byłaby wyższą od wartości ustalonej według klas.

. Przyjęcie wyższej wartości będzie uzasadnione również w wypadku,

gdy chodzi o grunta pod ogrodami i sadami. których wartość winna być

niewątpliwie zawsze znacznie wyższą.

Natomiast grunta, przeznaczone pod uprawę rolną, które przejściowo

nie przynoszą żadnego dochodu (odłogi nie służące nawet za pastwiska),

należy zaklasować w porównaniu z podo.bnemi gruntami, przynoszącemi

dochód w tej samej lub sąsiedniej miejscowości.

Rrzyjęcie niższego oszacowania majątku od wartości ustalonej według

klas wydatności może nastąpić w wypadkach wyjątkowych, np. przy mająt­

kach, które według przeświadczenia Komisji znajdują się w trudnych wa·

runkach gospodarczych. W każdym razie gospodarstwa, znajdujące się

w normalnych lub nawet korzystniejszych warunkach gospodarczych, należy

szacować wedle wartości odpowiadającej stosunkom rzeczywistym.

tową),

§ 207. Do wartości gruntów, ustalonej w sposób wskazany w § 206

nin. rozp. należy doliczyć wartość budY1nków mieszkalnych i gospodarczych

(§ 208 nin. fOZp.) oraz wartość inwent'arzCl żywego l§ 209 nin. rozp.), tudzież wartość inwentarza mai twego (§ 210 nin. rozp.).

Ustalenie wartości budynków.

W sposób analogiczny do postanowień § 206 nin. rozp. można

normy szacunkowe dla wartości budynków, posługując' się szacunkami, ustalonemi prze~ instytucje ubezpieczeniowe, o ile szacunek pochodzi

z roku 1920. Natomiast szacunki dokonane wcześniej można przyjąć w odpowiedniej wielokrotności, np. szacunki dokonane do końca roku 1916

w dziesi~ciokrotnej wysokości sumy ubezpieczeniowej. dokonane zaś w latach 1917, 1918 i 1919 np.-w pięciokrotnej wysokości tejże sumy.

Budynki nieubezpieczone porównuje się z takiemi samemi budynkami

ubezpieczonemi w tej samej lub sąsiedniej miejscowości, ustalając ich war·

tość w sposób wyżej podany.

.

§ 208.

ustalić

Ustalenie wartości inwentarza żywego.

§ 20!. Wartość inwentarza żywego slanowi przeciętna wartość obro·

towa w dniu 1 stycznia roku, rozpoczynającego okres wymiarowy, wzglt';dnie

rok podatkowy.

Celem uproszczenia i przyspieszenia praw może Komisja szacunkowa

również ustalić przeciętną wartość obrotową poszczególnych gatunków inwentilrza żywego (konie, krowy, woły, owce, kozy, świnie i t. p.) dla całego

okręgu wymiarowego.

.

Ustalenie wartości inwentarza martwego.

§ 210. Wartość inwentarza martwego należy ustalić w sposób analogiczny do ustalenią wartości inwentarza żywego, przyjmując przeciętną

wartość obrotową dla poszczególnych rodzajów tego inwentarza (wozy, pługi,

brony, sieczkarnie, siewniki, młockarnie i t. p.).

N!! 48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Ustalenie wartości gospodarstwa rybnego.

§ 211. Wartość jednego

według nastE;pującej tabeli

morga gospodarstwa rybnego można określ ić

Stosunek procentowy

wartości jedn ego morga

Klasyfi- Katekacja gorja

<IJ

c

I

-

N

- --

:J

....

1-

N

I

VI

O..c

'N u

I

300%

- -- -- - - -- -

IV

piaski jałowe, żwiry i torfy gorzkie

V

jeziora dobre, w których znajdują się

ryby łosos i owe, sielawa i sieja

VI

rzeki

u

I\l

Cl .....

150%

1--- 100 /0

0

1

25%

--

<IJ

<IJ .~..c

200%

gliny lekkie i dobre torfy

-- ~ - -._----

piaski i liche torfy

(tJ

N

c: .....

.-N

czarnoziem i gliny ciE;żkie

II

III

'~...l&

I\l

gospodarstwa rybnego

do ustalon ej wartości

jednego morga gruntów

rolnych

li

u

<IJ

RODZAJ GLEBY POD WODAMI

- - - -- - -

VlI

I

--- --- - -. -

15%

----

jeziora, w których znajdują się inne ryby,

niż pod V wymienione

10%

Przykład

Jeżeli

w majątku o przestrzeni 500 morgów gruntów rolnych dobrej

wydatności, dla którego ustalono wartość np . po 30.000 mk. za jeden mórg,

znajduje się sztuczne gospodarstwo rybne l kategorji o przestrzeni 40 mor-

gów, wówczas wartość szacunkowa jednego morga gospodarstwa rybnego

w stosunku do wartości jednego morga gospodarstwa rolnego oblicza się

w następujący sposób

500 morgów gosp. rolno po 30.000 mk. =

..

15.000.000 mk.

z 40"

"rybnego3000jood30.000mk.=90.000X40=3.600.000 mk.

Wyjaśnienia, zawarte w czterech ostatnich częściach § 206 nin. rozp.,

należy analogicznie stosować d o gospodarstw rybnych, szacowanych na podstawie powyższej tabeli.

Ustalenie wartości gospodarstwa leśnego .

§ 212. Analogicznie do postanowień §§ 206-211 nin. rozp. może Komisja szacunkowa postąpić również przy ustalaniu wartości lasów, kierując

się w tym względzie wskazówkami, zawartemi w .. §§ 213, 214 i 215 nin. rozp.

§ 213. Za podstawę przy fokreślaniu wartości lasów, obciążonych pożyczką instytucji kredytu d/ugoterminowttgo,

może służyć szacunek tych

instytucji powiększony odpo lliednim mnożnikiem, zależnie od czasu dokonania szacunku, np. dla szacunku dokonanego w roku 1920 '- nie niżej

tego szacunku, dla szac unku dokonanego do roku 1918 włącznie w wysokości np. dziesięsiokrotnej, dla szacunku zaś dokonanego w roku 1919

w wysokości np. dwukrotnej szacunku.

§ 214. , Szacunek wartości lasów, które nie są obciążone pożyczką

instytucji kredytu długoterminowego, w który ch jednak prowadzi się prawi-

NQ 48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

dłowe gospodarstwo leśne, można uskutecznić za pomocą oszacowania

drzewostanów na podstawie skapitalizowanego czystego dochodu rocznego

z cięć (poręb) corocznych, obliczonego w myśl postanowień ustawy o podatku dochodowym.

Wartość drzewostanów otrzymuje się, mnożąc wysokość czystego dochodu poręb rocznych

\

a) przez 25, przy lasach wysokopiennych z koleją 80-cio letnią,

b) przez 20, przy lasach wysokopiennych z koleją krótszą od lat 80,

c) przez 15, przy lasa<;h niskopiennych.

§ 215. Przy określaniu wartości lasów, nieobjętych planem prawidło­

wego gospodarstwa leśnego, można porównać je z lasami o prawidłowem

gospodarstwie leśnem, lub o sza cować oddzielnie wartość gruntów pod lasem

i do dać do niej wartość znajdujący ch się na tych gruntach drzewostanów.

Wartość jednego morga gruntów leśnych w stosunku do jednego

morga gruntów rolnych tego sa mego majątku (gospodarstwa), a w braku

tych ostatnich, w stosunku do sąsiednich gruntów rolnych, znajdujących się

w podobn ych warunkach wynosić może np.

1) dla jednego morga gruntów leśnych pod dębem i cennemi Iiś·

ciastemi (jesion, jawor, klon, wiąz) 1/2 wartości jednego morga

gruntów rolnych, ustalonej W myśl § 206 ni n. rozp.;

2) dla jednego morga gruntów leśnych pod sosną i innemi szpilko·

wemi 1/ 3 warto ś ci jednego morga gruntów rolnych, ustalonej

w myśl § 206 nin. rozp.;

3) dla jednego morga gruntów leśnych pod innemi liściastemi (brzoza,

osika, olsza, gra b; buk) 1/4 wartości jedn e go morga gruntów rolnych, ustalon ej w myśl § 206 nin. rozp.

Celem o~reślenia wartoś ci drzewostanów w różnych kla sach wieku

i przy różnych gatunkach drzewa mnoży się wartość gruntu leśnego przez

odpo wiednie współczynniki, np. wedle nas t ępują cych tabelek

a) przy d rzewostanach wysokop iennych.

Gf\TUNEK DRZEW f\

-

lO

Vl

W

tO

~

l

E

dąb

K

sos na

i cenne

liściaste

l

Ił

III

IV

V

VI

- ,

1,3

5

od 1 do 20 lat

ponad 20 - 40 "

40- 60

"

60 - 80 ""

"

80 -100

"

100 ""

I

13

26

38

45

"

I

I

Vl'

lO

I

II

, III

IV

I

0,8

3,3

8

15

24

28

b) przy drzewostanach od r oślowych (niskopielmych).

-Gf\TUNEK DRZEWR

W I E K

Dąb

O lś za

.

_ _

s

II

1

4

10

19

29

34

,", ~~ U

lO

inne liściaste

i szpilkowe

~

I

od 1 do 20 lat

ponad 20 - 40

"

40-60

"

60 ""

"

4

9

I

13

17

I

I

I

I

2

5

i

N2 ·48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Przykład

Majątek, którego grunta rolne w myśl § 206 nin. rozp. zaliczono do

k lasy I, ustalając wartość jednego morga np. ną 40.000 mk., posiada 20 morgów lasu dębowego wysokopiennego w wieku ponad 20 do 40 lat.

Wartość jednego morga gruntu leśnego w tym wypadku wynosi 1/2 war·

tości gruntu rolnego, t. j.. . . . .

40.000 : 2 = 20000 mk.

Wartość drzewostanu według tabelki

pod a) wynosi. . . . . . . . . . . . . 20.000 X 5 = 100.000 mk.

Wartość przeto jednego morga lasu . . .

czyli ogólna wart ość 20 morgów lasu wynosi.

. . . . ..

120.000 mk.

120.000 X 20 = 2.400.000 mk.

Jeżeli w gospodarstwie leśne m znajdują s i ę drzewostany różnego ro·

dzaju i wieku, należy obliczyć odrębnie wartości dla każdego wieku, rodzaju

drzewa oraz gruntów pod nimi.'

Przykład

Majątek, którego grunta rolne w wyśl § 206 nin. rozp. zaliczono do

11 klasy, ustalając wartość jednego morga, np. 30.000 mk., posiada 20 morgów lasu d~bowego w wieku 30 lat i 10 morgów lasu szpilkowego w wieku

60 lat.

Wartość jednego morga gruntu leśnego

w tym wypadku wynosi 1/2 wartości gruntu roi·

nego, t. j.. . . . . . . . . . . .

wartość jednego morga drzewostanu. .

Razem \ .

\.

t. j. wartość 20 morgó w

1/3 wart ości gruntu rolnego, t. j.

warto ś ć 1 morga drzewostanu •

=

30.000 : 2

15.000 mk.

15.000 X 5 = 75.000 m k

. . . . . . 90.000 mk.

90.000 X 20 = 1.800.000 mk.

30000: 3=

10.000 X 10 =

Razem.

10.000 mk.

100.000 mk.

110.000 mk.

t. j. wartość 10 morgów . . . . .

Ogólna wartość cale go lasu = .

. 110.000 X 10 = 1.100.000 mk.

. . . . . .' 2.900.000 m~

§ 216. Komisja szacunkowa w każdym poszczególnym wypadku ro zważa, czy ustalone przez nią normy w myśl wskazówek, podanych w §§ 206215 nin. rozp ., odpow ia dają' rzeczywistej wartości i o ile okaże się, że norm y

te s ą za niski e, zadaniem Komisji będzie ustalić przeciętną warto ść obro tową , posługując się w t ej mierze danemi

l)

cenami , ujawnionemi w tranzakcjach z ostatnich clasów (art. 126

punkt 1 ustawy);

2) wynikam i szacunku towarzyst.w długote rminow e go kredytu lub

ubezpieczeniowych, albo danem i katastru gruntowego, wzgl ę dnie

majątkowego, zmody fikowanemi odpowiednim mnożnikiem, w myśl

wskazówek, zawartych w §§ 208 i 213 nin. rozp.;

3) wreszcie, w razie braku lub niedostateczności tych danych, oceną

rzeczoznawców.

Ust alenie prz eciętnej wartości obrotowej winno w regule nastę pować

w powyższej kolej ności.

Ogólną podstawą ustalenia wartości przedmi otów '·-majątku w m yśl

art. 124 ustawy jest wartość obrotowa. Natomia st ograniczenie jej, Ui warte

W przedostatniej cz ~ści art. 126 ustawy, stosuje się

1) gdy akta wymiarowe podatku dochodowego za wie rają okresi enie

czystego doch o du z ostatn ich trzech lat;

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Ng 48.

lub gdy podatnik złoży w terminie zeznanie i poda w niem czysty

dochód z danego przedmiotu majątkowego za ostatnie trzy lata.

Regułą przeto powinno być ustalenie przez Komisję szacunkową przeciętnej wartości obrotow ej przedmiotu majątkowego, rżeczą zaś podatnika

będzie zwrócić uwagę Komisji szacunkowej na pot rzebę obniżen i a tej wartości, jeżeliby wartość obrotowa w pewnym poszczególnym wypadku miała

być wyższą od 25 krotnego rocznego dochodu czystego za ostatnie trzy lata.

2)

Ustalenie wartości prz emysłów i przedsięb i orstw złączonych z gospodarstwem

rolnem.

§ 217. Uboczne przemysły (wydobywanie kamienia, torfu, glin y, piasku

i t. p.) oraz przeds ię biorstwa złączone z gospodarstwem rolnem (gorzelnie,

młyny, tartaki, krochmalnie i t. p.) podlegają odrębnemu oszacowaniu we ·

dług następujących zasad

1) wartość pokł adów ziemnych, jak kamienia, torfu, gliny, piasku

i t. p. przyjmuje się na podstawie indywidualnego oszacowania,

w razie za ś potrzeby na podsta wie opinji rzeczoznawców;

2) warto ś ć przedsiębio rstw, ja k gorzelń, młynów, tartaków, krochmalń

i t. p. należy przyj ą ć w edłu g zasad, s łu ż ąc yc h za podstawę do

oszacowania przedsiębiorstw samoistnych (§§ 221-226 nin. rozp.).

Nieruchomość

miejska.

§ 218. Przy ustalan iu wartości budynków i gruntów w miastach na- z uwagi na istniej ące prawne ograniczenia w osiąganiu normalnego

dochodu, będącego podstawą do obliczenia skapitalizowanej warto ś ci w myśl

przedostatniej cztlści art. 126 ustawy, a w szczególności w okresie obowią­

zywania ustawy o ochronie lokatorów - w regule postępować według następujących zasad

1) wartość budynków i gruntów miejskich , nabytych odpłatnie po

dniu 31 grudnia 1916, szacuje się przedewszystkiem według ostatniej ceny ich nabycia, o ile na tę cenę nie wpłynęły wyjątkowe

stosunki i o ile te stosunki w dniu 1 stycznia roku podatkowego,

względnie okresu wymiarowego wogóle nie uległy zmianie;

2) wartość b ud ynków i gruntów miejskich, dających bezpośrednio

lub ~ośredn i o dochód, a nabytych d o 31 grudnia 1916 r., oraz

warto ś ć tego rodz aju majątków, na bytych pod tytułem darmym

bez wz g lędu na termin nabycia (§ 204 nin. rozp.), można u stalić

na podstawie szacunku, dokonane go w roku 1920 przez instytucję

ubezpieczeniową, względnie przez instytucję kredytu długotermi·

nowego , o ile ten ost at ni szacun e k jest w yższy od szacunku ubez pieczeniowego. Jeżeli zaś szacunku d okonano przed rokiem 1920,

sumę ubezpieczeniową p o większa s i ę odpowiednim mnożnikiem,

np. do r. 1·916 w łączn i e w pięciokrotnej , w latach zaś 1917, 1918

i 1919 w trzy krotnej wysokości.

Do szacunku ubezpieczeniowego należy doliczyć Wa r to ś ć zabudowanej

powierzchni gruntu i fundamentów pod budynkami. Wa rtość gruntów ustala

si ę według wartości o brotowej niezabudowanych placów, w artość zaś fundam e ntów na podst awie ustaloneg o przez Komisję przeciętnego procentowego ~od a tku do wartoś ci budynku, zależnie od jakości materjałów uży­

t ych na fundamenfa.

Gdyby tegó rodzaju przedmioty majątku nie był y oszacowane przez

wspo mniane towarzystwa, naleźy te przedmioty porównać z in nemi podobne m i majątkami, dla których szacunku dokonano w tej samej lub sąsied­

niej miejscowości.

leży

\

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

§ 219. Wartość niezabudowanych placów miejskich, chociażby służą­

cych przejściowo do innych celów, należy zawsze ustalać według ich przeciętnej wartości obrotowej, ustalonej na zasadach, podanych w ustępach

1), 2) i 4) art. 126 ustawy.

§ 220. Grunta miejskie i podmiejskie, przeznaczone pod uprawę rolną.

ogrody i sady w miastach, należy zawsze szacować według ich przeciętnej

wartości obrotowej.

P r z e:d s i ę b i o r s t w a

f...

Prowadzące

hlain d I o w e i

prawidłowe

•

p r z e m y s ł o w!e.

księgi

handlowe.

, § 221. Wartość majątku przedsiębiorstw handlowych i przemysłowych,

sporządza j ących reg ularne zamknięc: a rocznych rachunków na podstawie

prawidłowo prowadzonych ksiąg handlowych, należy obliczyć i oszacować

w myśl części drugiej § 201 nin. rozp.

.

Jeżeli jednak takie przedsiębiorstwo posiada majątek nieruchomy lub

ruchomy, nie będący 'przedmiotem handlu, w postaci budynków, placów,

gruntów, maszyn, narzędzi, produktów, patentów, przywilejów i t. p., z wyjątkiem papierów procentowych, można . wartość książkową wymienionych

przedmiotów majątkowych, przewalutować według odpowiedniego współ­

czynnika, mnożąc np.

1)

2)

3)

wartość przedmiotów nabytych

przed dniem 1 stycznia 1916 r.

przez pięć;

wartość przedmiotów nabytych w czasie od 1 stycznia 1916 r. do ,

31 grudnia 1918 r. przez trzy;

wartość przedmiotów nabytych w roku 1919 przez dwa.

§ 222. Przeszacowanie wartości książkowej wjrobów, towarów i wszelkich wogóle pJ:zedm iotów handlu oraz przedmiotów i materjałów produkcji

nie może mieć miejsca, o ile wartość książkową tych przedmiotpw mająt­

kowych wykazano według cen nabycia lUb kosztów produkcji.

B.

Nieprcwadzące prawidłowych ksiąg

handlowych.

.

§ 223. Wartość takich przedsiębiorstw, które nie sporządzają regularnych zamknięć rocznych rachunków lub których księgi handlowe nie będą

uznane za praw i dłowe, należy oszacować według wartości poszczególnych

części składowych majątku tych przedsiębiorstw w myśl przepisów. zawartych w odnośnych paragrafach nin. rozp.

§ 224. Za podstay;ę oszacowania wartości wyrobów towarów i wszelkich wogóle przedm iotów h andlu oraz przedmiotów własnej produkcji winna

służyć przeciętna cena produkcji lub nabycia tych przedmiotów, obliczona

według przeciętnych cen rynkowych w dniu 1 stycznia roku, rozpoczynają­

cego okres wymiarowy, względnie rok podatkowy, po potrąceniu z tych cen

zwykłego zysku kupieckiego stosownie do charakteru i rodzaju przedsię­

biorstwa.

I

§ 225. Za pod s tawę oszacowania maszyn, narzędzi i urządzeń przyjmuje się ich wartość sprzedażną, jaką przedstawiają w dniu 1 stycznia rokt,l,

rozpoczynającego okres wymiarowy (rok podatkowy), z uwzględnieniem

stanu, w jakim się znajdują te przedmioty majątkowe. Stan ten w razie

potrzeby należy ustalić przez rzeczoznawców.

§ 226. Przy oszacowaniu wartości praw zw i ązanych z wykonywaniem

przedsiębiorstwa przemysłowego lub handlowego oraz górnictwa należy stosować

przepisy § 228 nin. rozp.

Dziennik Ustaw. Poz. 298. .

1''12 ' Li 8.

Prawa i uprawni en ia.

§ 227, Wartość praw, które są przynależ y tością nieruchomości, należy

szacować łą cznie z wartością n i eruc homo ści na rzecz któ rej prawa te ustanowiono.

Do tego rodzaju praw należą: prawo wypasu lub p aszy na obcym

gruncie, prawo polowania na obcym gruncie, serwituty l e ś ne, prawo rybołóstwa lub spławiani e drzewa na obcych wodach, odszkodowa ni a za ogra·

niczeni e prawa wła s ności i t. p.

.

§ 228. Wartości p raw, z wią:(: anych z prowadzen iem prz e dsi ębi orstwa

handlowego, prz emy słowego lub gór nictwa , ni e n ależ y rów nież szacow ać

osobno, lecz uwzg l ędnić ją przy oszacowaniu wa rtości kapitału zakładowego

i ob rotowego odnośnego p rz edsiębiorstwa lub górnictwa.

Do tego rodz aju praw należą: prawo nakładu uzyskane przez właści·

ciela księgarni, koncesja aptekarska i t. p.

§ 22!. O ile prawa, wymienione w §§ 227 i 228 nin. rozp., nie są

przy należyto ścią n ier uchomości lub nie są związane z. wykonani em przeds i ębio rst w a, wówczas warto ść takich praw na l eży odrębnie osz acowa~ w s posób następujący

1) wart ość praw użytkow a nia, rent i innych podobnych praw, które

mają za przedmiot świadczenia, względn ie u ż ytki trwałe lub po wtarzające s ię perjodycznie, ustala się według' zasad, zawartyc h

w postano\vieniach art. 127 u stawy. Wyjątek zachodzi jedyn ie

w wypadku oszacowa nia majątku fideikomisowego lub inne go

teg o rodzaju majątku; w tym wypadku bowie m posi ad aczowi taki ego rodzaju majątku nie dolicza się wa r to ści ,prawa użytkowa­

nia, lecz t raktuje się go narówn i z właścicielem majątku;

2) wartoś Ć' innych samoistnych praw, np. prawo posz ukiwa nia i wydobyw ania produktów kopa lnianyc h, prawo autorskie, pra wo pa. tentu i t. p. ustala się wedł ug wartości sprzedażnej.

Przy u sta laniu wartości należy kierować się ceną sprz e dażną , którą za

dane prawo mo ż n ab y uzyskać według faktycznie istnieją cyc h stosunków.

w wolnym obrocie handl owym.

.

W brak u dostatecznych danych do usta lenia warto ści sprzedaż nej

można przy oszacowaniu uwzględnić roczny dochód oraz prawdopodo bny

czas trwania teg oż dochodu i postą pić w myśl postanowień ust ę pów 4 i 5

art. 127 ustawy.

Majątek

§ 23D.

pujących

1)

2)

3)

4)

w

kapitałac h

należy obliczyć. i. ustalić wedłu g na stę-

zasa d

g ot ówkę w walucie polskiej według wartości nominalnej;

.

złoto i srebro oraz obce pieniądze według wartości sprzedażn ej;

akcje, udziały, zapisy d ługów, listy zastawne, o bligacje i inne

papie ry wartościowe, o ile mają w Polsce ur zęd owy kurs giełd o­

wy, według przeciętnego kursu lub też według ' wartości sp rzedażnej, ustalonej przez Min istra Skarbu po wysłuchaniu opinji

Komitetów giełdowych ;

ws zystkie wier zytelności ,

.

ni e maj~ce za przed miot świadczeń

powtarzających ' s i ę, według ich wartoś ci nomin alnej. o ile nie

z achodzą okoliczności, które uzasadniają przyję cie wartości sprzedaż nej , od mie nnej o d wartości no mina lnej .

§ 231.

bie żące.

Mająt e k

w kapitałach .

W r a chubę bi erz e s ię t ylko sa me wierzytelności, a nie procenty

NQ 48.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Od wartości odroczonych wierzytelności bezproce ntowych należy aż do

czasu ich płatności potrącić 5% tytułem odsetków rocznych.

3 232. O ile według postan owień ustępu 4 § 230 nin. rozp. chodzi

o wartość sprzedażną, należy usta lić na podstawie ceny sprzedaży, którą

według wszelkiego prawdopodobieństwa możnaby uzyskać przy zrealizowaniu roszczenia lub sprzedaż y przedmiotu majątkowego.j

§ 233. Jeżeli kurs notuje się na kilku giełdach, wówczas miarodajnym

jest kurs notowany na g i ełdzie, najb li ższej miejsca zamieszkania podatnika.

Do oznaczenia kursu giełdowe go miarodajnym jest przeciętny ku rs

gie ł do wy z ro ku, poprzedzającego bezpośrednio okres wymi arowy, względ­

n ie rok podatkowy.

§ 234. P łatne już wierzytelności z tytułu ubezpieczenia wszelkiego

rodzaju bierze się w r achubę wtedy, gdy przedmiotem ubezpieczenia jest

kapi tał , a n ie powtarzające się świadcz enia, z wyjątkiem jednak wolnych

od podatku wpływów z ubezpieczenia, wymienionych w ustępie 2 art. 121

ustawy.

§ 235.

Do podstaw opodatkowania przyjmuje się niepłatne jeszcze

wierzytelności z tytułu wszelkiego ro dzaju ubezpi-eczeń życia, kapitału lub

renty, niezależnie pd sposobu, w jaki ubezpieczenia dokonano.

Do ubez pieczeń życiowych należą w szczególności nietylko zwykłe

ubezpieczenia na wypadek śmierci, lecz także ubezpiecz e nia na przeży cie

lub do ż y cie oraz inne kombinacje ube zp ieczeń.

'

§ 236. Wierzytel n o ści z tego rodzaju

ustępu 2 art. 121 ustawy nie zalicza się do

chub ę także przed terminem ich płatności.

ubezpieczeń, których w myśl

majątku, nie bierze się w ra-

§ 237. Wierz y teln ość z tytu łu ubezpieczeń zalicza się do majątku

tego podatnika, któremu według warunków umowy o ubezpieczenie p rzysługuje prawo rozporządzenia polisą.

•

Nie stanowi przeto żadnej różnicy, czy ubezpi eczenia dokonan o na

życie . od bierająceg o ubezpieczenie, czy też na życie innęj osoby, o raz czy

ubez p ieczenie ' zawarto na k orzyść osoby odbierającej 'ubezp ieczenie, czy

też nie.

§ 238. W wypadkach przewidzianych § 235 nin. fOZp. przyjmuje się

do podstaw opodatkowania

1) 2/3 sumy wpłaconych p re mji lub wpłaconego kap itału od początku ubezpieczenia, z p otrąceniem . jednak wypłaconych lu b

do liczonych ubezpieczonemu dywidend;

2) albo cenę wykupu , t. j. pełną kwotę, za którą zakład ubezpieczenia wykupiłby, lub j uż wykupił polisę.

Za cenę wykupu uważa się tę cenę, którą instytucja ub ezpieczająca .

przyznała ~>każdym poszczególnym wyp adku .

§ 239:-~ Postanowienia §§ 235 do 2':: 8 nin. rozp. odnoszą się jedynie

do t akich niepłatnych jeszcze roszczeń z tytułu ubezpiecze ń,' dla których

termin lub wydarzenie, od którego zaistnie nia zależ y wypłata ka pitału lub

renty, jeszcze nie nastąpiły.

Po w t a r z a ją c e

(do art. 127 ustawy).

si ę

użyt ki i

ś w i a d c z e n i a.

§ 240. Cel em obliczenia skapital izowan e j wa rtości pr e w u żytkowania,

ren t i inn ych rowtarzających się uż ytków i świadczeń nal eży wartość pie-

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

męzną je d norocznego użytku lub świadczenia

ł uszczonych w u s t~pach 1-5 art. 127 ustawy.

przyjąć

Ruc h o m o śc i s ł uż ą c e d o o s o bis t e g o

N!! 48.

według

zasad, wy-

u ż Y t k u.

§ 241. Me ble, odzież, sprzęty i inne ruchomości, służące do osobistego użytk u , o ile podlegają opodatkowaniu w myśl art. 121 ustawy, należy

oszacow ać w edł ug następujących za sad

1) wartość wszelkich ruchomości , służących do o sobistego użytku,

zarówno niezb ę dnych, jak i luksu sowych, . przyjmuje się według

ich wartości obrotowej . jaką p r ze d sta w i ają dnia 1 stycznia roku,

r oz poczynają c ego okres wy miar owy, względ n ie rok po datkowy;

2) wart o ść ruchomych zabytków sztuki i ku ltury ustala się na podstaw ie opi nji kompetentnych organów Ministerstwa Kultury i Szt uki, o de te zabytki nie są p rze dmiotem handlu lub speku lacji.

p o trą c e n i a.

(do art. 123 i 131 ustawy).

§ 242. Od ogólnej wa rtości majątku, ustalonej w s posób wskazany

w §§ 201-241 nin. rozp., potrąca s i ę

.

1) rzeczowe i osobiste długi podatnika z podanem i ni żej zastrzeżeniami;

2)

ska pita ltzowaną wartoś ć powinności, re nt oraz innych powtarzających się i mających warto ść pieniężną użytków i świadczeń na

rzecz innych osó b, o ile te powinności w postaci roszczeń uważa

się za podlegający podatkowi maj ątek upraw nionego według po-

stanowień części drugiej art. 119 ustawy.

O prócz długó .", i cieżarów podatnib potrąca się również długi i cię­

żary tych czło n ków rodziny, których majątek dolicza się do majątku gł owy

rodziny, o raz ska l italizowaną wąrtość powinności, rent i t. p ., c ią żących na

majątku lub częściach majątku doliczonego do majątku podatnika.

.

Zobowiązania pod 1 i 2 wyszczególn;one nadają się do pot rą ceni a tylko w tych wY'padkach, gdy zobowiązania te pozostają w związ ku gosp odarczym z majątkiem, po dl egającym o podatkowaniu .

Dług ów, które za ciągni ęt o na pokrycie bieżących kosztów u trzymania

gospodarstwa domowego, nie uwzglc;dnia sLę, podobnie jak p rzy ustal a niu

wartości majątk u nie bierze si ę w r ach ubę gotówki, pochodzącej z bieżą­

cych dochodów.

Długów, które j uż potrącono przy ustaleniu wartości kapitału zakłado­

wego i obro toweg o, nie ną l eży powtórnie potrącać z warto ś c i ogólnego .

majątku.

J eżeli

opodatkowanie ogranicza się jedyni e do majątków wyszczególnio nych p od a i b ustęp 2 art. 117 ustawy, wówczas tylko takie długi i cię­

żary nadają się do potrącenia, które obciążają podlegające podatkowi ma j ąt ki.

O il e zaś d o podstaw opod atkowania nie przyjmuje się ma jątku poło­

żonego poza obszarem Rzeczypos pol itej, wówczas nie należy ró wn ież pot rą cać takich długów i ciężarów, które obciążają majątki wyłącz one od opodatkowania .

Jeż el i dtugi lub ciężar y o bciążają zarówno podlegające podatkowi, jak

i wyłą czone od op odatkowania majątki, wówczas należy o gólną sumę tych

d ługów lub ciężaró w rozdzielić w stosunku wartości majątku, podlegającego

poda t kowi do warto ści majątku wyłączon eg o od opodatkowa n ia i potrąc i ć

ty lko część przypadającą na majątek podlegający opod atkowa niu.

N248.

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

Przy obliczeniu długów i clęzarów należy postępować w myśl art. 131

ustawy, stosując analogicznie postanowienia ustępu 4 § 230 oraz §§ 231,

232 i 240 nin. rozp.

ROZDZIf\Ł

III.

S t a w k i P o d a t k o w e.

(do art. 132 ustawy).

§ 243. Podatek przypadający od ogólnej sumy wartości majątku po dlegającego o podatkowaniu wym ierza się według skali podanej wart. 132

ustawy, stosują c analogicznie przepisy, zawarte w dwóch ostatni ch częściach

§ 44 nin. rozp.

Z n i ż k i s t a wek p o d a t k o w y c h.

(do art. 133 ustawy).

§ 244. Osobom, których majątek nie przekracza 80:000 mk. i które zostały

opodatkowane podatkiem dochodowym według trzech najniższych stop ni

lub wcale nie podlegają podatkowi dochodowemu, należy wymierzyć najniższą st a wkę podatku majątkowego.

Pod atnikom, którym przyznano ulgi przy wymiarze podatku dochodowego w m y śl art. 28 ustawy, można rów n ież przy wy miarze podatku majątkowe g o zm n iej s z yć przypadający podatek najwyżej o 3 stopnie, o ile ich

majątek podlega ją cy podatkowi nie przekracza 100.000 mk.

, Zmniejszen ie to uza l e ż nia się przeto od dwóch warunków, a mianowicie, że

1) w a rtość podlegającego podatkowi majątku nie wynosi więcej jak

100000 mk .;

,

2) przy W) miarze podatku dochodowego została przyznana zn\iżk a

pod a tk u w myśl a rt. 28 ustawy; o ile więc przy wymiarze podatku doc tlO d owego ta kiej zniżki nie przyznano, wówczas nie należy

je j przyznawać również i przy wymiarze podatku majątkowego.

Jeżeli wa ru n ki przy znania zniżki zachodzą, należy w każdym poszczególny m przyp adku zba dać, czy nadzwyczajne okoliczności, przewidziane

wart. 28 ustawy, uzasadniają oprócz zniżenia podatku dochodowego także

zniżenie podatku mająt k owe g o .

'

Zniżenie jednak podatku więcej jak o trzy stopnie nie jest dopuszcza.e.

ROZDZIf\Ł

IV.

M i e j s c e o p o d a t k o w a n i a.

(do art. 134 ustawy).

§ 245. Zasady, obowiązujące przy okreś l aniu mIejsca opodatkowania

dla wymiaru podatku d ochodowego , decydują również o miejscu opodatkowania podatkiem majątkowym (§ 49 nin. rozp. ).

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

cZĘŚĆ

IX.

Organa wymierzające podatek i nadzór naczelny. Zeznania.

ROZDZIAŁ

I.

O r g a n a w y m i e r z a ją c e p o d a t e k i n a d z ó r n a c z e l n y.

(do art. 135 i 136 ustawy).

§ 246. Przepisy o o rga nach, wymierzających podatek i sprawujących

naczelny nadzór, zawarte są w §§ 50 - 81 nin. rozp.

ROZDZIF\Ł

li.

Z e z n a n i a d o P o d a t k u m a j ą t k o w e g o.

(dp art. art. 137, 138 i pierwszej szęści art. 139 ustawy).

§ 247.

Wszystkie osoby, podlegające podatkowi majątkowemu w myśl

zeznanie o swoim ma-

postanowień art. 117 ustawy obowiązane są złożyć

jątku na formularzu według przepisanego wzoru.

Terminy, wyznaczone w ustawie dla osób fizycznych i spadków waku(nie objętych) do składania zeznań o dochodzie, obowią zują w tej

samej rozciągłości przy składa n iu zeznań o majątku. Postano wienia przeto

§ lab nin. rozp. nale ż y stosować w równej mierze przy podatku majątkowym.

.

Publiczne obwieszczenia o składaniu zeznań należy sporządzić wę dług

przepisanego formularz a.

jąCYC h

c Z Ę Ś Ć X.

Postępowanie

wymiarowe. Nakazy płatnicze.

ROZDZIAŁ

Odwołania.

J.

P o s t ę P o w a n ie w y m i a r o oN e.

(do części drugiej art. 13' ustawy).

§ 248. Przepisy o postępowaniu wymiarowem zawarte są w §§ 112124 nin. rozp.

§ 249. Po ustale n iu wartości miiljątku w myśl wskaiówek, zawa ych

w §§ 208 - 242 nin. rozp., IKom isja szacun kowa okreś l a stopień majątku

oraz wyzn a cza przypa d ający podatek według art. 132 ustawy z zastosowaniem w odpowiednich wypadkach postanowień art. 133 ustawy.

Uchwał y Komisji , dotyczące podstaw opodatkowania, wpisuje się do

odnośnych rubryk arkusza wymiarowego oraz rejestru mają t kowego, który

należy sporządzić na formularzu według p rzepisanego wzoru.

Rej e str majątkowy podpisują p rz e wodniczący i przynajmniej dwaj człon­

kowie Komisji.

ROZDZIAŁ

II.

N a k a z y p ł a t n i c z e.

(do art. 140 ustawy).

§ 250.

Na podstawie dokładnie wypełnionego , arkusza wymiarowego

Komisji sporządzenie nakazów płatniczych na for-

zarząd!Za przewodhiczący

sos

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

mularzac~ według przepisane!i}o wzoru (§ 133 nin. rozp.), oraz wypełnienie

rejestru bierczego na formularzu według przepisanego wzoru '

Terminy rozesłania nakazów płatniczych podatku , dochodowego należy

stosować w równej m ierze do rozesłania nakazów płatniczych podatku majątkowego (§ 133 nin. rozp).

Przeglądanie

są

akt '5 w i udzielanie odpisów.

§ 251. Przepisy o przeglądaniu aktów i udzielaniu

w § 134 nin. rozp.

ROZDZlf\Ł

odpisów zawarte

III.

O d w o ł a n i a.

(do art. 141 ustawy).

§ 252 Przepisy o odwołaniach zawarte są w §§ 135 - 139 nin. rozp.

§ 253. Odwołania przeciw wymiarowi podatku majątkowego mogą

być wnoszone łącznie z odwołaniami przeciw wymiarowi podatku dochodo ·

wego w jednem i tern samem podafliu.

'

Jeżeli odwołanie zostało wniesione zarówno przeciw wymiarowi podatku dochodowego, jak też przeciw wymiarowi podatku "majątkowego, wówczas odwołania te można rozstrzygnąć w jednem postępowaniu odwoła wczem.

c Z Ę Ś Ć XI.

Początek

koniec obowiązku podatkowego, okres wymiarowy

i zmiany w ciągu roku podatkowego.

ROZDZlf\Ł

l.

p o c z ą t e k o b o w i ą z k u P o d a t k o w e g o i o k r e s w y m i a r o w y.

(do art. 142 i 143 ustawy).

§ 254. Osoby, obowiązane do opłacania podatku w myśl art. 117 ustawy, podlegają .opodatkowaniu od początku tego roku podatkowego, który

następuje po zaistnieniu stosunków,

uzasadniających

obowiązek- podatkowy.

Wymiar podatku uskutecznia się na okres trzechletni równocześnie

z wymiarem podatku dochodowego w ten sposób, że pierwszy wymiar podatku majątkowego na okres wymiarowy 1921/1923 nastąpi równocześnie

z wymiarem podatku dochodowego na rok 1921.

O ile zaś obowiązek opłacania podatku majątkowego rozpoczyna się

dopiero od roku 1922, wówczas wymiar tego podatku na lata 1922/1923

nastąpi równocześnie z wymiarem podatku dochodowego na rok 1922.

Wreszcie jeżeli obowiązek podatkowy co do podatku majątkowego

rozpoczyna się od roku 1923, wówczas podatek ten wymierza się równocześnie z wymiarem podatku dochodowego na r. 1923.

W taki sam sposób należy postąpić przy wymiarach na następne

okresy wymiarowe, względnie lata podatkowe.

S pro s t o wa n ie

s t a wek p o d a t ko w Y c h

w y m i a r o w e g o.

W

ciąg u

okres u

(do części pierwszej art. 133 ustawy).

§ 255. Uchwaloną przez Komisję stawk\ podatku majątkowego nale-

ży W ciągu

okresu wymiarowego

sprostować

w wypadkach,

gdy stawka

Dziet'lnik Ustaw. Poz. 298.

podatku dochodowego, zmieniona w c iągu tego okresu wskutek odwoła­

nia, wymiaru na następne lata, przybytków ' w myśl części drugiej art. 75

ustawy, przyznania ul g z części drugiej arf. 83 ustawy, wreszcie dodatkowych wymiarów w myśl art. 84 ustawy, pociągnie za sobą zmianę podatku

majątkowego.

,

Wypadki, które wywołują sprostowaI1J.e podatku majątkowego na drugi, względnie trzeci rok podatko wy danego okresu wymiarowego, zdarzają

się n. p.

1) Przy wymi arze podatku majątkowego przyjęto podatnikowi za

podstawę wartość majątku podlegającego podatkowi w wysokości

nie przekraczającej 80.000 mk. i wymierzono podatek majątkowy

według pierwszego stopnia majątku, t. j. , najniższą stawkę podatku

majątkowego, ponieważ ten podatnik został opodatkowany podatkiem dochodowym według trzech najniższych stopni lub wcale

nie podlegał podatkowi dochodowemu . · Jeżeli przeto temu samemu podatnikowi w następnych latach danego okresu wymiarowego zostanie wymierzony podatek dochodowy według czwartego lub wyższego stopnia dochodu, wówczas takiemu podatnikowi należy sprostować ' wymiar podatku majątkowego według

tego step'nia majątku, który odpowiada wartości majątku przyjętej za podstawę do wymiaru na dany okres.

Przykład

Na rok 1921 wymierzono podatek dochodowy według

2 stopnia dochodu dla miejscowości IV klasy w kwocie

91 mk.

\ Na ten sam rok ustalono wartość majątku w wysokości 72.000

Od 72.000 mk przypada podatek majątkowy w kwocie

75 "

Ze względu jednak na posta:1owienieczęści pierwszej art.

133 ustawy należy od majątku w wysokości 72.000 mk.

wymierzyć tylko najniższą stawkę podatku t. j.. . .

20 "

Na rok 1922 lub 1923 wymierzono temu samemu

podatnikowi podatek dochodowy w kwocie . . . .

120 "

t. j. według czwartego stopnia dochodu dla IV klasy

miejscowo ści .

.

Wobec ustalon ej wartości majątku w wysokości

72.000 mk. należy na rok 1922, względnie na rok 1923

wymierzyć

podatek według 16 stopnia majątku

t. j. w kwocie .' . . . . . . . . . . . . . .

75 "

2) Przy wymiarze. podatku majątkowego przyjęto wartość

majątku w wysokości nie przekraczającej 80.000mk.

i wymierzono podatek według stopnia majątku, odJi'owiadającego wartości majątku podlegającego podatkowi, ponieważ temu samemu podatnikowi wymierzono podatek dochodowy według czwartego lub

wyższego stopnia dochodu.

Jeżeli przeto temu samemu podatnikowi na następne lata

danego okresu wymiarowego zostanie wymierzony podatek dochodowy według trzech naj niższych stopni I lub podatnik nie

będzie wcale podlegał podatkowi dochodowemu, wówczas ta'kiemu podatnikowi należy wymierzyć najniższą stawkę podatku

majątkowego.

Przyk ła d

.

Na rok 1921 wymierzo~ podatnikowi podatek dochodowy

dla miejscowości III klasy w kwocie

według IV stopnia dochodu

'I

N2 48.

Dziennik Ustaw. Poz. , 298.

-------~-------------- ' -----

- - -- ,

Na okres wymiarowy 1921 / 1923 ustalono wartość majątku

tego samego podatnika w wysokości .

.

podatek zaś majątkowy przypadający od tego samego majątku

wymierzono według 16 stopnia majątku w kwocie . .

Na rok 1922 lub 1923 wymierzono temu samemu podat·

nikowi podatek dochodowy według trzech najniższych stopni lub

zupełnie uwolniono go od podatku dochodowego, przeto podatek majątkowy na rok 1922/ 1923 należy zniżyć z 75 mk. do kwoty

72.000

"

75

20 - •

Sprostowanie podatku majątkowego uskutecznia przewodni·

Komisji szacunkowej z urzędu na podstawie prawomocnego

wymiaru podatku dochodowego.

O każdem sprostowaniu podatku majątkowego należy zawiadomić

podatnika na formularzu według przepisanego wzoru.

Przeciw temu zawiadomieniu służy podatnikowi prawo odwołania

w ciągu 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.

Odwołania te rozstrzyga ostatecznie właściwa Komisja szacunkowa.

§ 256.

czący właściwej

§ 257. Zniżka podatku dochodowego przyznana w myśl art. 28 usta·

wy z powodu nadzwyczajnych okoliczności istotnie osłabiających siłę podatkową płatników może również pociągnąć za sobą odpowiednią zniżkę po·

datku majątkowego, lecz tylko przy pierwszym wymiarze podatku mająt­

kowego na dany okres wymiarowy.

Zniżony przy pierwszym wymiarze z mocy części drugiej art. 133 usta- ;

wy podatek majątkowy nie może uledz zmianie w następnych latach okresu wymiarowego, pomimo zmiany jakaby nastąpiła w stawkach podatku

dochodowego w tych latach wskutek ulg przyznanych w myśl art. 28 ustawy.

ROZDZIf\Ł

Zmiany

w

ciągu

II.

roku podatkowego

w y m i a r o w e g o.

okresu

(do art. 144 ustawy).

Zmiany, jakie zachodzą w ciągu roku podatkowego w wartości

ustalonego przy wymiarze podatku, nie wpływają na zmianę po·

datku za odnośny rok podatkowy, a przeto należy je wziąć w rachl.!bę dopiero od następnego okresu wymiarowego.

Jedynie zmiany w majątku, powstałe w ciągu okresu wymiarowego,

wskutek przyrostów (§ , 259 nin. rozp.) lub ubytków (§ 260 nin. rozp.),

uwzględnia się począwszy od najbliższego roku podat kowego po nastąpie·

niu zmiany, według stanu na dzień 1 stycznia odnośnego roku podat·

kowego.

P r z y r o s t y m aj ą t k u.

§ 258.

majątku

,

§ 259. Za przyrost majątku należy uważać powiększenie zarówno opo·

datkowanego, jak i nieopodatkowanego mająfku wskutek przyłączenia do nie·

go przedmiotów majątkowych, uzyskanych pod tytułem darmym (spadek,

darowizna, posag, wiano, nabycie prawa rozporządzania majątkiem człon­

ków rodziny, wy~rane loteryjne i losowe i t p.).

Podwyższenie dotychczasowego podatku lub nowe opodatkowanie

uskutecznić należy od najbliższego roku po nastąpieniu zmany w wartości

majątku, według stanu na dzień 1 stycznia odnośnego roku podatkowego.

Jeżeli podatnik był już opodatkowany, wówczas należy do wartości

majątku, ustalonej przy pierwotnym wymiarze, doliczyć wartość przyłączo·

nego majątku i odpowiednio podwyżSzyć podatek.

Dziennik Ustl!w. Poz:. 29B.

o ile zaś powiększony majątek podlega podatkowi po raz pierwszy,

należy postąpić

w myśl wskazówek, zawartych w postanowieniach § 263

nin. rozp.

U b y t k i m aj ą t k u.

§ 260.

Za ubytki majątku należy

uważać

zarówno zmniejszenie malub zmniejszenie

utrata prawa roz-

jątku jak i pozbycie całego majątku, o ile to pozbycie

nastąpiło pod tytułem darmym (darowizna, posag, wiano,

porządzania majątkiem członków rodziny).

Całkowite lub częściowe umorzenie podatku uskutecznia się

bliższego roku po nastąpieniu zmiany w wartości majątku.

od naj·

§ 261. Zasady, wyłuszczone w §§ 259 i 260 nin. rozp., dotyczące terminu, od którego uwzględnia się zmiany w ciągu okresu wymiarowego,

należy stosować również. do podatników nowo przybywających, jakoteż

ubywających, t. j. do osób, które wskutek przybycia do Polski wchodzą

w obowiązek podatkowy, tudzież do osób, których obowiązek podatkowy

gaśnie wskutek wyprowadzenia się z obszaru Państwa.

Narówni z wyprowadzeniem się należy traktować śmierć podatnika.

Te same zasady obowiązują odnośnie do majątków lub ich części,

które, z powodu zniszczenia przez wojnę żadnego nie przynoszą dochodu,

o ile w ciągu okresu wymiarowego okoliczność uzasadniająca ulgę ustanie

lub zaistnieje (art. 122 ustawy).

Całkowite

lub

częściowe

umorzenie podatku wskutek

n a d z w y c z a j n y 'c h w y d a r z e ń.

(do ostatniej części art. 144 ustawy).

§ 262. Całkowite albo częściowe umorzenie podatku może być przy

znane wtedy, jeżeli nastąpiło całkowite zniszczenie majątku wskutek wojny,

pożaru, powodzi lub innych tego rodzaju nadzwyczajnych wydarzeń, albo

jeżeli majątek z powodu przytoczonych wydarzeń uległ zmniejszeniu przynajmniej o 1/4 część.

Tego rodzaju L morzenie w stosunku do wartbści zniszczonego mająt­

ku i na czas trwania tego zniszczenia przyznaje właściwa Komisja szacunkowa na prośbę podatnika, którą należy wnieść najpóźniej do końca tego

roku podatkowego, w którym to wydarzenie nastąpiło.

Ulgę należy przyznać w następujący sposób

1) z pierwotnie wymierzonego podatku przyjmuje się tyle dwunastych części, ile pełnych miesięcy upłynęło do końca tego mie·

siąca, w' którym zaszło wydarzenie;

2) od wartości zaś pozostałego majątku oblicza się podatek, przypadający według skali art. 132, ustawy i p ~zyjmuje się z niego

tyle dwunastych części, ile pełnych miesięcy pozostaje do końca

roku podatkowego od początku tego miesiąca, który następuje

po zaistnieniu wydarzenia uzasadniającego ulgę.

'

Przykład

Wartość majątku na okres wymiarowy 1921 / 1923 ustalono

w kwocie. . . • . . . . . . . . . . . . . . 2.000.000 mk.

podatek według 121 stopnia . . . . . . .

6.000"

Wskutek nadzwyczajnych wydarzeń, które nastąpiły 14 kwiet800000

nia 1921 r., majątek zmniejszył się o . . . . . "

a zatem wartość pOlostałego majątku wynosi. . . . . . 1.200.000 "

Przypadający

II

M 45.

Przypadający

Dziennik Ustaw. Poz. 298.

podatek według 81 stopnia.

2.640

"

6000 X 4

12

= 2.000

"

Ponieważ wydarzenie nastąpiło 14/4 1921 r., należy przeto do

końca kwietnia 1921 r., przyjąć z pierwotnie wymierzo-

nego podatku .

•

.

.

.

.

.

.

.

.

.

• ..

z podatku zaś przypadającego od 1.200.000 mk. należy przy-

jąć za czas od 1/5 do 31/12 1921 roku 264~2X 8.

1.760

lO

.przeto podatek za rok 1921 wyniesie . . . . . . . .

czyli za ten rok umarza się różnicę (6000 - 3760) = 2240 mk.

3.760

"

Postępowanie

okresu

wymiarowe przy zmianach w

. w y m i a r o w e g o.

.

.

.

ciągu

§ 263. Osoby, których obowiązek podatkowy rozpoczyna się od drugiego lub trzeciego roku podatkowego danego okresu wymiarowego, winny

złożyć pierwsze zeznanie właściwej Komisji szacunkowej w terminie. wskazanym wart. 50 ustawy po upływie tego roku kalendarzowego lub go·

spodarczego, w którym nastąpiły wypadki uzasadniające obowiązek podatkowy.

W tym samym terminie są również obowiązane do złożenia nowego

zeznania osoby, których majątek uzasadniający obowiązek podatkowy po·

większył się po 1 stycznia pierwszych dwóch lat okresu wymiarowego.

Wszelkie czynności, dotyczące badania zeznań, przedstawienia wątpli­

wości, szacowania majątku i wyznaczenia stopy podatkowej i t. d. uskutecznia się równocześnie z wymiarem podatku dochodowego za odnośny rok

podatkowy. '

,

Przeciw tym wymiarom mogą być wnoszone odwołania w myśl art. 68

ustawy.

p o st ę P o VI a n i e

..

p r z y u m o r z e n i u p o d a t k u w c i ą g u ok r e s u

w y m i a r o w e g o.

§ 264. Osoby, których stan majątku uległ zmniejszeniu (§§ 260 i 261

nin. rozp.) po 1 stycznia roku podatkowego, mogą w terminie wyznaczonym wart 50 ustawy składać nowe zeznania o majątku.

.

W powyżej wyznaczonym terminie osoby, które pozbyły się całego

majątku (§ 260 nin. rozp) mogą wnieść prośby o zupełne umorzenie podatku Prośby te sprawdza przewodniczący Komisji szacunkowej i zarządza

umorzenie podatku .

Celem zniżenia podatku postępuj =się w ten sposób, że od wartości majątku, ustzlonej przy pierwotnym wymiarze, odlicza się tę wartość, o którą

majątek został zmniejszony i odpowiednio wymierza się podatek.

Zmiany należy wpisać do arkusza wymiarowego i zawiado:nić o tern

proszącego na formularzu według przepisanego wzoru ,

z g a ś n i ę c i e o b o w i ą z k u p o d a t k o w e g o.

(do art. 146 ustawy).

§ 265. W wypadkach śm i erci lub wyprowadzenia się z obsZ3ru Rzeczypospolitej obowiązek podatkowy gaśnie z końcem tego roku podatko··

wego, w którY ,TI te wydarzenia zaszły. Umorzenie przeto p<;>clatku należy

. uskute::znić od nas~ępnego roku po śmierci lub wyprowadzeniu się.

Prawo umorzenia podatku służy przewodniczącemu Komisji.

N!! 48. ·

Dziennik· Ustaw. Poz. 298.

c Z Ę Ś Ć

Terminy płatności.

XII.

Odsetki za zwłokę i egzekucja.

karne. Doręczenia.

Postanowienia

•

ROZDZIAL I.

Terminy

płatności.

(do art. 148 ustawy).

§ 266. Postanowienia, zawarte · w ustępach 1) i 2) § 156 nin. rozp.,

do terminów płatności podatk u majątkowego.

stosują się

ROZDZIF\L II.

o d s e t k i z a z w ł o k ę i e g z e k u c j a.

(do art. 149 ,ustawy).

§ 267.

nin. rozp.

Przepisy o odsetkach za zwłokę i egzekucji zawarte są w § 163

ROZDZIF\L III.

P o s t a n o w i e n i a kar n e.

(do art. art. 150-153).

§ "26~. Przepisy o postanowieniach karnych zawarte

167, 169, 171, 172 (część druga), 173-189 nin. rozp.

są §§

164, 166

ROZDZIF\L IV.

D o r ę c z e n i a.

(do art. 155 ustawy).

§ 269.

Przepisy o doręczeniach zawarte są w § 190 nin . rozp.

PRZEPISY PRlEJŚClejWE.

1\.

Podatek dochodowy.

T e r m in y m o c y o b o w i ą z uj ą c e j u s t a w y.

(do art. art. 156, 157 i 161 ustawy).

§ 270. Postenowienia o państwowym podatku dochodowym mają

zastosowanie do osób fizycznych i spadków wakujących (nieobjętych) od

następujących terminów

1) na obszarze b. dzielnicy rosyjskiej od 1 stycznia 1920 r.

2),,

'

austro·węgr. ,,1

"

1921 r.

3)"

"

"

"

pruskiej od czasu, który oznaczy

Minister Skarbu w.,porozumieniu z Ministrem tej dzielnicy; równocześnie '

utracą moc obowiązującą przepisy ustawy pruskiej z dnia 19 czerwca 1906 r.

.

N!~ 48.

Dtien.lik Ustaw. ~oz. 298.

o podatku dochodowym wraz z póżniejszemi uzupełnieniami, oraz z ustawy

stemplowej dla Rzeszy Niemieckiej §§ 72, 73, 74, 75 poz. tar. 9.

Wymiary podatku dochodowego za rok 1920 na obszarze b. dzielnicy

austr.-węgr. mają być uskutecznione według dotychczas obowiązującej w tej

dzielicy ustawy o bezpośrednich podatkach osobistych, jednakże z zastosowaniem postanowień ustępu 2 art. 156 ustawy.

Terminy zastosowania postanowień o państwowym podatku dochodowym do osób prawnych oznaczy Minister Skarbu odrębne m rozporządze­

niem, dla b. dzielnicy pruskiej w porozumieniu z ~inistrem tej diiełri.icy.

B.

Podatek JTlajątkowy.

T e r m i n y m o c y o bo w i ą z uj ą c e j u s t a wy.

(do art. 163 i 164 ustawy).

§ 271. Postanowie'nia o podatku majątkowym obowiązują

1) na obszarze ziem polskich b. dzielnicy austrjacko-węgierskiej i rosyjskiej od 1 stycznia 1921 r.;

2) na obszarze b. dzielnicy pruskiej z wejściem w życie przepisów

o państwowym podatku dochodowym; równocześnie ustanie działanie ustawy pruskiej o podatku uzupełniającym z dnia 14 lipca

1893 r. wraz z pózniejszemi, odnoszącemi się do niej uzupełnie­

niami i zmianami.

P r z e p i s Y o g ó I n e.

P O s t a n o w i e n i a a m n e s t y j n e.

(do art. 165 ustawy).

..

...

§ 272. Wymiary podatków, należnych za czas, poprzedzający wprowadzenie w życie ustawy o państwowym podatku dochodowym i podatku

majątkowym, należy uskutecznić także po terminie wejścia w życie tejże ustawy, według zasad dotychczasowych ustaw.

Co do części drugiej i trzeciej art. 165 ustawy, dotyczących przepisów

amnestyjnych, wyjaśnia się jak następuje

Postępowanie karne należy uważać za rozpoczęte, względnie wszczęte

już z chwilą podjęcia przez władzę skarbową pierwszych czynności celem

stwierdzenia przekroczenia, a zatem i takie postępowanie karne, o którem

już uwiadomiono płatnika, jako obwinionego o dane przekroczenie karnoskarbowe.

Umarza się przeto rozpoczęte (wszczęte), względnie wdrożone postępowanie (dochodzenie) karne, a znosi się nieprawomocne orzeczenia karne,

jeżeli winny w ciągu trzech miesięcy po ogłoszeniu ustawy o państwowym

podatku dochodowym i podatku majątkowym, t. j. do 26 listopada 1920 r.

sprostował lub uzupełnił zeznanie, które poprzednio złożył, albo złożył w tym

samym terminie nowe zeznanie, wymagane według dotychczasowych przepisów, o ile chodzi o postępowanie karne rozpoczęte, względnie wdrożone

przed wejściem w życie art. 165 ustawy, względnie o orzeczenia karne,

które przed tym terminem z powodu odwołania nie urosły jeszcze w moc

prawa. Terminem tym jest dzień 11 września 1920 r.; od którego to dnra

ma moc obowiązującą art. 165 powołanej ustawy, jako od dnia 15 po dniu

ogłoszenia ustawy.

Ten sam dzień...jest również miarodajny dla stosowania postanowienia

ustępu 3) art. 165i1stawy, to znaczy, że po dniu 10 września 1920 r. odnośnie do przekroczeń przed tym dniem popełnionych, postępowanie karne

nie może być ani rozp9częte lub wdrożone, ani też prawomocne wymiary

Oziennik Ustaw. Poz. 298.

podatkowe za czas pod koniec roku 1920 nie mQgą być zmienione, wzglę­

dnie związane z temi przekroczeniami dodatkowe wymiary, nie mogą być

uskutecznione.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;

traci moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Skarbu z dn.

8 listopada 1920 r. (Dz. U. R. P. NQ 115, poz. 765) z wyjątkiem terminów,

wyznaczonych w temże rozporządzeniu dla czynności wstępnych do wymiaru na lata podatkowe 1920 i 1921 oraz dla potrącenia podatku dochodowego przez służbodawcę w 1921 r., które pozostają nadal w mocy.

§ 273.

równocześnie

Minister Skarbu

w z. Rybarski

"

/

----_

.~ --------------------------------------------------------Tłoczono w Drukarni Pa~stwowej

z polecenia Ministra Sprawiedliwości

14023 P

'.

Konto czekowe Poczt. Kasy Oszczędności 30130.

Cena 104 mk.

Reklamacje, tyczące się nieotrzymania poszczegó nych numerów Dzien .

. nika Ustaw, winny być kierowane do miejscowych urzędów pocztowych

niezwłocznie po otrzymaniu następnego kolejnego numeru.

R. 1921.

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

NQ 48.

WARSZAWA. '

Treść

15 czerwca 1921.

298. Rozporządzenie

Ministra Skarbu z dnia maja 1921

roku w przedmiocie przepisów wykonawczych do ustawy

o podatku dochodowym i podatku majątkowym . ' . . •

709

298.

Rozporządzenie Ministra Skarbu

z dnia 14 maja 1921 r.

W

przedmiocie przepisów wykonawczych do ustawy o państwowym

podatku dochodowym i podatku majątkowym.

Na mocy art. 1,68 ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. o państwowym po·

datku dochodowym i podatku majątkowym (Dz. U. R. P. N2 82 z r. 1920

poz. 550) zarządzam co następuje

c Z Ę S C I.

Obowiązek

podatkowy (podmiotowy i przedmiotowy).

Stawki podatkowe. Miejsce opodatkowania.

ROZDZIAŁ

Dochód.

I.

Podmiot podatkowY.

(do art. 1 ustawy).