Rozporządzenie Ministra Kolei Żelaznych o Przepisach Przewozowych, obowiązujących na kolejach polskich.

Załącznik

B.

Przepisy, dotyczące przedmiotów, przyjmowanych

do przewozu kolejami warunkowo.

(Art. 54 ust. 2A.).

L Przedmioty zagrażające niebezpieczeństwem wybuchu*).

la Materjały wybuchowe (mibtające

kruszące).

Dopuszczone do przl:;wozu

Grupa I.

Materjały

sb'zelnicze i rozsadzające, uznane za bezpieczne przy zwykłych

czynnościach, połączonych z przewozem

preparaty rozsadzające, zabezpieczone przed wybuchem, ze skł a·

dów rz ądowych oraz koncesjonowane materjały rozsadzające, uznane za bezpieczne przy zwykły c h czynno~ ciach r ę cznych, jeżeli na

przewóz ich złożono zezwolenie władzy rządow ej;

b) nitroceluloza (bawełna strzelnicza, bawełna kleinowa, o ile odpowiada warunkom trwałości, a mianowicie

rl) w postaci kłaczków i nieprasowana z zawartością wody lub

alkoholu nie mniej niż 25% (75 części stałych i 25 części

a)

ciekłych);

~)

c)

.prasowana, z zawartością nie mniej niż 15% wody (85 części

stałych i 15 części wody), (patrz także grupę ILc);

trójnitrotoluol, tak zwany trójnitrotoluol ciekły (oboj ętna mieszanina

nitrowanych toluolów, ciekła w temperaturze zwykłej); materjały

*) 1. Przedmioty, zagrażające ni e bezpieczeństwem wvbuchu, których przewóz kolejatlli nie jest dozwolony, można przyjmować do przewozu ty lko w ilościach nie v.iększyrh

nad 0,5 kg., jeże,li rzeczone przedmioty przeznaczone są dla celów doświad c zaln y ch i wysyłane na zlecen ie władz rządowych. Nadawca po "inie n okazać zaświadczenie władzy,

na zlecenió3 której takie przedm ioty m a ją być pr zewoźo ne koleją. Za św iadc ze nie to powinno zawierać wskazówki co do sposobu opakowania i powinno być dołączon e do listu

przewozowego.

.

2. Do pr Lesyłek władz wojsk.owych, jak również do prze sy łek " na dawanych przez

osoby prywatne. na zlecenie władz wojskowych, stosują się przepisy oddziełne .

N!! 16.

d)

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

259

te nie powi nny b yć bardzi ej ni e bezpieczne niż chemiczn ie czysty

trójnitrotoluol;

kwas p ikrynowy.

G r u p a II.

Matel'jały

a)

b)

c)

d)

strzelnicze i rozsa d z ające , łatw o wyb u chaj ą ce

proch s t rzelni czy i ro z s a d z a jący ;

m ate rjały ro zs adz aj ą ce ze s kładów. r z ądow y ch i ko ncesj onowane

m a terj a ły ro zs a dzaj ące , jeżeli n a p rzewóz ic h zl oż ono zezwolenie

wład z y rzą d o w ej ;

.

n itrocelul oza (b a wełna strzeln icza, b aw eł n a klein owa), jeż e li odpowiada wa runkom trw a ło śc i, a mi a nowic ie

a.) ni ep rasowa na z zawa rto ś cią n ie mn iej niż 15% wody (85 czę'

śc i s tałych i 15 c zęśc i wo d y), (patrz gru p ę I b);

~)

pra sowa na w for mie n a bo i 1. p o w leką p a r a finową;

inne przed mio ty wybuchowe, je żel i na przewóz ich zostało złożo·

ne s p e cjalne zezwo len ie wład z rząd o wych .

Przepisy co do przewozu.

A

Opakowanie.

Grup a I.

1.

rozs adzające, wym ie nione w grupi e I pod lit. a),

mogą b y ć p r ze w oż one tylko w takiej p o staci, w os łon a ch i o pa kowaniu, jakie są p rz e pi san e w ze zwole n iu, wy dan e m p rzez w ł a dze

(1) Preparaty

rządowe na przewóz tych prepa ra tó w.

Naczy ni a mu s z ą m i e ć na- .

pis oznac za ją c y n azwę preparat u, ściśle z g o d ną z t ą, jak a jest wy-

2.

i

.J

3.

mienion a w zez woleniu ora z sło wa: .. M a t e rjał wyb uch o wy gru py I",

i mi ę i n azwisko lub fi r m ę wy lwó rcy, n azw ę fab ry ki , d at ę wyrobu

ora t- da tę i li czbę zezwole n ia wł a d z y rz ąd o wej na przewóz. Na pis.

należy um i eś c i ć na naczyn iu w t e n s posób, by go n ie można

było otworz y ć b ez rozerwania napisu.

Każde naczy nie powinno

być zaplombowane w y r a żnie o d c iś n i ętą plombą fa bryki.

(2) przepisy niniejsze s t o s uj ą się do przewozu pre paratów wybuchowych ze składów rządowych z wyjątki e m tych p rzypadków,

w których obowią wją prz ep isy specjalne.

Nitroceluloza (bawema strzelnicza, bawełna kleinowa), wymieniona w grupie I pod lit. b), (IX) i ~), musi być ściśle zapakowana w trwale i dobrze zamknięte naczynia drewniane o grubych ścianach, nieprzepuszczaj ą ce wody ani alkoholu. Zamiast

naczyń drewnianych można używać także t. zw. amerykańskich

beczek tekturowych. Naczynia nie mogą być zabijane gwoździami żelaznemi i muszą być zaopatrzone w napis: "Nitroceluloza wilgotna z grupy I" . .

Trójnitrotoluol (lit. c) musi ' być szczelnie zapakowany w mocne,

szczelne i dobrze zamknięte naczynia drewniane, zamiast kilirych

można uż y wać także t. zw. amerykańskich beczek tekturowych.

Naczynia muszą być zaopatrzone w napis: "Trójnitrotoluol z grupy l",

Tak zwany trójnitrotoluol ciekły można pakować nietylko d~

mocnych, szczelnych i bezpi eczn ie zamkniętych naczyń drewnianych, lecz również i do naczyń ż e laznych; naczynia te mają mieć

szczelne zamknięcie, które jednakże w razie pożaru mogłoby się

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

4.

N!! 16.

otworzyć pod qsnteniem gazów, wytwarzających się wewnątrz.

naczynia tak, by niebe zpieczeństwo rozer.wania naczynia było wyłączone.

Naczynia muszą być zaopatrzone w napis "Trójn itrotoluol

ciekły grupy I".

Kwas ~iłCl'ynowy (lit. d) musi być zapakowany tak samo, jak wyżej pod liczbą 3. Do pakowania nie można używać ołowiu.

Gru pa

II.

(1) Proch strzelniczy i roz s adzający gr. II. a} m usi być zapakowany

tak samo, jak wyż ej pod l i czbą 3, przyczem naczynia muszą być

tak szczelnel, by zabezpieczały proch odl rozsypywania się lub od

rozpylania. Naczynia powinny b y ć bez gwoździ, śrub, obręczy.

zawiasów lub jak ie go kolwiek okucia żelaznego. Można tak że uży­

wać naczyń metal owych , ja kie przewid zia ne s ą dl a trójn it rotoluolu

ciekłego z grupy l (licz . 3.) oprócz nac zyń żelaznych.

(2) Przed zap a kowaniem w naczyni a p roch ziarnisty należy

zsypać do gęstych, mocnych work ów, a m ączkę prochową do

torb skórza'lych lub worków z podwójnej tkaniny.

(3) Waga brutto jednego naczynia nie może przewyższać 130 kg.

(4) Naczynia mu s zą mieć napis: "Proch strzelniczy", "Proch

rozsadzający grupy II". Przy p rzesyłkach, pochodzących z zagranicy lub tranzytowych, powinno być podane także imię i nazwisko lub firma wytwórcy.

,

2. Materjały rozsadz a jące gr. II. b) można przewozić w postaci. osło­

nach, opakowaniu itd. jakie są przewidziane wyżej pod licz. 1 (1.) i (2.),

dla preparatów rozsadzających gr. l. a). Pró cz tego naczynia muszą mieć

napis: "Materjał rozsadzaj ą cy grupy II". Na n aczyniacl} ma być umieszczony przepis o sposobie otwierania i zamykania naczynia.

3. (1) Nitroceluloza gr. II. c) musi być zapakowana w mocne naczynia drewniane, nieprzepu!'"zczające wody, bez ob ręczy lub innych

wiązań żelanych i tak ściśle, aby zawartość naczyń nie mogła się

poruszać wewnątrz naczynia zewnętrznego i powodować tarcia.

Nie można też na c zyń z abijać gwoździ a mi żelaznemi. Prócz naczyń drewnianych można używać także t. zw.

amerykańskich

beczek tekturowych.

(2) Naboje należy pozawijać mocnym p'api erem pakunkowym

w oddzi elne paczki przed ich ułożeniem do naczyń.

(3) Naczynia muszą mieć napis: "Nitroceluloza gr. lI".

4. Inne materjały wybuchowe gr. II. d)

Przedmioty, pr z yj ę te do przewozu wyjątkowo, muszą być zapakowane podlug wskazówek, jakie są określone dla każdego

poszczególnego przypadku.

1.

B.

Nadawanie.

(1) Materjałów strzelniczych rozsadzających gr. II nie można nadado przewozu w przesyłkach pośpiesznych .

(2) Kolej nie może też przyjmować do przewozu tych materjałów do

takich stacji, do których przewóz ich jest wzbroni o ny.

(3) Kolej może ograniczyć przyjmowanie tak ich prze.;yłek do pewnych

dni i pociągów. których przewóz nie od bywa się pociągami specjalnemi.

Wyznaczanie takich dni oraz p ociągów jest rzec z ą odnośnych zarządów

kolejowych lecz podlega zatw ierdzeniu władzy nadzorczej.

wać

.N2 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82 .

(4) Przewoźne za prz esyłki materjałów wybuchowych należy opłacać

przy nadaniu. Przesył k i te nie mogą być o bciążane zaliczeniami, jak również

nie jest do pu szczalne ubezpiecze ni e terminu ich dostawy.

(5) \l.'yjąwszy przypadki poszczególne, w któ ry ch obowiązuje zawarta

.?: koleją umowa o ddzielna, n ależy każdą tego rodzaju przesyłkę zgłosi ć

w ekspedycji stacji nada·Nczej najpóźniej na jeden dzień przed jej wysła·

niem i przed/ożyć ró wnocześnie dokładnie sporządzony list przewozowy.

Prze syłka powinna by ć dostarczona, w porze dziennej, oznaczonej przez

biuro ekspedycji.

'

(6) Przesyłki, nadawane do przewozu pociągami specjalnemi, nadąwca

obowi ą z an y jest zgłosić w ekspedycji stacji nadawczej najmn ~~j na 8 dni

przed ich wysianiem z podaniem stacji przeznaczenia.

C.

Zaświadczenia.

Listy przewozowe.

Co do tego, czy wymagane są i jakie zaświadczenia na pr~ewóz

strzelniczy ch i rozsadzających, stanowią o tern oddzielne przepisy prawne.

(2) Pozatem obowiązują postanowienia następujące

1. Do ka~dej przesyłki materjałów wybuchowych gr. I. licz. b), c)

i d) oraz grupy lI, lit. c) musi być doł ą czone .zaświadczenie chemika,

uznanego przez zarząd kolejowy, że części składowe materjału

wybuchowego ś c iś le odpowiadaj ą warunkom, wymienionym w punkcie I a) załącznika B do "Przepisów przewozowych, obowiązujących

na ko lejach pol skic h"; prócz tego w liście przewozowym nadawca

powinien zam ie ścić oświadcz e nie, iż opakowanie przesyłki odpowiada ściśle odno ś nym przepisom co do opakowania.

2. Na liśc i e przewozowym nadawca obOW i ąz any jest umieścić napis

a) przy przes yłkach materjałó w gr. I: .. Materjały strzelnicze i roz·

sadzają ce gr. I",

b) przy przesyłkach materjałów gr. li: "Ma terjały strzelnicze i rozsadzające gr. II".

3. Do przesyłek materjałów gr. II, prócz powyższych, stosują się

przepisy nast€:pujące

Nazwę materjału wybuchowego, zamieszczoną w liście przewozowym,

n ależy uwidocznić przez podkreślenie atramentem lub ołówkiem czerwonym,

List przewozowy pow ini en zawierać prócz danych o liczbie, rodzaju, znakach i nUfl\erachnaczyń, także wagę brutto każdego naczynia z osobna.

(1)

materjałów

D.

Środki przewozowe.

(1) Materjały powyższe można przewozić tylko w wagonach krytych,

w których niema przewodników elektrycznych lub jakichkolwiek przyrządów

i urządzeń, pozostających pod napięciem prądu elektrycznego, jakoto

oświetlen i a itp.

(2) Do przewozu kwasu pikrynowego nie wolno używać wagonów

wybitych lub krycych oło wiem .

(3) Do przewozu materjałów strzE lniczych i rozsadzających gr. II stosują się; prócz powyższych, przepisy następujące

a) do przewozu mogą być używane wagony tylko ze sprężynowemi zderzakami (bufo rami) i ciąg/a mi, z mocnym i bezpiecznym dachem,

szczelnemi ś c i a nami i dobrze ·zamykającemi się drzwiami, możli­

wie bez urządzeń hamulcowych;

b) nie wolno używać wagonów z wystające mi wewnątrz gwoździami,

śrubami żelaznemi itp.;

./

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

c)

d)

NQ 16.

drzwi i okna wagonu powinny być zamknięte i uszczelnione, przyczem do uszczelnienia zamknięcia drzwi i okien wagonu nie wolno ,

używać papieru;

nie wolno u ż ywać wagonów, których łożyska osiowe świeżo odf1owiono, ani też takich, których termin rewizji w warsztatach wkrótce

upływa ;

e)

f)

przesyłki należy przewoz i ć od stacji nadawczej do stacji przeznaczenia w tym samym wagonie, możliwie bez przeładunku;

na wagonach należy nalepić kartki z niebiesko wydrukowanym ·

napisem: "Towary łatwo wybuchające gr. II".

E.

Ładowanie.

(1) Mate rjałów wybuchowych grup I i II nie wolno ładować do jednego

wagonu razem z amunicją gr. II i z przedmiotami, wymienionecni pod licz.

Ie, Id, le, II, III, i V, tudzież z materjałami łatwozapalnemi*). Nie wolno ła­

dować również kwasu pikrynowego razem z ołowiem.

(2) Przy ładow an i u n a czyń , napełnionych materjałem wybuchowym,.

należy starannie un i kać wszelkich wstrząśnień, w szcze]ólności zaś nie wolno

naczyń takich p rz ewrac ać , to czyć, prze suwa ć , a także obra c ać po zie mi lub

podło d z e okolo jednego punktu o parcia, można je tyl ko prze n o s ić i to

z wielką ostrożnoś cią , c hron iąc przed uderzeniem.

(3) Przy ładowaniu mate rjał ów wy buch owych należy p rzestrzega ć ,

co n as t ępuje

a) naczynia mLls zą być ułożone w wagonie tak mocno. żeby się nie

mogł y p orus z ać, przewracać, przeta c zać lub sp a dać z górnych

wa rstw i żeby wogóle były zabezpie czone przed wstrząśnie-Aiami;

beczki i L:skl należy układać rzę d em równolegl e do ścian wago nu

i zabez p ieczyć je od przetacumia i poruszan ia s ię podk tadi;lmi drewnianemi, owin ię t · mi w miękki materj ał;

b) wagony mogą być z aład o wane tylko do 2/p, c zęś ci ich ładowności;

wys okość ładunku w wagonie nie może w zasadzie prze wyż szać

1,3 m etra, z wyjątkiem, gdy się ładuje warstwam i i to najwyżej

3 warstwy naczyń. ułożonych jedna na drugiej;

c) do jednego wagonu wolno łado wa ć nie wi ę c ej niż 1000 kg . razem

z innemi towarami, (n ie z aw ie raj ące mi p rze dmi otów łatw ozapal­

nych*), które na l e ży ład o wać ;:>rzed naładowaniem mat erjałów

wybuchowych, a wyładować po w y ładowaniu tych ' ostatnich;

d) materjałów wybuchowych nie można ładować z magazynów i ramp

towarowych, lecz tylko w miej scach możliwie oddalonych, na bocznicach, i o ile rr.ożności na krótko przed odejściem pociągu,.

którym mają być przewożone; ładowanie, które zawsze się dokonywa pod dozorell osób fachow ych, jest obowi ązkiem nadawcy;

specjalne przyrządy do nał a dowania, przewozu i wyładowania

(podkłady, podś :iół ka i t. p.) obow ią zany jest dostarczyć nadawca,

przyczem przedmioty te wydaje kolej odbiorcy wraz z towarem;

e) oso by obce, których obecność przy ładowaniu nie jest niezb ę dną ,

nie mogą być dopu szczane na pla ce ładunkowe, a w każdym

razie powinny trzymać się zda la od miejsca ładowa nia, przyczem,

j eżeli ł adowanie wyjątkowo, z kon ieczności musi s ię odb ywa ć

przy ośw i et leniu sztucznem, należy m ie ć na uwadze, by latarnie

były umieszc zane możliwie wysoko i mocno, by s ię nie mogły

.*) Do przedmiotó w łatwopaln yc h nie

koks i drzewo.

zaliczają

s ię

węgie l

kamien ny, bru:1atny,.

NQ 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 32.

poruszać; używanie latarń naftowych do oświetlenia jest nie, dopuszczalne.,

Przy materjałach strzelniczych i rozsadzających

z g r u p y " \ n a I e ż y n a d t o p r z e s t r z e g'a ć n a s t ę P uj ą c e ś r o d k i

o s t r o ż n oś C\ j.

'

F.

.

Środki ostrożności na stacjach i podczas jazdy .

'

(1) Zarówno przy ładowaniu jak i podczas jazdy i przy wyładowaniu

nie woll1o wewnątrz ani też w pobliżu wagonu palić tytoniu, zbliżać się .

a tembardziej wchodzić do wagonu ze światłem otwartem lub wogóle ,

z ogniem.

(2) W razie przejazdu parowozu obok miejsca ładowania czynność

tę należy przerwać, drzwi wagonu zamknąć szczelnie, pozo~tały do załado­

wania materjał nakryć dobrze i starannie oponą lub płótnem. Przejeżdża ­

jący parowóz powinien w miarę możności, nawet przy spotkanIu na otwartej

przestrzeni, mieć zamRnięte drzwiczki paleniska i popielnik; ' rurka przewiewna nie powinna być zwężona.

(3) Wagony, ładowane materjałami wybuchowemi, należy ustawić

w pociągu tak, by je oddzielały od parowozu przynajmniej 4 wagon y łado­

wane innemitowarami ni e zawier ają ce mi przedmiotów łatwozapalnych, ani

tembardzi ej inny ch wybuchowych *).

(4) Wagonów z materjałami wybuchowemi nie wolno jes ~ pus z cza ć

podczas manewrowania luzem, lecz należy je sprząc z par,owozem i dostawić p rzy sprzęganiu z innemi wagonami z największą ost rożnością.

(5) Podczas dłuższyc h postojów w drodze na stacjach wagony z mat erjałami wy buch owemi powinny być ustawione na torach bocznych ma i liwie oddal o ny ch od m iejsc zabudo wanych .

Wyznaczanie pociągów i ustawianie w nich wagonów z materjałami

wybu chowemi.

G.

(1) Materjałów strzelniczych i rozsadlających nie wolno jest przewozić ppciąg am i osobowemi; pociągami zaś mieszanemi wolno tylko wtedy,

gdy na danej linji niema pociągów towarowych.

mieszanemi można przewo z ić tylko w ilościach, nie1000 kg . ogólnej wagi (brutto).

(3) Wagony z materja/ami strzelniczem! i rozsadzające mi należy

ustawiać w pociągu jaknajdalej od parowozu i w każqym razie tak, żeby

je poprzedzały przynajmniej 4 wagony, a za niemi zaś następowały przynajmniej 3 wagony, niezawierające materjałów łatwozapalnych . Wszystkie te

wagony powinny być dobrze sprzężone; sprzęgła należy starannie obejrzeć

na każdej stacji tam, gdzie czas postoju pociągu na to pozwala. Przed

i za wagonem, ładowanym materjałami wybuchowemi w ilości , nie przewyższającej 100 kg. wagi brutto wystarczy jeden wagon ochronny (nie zaw ierający materjałó w łatwozapalnych).

Wagony, zawierające materjały wybuchowe w mn iejszych ilościach, do 35 kg, mogą być nie oddzielane wagonam i ochro nn emi.

(4) Na wagonach, zała dowanych materjałami strzelnicze mi i rozsa d zającemi, jak również na wagonie, który się znajd uje tuż za niem i i tuż

przed niemi, nie można o b sad zać ham u lców. Natomiast na kori cu p oc iągu

powin ie n się znajdować przynajm niej jeden ham ule c obsłużony.

(2)

Pociągami

przekraczających

*)

Pc:irz uwagę do ust. F (3).

N21-6.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

H.

Dozór nad przedmiotami wybuchowemi.

Przy nadaniu do przewozu więcej niż jednego wagonu z materjałami

wybuchowemi nadawca obowiązany jest · wyznaczyć . specjalnego dozorcę.

Jednemu dozorcy można powierzać nie wię c ej nad trzy wagony. Dozorcy

nie mogą zajmo wać miejsca w tym samym wagonie, gdzie się znajdują materjały wybuchowe.

,

J. Zawiadomienie stacji przechodnich i stacji przeznaczenia.

(1)

Jeżeli

przesyłka,

ważąca więcej

niż

1000 kg. brutto, / ma przeJsc

na ilłną kolej, należy jaknajwcześniej zav. iadomić telegraficznie sta cj ę odbiorczą kolei sąsiedniej i wskazać, kiedy i jakim pociągiem ma ona nadejść

do tej stacji.

(2) Ostatnia stacja · zdawcza (przechodnia) obowiązana jest zawiadomić telegraficzn ie stację przeznaczenia o przybyciu przesyłki materjałów wybuchowych, ważących więcej niż 1000 kg. bruttjp. Ten sam obowiązek ma

stacja nadawcza" jeżeli leży w obrębie teg o samego zarządu kolejowego, co

stacja przeznaczenia.

K.

Przybycie na stację przeznaczenia i wydanie przesyłki.

(1) Stacja przeznaczenia, po otrzy man iu wymienionego wyż,ej , w ust. J.

zawiadom ienia, powinna bezzwłoczn i e zawiadomić odbiorc ę o wysłaniu przesyłki i prócz tego, p'J przybyciu jej na sta :::ję przeznaczenia, natychmiast

zawi-adomić go o nadejściu przesyłki. Odbiorca obow iązan y jest zabrać

przesyłkę bezzwłocznie.

przesy łk i z wagonów odbywa się, w miarę możno­

p rze d jej odbiorem, jeżeli te wagony pozostają na stacji.

Co do miejsca wyładowania oraz zachowania koniecznych przy tem ostrożności obowiązują te same wskazówki, co przy naładowaniu (patrz ust. E.).

(3) Jeżeli przesyłka ma być wył a dowana przed jej odebran iem , niezwłocznie po przybyciu, wtedy powinna być złożona na bezpieczne m miejscu, gdzieby nie zag rażało jej podmoknięcie lub niebezpieczeńs two ognia

i pozostawać pod odpowieclnim dozorem aż do czasu jej zab rania.

(4) Jeżeli przesyłka nie zostan ie przyjęta niezwłocznie po jej przybyciu, należy przedsiębrać następujące środki ostrożności

a) przesyłki koncesjonowanych materjałów rozsadza j ących, których

odbiorca> pomimo zawiadomienia go o ich przybyciu, nie odbierze w ciągu 'najbliższych 9 godzin, w których stacja j=st otwarta

do przyjmowania i wydawania towarów (nie wyłączając dni niedzielnych i świątecznych), należy celem najszybszego usunięcia

ich ze stacji, oddać miejscowym władzom bezpieczeństwa publicznego;

.

b) przesyłki wszystkich innych mat~rjałów strzelniczych i rozsadzających grupy II, nie odebrane w przeciągu 24 godzin od chwili

zawiadomienia odbiorcy o ich nadejściu, zwraca się na stację

pierwotnego ich nadania na koszt nadawcy; jeżeli zaś taka przesyłka z jakichkolwiek powodów, np. braku odpowi edniego POC!ągu

i t. p., nie może być zwról;!ona w ciągu dni 3 od chwili jej przybycia, wówczas stosują się przepisy, zawarte w punkcie a); kolej

prócz tego ma prawo, po u pływie wyżej wymienionych 24 godzin , pobrać podwyższone składowe.

(5) Jeżeli przewóz przesyłki nie może być dokonany z powodu jaki chko lwiek przeszkód, kolej ma prawo postąpić w myśl punk. (4); w tym

przypadku podwyższonego składowego kolej nie pobiera.

(2)

Wyładowanie

SCI, bezpośrednio

~!-

1'łI

16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

Ib.

Można przyjmować

265

I\municja. '

do przewozu

Grupa

I.

Uznane za bezpieczne przy zwykłych czynnościach, połączonych z przewozem.

1. , Lonty bez zapalników

'a ) lonty z prochem czarnym (~znury przędzone lub ,lonty z gęstej

kiszki (węża), wypełnionej prochem czarnym o nieznacznej śred­

nicy); (co do lontów bez p ieczeństwa patrz roz d ział l c);

b) lonty szybko spalające się (lonty z grubej -kiszki, wypełnionej

proc hem cza rnym, o średnicy większej lub z rdze niem z nitek

. bawełnianych nitrowanych);

c) lonty natychmiast spalające się (rurki metalowe z cienkiemi

ścian k ami o średnicy nieznacznej z rdzeniem, z m a terjału wybuchowego, który nie może być bardziej niebezpieczny n i ż czysty

kwas pikryno wy) lub sZf1ur p r zędzony o niezn acznej średnicy,

z rdzeniem z materjału piorunującego, o ile ten n ie jest bardziej

niebezpieczny od prochu czarnego. Patrz także gru pę II punkt/. a).

2.

(podpały,

a)

Zapały

o nieznacznej sile rozsadzając ej

ni e mające działania kruszącego ani za pomocą kapsli rozsadzają­

cych, ani innych urządzeń)

kapiszony z powierzchnią masy zapalnej prz y krytą lub nie przydo broni pa lnej, płytki zapałowe;

próżne łuski do naboi z przyrządami zapałowemi do broni palnej;

brandle, rurki pe rk uzyjne (kurkowe), śruby zapałowe, zapalniki

elektryczne, bez podpałów, o znaczni ej szej sile wybu chowej, podpalniki do lontów bezpieczelistwa (za palniki drąż k o we), śruby

zapałowe perkuzyjne (kurkowe), lub in ne podobne zapały ' z nieznaczną ilo ś ci ą p roc hu cza rnego, działające przez potarcie lub

za po mocą el ek t ryc zności;

zapaln iki poci skow e bez kapsli rozsadzających lu b przyrząd ów,

wy w oł ujących dzi ałanie kru szą ce , materj ał y podp a łowe do zapalnikó w pociskowych i t. p.

krytą

b)

c)

d)

3. Petardy do sy gn ałów strzał o wych dla zatrzymania pociągu, bez

masy piorunującej o zn aczni ejszej ,sile wybu chowej (co do petard z masą

piorunu j ą cą o zn3 czniejszej sile wy b u ch owej patrz gr. II licz. 2).

4.

Naboje do ręcznej broni palnej

a)

goto we ' naboje metalowe z ł u skami, wyłącznie z metalu. ' POCiski

mus z ą być poł ą czone z łuskam i tak mocno, by proch nie mógł

si~ wysypywać;

b)

c)

gotowe naboje z łus kami częściowo tylko z metalu. C a ły ladun~k

prochu musi się mie ści ć w do ln ej części metalowej łuski i być

zamknięty; tektura lU D' inny podobny materjał muszą być tak

~rwałe, by si ę nie łam a ły podczas przewozu ;

gotowe naboje tekturowe z zapałem ce ntralnym. Osłona tekturowa musi być nie cieńsza niż 0,7 mm. i tak trwała, by się nie ła­

mała podczas przewozu;

Dziennik Ustaw. Poz; 82.

d)

e)

f)

N2 16.

kapiszony z kulkami (naboje do flowerów);

kapiszony ze śrótem (naboje do flowerów);

kapiszony do flowerów bez kulek i śrutu.

G r u p a II.

Amunicja łatwo wybuchająca.

1. Podpały (lonty) o znacznej sile wybuchowej

a) podpały natychmiast spalające się (sznurek przędzony o nieznacznej średnicY' z rdzeniem z masy piorunującej (patrz grupa I lit. c).

b) kapiszony (ka·psle) rozsadzające;

c) podpały do podkopów (min), których działanie wywołuje się przy

pomocy elektryczności, tarcia lub zapalonego lontu.

2. Petardy de sygnałów strzałowych dla zatrzymania pociągów z masą piorunującą, o znacznej sile wybuchowej (co do petard bez masy piorunującej

o znaczniejszej sile wybuchowej patrz

grupę I licz. 3).

I

3, Inne rodzaje amunicji wszelkiej, przewożonej za osobnemi zezwoleniami

Przepisy co do przewozu.

A.

\

Opbowanie.

Grup a

I.

1. (1) Podpały (lonty) bez zapalników należy pakować do mocnych szczelnych i dobrze zamkniętych naczyń drewnianych (skrzyń ; pudełek) tak szczeł­

nie, by zabezpieczały w zupełności zawartość przed rozpylaniem i rozsypaniem. Do zbijania naczyń nie można używać obręczy, zawias, ani też

gwoździ. Zamiast naczyń drewnianych można używać także t. zw. beczek

amerykańskich.

.

(2) Czysta waga (netto) lontów nie może przewyższać 60 kg. w jednem naczyniu, ogólna zaś waga (brutto) jednego naczynia-90 kg. Naczynia muszą być zaopatrzoni:! w napis: "Lonty zapalne grupy lu.

2. (1) Podpały o nieznacznej sile wybuchowej należy pakować do mocnych.

szczelnych i dobrze zamkniętych skrzyń drewnianych; do przewozu podpałów, wymienionych pod punkt. a) można używać także beczek drewnianych,

a dla łusek próżnych do naboi. wymienionych pod punk. b)-także i worków.

(2) Kapiszony (punkta) z nieprzykrytą powierzchnią masy zapalnej

w ilościach do 1000 sztuk oraz kapiszony (p. a) z przykrytą powierzchnią

masy zapalnej do 5000 sztuk należy, przed ich ulożeniem do naczyń. zapakować szczelnie do puszek blaszanych, pudelek drewnianych, lub ze sztywnej tektury.

(3) Podpały, wymienione w punk. 2 c) i d) muszą być zapakowane

do naczyń w ten sposób, by się nie mogły poruszać i obcierać wzajemnie.

(4) Dla podpałów, wymienionych w punk. 2 a), c) i d) ogólna waga

(brutto) jednego naczynia nie może przekraczać 150 kg . .

(5) Naczynia muszą być zaopatrzone w napis: "Podpały o nieznacznej sile wybuchowej grupy In.

3. Petardy do sygnałów strzałowych dla zatrzymania pociągu bez masy

piorunującej (patrz także gr. II, licz. 2).

(1) .Do pakowania petard należy używać szczelnych skrzynek drewnianych, dobrze z"mkniętych, z dęsek fugowanych, grubości najmniej 22 mm.,

spojonych ćwiekami lub śrubami drewniane mi, zupełnie mocnych i umieszczonych w drugiej skrzyni, również szczelnie zamkni~tej, objętości nie więk ­

szej nii 0,06 mB• ..,

1'«! 10.

,

UZłennIK

ustaw. YOZ. : ~.

ł!.OI

(2) Petardy muszą być dobrze przekładane skrawkami papieru, trocinami, gipsem lub w inny sposób tak, bv si~ nie ocierały ani wżajemnie

o siebie, ani też o ściany naczyń.

(3) Skr;zynie . muszą być zaopatrzone w napis: "Petardy do sygnałów

strzałowych dla zatrzymania pociągu grupy l".

4. Naboje do ręcznej broni palnej.

. (1) Naboje do .n~cznej broni palnej. muszą być zapakowane w naczynta blaszane, drewnIane lub ze sztywne] tektury tak mocno, aby nie mogły si~ przesuwać. Naczynia te należy umieszczać jedno na drugiem ści­

śle, w trwałych, szczelnych i dobrze zamkni~tych skrzyniach. Miejsca wolne należy wypełniać tekturą, skrawkami papieru, suchemi pakułami lub

. wełną, drzewn~ ~ taki sposób, żeby podczas przewozu naczyni;;t nie mogły

ulegac wstr'ząsnIeniom w pace.

•

(2) Waga brutto jednej skrzynki nie może przekraczać 100 kg.

(3) Skrzynie powinny być z:aopatrzone w napis: .Naboje do r~cznej

broni palnej grupy I",

Grupa II.

1.

a)

Podpały

o znacznej sile wybuchowej.

Lonty natychmiast spalające się należy pakować w mocne i szczelnie zamknięte naczynia drewniane, spojone drewnianemi ćwieka­

mi lub śrubami o ścianach grubości nie mn:ej niż 22 mm. Lonty nie mogą przylegać bezpośrednio do ścian' 'naczynia, lecz muszą być od nich oddzielone najmniej 50-cia milimetrową warstwą

s'uchych trocin, zabezpieczoną odpowiednio od zmian wskutek

wstrząśnień podczas przewozu. Jedno naczynie może zawierać

najwyżej 10 , kg. masy piorunującej.

Waga brutto jednego naczynia nie może przekraczać 90 kg. Naczynia powinny być zaopatrzone w napis: .Lonty szybko dział?ljące grupy II".

b) Kapiszony (kapsle) rozsadzające.

(1) aj Należy je pakować najwyżej po 100 sztuk jeden przy drugim

w pozycji stojącej, otworami do góry, w mocne naczynia blaszane tak, by

:si~ kapsle ni~ mogły poruszać nawet podczas wstrząśnień;

, , ,

~) przestrzeń pustą między naczyniem i kapslami należy wypeł­

nić suchą bibułą , nie zawierającą piasku;

"() dno i przykrywkę naczynia blaszanego należy wysłać filcem lub

suknem, ściany zaś tekturą wewnątrz tak starannie, by kapsle nie mogły

dotykać bldchy bezpośrednio.

/

,

(2) u) Każde z napełnionych w ten sposób naczyń blaszanych należy

okleić paskiem z mocnego papieru tak, aby wieko szczelnie przylegało do

zawartości, ż eby w ten sposób zabezpieczało kapsle od wstrząśnień. Naczynia należy pakować w oddzielne pa ;:zki po 5 sztuk i zawijać w mocny papier

pakunkowy lub też układać do pudełek tekturowych tak ściśle, by się poruszać nie mogły. .

~) Paczki lub pudełka należy umieścić w mocnej skrzyni drewnianej o ścianach grubości nie mniej niż 22 mm. lub w mocnej skrzyni blaszanej

w ten sposób, by o ile możności, nie pozostawiać próżnej przestrzeni wewnątrz skrzyń; przy ścianie każdej skrzyni j ednakże należy pozostawić tyle

miejsca próżnego, aby można było chwycić palcami paczki przy ich wyjmowaniu ze skrzyń.

l). Przestrzeń próżną, pozostawioną celem ułatwienia wyjmowania (~), należy wypełnić papierem, słomą, sianem, pakułami, wełną lub

'wiórami drzewnemi, zupełnie suchemi; wieka naczyń blaszanych przylutowuje się, zaś wieka skrzyń drewnianych przymocowywa się śrubami mosięż-

~uv

JW

lU.

nemi, ćwiekami lub śrubami drewnianemi, p~bielanemi cyną. Otwory na

porobione uprzednio przed ułożeniem kaps.łi do naczyń .

(3) Naczynie, któl'egowieko powinno tak przytrzymywać zawartość,

by ją całkowicie zabezpieczało od wstrząśnień, nale,ży zaopatrzyć w przepis

nalepiony na wieku, o sposobie otwierania i zamykania naczynia, które powinno być umieszczone wiekiem do góry w mocnej i dobrze zamkni~tej

skrzyni 'zewn~trznej o grubości ścian najmniej 25 mm, spojonej śrubami

mosi~żnemi, ćwiekami lub śrubami drewnianemi, pobielanemi cyną. Naczynie nie może przylegać szczelnie do skrzyni. Przestrzeń pomi~dzy naczyniami i skrzynią, która powinna wynosić najmniej 30 mm, należy wypełnić

szczelnie, jak wyżej w punkcie 1 (2) r).

.

U wag a. Przepis powinien zawierać nast~pujące wskazówki: "Przed

otwieraniem skrzyń z kapslami rozsadzającemi należy wyjąć przedewszystkiem śruby z wieka skrzyni zewn~trznej, za pomocą dłutka, z zachowaniem

przyte m najwi~kszej ostrożności, by np. opierając si~ o skrzyni~, nie przewracać jej.

Po zdjęciu wieka skrzyni zewn~trznej należy w ten sam sposób

zdjąć wieko skrzyni wewnętrznej, poczem dłutko i śruby usuwa si~ na bok.

Następnie usuwa się p apier, słom~, siano i t. p. m a terjały, zapełniające

przestrzeń, pozostaw i oną dla ułatwienia wyjmowania, pocze m ostrożn ie wyj·

muje si~ pojedyńczo każdy pakiet. W ten sposób wydobywa się każdą

warstwę oddzielnie.

Poszczególne pakiety należy otwierać zdala od reszty kapsli, przyczem

należy usunąć uprzednio kawałki bibuły, zapełniającej próżną przestrzeń,

poczem wyjmować ostrożni~ palcami same kapsle.

Przy zamykani u lub otwi eraniu skrzyń należy używać jedynie dłutek

do wkr~cania lu b wykręcania śrub. Na r zędzia te, jak i wszelkie inne na rz ę ­

'dzia metalowe należy trzymać zdala od kapsli wy buchowych . Wogóle na·

leży stosowaĆ' na j więks zą ostro ż no ść be z użycia siły, bez uderzeń lub przewracania" .

(4) Na skrzyni zewnętrznej należy umieścić następujący napi.>: "Kapsle

rozsadzające grupy II ", "Nie r zucać" .

(5) Każd a skrzynia może zawierać nie wi ę cej niż 20 kg. masy rozsadzającej i nie może p rz ekracza ć wagi ogólnej (b rutto ) 90 kg. Skrzynie, których

' waga przewyższa 25 kg, muszą być zaopatrzone ' w a ntaby lu b listwy _

c) Podpał y do 110dkopów (min).

(1) Pod pały elektryczne z krótkiemi drutami lub twardą główką należy

pakować w poz ycji stoją c ej w m o cne naczyn ia blaszane, z 'których żad ne

nie może z awierać wi ę cej niż 100 sztu k podpałów . ' Naczynia należy w y peł­

niać trocina m i lub in nym podobnym materja tem.

Zamiast nac zyń bl aszanych można używać także pude łe k z mocn ej i s ztyw ne j tekt ury albo małych

skrzynek o gru bo.ki śc ian najmni ej 3 mm. N apełni o ne naczyn ia należy

zapakować w skrzyn i ę d rewn i aną o grubości ś ci an najm niej 22 mm. Waga

ogólna (brutto) jed nej s krz yni nie powinn a p rzek ra czać 20 kg.

(2) Podpały elektryczne na długich drutach gutaperko wych, drutach woskowanych albo taśm ach należy pakować naj w yżej po 50 s ztUK do pudelek

z mocnej, sztywnej tektury w ten sposób, by głó w k i zapalników były zabezpieczone dostatecznie przed wsze lkie mi wstrząśnieniami za pomoc ą kapturków z tektury lub przez staranne owinięcie w wełnę dr z ewną albo w inny

podobny materjał. N al e ż y je układać warstwami w ten sposób, b y każda

warstwa była zwróco na głów k a mi zapalni ków w stronę przeciwną . Tak napełnione pudełka, dobrze zwią z ane sznure m lub paskami z papieru , n a l eży

pakować w ilościach najwyżej po 20 s zt uk do skrzyni drewni a nej o grubo·

ści ścian najmniej 22 mm.

Prze strze ń pr óż ną należy wypełniać sianem, sło·

mą lub innemi podobnemi materjałami. Waga brutto jedne80 naczynia nie

może przekraczać 55 kg.

śruby muszą być

li! 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

2.69

- - - - - - ----- -- - - - - - -

(3) Podpały elektryczne na drążkach drewnianych lub gilzach papierowych, łączy się w paczki po 25 sztuk, następnie wiąże się sznurkami po 20

takich paczek i pakuje do skrzyni W ten sam sposób, jak wyżej w pun. (2).

Jedna skrzynia może zawierać nie 'Więcej niż 500 podpałów. Przestrzenie

próżne należy wypełnić jak wyżej w punkcie (2). Waga brutto skrzyni nie

może przekraczać 40 kg.

(4) Zapalniki tarciowe należy łączyć w wiązki po 50 sztuk; koniec _drutu

pocieradła każdego zapalnika należy okleić papierem w taki sposób, by

papier sięgał poza uszko drutu pocieradła. Wiązki należy owijać na końcach

główek zapalników wełną drzewną a następnie papierem; zagięte końce

pocieradeł należy owinąć najpierw papierem i obwiązać sznurkiem, a następnie owinąć wełną drzewną i znów papierem jednakże tak, by wełna

drzewną nie dotykała drutów pocieradeł, żeby nie mogła ich _zaczepić lub

wyrwać przy wyjmowaniu zapalników Lub zdejmowaniu opakowania. WiąZKi

należy pakować po 10 sztuk do ~ krzynki z desek pobielanych cyną, o gru bości ścian najmniej 22 mm. Długość skrzynek musi być dostosowana do

zapalników, które należy zabezpieczyć przed poruszaniem się za pomocą

suchego papieru lub wełny drzewnej, Waga brutto jednej skrz} ni nie może

przekraczać 25 kg.

(5) Wieka naczyń z podpałami należy przymocowywać śrubami mosi~żnemi, ćwiekami lub śrubami drewnianemi, pobielanemi cyną. Otwory

na śruby powinny być w skrzyni wywiercone przed jej napełnieniem. Naczynia należy zaopatrzyć w napis "Podpały do podkopów, grupa II". "Nie

przewracać". 2.

Peta,'dy do sygnałów strzałowych dla zatrzymywania pociągów z masą piorunującą o znacznej sile wybuchowej.

(1) Petard y tego rodz aju przewozi się w skrzynkach drewnianych,

szczeln ie i dobrze zam k niętych, idesek fugowanych grubości najmniej 22 mm,

• -zbitych ćwiekami lub śrubami drew nianemi; skrzvnki te należy szczelnie

umieszczać w skrzyni zewnętrzn ej,

której obję tość ni e m o że przekraczać

0,06 m 3 •

(2) Petardy należy przekładać skra wkam i pap ie ru , trocinami. gipsem

i t. p. i uk ł adać tak mocno, by nie mogły ani dotykać się wzajemnie, ani

też dotykać ścian skrzynki.

(3) Skrzynie drewniane zewnętrzne należy zaopatrzyć w napis: " Pet ardy do sygnałów strzałowych dla zatrzymywania pociągów, grupy 11".

3.

Inne rodzaje amunicji, prócz wymienionej wyż~j .

Opakowanie amunicji, dopuszczonej do przewozu w poszczególnych

przypadkach, powinno ściśle odpowiadać przepisom, wydanym dla każdego

dan~go rodzaju amunicji.

B. Nadawanie.

Co do amunicji grupy II obowiązują te same przepisy, jakie obowią­

zują co do materjałów strzelnicżych i rozsadzających grupy II (patrz wyżej

rozdz. I a , ust, B).

-C

,Zaświadczenie.

List przewozowy.

(1) Osobne przepisy określają szczegółowo, czy i jakie zaświadczenia

potrzebne do przewozu amunicji.

- _

(2) PozaŁem ..:>bowiązują przepisy następujące

i. Przy nadaniu amunicji grupy II nadawca obowiązany jest zaświad­

czyć w liście przewozowym, że opakowanie ściśle odp'owiada posŁanowiesą

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

fil 16.

niom załącznika B do "Przepisów przewozowych, obowiązujących na kolejach polskich".

2. Prócz tego list przewozowy na przesyiki grupy I musi zawierać

wzmiankę: "ł\municja grupy I"; na przesyłki zaś grupy II-wzmiankę: "ł\mu­

nleja grupy II".

D. Środki przewozowe.

(1) Do przewozu wszelkiej amunicji należy używać jedynie wagonów

towarowych krytych. Do przewozu amunicji z grupy Ił nie wolno używać

wagonów z przewodnikami lub przyrządami elektrycznemi', a zatem także

J oświetlanych elektrycznością'. '

(2) Co do amunicji grupy Ił obowiązują przepisy dla materjałów wy·

buchowych grupy II (patrz rozdz. I a, ust. D, pp. -(l) i (3).

E.

Ładowanie.

ł\mimicji grupy Ił nie wolno ładować do jednego wagonu razem z materjałami

strLelniczemi i rozsadzającemi grupy I i II, tudzież z przedmiotami ,

wymienione mi w rozdz. I c, I d, I e. II, III, V; jak również z materjałam i

łatwo zapalnemi; pozatem obowiązują odpowiednie przepisy, podane w rozdz.

I a, ust. E pp. (2) i (3).

F.Postanowienia dodatkowe.

Przy przewozie amunicji grupy II obowiązują przepisy zawarte~w rozdz .

I a, ust. F-J.

le. Materjały zapalające i ognie sztuczne.

' Dopuszczone do przewozu

1.

a)

b)

c)

Materjały zapalające,

lonty

zapałki

zwyczajne i inne zapalniki zapalają<;:e się przez potarcie;

laseczki pirotechniczne zapalne jako to: zapałki z ogniem bengalskim, laseczki z deszczem złotym i kwiatowym, świece czarodziejskie i t. p.;

lonty bezpieczeństwa, lonty z cien,k iego węża z rdzeniem z prochu O nieznacznym przekroju poprzecznym ; (co do in nego rodzaju lontów patrz. I b, grupa I, 1.).

2. Zabawki pirotechniczne, wstążki zapalne

a) cukierki strzelające, karty kwiatowe, listki z papieru kJeinpwego

(kolodiumowego) i podobne przedmioty, zawierające n i eznaczną

ilość papieru kleinowego (kolodjumowego) lub małe punkciki

piorunianu srebra;

b) groch piorunujący, granaty piorunujące i inne podobne artykuły

z piorunianem srebra, o zawartości nie więcej nad 1 g. piorunia nu srebra na 1000 sztuk tych przedmiotów;

.'

c) bomby z konfetti, cylindry bosko, owoce kotyljonowe i inne podobne przedmioty, zawierające nieznaczny ładunek bawełny kleinowej (kolodjumowej), niezbędnej dla wyrzucania nieszkodliwego

naboju, jako to: kul .z waty, konfetti i t. p.;

d) listki zapalne (amorces), wstażki zapalne, zwyczajne i parafino~

wane, korki strzelające z nabojami z · chloranu potasowego ' lub

saletry, nieznacznej ilości fosforu, siarczku antymonu, siarki, cukru mlecznego, ultramaryny, materja/ów lepiących (dekstryny, gumy) i t. p. o zawartości ogólnej nie więcej nad 7,5 g. masy

1'ł2

16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

271

strzelniczt!j na 1000 takich przedmiotów; waga masy zapalnej korka strzelającego nie powinna być większa nad Op8 g; powierzchnia masy zapalnej powinna być oddalona najmmej o 5 mm, licząc

od górnego brzegu otworu korka; jeżeli masa zapalna nie jest

zawarta między listkami papierowemi, ani też w szczelnej i, mocnej miseczc.e z masy papierowej, wówczas korki musżą być tak

szczelne i 'wolne zupełnie od dziurek. by w zupełności 1abezpieczały ciekłą masę zapalną od wyciekania; masa zapalna musi

być przykryta warstwą mąki korkowej oblanej nieco

parafiną

z wierzchu; jeżeli masa 'zawarta jest pomiędzy listkami papierowemi, do podtrzymania masy wystarczy momo wciśnięty pierś­

cień korkowy; przy użyciu zaś miseczek tekturowych otwór korka

należy zatkać lub zakleić kawałkiem papieru;

e) tak zwane ogni~ sztuczne hiszpańskie, jak to: cukierki trzaskają­

ce, laseczki piorunujące, grad piorunujący.

Każdy pojedyńczy przedmiot może ważyć nie więcej niż 2,5 g. i zawierać, prócz gumy i farb, nie więcej niż 60;0 ~sforu żółtego, 23° 10 fosforu

bezkształtnego czerwonego i 21% chloranu potasowego.

I

3.

Ognie sztuczne.

Ognie sztuczne misterne, jakoto: rakiety, świece rzymskie, fontanny, koła ogniste, słońca itp.

b) Ognie sztuczne drobne i salonowe, jako to : ża bki, firc crackers,

szmermele, deszcz srebrzysty i złocisty oraz inne ognie sztuczne

do spalania się w ręku.

c) Ognie bengalskie, pochodn!e bengalskie, signal blue Iight itp.

Co do składu ogni sztucznych obowiązują przepisy następujące

(1) Ognie te nie powinny wywoływać silnego wybuchu ani t eż zawierać mieszanin łatwozapalnych, albo same przez si ę , albo pr.:e z tarc ie lub

uderzenie.

'

Dozwala się

a) do mas zawierających azotany oraz do bengalskich pochodn'i magnezowych dodawać proszku magnezowego, nie wi~cej nad 3% ;

b) do oddzielnych przedmiotów małych, świecących, zawartych

w ogniach sztucznych, używać mieszanin chloranów o zawartości

chloranu potasowego nie więcej nad 40%

c) rurki, zawierające pikrynian magnezowy i chlorany, układać do

torebek papierowych; gotowe rurki muszą być opakowane tak,

by nie mogły spowodować wybuchu przy uderzeniu, rzuceniu lub

podpaleniu; inne mieszaniny, zawierające fosfór żółty, pyłek cynkowy, proszek magnezowy lub chlorany nie mogą być przyjmowane do przewozu.

\

(2) Przedmioty, wskazane pod lit. a) i b) powinny się składać z mączki prochowej, zmieszanej z węglem, proszkiem metalowym (s proszkowaHem żelazem lanem, sproszkowaną stalą laną) blaszkami aluminiowemi,

glejtą i innemi proszkami mineralnemi w stanie prasow~mym. Zawartość

ziarnis'tego prochu czarnego w jednym przedmiocie nie ' może przekra czać 30 gr.

a)

Dzienn1k Ust~w. Poz. 82.

4.

N2 ,16.

Ognie sztuczne sygnałowe

jak~ to: strzały armatnie i tym podobne, składające si~ ze sklejonej gilzy

papIerowej, .obwiązanej szpagatem, zawierającej nie więcej niż 75 gr. prochu

ziarnistego z lontem, jednak bez zapalnika wystrzałowego.

Przepisy co do przewozu.

A.

Opakowanie.

Do opakowania można używać tylko mocnych, szczelnie i dobrze

skrzyń drewnianych. Do przedmiotów, wymienionych pod

licz. 1.a), (str. 14) można używać także mocnych naczyń blaszanych. Do

przedmiotów, wymienionych pod licz. 2.b)--e), 3 i 4, skrzynki powinny się

składać z desek fugowanych , spawanych z sobą za pomocą zazębień lub

listew (t. zw: skrzynki francuskie). Grubość desek nie może być mniejsza

niż 18 mm; skrzynki należy. wyłożyć dobrym i trwałym papierem, zamiast

którego można użyć do wykładanIa arkuszy cynkowych.

.

(2) Przed umieszczeniem do skrzynek należy odnośne przedmioty

uprzednio zapakować w sposób następujący

a) przedmioty, wymienione pod licz. 1.a), 2.a) i' 2.c), w mocne

okładki ,lUD pudełka tekturowe;

b) przedmioty, wymienione pod li c zbą l.b),--w p'udelka, owijane (po '

10-12 sztuk) w papier;

c) ,przedmioty, wymienione pod licz. 2.b),-w skrzynki drewniane lub

mocne pudełka tekturowe, owinięte papierem, z zawartością nie

więcej niż 1000 sztuk, przycze m dla zabezpieczenia od wstrząśnień

należy przedmioty te dobrze przesypywat trocinami;

d) przedmioty, wymienione pod liczbą 2.d)

IX) listki zapalne -- w mocne pudełka tekturowe, z. których każde

może zawierać nie więcej niż 100 kapsli; po 12 pudełek listków

zapalnych należy zawijać w papier i n~stępnie po 12 tak zawiniętych pakietów łączyć w oddzielne paczki;

~)

wstęgi zapalne zwy czajne i parafinowane można pakować w spo,sób, wskazany w punkcie poprzednim IX lub tez w cylindryczne

puszki blaszane z denkam i' szczelnemi, nakładanemi od góry i od

dołu.

Każda puszka może zawierać najwięcej 12 zwojów wstęgi

po 50 kapsli każdy; puszki należy łączyć w oddzielne paczki,

nie więcej ponad 30 sztuk, owijane papierem;

j) korki strzelające - w mocne pudełka , tekturowe, najwięcej po

50 sztuk; korki należy przylepiać do dna pudełek, a przestrzeń

próżną wypeh)iąć suchemi trocinami drzewnemi lub korkowemi;

na trociny należy położyć warstwę waty, przykrywającą całą powierzchnię i zamknąć pudełko przykrywką, która powinna zachodzić na boki pudełka; pudełka pojedyńcze lub po dwa razem

. można przewiązywać sznurkiem i zawijać po 10 pudełek w pa·

pier mocny; w Jednej skrzynce można pomieśCić nie więcej niż

20 takich paczek;

e) przedmioty, wymienione pod licz. 2.e), - w skrzynki drewniane,

z których każda może zawierać nie więcej niż 144 sztuk ogni

sztucznych, dobtze przesypanych trocinami;

f) przedmioty, wymienione pod licz. 3. - w mocne pudełka tekturowe lub drewniane; co zaś do przedmiotów, wymienionych pod

lit. c) tej samej liczby, dop yszczalne są także worki papierowe;

ognie zaś sztuczne większych rozmiarów należy pakować w okładki

(1)

zamkniętych

H2 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

pa·pierowe, jeiehmlejsce zapalenia nie jest przykryte osłoną papierową; w obu przypadkach należy zabezpieczyć masę zapalną

przed rozsypywaniem;

g) przedmioty, wymienione· pod liCz. 4. - w mocne pudełka, w których ognie sygnałowe powinny być ułożone ściśle w trocinach

lub innym materjale podobnym, tak by sztuki oddzielne nie

mogły stykać się z sobą.

(3) Opakowanie wewnątrz skrzyń powinno zabezpieczać poszczególne

sztuki przed poruszaniem i wstrząśnieniami. Przedmioty, wymieRione pod

licz. ·2.b)-e), 3. i 4., powinny być zapakowane ściśle, wolne miejsca należy

wypełniać szczelnie odpowiednim materjałem pakunkowym suchym; jak

np. wełną drzewną, papierem, trocinami, wiórami itp. Wilgotnego siana,

pakułów itp. przedmiotów. któreby mogły same się zapalić, nie wolno do

t,e go używać. Większe przedmioty pirotechniczne, jak np. transparenty,

należyodpowiednio! bezpiecznie umocować w skrzyni.

(4) Na opakowaniu zewnętrznem, zawierającem artykuły, wymienione

pod licz. 1, 2.b) - e), 3. i 4. należy wypisać 'wyraźnie zawartość na opakowani~ch zaś, zawierających artykuły, wymienione pod licz. 2 b) - e) 3. i 4.

ponadto - dokładny adres wysyła ją cego.

.

(5) Waga brutto jednej skrzyni z artykułami, wymienionemi pod licz.

2. b)-e), 3. i 4. nie powinna przekraczać 100 kg, ogólna zaś waga masy

palnej- 20 kg, zaś zawartość prochu ziarnistego pirotechnicznego-2, 5 kg.

B.

Postanowienia dodatkowe .

. (1) Zapałki, wymienione pod licz. l. a), w ilościach do 5 kg, zapakowane podług przep isów, zawartych w ust. PI, mogą być łączone w jedną

przesyłkę z innemi przedmiotami (z wyjątkiem. materjałów, wymienionych

w niniejszym załączniku rozd. I a-c; II i III).

(2) Przewóz powinien się dokonywać tylko w wagon ::!ch krytych.

(3) Nadawca obow i ązany jest na liście przewozowym na · przedmioty,

wymienione pod licz. 2. b)-e), 3. i 4. zamieścić oświadczenie, że rodzaj

i opakowanie odpowiadają ściśle wymaganiom przepisów, zawartych w rozdziale I c) załącznik a B do "Przepisów przewozowych, obowiązujących na

kolejach polskich" .

I d.

Gazy zgęszczone

skroplone.

Dopuszczone do przewozu

G a z y z g ę s z c z o n e.

Dwutlenek węgla (kwas węglowy).

rozpuszczony w acetonie I wchłonięty w masy gąbczaste,

pod

ciśnieniem po napełnieniu, wynoszącem 15 kg/l cm.l!

t15 kg. na 1 cm. kwadratowy) czyli 15 atmosfer.

3. Gaz świetlny i wodny (wodno-węglowy).

Gaz olejowy, a mianowicie

a) lekko ściśniony gaz olejowy pod .najwyższem cIsOleniem po napełnieniu wynoszącem 10 kg/l cm.~ (patrz ust. E (I), także z domieszką acetylenu (gaz mieszany) nie więcej niż 30%;

b) mocno ściśniony gaz olęjawy pod ciśnieniem po napełnieniu od

10 . do 125 kg/I (m. 2 ; w temperaturze 45° c., przyrost ciśnie-

1.

2.

Acetyłen,

najwyższem

.N2 16.

DZIennik Ustaw. Poz. 82.

I, 14-krotnej wysokości ciśnienia po

ust. E, (1).

Tlen, wodór, azot, gaz kopalniany, metan i powietr'ze zgęszczone .

nia nie

może

przekraczać

napełnieniu (patrz

4.

G a z y s kro p lon e.

5. Dwutlenek węgla (kwas węglowy), bezwodnik podazotawy, amoniak,

chlor, dwutlenek siarki (kwas siarkawy), tlenochlorek węgla (fosg.:m), bezwodnik azotawo-azotowy, gaz olejowy skroplony, którego ciśnienie w temperąturze do 45° C. nie przenosi ciśnienia skroplonego kwasu węglowego.

\

6. Chlorek metylu i chlorek etylu, ten ostatni ti'lkże perfumowany, eter

dwu metylowy, metylamin, etylamin.

7. Powietrze ciekłe.

Przepisy co do przewozu.

A.

a)

b)

0:)

Rodzaj opakowania.

Dla materjałów, wymienionych pod liczbami 1 do 6,-szczelnie

zamknięte naczynia z żelaza spawalnego, zlewnego lub stali lanej,

które dla rozczynów acetylenu (licz. 2), dla gazu świetlnego ,

i olejowego (licz. 3,) o ciśnieniu po napełnieniu, przewyższa­

jącem 20 kg/1 cm .2 (ust. E, pun. (1), dla gazu kopalnianego

o ciśnieniu po napełnieniu, przewyższające m 20 kg/1 cril. 2 ,

oraz dla wszystk:ch innych materjałów, wymienionych pod liczbą 4,

nie może być nitowane; dla tlenochlorkl:J węgla (fosge nu) chlorku

metylu, chlorku etylu i eteru dwu metylowego, prócz naczyń, wymienionych wyżej, także naczynia miedziane. Jako o pakowan ia

ochronnego dla tych naczy ń można u żyć skrzyń .

Dla powietrza ciekłego (liczba 7)

Naczynia sZKlane o ścianach podwójnych, z próżną między niemi

przestrzenią·

f':'\uszą one być obłożone filcem i zamknięte zatyczką filcową

w ten sposób, by dla un iknię cia znaczniejszego ciśnienia wewnątrz, nie przeszkadzały ulatn ianiu s i ę nadmiaru gazów. zapobiegając jednakże wyciekaniu zawartości.

Zatyczka filcowa musi

być umocowana na flaszce tak, by nie rozluźniała się przy przechylaniu lub przewracaniu naczynia. Kaźd e pojedyńcze naczynie

lub kilka naczyń razem musi być zabezpieczone od uderzeń, np.

za pomocą kosza drucianego lub innego podobnego przyrządu

niewywrotnego. Kosze te lub inne naczynia należy umieścić

w skrzyniach metalowych lub drewn.i anych, obitych wewnątrz

blachą u góry otwartych, lub pr~ykrytych siatką drucianą, wiekiem

c;łziurkowanem itp. Skrzynie ,metalowe lub drewniane, muszą być

w dolnej swej części szczelne , przynajmniej do takiej wysokQści ~

by w razie rozbicia się flaszek, płyn nie mógł wyciekać. Do skrzyń

nie można kłaść pakunkowych materjałów łatwozapalnych jak

trocin, torfu, słomy, siana, natomiast możn'a używać wełny drzew-

net

. ~)

'

Naczyń z innego materjału możpa używać tylko takich , które nie

przepuszczając ciepła, . nie

pokrywają się

rosą ani szronem.

Wszelkie inne dodatkowe opakowania tych naczyń nie są konieczne.

Przepisy, dotyczące zamykania naczyń szklanych, wymienionych

.N2 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

w poprzednim ust. a.), obowiązują analogicznie takie co do tych

naczyń.

c)

Przy roztworach acetylenu (licz. 2.) całe na<.Zynie należy wypełnić

równomiernie rozłożoną masą drobno·gąbczastą. Przy napełnia ­

niu naczynia należy mieć na uwadze, aby po dodaniu acetonu

pozostało jeszcze dość miejsca wolnego na powiększenie obję­

tości skutkiem rozpuszczenia acetylenu, a te'ż któreby na przypadek podniesienia temperatury zewnętrznej do 45° c., było dostateczne na pomi~szczenie wytwarzającego się w takich warunkach

gazu.

B. Rodzaje materjałów i sporządzen:e naczyń .

(I) Ściany naczyń nowych z żelaza spawalnego, zlewnego, ze stali

lanej lub z miedzi powinny być tak grube, aby ciśnienie gazów, wytwarza jących się wewnątrz naczynia nie przekraczało 1/r, (jednej piątej) części wytrzymałości jego w miejscu najsłabszem; przy naczyniac h zaś na mate rjały ,

wymienione pod liczbą 2, ciśnienie próbne nie może wynosić więcej nad

8 kg/! mm 2 w miejscu najsłabszem.

(2) Przy butlach (naczyniach o średnicy wewnętrznej , nie wię k sz ej

nad 21 cm i długości do 2 m) z żelaza spawalnego, zlewnego lub ze stali

lanej, z wyjątkiem naczyń dla materjał ó w, wymieni o nych pod licz. 2, dopuszczalne jest naprężenie ich ścianek większe , pod war unkiem jednak, iż

grubość ścianek butli nowych jest tak obliczona, że n aprę ż enie ma te rjału

w ściankach w najsłabszem ich miejscu, przy ciśni e n iu próbne m (C) nie

przekracza 30 kg /l mm'!. To naprężenie przy ci ś nieniu prób ne m, obli ·

czone dla najsłabszego miejsca ścianek, powinno być con aj m niej o 1/3 mniejsze od wytrzymałości na rozerwa nie, jaką wykaże pró bka, w ycięta ze ścian­

ki butli. Niedopuszczalny jest materjał, którego wytr zym ałość na ro zerwa- I

nie przekracza 45 kgj1 mm 2 , lub którego rozc iągn i ę ci e przy roz rywaniu

jest mn iejsze niż 12% ' Grubość ścian naczyn ia ni e powi nn a wy n osić mniej

niż 3 mm.

(3) Wa go nr, przystosowane specjalnie do przewozu woąo ru zg ęszczo­

nego (licz. 4) lu b cie kłego dwutlenku węgla (kwasu węgl o weg o licz . 5) .

np. wagony· cysterny, mogą za w i e rać na czy rlia p,:>nad 2 m . d łu g o ści o ś re dn icy

wewnętr,znej ponad 21 cm. dla których do puszczal ne są ma te rj ały o ta kiem

samem natężeniu , jak dla butli (ust. 2). Pozatem rz eczone na czy n ia musz ą

odpowiadać przepisom ust. (2), być dobrze i bezpie cznie przym ocowane

do ramy wagonu, z którego zdejmować ich nie wolno.

C.

Badania urzędowe naczyń.

(1) Naczynia nowe z żelaza spawalne go, zl ewn e go , ze :;tali la nej lu b

z miedzi przed ich oddaniem do użytku musz ą być zba dane (B) pod wz g lę ­

dem jakości materjału i wyrobu przez rzeboznawcę, u p owa ż n i on e go przez

właściwą władzę oraz poddanE! próbie ciśnienia hydra uliczn e go. Na czyn ia

na roztwory acetylenu należy przed ich oddariiem do użytku z ba da ć

także pod względem jakości masy gąbczastej i dopuszczalnego napełn i enia

rozczynnikiem (ust. A, c).

Pr?bie hydraulicznej podlega każde naczynie, innym zaś badani om

przynai!1iniej jedno na każde 200 naczyń; butle zaś dłuższe ponad 2 m ( ~,

punk. (3) - przynajmniej jedno na każde 100 naczyń . Butle czyli tak zwa ne

gąsiory przed próbą muszą być starannie wyżarzone.

.

(2) Przy próbie hydraulicznej ciśnienie wewnętrzne powinno wykazać

.

a)

dla acetylenu rozpu~zczonego' w acetonie i wchłoniętego w masy

gąbczaste (licz. 2.) przynajmniej 40 kg / 1 cin 2, dla mocno śći ~

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

N'g16.

śnionego g~zu olejowego (licz. 3.b) musi być o fJJ%, dla innych zaś

gazów zgęszczonych o 50% wyższe od ciśnienia, występującego

po napełnieniu, które jednak musi przekraczać nie mniej niż

o 5 kg j1 cm 2;

.

b) dla gazów skroplonych z licz. 5 i 6

dla dwutlenku węgla (kwasu węglowego) i skroplonego gazu

olejowego

. . . . 190 kg/1 cm l

,. bezwodnika podazotawego .

180

"

30 ,.

" amoniaku

" chloru i bezwodnika azotawo·azotowego

22 ..

"

" dwut lenku siarki (kwasu siarkawego) .

12

,. tlenochlorku węgla .

.

30 H

"

" chlorku metylu, eteru dwu metylowego i metylaminu ' "

.

16 "

.. chlorku etylu i etylaminu . . . .

12..

..

(3) Próba o b owiązuje tylko na pewien ściśle określony okres czasu,

p o upływie którego powinna być sprawdzona, a mianowicie

a) dla naczyń na chlor i bezwodnik azotawo-azotawy, dwutlenek siarki,

tlenochlorek węgla i materjaly z liczby 6. - co dwa lata;

b) dla naczyń na inne f jazy - co pięć lat.

Wyżarzan i e naczyń przy powtórnej próbie nie jest konieczne.

Sprawdzanie proby naczyń na · materjały, wymienione pod liczbą 2.

nie jest b ezwzględnie obowiązkowe. Należy jedynie po pięcioletnirrl okresie

używania zarządzić sprawdzanie dorywcze w ten sposób, że 1/ 2 %

sprawianych co rok naczyń, najmniej jednak jedno naczynie, ma być dostarczone

dla dokonania sprawc!zenia próbnego. Jednakże rzeczoznawca musi dokonać sprawdze nia wytrzymałości i stopnia zużycia, tudzież stanu masy gąb c zastl!j takiej liczby n aczyń, jClką sam uzna za konieczną.

.

(4) Do prób muszą być dostarczone wszelkie niezbędne przyr z ądy, któreby przy badaniu wytrzymałości umożliwiały

próby bez potrzeby uciekania s i ę do uden:eń. Za wytrzyrllujące próbę uważane są te

naczyn ia tylko. które po dokon, nej próbie n ie straciły swej formy pierwotnej oraz szczelności.

O. Zaopatrzenie naczyń (otwory, napisy).

(1 ) Naczynia I}a materjały, wymienione pod licz. 1 do 6 włącznie"

powinny mieć przynajmniej jeden otwór do napełniania i opróżniania. Dla

roztworów acetylenu (licz. 2) części otworów, mające styczność z gazem.

nie mogą być wykonane z miedzi. Dla tlenochlorku węgla, gazu olejowego

i mieszanego zamiast otworów mogą być użyte zatyczki do zaśrubowania;

muszą one jednak zamykać naczynie tak szczelnie, aby zawartości jego nie

można było rozpoznać po zapachu.

(2) Naczynia na wodór , dwutlenek węgla (kwas węglowy) z ust. B,

punkt (3), nie powinny mieć każc\.e dla siebie po jednym otworze do napeł­

niania i opróżniania, lecz przeciwnie, naczynia każdej w(!lr:,twy poziomej powinny być połączone ze zbiorową rurą, opatrzoną na końcach kurkami, zamykającemi się wewnątrz zamykalnego wagonu.

(3) Na naczyniach należy umieszczać napisy trwałe i widoczne, ozoa-

.

Ił

czające;

, a)

b)

dla gazów ' zgęszczonych

wysokość dopuszczalnego ciśnienia;

datę ostatniego badania i pieczęć rzeczoznawcy. który przeprowadził badanie;

_

dla gazów skroplonych

cx) .wage: próżnego naczynia wraz z przyrządami, (kurkiem, osło­

ną ochronną, zamknie:ciem i t. p.;

;~

UZlennJK Ustaw. ,",oz. O~.

NI JO.

LI I

- - - - - - - - - - - - - - - - -- -- - - - - - - - - - - - - - - ~)

j)

najwyższą dopuszczalną wagę, do której można napełnić naczynie;

datę ostatniego badania i pieczęć rzeczoznawcy, który przeprowadził badanie.

E.

Napełnianie naczyń.

(1) Najwyższe dopuszczalne ClsOlenie zawartości naczyń wynosi

dla gazów zgęszczonych w temperaturze 153 C

dla gazowego dwutlenku węgla (kwasu węglowego) 20 kg/l cm!! nadwyżki ciśnienia,

dla acetylenu rozpugzczonego w acetonie i wchłoniętego w masy gąb­

czaste 15 kg/1 cm 2 nadwyżki ciśnienia,

dla słabo sciśnionego gazu olejowego, mieszanego i wodnego 10 kg/1cm 2

nadwyżki ciśnienia,

dla mocno ściśnionego gazu olejqwego 125 kg ;l cm' nadwyżki ciś­

nienia,

dla tlenu, wodoru, gazu świetlnego, azotu, gazu kopalnianego, metanu i powietrza zgęszczonego 200 kg/l cm' nadwyżki ciśnienia.

(2) Najwyższa dopuszczalna granica napełniania naczyń na gazy skro plone, wymienione pod licz. 5 i 6 wynosi

.

dla dwutlenku węgla (kwasu

węglowego)

1 kg. płynu na -:.34 r. pojemności naczynia

skroplonego gazu olejo2,5

wego

"

"

"

bezwodnika

podazotawego

1

1,34 "

"

amoniaku.

1

1,86 "

" c!-:.loru i bezwodnika azo"

" tawo·azotowego

0,8

"

"

dwutlenku siarki (kwasu

" siarkawego) .

1

" 0,8

"

"

tlenoch:orku węgla

1 "

" 0,8

"

l

chlorku metylu .

1,25 "

"

" chlorku etylu

1

1,25

"

"

"

eteru dwumetylowego

1

1,65 "

"

" metylaminu

"

1

1.7 "

•

etylaminu.

1 "

" 1,7 ."

"

"

.

F. -Postanowienia dodatkowe

(1) Naczynia z gazami, wym ienionemi pod l i c z bą 5 (z wyjątkiefu

chloru i bezwodnika azotawo-azotowego) i pod liczbą 6, jeżeli te naczyn ia

umieszczone są w skrzyniach, można pakow a ć razem z innemi przedmiotami.

(2) Na'czyn ia z gaza mi zgęszczonemi iskroplonemi,. wymienionemi

pod licz. 5 i 6, J LŻ e li nie są umieszczone w skrzyniach, powinny być zaopatrzone w odp o.wied nie przyrządy, utrzymujące je na jednem miejscu i zapobiegające poruszaniu, toczeniu się itp.

Kurki i otwory tych naczyń muszą być zaopatrzone w odpow~ednie przykrywki ochronne z żelaza kutego,

stali lub kuto-lane; dla naczyń mie,dzianych dopuszczalne są także przykrywki ochronne z miedzi. Przykrywki takie ni e są konieczne dla kurków

i otworów, umieszczonych wewnątrz szyi butli i chronionych przyśrubowaną,

dobrze przy legającą zatyczką metalową. Również zbyteczne są przykrywki

ochronne dla otworów naczyń z wodorem i dwutlenkiem węgla (kwasem

węglowym), wymieni onych pod lit. B, ust. 3, jak również nie potrzeba naczyń samych zabezpieczać w urządzen ia przeciw toczeniu się.

. .\

(3) Na skrzyniach z naczyniami,napełnionemi Igazami zgęszczonemi

skroplonemi, wymienionemi pod licz. 5 i 6, , należy umieścić trwały i wyraźny napis, oznaczający zawartość ich. Skrzynie drewniane i skrzynki metalowe z powietrzem ciekłem (licz. 7) muszą mieć prócz tego wyraźne napisy: • Powietrze ciekłe", • Wierzch", "Spód·, "Ostrożnie", • Bardzo łatwo

'j

,kruszące się".

(4) Nadawca obowiązany jest przy każdej przesyłce, zawierającej gazy

zgęszczone (licz. 1-4), wykazać na żądanie ciśnienie wewnętrzne za pomocą prawidłowo funkcjonującego manometru. Urzędnik przyjmujący obowiązany jest poświadczyć na liście przewozowym wynik próby. Przepis ten

nie stosuje się do gazów olejowego i mieszanego w bojach (pływających

sygnałach) morskich ·itp. naczyniach.

(5) Przesyłek nie można rzucać ani też wystawiać na ,działanie promieni słonecznych lub ciepla z pieców,

(6) Do przewozu używą się

a) Wag o n ó w n i e kry t Yc h

1. dla gazów zgęszczonych, nadanych na wozach dobrze przykrytych

'oponami lub pudłami drewnianemi i urządzonych do przewozu gościńcami;

2. materjały, wymienione pod licz. 6, w okresie pory roku od kwietnia do października włącznie muszą być przykrywane oponami, jeżeli na-ezynia nie są zapakowane w skrzynie drewniane;

3. wagony-kotły (cysterny), napełnione gazami zgęszczonemi (licz. 4)

,l ub gazami skroplonemi (licz. 5), muszą być przykryte pudłami drewnianemi.

1.

2.

b) Wag o n ó w kry t Yc h

dla gazów zgęszczonych (patrz ust. a) licz. 1. i c) licz. 1.);

dla gazów skroplonych z licz. 5 w okresie pory roku - od marca

.do października włącznie;

3. dla powietrza ciekłego .

, "

c) W'a g o n ó w kry t Yc h I li b n i e kry t Yc h

1. dla gazu olejowego, mieszanego, wodnego, kopalnianego i metanu

'W okresie pory roku od kwietnia do października włącznie wagony muszą

być nakryte całkowicie oponami, jeżeli naczynia nie są umieszczone w skrzy,niach drewnianych;

2. dla gazów skroplonych, wymienionych pod liczbą 5, - w okresie

pory roku od Iistopad<!l do lutego włącznie.

(7) Naczynia z gazami zgęszczonemi lub skroplone mi należy ustawiać

w wagonie w ten sposób, aby nie mogły się przewracać lub spadać. Na/ aynia, zawierające p0wietrze ciekłe, należy ustawiać prosto i odpowiednio

, zabezpieczyć od uszkodzenia przez inne przesyłki. Nie można również ła­

dować tych naczyć w bezpośredniej blizkości łatwo zapalnych płynów lub

łatwo zapalnych materjałów w drobnych kawałkach .

G.

Wyjątki od przepisów, zamieszczonych

w rozdz. A-F.

(I) G a z y s kro p lon e, w y m i e n i o n e ' p o d I i cz. 5 w m n i e js z y c h i I o ś c i a c h, a mianowicie dwutlenek węgla (kwas węglowy) i bezwodnik podazotawy do 3 g. amoniak, chlor i bezwodnik azotawolIzotowy do 20 g. dwutlenek siarki i tlenochlorek węgla (fosgen) w ilościach do 100 g. można przewozić także w mocnych zatopionych rurach szklanych na warunkach następujących: rury szklane można

napełniać dwutlenkiem węgla (kwasem węglowym) i bezwodnikiem pod8zotawym tylko do połowy, amoniakiem, chlorem i bezwodnikiem azotawoazotowym tylko do 2/a części; dwutlenkiem siarki (kwasem siarkawym) i tlenochlorkiem węgla (fosgenem) tylko do 8/ł części. Każdą rurę szklaną na-

N!? 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

ll9

leży zapakować do zalutowanej puszki blaszanej, wypełnionej krzemionką.

następnie należy zapakować w mocną skrzynię drewnianą. W jednej skrzyni można umieszczać po kilka puszek blaszanych, lecz rur, zawierających

amoniak, nie można umieszczać w jednej skrzyni z rurami, zawierającemi

chlor. Puszki blaszane, zawierąjące gazy skroplone (z wyjątkiem chloru),

można pakować także wraz z innemi przedmiotami.

m

(2) M a t er j a ł y, w y i e n i o n e P o d l i c z l> ą 6, . można przew ilościach do 100 g. w mocnych rurach szklanych lub metalowych,

z warunkiem ścisłego przestrzegania przepisów zawartych w ust. E, (2),

odnośnie do stopnia napęłniania. Rury muszą być zaopatrzone w rurkę

włoskowatą o grubych ścianach, dobrze przymocowaną.

Rury muszą być

szczelnie i bezpiecznie zalutowane lub zamknięte za pomocą naśrubka

lub zatrzasku, zaopatrzonych w krążki gumowe. Każda rura ' musi być

\ owinięta grubą warstwą papieru falistego, waty, wełny drzewnej lub

innego odpowiedniego materjału, rurki zaś włoskowate, jeżeli nie są osło­

nięte przykrywkami metalowemi, muszą być zabezpieczone przed uszkodze·

niem za pomocą osłon tekturowych lub innych odpowiednich przyrządów.

Rury należy ułożyć szczelnie w mocne skrzynki drewniane lub z grubej

tektury. Jedna skrzynka może zawierać do 600 g. cieczy. Skrzynki te należy pakować w mocne skrzynie drewniane, które, jeżeli zęwierają w sobie

więcej niż 5 kg. cieczy, muszą być zaopatrzone w zalutowane wstawki blaszane. Skrzynię należy zaopatrzyć w wyrażny napis na . czerwone m tle

,.Ostrożnie z ogniem". Waga ogólna (brutto) każdej skrzyni nie może przekraczać 60 kg . . Materjały, wymienione pod liczbą 6, w powyższem opakowaniu w ilościach do 5 kg. można pakować wraz z inne mi przedmiotami.

Do przewozu można używać tylko wagonów krytych.

(3) Bez ograniczeń można przewozić

e) k a p s I e m e t a l o w e z d w u t I e n k i e m w ę g I a, s o d o r e m,

s p ark I e t e m), zawierające najwyżej 25 gr. ciekłego dwutlenku

węgla i najwyżej 1 g. cieczy na 1,34 cm~3 pojemności, jeżeli dwutlenek węgla nie zawiera więcej niż 1/2% 'powietrza;

b) z b i o r n i k i m a s z y n d o w y r a b i a n i a lo d u, zawierające

stale niezbędną do pracy ilość ciekłego dwutlenku siarki (kwasu

siarkawego), niewięcej jednak niż 20 l. w jednym zbiorniku.

(4) Tlen zgęszczony do 0,3 atmosfer w workach gumowych z nasyconej tkaniny lub innych podobnych materjałów, można przyjmować do przewozu bez ograniczeń.

Chlorek metylu, chlorek etylu, eter dwu metylowy, metylamin lub etylamin

(li cz. 6) na::!awane za jednym listem przewozowym i w jednym wagonie

w ilościach mniejszych niż 5000 kg. mogą być przewożone jako ~rzesyłki

pośpieszne z zachowaniem jednak przepisów, zawartych w ust. G (2).

wozić

le. /Vlaterjaly, wytwarzające w zetknięciu z wodą gazy zapalne

lub podtrzymujące palenie.~

Dopuszczone do przewozu

1. metale alkaliów i ziem alkalicznych, jako to sód, potas, wapń i t. p.

oraz stopy tych metali z sobą;

2. węglik wapniowy także impregnowany (nasycony), wodopek wapniowy

(hydrolit);

,

3. nadtlenek sodowy także w mieszaninach, które nie są niebezpieczniejsze od nadtlenku sodowego;

4, trój azotek sodowy. '

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

-

- - -- - - - - - - - - - - - - - - -- _._- - - - - -- -

Przepisy co do przewozu.

A.

(1)

Opakowanie.

Do opakowania należy używać mocnych, szczelnych i dobrze zam-

kniętych naczyń żelaznych (lub z blachy żelaznej). Materjały z licz. 1 w ilościach do 5 kg. można przewozić także w naczyniach szklanych, mocnych,

bezpiecznych, dobrze i szczelnie zamkniętych. Naczynia te muszą być

zupełnie suche, zaś dla materjałów, wymienionych pod licz. 1, 2 i 4, mogą

być także wysmarowane naftą.

.

(2) Naczynia, zawierające materjały, Wy mienione pod licz. 1 i 3, muszą

umieszczone w opakowaniach ochronnych, a mianowicie

a) naczynia z żelaza lub blachy żelaznej, zawierające materjały, Vfymienione pod liczbą 1, w skrzyniach drewnianych lub żelaznych

koszach ochronnych;

h) naczynia szklane z materjałami, wymienionemi pod licz. 1 lub

naczynia z materjałami z licz. 3, w skrzyniach drewniz:nych z szczelnemi listwami blaszanemi, zabezpieczającemi od zaciekania wody;

naczynia szklane, um ieszczane w takich skrzyniąch, należy o bsypać dobrze suchą krzemio n ką lub innym podobnym ' materjałem

niepalnym. Naczynia .z zawartością do 250 g. mogą być pakowane zamiast do skrzyń drewnianych także do mocnych i szczelnie zamkniętych naczyń blaszanych.

(3) Na każdej sztuce musi być wypisana wyraźnie i trwale jej zawartość i prócz tego u mieszczony wyraźny napis: "Chronić przed wilgocią".

być

B.

Postanowienia dodatkowe.

nieprzekraczające 5 kg: opakowane w myśl postano1'\, można pakować wr az z innemi przedmiotami.

(2) Z przesyłkami należy się obchodzić ze szczególną ostrożno ścią.

NIe wolno ich rzucać, lecz sta wi ać lekko i ostrożnie; wogóle, a szczegól nie

w wa,gonie należy je układać tak, by nie mogły się ocierać o inne przedmioty, wstrząsać, uderzać, przewracać, ani spadać z górnych warstw.

(3) Do przewozu należy używać wagon,ów krytych.

(4) Zbiorniki puste po materjałach, wymienionych pod licz. 2, muszą

być wolne od pozostałości z tych mate rjałów. W liście przewozowym należy

zaznaczyć, co naczynia te zawierały przedtem, zanim je nadano do przewozu .

(1)

Przesyłki,

wieńust.

II.

Materjały

samozapalne.

Dopuszczone do przewozu

1. Fosfór zwyczajny (biały lub żełty).

2. Fosfór bezkształtny (czerwony), związki fosforu z metalami ziem

alkalicznych, naprz. fosforek wapniu, fosforek strontu oraz żelaza i podobne,

samopa lne zwi ą zki fosforu z metalami.

3. Mieszaniny fosforu bez kształtnego z ży-wicami lub tluszczami, któ'

rych punkt topliwości leży powyżej 35° C.

4. Cynkoetyl, cynkometyl także w rozczynie eterowym .

. 5. Sadze świeżo wypalone.

6. Węgiel drzewny świeżo wypalony, mielony, ziarnisty lub w kawał·

kach oraz węgiel ze skór.

H! 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

7. Silnie obciążony jedwab (jedwab cordonnent, souple, bourre de

soi i chappe) w pasmach.

8. Następujące materjały, nasycone t!uszczem, pokostem lub oliwą

wełna, włosy, wełna sztuczna, bawełna, jedwab, len, konop ie, juta w stanie

surowym w postaci odpadków od przędzenia i tkania. gałgany lub szmaty.

Nasycone tłuszczem, pokostem lub oliwą wyroby "1 powyższ ych materjałów, np. koc~ ochronne. wyroby powroźnicze, rzemien 'e popędowe

z bawełny lub konopi, o bszycia tka;:kie, pan cerzowe i uprzężne, przędze

i nici, wyroby siatkowe (sieci ryba ckie i t. p.).

9. Mieszaniny materja ł ów palnych, ziarnistych lub porowatych (dziurkowatych). nasycone olejem łnienym, pokostem. smołą żyv.. iClną i t. p. materjałami, jeżeli te mogą jeszcze podlegać samoutleni a niu (np. t. zw. trociny

korkowe).

10. Guma (kauczuk) mielona, pył gumowy tkauczukowy).

'

11. Natłuszczone w ióry żelazne lub stalowe (wióry od toczenia, wiercenia i t. p.).

•

12. Nasycone tłuszczem, olejem lub pokostem: papier, rurki i pierścienie papierowe.

13. Metale p ir,oforyczne.

14. Worki po drożdżach używ a ne, nieoczyszczone.

15. Masa do czyszczenia gazu, używana, zawierająca żelazo lub

mangan.

Przepisy, co do przewozu.

A'- Opakowanie.

(1) Materjały. wymienion e pod licz. 1 i 2 należy pakować w mocne,

szczelnie i doblze załuto w a ne pusz ki blaszane. które należy ustawiać ściś l e

jedne obok drugich 't' mo cn ych i do b rze zamkniętych naczyniach drewnianych. Na materjały, wymi enione po d l i c z bą w ilo ::.ciach do 2 kg .. zamiast

naczyń blaszanych można uż y wa c również naczyń . szklanych, dzbanów lub

skrzyń.

Fosfor zwyczajny m usi by ć zanurzony w wodzie. Nd skrzyniach

należy oznaczyć w sposób wy rażny i trwał y ich zawarto ::. ć.

Na naczyniach

z fosforem zwyczajnym należ y p rócz tego umieśc i ć nap is: "Wierzch ".

(2) Materjały, wymieni o ne pod liczbą ::l, nale ży ładowac albo do

skrzyn, szczelnie zamkniętych i u n i emożliwiających rozsypanie lub należy

je wlewać wprost do próżny ch na boi.

(3) Cynkoetyl i cynkometyl (l icz. 4), także w roztworze etero wym,

pakuje się w mocne, szczelnie zatopione lub w inny, odpowiedni sposób

dobrze zamknięte naczynia ze szkła, gliny (kamionki lub innego podobn ego

materiału), albo z meta lu.

Naczynia sz klane lub gliniane należy pojedyńczo lub po kilka razem

umieszczać w mocnych naczyniach blaszanych, prz y sypując popiołem lub .

suchą krzemionką. poczem naczynia blaszane za l utować sz czelnie. Na czynia

zaś metalowe nal e ży umi e szcz a ć pojedyńczo lub po k 'lka razem p rzy oJpowiedniem opakowaniu w skrzyniach. koszach plecion ych lub m e talowych,

kubłach i t. p. naczyniach zewnętrznych mocnych.

Otwarte naczynia zewnętrzne muszą być zaopatrzone w o s ł o ny ochronne, które, jeżel i są ze słomy,

sitowia. trz ciny lub innego materj a łu łat w opalneg o , pow inny być n asycone zawiesiną (mle kie m) gliny lub wapna, lub inne go mate rjału ogniotrwałego z (jodatkiem szkła wodnego.

.

Każda przes y łka musi mieć wyraźny napis drukowa ny na tle czerwonem: "Ostrożnie z ogniem". Na :to na czvn ;a z ba lonam i szklanemi należy zaop t. trzyć w w y rcŹny napis: .. N O S i Ć o ~ tr o żn ! e".

Nie wolno ich przewozić na ta czkach, nosić na, plecach ani na ramieniu.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

/.

N2 16.

(4) Materiały z liczb. 5 i 6 należy pakować w naczynia szczelne

i dobrze zamknięte. Naczynia drewniane muszą być wyłożone wewnątrz

odpowiednim materjałem uszczelniającym. Naczynia te n?leży umieszczać

w mocnych skrzyniach, koszach lub kubłach.

'

(5) Materjały z liczby 7 należy pakować w mocne skrzynie. Jeżeli

wysokość skrzyni przenosi 12 cm. należy pomiędzy w ~ stwami jedwabiu

utworzyć za pomocą krat drewnianych odpowiednią próżnię będącą w połą­

czeniu z otworami w ścianach skrzyń tak. aby umożliwić dostęp powietrza.

Otwory w ścianach skrzyń należy odpowiednio zabezpieczyć nazewnątrz

przed zatkaniem.

(6) Materjały z licz. 8, jak: używaną wełnę do czyszczenia i wilgotne

szmaty do czyszczenia należy pakować w mocne i dobrze zamkni'ęte

naczynia.

, .

(7) Materjały z licz. 9, tłoczone w formach, należy pakować w mocm'

i szczelne naczynia blaszane lub drewniane z uszczelniającemi wkładkami

blaszanemi., jeżeli zaś nie są tłoczone, należy je pakować szczelnie w mocne

i dobrze zamknięte naczynia.

'

(8) Gumę (kauczuk) mieloną, proszek gumowy (kauczukowy, licz. 10)

należy pa,kować do mocnych i dobrze zamkniętych naczyń.

.

(9) Materjały z licz. 11 należy pakować w mocne, szczelnie i dobrze

zamknięte naczynia metalowe.

,

Takie opakowanie nie jest konieczne przy przewozie w żelaznych wagonach krytych, lub żelazn} ch wagonach otwartych z osłonami.

. (10) Materjały z licz. 13 muszą być umieszczone w rurach szklanych,

topionych na końcach, te zaś zapakowane w naczynia blaszane wypełnio­

ne krzemionkąluo innym materjałem ziemnym, suchym i również zalutowane.

(11) Używane worki po drożdżach, nieoczyszczone (licz. 14), należy

pakować w naczynia szczelnie ' zamknięte.

(12) Masę do czyszczenia gazu używaną, zawierającą żelazo lub mangan

(licz. 15), można przyjmować ' do przewozu tylko w wagonach żelaznych,

jeżeli nie jest opakowana w szczelnych naczyniach blaszanych.

Jeżeli wagony nie mają dobrych i bezpiecznych dachów żelaznych

należy towar przykryć takierni oponami, które przy zetknięciu się z płomie­

niem nie zapalają się. Takie opony obowiązany jest na żądanie kolei do·

starczyć nadawca.

Naładowanie jest obowiązkiem nadawcy, wyładowanie

odbiorcy.

'

B.

Postanowienie dodatkowe.

(1) Wraz z innemi przedmiotami można pakować w mO,cne naczynia

drewniane, szklane i bezpiecznie zamknięte z obowiązkiem przestrzegania

przepisów co do naczyń, podanych w ust. F\, prLedmiotynastępujące

a) fosfor zwyczajny (licz. 1) w ilościach do 250 g.; takiE: ilości można

również pakować w wodzie w mocnych i dobrle zamkl'iętych naczyniach szklanych, które się układa następnie w szczelnych naczyniach blaszanych, przekładając odpowiednim m 'l terjałem pakunkowym; każde naczynie blaszane z fosfJrem należy umieścić

mocno w zewnętrznem naczyniu drewnianem;

b) materjały Z licz. 2 w ilościach do 5 kg:; ,

c) cynkoetyl i cynkometyl (licz. 4) w ilościach do 2 kg., przyczern

naczynia, zawierają::e te materjały. muszą być dobrze zapakowane

w skrzynie; nie %lno jednak pakować ich ralem z inne ni materjałami samozapalnemi, tudzież wybuchov.emi, strzelniczemi

i rozsadzającemi (I a), amunicją (J b), • materjałami zapalnemi

i ogniami sztucznemi (I c) oraz z cieczami zapalnemi (III);

NI 16. ,

d)

·(2)

Dzien,nik Ustaw. Poz. 82.

283 '

materjaly z licz. 12 i 13 bez ograniczenia.

przedmioty można przewozić bez ognmiczeń, jeżeli

nadawca w liście przewozowym zaświadczy, że

a) sadze (licz. 5) i węgiel drzewny, mielony, ziarnisty, lub w kawał­

kach oral węgiel ze skór (licz. 6) nie są świeżo wypalone (t. zn.

że przeleżały po wypaleniu nie mniej niż 48 godzin);

b) jedwab w pasmach (licz. 7) nie jest silnie obciążony;

c) przedmioty z licz. 8 i 11 nie są nasycone pokostem, oliwą lub

innym tłuszczem;

d) używane worki po drożdżach (licz. 14) są oczyszczone;

e) masa do czyszczenia gazu, używana (licz. 15) jest zu,pełnie utleniona.

.

(3} Materjały z licz. 8, z wyjątkiem wełny, używanej do - czyszczenia

;1 szmat do czyszczenia (ścierek), zapakowanych według p. (6) muszą być slrlche.

(4) Rurki papierowe z licz. 12 wolno przewozić jedynie pod waru n'k iem zamieszczenia w liśc i e przewozowym zaświadczenia, iż ·rzeczone przed'mioty po nasyceniu ich olejem lub tłuszczem zostały ogrzane, a następnie

.zupełnie ochłodzone w wodzie.

Pierścienie z tektury, wymienione pod licz. 12, muszą być suche i tak

·umieszczone, aby nie , mogły zapalić się same.

(5) Można przewozić

'

a) cynkoetyl i cynkometyl (licz. 4) w wagonach n i·e krytych, w wa.gonach zaś krytych mniejsze ilości, do 10 kg'., zapakowane oddzielnie; w ilościach do 2 kg., zapakowane wraz ·z innemi przedmiotami według punk. (1 c);

b) dla materjałów z licz. 7. 8 i 12 należy używać tylko wagonów

krytych lub też wagonów niekrytych, zaopatrzonych w opony

ochronne. Wełnę d.o czyszczenia i szmaty (ścierki) do czyszczenia zapakowane według punk. (6), wolno przewozić . także w wagonach niekrytych.

(6) Co do cynkoetylu i cynkometylu . należy nadto przestrzegać prze1>isów, podanych w rozdz. III ust. B (5).

Następujące

III.

Ciecze zapalne.

Dopuszczone do ,przewozu

1. 'Węglowodory, a mianOWICIe

a) ropa naftowa (olej skalny) i nafta oczyszczona oraz oleje, otrzymane ze smoły węgla brunatnego. oleje torfowe i łupkowe, nafta asfaltowa i destylaty z nich. węglowodory innego pochodzenia (np. odpadki po zgęszczeniu gazu olejowego), niezapalające

się przy stanie barometru, wynoszą :ym 760 mm. w odniesi~niu

do poziomu morza w przyrządzie f1bel·Pensky'ego wtemperatu·

rze poniżej 21 u C. lub w przyrządzie systemu Pellsky-Martens'a

w temperaturze powyż:!j lOOu C.;

h) ro pa naftowa (olej skalny) i nafta oczyszczona, nafta oleju skalnego, oleje otrqmane ze s enoty węgla brunatnego, oleje torfowe

i ł u pkowe, nafta asfaltowa i destylaty z tych. materjałów (benzyna,

li gro ina, olej do cz yszczenia itp.). węglowodory innego pochodzenia (np. odpadki po zgęszczeniu gazu olejowego) jeżeli przy stani e barometru, wynoszącym 760 mm. w od:1iesieniu do poziomu

morza, w przyrządzie. system ,] Abel Pensky'ego w y twarzają ' gazy

B.pa!ne w t e mp eraturze poniżej 21 u C, a w 15° C mają ciężar ga-

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

Hl! 16.·

tunkowy, większy niż 0.680. oleje ze smoły węgla kamiennego,

które w 15° C. mają ciężar , gatunkowy poniżej 0,950 (benzol~

ksylol, kumol itp.)

'

c) eter naftowy (gazolin. eter gazowy, neolina itp.) i inne podobne

materjały łatwo zapalne, otrzymane z oleju skalnego lub ze smoły ·z węgli brunatnych, jeżeli materjaly te mają w 150 C. ciężar

gatunkowy, wynoszący nie więcej niż 0,680.

2. Ciecze, otrzymane w części z nafty, z oleju skalnego lub z innych

cieczy podobnych, łatwo zapalnych, w części , z żywicy, kauczuku, gutaperki"

mydła, asfaltu, smoły lub tym podobnych materjałów. '

3. Eter etylowy (eter siarczany) także zmieszany z innemi cieczami

(np. krople Hoffmana) rozczyny nitrocelulozy w eterze siarczanym (kclodium).

w alkoholu amylowym, w alkoholu etylowym. w alkoholu metylowym,.

w estrze etylowym kwasu octoweg.o, w octanie amylowym, w acetonie"

w nitrobenzolu, niUotoluolu lUD w mieszaninach tych cieczy (np. lak za ·

poński), najwyżej jednoprocentowe rozczyny nitrogliceryny w' alkoholu.

4. Roztwory nitrocelulozy w kwasie octowym.

5. Alkohol metylowy (spirytus d rzewny), surowy i oczyszczony, aceton, paraldehyd, aldehyd octowy (w rozczynie alkoholowym).

Estry wszelkiego rodzaju, np. octan amylowy, ciekłe etery wszelkiego'

rodzaju z wyjątkiem eteru etylowego (co do eteru etylowego patrz licz. 3~

co do etE;ru naftowego - licz. 1. c).

6. Srodek ogólnie stosowany do denaturowania ' spirytusu (spirytus..

drzewny, zmieszany z pirydyną).

7. Mi eszaniny spirytusu drzewnego i benzolu (z woskiem ziemnym lub,

bez niego).

8. Dwusiarczek węgla.

9. Tłuszcze ciekłe, pokosty, farby zaprawione pokostem, olej terpentynowy (smołowiec) i inne oleje eteryczne, oleje fuzlowe, alkohol absolutny,.

wyskok winny (spirytus) oraz przyrządzone z nich ciecze (lakier spirytusowy, .IakierolejllY, środki wysuszające, mydła ciekłe itp.), w ilościach powyżaj 40 kg.

Przepisy co do przewozu.

A.

Opakowanie.

(1) Do opakowania należy używać mocnych, szczelnych i 'dobrze

zamkniętych naczyń szklanych, glinianych (z kamionki lub podobnego materjału) lub metalowych. Rozc /~ ynów nitrocelulozy w kwasie octowym nie

wolno przesyłać w naczyniach metalowych.

Ciecze z licz. 1. a) i b), 2, 4, 5. 6, 7 i 9. można także przewozić

w mocnych s;:czelnie zamkniętych naczyniach drewriianych, jak beczki itp.,

(2) Naczynia szklane lub gliniane z cieczami z licz. 1-9, tudzież na·

czynia blaszanę z cieczami z licz. 3 i 8 należy szczelnie ustawiać bądź oddzielnie; bądź po kilka razem, w mocnych naczyn iach zewnętrznych (koszach plecionych lub metalowych), kubłach lub s)<rzyniach, przy użyciu

odpowiedniego materjału pakunkowego; ni=lczynia zewnętrzne (z wyjątkiem

skrzyń) muszą być zaopatrzone w dobre antaby. Otwarte naczynia zewlH;trzne

muszą mieć takie same osłony ochronne, jakie przepisane są dla materjałów samozapalnych w rozdz. II fi (3).

, (3) Każda przesyłka z cieczami z licz. 1. b) i c), 3, 4 i 8 musi mieć

napisy, wydrukowane na czerwonem tle: ~Ostrożnie z ogniem". Kosze i inne

naczynia z balonami szklanemi muszą mieć nadto napis ~ "Pdenosić ostrożnie".

Nie wolno ich przewozić na taczkach, przenosić na ramionach lub plecach ~

Ni! 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

B.

285

Postanowienia dodatkowe.

(1) Ciecze z liczby 9 w ilościach do 40 kg. można . przewozić bez ograniczenia. Do spirytusu w flaszkach szklt!nych w przesyłkach wagonowych

nie są konieczne osłony naczyń zewnętrznych, przewidziane w ust. f\ (2),

jeżeli każda flaszka zawiera nie więcej niż I litr i jeżeli naczynia zewnętrzne

otwarte są dostatecznie zabezpieczone przed przewróceniem się lub spadnięc:iem z wyższych warstw itp.

.

(2) Wraz z innemi przedmiotami. z warunkiem przestrzegania przepisów co do naczyń. wymienionych w ust F\, można pakować do mocnych

szczelnych i dobrze zamkniętych naczyń drewnianych;

tl) ciecze z liczby 9 - bez ograniczeń;

b) ciecze z licz. 1 do 7 - w ilościach do . 1O kg;

c) dwusiarczek węgla z licz. 8 - w ilościach do 2 kg.

Naczynia z cieczami z licz. 1 do 8 muszą być szczelnie ułożone w na- .

ezynia zewnętrzne.

(3) Przy przesyłkach węglowodorów z Iic;Z. 1. a) i b) należy zaznaczyć

w liście przewozowym, że materjały te odpowiadają warunkom co do stopnia

zapalności i ciężaru gatunkowego, przepisanym pod licz. 1 ust. a) i b),

W razie braKU takiego zaznaczenia, stosują się do tych przedmiotów przepisy, zawarte w ust. 1. c) niniejszego rozdz. dla eteru naftowego.

(4) Do przewozu cieczy z licz. 1 do 8 zależy używać wagonów nie ·

krytych; materjały w mniejszych ilościach, wymienione pod licz. 1 do 7,

do 10 kg. oraz dwusiarczek węgla (licz. 8.) do 2 kg. można ładować także

do wagonów krytych, lecz oddzielnie lub zapakowane razem z innemi

przedmiotami podług wymagań punk. (2) b) i c).

.

(5) Co do cieczy, wymienionych pod liczbą 1 do 8. prócz tego obowiązują przepisy następujące

a) wagony nalęży przed rozpoczęciem ładowania zaopatrzyć w trwale nalepione kartki po obu stronach z napisami: "Ostrożnie

z ogniem" i "Przesuwać ostrożnie";

b) przesyłki należy ułożyć w wagonie bezpiecznie; k,osze i kubły

otwarte należy przymocować odpowiednio, nIe można ich ustawiać jedne na drugich;

c) naczynia, które uległy uszkodzeniu w drodze, należy bezzwłocznie

wyładować. jeżeli zaś niezwłoczna nap rawa ich okaże się niemożliwą, kolej ma prawo zarządzić sprzedaż takich naczyń wraz

z J:ozostałą w nich zawartością na rachunek właściciela towaru

bez dalszych formalności;

d) naC".zynia blaszane próżne, szczelnie zamknięte, zwracane po

przywiezieniu takich materjałów, należy przewozić w wagonach

krytych. inne zaś naczynia - na wagonach niekrytych; W liście

przew020wym na takie zwrotne przesyłki należy zaznaczyć, do

czego naczynia, zwracane do pierwotnej stacji nadania, były

pierwotnie użyte.

.

(6) Co do wągonów-cystern i ich zbiorników, przeznaczonych do

.przewozu cieczy, stosują s i ę przepisy, zawarte w ust. f\, (1) i B, (3) i (5)a) .

.:'

(7) Cieczy, wymienionych pod licz. 1 do 9. nie można przewozić

w wagorfach lub w przedziałach wagonów, w których się znajdują dzia/ające 'przyrządy elektryczne. jako to pozostające pod prądem elektromotory

generatory, przetworniki, płyty ogromnik0we, opornice, bezpieczniki, hamulce

elektromagnetyczne, przyrządy do ogrzewania. W wagonach z rzeczone mi

cieczami dopuszczalne są jedynie lampy żarowe, zamknięte w bardzo mocne

klosze ochronne, których wyłączniki i bezpieczniki znajdują się poza wago-

Dziennik Ustew. Poz. 82.

N!:! 1,6.

nami lub przedziałami wagonów, nadto dopuszczalne są izolowane przewodniki druciane dobrze zabezpieczone przed uszkodzeniem mechanicznem.

IV.

Nast€:pujące

1\. i B.

przedmioty

Materjały trujące.

podlegają

przepisom zawartym niżej w ust.

,

1. Preparaty arsenowe stałe, zwłaszcza bezwodnik kwasu arsenawego.

(arszenik) arszenik żółty (trójsiarczek arsenu, auripigment), arszenik cZ,e rwony (reąlgar), arsen metaliczny, kopalny itp.

2. Zelazokrzem . (ferrosilicium), otrzymany drogą elektryczną.

3. Cyanek potasu i cyanek sodu w stanie stałym.

4. Preparaty arsenowe ciekłe. w szczególności kwas !'Irsenowy.

5. Roztwór (ług) cyanku potasu i cyanku sodu.

6. Preparaty metaliczne trujące

a) sublimat, chlorek rtęciowo-amonowy . tlenek rtęciowy czerwony.

farby miedziowe, w szczególności grynszpan; zielone i niebieskie

barwniki miedziowe; cukier ołowiowy

b) inne preparaty ołowiowe zwłaszcza glejta (tlenek ołowiu, masykot), minia, biel ołowiowa i inne farby ołowiowe; pozost:!łośd

ołowiane i inne odpadki, zawierające ołów ,

7. Siarczan miedziowy (kamień siny, koperwas), mieszaniny siarczanu

miedziowego z wapnem, sodą itp. (proszek do przyrządzania zaprawy bordeaux , itp.).

8. Chlorany.

Przepisy co do przewozu.

A.

Opakowanie.

(1) Naczynia do pakowania musżą być mocne, szczelne i zamknięte

tal<, aby zawartość ich nie mogła się wysypywać, rozpylać, ani wyciekać.

(2) Materjały, wymienione pod licz. 1 i 3, należy pakować

a) w beczki żelazne, mocne; z · przyśrubowanem wiekiem i 7- grube mi obręczami do przetaczania lub

b) w beczki podwójne z suchego i mócnego drzewa, z obręczami

wpuszczanemi lub w takich samych skrzyniach podwójnych, z oka!ającemi wiązaniami, przyczem naczynia wewm:trzne należy wyłożyć materjałem uszczelniającym; jako opakowanie wewnętrzne

można również użyć naczyń blaszanych, zalutowanych, lub naczyń szklanych albo glinianych; naczynia szklane i gliniane należy zapakować szczelnie w kosze, kubły, skrzynie itp .. przeście­

łając uprzednid odpowiednim materjałem miękkim. w celu dostatecznego zabezpieczenia przed rozbiciem; tak opakowane naczynia można też łączyć po kilka w jedną przesyłkę;

c) materjały, wymienione pod liczbą 1, można również pakować

w worki z płótna, n.'3syconego dziegciem, które należy , umieścić

pojedyńczo w beczkach z suchego drzewa.

(3) Zelazokrzem (ferrosilicium, liczba 2), należy pakować w mocne i szczelne naczynia drewniane lub metalowe, nie przepuszczające wody• .

(4) Materjały, wymienione pod liczbą 4 należy pakować

a) w naczynia metalowe, drewniane lub gumowe; dobrze zamykane lub

N'g

16.

Dzidnnik Ustaw. Poz. 82.

287

---------------------------------------------------------~------

b)

w naczynia szklane, albo gliniane, ustawione szczelnie w }mocnych koszach metalowych, plecionych, skrzyniach, kubłach itp.,

uprzednio prześcielanych odpowiednio, w celu dostatecznego zabezpieczenia przed rozbiciem; naczynia zewnętrzne muszą ' być

zaop 'a trzone w odpowiednie antaby.

(5) Materjały, wymienione pod liczbą 5, należy pakować

a) w naczynia żelazne, dobrze zamknięte, które następnie należy

ułożyć szczelnie w mocne skrzynie drewniane lub metalowe,

przes ypane krzemionką, trocinami lub innerni . materjałami chlonącemi lub

b) w wagony-cysterny, lecz tylko w takie, które nie są spajane nitami, lub też w takie, które marą ściany podwójne; muszą one

być bez otworów w częściach dolnych (kurków, wentyli itp.); bądź

też otwory muszą być osłonięte szczelnie nakryciami metalowemi, mocno przyśrubowanemi.

'

(6) Materjały, wymienione pod liczbą 6, należy pakować

a) w beczki żelazne lub szczelne beczki z mocnego suchego drzewa, z wpuszczonemi obręczami albo w skrzynie z okalającemi wiązaniami lub '

•

b) w naczynia żelazne (zwane hobbock) lub

c) w naczynia szklane lub gliniane; ilości zaś do 10 kg.- w podwójne mocne worki papierowe; tak naczynia jak i worki należy

układać ściśle w mocne ·i szczelne skrzynie drewniane z bezpiecznem zam~nięciem, przyczem naczynia szklane i gliniane należy

dobrze opakować za pomocą odpowiedniego materjału pakunkowego, w celu zab"ezpieczenia przed rozbiciem;

,

d) farby wszel kie ołowiowe można także pakować do naczyń z blachy białej lub innej blachy żelaznej;

.

e) wszelkie związki ołowiu i miedzi w roztworaGh wodnych można

przewozić także w szczelnych kot/ach i wagonacJ-l-cysternach

z takiego materjału, na który rzeczone związki nie dZiałają;

(7) Materjały, wymienione pod liczbą 7, należy pakować w mocne,

szczelnie i dobrze zamknięte naczynia drewniane (beczki, skrzynie) lub

w mocne, gęste i dobrze zaszyte worki.

.

(8) Materjaiy, wymienione pod liczbą 8, należy pakować w mOCnf~

i szczelne naczynia drewniane (beo:zki 'Iub skrzynie), wyłożone papierem

i bezpiecznie zamknięte.

(9) Na przesyłka<:h oraz na wagonach-cysternach z materjałami, wymienionemi pod licz. 1-8, należy podać ich zawartość w "'s posób wyraźny

i trwały. Można wymienić nazwy ogólnikowe, j"ko to: preparaty arsenowe,

preparaty ołowiane, farby trujące.

Materjały, wymienione pod licz. 1, 3, 4, 5 i 6. a), należy nadto oznaczyć napisem "Trucizna", a żelazokrzem (ferrosilicium) licz. 2 zaopatrzyć

w napisy: "Chronić przed wilgocią", .Nie przewracać".

B.

Postanowienia dodatkowe_

(1) Wraz z innemi przedmiotami, z warunkiem przestrzegania prze·

pisów, obowiązujących . co do opakowania (patrz ust. H), można pakować

do mocnych, szczelnych i dobrze zamkniętych naczyń drewnianych

.

a) materjały, wymienione pod licz. 1, 3 i 8, w iiościach do 5 kg,

z których cyanku potasu, cyanku sodu i chloranów nie można

pakować razem z kwasami i soiami kwaśIlemi;

,

b) materjały, wymienione pod liczbą 6. a), w ilośdach do 10 kg;

288 "

Dzi,e nnik Ustaw. Poz. 82.

N! 16.

'c) m 'lterjaly, wymienione pod li c zbą 2, 6. b) i 7, w ilościach dowolnych.

Naczyn ia, zawierające przed nioty, wymienione pod licz. 1, 3, 4, 5 lub

6. a), naldy zaopatrywać w napisy: "M3terjaly trujące".

.

(2) Materj ał ów, wymieniony:h pod licz. 1. 3 , 4, 5 i 6. a), nie można

ładować wraz z produkbmi spożywczemi lub użytkowe mi.

(3) Materjałów, w ymienionych pod licz. 3, 5 i 8, nie można ładować

razem z kwasam i, jak również materja ł ów, wymienionych pod liczbą 5, nie

można ładować z solam i kwaśnemi. Wagony·c ysterny z materjałami W)mienionemi pod liczbą 5, należy stawiać w pociągu w ten sposób, aby je

przedzielał od wag on ów z kwasami ciekłemi przynajmniej jeden wagon.

(4) Materjały, wymienione pod liczbą :5, m:>żna przewozić tylko

w wagonach-cys~erna c h albo na wagonach niekrytych w odpowiednich naczyniach ..

(5) Ze lazokrzem (ferrosilicium) przyjmuje się do przewozu w stanie zupełnie s'Jchym ! w naczY:liach zup:!łnie suchych; jeżeli przewoli się

go na wagonach niekrytych, wówczas muszą one być przykryte nieprzemakalnem i oponami.

(6) Próżne' naczynia, worki ora] wagony cysterny po przewi e zionych

materjałach trujących, wymieniony ch pod licz. 1, 3, 4, 5 i 6.a), muszą być

. zamknięte zupełnie szczelnie. , Zarówno na samych naczyniach, jak i w liście

przewozowym należy oznaczyć wyrażnie, co w nieh było przewożone.

Równi~ż należy p r zestrzeg'ać przepisu, podanego w ust . .(2).

v.

Następujące

MaŁerjały żrące.

przedmioty podlegają przepisom, zawartym niżej w ust. A. i B.

Kwas siarkowy, kwas siarkowy dymiący (kwas siarkowy z zawarbezwodnika, oleum, olej wytryolowy, kwas siarkowy , nordhauseński),

kwa,> azotowy (saletrzany serwasser) i ich mi eszaniny, kwas solny, kwas

fluorowodorowy i rozczyny zawierające więcej ni ż 40% kwasu octowego.

2. Chlorek siarki, tudz ież azotan i siarczan żel a zowy (zaprawy że­

lazowe).

3. Ług żrący (lug sodowy, ług potasowy i t. p.), pozostaiości od rafinowania olejów, amoniak rozpUS l CZOr:1y w wodzie.

4, B rom.

5. Bezl.'Jod'ń ik kwasu siar kowego.

6. Chlor ek acetylu, pięciochlorek antymonu, tlenochlorek chromu,

tlenochlorek fo sforu, p ięci ochlorek fosforu (nadchlorek fosforu), trój:hlorek fo sfo ru, chlorek sulfurylu, c hlorek tionylu i kwas chlorosulfonowy).

,

7. Dwutlenek wodoru.

8, Siarczek sodowy i koks sodow y (n atronkoks).

1.

tością

Przepisy co do przewozu.

A.

Opakowania.

Do opakowan ia materjałów, wymienionych pod licz. 1 do 4 naużywać mocnych, szczelnych i dobrze zamkniętych naczyń takich,

które nie ulegają dzi a łaniu zawartego w nich materjału. Co do kwasu

fluorowodorowego licz. 1 patrż punk. (5). Zamknięcie musi być takie, aby

(1)

leży

nie

mogło ulegać

uszkodzeniu ani wskutek wstrząśnienia , ani prze z samą

szklanych lub glinianych należy

zawartość naczy nia. Przy użyciu naczyń

przestrzegać prZepisów następujących

Ni 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

naczynia zmaterjałami, wymienionemi pod licz. 1 do 3. należy

ukladać szczelnie, prteściełając odpowiednim materjałem, w m ocnych koszach plecionych lub metalowych, kubłach, skrzyniach;

takie naczynia zewnętrzne (z wyjątkiem skrzyń) należy zaopatrywać w mocne antaby;

b) naczynia szklane lub gliniane ze stężonym kwasem azotowym

o -ciężarze gatunkowym nie mniejszym niż 1,48 przy 15° C. (46,81>

Baume), z czerwonym dymiącym kwasem azotowym należy ukła­

dać w naczynia zewnętrzne, przesypując krzemionką lub innym

stosownym materjałem, suchym, ziemistym, w ilości dostatecznej

i nie mniejszej od zawartości naczyń;

c) materjał do prześciełania i przesypywania (a i b) nie jest nie·

zbędny jeżeli ąaczynia szklane umieszczono w żelaznych koszach,

zakrywających naczynia te całkowicie i jeżeli zabezpieczono je "

za pomocą zasuwek dostatecznie elastycznych i wyłożonych azbestem tak, by się w nich nie mogły poruszać;

d) naczynia szklane lub gliniane z bromem (liczba 4.) należy umieszczać w mocnych skrzyniach drewnianych lub metalowych, obsypując naczynia po same szyjki popiołem, krzemionką, piaskiem

lub innym materjałem niepalnym.

(2) Przyrządy do gaszenia ognia z zawartością kwasu z licz. l muszą

być w stanie uniemożliwiającym wyciekaniu kwasu.

(3) f\kumulatory elektryczne, napełnione kwasem siarkowym (licz. l)

lub ługiem żrącym (licz. 3) należy umocować w skrzynce dla .baterji

w ten sposób, aby poszczególne ·ogniwa nie mogły się poruszać. Skrzyn·

kę dla baterji należy ściśle zapakować w skrzyni, wysłanej odpowiednim

materjałem pakunkowym chłonącym. Skrzynię należy zaopatrzyć w wyraźny '

napis na wieku: "f\kumulatory", "Góra". Jeżeli akumulatory są nabite,

wówczas bieguny ich należy zabezpieczyć Frzed zwarciem (krótkie.m

II)

spięciem).

Jeżeli ogniwa zrobione są z materjałów odpornych, jak drzewo, z wy-'

kładziną z ołowiu, twardy kauczuk lub blacha żelazna z takiem urządzeniem

w górze. które w zupełności zabezpiecza płyn żrący przed rozpryskaniem

w stopniu, zagrażającym niebezpieczeństwem, wówczas takie opakowanie

ogniw i baterji akumulatorów nie jest konieczne, lecz jeżeli one za pomocą

odpowiednich urządZeń. jak podstawy, przegrody, podpórki i t. p. - zabezpieczone są dostatecznie przed przewróceniem się lub p rzesunięciem oraz

uszkodzeniem przez spadnięcie na nie innych przedmiotów. Ogniwa lub baterje, przymocowane do pojazdu, jako motor popędowy . nie pot rzebują

również opakowania, jeżeli pojazdy te będą dobrze przytwierdzone w wagonie kolejowym lu b odpowiednio mocno · ułożone .

(4) Do szlamu ołowianego z akumulatorów i z komór ołowianych,

zawierającego kwas siarkowy, można uważać na(~zyń drewnianych tylko

takich. które dostatecznie zabezpieczają kwas przed wyciekaniem.

(5) Naczynia do kwasu fluorowodorowego, rozcieńczonego (licz. 1), mu·

szą być ołowiane lub gutaperkowe; dopuszczalne są także naczynia drewniane z trwałą powłoką parafinową; do kwasu fluoro wodorowego stężonego

najmniej do 70°/,,; można również używać naczyń żĘllaznych z zamknięciami

szczelnie przyśrubowanemi. Takie naczynia żelazne, zarówno napełnione, .

jak i próżne można nadawać do przewozu tylko po usunięciu z nich wszelkich zewnętrznych śladów kwasu. Naczynia do kwasu fluorowodorowego stę­

żonego, zaróWno pr6żne, jak i napełnione, muszą mieć wyrażny i stały napis

~ Stężony 70%

kwas fiuorowodorowy".

(6) Bezwodnik siarkowy (licz. 5) należy pakować

a) w mocne puszki z blachy żelaznej, pobielane i zalutowane lub

Dziennik Ustaw. p.oz. 82.

N2 16.

w mocne butle żelazne lub miedziane, których otwory są bezpiecznie i hermetycznie zamknięte.

Naczynia i butle należy pakować ściśle w mocne naczynia zewnętrzne

drewniane lub z blachy żelaznej, przesypując krzemionką lub innym pod::>bnym materjałerr. niepalnym.

.

7) Materjały, wymienione pod liczbą 6, należy pakować

a) w naczynia z żelaza spawalnego, zlewnego, stali lanej, ołowiul.ub

miedzi, zupełnie szczelne i dobrze zamknięte lub

b) w naczynia szklane; w tym ostatnim prfypadku obowiązują przepisy następujące

0. ) naczynia szklane muszą mieć grube ściany i być zamknięte szklanemi korkami, dobrze doszlifowanemi, uszczelnionemi i · dostatecznie zabezpieczonemi przed wypadnięciem;

~)

naczynia szklane, zawierające więcej niż 5 kg. należy umJeSCJC

. w zewnętrznych naczyniach metalowych; flaszki mniejszej pojemności można pakować w mocne naczynia drewniane, podzielone

na oddzielne przegródki, podług liczby flaszek; jedno naczynie

może zajmować nie więcej niż cztery przegródki.

r) naczynia szklane należy umieszczać w naczyniach zewnętrznych

tak, by one, nie doty~ając ścian naczynia zewnętrznego bezpośrednio,

odstawały od nich nie mniej niż na 30 mm; przestrzeń

próżną należy ściśle wypełnić krzemionk<:ł lub innym

podobnym

materjałem niepalnym; dla naczyń z zawartością chlorku acetylu

można użyć również i trocin;

o) wieko naczynia należy zaopatrzyć w wyraźny napis, oznaczający

nazwę zawartości naczyń oraz umieścić znak, wskazujący, że wewnątrz znajduje się szkło, lub napis "Szkło".

(8) Na dwutlenek wodoru (liczba 7) należy używać naczyń luźno zamkniętych.

Balony, bańki lub flaszki należy dobrze zapakować w mocne

skr;:y-nie lub kosze z antabami.

.

(g) Na ocz,yszczony siarczek sodowy, krystaliczny (liczba 8), należy

użyć naczyń szczelnych, nieprzemakalnych, zaś na siarczek sodowy surowy,

niekrystalizowany, oraz na · koks sodowy-natroll koks-szczelnych naczyń

blaszanych.

.

B. Postanowienia dodatkowe.

.

(1) Wraz z innemi przedmiotami można, przestrzegając przepisów podanych w ust. H co do opakowania. pakować w zewnętrzne naczynia drewniane, mocne, szczelne i dobrze ' zamknięte następujące materjały;

. a) brom (licz. 4) do 500 g;

_

b) bezwodnik kwasu siarkowego (licz. 5) do 2 kg. - w mocnych,

zatopionych bańkach szklanych, które należy ułożyć dobrze

w mocnych, szczelnie zamkniętych naczyniach blaszanych i przesypać dobrze krzemionką;

c) materja/y, wymienione pod liczbą 6,-do 5 kg;

d) materjały, wymienione pod licz. 1, 2 i 3,-do 10 kg.

Powyższe przedmioty należy mocno ułożyć w naczyniu.

(2) W listach przewozowych należy zami e ścić

a) co do kwasu azotowego (saletrzanego) (licz. 1), zapakowanego

w naczynia szklane, oznaczenie ciężaru gatunkowego w 15° C,

bez czego kwas należy uważać ia stężony (ust. H, (1), b) i c);

b) co do szlamu ołowianego. zawierającego kwas siarkowy z akumu latorów i komór ołowianych-zaświadczenie, że został zabezpieczony przed wyciekaniem kwasu siarkowego;

c) co do odpadków kwasu siarkowego z fabry)< nitrogliceryny -- zaświadczenie, że zostały one zupełnie od nitrowane, bez czego rzeczone odpadki nie mogą być przyjęte do przewozu.

b)

.N'2 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

Na przesyłki odpadków kwasu z fabryk nitrocelulozy takie zaświadcze­

nie nie jest konieczne;nieznaczna 1awartość nitrocelulazy r.ie stanowi przeszkody do przyjęcia przesyłki da przewazu.

(3) Materjały, wymieniane pad licz. 1 do 5, można przewozić w wagonach niekrytych. '

Można jednak używać i wagonów krytych

a) dla materjałów, wymienionych pod licz. 3, jeżeli są one zapakowane w mocne i szczelne beczki żelazne, napelnionę tylko do 9/10

części ich pajemnaści;

b) dla bromu (licz. LI) w ilaściach da 500 g, dla bezwodnika siarkowego (licz. 5) do 2 kg. dla materjałów, wymienlanych pod licz. 1.

2 l 3, da 10 kg, zapakawanych addzielnie lub wraz z innemi

przedmiatami, jeżeli naczynia z niemi zastaną umieszczone

w mocno i szczelnie zamknięte skrzynie drewniane.

(4) Dwutlenek wodoru (licz. 7) araz siarczek sadowy i koks sadowy

(natron koks) (licz. 8) można przewazić zarówno w wagonach krytych, jak

i niekrytych pad aponami.

(5) Naczynia próżne po materjałach, wymienionych pod licz. 1 do 5,

. nadawarie do przewozu z powrotem, muszą być szczelńie zamknięte lub

zupełnie aczyszczone.

W liście przewaz()wym należy wymienić nazwę materjału, jaki ostatnio w naczyniu był zawarty.

(6) Przepisy ust. (3) i (5) nie stasują się do przyrządów do gaszenia

ognia oraz do akumulatarów elektrycznych (patrz ust. f\, (2) i (3).

(7) Naczynia z kwasem fluarawadorowym (licz. 1) należy ustawiać tak,

by przyrządy zamykające byly na wierzchu.

(8) Co do naczyń. znajdujących się w wagonach-cysternach, przeznaczonych do przyjęcia materja/ów żrących, obowiązują przepisy, podane

w ust. f\ (1), z wyjątkiem postanowień, zawartych w punktach a) do d).

VI.

Materjały, ulegające

Następujące przedmioty podlegają przepisom,

gniciu.

zawartym niżej w ust. A. i B.

1. Ścięgna świeże, świeże obrzynki i odpadki skórzane, przeznaczone

na wyrób kleju, nieprz(;wapniane, świeże ragi i racice oraz kości świeże,

tudzież inne materjały zwierzęce, ulegające gniciu i cuchnące, nie wymienione

poniżej ,przytaczonych ustępach.

2. Skóry świeże niesalone.

3. Oczyszczone suche kości , suche rogi i racice.

4. Załądki cielęce, świeże oczyszczone od resztek pokarmu.

5. Wytłaczone pozostałości z katłów od wyrobu Kleju, z obrzynków

skórzanych (wapno klejowe, ser klejawy lub nawóz klejowy).

6. Niewytloczone pozostałości, wymienione pod liczbą 5.

7. Nawóz stajenny, mieszany z padściółką .

8. Inne fekalJa i odchady z miejsc ustępowych.

9 . . Śmiecie domowe.

10. Trupy zwierząt, przeznaczone do usunięcia, całe lub części.

Co do przewozu wyżej wymienionych przedmiotów obowiązują postanowienia następujące

w

A.

Opakowanie.

(I) Przy nadawaniu w przesyłkach drobnych, należy pakować

a) przedmiaty, wymienione pod licz. 1, 5 i 6, - do mocnych, szczelnie i dobrze zamkniętych naczyń drewnianych (skrzyń, beczek,

Dziennik Ustaw, Poz. 82.

N'216.

kubłów)

takich, któreby nie przepuszczały przykrej woni zawartona zewnątrz;

b) przedmioty, wymienione pod licibą 2, - do takich samych, Jak

w poprzednim punk. a). naczyń lub do mocnych, szczelnych i dobrze zaszytych lub z a wiązany ,c h worków, nasyconych odpowiednim środkiem odkażającym, jako to: kwasem karbolowym lub lizolem w celu usunięcia przykrej woni, wydzielanej przez te przedmioty; jednakże worków do opa kowania można używać w okresie

pory zimowej od listopada do lutego włącznie;

c) przedmioty. wymienione pod-licz. 3 - do szczelnych i dobrze zam-,

- kniętych naczyń (beq:ek lu b kubłów) lub do mocnych worków;

d) żołądki cielę c e (licz. 4) - do mJCnych sz cze lnych i dobrze zamkniętych na czyń drewnianych (beczek lub kubłów); iołądki ciel~­

ce w okresie pory roku od kwietnia do września włącznie należy

tak solić, by na każdy żołądek było użyte 15 do 20 gr. soli kuchennej; ponadto dno naczynia oraz wierzchnia warstwa żołąd­

ków powinna być przesypana grubą warstwą soli, przynajmniej

na 1 cm; dopełnienie tego warunku powinno być zaznaczone

w liście przewozo ' '''ym;

e) kał psi (licz. 8) - do silniA i bezpiecznie zamkniętych naczyń metalowych lub drewnianych;

f) nawóz z gok bników. (licz. 8) - w mocne. szczelne i dobrze zam- .

knięte naczynia drewniane (beczki, kubły); ,nawóz zupełnie suchy ' ~

można pakować także -do mocnych i gęstych worków.

Zewnętrzna strona opakowania nie powinna mieć żadnych śladów iaści

wartości.

(2) Co do przesyłek wagonowych, obowiązuje przepisy następujące

a) Mater i ały, wymienione pod licz. 1 i 2

1. Przy użyciu specjalnych wagonów krytych z odpowiednim urzą­

dzeniem do przewietrzania, opakowanie nie jest konieczne. Jednakże materja/y te nal e ży zlewać najmniej 5°10 ym roztworem kwasu karbolowego

lub innemi odpowiedniemi śioakami odkaźającemi, w celu zabezpieczenia

przed zgniłą wonią.

2. Przy użyciu zwykłych wagonów towarowych niekrytych

a) w porze roku od marca do października włącznie, rzeczone towary m u szą być zapako wane w mocne i gęste worki, nasycone odpowied nim środ k iem od~ażającym , jak to: kwasem ka r bQlowym.

lizol e m, tak by woń zgn ilizny n ie pr z ed03tawała się naz.ewnątrz·

Towar nale ż y przykryć zupełnie oponą z grubej tkaniny (t. zw

płó t na ch mi e lowego). nasycon ej wyżej wym ienione m i środkamI

odkażające mi , a nastę p nie po k ryć zupełnie oponą wagonową,

nieprzem a kalną i n i enasmoloną.

~) W porze roku, od listopada do lutego włą cznie , używanie worków

do pakowania nie obowiązuje; towa r jednakże nal e ży przykryć

tak samo zupełnie osłoną z płó t na chmielowe go, które w miarę

potrzeb y, nal e ży p rzesycić ś rodkami odk aż ając e m i w y żej w ust. ex)

wymienionemi, a n a s t ępni e oponą wagonową nieprzemakalną

i n i enasmoloną, tak. by zgnił a woń nie da ła się odczuć.

r) Przesyłki, w których zgniłej woni nie m óz na usunąć środkami

odka żając ~ mi, nal e ży z :J pakować do beczek lub kubłów szczelnie

i dobrze zamkn i ętych, tak by w zupełności zabezpieczały od

p rzedost awania się zg n iłej woni nazewnątrz.

b) Do prze wozu przedmiotów, wymienionych pod licz. 3, 7 i 9, opakowanie specjal ne nie jest niezb ę dne, jednakże rzeczone pr7edmioty należy przykryć zupełnie gęstemi opo~ami wagonowemi,

' ,

Ni! :16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

jeż~1i

nie są opakowane; nawóz stajenny (licz. 7) ze słomą ·

zmIeszany należy jedynie posypać grubą warstwą piasku lub

ziemi; śmiecie domowe (licz. 9) można przewozić w wagonach,

umyślnie do tego celu przeznaczonych i zabezpieczających za- '

':Vartość przed rozsypaniem, bez opon.

•

c) Zo/ądki cielęce (licz. 4) należy pakować w ten sam sposób, jaki

jest w<;kazany w mt. (1) d).

.

/

d) Przedmioty, wymienion~ pod liCZbą 5. należy przykryć zupełnie

dwoma oponami dużemi, nieprzemakalnemi i nienasmolonemi

w ten sposób, że pierwszą oponę, pokrywającą t owar bezpośrednio,

należy posypać warst w ą su ch ego wapna gaszonego, miałem torfowym lub zużytemi garbowinami, a nas tę pnie przykryć drugą

oponą.

Osłonę dolną należy nasycić odpowiedniemi środkami

. odkażającemi (kwasem karbolowym, formaliną, lizolem itp.)

tak by zapach gnilny nie dał się odczuwać.

c) Materjały, wymienione pod liczbą 6, ' riależy opakować podług

wskazówek, zawartych w punk. (1) b).

f) Materjały, wymienione pod liCi.. 8, należy pakować do mocnych,

szczelnych, dobrze zamkniętych naczyń. Suchy nawóz gołębi i kał

psi należy pakować do mocnych i gęstych worków.

• e) Materjały, wymienione pod licz. W, m:Jżna przewozić w wagonach,

specjalnie w tym celu przygotowanych (patrz ust. B, (9).

8.

Postanowienia dodatkowe .

•

(1) Kolej ma prawo ograniczyć przewóz do pewnych, ściśle wyznaczonych pociągów oraz wydawać ka zdorazowo przepisy co 00 czasu i ter·

minu naładowania i wyładowania OI:az wwozu i wywozu ze stacji.

(2) M':lterjałów, wym er.ionych pod licz. 7 I 8 (z wyj ąt kiem nawozu

z gołębników), 9 i 10, nie można nadawać do przewozu jako przesyłki drobne.

(3) Naczyń z kalem psim nie wolno toczyć; nale ż y je przewozić

stojąco_

(4) Co do przesył e k wagonowych. nadawanych luzem, kolej ma praw.o

od odbiorcy oczyszcze nia mi ejsca naładunkowego względnie wyładun­

kowego. Kolej ma również prawo żądać od nadawcy i odbiorcy, by zarówno

ładowanie jak I wyładow a ńie śmiej domowych było uskuteczniane za pomocą

odpowiednich przyrządów. z a bezpieczających w zupełności śmiecie przed

rozpylaniem i rozsypyw a niem. DosŁt:Hczenie takich przyrządów jest obowiąz­

kiem nadawcy, wzg ędnie cdbiorcy przesyłki.

(5) Wagony po p l zewiezionych luzem przedmiotach, wymienionych

pod licz. 1. 2, 3 i 7 oraz po przedmiotach, wymienionych pod liczbą 8,

kolej" obowiązana jest poddać każdorazowo oczyszczeniu i odkażeniU, jakie

jest przepis~ne dla Iinji. na których odbywa się przewóz bydła, w c~lu

usun i ęcia zarazków.

Koszta oczyszczania i odkazania ponosi wysyłający

lub odbiorca.

(6) Jeżeli w czasie przewozu da się czuć przykra woń. kolej ma prawo w każdym czasie na koslt wysyłającego lub odbiorcy zarządzić odpowiednie środki, celem usunięcia tej woni.

.

(7) Przedmioty pod licz. 3 i 4 wolno przewozić w wagonach krytych'.

Nie wolno ich ła d ować z środkflmi spożywczemi. Do przewozu śmieci domowych n a leży używać wagonów, umyś l n i e do tego celu urządzonych i zab e zpieczających zawartość przed rożpruszaniem lub też szcze lnych wagonów

niekrytych pod oponami. Przedmioty pod licz. l, 2, 5,6, 7 i 8 (z wyjątkiem

~wieżych ścięgień do wyrobu kleju oraz z wyjątkiem kości świeżych, dodawanych puy kupnie m ęsa lub do wyrobu masy na zupy), muszą być

przewożone w wagonach niekrytych. Do przewozu suchego kału psiego,

żądać

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

N2 16.

którego opakowanie odpowiada przepisom ust. ł\ (2), f), można używać

wagonów krytych lub niekrytych, dobrze oponami okrytych.

(8) Naczynia próżne oraz zwracane opony wagonowe muszą być

dokładnie oczyszczone i poddane działaniu środków odkażającyc " tak aby

nie wydzielały woni gnilnej. W liście przewozowym należy zaznaczyć poprzednie ich użycie. Przewozić je można tylko tylko na wagonach niekrytych.

(9) Materjały z licz. 10. można przewozić tylko w wagonach żelaznych,

hermetycznych i nieprze~uszczających wody. Wagony te muszą być zaopatr-zone w otwory zapobiegające rozerwaniu ścian wagonu przy nadmiernie

wielkiem ciśnieniu wywiązujących się gazów. Wagony naJeż~' odkażać

według ust. (5) niezwłocznie po wyłado-vaniu, jeżeli ładunek ich pochodził

ze zwierząt, dotkniętych księgosuszem, .wą]hkiem, wścieklizną, nosacizną,

, albo pryszczycą, w innych zaś przypadkach co cztery tygodnie.

Materjałów z licz. 1. do 3. oraz 5. do 10. wagi poniżej 5000 kg. oraz

próżnych naczyń z takich materjałów i opon, pod któremi przewieziono

podobne materja/y, nie można nadawać do przewozu pośpiesznego.

/

Uwaga: Części listu przewozowego, obwledzicne linjeml gru ..

- - - beml, wypełnia kolej, pozostałe zaś - nadawca.

Stacja nadawcza.........................................................................

formalności celne,

podatkowe lub poD roga przewozu

IIcyJne na stacji

... .......... - .. -. ... .. ...... ....... ..... _---_ ....... .. --_ ..__ .. _---_ .... ...

I

I

Załącznik

C Ni 1.

Oświadczenie nadawcy co do {

. opiat uiszczonych zgóry

Ubezpieczenie dostawy

przesylki w sumie

(literami)

'

Zaliczenie . NS! ..

..... - ......... .. .. -- - .. .. -. -_.... . .

.

L,

w sumie

'L ist przewozowy -M! ....................

na przesyłkę zwyc:zaJną

.. .. .... .... .. ... .... .

...... .... .

Stacja przeznaczenia ........ ............ ........... .... .

Miejsce przeznaczenia (jeżeli znajduje się

. ono poza stacją przeznaczenia) ... ....... .... .

Ządana przez nadawcę

al droga przewozu ........ ......... ... .. ........... .

b) taryfa, mająca być zastosowaną .... ..

Wskazania nadawcy co do postępowania

celnego, podatkowego lub policyjnego,

wyszczególnienie odnośnych dokumentów.' Inne oświadczenia, przewidziane

w "Przepisach przewozowych, obowią­

zujących na kolejach polskich ".

. . I 5".-'~ Iladownośt!

.;:; " ., I

';0

EI '~ g~ I powierzeh(kg.) lub

oc

c-

N

C:: ._

ił

-nia (m')

=1=1--,"

*1 Wpisuje nadawca,

sa m naładowal

jeżeli

przesyłkę.

-

--_ .. _--_ ... _-_...... __. __._-_ ... -... ..... ... _-_ .. _---_._---. :. ... .... . _-----------_ .... _... _---- .. _---- _... _- ..

~

I

Waga

Waga

rzeczywista

Nazwa

towaru

przez

określona

'V

"

E

.,.... z:" ,g"" "''''10

nadawcę

' przez kolej

00.._

t.J

c:: o c

(kg.,

(kg .•

I--~--~--~--~----------------~--·---~

»

' .c.

._ił

wskazana

"O

~.:.

- 1- 1- 1- 1- - ---

1

-

-

- _

I

. -

Miejsce I data sporządzenia listu przewozowego··· .. · ........ · dn ...... .. r.

Imię i nazwisko nadawcy ................... podpis nadawcy ............... ... .. .

Dokł.adny adres nadawcy ........ ...... ......... .......................................... .

I

I

Stempel stacji nadawczej Stempel stacji' przeznacze' l

nadania przesyłki nia I data powiadomienia

odbiorcy o przybyciu pr~eiy/kl

.

I data

•

o

Imię i nazwisko odbiorcy

Dokładny adres odbiorcy

~echy wagon~

Stempel wagi

c

.,.....

",c

,10

NO

eN~

RRCHUNEK

10,,'"

co~

Do pobrania

od odbiorcy

1

ił~

'"

I

~'"

r/)N

1____1__

i

I I

- -1_--1

_

_

_

_

o

I

Opłaty dodatkowe

Przewoine do

Koszta ekspedycji dodatkowo

--

Podatek miejski .

stemplowa

- 1=1

Opłata

- 1-1

vt-

.;,

", .x

':':8

. . . . . . •

- -1_ _ 1Komisowe za zaliczenie . . - - - - -- - -1- --1

Wydatki kolei w gotowiinie. - - - - - Komisowe za wydal. w goI

towiinie . . . . . . . - - - - - - - - _

Oplata za ubezpieczenie do. stawy przesyłki . .

-_ -- - - - -_ -- -

-

---- -- -e--- -

co >,

~ oc, ~.B

_1- ·Zaliczenie

-- -

C'Jra""'"':"

1O.:t:C'J

o..N"Q

O o.~

! -I-

I

~o,

Suma ogólna

______ 1

_ _ ____ 1=___ -

------1--- - - - - - - --

------------ - -- - - - --

- - - --- -- -- -- - ---

-- ~I ' = 1==1

=1

1-1- 1- 1- 1-1-1-

Stemple stacji zdawczych na Inne koleje: ,

\J

O

N

Uwaga: Części listu przewozowego, obwiedzione Iinjami gru- - - bemi, wypełnia kolej, pozostałe zaś - nadawca.

Stacja nadao/cza-- --------------------------------------· ...-. __ ___________ .______ __ __ _

Oświadczenie nadawcy co .do {

opłat

(~~~~~ca

kO~olei

Ubezpieczenie dostawy

przesyłki w surnie

(l iterami)

\

Zaliczenie N!:L. ______ -----w~-~s~u~m;ie~i=i=iii

."------ -------

List przewozowy .M_________ ___ _

na przesyłkę pośpieszną.

Imię i nazw isko odbiorcy- --- ----.

Cechy wagonu *)

~

·_v

~E

-o=>

oc

~.-

"'-- Ładowność

(kg.) lub

EC powi

erzch",'"

c.!:!

ni a (m')

N~

-1=1

_.

*) Wpi suje n a<law~a .

jeźeli sam

prze sy łkę ·

adres odbiorcy ______ ___ _

Stacja przeznaczenia ---- -___ _____ . __ ____ __ __ _

Miejsce przeznaczenia (jeźeli znajduje się

. ono poza stacją przeznaczenia) ------- -- _____ _

Ządana przez nadawcę

a) droga przewozu __ ___

___ ___ ______ __

D) taryfa, mająca być zasto sowa ną -- ____ ____ .

Wsk az ani a nad awcy co do postępowania

celnego, podatkowego lub policyjnego,

wyszczególnienie odnośnych dokument ó w. I nne oświadczenia, prz ew idziane

w " Przep isach przewozowych, obowią­

zuj ących na kolejach polskich " .

Dokładny

cu

o""

._

o

nal u dował

l

uiszczonych z góry

I o8N~u.,.

.'"

",c

e

-E.~~

'"

"'Ol

",t' ~~

:;:-"'-", x:2 VlN

-'" '"

C)~--:-

"' ~Ol

O a.c

_ _ 1_-

- - - Komisowe za zaliczenie

Wydatki kolei w gotowiźnie.

Komisowe za wydal. w goto wiźnie

Op/ata za ub ezpiecze nie dostawy przesy/ki .

;.,

.c

u

v

V

ro

Waga

wskazana

przez

. _~

'<.J

E

=>

,g""

z

"'o

N.>

-o",,,,

Nazwa to wa ru

n a dawcę

00..._

(kg .)

~oc

I

Waga

rzeczyw ista

--

ok r eślona

(kg)

1Miejsce

- 1i 1 - 1 -listu

1przewozowego

- - - - --- ---- -----1--1

data

dn .----:--r.

sporządzen ia

Imi ę

Stempel stacji nadawczej I Stempel stacji przeznacze-I

i data n , dania przesyłki nia i dala powiadomienia

odbio rcy o przybyciu

przesyłki

I

-

-

•

Stempel wagi

.

-

I

,

.

"

'\

#

r

I

I Ii-

- --

- - -- --

- -

-- -- --

~-I=

- - i-

- - - - - - - - _ _ I- - - - --- - - - - - - - - - - -- - -- Koszta ekspedycj i dodatkowo - - - - -- - - - - - -- - - - - -- - - - - - Podatek m iejski

- - - - -- - - - -_ ~ I Opłata stemplowa _

1-

-- - - -- --

prLez kolej

i nazwisko nada wcy -- --- --- ---- --- -- -- podpis nadawcy --- --- ---- -- ------ Dokładny adres nadawcy ---- ---- ---- -------- -- --- ----- ------------ ----- ------- ----- -----------

I

1- -I- - - - - - --

==1=

-- -

I

-

=C

Opiaty dodatkowe

-- -

1:v

Do pobrania

od odbiorcy

",;.,

"'~

o ~

-1- Zalicz enie

---

o,

.>

N.2

R R C H U N E K

- !-I

Przewoźne

do

-I--I--I~IE

-- I ~

1-1-1-1' H- i-I :!.

Suma o_gólna

~--------------------------------------------~~

Stem ple stacyj zdawczych na inne koleje

I n

I

- .

I

~

'

,

"

•

(.

"

Załącznik D.

Rrt. 72 ust. 2.

Dyrekcja Hole! Państwowych . ..................... Dyrekcja Kolei ~aństwowych.

..................... Dyrekcja Kolei Państwowych.

Ceduła N!! ..... ze

stacjI ........... do stacji ..........

6rzbiet urzekazu na zalinenie nr...........

Ceduła N2 .....

ze stacji .......... do stacji ..........

Ceduła N2 ..-

ze stacji ......... .. dO ,stacji ...-..... .

Zaświad[zenie O zalineniu

Przekaz na zalinenie ftL ....... .

nL... . .. .

pośpieszna

.

{ pośpieszna!

.

pośpieszna

.

. nadana za lIstem prze- Przesyłka Przesyłka - - - . - . nadana za lIstem prze- Przesyłka { - - -.--o- . nadana za listem przezwyczajna

zwyczajna

. ~ ~'

zwyczajna

.

wozowym N2 ......... , z d . ..................... 19..... r. wozowym N2 .......... z d . ..................... 19...... r. wozowym N2 ........... z d . .... ......... ...... 19--.- r.

przez nadawcę ....................... .............. ... .:........ przez nadawcę .......... .......... ...... ........ 0.......... .. .... przez nadawcę ...................................................

.

{

(imio:. nazwisko i adres)'

(im io:. nazwisko i adres)

(imiE:. na zw isko i adre s)

. do przewozu do stacji ............. ............ dla od- do przewozu do stacji ....................":.... dla od· do przewozu do stacji ...

............. dla odbiorcy. ................................................................. biorcy ................................................. ............... biorcy.... ... .. .... .. _..................................................

(imio:. nazwisko i adres).

(imio: . nazwisko i adres)

obciążona została zaliczeniem w kwocie (lite- obciążona została zaliczeniem

rami) -

(im io:. nazwisko i adres)

w kwocie (lite- obciążona została zaliczeniem w kwocie (literami) ~~~~~~~~~~~~~~~~

rami) -

o pobraniu powyższego zaliczenia należy co się niniejszem poświadcza.

DFlia .............................. 19 .... r.

Ekspedytor towarowy

niezwłocznie powiadomić stację nadawczą.

St~,!,g:~~::fji

Dnia ............................ .. 19. .. r.

OEk,P,d:,:~,::w.mw~ -

(pOdpis).

Przekaz otrzymany został na stacji nadawczej

dnia ............................... 19.... · r.

Zaliczenie wypłacono

dnia .............................. 19-.- r.

Powyższe zaliczenie w kwocie (literami)

wpłacono dnia .................................... 19.....

Stempel stacji

O

dnia ...... ...... ................ 19--- r.

.Ek,P,d;~::;::w"'O=

Powyższe zaliczenie w kwocie (litera!!li)~

r.

otrzymałem

w dniu ................... :..........19.-- r.

Ekspedytor towarowy

'"""·"""'·~=~;~~i~~:;~,~··~t;,~:~~;

-

o

St~:;'!ae.1.c~~tji

został na stacji nadania

.

dnia ., ............................ 19 .... ·r.

(podpis nadawcy)

(Patrz "Uwagi" na stronie odwrotnej).

:?

UWł\GI.

I

Pobrane od odbiorcy zaliczenie wyplaca

się

nadawcy przesyłki, który kwituje z odbio-

ru zaliczenia na niniejszem

Zaświadczenie

zaświadczeniu .

to slacja zatrzymuje u siebie.

J eżeli nadawca nie może ' przedłożyĆ zaświadczenia

o zaliczeniu, to pobrane zalicze-

nie zostaje mu wypłacone . jedyni e na pod·

stawie osobnego pokwitowania.

Kolej nie jest obowiązaną sprawdzać toż­

'samość

nież

podpisu na zaświadczeniu, jak rów-

czy okaziciel zaświadczenia jest upraw-

niony do odbioru zaliczenia.

Z chwilą wypłaty zaliczenia na podstawie

przedłożonego

kolei zaświadczen i a, nadawca'

traci wszelkie prawo zgłaszania do kołei roszczeń

z tytułu tego zaliczenia.

N2 16. ·

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

Załącznik E.

ł\rt. 62, ust. 2. .

•

Oświadczenie

ogólne nadawcy

c o- d o s t a n u o p a k o wa n i a t o war ó w.

Niniejszem oświadczam, iż towary, nadawane przezemnie w ekspedy·

cji towarowej stacji .......... . .

.............. ........ ...... ... .... .

a mianow icie

,

._-_ .. _-- -.-- ------------- ----- --_._-_._. _--------- ------_._ ---_.-- ---- ------------------------_... _-._ -.----_ ....... _- -_ ... _-- _.. ---

,

.. . ... ........ .... ....... ; ... ....... ....•. .... ........... ... ....... .... .... ... .. ............. ............ ............. ........ ...... ......... .... . .

nie posiadają wymaganego przez Przepisy przewozowe opakowan ia, mia·

nowicie

,

,----_ .. _------------ -- ------ --- .. -------._------ -- ------------ _.---- -----.- -- -- .---------._-- --------- -_.---- _._ ---.-----_.-

UW ł\Gf\.

jeżeli

Oświadczenie

to posiada znaczenie w tym tylko wypadku

w liście przewozowym zamieszczone zostało powołanie się na nie.

'.

Dnia ........ '~ .......................... ..................... ...... 19 .. .............. .............

(

, ,

•

.}

;,

Art. 53.

Przewóz bezpośredni.

Kolej jest obowiązana przewozić towary od i do wszystkich stacji,

,otwartych dla rLichu towarowego, bez udziału zainteresowanych osób przy

przejściu towarów z jednej kolei na drugą.

ł\rt.

54.

Ograniczenia przewozu.

1. Kolej nie przyjmuje do przewozu

1\) Przedmiotów, stanowiących przywilej poczty (art. 3).

B) Następujących przedmiotów, o ile nie zachodzą wyjątki, wskazane

w ust. 2 fi .

. a) materjałów wybuchowych;

b) amunicji;

c) towarów łatwozapalnych i pirotechnicznych;

d) gazów zgęszczonych i skroplonych;

e) ciał, które w zetknięciu z wodą, wytwarzają gazy palne;

f) materjałów samozapalnych.

2. Ł<olej przyjmuje do przewozu warunkowo

1\) Przedmioty. wyszczególnione w załączniku B, na warunkach,

wskazanych w tymże załączniku.

B) Złoto, srebro i platynę w sztabach. proszku i wyrobach, pieniądze

i ·monety ze szlachetnych metali, papi :ry wartościowe. dokumenty.

drogie kamienie, perły, cenne koronki i hafty, oraz inne koszto·

wnośĆi, wreszcie dzieła sztuki, jako to: malowidła, rzeźby, bronzy,

starożytności.

Warunki przewozu tych przedmiotów określa· odpowiednia

taryfa.

Znaczki pocztowe. arkusze stemplowe, znaczki stemplowe

i t. p. urzędowe znaki wartościowe nie są uważane za papiery

wartościowe.

C)

:O)

Przedmioty, których naładowanie lub przewóz, ze WZ9lędu na wa·

runki budowy lub eksploatacji kolei. leżą:y:h na linji przewozu, .

nastrę c za i ą niezwykłe trudno ś ci (art. 3).

Kolej może uskutecznić przewóz takich przedmiotów na wa·

runkach specjalnie omówio nych z nadawcą.

Tabor kolejowy, przewożony na własnych os iach.

Tabor taki musi być w stanie, zda tnym do bi=gu, co kolej

powinna odpowiednio sprawdlić i zaświadczyć Parowozom, ten-

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

NQ 16.

drom i wagonom motorowym powinien towarzyszyć fachowy dozorca, wyznaczony przez nadawcę.

Rrt. 55.

List przewozowy.

1. Na każdą przesyłkę powinien być sporządzony list przewozowy

oraz jego wtórnik na blankietach podług wzoru NQ 1 dla przesyłek zwyczajnych i wzoru NQ 2 dla przesyłek pośpiesznych, wskazanych w załączniku C.

2. Wszystkie stacje kolejowe obowiązane są sprzedawać blankiety

listów przewozowych po cenie, określonej w taryfie.

3. Wyjątki od powyższych zasad ogólnych mogą być dopuszczone na

mocy p~stanowienia Ministra Kolei.

Rrt. 56.

Treść

listu przewozowego~

1. Nadawca powinien zamieścić w liście przewozowym

a) nazwę stacji nadawczej;

b) nazwę stacji i kolei przeznaczenia;

. c) imię, nazwisko i adres odbiorcy;

d) zastrzeżenie w odnośnych przypadkach, aby ładunek pozostał na

stacji przeznaczenia na składzie do czasu zgłoszenia się po niego

odbiorcy; zastrzeżenie to powinno być wpisane w miejscu, przeznaczonem dla wskazania nazwiska i adresu odbiorcy;

·e) . rodzaj i numer wagon~, o ile towar ładował sam nadawca;

f) nazwę towaru, rodzaj opakowania, a w miarę możności i jego·

wagę;

dla przesyłek drobnych także cechę i numer każdej sztuki, ilość

sztuk i rodzaj opakowania;

h) wykazy załączonych dokumentów celnych, podatkowych i policyjnych oraz naz Ay stacji, na k tórych mają być załatwione formalności celne i podatkowe;

i) w razie życzenia nadawcy, wskazanie drogi przewozu, jeżeli do

stacji przeznaczenia prowadzi więcej niż jedna droga;

k) wzmiankę o ubezpieczeniu, w odnośnych przypadkach, dostawy

towaru;

I) zaliczenie, ob : iqż 2 jąl=e w odnośnych przypadkach, towar;

m) wzmiankę, czy i jakie koszta przewozowe mZlją być opłacone

przy nadaniu towaru;

n) miejsce i datę sporządzenia listu przewozowego;

o) podpis i adres nadawcy . .

2. Kolej ma prawo wymagać, żeby na każdy ładunek wagonowy byf

sporządzony oddzielny list przev.ozowy.

3. Za jednym listf:m przewozowym można nadać większą ilość przedFIliotów, o ile ich wspólne załadowanie i przewóz są możliwe ze względu

na ich właściwośCi natu "alne oraz, o ile to nie sprzeciwia się przepisom

celnym lub policyjnym.

.

4. Oddzielne listy przewozowe powinny być sporządzane zarówno na

przesyłki, których ładowanie przez nadawcę lub wyładowywanie przez odbiorcę jest zastrzeżone w odpowiednich przepisach. jak również na towary,

dopuszczone do przewozu warunkowo (art. 54 ust. 2).

.

5. Jeśli miejsce, wyzn.a czone na blankiecie listu przewozowego do

określen ia przesyłk i , nie będzie wystarczające, to należy do listu przewozowe go doszyć lub dokleić arkusze dodatkowe tegoż formatu, które nadawca

podpisuje. W liście przewozowym powinna być 'zamieszczona wzmianka

o dołączeniu arkusLY do ::iatkowych. W tych przypadkach ogólna waga przesyłki powinna być wymieniona w odpowiedniej rubryce listu przewozowego.

g)

N216.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

6. Waga ładunków, względem których stosowane są taryfy rozmaite,

powinna być podana oddzielnie dla każdego rodzaju towaru.

W liście przewozowym nadawca może zamieścić żądanie, aby waga,

względnie ilość sztuk . przesyłki, była sprawdzona na stacji przeznaczenia

przy wydaniu towaru; kolej pobiera za to opłatę, przewidzianą w taryfie.

7. Na odwrotnej stronie listu przewozowego może być wydrukowana

firma nada wcy, jak również mogą być zamieszczane dla wiadomości odbiorcy następujące uwagi, dotyczące przesyłki: "przesyłka pochodząca od

NN, z polecenia NN, do rozporządzenia NN, celem dalszego przesłania dla

NN, ubezpieczone w NN".Notatki te do niczego kolei nie zobowiązują.

8. Zamieszczanie w liście przewozowy:n innych danych i dołączenie

innych dokumentów, nie wskazanych w niniejszyc\.1 przepisach, jest wzbronione.

9. List przewozowy powinien być wypełniony w języku polskim wy raźnie

atramentem , ołówkiem atramentowym, względnie drukiem lub

stemplem.

.

10. Listy prżewozowe, zawierające poprawki bez 'omówienia, podskrobywane lub nadmiernie zabrudzone nie będą przyjmowane.

Rrt. 57.

Odpowiedzialność

nadawcy. ,

ta Nadawca odpowiada przed koleją za zgodność z rzeczywistością, dokładność i dostateczność wszystkich oświadczeń, zamieszczonych przezeń

w liście przewozowym, i ponosi wszelkie ' następstwa. które mogą wyniknąć

z niezgodności, niedokładności i niedostateczności tych oświadczeń. Odpowiedzialność nadawcy nie ulega zmianie i w tym wypadku, jeżeli na jego)

żądanie wypełnienia listu przewozowego dokonała kolejowa · ekspedycja

1:0-;

warowa.

Rrt. 58. Sprawdzanie zawartości, ustalanie ilości sztuki wagi przesyłkL

Kolej ma prawo sprawdzać czy ilość sztuk, waga i zawartość przezgodne są z oświadczeniem nadawcy w liście przewozowym. Przy

sprawdzeniu l1loże być obecna osoba, uprawniona do rozporządzania przesyłką. W raziE! nieobecności tej osoby powinni być wezwani dwaj świadkowie.

2. Jeżeli się okaże , że podane ' w liście przewozowym oświadczenia

nie są zgodne z prawdą, osoba uprawniona do rozporządzania przesyłką,

niezależnie od opłat, przewidzianych wart. 60, uiszcza opłaty, wskazane

w taryfie, oraz ponosi wszelkie inne koszta, związane z takiem sprawdzeniem .

3. Jeżeli nadawca nie podał wagi przesyłki w liście przewozowym,

kolej jest obowiązana wagę tę ustalić sama na stacji nadawczej albo,

w braku na niej stosownych urządzeń, na którejkolwiek z innych stacji,

leżących na Iinji przewozu. Za ustalenie wagi przesyłki kolej pobiera opłatę ,

wskazaną w taryfie.

4. Kolej może dokonywać ważenia przesyłek wagonowych na wadze

wagonowej, przyjmując pod uwagę wagę własną wagonu, na nim oznaczoną.

Na żądanie jednak osoby, uprawnionej do rozporządzania przesyłką, kolej

powinna sprawdzić wagę własną wagonu, jeżeli na to pozwalają warunki

rychu. Za takie sprawdzenie kolej pobiera opłatę, określoną w taryfi .

5. Dokonane przez kolej ustalenie ilości sztuk i wag.i przesyłki powinno być zaznaczone przez kolej w liście przewozowym. Jeżeli ustalenie

to nastąpiło na stacji nadawczej, zaznaczenie powyższe powinno być zamieszczone równi e ż i we wtórni ku listu przewozowego. Za ustalenie ilości

sztuk przesyłek wagon owych na żąda ni e nadawcy kolej pobiera opłatę ,

przewidzianą w taryfie. Kolej jednak nie jest obowiązana do takiego ustalania ilo ś ci sztuk .

1,

syłki

23.4

D,ziennik Ust~w. Poz. 82.

l\rt. 59.

N216.

Ładowanie.

1. Towary powinny być przez nadawcę lub kolej naładowane stosownie do wskazówek, zawartych w niniejszych przepisach i w odnośnych

taryfach.

2. Jeżeli na wagonie jest o'znaczona jego ładowność i nośność, to

miarodajną normą przy naładowaniu wagonu jest jego ładowność. Wagon

l110że być naładowany . ponad ładowność do całkowitej nośności tylko w tym

razie, jeżeli ze względu na rodzaj towaru i warunki atmosferyczne, nie ma

obawy, żeby nośność wagonu mogla być w drodze przekroczona. Ładowa­

nie wagonu ponad jego nośność jest bezwzględnie niedozwolone. Jeżeli

na wagonie oznaczona jest tylko jego ła downość, to można przy ładowaniu

wagonu przekroczyć ją o 50f0.

l\rt. 60.

Dopłaty.

1. W razie ujawnienia niezgodnego z rzeczywistością oznaczenia" zawartości, wagi lub ilości sztuk przesyłki. jak również zaniedbania przepis6w

ostrożności, wskazanych w załączniku B, pobierane są następujące dopłaty,

bez względu na to, czy wina nadawcy może; czy nie może być udowodnioną

a) jeże.li do przewozu nadane zostały przedmioty, wymienione wart.

54 ust. I B i 2 A, pod nazwą, nie odpowiada jąc ą rzeczywistej zawartości, albo też 'nie zostały zachowane przepisy ostro żnoś ci,

wskazane w załączriku B, dopłata od każdego kilograma wagi

brutto przesyłki, w której p rzedmiot podobny ujawniony został,

stanowi

.

12 mk., za przedmioty, które, stosownie do art. 54 ustępu I B,

są zupełnie wyłączone z przewozu, oraz za mate rjały wybuchowe i samozapalne, wymienione w ustępach I i II załą­

cznika B;

3 mk., za płyny i materje palne. trujące i gry ząc e, wymienione

w ustępach III, IV i V załącznika B;

1/2 mk., za

p rzedmioty, łatwo ulegające gniciu, wymienione

w ustępie VI załącznika B;

,

b) we wszystkich innych wypadkach dopłata stanowi 1 mk., od

każdego listu

p rzewozowego, jeżeli to nie mogło pociągnąć

za sobą zmniejszenia opiaty . przewozowej; jeżeli zaś magio,

to pobiera si,ę podwójną różnicę pomiędzy oplatą przewozową, obliczoną podług nie prawidłowego określenia przesyłk i , i opła­

tą za to, co się okazało w rzeczywistości, od stacji nadawr:zej do

stacji p rzeznaczenia nie mniej jednak niż 1 mk.,

c) jeżeli do przewozu nadaną zosttlła przesyłka, oznaczona niezgodnie z rzeczywistą iloś cią sztuk, wym.iarami lub wagą przesyłki,

i okoliczność ta mogła spowodować zmniejszenie przewożnego,

dopłata stanowi również podwójną różnicę, pomiędzy

opłatą,

przypadającą za przewóz istotnej ilości sztuk, wymiaru lub wagi

przesyłki od stacjJ nadawczej do stacji przemaczenia, a opłatą za

przewóz przesyłki, obliczoną wędle oświadczeń nadawcy;

.d) za przeciążenie wagonu ładowanego przez nadawcę ponad jego

nośność pobieraną jest dopłata w wysokoścj szesciokrotnej opłaty '

za przewóz od stacji nadawczej do stacji odbiorczej tej wagi

przesyłki, która przenosi najwyższe normy ładunkowe , określ one

wart. 59,

e) dopłaty, przewidziane pod lit. a-d są pobierane niezależnie za

każdy przypadek jednoczesnego przekroczenia kilku z wymienionych przepisów; Jeżeli nieprawidł owe podanie zawartości · przesył­

ki, powoduj, ące obniienie przewożnego, zbiega się z niezgodnem

•

J'f2

16.

I

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

.

- 235

z rzeczywistością oznaczeniem ilości sztuk lub wagi przesyłki,

która nie zawiera przedmiotów, wyszczególnionych wart. 54 ust.

I B lub 2 f\ - dopłata stanowi wówczas podwójną różnict: mię­

dzy opłatą, obliczoną z jednej zawartość, liczbę sztuk I ub wagę .

wskazanego w liście przewozowym towaru, a z drugiej --.:. za istotną zawartość, liczbę sztuk lub wagę nadanego do przewozu towaru.

Prócz tego powinna być uiszczona różnica w opłacie przewożnego oraz pokryte powstałe wskutek tej nieprawidłowości

szkociy i pobrane kary, ' przewidziane w odnośnych przepisach

prawnych.

2_ Dopłata nie może być pobieraną

a) w razie podania nieprawid!owej wagi łul:) przeciążenia wagonu,

jeżeli kolej obowiązaną była według przepisów zważyć dany

ładunek'

b) w razie' zwiększenia w drodze wagi przesyłki, nie pociągającego

za sobą przeciążenia wagonu, jeżeli nadawca udowodni, że zwięk­

szenie wagi powstało wskutek wpływów atmosferycznych;

c) w razie powstałego w drodze wskutek działań atmosferycznyc-h

przeciążenia wagonu, jeżeli nadawca udowodni, że przy załado­

waniu wagonu zachowane były obowiązujące przepisy i ładowność

wagonu przekroczona nie była.

3. Dopłaty obowiązują z chwilą zawarcia umowy o przęw0z (art. 61).

{Jiszczać dopłaty powinien nadawca przesyłki. Jeżeli odbiorca przyjmie

list przewozowy i przesyłkę, ponosi on, w myśl art. 76 ust. 4, odpowiedzialność..; za l)iszczenie dopłat solidarnie z nadawcą.

.

4. Ządania uiszczenia dopłaty ora7. zwrotu dopłaty, w razie nieprawi·dłowego jej pobrania, mają moc prawną w ciągu sześciu miesięcy. Termin

szeŚCIOmiesięczny dla zgłoszeń o uiszczenie dopłat ro:poczyna się z chwilą

pobrania opłaty przewozowej, jeżeli zaś przewożne pobrane nie było z chwilą nadania przesyłki do przewozu. Termin sześciomiesięczny dla żą­

<lania zwrotu dopłat nieprawidłowo pobranych liczy się od chwili uiszczenia

<:Iopłaty.

Art. 71 ust. 2 reguluje zawieszenie lub przerwę w biegu tego

terminu.

F\rt. 61.

Zawarcie umowy o przewóz.

1. Umowę o przewóz należy uważać za zawartą z chwilą, kiedy stacja

.nadawcza przyjęła do przewozu przesyłkę wraz z listem przewozowym. Na

:znak przyjęcia stacja kładzie na liście przewozowym stempel z datą przyjęcia przesyłki.

W takiż sam stempel powirmy być zaopatrzone i wszystkie

dołączone do listu przewozowego arkusze dodatkowe w myśl art. 56 ust. 5.

2. Ostemplowanie powinno być uskutecznione bezpośrednio po całko­

witern przyjęciu wymienionej w liście przewozowym przesyłki i, na żądanit;

nadawcy, dokonane w jego obecności,' po pobraniu sum, podlegających

·opłacie zgóry.

3. Ostemplowany list przewozowy służy za dowód zawarcia umowy

-o przewóz.

4. Zawarte w liście przewozowym dane co do wagi i liczby sztuk

przesyłki, załadowanej do wagonu przez nadawcę, mogą służyć za dowód

przeciw kolei tylko w tym przypadku, jeżeli kolej dokonała sprawdzenia

wagi i ilości sztuk przesyłki i zgodność wskazanych przez nadawcę oświad­

czeń zadokumentowała w liście przewozowym .

. 5. Kolej jest obowiązana stwierdzić przyjęcie przesyłki do przewozu

w dołączonym do listu przewozowego wtórniku oraz podać datę rzeczonego

przyjęcia.

6.

. . Dziennik Ustaw. Poz. 82.

N2 16.

Wtórnik nie posiada tego znaczenia, co list przewozowy.

Art. 62. Opakowanie i cechowanie.

1. Przesyłka powinna być opakowana odpowiednio do swych właści­

dla zabezpieczenia jej od zniszczenia, braku albo uszkodzenia.

2. Jeżeli przesyłka nie jest należycie opakowana, ' kolej może odmówić przyjęcia jej do przewozu albo żądać, aby nadawca stwierdził w liście

przewożowym brak lub wadliwość opakowania. O ile nad~wca zechce stale

nadawać na daną stacj~ przesyłki bez opakowania lub w opakowaniu nie dostateczne m, może złożyć oświadczenie ogólne wedle wzoru, wskazanego

.w załączniku E. W tym wypadku należy zrobić za każdym razem wzmiankę

o tern oświadczeniu w liście przewozowym.

3. Artykuły 84 i 86 określają bliżej jaką odpowiedzialność ponosi kolej za szkody, spowodowane tak v.:-adliwością opakowania, zaznaczoną w liście

przewozowym, jak i nie zaznaczoną, a nie dającą się zewn~trznie zauważyć.

Kolej może być zwolniona od odpowiedzialności za szkody, wynikłe z wad

opakowania, tylko w tym przypadku, kiedy nadawca działał w złej wierze,

a o widocznej zewnętrznie wadliwości opakowania niema wzmianki w liście

przewozowym_

.

4. Opakowanie powinno być takie, aby towar nie mógł być uszko dzony podczas zwykłych czynności kolejowych. W razie przeciwnym kolej,

o ile zechce przyjąć przesyłkę do przewozu, może 'zażądać od nadawcy

wniesienia do listu przewozowego oświadczenia, wskazanego wyżej w ust. 2-im .

. Za szkody, powstałe wskutek wadliwości opakowania, stwierdzonych w powyższy sposób lub nie dających się zewnętrznie zauważyć, ponosi odpowiedzialność nadawca przesyłki. Jeżeli wadliwość opakowania, dająca się zewnętrznie zauważyć, nie była w liście przewozowym zaznaczona, nadawca

przesyłki odpowiada za szkody tylko w tym przypadku, kiedy działał w złej

wierze.

5. Kolej ma prawo żądać, aby drobne przedmioty (drobne wyroby'

żelazne i t. p. rzeczy), których przyjmowanie i ładowanie połączone są ze

znaczną stratą czasu, były łączone lub wiązane wspólnie dla zmniejszenia

ilości pojedyn czych przesyłek .

. 6. Dla towarów, nie wymienionych wart. 54, które jednak, z powodu

właściwości swoich, mogą podczas . przewozu spoyvodować pewnei niedogodności, kolej może ustalić w taryfie przepisy o opakowaniu i sposobie na·

ładowania.

.

7. Przesyłki drobne powinny być cechowane w sposób trwały i wyraźny, uniemożliwiający zamianę. Cechy powinny zgadzać się całkowicie z cechami, podanemi w liście przewozowym. Wszystkie poprzednie znaki i cechy (kolejowe, pocztowe lub inne, mogące utrudniaQ rozpoznanie przesyłki)

powinny być usunięte.

.

8: Kolej może żądać, aby przesyłki drobne były przez naday{cę zaopa trzone w trwale i wyraźnie wypisaną nazwę stacji przeznaczenia.

wości

Art. 63.

Przyjmowanie przesyłek.

1. Kolej obowiązana jest przyjmować do przewozu przesyłk i tylko

wtedy, kiedy przewóz ich może być uskutecwiony bezzwłocznie. Jeżeli warunki eksploatacji kolejowej lub inne wyjątkowe względy uniemożliwią bezzwłoczne uskutecznien ie przewozu, wówczas zawieszenie lub ograniczenie

przyjmowania do przewozu przesyłek może nastąp;ć jedynie na mocy zarządzenia Zarządu kolejowego, który powiadamia o tern Ministerstwo Kolei.

2. Prżesy ł ki powinny być dostarczone kolei w godzinach służbowych .

/

N2 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

•

237

'Ustalonych przez kolej i podanych' do wiadomości publicznej za pomocą

stosownych ogłoszeń na stacjach.

3. W niedziele i dni świąteczne kolej może nie przyjmować przesyłek

towarowych zwykłych, przesyłki zaś pośpieszne obowiązana jest przyjmować,

jeżeli nie stają temu na przeszkodlie formalności celne lub podatkowe.

4. Jeżeli przyj~cie przesyłki, którą po'Ąjnna naładować sama kolej,

jest wstrzymane przez to, że nadawca nie dostarczył w ciągu 24-godzin

wszystkich przedmiotów, wymienionych w liście przewozowym, że w ciągu

24-godzin, od chwili rozpoczęcia przyjmowania przesyłki, nie doręczył kolei

należycie sporządzonego listu 'prz,=wozowego, zamiast nieprzyjętego przez

·ekspedycję wskutek nieprawidłowości lub niedostateczności oświadczeń, lub

że nie uiścił w tym samym terminie opłat przewozowych i kosztów dodatkowych, podlegających opłacie przy nadaniu, kolej ma prawo pobrać za

towar, złożony na stacji, składowe przewidziane w taryfie.

5. Podstawienie wagonu dla przesyłki, której naładowanie należy

do nadawcy, powinno być ustalone na dzień określony, stosownie do zło­

żonych oświadczeń o rodzaju przesyłki i przybliżonej jej wadze oraz o stacji

przeznaczenia. Jeżeli wagony nie mogą być na ten czas przygotowane,

to o tem, w miarę możności, powinna być uprzedzona osoba, zamawiająca

wagony. Jeżeli osoba, zamawiająca wagon, odwoła swe zamówienie już po

podstawieniu wagonu, ale jeszcze przed upływem terminu, ustalonego dla

.naładowania, powinna ona uiścić przewidzianą w taryfie opłatę, która nie

może przenosić wysokości opłaty, należnej za przetrzyma'nie wagonu

w ciągu 1 doby. Jeżeli jednak to odwołanie zamówienia nastąpiło już po

,upływie terminu dla naładowania, zamawiający powinien uiścić opłatę,

przewidzianą w taryfie za przetrzymanie wagonu (postojowe).

Przy zamówieniu wagonu kolej ma prawo żądać zabezpieczenia do wysokości wyżej wymienionej opłaty.

6. Naładowanie, ,dokonywane przez . nadawcę, powinno być uskutecznione podczas godzin służbowych i musi być zakończone w ciągu terminu,

ustalonego przez kolej i podanego do powszechnej wiadomości przez odpowiednie ogłoszenia na stacji. Jeżeli termin ten będzie przekroczony

albo nadawca nie doręczy kolei w ciągu tego terminu należycie sporządzo­

,nego listu przewozowego, zam iast nieprzyjętego przez ekspedycję wskutek

nieprawidłowości lub niedostateczności oświadczeń, albo też nie uiści przed

upływem tego terminu zastrzeżonych w liście przewozowym przewoźnego

i opłat dodatkowych, - to nadawca obowiązany jest uiścić przewidzianą

w taryfie opłatę za przetrzymanie wagonu (postojowe). Opłatę za przetrzymanie wagonu przez niedziele i dni świąteczne pobiera się tylko wówczas,

kIedy termin ładowania upłynął już dnia poprzedniego o godz. 2 po południu.

Jeżeli kilka dni świątecznych i niedzielny następują z kolei, opłata za prze,t rzymanie wagonu pobiera się tyłko za dzień jeden. W przypadkach, kiedy

termin ładowania przekroczony został więcej nU o 24 godziny, kolei

przysługuje prawo na rachunek i odpowiedzialność nadawcy towar wyłado ­

wać i przyjąć na skład albo też oddać go na przechowanie ekspedytorowi

,lub skł~dfllkowi.

7. Bieg terminów, przewidzianych w ust. 4 i 6-m, zawiesza się

na przeciąg dni niedzielnych i świątecznych oraz na czas dokonywania

formalności celnych, podatkowych i policyjnych, o ile one nie ulegną

zwłoce z winy nadawcy.

8. Kolej może podjąć się dostarczania na stację przesyłek drobnych

,z miejscov.ości, leżących w pobliżu stacji, bądż sama za opłatą, podaną do

wiadomości powszechnej, bądź też dla dokonania tego zamówić przedsię­

biorcę przewozowego.

Osoby, dokonywujące tego przewozu, uważane są

za pracowników kolejowych w myśl art. 5. Służba przedsiębiorcy przewo

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

Ng '16.

zowego powinna posiadać przy sobie taryfę opłat i okazywać ją na ż ą dani e

osób zainteresowanych.

.

9. Nadawcy przysługuje prawo albo skorzystać z powyższej organizacji kolejowej, albo dostarczyć przesyłki samemu, albo też zlecić to innemu

przedsiębiorcy.

10. Kolej ma prawo zamieścić w taryfach przepis, że przeładowanie

towarów, mających na staFji nadawczej przejść ze statków bezpośrednio na

kolej, dokonywane będzie albo przez samą kolej za opłatą, określoną

w taryfie lub wskazaną w ogłoszeniach, wywieszonych na stacji, albo też

przez specjalnego przedsiębiorcę. ~ Osoby, dokonywujące tego przeładowa­

nia, uważane są, w myśl art. 5, za pracowników kolei.

12. Skrócenie terminów dla naładowania oraz czasu wolnego od opłaty

składowego, jak również podwyższenie opłat za przetrzymanie wagonu

i, za składowe może nastąpić na zasadzie przepisów, podanych wart. 80

ust. 8.

flrt. 64. Czasowe przechowywanie przesyłek.

1. Kolej obowiązana jest przyjmować do przechowania czasowego za

odpowiedniem pokwitowaniem przesyłki, których nie można wysłać bezzwłocznie, o ile na stacjach są odpowiednie składy.

Przy tern kolej może

zastrzec, iż przyjęcie przesyłki do przewozu nastąpi dopiero wówczas, kiedy

przewóz ten sianie się istotnie możliwym . Nadawca powinien wyrazić na

to swą zgo.dę w liście przewozowym oraz w jego wtórniku. W tym przypadku kolej ponosi odpowiedzialność aż do czasu zawa rcia umowy o przewóz , (art. 61 ust. 1) na zasadach umowy o przechowywaniu towarów. Kolej może si€; uchylić od przechowywania towarów, łatwo ulegających zepsuciu, oraz przedmiotów, wymienionych wart. 54 ust. 2.

2. Prze'syłki, których przewóz ma być opłacony zg5ry, mogą być

przyjęte do przechowania czasowego tylko po uiszczeniu przewożnego.

flrt. 65.

Przepisy celne, podatkowe i policyjne.

1. Nadawca przesyłki jest obowiązany dołączyć do listu przewozo

wego wszelkie dowody, niezbędne do wypełnienia przepisów celnych ~

podatkowych czy policyjnych, dokonywanych przed wydaniem przesyłkI

odbiorcy; dowody te powinny być szczegółowo wymienione w liście,

przewozowym. Kolej nie jest obowiązana sprawdzać prawidłowości i dostateczności rzeczonych dowodów.

Nadawca przesyłki odpowiada wzglę­

dem kolei, jeżeli wina jej nie zpstanie udowodnioną-za wszystkie skutki"

powstałe z powodu bmku,

niedostateczności lub nieprawidłowości dowodów; równocześnie nadawca obowiązany jest do opłacenia przewidzianych w taryfie opłat sk ł adowego lub , postojowego, jeżeli z powodu wadli wości lub niedokładności dowodów powstała zwłoka w przewozie, przenosząca 48 godzin.

,

2. Formalności celne, podatkowe i policyjne w czasie przewozu przesyłki załatwia kolej za pobraniem określonych w taryfie opłat. , Czynności

te może kolej zlecić ekspedytorowi na rachunek osoby, uprawnionej do,

rozporządzania przesyłką, lecz ponosi za nie odpowiedzialność.

3. Jeżeli zlecenia, danego przez nadawcę przesyłki, nie można wykonać w sposób przez niego wskazany, kolej obowiązana jest załatwić

sprawę w sposób, który uzna za najdogodniejszy dla nadawcy, i zawiadomić o tern nadawcę.

4. Nadawca przesyłki może zaznaczyć w liście przewozowym, iż pragnie sam albo przez specjalnie do tego upoważnioną osobę być obecnym

przy dokonywaniu formalności celnych lub podatkowych. Na żądanie oraz

za zwrotem połączonych z tern kosztów nadawca lub jego pełnomocnik

..

Dziennik ' Ustaw.

N!l 16.

Poz. 82.

239

być zawiadomiony o przybyciu przesyłki na stację, na której

mają być dokonane rzeczone formalności.

Nadawca lub jego pełnomoc­

nik mogą udzielić niezuędnych wyjaśnień co do przesyłki, nie przysługuje

pOWinien

im jednak prawo odebrania prz~ sylki lub dokonywania samym formalności

celnych.

5. Na stacji przeznaczenia odbiorca ma prawo dokonywania formal ności celnych lub podatko.wych, jeżeli w liście przewozowym nadawca nie

dał innego zlecenia. O ile czynno$ci tych nie dokona odbiorca, albo, stosownie do odpowiedniej wzmianki w liście przewozowym, nadawca lub

osoba trzecia, obowiązanl'l jest do nich kolej, która ma prawo zlecić dokonanie ich ekspedytorowi na rachunek osoby, uprawnionej do rozporządza ­

nia przesyłką, z zClGhowaniem odpowiedzialności kolei.

6. Ministerstwo Kolei może wydać przepisy osobne o dołączaniu do

przesyłki dowodów statystycznych.

l\rt. 66.

Używanie

wagonów krytych lub niekrytych.

1. Nadawca p rz es yłki, jeżeli temu nie sprzeciwiają się przepisy celne.

podatkowe lub policyjne, albo też istotne wymagania .eksploatacji, ma

prawo wyrazić w liście przewozowym żądanie

a) przewozu w wagonach krytych takich przesyłek, dla których ta "

ryfa przewiduje przewóz w wagonach niekrytych;

b) przewozu w wagonach niekrytych przesyłek, których przewóz ma'

być wedle t aryf uskuteczniany w wagonach krytych.

2. W przypadku pierwszym kolej może pobrać za przewóz opłatę

- wyższą, ustaloną w taryfi e.

3. Odnośna taryfa rozstrzyga o tern , czy i na jakich warunkach kolej.

dostarcza opon dla wagonów niekrytych.

1\rt. 67.

Sposób i kolejność przewozu.

•

1. P rzesyłka powinna być przewożona jako przesyłka zwyczajna albo

jako przesyłka po ś pieszna zgodnie z obranym przez nadawcę listem przewozowym.

2. Nadawca może w liście przewozowym wskazać drogę przewozu "

jeżeli do stacji przeznaczenia prowadzi więcej niż jedna droga, urząd celny

lub podatkowy, w którym odnośne czynl!ośCi powinny być dokonane, oraz

żądan ą do zastosowania taryfę.

3. Kolej może z mienić wskazaną przez nadawcę drogę tylko z zachowaniem nas t ępując y ch warunków

a) aby formalności celne i podatkowe były w każdym razie dO,konane na stacji wskazanej przez nadawcę;

b) a by termi n dostawy nie był przez to przedłużony

c) aby przewożne nie było pobrane wyższe od przewożnego obliczonego według drogi , wskazanej przez nadawcę.

W każdym razie o zmianie drogi stacja nadawcza powinna zawiCIdornić nadawcę pr z esyłk i.

'

' 4. Jeżeli nadawca wskaże w liście przewozowym taryfę, której zastosowania żąda, kolej ma prawo zastosowania jej nawet wówczas, gdyby

przewożne o~liczone według innej taryfy było niższe.

5. W razie braku wskazówek, wyszczególnionych w ust. 2-m, kolej

powinna dokonać ekspedycji przesyłki w sposób, który zapewnia przesyłce

naj niższą opłatę przewozową, albo; przy równości opłat, najdogodniejsze

warunki przewozu.

6 Przesyłki mają być wysyłane z zachowaniem kolejności, w jakie

przyjmowane one były do przewozu, o ile nie dające się usunąć warunk

•

I

Dziennik Ustaw. ' Poz. 82.

N216.

'eksploatacji kolejowej lub interęs publiczny nie nakażą uczyn ienia wyjątku.

Postępowanie wbrew tym przepisom daje podstawę do poszukiwania od·

szkodowania za poniesione straty.

1\rt. 68.

Obliczanie

przewoźnego,

opłat

dodatkowych i wydatków

w gotowiźnie.

1. Kolej obowiązana jest wpisać do listu przewozowego opłaty przewozowe, określone na podstawie obowiązujących taryf oraz opłaty dodatkowe. '

2. Kolej po za temi opIatami może pobrać tylko wydatki, wyłożone

przez nią w gotowiżnie, naprzykład, uiszczone clo, poniesione koszta przewoiu końmi lub samochodem, wydatki na reperację opakowania oraz na

zachowanie towaru w należytym stanie. Sumy powyższe powinny być

'również wpisane do Hstu przewozowego z dołączeniem, w miarę możności"

,d okumentów, usprawiedliwiających powyższe wydatKi.

'

3. Za poczynione w gotowiźnie wydatki kolej ma prawo pobierać

'opłaty komisowe (prowizję), przewidziane w taryfie; wolne są od takich

,opiat (prowizji) koszta transportu towarów końmi lub samochodem, opła ­

'<:one przez kolej, przewoźne, opłaty dodatkowe, opIaty pocztowe i stem;plowe.

f\rt. 69.

Uiszczanie przewoźnego.

1. Stacja nadawcza ma prawo żądać uiszczenia zgóry opIaty przewo·

zowej za przesyłki, uznane przez nią za łatwo ulegające zepsuciu, za przesyłki, niezabezpieczające kosztów przewozu wskutek swej małej wartości,

albo wreszcie za przesyłki, nadane w opakowaniu wadliwem, nie zabezpieczającem ich całości.

Ko!~i przysługuje również prawo określać w taryfie,

"Czy· za przewóz przesyłek, do których stosują się taryfy zniżone (wyjątko­

we), Fzewoźne ma być pobierane zgóry przy nadaniu, czy teź może być

,przekazane na odbiorcę przesyłki.

2. We wszystkich innych przypadkach nadawca przesyłki może wedle

swego uznania albo opłacić koszta przewozu przy nadaniu, albo też przenieść je na odbiorcę.

Nadawca ma nadto prawo na rachunek opłaty przewozowej )Wpłacić przy nadaniu dowolną jej część (frankatura).

3. Zyczenie uiszczenia przewożnego lub jego części powinien nadaw'ca zaznaczyć piśmiennie w liście przewozowym - w przeznaczonej do tego

, ,rubryce.

4. Jeżeli przytem nadawca nie zrobił żadnych zastrzeżeń ograniczających, obowiązany on jest do uiszQzenia wszystkich opłat przewozowych,

łącznie z opłatami ' dodatkowemi i wydatkami, poczynionemi przez stację

nadawczą, aż dochwiJi przyjęcia przesyłki.

5. ZobOWIązanie uiszczenia opłat nie rozciąga się na opłaty dodatkowe i wydatki, powstałe już po przyjęciu , przesyłki do przewozu. Gdyby

i te dopłaty pragnął nadawca pokryć, powinien on , zaznaczyć to w liście

przewozowym osobno.

. 6. O sl-lmach, przyjętych przez nadawcę do opłaty, stacja nadawcza

powinna zrobić stosowną wzmiankę zarówno w liście p~zewozowym, jak

,j w jego wtórniku.

7. Jeżeli należności, które nadawca wziął na siebie, nie mogą być

ściśle określone przy przyjęciu przesyłki, stacja nadawcza ma prawo żądać

od nadawcy złożenia odwiedniego zabezpieczenia (kaucji). Takiego zabezpieczenia może kolej żądać od nadawcy również w razie przyjęcia na siebie

kosztów formalności celnych i wszelkich innych.

Ne 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

1\rt. 70.

Nieprawidłowe

241

obliczanie przewożnego.

1. W razie nieprawidłowego zastosowania taryfy lub błędnego obliczenia przewoźnego i opłat dodatkowych, róźnłca pomiędzy sumą naleźną,

a pobraną powinna być zwrócona nadawcy, względnie pobraną od niego dodatkowo.

.

.

_

'

Kolej powinna zawiadomić osobę, od której należy się dopłata, lub

której przypada zwrot 'nadpłaty.

.

2. Przed wydaniem odbiorcy listu przewozowego dopłatę powinien

uiścić nadawca przesyłki; po wydaniu odbiorcy listu przewozowego nadawca

odpowiada tylko w zakresie swego zobowiązania co do ponoszenia kosztów

przewozu. Pozatem do uiszczenia . dopłaty obowiązany jest odbiorca

przesyłki (art. 76 ust. 4).

.

3. Prawó do odbioru przewyżki opłaty przewozowej, jak również do •

zgłoszenia roszczeń o zwrot niesłuszn i e pobranych opIat ma ten, kto faktycznie opłatę tę kolei uiścił. Prawo to może być przekazane przez odbiorcę nadawcy lub przez nadawcę odbiorcy. Innym osobom prawo to

przekazane być nie może.

4. W razie wszczęcia powództwa sądowego do kolei o zwrot opIaty

przewozowej ma zastosowanie art. 100.

J\rt. 71. Przedawnienie roszczeń z tytułu n ~ eprawidłowego obliczenia

na'leżności.

Roszczenia kolei o dopłatę z powodu za nisko obliczonego prze- ·

lub opłat dodatkowych, jak również termin zgłoszenia roszczeń

<lo kolei o zwrot ZZI wysoko obliczonego przewoźnego lub opłat dodatkowych - przedawniają si~ po upływie sześciu mies i ęcy, b ile roszczenia te

wynikają z nieprawidłowego zastosowania taryf lub z błędów przy o bliczaniu. Za początek terminu przedawnienia należy uważać dzień, w którym

uskuteczn iono opłat~.

'

2. Bieg terminu przedawnienia dla I roszczeń ,o zwrot opłaty wstrzymuje sif~ w razie złożenia kolei piśmiennego podania w tej sprawie. Jeżeli

podanie to spotka się z odpow i edzią odmowną, to dalszy bieg terminu rozpoczyna się ponownie z dniem, kiedy kolej zawiadomi o tem piśmiennie

petenta i zwróci mu dowody, z ałączone przy jego podaniu. Dalsze

kroki, przedsiębrane w tej sprawie, a skierowane bądź do kolei, bądź do

władz przełoźonych , biegu przedawnienia nie wstrzymują. Przerwy w obliczaniu terminu przedawnienia dla powyż!:.zych roszczeń określają ogólne

przepisy prawne.

1.

woźnego

1\rt. 72. Zaliczenia, obciążające przesyłki.

1.

Nadawca przesyłki

może obciążyĆ ją

Wydatki w gotowIźnie .

zaliczeniem do wysokości

wartości przesyłki.

2. JZlko dowód obciążenia przesyłki zaliczeniem stacja nadawcza wystawia o tem osobne zaświadczenie (załącznik D).

3. Kolej po pobraniu zaliczenia powinna zawiadomić nadawcę o wykupieniu prl/esyłki i wypłacić mu pobrane zaliczenie.

4. W razie wydania przesyłki · odbiorcy bez pobrania zaliczenia, kolej

winna jest pokryć nadawcy stratę do wysokości sumy zaliczenia, pozostawiając sobie prawo regresu do odbiorcy przesyłki.

5. Suma zZlliczenia powinna być w liście przewozowym wypisana przez .

n adawcę słowami w przeznaczonej do tego rubryce. Suma, wyrażona slo-

\

Dziennik Ustaw.

Poz. 82.

Ne 16.

---------~------------------~--------------------

wami, jest miarodajną w razie ujawn ienia n i ezgo d,ności jej z sumą, podaną

w cyfrach.

6. Za obc i ążenie przesyłKi zaliczeniem , jak również za wydatki własne

w g otowiźnie kolej ma prawo pobiera ć 'przew idzian e w taryfie opłaty komi sowe (prowizję).

I\rt. 73.

.

Dodatkowe zlecenia.

1. Nadawca m oż e żądać, żeby przesyłka była mu zwrócona na stacj i

nadawczej, wstrzymana w drodze, nie wydana na stacji przeznaczenia, lub

wydana innemu odbiorcy, wyładowaoa na innej stacji lub zwrÓcona na

stację nadawczą.

Nadawca przesyłki mo ź e r ówn i eż żądać, żeby pier,w otne

zaliczen ie było zmn iejszone lub odwołane i, wreszcie, żeby przesyłka by!a

wydana bez pobrania przewoźnego i innych opłat. Kolej jedynie wówczas

moż e uchylić s i ę od w/kon ania tyc h zl e ceń , odwlec ich wykonanie lub wy konać je t ylko częściowo, kiedy ich w v pełnienie może spowodować p rw szkodę w pra w idłowości ruchu towarowego. W podobnym p rzypadk u kolej

powinna niezwłoc zn ie zawiadomić o tem hadawc ę przesyłki .

2. Zlecen ia innej treści są dopuszczalne, je ieli są przewidziane

w taryfie.

.

3. Zlece nia dodatkowe mu s z ą się rozciągać na całość przesyłki. l:'ła - ,

leży je składać st'acji nadawczej w formie pi ś m i ennej wedle wzoru, ustalonego w taryfie, Podpis nadawcy może być zastąpiony przez stempel lub

druk , Stacja na dawcza o bowiązana jest zlecenia te wykonać moź liwie

szybko, ci n a ż ą d a n i e nadawcy z pobrani e m opłat, przewidzianych w taryfie , nawet w d rod ze telegraficznej.

4. Z ą danie nada wcy o niewyda nie przesyłki odbiorcy, sk ierowane

be z poś redn i o do stacji przeznaczen ia, może być czasowo uwzględnion e.

Na dawca powi nien jedna k zło ż yć takie zlecenie 'pismienne 'wv ciągu terminu, ustanowionego przepisami. W razie p rzeciwnym stosuje się art. 76.

5. Praw o dawan ia ·zleceń . przysługuje nadawcy tylko za okazaniem

wtórnika listu przewozowego, do którego powinny być zlecenia te wpisane.

6. Jeżeli od biorca odmówi przyjęcia przesyłki, wówczas nadawcy przys,łu guje prawo dawan ia zleceń nawet wte 9Y, kiedy nie jest on w posiadaniu

wtórnika.

.

7. Jeżeli n adawca zlec i zatr z ymać p rzesyłkę w drodze lub na stacjt'

przeznaczenia, kolej ma prawo pobrać z,a p rzetrzymanie, przenoszące 6 godzin, opłatę składowego lub postojowego, p rzewidziane w ta ryfie. Jeżeli

czas zatrzymania przesyłki przekroczy 24 godziny, kolei przysługuje prawo

, wyładowa ć ' towar na odpowiedzialność i koszt nad awcy i przyjąć go na

, skład własny albo też oddać składnikow i ,

8. W tych przypadkach, kiedy zlecenia dodatkowe były wywołane

nie w i ną samej kolei, przysługuje jej prawo, prócz pobrania zwiększonego

przewoźnego, pobierania za wykonan ie tych zleceń opłet dodatkowych

i wydatków w gotowiźnie, a także przewidzianej w taryfie opłaty specjalnej .

W razie przewozu przesyłek, łatwo ulegających zepsuciu, lub takich, których

wartość nie zabezpiecza wynikających kosztów, opłata ia zlecenia dodatko we może być wymagana zgóry.

9. Prawo nadawcy dawania zleceń mtaje z chwilą, kiedy po przy byciu przesyłki na miejsce przeznaczenia list przewozowy będzie oddany

odbiorcy, lub też odbiorca, w myśl art. 76 ust. 2, wystąpi z powództwem

przeciw ~ olei. Kolej może wówczas uwzględnić jedynie zlecenia c dbio rcy;

w razie zaniedbania tego obowiązku ko lej odpowiada względem odbiorcy

'

za , przesyłkę .

!

N!~

~4J

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

16.

- --

- - - -- - - - -- -

f\rt. 74.

- - - - - - -- _.-- - - -

Przeszkody w przewozie

przesyłki.

1. Jeżeli przewóz przesyłki nie może być dokonany wskutek jakichkolwiek przeszkód drogą przez nadawcę lub samą kolej wskazaną, wówczas

kolej jest obowiązana dostarczyć przesyłkę do stacji przeznaczenia inną

drogą okólną bez pobierania za to jakiejkolwiek dopłaty. Kolejom pozostawione jest prawo przeprowadzenia odnośnego rozrachunku pomiędzy sobą.

2. Jeżeli niema drogi okólnej, kolej powinna . zwrócić się po odpowiednie wskazówki .do nadawcy. Nadawca może w takim przypadku uznać

umowę o p rzewóz za zerwaną. -Jednakże jeżeli to n ie nastąpiło z winy

kolei, nadawca obowiązany jest uiścić jej opłatę za przewóz za odległość

przebytą oraz przewidziane w taryfie opłaty za czynności, poprzedzające

przewóz, i za wyładowanie.

3. W tych przypadkach, kiedy nadawca na żądanie kolei udzieli

wskazówek co do postępowania dalszego z przesyłką, ale nie jest w stanie

złożyć wtórnika listu przewozowego, nie mogą one dotyczyć ani zmiany

osoby odbiorcy, ani miejsca przeznaczenia przesyłki.

4. Jeżeli nadawca, pomimo zapytania kolei, nie udzieli żadnych wskazówek, należy postąp ić z p rzesyłką stosownie do art. 81.

f\rt. ~5 .

Termin dostawy.

1. Termin dostawy przesyłki nie może przekraczać następ ujących

norm maksymalnych

a) dla przesyłek pośpiesznych

/

1) na p rzyj ę ci e p rzesyłki do przewozu - 1 dobę,

2) na czynności zdawcw-odbiorcze przy przejściu z jednej

kolei na drugą - 1 dobę ,

3) na przewóz - na ka ż de rozpoczęte 300 klm. odległości

taryfowej - 1 dobę;

b) dla przesyłek zwyczajnych

1) na przyjęci e przesyłki do przewozu - 2 doby,

2) na czynności zdawczo-odbiorcze przy przejściu z jednej

kolei- na drugą - 1 dobę,

3) na przewóz - na każde rozpoczęte 150 klm. odległości

taryfowej - -- 1 dobę.

2. Termin na przyję cie przesyłki oblicza się tylko raz jeden bez

względu na ilość kolei, uczest niczących w przewozie. Termin na przewóz

określa się na podstawie całkowitej odległości taryfowej pomiędzy stacją

nadawczą, a stacją przeznaczenia.

3. Za zgodą Ministra Kolei Zarządy kolejowe mogą ustalić dodatkowe

terminy

a) na przewóz od albo do dodatkowych ekspedycji towarowych

(stacje miejskie, łądownie j t. p.),

b) na przejście przesyłki z jednej kolei na drugą o torach rozmaitej

szerokości.

W okolicznościach nadzwyczajnych przewozu Zarządy kolejowe

mogą w drodze wyjątku wyznaczać terminy dodatkowe, z warunkiem

późniejszego zatwierdzenia ich przez Ministra kolei żelaznych.

5. Terminy na przyje::cie do przewozu przesyłki oraz na jej przew,óz

(ust. 1). jak również terminy dodatkowe, wyszczególnione w ust. 3-im p. a) i b),

powinny być ustalone w taryfie. Terminy dodatkowe z ust. 4-go powinny

być podawane do wiadomości powszechnej osobno i nie mogą być wprowadzone w życie przed wywieszeniem · odpowiednich ogłoszeń na stacjach.

4.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

N216.

I

"

6. Termin dostawy dla przesyłek, przyjętych w godzinach przedpołu­

dniowych,' rozpoczyna się w południe tego samego dn ia, dla przesyłek zaś,

przyj~tych później,-od północy, czyli od dnia następnego'. 1ermin dostawy

uważa się za zachowany, jeżeli od biorca przed jego upływell'!' będzie zawiadomiony o przybyciu przesyłki.

. '

7. Dla przesyłek, które mają pozostać na składzie do czasu zgłosze­

nia się odbiorcy, co do których niema w l~cie przewozowym zdstrzeżenia

nadawcy o zawiadomIeniu odbiorcy, jak równ i e ż , dla przesyłek, co do któr ych odbiorca zrzekł się piśmiennie zaw iadomienia o przybyciu, term in dostawy należy uważać za zachowany, j eżeli przed jego upływem przesyłka

będzie gotowa do odbioru na stacji przeznaczenia.

8. Bieg terminu dostawy zawiesza si ę na czas dokonywania formaln o ś ci celnych. podatkowych i policyjnych, na czas zwłoki, wywołanej przez

dodatkowe rozporządzen i e nadawcy i 'vreszcie na czas przerwy w ruchu,

powstałej nie z winy kolei, a powodującej czasowe wstrzymanIe wysłania

lub przewozu.

9. Jeżeli dzień , nast~pujący po d ni u przyj ę cia przesyłki do przewozu,

jest niedzielny lub świąteczny, poc z ątek term inu dostawy dla przesyłek zwyczajnych , przyj ętych po poł udniu , p rze nosi si ę o jedną dobę później.

, 10. Jeżeli ostatni dzień term inu d ostawy przypada na niedzielę lub

na dz i eń świąteczny, termin dostawy dla prz e syłe k zwyczajnych upływa

o 'tej samej godz inie nast~pnego dnia pośw i ą.tecznego.

1\rt. 76.

Wydanie przesyłki.

K,Olej jest obowiązana wydać odb iorcy w miejscu przeznaczenia

wraz z listem przewozowym za pokwitowaniem i po pobraniu

wszystkich naieżności, wypływających z umowy o przewóz. Złożenie przesyłk i do ,składu urz~du celnego lu b podatkowego, jeżeli składy te nie są

pod dozorem kolei, jest równoznaczne z wydaniem jej odbiorcy tak samo,

jak i przekazanie przesy ł ki ekspedytorow i lub składnikowi w przypadkach,

przewidzianych w niniejszych przepisach.

2. Po przybyciu przesyłki na m iejsce przeznaczen ia i wypełnieniu obowiązków względem kolei, odbiorca może d o chodzić praw swoich, wypływa­

jących z umowy o przewóz, bez względu na to. czy' działa on we własnym,

czy też w cudzym interesie. W szczególności może żądać od kolei wydania

mu przesyłki wraz z listem przewozowym, jeżeli nadawca w myśl art. 73

nie dał , kole i odmiennego zlecenia.

3. Jako miejsce wydania przesyłki w myśl ust. 1 i 2 należy uważać

oznae,zoną przez nadawcę stację odbiorczą (niezale ż nie od art. 78 ust. 1)

nawet: wtedy, kiedy w ' liście przewozowym nadawca wskazał inne miejsce

przeznaczenia przesyłki . .;;;

4. Przez fakt przyjęci a listu przewozowego i przesyłki odbiorca zobowiązuje się wobec kolei do uiszczenia jej opłat, wypływających z umowy

o przewóz (art. 70 ust. 2).

.

5. Stacja przeznaczenia powinna pobrać przy wydaniu przesyłki

w!:>zystkie opłaty, wypływające z umowy o przewóz, jako to: przewoźne

opili ty dodatkowe, zaliczenie, do i inne wydatki. W razie potrzeby, służy

kolei prawo zllstawu na towarze.

6. Przepisy tlIryfowe decydują o tern , czy towar ."a być wyładowany

przez kolej, czy też przez odbiorcę. jeżeli niniejsze przepisy nie podają

w tym względzie wyraźnych wskazówek.

7. Kolej ma prawo bądź dostarczyć wyładowywane przez nią przesyłki

drobne odbiorcy na jego koszt, bądź zawiadomić go o ich przybyciu. Stacje, które same dostarczają przesyłki odbiorcom, podają o tem do wiado-

1.

przesyłkę

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

moscl przez wyw;eszenie w ekspedycji towaFowej odpowiedniego ogłoszenia.

O przybyciu innych przesyłek kolej powinna odbiorcę zawiadomić.

8. Kol~j może wskazać w taryfie, że przeładowanie towarów w połą­

czeniach kolejowych i wodnych z wagonów na statki lub ' odwrotnie ma

być dokonane przez samą kolej, albo przez specjalnych przedsiębiorców

pod warunkiem uiszczenia opłat, wskazanych w taryfie lub w specjalnem

obwieszczeniu. Osoby, użyte do tego przeładowania, uważane są w myśl

art. 5 za pracowników kolejowych. .

9. Przy wydaniu przesyłki i pobraniu należności odbiorca 'otrzymuje

list przewozowy z pokwitowaniem. Poza tern pokwitowaniem nie mogą być

wymagane inne poświadczenia, np. o należytem lub w terminie uskutecznionem wydaniu. Towary, które wyładowuje sama kolt;j, powinny być oddane odbiorcy do zabrania na rampach wyładunkowych, inne towary - na

placach wyładunkowych. Odbiorca powinien okazać list przewozowy opła­

cony i pokwitowany.

f\rt. 77.

Sprawdzanie

ilości,

wagi i zawartości przesyłek na stacji

przeznaczenia.

1. Odbiorca może przy wydaniu przesyłki wymagać. aby w jego obecna stacji kolejowej sprawdzoną była ilość, zawartość i waga przesyłki.

Za dokonanie tych czynności odbiorca powinien uiśc.ić opłaty, przewidziane

w taryfie.

2. Kolej jest obowiązana dokonać żądanego sprawdzenia ilości i wagi

przesyłek wagonowych jeżeli posiada potrzebne do tego urządzenia wagowe, oraz jeżeli 'c harakter przesyłki i warunki przewozowe pozwalają

na ustalenie ilości sztuk. Jeżeli żądanie sprawdzenia wagi będzie na skutek powyższych przyczyn uchylone, odbiorcy przysługuje prawo na najbliższej odpowiedniej wadze dokonać tc.ki~go sprawdzenia w obecności

osoby, upełnomocnionej przez kolej. ' Obowiązany on jest jednak pokryć

powstałe skutkiem tego koszta wraz ze zwrotem wynagrodzenia osoby

ności

upełnomocnionej .

3. Jeżeli przy przeliczeniu lub przeważeniu będzie stwierdzony brak

sztuk albo brak wagi, za który kolej odpowiada, choć jeszcze nie może

ustalić cyfrowo swej odpowiedzialności, to wówczas kolej nie pobiera żadnej

opłaty za sprawdzenie ilości lub wagi i powinna zwrócić odbiorcy powstałe

WSKutek tego knszta. ·

Rrt. 78.

Dostawa . przesyłki.

1. K01ej może dostarczać przesyłki drobne do miejscowości, leżących

w pobliżu stacji przeznaczenia, albo sama za opłatą, podaną do wiadomości powszechnej przez ogłoszenia , albo też zlecić to prywatnemu przedsię­

biorcy przewozowemu. Użyte do tego p rzewozu osoby uwaźane są za pra-·

cowników kolejowych w myśl art. 5. Obsługa przedsiębiorstwa przewozowego ppwinna posiadać przy sobie taryfę opłat przewozowych i okazywać

ją na żądanie osób zainteresowanych.

'

2. Odbiorca jest uprawniony odebrać przesyłkę osobiście nawet na

tych stacjach, na których dostaw ę zarządz a kolej alb o też zlecić to przedsiębiorcy .innemu, fiiż ten, któ rego umówiła kolej. Odbiorca, pragnący

z tego prawa skorzystać, powinien zawia domić o tern sta,cję przeznaczenia

piśmiennie przed przyjściem przesyłki. Kolej może jednak ze względu na

ogólny interes przewozowy ograniczać lub ' zawieszać prawo to odbiorcy

chwilowo, a w razach wyjątkowych i na czas dłuższy.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

Ng 16.

3. Jeżeli przesyłka ma być dostarczona do składu zarządu celnego

lub podatkowego, leżącego poza obrębe~ sta cji kolejowej, kolej może to

załatwić sama za zwrot e m kosztów albo też zlecić to ekspedytorowi na

swoją odpowiedzialność na rac h unek osoby, uprawnionej do rozporządzania '

przesyłką nawet w tych wypadkach, kiedy o dbi orca zastrzegł sobie 'Prawo

osobistego odbioru przesyłki.

4. Terminy dosta rcz a nia przez kolej przesyłek odbiorcom kolej podaje

do powszechnej wiadomości pnez umieszczenie w ekspedycjach towarowych odpowiednich o gł oszeń_

R.rt. 79.

Za~iadomienie

odb iorcy o przybyciu przesyłki.

1. Kolej zawiadamia o przybyciu prz e sył ki (art. 76 ust. 7) według włas­

n ego uzn~nia: pocztą, depeszą, telefonogramem, albo też pismem przez

specjalnego posłańca. Na żądanie piśmienne od bi orcy kolej może ustalić

i inny sposób zawiadomienia go.

2. Zawi ado mieni e o przesyłkach zwyczajnych powinno nastąpić zaraz

po przygotowaniu towaru do odbioru, o przesyłkach pośpiesznych - nie

później niż w, 4 godziny po przybyciu.

Zaw iadomien ie o przesyłkach pośpiesznych , które przybyły w dni e p owszed nie po godzin ie 4-ej po południu,

a w niedziele i w święta po godz. 10 tej rano, obo wiązuj e kolej dopiero nazajutrz rano.

3. Zawiadomienie uważa się za spełnione z chwilą nadan ia listu na

poczcie, wysIania depeszy 'czy posłańca, bądź zawiadomienia przez telefon.

4. Samo zawiadomi enie sporządza się bezpłatnie, jednakże za dorę­

czenie kolej ma prawo żądać zwrotu kosztów własnych.

5. Nie zawiadamia się od biorcy, je żeli on zrzekł się tego piśmiennie.

, Jednak co do przesyłek, mających po z o sta ć na, składzie staC ji przeznaczenia, nie zawiadamia się odbiorcy, jeżeli nadawca nie zastrzegł tego wyraź­

nie w liście przewozowym przy nada niu towaru.

6. Jeżeli przesył kę wagonową prz eładowa no w drodze wskutek uszkodze nia wagonu, należy o tem uprzedz ić odbiorcę równocześnie z zawiadomieniem o jej przybyciu .

..

f\rt. 80.

Terminy odbioru przesyłek.

1. Przesyłki , które kolej ' jest obowi ą zana wyładować, powinny być

:zabrane w godzinach służbowych w terminie, wskazanym w taryfie (art. 63

u st. 2). Termin liczy się od chwili zawiadomi e nia odbiorcy o przybyciu

przesyłki i ma wynosić conajmniej 24 godziny (art. 79, ust. 3).

2. Terminy do odbioru przesyłek . które obowiązany jest wyładować

odbiorca, podaje się w taryfie lub wywiesza się odpowiednie ogłoszenia

w ekspedycji. Termin odbigru takich przesyłek rozpoczyn.:I się z chwilą

.zawiadomienia odbiorcy o przybyciu prz esyłki. Jeżeli wagony nie zostały

we właściwym terminie postawione do wyładowania, to początek terminu

odracza się do czasu ich postawienia. ' Kolej może wymagać, ' aby przesyłki

były wyładowane i zabr~ne przez odb i orc ę podczas gbdzin służbowych.

3. Jeżeli przesyłka ma pozostawać na skł adz ;e do czasu zgłoszenia

.si ę odbiorcy i nadawca nie żądał wyra źnie ' w liście przewozowym zawiadomienia odbiorcy albo odbiorca zrzek ł się piśmiennie zawiadomienia, albo

te ż zawiadomienie to było niemożliwe do uskute cznienia, wówczas termin

odbioru przesyłki rozpoczyna się z chwilą przygotowania jej do odbioru.

4. W niedziele i dni świąteczne wydawane być mają tylko przesyłki

p ośpieszne, jeżeli nie stoją na przeszkodzie czynności celne lub podatkowe.

5. Do terminu zabrania przesyłki nie wlicza się niedziel i dni świ ą-

N216.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

tecznych, jak rówmez czasu trwania formalności celnych, pod atko\vych lub

policyjnych, jeżeli przytem nie powstała inna zwłoka z winy na dawcy lub

odbiorcy.

6. Jeżeli przesyłka nie została zabrana w usta lonym termini e, narasta

składowe lub postojowe.

Kolej może również wył a dować na koszt i odpo wiedzialność odbiorcy przesyłki przez niego nie wyładowane. Za niedziel ę

i świ ęta pobiera się postojowe tylko wówczas, kiedy termin wyładowani a

upłyn ął już dnia poprzedniego o 2-ej godzin ie p o połudn iu . J eż el i ni e dziel a

i dnie świąteczne następują po sobie, wówczas postoj owe pobie ra się t ylko '

,

.

za jeden dzi e ń.

. 7. Jeżeli odbiorca, zawiadomion y o przybyciu p rze s ył k i , z głosi się po

jej odbiór i ni e mo ż e otrzymać prz e syłki z winy kol e i w ciągu 3 ch godzin

po zgłoszen i u się, kolej powinna mu zwró c ić ponie sio ne z te go powodu

koszta. Kolej na ż ąpani e odbiorcy powinna to poświadc z yć w li ście prze wozowym.

8. Je ż eli nadmierne nagro,m a dzenie prz e sył ek moż e za g raża ć prawi dłowości ruchu, kolei przysługuj e prawo skraca nia te rm inów w ył a d0wania ,

term inów wolnych od składowego i postojowego oraz podwy ższ a n ia opłaty

s kładowego i postojowego.

W tym przypa dku n a le ży s tosow a ć prze pisy,

podane wart. 75 ust. 5.

I\rt. 81.

Przeszkody w wydawaniu przesyłek i zwłoka w odbiorze.

1. Jeżeli odbiorca nie może być odszukany, jeżeli odmówi p rz yjęci a

towaru, jeżeli ni e wykupi listu , prze wozoweg o w te rmin ie, przew idzianym

w taryfie, jeże li wogóle zajdz ie jaka p rzeszkoda w wydaniu towaru, sta cja

przeznaczenia powinna n i ezwłoc zn ie za w iadomić n adaw cę za po śre dn i ctw em

stacji nadawczej o przeszkod?ch w W} daniu i za żąd a ć odpowiedniego rozporządzenia (art. 73 ust. 6).: Nadawca może w liś c ie przewozowym wyrazi ć

żądanie, . aby o przybyciu towaru kolej zawiadomiła go na jego koszt bezpośrednio tel e gra ficznie albo -przez pocztę ; wówcza s może on skierować

swoje rozporządzen ie bezpośrednio do stacji przezn acze n:a w sposó b, przewidziany w taryfie. Nad awca moż e także z zas:ho waniem warun ków taryfowych zastrzec w !iście przewozowym, żeby towar w razie ja kiejkolwiek

, przeszkody w' wydaniu był mu zwrócony be z uprzedniego zawiadomi e nia go.

2. Jeżeli odbiorca odmów i ł przyj ę cia , przesyłki i nad a wcę o ' tem

zawiadomiono, wówczas przesyłka mo ż e być wydana tylko za zgodą nadawcy. We wszystkich innych przypadkach, w których zawiadomiono ju ż

nadawcę o' nieodebraniu p rzesyłki, należy prze s ył kę wydać odbiorcy gdyby

on się zgłosił później po jej odbiór jedynie wówczas jeżeli w' tym czasie

nie nadeszło do stacji przeznaczenia odmienne rozporządzenie n a dawcy.

3. Jeżeli nie · można zawiadomić nadawcy, 'a lbo nadawca zwl e ka z da niem rozporządzenia, albo też rozporządzenie to nie może być wykonane,

wówczas kolej powinna wziąć przesył k ę na skład na odpowiedzialność

i koszt nadawjcy. Kolej ma również prawo złożyć takie przesyłki u ekspe dytora albo u skł adnika na koszt i odpowiedzialność osoby, up rawnionej

do rozporządzenia przesyłką, za pobraniem wszystkich ciąż ących na niej

należności.

.

4. Oprócz tego kolei przysługuje prawo sp rzedać mo ż l i wie najkorzystniej bez dalszych formalności: a) be z zwłocznie takie przesyłki, które

nie mogą być wydane, a ulegają szybkiemu zepsuciu, lub też wobec Warunków miejscowy ch nie mogą być przyjęte na skład lub przekazane

ekspedytorowi, lub oddane składnikowi prywatnemu, b) w 4 tygodnie po

upływie czasu wolnego od ' składowego przesyłki nie odebrane ani przez

odbiorcę, ani przez nadawcę. Jeżeli jednak wartość tych przesyłek wskutek

dłuższego prze chowania mogłaby uledz znacznemu zmniejszeniu, albo teź ·

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

N216.

koszta składowego nie stałyby w żadnym stosunku do wartości przesyłki,

wówczas sprzedaż możliwie korzystna może być dokonana wcześniej.

O sprzedaży powinni być powiadomieni uprzednio, jeżeli to jest możliwe •

. nadawca i ,o dbiorca przesyłki. Jeżeli kolej sama dokonywa sprzedaży,

może l ona niezależnie od zwrotu wydatków w gotowiżnie, związanych ze

sprzedażą, pobrać za uskutecznienie sprzedaży opłatę, usta:oną w taryfie.

5. Kolej powinna zawiadomić bez zwłoki, jeżeli to jest możliwem,

nadawcę i ,odbiorcę ,o złożeniu przesyłki na skład, jak również o dokonanej

sprzedaży. Jeżeli kolej tego zaniedba, odpowiada ona za wynikłe z tego

szkody. Sumę, otrzymaną ze sprzedaży, oddaje się do rozporządzenia nadawcy przesyłki po potrąc-eniu wydatków i opiat dodatkowych.

6. Jeżeli odbiorca wykupi list przewozowy, ale przesyłki nie zabierze

w określonym terminie, powinien on być raz jeszcze ' wezwany do odbioru

i zawiadomiony, że przesyłka pozostaje na składzie na jego koszt i odpowiedzialność. Przechowywanie przesyłki na składzie, przekazanie jej ekspedytorowi lub składnikowi oraz sprzedaż dokonywane są z zachowaniem '

przepisów ust. 3-go i 5-go niniejszego artykułu. W razie sprzedaży uzyskana

suma pozostaje do rozporządzenia' odbiorcy po potrąceniu kosztó~.

Ustalenie przez kolej braku wagi towaru lub jego ilości,

uszkodzenia lub zaginięeia przesyłki.

1. Jeżeli kolej zauważy lub poweźmie przypuszczenie o braku wagi

albo ilości towaru, jak również o uszkodzeniu przesyłki, albo osoba, uprawniona do rozporządzania przesyłką, zawiadomiła o tem, wówczas kolej

obowiązana jest bez zwłoki ustalić na piśmie w, formie protokułu stan przesyłki i wysokość szkody oraz, jeżeli można, przyczynę, miejsce i czas

powstania szkody. Tak samo protokularnie powinna kolej ustalić i zaginię- '

cie przesyłki. '

.

.

2. O wyniku dochodzenia należy zawiadomić ' uprawnioną osobę w razie jej żądania,

3. Do stwierdzenia braku wagi lub faktu uszkodzenia przesyłki powinni być wezwani dwaj bezstronni świadkowie i rzeczoznawca oraz, jeżeli

można, także osoba. uprawniona do rozporządzania przesyłką.

4. Jeżeli dochodzenie, podjęte na żądanie uprawnionego do rozporządzania przesyłką, nie stwierdzi braku wag} albo uszkodzenia, albo

też tylko potwierdzi już uznane przez kolej braki czy uszkodzenia przesyłki ,

wówczas żądający sprawdzenia ponosi powstałe wskutek tego koszta.

1\rt. 82.

Ustalenie braków przesyłki przez rzeczoznawców

albo przez sąd.

•

Niezależnie od postępowania, przewidzianego wart. 82, każdy ucze~tnik

umowy o przewóz może żądać 9kreślenia przez rzeczoznawców, wyznaczonych z urzędu, rozmiarów uszkodzenia lub braku wa'gi przesyłki. Do tego

sprawdzenia należy wezwać przedstawiciela kolei. Przepisy niniejsze nie

zmieniają w niczem przepisów przewodu cywilnego o zabezpieczeniu dowodów.

1\rt. 83.

1\rt. 84.

Odpowiedzialność

ogólna kolei za zaginiC!(cie, brak wagi

lub uszkodzenie przesyłki.

Kolej . ponosi odpowiedzialność za straty, wynikłe wskutek zaginięcia,

braku wagi lub uszkodzenia przesyłki, powstałe od chwili przyjęci a przez

kolej przesyłki do przewozu de.. czasu jej wydania, o ile straty te nie pow~taly z winy lub wskutek zleceń osoby, uprawnionej do rozporządzania

,

N2 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

przesyłką, wskutek siły wyższej, wadliwości opakowania, nie dającego się

zauważyć zew n ętrznie, albo wskutek w łaśc i wośc i to wa ru, mianowicie z powodu zepsucia wewnętrznego, ul atniania się lub wycieku.

flrt. 85.

Ograniczenie odpowiedzialności odnośnie .do miejsca

przeznac zenia.

L Jeżeli w liście przewozowym wskazane jest mIejsce przeznaczenia,

gdzie niema eks pedycji towarowej, przystosowa!: ej do p rzyjęc i a d anej przesyłki , wówczas kolej ponosi od p owiedzi a lno ś ć, jako p rz e dsi ę biorc a przew ozowy, tylko do o statniej, odpo wie dnio przystosowa nej stacji ko lejowej. Na

dalszy przewóz kolej może przy j ąć obo w iązki ekspedytora.

2. Je ż eli kolej zaprowadzi urządze l'l ia, zapewniają c e przewó z dalszy

przesył l-:i (art. 78 ust. 1), odpowiedzialnóść ' jej, jako przedsiębiorstwa przew ozowego, trwa aż do miejsca ostatecznego przeznaczenia.

Art. 86. Ograniczenie

odpowiedzialności

niebezpieczeństwa

z po,wodu szczególnego

przewozu.

Kolej nie ponosi odpowiedzialności

za straty, wynikłe z niebezpieczeństwa połączonego z przewozem

towarów, które wedle niniej szych przepisów, albo wed le taryfy,

al bo też stosownie do osi ą gniętego z nadawcą porozumieni a,

wyrażonego w li ś cie prze wozowy m, n ał a d o wane są na wagony

niekryte; nie dotyczy to jednak wypad ków widocznego zmniejszenia się wagi lub zagini ęc ia cał y ch sztuk prze sył ki;

b) za s lraty, powstałe wskute k niebezpiecz e ństwa, połączonego z bra- •

kiem lub wadliwością opakowania towi.. rów, które, choc i aż z powodu swycn właściwości wymagają opakowania dla ochrony przed

zaginięciem lub uszkodzeniem, były jednak, zgodnie z oświadcze­

niem nadawcy w liście przewozowym oddane do przewozu bez

-opakowania lub w opakowaniu niedostatecznem;

c) za straty, powstałe wskutek niebezpieczeństwa, połączonego z załadowaniem, wyładowaniem lub. wadliwym sposobem naładowa­

nia towarów, których naładowanie i wyładowanie, stosownie do

niniejszych przepisów lub w myśl taryfy, lub też wskutek osią· gniętego z nadawcą i wyrażonego w liście przewozowym porozumienia, powinny być dokonane przez nadawcę lub odb io rcę;

.d) za straty, powstałe wskutek niebezpieczeństwa, połączonego

z przewozem towarów, które dla swych przyrodzonych właści­

wości ni:lrażone są na ,szczególne niebezpieczeństwo zaginięcia,

braku lub uszkodzenia wskutek połamania, rdzy, wewnętrznego

zepsucia, wzmożonego wycieku, usych a nia lub rozsypania;

e) za szkody, powstałe wskutek szczególnego rodzaju niebezpiec ze ństwa, połączonego z przewozem zw i erząt żywych;

f) za szkod y. wynikłe z ni ebezpieczeństwa, połączonego z p rzewozem prz e s yłek lub zw i erząt, którym stosownie r do niniejszych

przepisów, wymagań taryfy albo porozumienia z nadawcą, wyrażoneg o w liście przewozowym , towa rzyszyć powinien dozorca.

2. J eżeli tylko z okoliczności wyni ka, iż szkoda mogła - powstać z pow odów, wymienionych w ustępie 1-ym, należy uważać, że szkoda wynikła

rzeczywiście z tego powodu.

3. Powyższe przepisy nie zwa lniają kolei od odpowiedzialności, w ra.zie jeżeli wina jej zostanie udowodnioną .

1.

a)

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

Rrt. 87.

N!' 16.

Ograniczenie odpowiedzialności za brak wagi.

1. W razie przewozu towarów, które wskutek swych właściwości przyrodzonych tracą regularnie na wadze podczas przewozu, kolej ponosi odpowiedzialność za ujawniony brak wagi po potrąceniu niżej podanych norm

a) 2 Ofo wagi pierwotnej w razie przewozu towarów płynnych, wil gotnych oraz następujących suchych: tartego i mielonego drzewa

farbiarskiego, kory, korzeni, tytoniu krajanego, tłuszczów i olejów

twardych, świeżych owoców, świeżych liści tytuniowych, wełny

owczej, skór wyprawionych i niewyprawionych, owoców suszonych i smażonych, żył, kopyt, rogów, kości (całych i mielonych),

ryby suszonej, chmielu, kitu świeżego;

b) 1 % wagi pierwotnej w razie przewozu wszystkich innych towa rów, wskazanych w części pierwszej niniejszego ustępu, w stanie

suchym.

2. Normy powyższe, o ile za tym samym listem przewozowym nadana jest większa ilość sztuk jednakowego .towaru, pow inny być określon e

dla k ażdej sztuki osobn o, jeżeli waga poszczególnych s ztuk wskazana jest

w liście przewozowym lub też może być określona w inny sposób.

3. J eżeli okoliczności wskazu ją, że zmniejszenie wa gi nie nastąpiło

wskutek właściwości przyrodzonych towaru. al bO t eż przyjęta norma ni e

od powiada tym wl aściwościom albo in nym okoli cznościom, ograniczenie

nie może mieć zastosowania.

4. J eżeli przesyłka zaginęła, na rachunek straty w wadze nic potrą­

cone być nie może.

5. Przyto::zone wyżej postanowienia nie przesądzają dalej id ących

ograniczeń odpowiedzialności kolei, wyszczególnionych wart. 86 ust. 1.

Rrt. 88.

Wysokość

odszkodowania za zaginięcie , brak albo uszkodzenie przesyłki.

1. Jeżeli kolej na podstawie umo wy o przewóz zmuszona jest UISCIC

odszkodowanie za zaginięcie lub brak przesyłki, odszkodowanie to oblicza

się wedle zwyczajnych cen handlowych, a w razie ich braku, podług wartości zwykłej, którą towar t e go samego rodzaju i jakości posiadał w miejscu nadania i w czasie przyjęcia przesyłki do przewozu; ponadto pódlegają

zwrotowi sumy, wypłacone na rachunek ceł lub innych wydatków oraz już

u iszczone przewożne. Minister kolei ma prawo, w porozumieniu z Ministerstwami Skarbu oraz Przemysłu i Handlu, ustanawiać czasowo normy,.

ograniczające wyso k oś ć odszkodowania, przypadającego za zaginięcie, uszkodzenie lub brak przesyłki.

2. W rażie uszkodzenia przesyłki wypłaca si..:; odszkodowanie za

zmniejszenie jej wartosci, określonej w ust. l.

3. Przypadki, w których kolej powinna uiścić odszkodowanie całkowi­

te, wskazane są wart. 95.

I

Rrt. 89.

Og,;aniczenie wysokości odszkodowania. '

W warunkach specjalnych kolej może (przy zastosowan iu taryf wyustalić maksyma lne normy odszkodowania za z ag ini ęcie, brak

wagi lub ' us zkodzenie prze >yłki, jeżeli stosowanie tych taryf wyjątkowych

pociąg a o bniżenie opłaty przewozowej w porównaniu z taryfam i normalnemi na całej odległości przewozu. O ile nadawca żąda zastosowania takiej,

1.

jąt kowych)

N!! 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.'

taryfy wyjątkowej,

obowiązany jest zaznaczyć to w liście przewozowym,

której zastosowania żąda.

2. Kolej ma prawo określić w taryfie wysokość odszkodowania za ta·

ginięcie, brak wagi

lub uszkodzenie przeomiotów, wyszczególnionych

wart. 54 ust. 2B.

3. Co do wypadków, kiedy odszkodowanie ma być uiszczone w pełne~

sumie, stanowi art. 95. .

wskazując taryfę,

I\rt. 90.

Uznanie

przesyłki

za zaginioną.

Osoba, uprawniona do odbioru, może bez dalszych formalności uzne c

stacja nie mogła jej wydać w ciągu 30 dni

przesyłkę za zaginioną, jeżeli

po upływie terminu dostawy.

I\rt. ,91.

Odnalezienie przesyłki.

" 1. Osoba, uprawniona do otrzymania odszkodowania, może przy jego

odbiorze zgłosić żąda nie, aby ją zawiado miono bezzwłocznie o odnalezieniu

przesyłki, jeżeli to nastąpi przed upływem 4 m ie sięcy od dnia zgłos zenia

te go żądania. Otrzymanie takiego żądania kolej powinna poświadczyć piś­

m iennie.

2) W ciągu dni 30, po otrzymaniu zawiadomienia, osoba uprawniona

może zażądać, a by przes y łka była jej zwrócona bez kosztów dodatkowych

na sta cję nadawczą lub przeznaczenia. Pobrane odszkodowanie powinno

być zwrócone kolei po potrąceniu odszkodowania za ewentualne straty

z powodu przekroczenia terminu dostawy stosownie do art. 94.

3. We wszystkich innych wypadkach kolej może z odnalezioną::- prze ..syłką po stąpić wedle swego uznania.

I\rt. 92.

Ubezpieczenie dostawy.

1. Nadawca może w li ście przewozowym ubezpieczyć e'i.rentualnestraty, wynikł e z nieterminowej dostawy, braku lub uszkodzenia przesyłki.

Za takie ubezpieczenie pobiera si ę opłatę, wskazaną w ' taryfie.

.

, 2. Suma tak:ego ube ~pie czenia powinna być wyrażona literami w liście

przewozowym, w miejscu na to przeznaczonem.

.

3. J eże li, w myśl art. 88 i 89, odpo wi edzialność kolei jest ograniczona,

ubezpieczenie dostawy nie może przekraczać tej sumy, jaka jest przeWi ·

dziana przy zastosowaniu ograniczenia.

I\rt. 93. Wysokość odszkodowania za zaginięcie przesyłki, brak

wagi lub uszkodzenie w razie ubezpieczenia dostawy.

Jeżeli dostawa b y ła ubezpieczona, to w razie zaginięcia, braku wag i'

lub uszkodzenia przesył ki, może być żądane oprócz odszkodowania, okreslonego w a rt. 88, wynagrodzenie dalsze . udowodnionych szkód do wysoko ści

sumy ubezpieczenia.

f\rt. 94.

Odpowiedzialność

za przekroczenie terminu dostawy

1. W razie przekroczenia terminu dostawy kolej winna jest uiścić od szkodowanie za udowodnioną s tratę , a m ianowic ie

a) jeżeli dostawa nie była ubezpieczona - do wysokości przecwoźnego;

Dżiennłk

Ustaw. Poz. 82.

N2 ,16.

, o) ' jeżeii dostawa Dyla ubezpieczona - do wysokości sumy ubezpie'..

czenia.

2. Jeżeli szkoda nie powstała wskutek przekroczenia terminu dostawy ł~b też nie została udo wodn ioną, kolej winna uiścić;

a) jeżeli dostawa nie była ubezpieczona - za każdy dzień przekroczenia terminu dosta wy 5% przewożnego, nie wyżej jednak nad

50-/0 sumy przewoznego;

b) jeżeli dostawa była ubezpieczona - za każdy dzień przekrocze nia

term inu dost~wy 10% przewożneg o, nie wyżej jednak całkowitej

sumy przewoznego.

3. Ządania odszkodowań, wypływające z powy ż szy ch przepisów, mogą

oyć zgłaszane równocześnie z żądanie m odszkodowallia za zaginiony towar,

brak wagi lub uszkodzen ie. Jeż eli dostawa była ubezpieczona, to oprócz odszkodowania, obliczonego na zasa dzie a rt. 88, może być żądane odszkodowanie za dalszą stratę (art. 93), które łą::zni e z odszkodowaniem za przekroczenie terminu dostawy nie może przewyższać sumy ubez pi eczen ia.

,

4. Kolej nie odpowiada w tych przypadkach, kiedy przekroczenie terminu dostawy powsta ło z przyczyn, któ re nie były przez n ią wy wo łan e, ani

nie mogły być przez nią usunieie.

M. 95.

Odszkodowanie w razie złej woli lub udowodnionego

niedbalstwa pracow'ników kolei.

Jeżeli szkoda powstała wskutek złej woli lub udowodnionego niedbalstwa pracowników kolei, we wszystkich wypadkach odszkodowanie powinno

oyć uiszczone w ca łej sumie wyrządzonej szkody.

Art. 96.

Utrata prawa do odszkodowania.

Kolej nie ponosi żadnej odpowiedzialności, wypływającej z umowy

o przewóz, jeieli do Drzewozu nadane zostary pod nazwą nieprawidłową przedmioty, których przewóz wedle przepisów prawnych lub z uwagi na bezpieczeń­

stwo ogólne jest wzbroniony, albo też przedm ioty Z przewozu czasowo wyłączone łub dopuszczone tylko pod pewnemi warunkami, lub też jeżeli nadawca nie zachowa; przeDisanych środków ostrożności.

ł\rt.!D.

Utrata prawa do zgłoszenia roszczeń z chwilą uiszczenia

opłaty przewozowej i przyjęcia przesyłki •

Z chwilą, kiedy przewoźne i inne ciążące na przesyłce opłaty zouiszczone i przesyłka odebrana. wygasają wszelkie roszczenia do kolei

z: tytułu umowy o przewóz.

2. Wyjątek stanowią

a) roszczen ia o odszkodowania za straty, powstałe wskutek złej woli

lub udowodnionego niedbalstwa pracowników kolei;

b) roszczenia o odszkodowanie za straty, powstałe wskutek przekroczenia termin u dostawy, jeieli zostały zgłoszone piśmiennie do

jednej ze wskazanych wart. 100, kol ei, nie póżniej jak w ciągu

dni 14, nie liczą c dnia odbioru przesyłk i ;

c) roszczenia o wy nagrodzenia za szkody. spowodowane przez takie

braki w przesyłce, które w myśl art 82 i 83 ustalone były przed

odbiorem, albo których ustalenie wbrew art. 82 nie zostało stwierdzone z winy kolei;

.l.

stały

N'2 16.

Dziennik Ustaw. Poz . . 82.

roszczenia o n ieprawidł owo pobrane dopłaty do przewoźnego, jak

również myjnie obiiczone przeważne i inne należności.

. ..

3. J eżeli odbiorca za żąda stwierdzenia braku w przesyłce, to do czz, ·

spełn ienia przez kolej jego żądania, może nIe odbierać przesyłki. cho·

d)

su

ciażby otrzymał był list przewozowy i wszystkie o~taty ~olei uiścił..

.

Wszelkie zastrzeżen ia przy odbio rze przesyłkI maja znaczeme tylko

wówczas, jeżeii poczynione one zostały za zgodą kolei.

.

4. Jeżeli z przedmiotów jednej przes yłki. wymieniopych w liście prze·

wozowym, zabraknie nif=których przy wydaniu. odbiorca ma prawo zazna ·

czyć ten brak w pokwitowaniu z odbioru.

I\rt. 98. Przedawnienie roszczeń do kolei za zaginiony towar. brak

jego lub uszkodzenie, albo za przekroczenie terminu dostawy.

1. Roszczenia do kolei z powodu zag i nięci a prz E: syłki, braku wagi lub

uszko dzenia, jak również z powodu przekroczenia terminu dostawy wyga·

sają po upływie 6 miesięcy.

.

2. Przedawnienie liczy się w wypad kach uszkodzenia lub braku wag i

od dni '! wydania przesyłki, w wypadkach zagi nięda lub przekroczenia ter.

min u dostawy - od d nia u p ływu termin u dostawy.

3. Bieg przedawnienia zawiesza się od chwili złożen'16 koiei roszczenie

na piśmie. W razie odmowy termin p rzedawn ienia liczy się na nowo od

dnia, kiedy kolej zawiadomi o tern petenta pismi ennie j zwróci mu załączo·

ne przy podaniu dowody. Dalsze poszukiwa nia wszczynane w tej spra·

wie, skierowa ne bądź do kolei, bądź do władz przełożonych, nie zawieszajq

. biegu przedawnienia.

4. Przerwy w biegu przedawnienia mogą m i eć miejsce tylko na zasa ·

dzie ogólnych przepisó..v p rawnych.

•

I\rt. 99. Dochodzenie praw, wypływających z umowy o przewóz.

1. Tylko osoba . .która ma prawo rozporząd zac przesyłką, jest upraw·

do dochodzenia wobec kolei praw, wypiywaj ących z umowy o przewóz, z wyjątkami, wska zanemi )li art. 60 i 70. Prawo to może być przeka·

zane tylko p rzez odbiorcę nadawcy lub przez nadawcę odb iorcy. Innym

osobom prawo to przekazane być nie może.

2. Jeże li nadawc:a, któremu przy sługuje prawo rozporząd zan i a przesyłką, nie mo ż e przedstawić wtórnika listu przewozowego, to może on zgło­

sić roszczenie tylko za zgodą odbiorcy, jeżeli nie uaowodni, źe odbiorce

nioną

zrzekł się przyjęcia przes yłki.

3. Roszczenia, nie skierowane na drogę sądową, powinny być składa­

ne na piśmie kolei, wskazanej wart. 100. Jeżeli list przewozowy był do·

ręczany odbiorcy, powinien on być złożony koki. W razie dochodzenie

odszkodowania za zaginię ci e, brak wagi lub uszkodzenie przesyłki należ~

dołączyć dowody o wartości przesyłki.

4. Kolej powinna sprawdzić zgłoszone roszczen) e w czasie moźliwie

krótkim, a jeżeli porozumienie nie zostało osiągnięte, powiadomić o tern

piśmienn i e petenta.

,

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

Art. 100.

Odpowiedzialność kolei. uczestniczących w

N2. 16.

przewozie

przesyłki.

1. Kolej, wysyłają c a przesyłkę, ponosi odpow iedzialność za przewóz

do chwili wydania przesyłki odbiorcy bez względu na to, czy przewóz

ten odbywa s i ę tylko po własnej linji, czy też i po linj a ch innych kolei.

2. Każda kol ej następn·a, przyjmując prz e s ył kę wraz z pi e rwotnym

fistern przewozowym, przystępuj~ tern samem do umowy o przewóz i przyj muje na sieb ie całkowi ty obowiązek przewozu stosownie do brzmi e nia listu

.przewozowego.

3. Roszczenia , wypływają ce z umowy .0 przewóz, mogą być kierowane

w drodze powództwa ty lko do ko lei, wysyłając ej przesyłkę, albo do kole i,

która ostatnio przyjęła przesyłkę wra z z li stem przewozowym . Nie zmniej'

szato w niczem prawa wzajemnego regręsu poszczegó lnych kolei do siebie. Wybór kolei należy do p o woda. Prawo wyboru ustaje z c hwilą w s zc zę­

da powództwa sądoweg o.

4. Roszczenia, oparte na umowie o przewóz, mogą być w drudze

powództwa wzajemnego lub wyłączeI1ia skie rowywane i do innych kolei,

poza wymienionemi wyżej, o ile powództwo to lub wyłąc zenie wypływa

2 tej samej umowy.

aż

Min ister Kolei Żelaznych;

K. Bar/el

•

R. 1920.

\,

RZECZYPOSPOLITErJ POLSKIEJ.

WARSZAWA.

NQ 16.

23 lutego 1920.

82. Rozporządzenie Ministra Kole! Ż elaznych o Przepisach Przewozowych, obowiązuj ąCyCh na kol ejach polskich . .

Przepisy przewozowe , obo wiązujące na kolejach polskich.

83. Rozporządzenie Ministra Kolei 2ela~ n ych w przedmiocie

czasowego zawiesz enia, zmiany oraz uzu pełn ien ia niektórych

artykułów "Przeplsów Przewozowych, obowiązujących na

kolejach polskich".

.... .

217

218

303

82.

ROZPORZł\DZENIE

Ministra Kolei Żelaznych

o ' Przepisach Przewozowych, obowiązując.ych na kolejach polskich .

. , Na mocy dekretu z dni a 7 lutego 1919 r. (Dziennik Praw Ng '14, poz.

152), konstyt ucyjn ie zatwierdzonego w dniu 7 kwietnia 1919 roku (Mo nitor

Polski Ng 82) i w porozum ieniu z Minist e ~stwami Skarbu oraz Przemysłu

i Handlu niniejszem zarządzam, aby z dniem 1 marca 1920r. na kolejach

Okręgów Warszi:lws kiego, Radomskiego i Wileńsk i ego zosŁały wp rowadzon e

w życie podane poniżej "Przepisy Przewozowe, obowiązuj q ce na kolejach

polskich".

Z chwilą wprowadzenia ozna czonych "Przepisów Przewozowych", t. j.

od 1 marca 1920 r. t racą moc obowiązującą Przep isy Przewozowe do Tymczasowej Ta ry fy Towarowej na przewóz towarów, zwierząt i zwłok kolejami

państwow e mi Okręgów Warszawskiego i Radomskiego, wprowadzonej z dniem

l·go listopada 1919 r., Przep isy Prze wozowe do Taryfy Tymcz asowej na

przewóz pasaż e rów i bagażu na lin jach' kolei pańsŁ\\owych Okręgu W~r­

szawskiego, wydanej w list0 9, adzie 1918 r. na pod stawie ta ryfy o kupacyjn ej

niemieckiej z dnia 1 sierpnia 1916 roku, Przepisy Przewozowe do Tar yfy

Tymczasowej na prze.w ~ z podró ż nych, psów i bagażu na Iinjach Dyre kcji

218 -

Dziennik Ustaw.

Poz. 82.

N2 16. _

Radomskiej, ważnej od 1 listopada 1918 r. i wydanej na podstawie taryfy

okupacyjnej austrjackiej z 1918 r., oraz w stosunku do kolei Okręgu Wileńskiego, Przepisy Przewozowe do Tymczasowej Taryfy dla przewozu towarów na Iinjach polskich kolei wojskowych, wydanej we wrześniu 1919 r.,

i Przepisy Przewozowe do Taryfy Tymczasowej na przewóz osób, psów i bagażu na kolejach wojskowych, wydanej w czerwcu 1919 r. wraz ze wszelkiemi do nich uzupełnieniami.

Warszawa, dnia 24 stycz,nia 1920 r.

Minister Kolei Żelaznych

K. Bar/el

PRZEPISY PRZEWOZOWE

OBOWIf\ZUJf\CE NF\ KOLEJF\CH POLSKICH.

R.. POSTR.NOWIENIR. WSTĘPNE.

-- I\rt. 1. .Zakres działania przepisów.

Niniejsże przepisy przewozowe obowiązują na wszystkich kolejach normalnych w obrębie Państwa Polskiego, oddanych do ruchu publicznego.

I\rt. 2.

wać

Uzupełnienia

i zmiany przepisów.

Wszelkie uzupełnienia i zmiany przeplsow niniejszych mogą następo­

jedynie w trybie przez prawo określonym.

B.

POSTR.NOWIENlł\ OGÓLNE.

I\rt. 3.

Obowiązek

przewozu.

Kolej nie może odmówić przewozu z wyjątkiem następujących wy·

padków

a) . jeżeli podróżny lub nadawca przesyłki nie uczyni zadość obowią­

zującym przepisom przewozowym i zarządzeniom kolejowym;

b) jeżeli przewóz jest wstrzymany na mocy prawnie wydanYCh rozporządzeń lub ze względu na zachowanie porządku publicznego

na jednej z kolei, leżących na linji przewozu;

c) jeżeli wysyłane przedmioty należą do kategorji przesyłek, obję­

tych, chocia ż by na części przewozu, przywilejem pocztowym;

d) jeżeli przewóz nie może być dokonany posiadane mi przez kolej

środkami przewozowemi;

e) jeżeli przewozowi stoi na przeszkodzie siła wyższa;

f) jeżeli wysyłane przedmioty nie nadają się do pr·zewozu ze wzglę­

du na warunki budowy lub eksploatacji jednej z kolei, leżących

na Iinji przewozu;

g) jeżeli wysyłane przedmioty wymagają szczególnych urządzeń do

naładowania lub wyładowania, kolej zaś -takich urządzeń na od- '

nośnych stacjach nie posiada.

t@ \6

.

Dziennik Ustaw.

POl.

82.

, 219

Rrt. 4.' Pociągi.

1. Przewóz .odbywa się w pociągach, kursujących bądź regularnie weustalonych rozkładów jazdy, bądź w miarę potrzeby.

2. O każdej przerwie w ruchu pociągów, trwającej dłużej ' niż jedną

dobę, Zarząd kolejowy powinien podać do wiadomości publicznej w sposób,

<>kreślony przez odnośne przepisy.

w miarę

. 3. ' .Zamówienia na ' pociągi nadzwyczajne uwzglGdnia kolej

..,...

·moznOSCI.,

.dług

Rrt. 5.

Odpowiedzialność

kolei za czynności pracowników.

Kolej ponosi odpowiedzialność za czynności służbowe swych pracowników oraz tych Elsób, z których pomocy korzysta przy dokonywaniu przewozu, o ile czynności te, w myśl przepisów niniejszych oraz przepisów taryJowych, wchodzą w zakres obowiązków kolei.

Rrt. 6.

Taryfy.

1. Warunki przewozu, przewoźne oraz opłaty dodatkowe określane są

w taryfach kolejowych, wydawanych i ogłaszanych trybem przez prawo

!Ustalonym

2. Tak wydane i ogłoszone taryfy obowiązują zarówno kolej jak i jej

klijentów.

Rrt. 7.

1.

Zażalenia.

Zażalenia można zgłaszać ustnie lub

być przez kolej

2. Zażalenia powinny

w czasie możliwie krótkim.

Rrt 8.

plsmiennie.

rozpatrzone

rozstrzygnięte

Nieporozumienia.

Nieporozumienia pomiędzy publicznością i służbą kolejową rozstrzyga

na stacjac.h zawiadowca stacji lub jego zastępca, a w pociągach - nadkonduktor pociągu.

, Rrt 9.

Waluta.

W;szelkie opłaty uskuteczniać należy w walucie krajowej, mającej kurs

'prawny. ' Na poszczególnych stacjach, stosownie do uznania kolei, może

być przyjmowana mone fa państw obcych według kursu, ogłaszanego na

tych stacjach przez kolej.

C.

POST.f\NOWIENł.f\ SZCZEGÓŁOWE.

I.

PRZEWÓZ OSÓB.

Rrt. 10.

Rozkłady

jazdy.

Rozkłady jazdy powinny być, przed ich wprowadzeniem, podane do

wiadomości publicznej i wywi eszone na stacjach. Muszą być w nich ozna- '

-czone: klasy wagonów, rodzaje pociągów o raz Clas odjazdu. a dl :l większych

'stacji-także czas przybycia o raz ważni ejsze połą cz enia kolejowe.

flrt. 11.

1.

Ograniczenie przejazdu.

Osoby, które nie prze5trz e gają przepisanego porządku, nie c~cą

do rozporządzeń koli, osoby nietrzeźwe lub obrażające swem

:się stosować

/

Dziennik Ustaw Poz. 82.

N2 16.

postępowaniem przyzwoitość

pu;bliczną nie mogą być ' przyję~e do pociągu .

Kto na podstawie tego przepisu został usunięty, ten traci prawo do zwrotu

opłat, pobranych za bilet i bagaż.

.

2. Osoby, które z powodu choroby lub innych poważnych przyczyn,

(np. brodu, niechlujstwa i t. p.) mogą być przykre dla towarzyszów podróży, a nie da się ich umieścić w osobnym przedziale, powinny być usunięte

z pociągu. Opłatę za bilet i przewóz bagażu zwraca im się po potrąceniu

naieźności za przebytą przestrzeń.

3. Chorzy na choroby zakaźne lub podejrzani o taką chorobę mogą

być przewożeni tylko w przedziałach zamkniętych z osobnemi miejscami<

ustępowemi. Przedziały opłaca się wedle obowiqzuj,-!cej taryfy.

Przepis.

ten stosuje się również do osób umysłowo chorych, które nadto powinny

mieć podczas podróży odpowiednią opiekę.

4. Do bagażu osób, niedopuszczonych do przejazdu, stosują się prze pisy, wskazane wart. 34 ust. 4 i 5.

Rrt. 12.

Opłaty

za przejazd.

Podróżni opłacają należnoś.ć za przejazd, obliczoną według obotaryf.

2. Dzieci do lat czterech, nie zajmujące oddzielnego miejsca, przewożone są bezpłatnie.

Dzieci od lat 4 do lO-ciu są przewożone za oplatą

zniżoną, wskazaną w taryfie. Za takąż opłatą są przewożone młod s ze dzieci ,.

jeżeli zajmują osobne m iejsce.

3. Na każdej stacji powinien znajdować się na widocznem miejscu

wykaz cen biletów pI;zejazdowych, wydawanych przez stację.

'1.

wiązujących

f\rt. 13. Bilety.

1. Każda z osób, podróżujących koleją, powinna posiadać odpowiedn i'

bilet przejazdowy.

I

2. Na biletach powinny być oznaczone: stacja wyjazdu i przeznaczenia, droga, jeżeli do danej stacji prowadzi kilka dróg, rodzL:j pociągu, klasa

wagonu i ceni'! przejazdu.

3. Terminy ważności biletów powinny być określone w taryfie.

4. Dla v. stępu na peron osób, nie posiadających biletów na przejazd ,.

kolej może ustanowić bilety za opłatą, przewidzianą w taryfie.

Rrt. 14.

Sprzedaż

biietów.

1. Kasy biletowe powinny być otwierane na stacjach o wIększym ruchu przynajmCliej na godzinę, na innych - przynajmniej na pół godziny

przed od e jściem odnośnego pociągu.

2. Na pięć minut przed ode iś ciem pociągu sprzedaż biletów ustaje.

3. Kolej może żądać, aby podróżny wnosił odliczoną należnoś ć

za bilet.

Rrt. 15.

Zamawianie miejsc, przedziałów i wagonów.

1. Oddzie lne miejsca mogą być zamawiane w tych pociągach, w któ rych skład wchod zą wagony z miejscami numerowanemi lub sypialnemi.

2. Oddzielne przedziały w wagonach mogą być wynajmowane, jeżel i

na to pozwolą miejscowe warunki ruchu.

3. Oddzielne wagony mogą być wynajmowane w miarę możno ści

i uznania ko lei.

N"g 16.

Dziennik Ustaw. Poz. ' 82.

4. Za zamOWIOne miejsca ,sypialne lub numero'wane, za wynajęte oddzielne przedziały lub wagony kolej pobiera opłatę według taryfy .

.' .I\rt. t6. . Kontrola biletów i dopłaty do . cen za przejazd.

1. Bilety kolejowe należy okazywać na ż ą danie przy wejściu do po<:zekalni, przy wyjściu na peron i opuszczaniu tegoż, przy wsiadaniu do

wagonu, a także w każdym czasie podczas jazdy i oddawać je na żądanie

. właściwych pracowników kolejowych.

,

2. Podróżny, który nie może okazać ważnego na przejazd biletu,

powinien zapłacić poczwórną cenę biletu za p rzejechaną przestrzeń, jeżeli

zaś stacja wyjazdu nie może być ustaloną - poczwórną cenę biletu za całą

przestrzeń, przejechaną przez pociąg, jed n akże nie mniej niż

10 mk.

3. Podróżny, który zajął miejsce w klasie wyższej, niż ta, do której

uprawnia posiadany przezeń bilet, lub w pociągu o wyższej taryfie, winien

·uiścić poczwórną różnicę pomiędzy ceną należną , a uiszczoną, jednakże

nie mniej niż 10 mk. Kwotę tę należy zapłacić nawet w tym przypadku,

jeżeli pociąg jeszcze nie ruszył ze stacj i. Jeżeli ktoś sam, ~ez uprzedniego

wezwania, oświadczył konduktorowi .lub zawi adowcy najbliższej stacji, że

nie mógł kupić biletu, winien dopłacić do ceny biletu 2 mk., jednak nie

więcej niż podwójną cenę biletu .

4. Podróżny, który odmawia natychmiastowej zapłaty (ust. 2 i 3), powinien być usunięty z pociągu na najbliższej stacj i, na . której zawiadowca

sporządza protokół , celem pociągnięcia go do odpowiedzialności na zasadzie praw obowiązujących.

.

5. Na , stacjach, mających perony zamknięte (odgrodzone), osoby, nieposiadające biletu ważnego na przejazd, powinny przed wejściem na część

. zamkniętą stacji wykupić bilet peronowy, który należy okazać przy wejściu

i oddać przy opuszczeniu tej cz ęści stacji. Kto bez ważnej legitymacji wstę­

p uje na części odgrodzone stacj i, winien Lapłacić jedną mk.

Kto, nie mając zamiaru jazdy, zajmie miejsce w pociągl!, przygoto·

w anym do odjazdu, winien zapłacić 6 mk., i niezwłocznie opuścić wagon.

6, Na każdą dopłatę należy wydać pokwitowanie.

I

I\rt. 17. :Poczekalnie stacyjne.

Poczekalnie powinny być otwarte dla podróżnych conajmmeJ na

przed odejściem pociągu.

2. Na stacjach węzłowych podróżni mogą pozostawać w poczekalni

do czasu odejścia odpowiedniego pociągu, nie mogą jednak wymagać, aby

poczekalnia była dla nich otwartą w czasie od godz. l1-ej wieczorem do

godz. 6-ej rano,· jeżeli w tym czasie niem~ pociągów.

3. Osobom, wyszczególnionym wart. ll-ym, można wzbronić przebywania w pocze~alniach.

Palenie tytu'niu w poczekalniach mo~e być wzbronione.

1.

godzinę

I\rt. 18.

Przedziały

dla kobiet i dla niepalących.

1. W każdym pociągu mogą być przedziały , przeznaczone wyłącznie

,dla kobiet wraz z dziećmi do lat 10-ciu, oraz osobne , przedziały dla niepalących.

.

2. Przedziały dla kobiet i dla

wiedniemi napisami.

niepalących

należy

oznaczać

odpo-

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

J\rt. 19. Wsiadanie do wagonów

N!! 16.

zajmowanie w nich miejsc.

1. Zajmowanie miejsc w pociągu powinno się odbywać według wska zówek pracowników rąchu.

2. Podróżni, posiadający bilety bezpośredniej komunikacji, mają

pierwszeństwo przed podróżnymi z nowonabytemi biletami.

3. Podróżny może zająć tyle miejsc, ile okaże biletów dla siebie i dl a>

jadących z nim osób. W celu zachowania miejsca należy pozostawić na

niem swoje rzeczy.

I\rt. 20.

Zwrot i zamiana biletów.

1. Jeżeli podróżnemu nie można dać miejsca w klasie, odpowiada-o

posiadanemu przezeń biletowi, ma on prawo albo żądać przewiezienia go w wagonie klasy niższej, w której są jeszcze wolne miejsca, za

zwrotem różnicy w cenie przejazdu, albo zaniechać podróży i otrzymać z powrotem opłaconą należność za przejazd i za przewóz bagażu. W obu przy-padkach podróżny niema prawa wymagać od kolei jakiegokolwiek odszkodowania.

.

2. Na stacji wyjazdu podróżny, ma prawo nie póżniej niż na pięć

minut przed odejściem pociągu żądać wymiany posiadanego biletu na bilet

wyższej klasy z dopłatą różnicy ceny. Kolej ma prawo odmówić wymiany,.

jeżeli posiadany bilet jest już przecięty przez kontrolę kolejową.

3. Podróżny może skorzystać z przejazdu w wagonie klasy wyższej,

lub w pociągu z droższą taryfą na części przestrzeni, wskazanej na bilecie.

po dopłaceniu różnicy ceny. Taka zmiana wąrunków przejazdu jest niedopuszczalna, jeżeli podróżny posiada bilet, wydany na zasadzie taryfy, zawierającej pod tym względem ograniczenia.

jącej

J\rt. 21.

OdjazdJ Spóźnienie się podróżnych.

1. Podróżnym nie wolnol wsiadać do pociągu po sygnale odjazdu.

2. Podróżny, który się ) spóźni/, nie ma prawa do zwrotu należnoś ci<

za bilet.

3. Jeżeli jednak podróżny życzy sobie jechać innym pociągiem tegosamego kierunku, powinien bez zwłoki przedstawić bilet zawiadowcy stacji,.

który go poświadcza na obrany pociąg. Termin ważnośd biletu, w myśl

art. 13 ust. 3, nie ulega przytem przedłużeniu. W razie obrania pociągu ,.

w którym opłata za przejazd jest droższa, różnica podlega wyrównaniu.

4. Do zwrotu bagażu (ust. 2) stosują się przepisy art. 34 ust. 4 i 5.

Hrt. 22.

Otwieranie okien.

Otwieranie okien z obu stron wagonu dozwolone jest tylko za zgowszystkiCh podróżnych, jadących w przedziale. W razie sporu-rozstrzyga konduktor.

dą

I\rt. 23.

Uszkodzenie wagonu.

1. Wszelkie straty, powstałe skutkiem uszkodzenia albo zanieczyszczenia wagonu lub inwentarza kolejowego przez podróżnych, powinny być

przez nich wynagrodzone. Kolej ma prawo wymagać bezzwłocznej zapłaty

lub zabezpieczenia należności.

.

2. Odszkodowanie oblicza się na zasadzie ustanowionego przez kolej

cennika.

J'ł~

. ULIt:IJJJJ/\

lU.

U:'lQW .... UL .

flrt. 24.

UL..

Postoje.

1. Bezzwłocznie po przybyciu pociągu na stację pośrednią służba

pociągowa ogłasza nazwę stacji i czas postoju pociągu, o ile ten czas wynosi więcej niż cztery minuty. Na stacjach węzłowych służba pociągowa

oprócz tego ogłasza o przesiadaniu podróżnych do pociągów innych kierunków.

2. Pod róż n i mogą

pełnem zatrzymaniu się

wysiadać z wagonów na stacjach dopiero ' po zupociągu. Drzwi wagonów na s'tacjach otwiera na

żądanie podróżnych służba pociągowa.

, flrt. 25.

Przerwy podróży.

Taryfy powinny ok reślać, ile razy i na jak długo podróżn i mają prawo

na stacjach pośrednich, nie tracąc prawa do dalszej jazdy

na podstawie pierwotnego biletu.

przerywać podróż

flrt. ~6.

Spóźnienie się

lub odwołanie pociągu.

1. Spóźnien i e się lub odwołani e p,?ciągu nie daje podróżnym prawa

do jakiegokolwiek odszkodowan ia od kolei.

2. Jeżeli skutkiem spóżn i enia się pociągu podróżny traci bezpośrednie

połączenie z innemi pociągami, lub też któ ry z tych pociągów będzie cał­

kowicie odwołany, to podróżny m a prawo do zwrotu różnicy między ceną

przejazdu i przewozu bagażu, opłaconą p rzezeń, a ceną , należną za prze·

strzeń przeby t ą.

3. Powyżs z e żądan i e powinien podróż ny zgłosić zawiadowcy stacji

bezzwłoczn i e po przybyciu pocią gu na stację, na której przerywa podróż.

Przy zgłoszeniu niezbędnem jest załączenie biletu i, w odpowiednim przypadku, kwit u ba g ażowego . Podróżnemu , zgłaszającemu podobne żądanie,

powinno być wydan e odpowiednie poświadczenie.

4. Je ż eli zaś w powyższych p rzypadkach pod różny chce dojechać do

pierwotnego ce lu pod róży, to kolej powinna przewieźć go wraz z bagażem

do stacji, oznaczonej na bilecie, pierwszym odpowiednim pociągiem bez

pobranie jakichkolwiek dodatkowych opłat.

5. W razi e przerw ruchu, wywołanych wypadkami żywiołowe mi lub

inne mi okolicznościam i nadzwyczajnemi, kolej rowihna przedsięwziąć możliwe środki do przewiezienia podróżnych, zatrzymanych w drodze.

6. Spóźnienia się pociągów ponad 15 minut oraz przeszkody w ruchu

powinn y być ogłaszane na stacjach.

flrt. 27.

Przewóz zwierząt w pociągach osobowych.

1. Zab ieranie przez podróżnych do wagonów osobowych żywych zwiejest wogóle niedopuszczalne.

2. Wyjątek stanowią: a) małe pieski, ptaki i inne małe zwierzątka,

noszone na ręku lub w klatkach, o ile wsrółpodróżni nie sprzeciwiają się

zabraniu ich do przedziału; b) psy każdego rodzaju i każdej wielkości, jeżeli ich właściciele posiadają do swego rozporządzenia oddzielny przedział.

3. W innych przypadkach przewóz psów, zab ieranych w drogę przez

podróżnych, może się odbywać na zasadach następujących

a) psy w klatkach lub koszach, dostatecznie zabezpieczonych, są

przewo ż one w wagonach baga ż owych lub towarowych;

b) psy luzem mogą być przewożone w specjalnych pomieszczeniach

wagonu bagażowego, jeżeli te istnieją i nie są zajęte;

c) umieszczenie w wagonie, żywienie i wyprowadzanie psów na stacjach węzłowych jest obowiązk i em właściciela;

rząt

lJLI'-'111JJJ'\.

d)

e)

'-l..:lLtJ V'II.

,. UL.

VL.. .

kolej nie jest obowiązana przechowywać psów, niezabranych

przez właścicieli niezwłocznie po ' przybyciu na stację przeznaczenia;

kolej nie przyjmuje ube~pieczenia terminowej dostawy lub war-

tośc i p rzewożonych psów~

określają za jakie zwierzęta i w jakiej wysokości należy uiszczać opłaty przewozowe. O pobraniu opłaty powinno być

wydane stosowne poświad :: zenie.

5. W razie ujawnienia w pociągu zwie r ząt, podleg ających opłacie ' za

przewóz, a nie opłaconych, właśc i ciele ich obowiązani są uiścić, oprócz należności za przewóz, opłatę dodatkową w wysokoś c i, określonej w taryfie.

6. Zwierzęta, ujawnione w wagonie osobowym i nie' odpowiadające

~arunkom ust. 2-go, podlegają usunięciu _ z wagonu na najbliższej stacji.

4.

Odpowiednie taryfy

I\rt.128.1iBagaż ręczny.

1. Przedmioty łatwo przeno ś ne ( b ag a ż ręczny) mo g ą być iizabierane

przez pod różnych do wago:nów osobowych, o ile to nie przes ckadza innym

współpodróżnym i nie sprzeciwia się przepisom celnym,' podatkowym lub

policyjnym.

2. Baga ż em ' ręcznym można zajmować w wagonach tylko pomieszczenie nad i pod swojem siedzeniem.

3. Podróżni powinni sami troszczyć się o rzeczy, zabierane do wagoosobowych.

I\rt. 29. Przedmioty niedozwolone do przewozu w wagonach

osobowych.

Zabrania się podróżnym przewozićf. w wagonach osobowych broń

oraz materje wybuchowe, łatwo zapalne, dymiące, cuchnące i t. p.

2. Pod różni, niestosujący się do t ego przepisu, odpowiadają za każdą

szkodę, wynikłą z tego powodu, i oprócz tego podlegają karom policyjnym

lub sądowym na zasadach ogólnych.

'

3. W razie uzasadnionego podejrzeni'a służba kolejowa jest upoważniona sprawdzać zawartość przewożonych przez podróżnych

bagaży

1.

nabitą

ręcznych.

Osoby, wykonywujące służbę publi c zną , jakoteż straż i myśliwi,

z bronią, mają prawo przewozić ze 'sobą amunicję ręczną.

Straży przy więźniach, jadącej z nimi w oddzielnych wagonach lub przedziałach, dozwala się mieć przy sobie broń nabitą.

4.

podróżujący

II.

PRZEWÓZ BI\Gf\ŻU.

f\rt. 30.

Określenie.

1. Jako bagaż mogą być przewożone rzeczy podróżnych potrzebne

w podróży i zapakowane w kufrach, ko szach, walizach, pudełkach, ręcznych

tłomokach i t. p.

,

2. Taryfy określają, czy i na jakich warunkach mogą b y ć przewożone

przez podróżnych jako bagaż takie przedmioty, które nie są dla nich niezbędne w podróży, jako to: małe zwierzęta, welocypedy, motocykle i t. p.

3. Przedmioty, wyszczególnione wart. 29 ust. 1 i art. 54 ust. 1, nie

mogą być przewożone jako bagaż,

pod odpowiedzialnością, wskazaną

wart. 60.

4. Bagaż przewożony jest w miarę możności tym samym pociągiem

osobowym, którym jedzie właściciel bagażu, lub następnym w oddzielnych

wagonach bagażowych~

J'I!

UZlennIK ustaw. I-'oz. o~.

10.

I\rt. 31.

Opakowanie.

1. Bagaż, podlegający wysIaniu, powinien być opakowany trwale

mocno. Bagaż nieopakowany lub opakowany niedostatecznie ' może nie

być przyjęty do przewozu. Jeżeli jednak kolej przyjmie taki bagaż do przewozu, to ma prawo om ó wić to w kwicie bagażowym. Jeżeli pod różny

przyjmie kw it bagażowy z takiem omówieniem, przyznaje tern samem, że

opakowanie bagażu jest rzeczywi ście w stanie, wskazanym w omówieniu.

2. Nalepki kolejowe, pocztowe i okrętowe z poprze dnich podróży powinny być przed nadaniem usunięte ze sztuk bagażowych.

j

I\rt. 32 . . Nadawanie.

1. Bagaż , pOWInIen być oddany do ekspedycji bagażowej w czasie,

przewidzianym na wydawanie biletów na przejazd (art. 14). Jednakże kolej

ma prawo nie przyjąć baga ż u, dostarczonego p.óżniej ni ż na 10 minut przed

czasem odejścia adnośnego pociągu.

2. Bez okazania odpowiednich biletów na przejazd bagaż nie może

być przyjęty do przewozu.

3. Podróżny ma prawo ubezpieczyć w określonej sumie całość oraz

terminowość dostawy nadawanego bagażu.

Zgłoszenie ubezpieczenia powinno być uczynione nie póżniej niż na pól godziny prze d czasem ode j ś­

cia odnośnego pociągu. Za ubezpieczenie dostawy bagażu kolej pobiera

opłatę, określoną w taryfie.

O ile w myśl art. 35 ust. 2 odpowi edzialność

kolei jest ograniczona do pewnych norm , wysokość zgłoszonego ubezpieczenia nie może przewyższać tych norm.

4. Kolej może sprawdzać zawartość n~dawanego bagażu, jeżefi ma

uzasadn ione podstawy do przypuszczenia, że bagaż zawiera przedmioty,

których przewóz jest wzbroniony (art. 30 ust. 3), lub że ubezpieczenie bagażu zostało zgłoszone w sumie nadmiernej .

5. Opłaty za przewóz baga ż u , tudzież za ubezp ieczenie jego dostawy

powinny by~ uiszczone przy nadan iu.

6. Po przyjęciu bagażu do wysłania kolej wydaje podróżnemu kwit

bagażowy za opłatą, p r zewidz i aną w ta.ryfie.

Kwit ten powinien zawierać

a) numer porządkowy, b) datę i numer pociągu, c) stację nadawczą i przeznar.zenia , d) drogę przewozu, jeżeli dodanej stacji prowadzi kilka dróg, e)

il ość sztuk bagażu, f) wag ę bagażu, g) sumę ubezpi e czemia, jeteli ubezpieczenie takie zostało zgłoszone przez nadawcę, h) pobraną opłatę za przewóz bagażu i, w odnośnych przypadkach, za ubezpieczenie jego dostawy.

f\rt . 33 ~

1.

Formalności

celne, podatkowe i policyjne.

Podró ż ny jest obowiązany być obecnym przy załatwianiu z jego ba-

g ażem fo r malnośc i

celny ch, podatkowych . i policyjn ych.

.

2. W razie przekroczeni a terminu dostawy, spowodowanego niezastosowaniem się do powyższego przepisu, właściciel bagażu traci prawo do

o dszkodowania z tego tytułu.

.

I\rt. 34.

Wydawanie.

1. Kolej wydaje bagaż za zwrotem kwitu , baga ż owego

wiązku sprawdzać tożsamoś ci osoby, po s iadającej kwit.

nie ma obo-

2. Podróżny może żądać wydania mu baga ż u na stacji przeznaczenia

bezzwłocznie po p rzyjściu pociągu , któ rym p rzyjech a ł , lub następnego poclągu, z uwzględnieniem jednak czasu, niezbędnego . do wykonania wszel kich czynności, zwią z anych z wydaniem bagażu i, w odpowiednich przypadkach,

z załatwieniem formalnoś::i celnych, podatkowych lub policyjnych. Jeżeli

po tym terminie bagaż nie będzie wydany, to właściciel ma prawo żądać,

UZlenntK ustaw. voz. OL.

.N2 10.

aby na przedstawionym przez niego kwicie bagażowym były odnotowane

data i godzina zgłoszenia żądania.

3. Za bagaż, nie zabrany 'przez odbiorcę w ciągu 24 godzin od chwili

przybycia odnośnego pociągu. kolej pobiera ok~eśloJlą w taryfie opłatę za

przechowanie bagażu, z bagażem zaś postępuje podług arf. 81 ust 4.

4. W zasadzie bagaż powinien być wydany właścicielowi tylko na tej

stacji, do której został przez niego nadany. Jednakże na żądanie podróż­

nego, bagaż może być w całości lub częściowo zwrócony mu na stacji nadania lub na stacji pośredniej, o ile zezwalają na to czas i okoliczności

oraz nie stoją na przeszkodzie przepisy celne, podatkowe lub policyjne.

Przy zwrocie lub wydaniu całego bagażu, kolej odbiera od podróżnego kwit

bagażowy, przy zwrocie zaś lub wydaniu tylko części bagażu , kolej robi na

kwicie bagażowym odpowiednią uwagę i zwraca kwit podróżnemu.

5. Podróżny. żądający wydania bagażu i nie przedstawiający kwitu

bagażowego, powinien udowodnić swe prawo do bagażu,

Po takiem udo wodnieniu kolej wydaje mu bagaż za odpowiedniem Dokwitowaniem, w któ rem powinny być wskazane wszystkie cechy odbieranego bagażu oraz nazwisko i adres odbierającego. Nadto w takich przypadkach kolej może wymagać odpowiedniego zabezpieczenia.

~ Rrt.

35.

Odpowiedzialność.

Kolej odpowiada za przewożony bagaż zgodnie z przepisami.okreodpowiedzialność kolei za przewożone towary (Dział VI). o ile

w niniejszym dziale nie są przewidziane inne normy wynagrodzenia.

2. Minister Kolei ma prawo u st anawiać czasowo normy. ograniczające

wysokość odszkodowania, przypadającego za zaginięcie.

uszkoc.izenie lub '

brak wagi bagażu. Takie ograniczenie nie może być jednak stosowane

w tych przypadkach. kiedy udowodnioną została zła wola pracowników ko lejowych.

1.

ślającemi

Rrt. 36.

Zaginięcie bagażu.

tylko w tym przypadku, jeżeli

na stacji przeznaczenia w ciągu 14

dni od czasu przybycia pociągu, na który bagaż został nadany.

2. Bagaż, niedostarczony na stację przeznacze ni a w ciągu 3 dni od

chwili przybycia pociągu, na który został nadany, uważa się za zagin ion y

i właściciel jego ma prawo otrzymać od kolei odpowiednie odszkodowanie (art. 35),

3. ' Jeżeli zaginiony bagaż zostanie następnie odnaleziony, to właści­

ciel jego powinien być o tern zawiadomiony, o ile miejsce jego pobytu je st

wiadome; w ciągu 10 dni po otrzymaniu takiego zawiadomienia właściciel

bagażu może żądać, aby bagaż został mu wydany na wskazanej przez nie go stacji bez żadnych kosztów, za zwrotem pobranego odszkodowania.

'

' 1.

Kolej odpowiada za zaginiony

żądanie wydania bagażu było

bag a ż

zgłoszone

.F\rt. 37. I Przekroczenie terminu d.ostawy.

1. Kolej ponosi odpowiedzialność za niedostarczenie bagażu na staprzeznaczenia w terminie, wskazanym wart. 34 ust. 2, o ile przekroczenie terminu dostawy nie nastąpiło z winy właściciela bagażu lub. też z powodu okolicznośd niezależnych od kolei.

2. Jeżeli właściciel bagażu udowodni, że skutkiem opóżnionej dosŁa­

wy poniósł rzeczywistą stratę, kolej obowiązana jest wy p łacić żądane przeI zeń odszkodowanie. które nie może jednak przekraczać następujących norm

a) w razie nieubezpieczenia dostawy bagażu - 50 fen .. za każdy

kilogram bagażu i za każdy rozpoczęty dzień o pó źnieni a, naj wyżej jednak za 3 dni;

cję

N2 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

LL.f

\

b)

w razie ubezpieczenia jego dostawy (art. 32 ust. 3)-sumy, wska·

zanej przy ubezpieczeniu.

3. Jeżeli właściciel bagażu nie udowodnił straty, poniesionej skutkiem

spóźnionego dostarczenia bagażu, kolej obowiązana jest wypłacić

a) w razie nieubezpieczenia dostawy-20 fen., za każdy kilogram bagażu i za każdy rozpoczęty dzień opóźnienia, najwyżej jednak

za 3 dni;

b) w razie ubezpieczenia dostawy-40 fen. za każdy kilogram bagażu i za każdy rozpoczęty dzień opóźnienia, najwy!ej jednak za 3

dni i nie więcej jak sumę, wskazaną przy ubezpieczeniu.

I\rt. 38.

Tragarze.

1. Kolej powinna mieć na większych stacjach tragarzy w liczbie dostatecznej. Obowiązkiem ich jest przenoszenie w obrębie dworca kolejowego bagażu ·i pakunków ręcznych podług wskazań podróżnych.

2. Tragarz powinien mieć widoczne oznaki ' slużbowe i mieć przy sobie instrukcję służbową i taryfę pobieranych opłat, którą na żądanie powinien okazywać podróżnym.

3. Za przedmioty, oddane tragarzowi do przeniesienia w obrębie

dworca kolejowego, kolej odpowiada jak za bagaż, przyjęty do przewozu (art. 35).

I\rt. 39.

Przechowanie bagażu.

1. Na stacjacn, otwartych dla przewozu bagażu, kolej w miarę moż­

powinna urządzać odpowiednie pomies.:czenia, w których podróżni mogą składać swoje pakunki na przechowanie.

2. Za przechowanie pakunków kolej pobiera opłatę, oznaczoną w taryfie.

3. Za pakunki, oddane do przechowania, kolej odpowiada jak za bagaż, przyjęty do przewozu.

ności

III.

•

PRZEWÓZ PRZESYŁEK NI\DZWYCZI\JNYCH.

I\rt. 40.

Nadawanie.

Przedmioty, nadające się do przewozu w wagonach bagażowych,

przyjmowane jako przesyłki nadzwyczajne, stosownie do przepisów, podanych w taryfie.

.

2. Każda przesyłka powinna posiadać dokładny adres odbiorcy trwale

umocowany.

3. Przesyłki należy nadawać w kasach bagażowych w czasie, przewidzianym dla nadawania bagażu i wskazanym w wywieszonych na stacjach

1.

mogą być

ogłoszeniach.

Przyj mując przesyłkę, kolej jest obowiązana ustalić bezpłatnie jej

.Nadawca lub jego zastępca może być obecnym przy ustaleniu

wagi.

.

5. Na przesyłki nadzwyczajne, przyjęte do przewozu, wystawia si~

kwit bagażowy za opłatą, przewidzianą w taryfie.

6. Przesyłki nadzwyczajne mogą być przyjmowane)ylko do stacji, maj~cych odpowiednie połączenie bagażowe .

. 7. Opłata za przewóz musi być uiszczoną przy nadaniu. Zaliczenia

nie są przyjmowane.

4.

wagę.

----

-------------------------------------------------------I\rt. 41.

gażu.

1.

N!! 16.

Dzi=nnik Ustaw. Poz. 82.

Przewóz.

Przesyłki nadzwyczajne przewozi się w sposób, ustalony dla baJeżeli w niektóry ch pociągach przewóz przesyłek będzie ograniczony

lub zupełnie wyłączony, należy o tem podać do w i adomości ogólnej.

2. Jeżeli nadawca przy nadawaniu nie oznaczy pocią g u, którym przesyłka powinna być wysłaną , należy ją wystać ' najbliższym odpowiednim pociągiem.

3. -Żądanie wysłania przesyłki oznaczonym pociągiem musi ~yć zgło·

szone i przesyłka dostarczona przynajmniej na pół godziny przed odejściem

danego pociągu.

I\rŁ .

42. Wydawanie.

Odbiorca ma prawo' żądać na stacji przeznaczenia wydania -, mu

zaraz po przyjściu pociągu, na który została nadana, z uwzglę­

dnieniem jednak czasu potrzebnego na załatwienie właściwych czynności.

2. J eżeli po przybyciu pociągu nikt się po przesyłkę nie zgłosi, kolej

zawiadamia odbiorcę o przybyciu przesyłki. Zawiadomienie powinno nastąpić w terminach, przewidzianych wart. 79 dla przesyłek pośpiesznych.

1.

przesyłki

I\rt. 43. ~ IOdpowiedzialność.

1. Kolej odpowia::ia za przesyłki nadzwyczajne na

określających odpowiedzialność jej za bagaż (art. 35).

zasadzie przepisów,

2. Za opóźnienie w dostawie przesyłek nadzwyczajnych kolej odpo·

wiada podług tych samych norm, co i przy opóźnieniu dostawy bagażu

(art. 37).

IV. PRZEWÓZ ZWŁOK.

I\rt. 44.

1.

Zwłoki mogą być

Wysyłanie.

przyjm0wane do przewozu tylko jako

przesyłki

pośpieszne.

Zwłoki powinny być zgłoszone do przewozu na stacji początkowej

przynajmniej na 6 godzin. na stacjach pośrednich - przynajmniej

ha 12 godzin przed czasem odejścia poc i ągu.

3. Zwłoki powinny być hermetycznie zamknięte w metalowej trumnie,

tE\ zaś ostatnia powinna być umieszczona w trumnie lub skrzyni drewnianej tak szczelnie, aby się nie mogła w niej poru s z ać .

4. Nadawca przy wysyłaniu zwłok po wi nie n złożyć pozwolenie na

przewóz, wydane przez odpowiednie ' wł a dze .

.

5. Na przewożone zwłoki powinny być sporządza:1e listy przl:!wozowe

stosownie do art. 55 i 56.

6. Załadowanie zwłok jest obowiązki e m na dawcy.

7. Należność za przewóz zwłok musi być opłacona przy nadaniu.

8. Jeżeli zwłoki wstały nadane pod fałszywą nazwą, to nadawca powinien dopłacić różnicę przewoźnego za całą przestrzeń od stacji nadania

do stacji przeznaczenia i oprócz tego Uiścić karę w wysokości poczwórnego

przewoźnego, niezależnie od ewentualnej odpowiedzialności karnej.

2.

pociągu

Dzieonik Ustaw. Poz. 82.

I\rt. 45. Przewóz.

1. Zwłoki przewożone są w oddzielnych krytych wagonach towarowych. Załadowywanie innych przesyłek razem ze zwłokami jest w. ~bronione.

Kilka zwłok, nadanych równocześnie na jednej stacji do jednej stacji przeznaczenia, można załadować do jednego wagonu. Zwłoki, nadawane w zamkniętych karawanach, powinny być przewożone na niekrytych wagonach

towarowych.

.

2. Zwłokom powinien towarzyszyć dozorca. zaopatrzony w bilet przejazdowy, i który może, jeżeli zechce, jechać w tym samym wagonie, w którym znajdują się zwłoki.

3. Zwłok nie wolno w drodze przeładowywać bez istotnej potrzeby.

Przewozić je należy możliwie szybko i bez zatrzymywania · w drodze.

I\rt. 46. Wydawanie.

1. Wydania zwłok na stacji przeznaczenia można żądać natychmiast

po przybyciu pociągu, którym zwłoki były przewiezione. z uwzględnieniem

jednak czasu, niezbędnego do załatwienia właściwych formalności .

2. Przy wydaniu zwłok kolej zwraca odbiorcy pozwolenie na przewóz

(art. 44, ust. 4).

3. Zwłoki powinny być przez odbiorcę wyładowane i zabrane w ciągu

6 godzin od chwili przybycia odnośnego pociągu na stację przeznacze nia,

w przeciwnym razie mogą być oddane do rozporządzenia miejscowej policji.

Jeżeli zwłoki przybędą po 6 -e j godzinie wieczorem, termin ich wyładowania

i zabrania liczy się od godziny 8 rano następnego dnia. W razie przekroczenia terminu wyladowania i zabrania zwł o k, kolej ma prawo pobierać

opłat~ taryfową za przetrzymanie wagonu (postojowe).

I\rt. 47. Przewóz zwłok do prosektorjów.

1. Zwłoki, przesyłane z urzędów policyjnych. więzień, szpitali i t. d. do

prosektorjów lub też wysyłane przez nie dalej, mogą być przewożone bez

dozorców.

2. Zwłoki takie powinny być nadawane w szczelnie zamkniętych skrzyniach lub trum nach i przewożone pociągami towarowp.mi.

V.

PRZEWÓZ ZWIERZf\T.

f\rt. 48.

Zasadyogólne.

1. Przewóz zwierząt odbywa się na zasadach, określonych w Dziale VI.

o ile prze p isy niniejsze nie z a wiera j ą odmiennych omówień lub po s tanowień.

2. ' Przewóz pojedynczych sztuk lub niewi e lk ich partji zw ie rząt odbywać si~ moż e pomiędzy wszystkiemi stacjami, otwartemi dla ruchu towarowego, przewóz większych partji zwierząt - pomiędzy stacjami, wymienionemi w odpowiednich taryfach.

'

3. Na stacja ch, otwartych dla przewozu większych partji zwierząt, powin'1y znaj dowa ć się stosowne urządzenia do ich załadowania i wyła d owania.

I

4. Dla poj enia i karmienia przewożonych zw i erząt w drodze powinny

znajdować się stosowne urządzenia na stacjach, określonych przez odnośne

władzE.; i wymienionych w taryfach.

I\rt. 49

Wysyłanie_

1. Zwierzęta przewozi się w zasadzie pociągami, które wyznacza kolej

podaje o tem do wiadomości publicznej.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

.N2 16.

2. Przewóz zwierząt powinien być zgłoszony przynajmnIej na 24 godziny przed czasem odejścia odnośnego pociągu; kolej mGże nie uwzględnić

póżniejszych zgłoszeń. Kolej nie ma obowiązku przyjmowania zwierząt do

przewozu w niedziele i święta, nie ma również obowiązku przyjmowania do

przewozu zwierząt chorych. Zwierząt dzikich może kolej nie przyjąć do

przewozu, jeżeli nadawca ich nie spełnił wszystkich wymagań kolei, zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa publicznego.

3. Zwierzęta powinny być dostarczane na stację tak, aby załadowanie

ich mogło być ukończone przynajmniej na godzinę przed czasem odejścia

odnośnego pociągu; zwierzęta powinny . być należycie nakarmione i napojone przed wysłaniem przez nadawcę.

4. Klatki, skrzynie, kosze, worki i t. d .. używane do przewozu, powinny być dostatecznie obszerne, przewiewne i czyste i urządzone w sposób,

zabezpieczający wagony od zanieczyszczenia. .

5. Ładowanie zwierząt do wagonów powinno być dokonywane przez

nadawcę, który również powinien dostarczyć wszelkich niezbędnych do przewozu przyborów i umocować je w razie potrzeby w sposób, wykluczający

uszkodzenie wagonów. Zwierzęta muszą być tak umieszczone w wagonach,

aby nie były ściśnięte wzajemnie lub przyciśnięte do ści;!n wagonu. Zwie·

rzęta rozmaitych gatunków, ładowane do jednego wagonu, powinny być oddzielone od siebie odpowiedniemi przegrodami.

6. Na przewóz zwierząt powinny być sporządzane listy przewozowe

stosownie do art. 55 i 56. Nad .:lwca ma prawo wskazać w liście przewozowym drogę przewozu, jeżeli do stacji przeznaczenia prowadzi więcej niż

jedna droga.

7. Kolej ma prawo żądać opłacenia należności za przewóz zwierząt

przed ich wysłaniem.

f\rt. 50.

Przewóz.

1. Kolej ma prawo wymagać,( aby przewożonym zwierzętom towarzydozorca dla opiekowania się niemi w drodze. Dozorca powinien mieć

bilet na przejazd i może żądać miejsca do przejazdu. Kolej ma prawo wymagać, aby dozorca jechał w jednym wagonie ze zwierzętami, jeżeli to potrzebne dla bezpieczeństwa przewozu.

2. Zwierzęta powinny być karmione i pojone w drodze przez dozorcę

na przeznaczonych do tego stacjach (art. 48 ust. 4).

.

3. Szczegółowe postanowienia o przewozie zwierząt żywych zawiera zaszył

łącznik fl~

f\rt. 5t. Terminy dostawy.

1. Termin dostawy zwierząt, przewożonych pociągami towarowemi,

oblicza się nś'l zasadach, ustanowionych dla przewozu towarów (art. 75) ,

2. Bieg terminu dostawy przerywa się w przypadkach, przewidzianych

wart. (:t ust . 8, na czas postoju na stacjach, gdzie się odbywa karmienie

i pojenie zwierząt, i na czas trwania oględzin weterynaryjnych.

3. Termjn dostawy zwierząt, przewożonych pociągiem osobowym,

upływa . bezzwłocznie

po p'rzybyciu pociągu na stację przeznaczenia,

z uwzględnieniem 'jednak czasu, niezbędnego do załatwienia formalności

celnych, podatkowych lub policyjnych.

f\rt. 52.

Wydawanie.

Kolej powinna poczynić wszelkie zarządzenia do możliwie bezwydania zwierząt po przybyciu ich na stację przeznaczenia .

Odbiorca powinien je wyładować i zabrać w ciągu 2 godzin, licząc

od chwili dania mu możności ich wyładowania.

1.

zwłocznego

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

2. Jeżeli po przybyciu na stację przeznaczenia zwierząt. przewożonych

bez dozorcy, nie zgłosi się nikt, upoważniony do ich odbioru. kolej powinna

zawiadomić odbiorcę o przybyciu przesyłki w terminie, ustalonym dla zawiadomień o przybyciu przesyłek pośpiesznych. W tych przypadkach termin

wyładowania i odbioru zwierząt (ust. 1) rozpoczyna się po upływie 3 godzin

od zawiadomienia odbiorcy o ich przybyciu (art. 79 ust. 3).

3. Terminy wyładowania i zabrania ·zwierząt przerywają się na czas

załatwiania formalności celnych, policyjnych i weterynaryjnych, o ile w wykonaniu ich nie nastąpiła twłoka z winy nadawcy, odbiorcy lub dozorcy

zwierząt.

4. Jeżeli przybyłe zwierzęta nie zostaną wyładowane i zabrane w oznaczonym wyżej terminie, kolej ma prawo oddać je na koszt i ryzyko wła·

ściciela na wyżywienie lub też, jeżeli zezwoli na dalsze zatrzymanie ich

'W wagonie lub na stacji, pobierać o~łatę, określoną w taryfie.

VI.

PRZEWÓZ TOWł\RÓW.

Załącznik

H.

. POSTANOWIENIA

O PRZEWOZIE ZWIERZf\ T ŻYWYCH

(F\rt. 50 ust. 2).

flrt. 1. 1. Zwierzt:ta żywe przewozi się pocIągami bydlęcemi, towarowe mi. a na szczególne zarządzenie ko lei także osobo wen li.

.

2. Na linjach kolejowych, gdzie odbywa się stały i znaczny przewóz

zwierzą t, powinny kursować pociągi bydlęce IN pewnych oznaczonych dniach,

'p rzyczem pociągi te powinny mieć taki rozkład, by postój zwi e rząt, odchodZących i przyc h odząc ych linjari bocznem i, był jaknaj krótszy.

Hrt. 2.

O zamierzonym przewozie zwierząt nadawca obowią za ny jest

piśmiennie zawiadomić stacjt: z podaniem ilości i jakości zwierząt (bydło

rz eźne krajow e lub zagraniczne; przeznaczone do chowu lub rozpłodo we)

oraz rodzaju żądanego pociągu co najmniej na 48 godzin przed dostarczeniem ładunku na stacje. tudz i eż złożyć ka ucję od każdego zamó wio nego

wagonu w wyso kości, przewidzianej w taryfie, w wykazie opłat dodatkowych.

Dowiedzieć s i ę, kiedy i którym pociągiem zamówiony ładunek może

być wysłany, jest rzeczą nadawcy.

Do przewozu zwierząt w wagonach krytych należy w miarę

które mają na ścianach pod ł użny ch lub czoło­

wych po dwa o twory (klapy powietrzne), zamykane od wewną t rz. Podłogi

muszą być szczelne, aby nie było przeciągu z dołu i nawóz oraz podściółka

nie mogły wypadać.

•

2. Przy przewozie zwierząt dużych w wagonach bez otworów powietrznycD należy otworzyć drzwi przynajmniej do połowy, przyczem nadawca

obowiązany jest otwory te zabezpieczyć zaporami drewnianemi lub kratami ·

tak, aby zwierzęta nie . mogły wypadać.

3. Dolne skrzynki wagonów mogą być używane tylko do przewozu

zwierząt drobnych, które zachorowały w ciągu drogi.

4. Wagony, podstawione do przewozu, powinny być naleźycie oczyszczone i odwonione.

flrt. 3.

1.

możności wybierać wagony,

Hrt. 4. 1, KI~tki, skrzynie, kosze, worki i inne przedmioty, służące

do przewozu zwierząt, muszą być dostatecznie przestronne i przewiewne.

Nie można nadawać zwierząt skrępowanych.

2. Klatki i t. p. mają mieć szczelne dno i szczelne ściany do takiej

wysokości, aby zanieczyszczenie wagonu nawozem lub podściółką było,

<O ile możności, wykluczone.

Przepis ten nie ma zastosowania do drobiu,

Dziennik .Ustaw. Poz. 82.

N216.

nadawanego w przesyłkach całowagonowych. Klatki i kojce powinny być

tak urządzone, aby zwierzęta nie mogły się częściowo przeciskać przez Ole,

a nadto mieć taką wysokość, aby zwierzęta mogły stać swobodnie. O ile

przewóz trwa przypuszczalnie nad 36 godzin, nadawca musi zaopatrzyć

wszyst kie klatki i t. p. także w urządzenia do pojenia zwierzą t, a przy

przew ozie zwierząt drobnych również do ich karmienia. Dno klatek i t. p.

ma być wysypane piaskiem, miałem torfowym lub trocinami. Przy łado­

waniu należy zwracać uwagę na to, aby świeże powietrze miało dostateczny

dostęp do klatek i t. p.; w szczegolności nie można umieszczać innych towarów na klatkach, skrzyniach, koszach i t. p., a klat ki i t. p. wolno łado­

wać jedne na drugich t ylko wówczas, jeżeli za pomocą listew i t. p. zabezpieczono wolną prze Jrzeń powietrza o wysokości co najmniej 3 cm. mię­

dzy dnem górnej klatki a wierzchem dolnej.

f\rt. 5. 1. Załadowanie zwierząt jest rzeczą nadawcy. List przewozowy ma być zaopatrzony w św!adectwo leka rza weterynarji, zaświadc zające ,

iż zwierz ęta są zdrowe , a w szcze gó l ności wolne od chorób zaraź liwych.

2. Przy ładowaniu zwierząt do wagonów trzeba mieć na względzie ,

że n ie wolno ładować zw ierząt dużych tak, by stały stłuczone lub przyciśnięte do śc i an, i wymaga się, by człowiek mógł przesunąć s i ę swobodnie

i bezpiecznie pomiędzy zaladowanemi · zwierzętami; nc:dto przy ładowaniu

poprzeczn em powinno między zw i erzętami a ścianami wagonu pozostać

tyle miejsca, aby uszkodzenie zwi e rząt na głowie lub zadzie przez otarcie

się i t. p. było wykluczone. Zwierzęta drobne muszą mieć możność poło­

żenia się.

3. Umieszczanie w jednym wagonie luzem różnych gatunków zwiejak koni lub bydła rogatego razem z cielętami, trzodą chlewną, owcami

i t. p. jest niedopuszczalne, chyba, że każdy gatunek będzie oddz ,elony

od drugiego deskami. Ograniczenia te odpadają przy przewozie matek

z oseskami i przy przewozie drobiu.

4. Wagony. załadowane drobiem nieopakowanym, należy plombować.

5. Przy przewozie bydła rogatego i nierogacizny nadawca powinien

zaopatrz yć podłogę wagonów w podściółkę, przyczem w wagonach o ścia­

nach z łat orEiZ wagonach, których drzwi pozostają otwarte podczas przewozu, podściółka m usi być z m aterja ł ów niepalnych. Za mate rjały palne

należy IIważać słomę. plewy, si ano i t . p., natomiast można używać t rocin,.

pokropion ych wodą, tud zież zwilżonej podściółki torfowej. W razie przeła ..!

dawania zwierząt z wagonu. zaopatrzonego w podściółkę, na jednej ze

stacji pośrednich, kolej powinna dostarczyć podściółki za opłatą, oznaczoną

w taryfie.

rząt,

I\rt. 6. 1. Wysyłając)' powinien przed załadowaniem nakarmić i napoić

których przewóz potrwa przypuszczalnie 24 godzin lub dłużej.

Jeżeli przewóz trwa ponad 36 godzin, należy poić zwierzęta najpóźniej co

36 godzin.

Pojenie i karm,i enie zwierząt jest rzeczą dozorców, którzy im towarzyszą .

2. Paszę lub karm, potrzebny w drodze , przewozi s ię bezpłatnie

w ilościach, określonych w taryfie, i przy tern o ile jest załadowany do wagonu" w którym mieszczą się zwierzęta.

zwierzęta,

I\rt. 7. 1. Przy przewozie zwierząt żywych luzem-- nie w klatkach,

skrzyn ia , h i t. p. - powinien się znajd ow ać dozorca. Jego obowiązkiem

jest o pieka nad zwierzętami, jak karmienie i pojenie w drodze i t. p., do

czego powinien być zaopatrzony w odpowiednie statki i podściółki.

2. Dozorców powinno być nie więcej, niż . jeden na wagon, a nie mniej,

niż jeden na cztery wagony. Bez względu na to , czy dozorca będzie odbywać podróż w wagonie osobowym, czy też w braku takiego wagonu

NI! 16.

Dziennik Ustaw. Poz. 82.

w towarowym, ma s ię każdy dozorca zaopatrz yć w bilet trzeciej klasy do·

stacji przeznaczenia.

Stacja n adawcza może wyłączyć od przewozu przesyłki, nie

niniejszym przepisom.

f\rt. 9. 1. ' Przetaczanie wagonów ze zw ierzętami powinn o być ograniczone do niezbędnej potrze by i przedsiębrane zawsze tylko ze szczególną

ostrożnością; silnego uderzenia w3gonów o sieb ie należy bezwarunkowo

I\rt. 8.

o dpowiadające

un ik a ć .

Klatek ze zwierzętami nie wo ln o przy ładowaniu i wyładowaniu

lub prz ewra::ać.

I\rt. 10. 1. W razie przewozu porą nocną d07orcy, towarzyszący

transportom zwierząt, powinni być zaopatrzeni we własne dobrze świecące

latarnie. Używa n ie łatwo za palnych materjałów do ośw ietl eni a, jak naft y,

karb idu i t. p. jest wzbronione.

2. Do wagonów, w których znaj duje się stoma lub inne łatwo zapalne

mat e rjały, nie wolno wchodzić z zaf-a ionemi cygarami, papierosam i lub

fajkami, ani też w nich palić.

I\rt. 11. Za wszelkiego rodza ju wypad ~ <i ze zwierzętami przy ich załadow ywaniu lub wyładowywaniu kolej nie ponosi żadnej o dpowiedziak oścL

I\rt. 12. Prz yrządów. niezbędnych do przewozu zwierzą t, jak drążki,

deski i t. p., powinien dos',arc zyć nadawca, a w raz ie, jeżeli je dostarczy

kol ej, nadawca płaci należności, przewidziane w taryfie względnie cenę ich

wartości.

.

2.

po pychać, rzucać