Rozporządzenie Prezesa Głównego Urzędu Likwidacyjnego wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu, Ministrem Przemysłu i Handlu, Ministrem Spraw Zagranicznych, Ministrem Spraw Wewnętrznych, Ministrem Kolei Żelaznych w przedmiocie wykonania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 października 1920 r. o utworzeniu przy Głównym Urzędzie Likwidacyjnym Komisji Rewindykacyjnej.

§ 2. Władze administracyjne pobierają próby mąki, ciasta, chleba

i bułek w piekarniach .i miefscach sprzedaży i przesyłają je celem zbadania do Państwowych Zakłtldów badania żywności i przedmiotów użytku

publicznego.

,

§ 3. Winni przekroczenia przepisów niniejszego rozporządzenia ulegną

karze w myśl ogólnych przepisów karnych.

§ 4. Rozporządzenie niniejsze obowiązuje na obszarze b. zaboru rosyjskiego i austrjackiego i wchodzi \v życie z dniem ogłoszenia.

Minister Zdrowia Pu blicznego

w z. Chodźko

168.

Rozporządzenie

Prezesa Głównego Urzędu Likwidacyjnego

wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu, Ministrem

Przemysłu i Handlu, Ministrem Spraw Zagraniczpych, Ministrem Spraw Wewnętrznych, Ministrem Kolei ZeliiJznych

w przedmiocie wykonania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

28 października 1920 r. o utworzeniu przy Głównym Urzl1dzie Likwidacyjnym( Komisji Rewindykacyjnej.

Na zasadzie § 22 rozporządzenia Rady Ministrów z ' dnia 28 pażdzier­

nika 1920 r. o utworzeniu przy Głównym Urzędzie Likwidacyjnym Komisji

Rewindykacyjnej (Dz. U. R. P. Ng 118 poz. 780) zarządza się w wykonaniu

rzeczonego rozporządzenia co następuje

§ 1. Osoby poszkodowane, których przedmioty nie są zarejestrowane

w Centralnem Biurze K.omisji Rewindykacyjnej, mogą je nadal zgłaszać do

tego Urzędu w ciągu miesięcznego terminu od daty ogłoszenia niniejszych

przepisów.

§ 2. Wszyscy poszkodowani ' przez zabranie należących do nich rzeczy; podlegających odbiorowi przez Komisję Rewindykacyjną, są obowiązani

złożyć nie. później jak w terminie miesięcznym od chwili ogłoszenia niniej·

szym przepisów, do Centralnego Biura K.omisji Rewindykacyjnej zawiadomienia, czy otrzymali oni od b. okupantów odszkodowania za zabrane im

rzeczy, i iN razie twierdzącym, podać ich wysokość - według poszczególnych przedmiotów. Niewykonanie tego obowiązku powoduje wstrzymanie

zwrotu wyrewindykowanej rZECZy, a po upływ i e terminu - przejście ich do

rozporządzenia Komisji Rewindykacyjnej.

Złożenie fałszywych informacji

pociąga za sobą odpowiedzialność, przewidzianą w kodeksie karnym.

I

N229 .

'

Dziennik Ustaw. Poz. 168.

359

Prócz powyższyc,h zawiadomień poszkodowani winni zakOmunikować

w tymże miesh::cznym terminie do Centralnego Biura Komisji Rewindykacyjnej swoje adresy, adresy swoich zakładów, do których pragną mieć dostarczone poszczególne wyrewindykowane rzeczy, oraz wy,mienić stację kol ejową, na której rzeczy mają być wyładowane.

§ 3. Osoby poszkodowane, których rzeczy zostały wyrewindykowane

obowiązane są zapłacić Komisji Rewindykacyjnej sumę, równą odszkodowaniu, wypłaconemu im przez niemieckie władze za zabranie tych rzeczy;

osoby te są również obowiązane zapłacić tejże Komisji koszty, poniesione

przez Skarb Rzeczypospolitej Polskiej z powodu akcji rewindykaq jnej,

a mianowicie w wysokości 10% szacunku przedmiotów, ustalonego według § 14.

§ 4. Wspomniane w poprzednim punkcie opiaty winny być uskutecznione przez osoby poszkodowane bez wezwania i stawien ia w zwłoce,

po otrzymaniu przez nie odnośnego rachunku i w każdym razie przed

przekazaniem im odpowiedniego wyrewindykowanego przedmiotu (§ 19).

Opłaty te winny być wniesione do Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej na

rachunek Komisji Rewindykacyjnej, a 'kwit odnośny wręczony inkasentowi

tej Komisji na stacji kolejowej przy wydawaniu rzeczy; zamiast kwitu na

ręce wspomnianego inkasenta może być wypłacona odpowiednia suma

gotówką.

§ 5. Opłaty na pokrycie kosztów rewindykacyjnych Skarbu Polskiego,

określone w § 3, mogą być w następstwie decyzją Komisji Rewindykacyjnej zwiększone, zmniejszone lub zniesione w zależności od ustalenia

faktycznych kosztów rewindykacji. Decyzja taka może być rozciągnięta

i na te osoby, które opłaty odnośne już uskuteczniły, wed ł ug norm obo wiązując ych poprzednio, jednakże takie osoby-w razie zwiększenia opłat­

będą mogły nadal, w ciągu specjalnie okreś l onego terminu, korzystać

z praw, przewidzianych w § 7 zdanie 2.

§ 6. Osoba poszkodowana, która otrzymała z powrotem staraniem

Komisji Rewindykacyjnej, przedmiot jej zabrany, w ciągu miesIąca od

chwili otrzymania tego przedmiotu ma prawo zgłaszać w Centralnem

.Biurze Komisji Rewindykacyjnej reklamacje odnośnie do uszkodzeń przedmiotu, powstałych w czasie transportu, wysokości jego urzędowego oszacowania (§ 14), oraz deklaracje w przedmiocie dodatkowych kosztów, poniesionych przez nią w związku ze zwrotem jej rzeczy (transport od stacji

kolejowej, montaż i t. p.); przy deklaracjach dotyczących kosztów dodat,k owych winny być dołączane dowody usprawiedliwiające. Decyzja co do

,:uwzględnienia reklamacji należy do Centralnego Biura Komisji Rewindy·

ikacyjnej.

Osoba poszkodowana może zrzec się rzeczy wyrewindykowao ile rzecz ta po odbiorze od Komisji Rewindykacyjnej (§ 19) nie

była użytkowana lub lJszkodzona nie później jak w terminie miesięcz­

"nym od chwili przekazania jej tej rzeczy, a to przez złożenie odnośnej

piśm"iennej deklaracji do Centralnego Biura Komisji Rewindykacyjnej.

Zrzeczenie się takie powoduje obowiązek dla osoby poszkodowanej wy,dania takiej rzeczy Komisji Rewindykacyjnej w terminie i miejscu określo­

nem przeż te Komisję, i tylko po wypełnieniu powyższego warunku ma

,ona prawo do odbioru wniesionych przez nią stosownie do niniejszych

ip rzepisów opłat.

§ 7.

nych -

§ 8. Przewidziane w niniejszych przepi~ach terminy reklamacji, detklaracji, zrzeczeń i opłat-w wypadkach specjalnych mogą być przedłużone

/

Dziennik Ustaw. Poz.. 168.

Mg 29.

decyzją Centralnego Biura Komisji Rewindykacyjnej, na skutek prośby poszkodowanego.

§ 9. Rzeczy wyrewindykowane, które przeszły w rozporządzenie Komisji Rewindykacyjnej zostaną przez tę Komisję sprzedane. Otrzymane ze

sprzedaży ich kwoty będą zw rócone odnośnym poszkodowanym za potrą­

ceniem kosztów, wynikłych w związku z ich rewindykacją, przechowaniem

i sprzedażą, oraz za potrąceniem sumy odszkodowania, otrzymanego przez.

poszkodowanego od władz niemieckich.

Na stacji Zbąszyn lub innych stacjach pogranicznych. które

w przyszłości ustalone, jako przeznaczone do przewozu przedmiotów

wyrewindykowanych w Niemczech do Polski, Komisja Rewindykacyjna ma

swoje posterunki, będące ekspozyturami Centralnego Biura tej Komisji,

w celu przejęcia tych przedmiotów od władz niemieckich i dalszego wyekspedjowania ich do stacji przeznaczenia.

§ 10.

będą

§ 11. Kierownikiem każdego posterunku pogranicznego b~dzie De- '

legat Komisji Rewindykacyjnej mający do pomocy agenta transportowego·

i niezbędny personel biurowy.

§ 12. Delegat Komisji Rewindykacyjnej przejmuje wyrewindykowane

przedmioty w obecności specjalnego przedstawiciela Rządu Niemieckiego,.

sprawdzając ich istotę i stan.

Jednocześnie z załatwieniem tych czynności przez Delegata Komisji

Rewindykacyjnej i w porozumieniu .,. nim - urzędnik komory celnej oraz

urzędnik kolejowy wykonywują niezbędne czynności i przejęcia samego

wagonu od władz kolejowych niemieckich.

będą wolne od cła i winny być

na stację przeznaczenia w pierwszej kolejności. Zwrotu władzom

niemieckim wagonów dokonują koleje polskie zaraz po ich wyładowaniu

przez tę samą stację pograniczną, przez którą weszły one do Polski.

O każdym wypadku zwrotu władze kolejowe komunikują niezwłocznie Delegatowi Komisji Rewindykacyjnej, podając datę zwrotu i numerację zwróconych wagonów.

§ 13. Przedmioty wyrewindykowane

wysłane

§ 14. Każdy przedmiot wyrewindykowany, bezpośrednio po przejęciu

go od władz niemieckich na stacji pogranicznej, szacowany będzie przez.

Delegata Komisji Rewindykacyjnej na posterunku pogranicznym na podsta·

wie jego wagi lub siły, cen poszczególnych kategorji maszyn w stosunku

do jednostki ich siły lub wagi według tabelek urzędowych, wydanych przez

Komisję Rewindykacyjną oraz współczynnika zmiennego, wyrażającego kurs.

rubla złotego w chwili szacunku przedmiotu.

Szacunek przedmiotu ustala się przez pomnożenie cyfr, wyrażających

te pozycje. Wyżej wspomniany współczynnik zmienny będzie perjodycznie

komunikowany Delegatowi na Posterunku Pogranicznym przez Centralne,

Biuro Komisji Rewindykacyjnej.

§ 15. Komisja Rewindykacyjna wykonywa wszelkie czynności, zwią­

zane z odtransportowaniem rzeczy wyrewindykowanych od stacji pogranicznej do stacji przeznaczenia przez swych funkcjonarjuszów lub też za

pośrednictwem przedsiębiorstwa ekspedycyjnego.

I

Przedmioty wyrewindykowane, stanowiące całkowity ładunek

wagonowy ze stacji pogranicznej będą transportowane do stacji przeznaczenia, wskazanej przez osobę poszkodowaną, a w bra.ku takiej informacj i!

według uznania Komisji Rewindykacyjnej.

,

§ 16.

,

N!! 29.

Dziennik Ustaw. Poz 168.

§ 17. Rzeczy wyrewindykowane, stanowiące zbiorowy ładunek wagonowy, przeznaczony do różnych miejscowości, będą transportowane na

składy w celu rozsegregowania i odtransportowania stamtąd według przeznaczenia, po skompletowaniu z nich ładunków wagonowych o wspólnych

stacjach przeznaczen ia. Rzecz y przeznaczone wprost dla Komisji Re windykacyjnej lub przeszłe w jej rozpor z ądzenie, stosownie do § § 2, 19, ora z 7

w związku z p. 3 § 5 rozp. Rady Ministró w, będą odtransportowan e na

składy Komisji Rewindykacyjnej do jej rozporządzenia.

§ 18. Składy Komisji, wspomniane w poprzednim punkcie istnieją

w Warszawie i w Łodzi oraz będą otwierane w miar ę potrzeby i w innych

miejscowościach według uznania Komisji Rewindykacyjnej. Składy te są

w zawiadywaniu Kontrolerów Komisji Rewindykacyjnej, którzy mają pieczę

nad ruchem i stanem składanych tam rzeczy wyrewindykowanych.

§ 19. Komisja Rewindykacyjna dostarcza rzeczy wyre windykowane do

kolejowych stacji przeznaczenia, wskazanych przez osoby poszko dowane

(§ 2), a w braku odnośnych wskazówek - według swego uznania - gdzi e

je przekazuje na ręce osób poszkodowanych, pod warunkiem wypełnienia

przez nie obowiązków przewidzianych w § § 3 i 4, w terminie, ustanowionym przez przepisy kolejowe na wyładunek transportu, w razie przekroczenia tego terminu przez te osoby odnośne rzeczy przechodzą w rozporzą

dzenie Komisji Rewindykacyjnej. Dalszy transport tych rzeczy należy doodbiorcy.

§ 20. Przyznanie osobom poszkodowanym charakteru pełnomocników

Komisji Rewindykacyjnej (§ 3 rozporządzenia Rady Ministrów) nale ż y do

atrybucji Dyrektora Komisji. W - tym celu osoby poszkodowane, których

szkody są zarejestrowane w Komisji Rewindykacyjnej winny zgłaszać do

niego odnośne podania, w których winny być wymienione, w szczególności

1) imię, nazwisko i miejsce zam ieszkania osoby poszkodowanej, oraz osoby, mającej w jej interesie występowa,ć w charakterze pełnomocnika Komisji Rewindykacyjnej, jak również 2) rzeczy, o rewindykację których chodzi.

§ 21. Pełnomocnicy Komisji Rewindykacyjnej otrzymują z Komisji ·

tej odnośne świadectwa. Na _podstawie tych świadectw mają ' oni prawo

w ciągu 10 dni otrzymać od Ministerstwa Spraw Wewnętrznych paszporty !

zagraniczne na przejazd do miejsca pobytu Oddziału Zagranicznego Komisji. Paszporty takie są wizowane staraniem MlOisterstwa Spraw Zagranicznych w ciągu trzech dni od daty ich wydania - na prośbę pełnomoc­

nika Komisji.

§ 22. Osoba uznana za pełnomocnika Komisji Rewindykacyjnej ma

prawo asystować przy wszystkich czynnościach Oddziału Zagranicznego

Komisji, odnoszących się do przedmiotów przez nią poszukiwanych, wyrażać w tym względzie swoje życzenie i uwagi, ma ona dostęp do akt swojej

sprawy oraz do poszukiwanych przez nią przedmiotów. Pełnomocnik nie

ma prawa dokonywać ji;lkichkolwiek czynności rewindykacyjnych bez wiedzy

i upoważnienia Oddziału Zagranicznego, a w szczególności nie ma on

prawa wchodzić w jakiekolwiek pertraktacje prywatne z organami rządu

niemieckiego, lub z posiadaczami poszukiwanych przez niego przedmiotów,

obowiązany jest do ścisłego przestrzegania wskazanej mu przez Oddział

Zagraniczny marszruty podróży.

I

-

§ 23. Pełnomocnik Komisji Rewindykacyjnej niezwłocznie po przybyciu na miejsce pobytu Oddziału Zagranicznego Komisji winien zgłosić się

tam i złożyć swój dokładny adres w danej miejscowości. Po ukończeniU!

N'2 29.

Dziennik Ustaw. Poz. 168.

swoich czynności ma ' on prawo do przedstawienia w Oddziale Zagranicznym

rachunku kosztów swojej podróży z dołączeniem dowodów usprawiedliwiających w celu zażądania od rządu niemieckiego zwrotu tych kosztów.

Zwrócona przez rząd niemiecki suma jest mu wypłacona przez Centralne

Biuro Komisji Rewindykacyjnej.

§ 24. Pełnomocnik Komisji Rewindykacyjnej może być pozbawiony

tego charakteru decyzją Dyrektora tej Komisji na żądanie Oddziału Zagranicznego, a mianowicie w razie przekroczenia przysługujących mu- praw.

W tych wypadkach Komisarz Rządu Polskiego do spraw rewindykacji ma

prawo przedwstępnego zawieszenia pełnomocnika w jego czynnościach.

§ 25. Pełnomocnik Komisji Rewindykacyjnej traci ten swój charakter

.poza wypadkiem, pomienionym w § 24, również w razie zrzeczenia się

'jego, jakoteż w wypadku , gdy nie wystąpi do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych o paszport zagraniczny w ciągu 10 dni od chwili otrzymania

odnośnego świadectwa Komisji Rewindykacyjnej (§ 21), gdy nie wystąpi

do Ministerstwa Spraw Zagranicznych o wizę w przeci(łgu trzech dni od chwili

otrzymania paszportu zagranicznego, lub gdy nie skorzysta z przysługują

<cego mu prawa wyjazdu do miejsca pobytu Oddziału Zagranicznego w ter,minie, oznaczonym w wizie.

Prezes Głównego Urzędu Likwidacyjnego

w z. l. KarŚl1icki

Minister Skarbu

w z. J4/eil1f eld

Minister Przemysłu i Handlu

w z. Świętochowslci

Minister Spraw Zagranicznych

w z. Dąbrowski

Minister Spraw Wewnętrznych

w z. Kuczyński

'

Minister Kolei Żeldznych

w z. f. Eberhardt

Tłoczono

w Dru karni

Państwowej

f polecenia Ministra S!,rawiedliwości.

13288 P.

Cena 8 ink.

Dziennik Ustaw. Poz. 167 i 168. '

Chleb i bułki w celach sprzedaży mogą być wypiekane z mąki pszennej, , żytniej lub z ich mieszaniny, jak również z mąki jęczmiennej, owsianej

i kukuryzianej.

'

.

Wypiek chleba i bułek z innej mieszaniny mąki, lub z innego jej rodzaju, jak również stosowanie do wypieku jakichkolwiek domieszek, poza

domieszkami normalne mi, niezbędnemi do wyrobu ciasta, może się odbywać jedynie po uzyskaniu zezwolenia władz administracyjnych (sanitarnych}

I instancji.