Ustawa z dnia 11 marca 1921 r. w przedmiocie zmiany ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych między pracodawcami a pracownikami rolnymi.

Art. 6, 7 i 14 ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. o załatwianiu zatargów zbiorowych

pomiędzy pracodawcami a pracownikami rolnymi (Dz. Pr. № 65, poz. 394) zostają uchylone,

a w miejsce ich obowiązywać będą przepisy, wyrażone w poniższych artykułach.

Art. 6 otrzymuje brzmienie: „Pracodawca lub pracownik, uchylający się od udziału w

wyborach, ulegnie za pierwszym razem karze grzywny w wysokości: pracodawca od 1.000

do 20.000 mk., pracownik od 50 do 500 mk. W razie dalszego uchylania się od udziału

w wyborach kara może być wymierzona w podwójnej wysokości”.

Art. 7 otrzymuje brzmienie następujące: „Strony, względnie ich delegaci (art. 3),

winni niestawienia się bez uzasadnionych powodów na wezwanie Inspektora Pracy w rolnictwie,

lub uchylenia się od udziału w naradach, zwoływanych przez tegoż Inspektora, ulegną

za pierwszym razem karze grzywny w wysokości: delegaci pracodawców od 5.000 do 100.000

mk. delegaci zaś pracowników od 250 do 2.500 mk. W razie dalszego uchylania się od

obowiązków, przewidzianych w tym artykule, może być wymierzona kara w wysokości podwójnej”.

Art. 14 otrzymuje następujące brzmienie: „Komisje rozjemcze są powoływane w wypadkach,

przewidzianych w art. 8 i 19 i urzędują do czasu rozstrzygnięcia przedłożonych im

spraw. Osoby, obrane lub delegowane do komisji rozjemczej, uchylające się bez dostatecznych

powodów od pełnienia swych obowiązków, ulegną za pierwszym razem karze grzywny w wysokości

pracodawcy od 5.000 do 100.000 mk., pracownicy od 250 do 2.500 mk. W razie dalszego

uchylania się od obowiązków, wymienionych w tym artykule, kara może być wymierzona

w wysokości podwójnej”.

Nazwy „Komisarz Rządowy” w art. 5 i 12 ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. zamienia się

na nazwy „Starosta”.

Dodaje się do ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. nowy artykuł 14a) w brzmieniu następującem

„Kary, przewidziane w art. 6, 7 i 14 ustawy wymierza w drodze administracyjnej Starosta.

Inspektorzy Pracy obowiązani są niezwłocznie zawiadamiać kompetentne władze administracyjne

o przekroczeniach art. 6, 7 i 14 ustawy”.

Dodaje się do ustawy z dn. 1 sierpnia 1919 r. nowy art. 18 a) w brzmieniu następującem

„

W celu zabezpieczenia normalnej pracy na roli upoważnia się Ministra Pracy i Opieki

Społecznej na czas do dnia 31 marca 1922 r. do powołania Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej.

W skład wymienionej Komisji, której przewodniczyć będzie Minister Pracy i Opieki Społecznej,

lub osoba, przez niego wyznaczona, wchodzić będą delegaci po jednym z Ministerstwa

Rolnictwa i Dóbr Państwowych i z Ministerstwa Sprawiedliwości oraz w równej liczbie

przynajmniej po trzech przedstawicieli pracodawców i pracowników rolnych z terenu,

dla którego ma być wydane orzeczenie Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej.

Upoważnionemi do delegowania przedstawicieli tych będą - organizacje i związki, wymienione

w art. 3 ustawy, niniejszej.

Gdyby pomimo zastosowania, przewidzianych w artykułach 7 i 14 ustawy niniejszej rygorów

karnych, którakolwiek ze stron uchyliła się od udziału w Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej,

to Komisja ta będzie prawomocnie obradowała i decydowała w składzie 3 ch delegatów

rządowych.

Komisja Rozjemcza ma prawo zawezwać wymienionych przedstawicieli pracowników i pracodawców

rolnych do zawarcia nowej umowy zbiorowej i pośredniczenia w doprowadzeniu jej do

skutku.

Jeżeli przed upływem terminu 31 marca 1921 r., ustalonego dla obowiązujących obecnie

umów w rolnictwie, mimo współudziału Komisji Rozjemczej nie zostaną zawarte w trybie,

przewidzianym art. 3 i 9 ustawy niniejszej, nowe umowy zbiorowe pomiędzy pracodawcami

a pracownikami rolnymi, jeżeli na skutek tego zachodzi niebezpieczeństwo przerwania

normalnej pracy na roli. Nadzwyczajna Komisja Rozjemcza ma prawo nadania obecnej umowie

zbiorowej, względnie umowom zbiorowym mocy obowiązującej na przeciąg jednego roku,

oraz prawo dokonywania w nich zmian na podstawie żądań i warunków każdej ze stron

interesowanych na ten sam przeciąg czasu.

W wyjątkowych wypadkach Komisja Nadzwyczajna ma prawo przekazania poszczególnych punktów

do bezpośredniego załatwienia powiatowym Komitetom Rozjemczym.

Do postanowień Nadzwyczajnej Komisji Rozjemczej stosują się przepisy ustawy niniejszej,

zawarte w artykułach 17, 18, 19, 20 i części pierwszej art. 21 do słów: „celem uzyskania

nakazu wykonawczego” włącznie

”

.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje na terenie b. zaborów

rosyjskiego i austrjackiego.