Ustawa z dnia 1 marca 1921 r. o podwyższeniu opłat sądowych w b. dzielnicy austrjackiej.

Wymienione w cesarskiem rozporządzeniu z dnia 15 września 1915 r. (austr. Dz. Ust.

№ 279), w dołączonej do tego rozporządzenia taryfie i w uwagach do tej taryfy kwoty,

będące podstawą wymiaru należytości, tudzież kwoty samych należytości, będą uważane

za wyrażone w markach i fenigach polskich, a nie w walucie koronowej.

Liczby, które określają należytości czy to stałe, czy też procentowe, podnosi się

dwukrotnie, z wyjątkami, zawartemi w artykułach 3, 4, 5, 6, 7 i 8.

Jeśli kwota należytości wypada w fenigach lub w markach i fenigach zaokrągla się ją

wzwyż do pełnej marki.

Wymienione w §§ 15 i 17 ust. 2 rozp. ces. z dnia 15 września 1915 r. (austr. Dz. Ust.

№ 279) kwoty, które określają wartość przedmiotu sporu, podnosi się

z kwoty 100 koron na

1.000 marek

„ 1000 „ „

10.000 „

„ 3.000 „ „

30.000 „

„ 10.000 „ „

100.000 „

W miejsce kwoty 10 koron, wymienionej w § 16 ust. 5 cesarskiego rozporządzenia z dnia

15 września 1915 r. (austr. Dz. Ust. № 279). ustanawia się kwotę 50 marek.

W miejsce kwoty 2.000 koron, wymienionej w § 46 ust. 6 cesarskiego rozporządzenia

z dnia 15 września 1915 r. (austr. Dz. Ust. № 279) ustanawia się kwotę 10.000 marek.

Stała należytość, w dziale I taryfy poz. 1 lit. „a” od podań przy wartości przedmiotu

sporu ponad 10.000 marek do 20.000 marek wynosić będzie od każdego arkusza 10 marek,

a przy każdych dalszych choćby tylko rozpoczętych 10.000 marek - o 5 marek więcej

Stałe należytości w dziale I taryfy poz. 5 w dziale II taryfy, poz. 13, w dziale III

taryfy poz. 20 i 21, w dziale IV taryfy poz. 31, 32, 33 i 34 (postępowanie karne wskutek

oskarżenia prywatnego) oraz w uwagach do tych pozycji, podnosi się dziesięciokrotnie.

Ustanowioną w pozycji taryfy 2 lit. „c” ustawy z dnia 13 grudnia 1862 r. (austr. Dz.

Ust. № 89), a w § 50 punkt 4 ces. rozp. z dnia 15 września 1915 r. (austr. Dz. Ust.

№ 279) utrzymaną w mocy należytość od odpisów sporządzonych przez osoby prywatne,

jeżeli uwierzytelnione zostały przez sądy lub notarjuszy, podnosi się na 5 marek od

arkusza.

Należytości sądowe, określone cesarskiem rozporządzeniem z dnia 15 września 1915 r.

i niniejszą ustawą, będą opłacane w gotówce lub w znaczkach stemplowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie w trzydzieści dni po jej ogłoszeniu.

Wykonanie ustawy niniejszej powierza się Ministrowi Sprawiedliwości i Ministrowi Skarbu.