Ustawa z dnia 18 marca 1921 r. o przyznaniu kredytu trzech miljardów marek na pomoc rolną.

Upoważnia się Rząd do wstawienia w budżecie Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych

na rok 1921 kredytu nadzwyczajnego w wysokości trzech miljardów marek, przeznaczonego

na podniesienie wytwórczości rolnej ze szczególnem uwzględnieniem obszarów, zniszczonych

wskutek wojny, oraz gospodarstw rolnych nowopowstałych.

W szczególności kredyt powyższy przeznacza się

a)

na zaopatrywanie w inwentarz żywy i martwy, nasiona i inne niezbędne środki produkcji

tych gospodarstw rolnych oraz spółek, mających na celu zagospodarowanie odłogów, które

bez pomocy państwowej nie mogą być należycie uruchomione lub na udzielanie pożyczek

gotówkowych na zakup tych przedmiotów;

b)

na zasilanie związków samorządowych, stowarzyszeń i kooperatyw rolniczych oraz przedsiębiorstw

handlowo i przemysłowo - rolniczych kredytem, udzielanym wyłącznie celem wytwarzania

i dostarczania przez nie przedmiotów potrzebnych dla rolnictwa.

Przedmioty, wymienione w art. 2 ust. a), dostarczane będą za gotówkę lub na kredyt.

Kredyt winien być udzielany na okres czasu nie dłuższy nad lat 6 i przez pierwsze

2 lata nie podlega oprocentowaniu, w następujących zaś 4 latach podlega oprocentowaniu

w stosunku 6 od sta.

Kredyt, przewidziany w art. 2 ust. b), winien być krótkoterminowy, płatny najdalej

do końca roku 1921 i oprocentowany po 10 od sta. Z kredytu tego korzystać mogą te

instytucje, którym Ministerstwo Rolnictwa i Dóbr Państwowych powierzy zaopatrywanie

miejscowości, zniszczonych przez wojnę, w środki pomocy rolnej i które poddadzą się

kontroli Ministerstwa w zakresie czynności, dokonywanych przez nie w tym celu.

Wszelkie zwroty z sum, wydatkowanych przez Ministerstwo Rolnictwa i Dóbr Państwowych

z kredytu, przyznanego na mocy niniejszej ustawy, pozostają w okresie budżetowym roku 1921

do całkowitego rozporządzenia Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych, na cele,

w art. 1 i 2 niniejszej ustawy wskazane.

Polskiemu Państwowemu Bankowi Rolnemu powierza się wykonywanie dyspozycji Ministerstwa

Rolnictwa i Dóbr Państwowych w zakresie czynności bankowych, dotyczących przyznanego

ustawą niniejszą kredytu, mianowicie

1)

przyjmowanie wpłat i dokonywanie wypłat na zlecenie Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr

Państwowych;

2)

wydawanie na żądanie Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych opinji w przedmiocie

zabezpieczenia udzielanych pożyczek;

3)

inkasowanie i ściąganie od dłużników rat i wszelkich innych należności z tytułu wydanych

pożyczek;

4)

prowadzenie księgowości tego kredytu.

Ponadto Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych może w porozumieniu z Ministrem Skarbu

przelać na bank swe uprawnienia do przyznanego kredytu, udzielanego na mocy art. 2

ust. b) ustawy niniejszej.

Na pokrycie wydatków, związanych z wykonywaniem czynności, powierzonych Polskiemu

Państwowemu Bankowi Rolnemu (art. 6), bank pobiera na swoje dobro dodatek administracyjny,

uiszczany przez dłużników w ratach, z których pierwsza płatna jest przy udzieleniu

kredytu, dalsze zaś w terminach płatności rat pożyczkowych. Wysokość tego dodatku

ustalać będzie na wniosek Banku Rolnego Minister Skarbu.

Na terenie b. Królestwa Kongresowego zobowiązania, wystawione na mocy art. 2 ust.

a) i art. 3, mogą być sporządzane przez osoby niepiśmienne, bez względu na wysokość

sumy, także przed sędzią pokoju tej miejscowości, gdzie pomoc rolna zostaje udzielona.

Podanie o udzielenie pomocy rolnej z kredytu, otwartego na mocy niniejszej ustawy,

załączniki tych podań oraz wszelkie dokumenty, z treścią podań związane, jako to

zaświadczenia, zobowiązania dłużne, pokwitowania z odbioru przyznanych i ze zwrotu

sum, środków produkcji i produktów rolnych - wolne są od wszelkich opłat stemplowych

i komunalnych.

Ściąganie należności z tytułu zobowiązań, wydanych na mocy art. 2 ust. a) i art. 3

ustawy niniejszej, odbywać się będzie trybem egzekucji administracyjnej bezspornych

należności skarbowych.

Wykonanie ustawy niniejszej poleca się Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych, a

co do zasad ustanowienia warunków, zmierzających do zabezpieczenia udzielanych kredytów

- w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.