Ustawa z dnia 4 listopada 1920 r. w przedmiocie uregulowania spraw dobrowolnej oraz przymusowej migracji ludności.

Przy Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej tworzy się specjalny Urząd Emigracyjny,

którego działalność obejmie wszystkie sprawy, dotyczące emigracji, reemigracji, imigracji

i opieki nad uchodźcami; temuż Urzędowi przekazuje się wszelkie sprawy, dotyczące

powrotu jeńców, aż do. czasu ich zupełnego uregulowania.

Utworzony dekretem z dn. 30 grudnia 1918 r. (Dz. Pr. z roku 1919 № 3 poz. 84) Państwowy

Urząd do spraw powrotu jeńców, uchodźców i robotników wchodzi w skład Urzędu Emigracyjnego

przy Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej.

Dekret z dn. 30 grudnia 1918 r. (Dz. Pr. z r. 1919 №3, poz. 84) o utworzeniu Państwowego

Urzędu do spraw powrotu jeńców, uchodźców i robotników oraz dekret z dn. 5 lutego

1919 r. (Dz. Pr. № 13, poz. 143) w sprawie zmiany dekretu z dn. 30 grudnia 1918 r.

o utworzeniu Państwowego Urzędu do spraw powrotu jeńców, uchodźców i robotników, tracą

moc obowiązującą.

Termin przejęcia odnośnych agend i majątku Państwowego Urzędu do spraw powrotu jeńców,

uchodźców i robotników ustali Rada Ministrów na wniosek Ministra Pracy i Opieki Społecznej.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.