Rozporządzenie Ministra Skarbu celem wykonania ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. o opłacie stemplowej od sprzedaży przedmiotów zbytku.

§ 1. Za sprzedaż w rozumieniu § 2 ustawy uważa się także

1) pozbycie się przedmiotu w drodze zamiany, 2) odstąpienie p,rzedmi otu w miejsce wypłaty, (np. z tytułu uiszczenia długu, wynagrodzenia

za świadczenia usług lub t. p., 3.) odpłatne wykonanie przedmiotu zbytku

na zamówienie z materja/u, dostarczo.nego przez przedsiębiorcę, jeśli materjał ten stanowi istotną część składow~ przedmiotu, a nie małowartościo­

wy tylko jego dodatek.

Uwolnienie od opłaty.

Zaświadczenie.

§ 2. Sprzedaż przedmiotów zbytku: a) przeznaczonych na przerobienie

lub rozsprzedaż (art. 3) ustawy), b) będących narzędziami wytwórcze mi (poz. 1

spisu zał. do ust.), c) służących do q~lów naukowych (poz. 1 spisu), 'd) przeznaczonych do celów szkolnych (poz. 7 spisu), nie podlega opłacie, jeśli

nabywca złoży sprzedawcy zaświZldczenie na dowód, że, w wypadku pod

a), trudni się zawodowo i samoistnie przerabianiem lup rozsprzedażą nabywanych przedmiotów; w wypadku pod b), jest wytwórcą przedmiotów,

do których wyrobienia potrzebne jest nabywane narzędzie wytwórcze; w wypadku zaś pod c) i d), że przedmiot ma służyć do kształcenia się, nauczania, lub, że nabywa się go na rzecz zakładu naukowego lub szkolnego.

Zaświadczenie musi być złożone z reguły w oryginale.

.

Osoby wskazane wart. 3 ust. 1 ustawy mogą składać zaświadczenia także w odpisach, uwierzytelnionych urzędownie lub notarjalnie.

.N!! 89

Dziennik Ustaw. Pen. 590.

W razieniezłożenia powyższego zaświadczenia , sprzedaż wymienionyc h:p rzedmiotów (ustęp 1) traktuje się jako podlegającą opłacie .

Treść zaświadc zenia .

§ 3. Zaświadcz e nie ma zawier a ć, oprócz okoliczności wskazanych

w § 2 ust. 1., numer kolejny zaświadczenia , miejsce i dzień wystawienia,

imię i nazwisko (firmę) i miejsce zamieszkania (siedzibę) nabywcy, dokładne oznaczenie przedmiotu według pozycji spisu załą czonego do u:;tawy ,

termin ważności, tudzież podpis i pieczęć władzy (zakładu) wydającej zaświadczenie . .

Termin ważnoś c i zaświadczeń.

§ 4. Termin ważności z aś w iadcze ń

wskazanych 'w § 2 pod literą a ) na sześć

najdłu żej n a dn i 14.

Wydawanie

nal eży wyznaczać· w wypadkach

miesię c y, pod litera m i b) c) i d)

zaświadczeń .

§ 5. Do wydawania zaświadczeń powo łan ymi są: w wypadkach wsk azan ych w' § 2 pod literami a) i b), władza przemysłowa I instancji, w któ rej okręgu mieszka osoba , mająca zam iar nab yć przedmiot; w wypadkach

zaś pod literami c) i d) zarząd zakładu naukowego względnie szkolnego ~

w którym nabywca przedm iotu się kształci , nau cza, lub na rzecz którego

przedmiot nabywa.

Zapisek wydanych zaświadczeń .

Władza przemysłowa, względnie zakład naukowy lub szkoln y.

zapisek wydanych zaświadczeń według wzoru 1 i wpisują do nie go kolejno wydane w ciągu roku kalenda rzowego zaświadczenia wraz z da nemi wskazanemi w § 2.

'

Zapisek ten należy zamknąć z końcem roku kalendarzowego i przechowywać go do celów kontroli skarbowej przez lat p ię ć.

§ 6.

prowadzą

2.

O b o w i ą z e k u i s z c z e n' i a

(art. 4 ustawy).

Obowiązek

o p ł a ty.

sprzedawcy.

§ 7. Sprzedawca (art. 2 ustawy § l rozp.) obowiązany jest do uiszczenia opiaty n i eZależnie od tego, czy w akcie sprzedaży uClestniczy osobi ś c i e, czy też przez upowa ż nioną do tego o s obę .

Obowiązek zastępcy

prawnego i prowadzącego licytację.

§ 8. Jeśli sprzedawca z powodu małoletności lub jakiejkolwiek innej

przyczyny nie zarządza s woim majątkiem, obowiązek uiszczenia opłaty spoczywa na prawnym zastępcy sprzedawcy.

Od sprzedaży dokonanych w drodze licytacji przymusowej obowiązaną

jest uiścić opłatę osoba, wykonująca akt licytacji (komornik, egzekutor i t. p .)

Odpowiedzialność

solidarna.

§ 9. Jeśli obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na dwóch lub więcel

osobach, to odpowiadają one za nią solidarnie.

N'2 89.

Dziennik Ustaw. Poz. 590.

3.

1629

P o d s t a w a w y m i a r u o p ł a ty.

(art. 6 i 7 ustawy).

Co stanowi podstawę wymiaru.

§ 10. Podstawę wy m ia ru o płaty stanow i z reguły umó wiona cena

. sprzedaży; w wypadkach z aś ws kazanych: w § 1 ust ę p 1, cena ryn kowa

przed miotu w miejscu i czas ie nabycia; w § 1 u stęp 2, kwota, w któ rej

m iejsce sprzedawca wydaj e na bywcy przedmiot; w § 1 u st ęp 3, kwota wynagrodzenia za wy kon a nie prze d m iot u.

Ustalenie podstawy wymiaru.

§ 11. PiZy sprzedaży przedm iotów wymienionych w poz. 1, 2, 3, 4,

5, 7 a) 10 b) 12 i 14 spisu załączonego do ustawy, przyjmuje się za podstawę do oznaczenia opłaty cenę sprzedaży (§ 10 razp.) każdego przedmiotu

(sztuki) oddzielnie.

Cenę łączną sprzedaży dwóch lub więcej jednocześnie na rzecz tej

samej osoby pozbywanych przedmiotów tego samego rodzaju przyjmuje

się za podstawę wymiaru opłaty wówczas , gdy przedmioty te według ich

przeznaczenia mają łącznie służyć do jednego i tego samego celu, lub

gdy według zapatrywan ia kół przemysłowych względnie handlowych stanowią one pewnego

rodzaju całość, lub wreszcie, gdy osoba pozbywająca

przeznacza je jako całość na pozbycie.

W tych razach dwa (lub więcej) przedmioty uważa się za jedną sztukę.

Przykłady

Przy sprzedaży sznura pereł miarodajną jest cena sprzedaży za sznur

pereł, a nie za pojedyńczą perłę. Przy sprzedaży serwisu porcelanowego

z malowidłami . miarodajną jest cena za serwis, a nie za poszczególną

sztukę serwisu.

Przy sprzedaży jednej pary kolczyków miarodajną jest

cena za parę, a nie za pojedyńczy kolczyk.

Ustalenie podstawy wymiaru przez znawców.

§ 12. Jeśli władza skarbowa uzna, że cena, przyjęta przez sprzedawcę

za podstawę wymiaru opłaty, nie odpowiada cenie rynkowej przedmiotu

w miejscu i czasie pozbycia, może zarządzić ustalenie ceny przez znawców

i tę ustaloną cenę wziąć za podstawę do oznaczenia opłaty.

Koszta ustalenia ceny ponosi sprzedawca w tym wypadku, gdy ustalona cena przewyższa o jedną trzecią część cenę pierwotną.

Zaokrąglenie

ceny sprzedaży.

Celem obliczenia opłaty, przypadającej niezależnie od wysoceny sprzedawanego przedmiotu (poz. 7b, 8, 9 i 13 spisu zał. do

ust.) zaokrągla się cenę sprzedaży nieprzewyższającą 5 mk. do :) mk., cenę

wyższą niż 5 mk., anię przywyższającą 50 mk. do najbliższej sumy podzielnej przez pięć.

Zaokrąglać należy cenę sprzedaży każdego przedmiotu oddzielnie.

kości

§ 13.

4.

K s i ę g a s p r z e d a ż y p r z e d m i o t ó w z b Y t k u.

(art. 9 ustawy).

Obowiązek

sprzedawcy do prowadzenia księgi.

§ 14. ,S przedawca jest obowiązany prowadzić księgę sprzedaży przedmiotów zbytku niezależnie od tego, czy sprzedaż tych przedmiotów wcho-

Dziennik Ustaw. Poz. 590.

Ne 89.

dzi W zakres jego zajęcia głównego, czy też należy do jego zajęć ubocznych, i bez względu na to, czy jest on wytwórcą, czy też rozsprzedawcą

przedmiotów zbytku.

Forma księgi.

§ 15. Księga sprzedaży ma być sporządzona według wzoru 2, . musi

oprawiona, zaopatrzona w kolejną numerację stronic i zeszyta sznurkiem. Końce sznurka należy przytwierdzić do okładki za pomocą pieczęci

lakowej lub nalepki, wskazującej imię i nazwisko (firmę) sprzedawcy.

Wpisy do księgi mają być dokonane w języku żyjącym, atramentem

lub ołówkiem ' atramentowym.

.

Wycieranie gumą, skrobanie i t. p_ czynności są wzbronione. W ra2ie

mylnego wpisu należy wpis ten tak przekreślić, aby słowa lub cyfry napisane mogły być odczytane.

;

być

Sposób dokonywania wpisów.

Do księgi sprzedaży przedmiotów zbytku należy wpisywać

poszczególny wypadek sprzedaży oddzielnie, wypełniając rubryki od

1 do 6. W rubryce 4 należy wpisać najpierw (powyżej) cenę umówioną,

a następnie (poniżej w formie ulaf1lka) zaokrągloną (art. 7 ustawy).

W razie przedłożenia przez nabywcę zaświadczenia (art. 3 ustawy,

§ 2 rozp.) należy rubrykę 6 wypełnić kreskami poziomemi, w rubryce e

wpisać natomiast numer kolejny i dzień wydania zaśw)adczenia, oraz nazwę władzy (zarządu zakładu), która je wydała, a złożone zaświadczenie

przechowywać jako załącznik księgi przez lat pięć.

Rubryka 8 służy także do uwidocznienia zwrotu opiaty .

. Po wypełnieniu strony pierwszej należy wyprowadzić sumę wpisanych

opłat i przenieść ją na stronę drugą, sumę opł at wpisanych na stronie 1 i 2,

na stronę 3 i t. d. Suma o sta teczna ma obejmować wszystkie o płaty wpisanedo księgi w ciągu roku kalendarzowego.

§ 16.

1

każdy

Zamknięcie księgi

i przechowywanie.

§ 17. Księgę sprzedaży należy zamknąć z końcem roku kalendarzo·

wego (ewentualnie wcześniej, w razie zaprzestania sprzedaży przedmiotów

zbytku) i przechowywać ją dla celów kontroli skarbowej przez lat pięć ,

licząc od dnia zamknięcia.

5.

Ra c h u n e k z ' k s i ę g i s p r z e d a ż y p.rz e d m i o t ó w z b y t k u.

(art. 9

Obowiązek

ustawy)~

sprzedawcy do wydania rachunku.

Sprzedawca obowiązany jest wydać rachunek z księgi sprzeprzedmiotów zbytku bez względu na to, czy nabywca przedmiotu

rachunku, czy nie.

§ 16.

daży

żąda

Forma rachunku.

§ 19. Rachunek ma być sporządzony według wzoru 3. Numer ko. lejny i treść rachunku muszą być zgodne z wpisem w · księdze sprzedaży.

Podpis sprzedawcy może być położony w ~posób mechaniczny.

N!~ 89.

Dziennik Ustaw. Poz. 590.

6.

1631

U i s z c z e n i e o p I a t y.

(art. 10 ustawy).

Sposób uiszczenia.

stemplowe od sprzedaży przedmiotów zbytku uiszcza

naraz za każdy dziesięciodniowy okres czasu (dekadę) każdego

miesiąca.

'

. .

Pierwszy okres liczy się od 1 do 10 (włącznie), drugi od 1'1 do 20,

trzeci od 20 do końca miesiąca.

§ 20.

Opłaty

się gotówką

Wyprowadzenie sumy opIat. Deklaracja.

§ 21. Celem dokonania uiszczenia opłat należy wyprowadzić w rubryce 7 księgi sprzedaży przedmiotów zbytku sumę opłat, wpisanych w rubryce 6 tejże księgi w ubiegłej dekadzie, sporządzić deklarację w dwóch

egzemplarzach według wzoru 4, wypełnić ją wyprowadzoną sumą opłat

i t. d. i złożyć w kasie skarbowej tej władzy skarbowej, która admir.listruje

, opłatami stemplowemi od sprzedaży przedmiotów zbytku.

Pokwitowanie.

II egzemplarz deklaracji.

§ 22. Kasa skarbowa zatrzymuje jeden egzemplarz deklaracji jako do·

wód przychodowy i wydaje płatnikowi pokwitowanie z uiszczenia sumy

opłat.

.

Drugi egzemplarz deklaracji przesyla kasa skarbowa, po zaświadczeniu

na nim zgodności z pierwszym egzemplarzem, władzy skarbowej I instancji, administr ują cej opIatami stemplowemi od sprzedaży przedmiotów zbytku.

Przechowywanie pokwitowań.

§ 23. Pokwitowania na uiszczone sumy opłat należy składać kolejno

w osobnej okładce i przechowywać je jako załączniki księg-i sprzedaży przez

-lat pięć, licząc od dnia zaplaty.

Termin uiszczenia.

§ 24. Sumę opłat za ubieglą dekadę należy UISCIC w ciągu następ­

nej dekady. Nieuiszczenie sumy opłat w powyższym terminie pociąga za

sobą skutki wskazane wart. 16 ustawy.

7.

Zw r o t o p Ia t y.

(art. 13 ustawy).

Prawo do żądania zwrotu.

§ 25. Prawo do żądania zwrotu uiszczonej opIaty służy nabywcy

przedmiotu, i tylko wówczas, gdy: 1) uiścił op/atę niew/aściwie z tego powodu, że sprzadaż nie podlegała wogóle opłacie, ponieważ przedmiot nabyty nie należy do przedmiotów objętych spisem załączonym do ustawy,

2) uiścił opłatę od sprzedaży prz.edmiotu wprawdzie podltgającej opłacie,

jednak w kwocie wyższej niż należało.

Miejsce wniesienia prośby o zwrot.

§ 26. Prośbę o zwrot opłaty należy wnieść do tej władzy skarbowej

instancji, administrującej opłatami stemplowemi, w której okręgu nabywca mieszka.

Dziennik Ustaw. Poz. 590.

. N!! 89.

Do prośby musi być załączony rachunek, wydany nabywcy przez sprzez księgi sprzedaży przedmiotów zbytku (§ 18).

dawcę

Załatwienie prośby.

§ 27. Wł a dza skarbowa (§ 26 rozp.) załatwia prośbę w porozum ien iu

z władzą skarbową I instancji, \V której okręgu mieszka lub ma s iedzi b ę

sprzedawca przedm iotu . .

Zawiado m ien ie o z a rządzen i u zwro tu.

§ 28.

O zezwoleniu na zwrot o pIaty zawiadamia władza ska rbowa

który obowiązany jest uwi docznić przy odpowiedn iej pozycji wpisu w rubryce 8 księgi sprzedaży przedmiotów zbytku zarządzo n y

zwrot.

Zawiadomienia powyższ e ma sprzedawca przechowywać jako załącz­

niki księgi sprzedaży przedmiotów zbytku, przez lś=lt pięć.

także sprzedawcę,

Odwołanie.

§ 29.

Przeciw odmownemu załatwieniu prośby może nabywca wnieś ć

w ciągu miesiąca od dnia doręczenia orzeczenia odwołanie do władzy skar-

bowej II instancji na ręce władzy skarbowej, która wydała orzeczenie.

8.

Doniesienia sprzedawców.

(art. 14 ustawy).

Miejsce składania doniesień.

I

§ 30. Doniesienia, wskazane wart. 14 ustawy, jakoteż wszelkie inne

doniesienia w przedmiocie opłaty stemplowej od sprzedaży przedmiotów

zbytku, należy składać u tej władzy skarbowej I instancji, administrujące}

opłatami stemplowemi, w której okręgu znajduje się dane przedsiębior·

stwo, niezależnie od tego, czy jest to zakład główny, czy filja. .

Sprzedawca, posiadający kilka przedsiębiorstw (filji), obowiązany jest

składać doniesienia co do każdego przedsiębiorstwa (filji) oddzielnie.

Forma doniesień.

§ .31. Doniesienia o zajm·owaniu się sprzedażą przedmiotów zbytku,

o rozciągnięciu sprzedaży na nowe rodzaje tych przedmiotów lub o zaprzestanie sprzedaży przedmiotów zbytku mają być sporządzone według wzoru 5·

W rubryce 3 doniesienia należy wpisać przedmioty zbytku w tym samym porządku kolejnym, w jakim wymieniono je w spisie załączonym do

ustawy, i posługiwać się przytym nazw~mi tam użytemi. .

Termin składania doniesień.

§ 32. Pierwsze doniesienia, wskazane w ustępie 1 art. 14 ustawy, należy złożyć do

dnia 4 października b. r. włącznie; wszelkie zaś dalsze doniesienia, wskazane w powyższym artykule, w ciągu dni 3 po rozpoczęciu

względnie po zaprzestan iu sprzedaży przedmiotów, podlegających opłacie.

9.

O r z e c z n i c t w o w P r z e d m i o c i e o P ł a t y i g r z y w n y.

.

(art. 18 ustawy).

§ , 33.

kule

należy

Orzecz,nictwo w przedmiotach wskazanych w powołanym artydo tej władzy skarbowej I instancji, administrującej opłatami

'~l

N289.

--

Dziennik · Ustaw. Poz. 590.

1633

stemplowemi, w której okręgu mieszka osoba winna dopuszczenia się prze·

kroczeń określonych wart. 16 i 17 ustawy.

'

(Władzami skarbowemi I instancji, administrującemi opłatami stemplowemi od sprzedaży przedmiotów zbytku są: na obszarze b. zaboru rosyj ·

skiego urzędy skarbowe ,podatków i opłat skarbowych (w Warszawie l-szy,

w Łodzi \I-gi urząd skarbowy podatków i opłat skarbowych), na obszarze

b. zaboru austrjackiego, dyre k cję okręgów skarbowych (we Lwowie i KraKowie urzędy wymiaru należytości). Władzami skarbowe mi II instancji są

na obszarze b. zaboru rosyjskiego, izby skarbowe, na obszarze b. zaboru

.austrjacKie go dyrekcje skarbu we Lwowie i Ciesży n ie).

CZĘŚĆ II.

Postanowienia dotyczące załącznika do artykułu I ustawy.

p o z y c j a [ s p i s u p r z e d m i o t ó w P o d I e g a j ą c y c h o p I a c i e.

§ 34. Przedmioty wymienione w powyższej pozycji podlegają opłacie

bez względu na to, czy slużą do ozdoby (biżuterja), czy do innych celów

(naczynia) kuchenne, zastawa stolowa, tkaniny złote lub srebrne i t. p.).

Przy przedmiotach, wyrobionych w części ze złota" platyny lub srebra,

przy przedmiotach pozłacanych, platynowanych, posrebrzanych obojętnem

jest, z czego je głównie sporządzono, jaką ilość wymienionych metali przy

tern użyto, następnie jaką wartość przedstawiają te metale w stosunku do

wartości calego przedmiotu, wreszcie w jaki sposób częsci wyrobione ze

szlachetnych metali, połączono z innemi częściami przedmiotu, względnie

w jaki sposób metale te na przedmiot nałożono (za pomocą pozłótki, przez

amalgamowanie lub w drodze galwanicznej).

Nie podlegają jednak · opłacie przedmioty wyrobione w całości z materjału niepodlegającego opIacie, jeśli część przestrzeni pozłocona, platynowana lub posrebrzona nie zajmuje więcej jak 5% całej powierzchni przedmiotu. (Zegarek niklowy z posrebrzanem uszkiem).

Za imitację nie uważa się przedmiotów, w których skład nie wchodzą

powyższe szlachetne metale.

P o z. 2 s P i s u.

§ 35. Do kamieni szlachetnych, podlegających opIacie, należą: djament, korund (szafir, rubin i inne odmiany), chryzoberyl (aleksandryt,

chryzoberylowe Kocie oczko), spinelI, topaz, beryl (szmaragd, akwamaryn),

cyrkon (chjacynt), opal, granat, turmalyn, chryzolit (perydot, oliwin) dychroit, djopsyt, djoptas, wezuwian, turkus.

Do kamieni półszlachetnych należą: kwarzec (ametyst, kryształ górski,

topaz dymny, żółty krzem, kwarzec różany, kocie oczko), jaspis, chalcedon

(krwawnik, plazma, chryzopraz, agat), szpat polny (adular, selenit, kamień

amazoński, labradoryt) lasulit, nefryt, spodumen (i jego odmiany), hematyt,

lipidolit (motylak), opsydjan, lawa, malachit, aragonit, numeait, gagat, bursztyn i pianka morska.

.

Wymienione kamienie należy uważać za szlachetne względn ie za pół­

szlachetne nawet wtenczas, gdy zapatrywanie interesowanych kół przemysłowych względnie handlowych jest w tym kierunku odmienne.

Narówni z kamieniami szlachetnemi należy traktować kam ienie syntetyczne, t. j. sporzqdzone przez sztuczne powtórzenie ich naturalnego

procesu tworzenia si ę (szafiry, rubiny i t. p).

Dziennik Ustaw. Poz. 590.

N289.

0.0 kamieni niepodlegających opłacie należą: wężowiec, alabaster,

marmur i t. p. chyba, że do ich oprawy użyto złota, platyny lub srebra albo·

też metali pozłacanych, posrebrzanych lub platynowanych.

Imitacje przedmiotów wymienionych w poz. 2 spisu podlegają opłacie

bez v.:zględuna to, z jakiej je masy sporządzono.

.

p o z. 3 s P i s u.

§ 36. Dzieła rzeźbione , malowane lub rysowane, jakoteż kopje i reprodukcje tychże podlegają opłacie niezależnie od techniki wykonania i ich

wartości artystycznej.

Za dzieła rzeżbione należy uważać nie tylko rzeźby pełne jak np. po·

sągi, statuy, biusty, figury, wazy i t. p., lecz także rzeźby półwypukłe (reliefy)

wklęsło-wypukle, płaskorzeźby (plakiety) medale, medaljony, giemy (kamienie rznięte) i t. p., o ile służą do ozdoby, przyczem jest rzeczą obojętną

z jakiego mC'lterjału je wyrobiono; mogą to być zatem wyroby z metalu ,

kamienia, drzewa, porcelany, fajansu, szkła, gliny, i t. p.

Za dzieła malowane należy uważać nie tylko obrazy olejne, akwarele ,.

pastele, obrazy mozaikowe i malowane na szkle, lecz także, rysunki wykonane piórem, kredą, węglem, a nadto miedzioryty, drzeworyty i litografj ę .

Nie należą tu jednak malowane fotograf je.

p oz. 4 s P i s u.

§ 37. Wyroby z porcelany i biskwitu (porcelany raz tylko wypalonej

i bez glazury), jeśli słuźą do ozdoby mieszkań, podlegają opłacie nawet

wtenczas, gdy nie mają ozdób.

Inne przedmioty porcelanowe podlegają opłacie bez względu ~ria to~

czy służą do · praktycznego użytku, czy do ozdoby, jeśli mają jakiekolwiek

malowidła, złocenia lub ozdoby z miedzi i miedzianych stopów.

Kwiaty sztuczne, służące do ozdoby, podlegają opłacie tylko wtenczas,.

jeśli sporządzono je z porcelany lub z fajansu.

p o z. 5 s P i su.

§ 38. Za ozdoby wyrobów ze szkła należy uWc;lzac figury geometryczne, wzory, obrazki i t. p. niezależnie od tego, w jaki je sposób na szkle

wyrobiono, tudzież bez względu na to, czy szkło jest zwykłe, polerowane.

szlifowane, mleczne, matowane, i czy zostało przy tern zabarwione, czy nie.

p o z. 6 s P i su.

§ 39. Do przedmiotów służących do gier, a

należą

podlegających

opłacie

bilardy, szachy, ruletki, domino, krokiet, kręgle i t. .p.

P o z. 7 s P i s u.

§ 40. Instrumenty muzyczne podlegają opłacie bez względu na to,

czy do wydobycia z nich tonów potrzebną jest siła fizyczna, czy mechaniczna.

Należą tu: fortepiany, pianina, fisharmonje, organy, harmonijki, skrzypce, arfy; gitary, mandoliny, dalej pianole, fonole i t. p., następnie fonogra fy, gramofony, szkatułki z aparatami samogrającemi, zegary grające, pozytywki i t. p.

Walce reprodukcyjne należy traktować narówni z płytami reprodukcyjnemi.

•

N2 89.

Dziennik Ustaw. Poz. 590.

P o z. 8 s P i su.

§ 41. Artykuły toaletowe, wymienione w powyższej pozycji, podlegają

opłacie bez względu na to, czy sprzedaje się je w opakowanych i zamknię­

tych pudełkach, flaszkach, słoikach, torebkach i t. p. czy nie.

'

p o z. 9 s P i s u.

§ 42. Za futra należy uważać wszelkie części ubrania (płaszcze, ubrania wierzchnie i spodnie, buty, mufki, boa, rękawiczki i t. p.), które mają

wierzch, podszewkę lub kołnierz ze skór futrzanych, podlegających opłacie.

Do skór takich należą: bobry morskie, lisy czarne i niebieskie, szenszyI e, sobole, foki prawdziwe, wyskubane i niewyskubane, gronostaje, kuny, elki amerykańskie, nurki, bobry amerykańskie, cywety, skunksy, oposy

(także amerykańskie), szopy, tchórze, wiewiórki, rysie; niedźwiadki, niedźwie­

dzie, wilki, wydry, tygrysy, piżmowce, ogony popielic i lisów, guanako, lamy, lisy, rosomaki, raiaby, koty, karakuły, popielice, kalanki, surki, murmle.

Narówni z wymienionemi w ustępie 1 przedmiotami należy traktować ·

okrycia na nogi, worki skórzane, skóry przed łóżka i t. p., jeśli sporządzono je ze skór wymienionych w ustępie 2.

.

Zwykłe skóry baranie, owcze, jagnięce, królicze, zajęcze i kozie nie

podlegają opłacie wtenczas, jeśli nie uległy przeróbce, nadajacej im wygląd

skórek wymienionych w ustępie 2, względnie jeśli futra z nich sporządzone

przeznaczone są do praktycznego użytku i nie m c gą uchodzić według zapatrywania kół fachowych zn futra zbytkowne.

Oblamowanie futrzane przy sukniach ; nakryciach na głowę, bucikach,

rękawiczkach i t. d. uważa się za ozdobę, która nie powoduje podciągnię ­

cia przedmiotu pod opłatę.

p o z. lOs P i s u_

§ 43. Towar wymieniony pod literą b) podlega opłacie nawet wtenczas, jeśli wyrobiony jest tylko w części z koronek lub haftu, chyba że

przedmioty te stanowią nieznaczną tylko ozdobę.

Należą tu zatem: koronkowe lub haftowane suknie damskie i dziecię­

ce, bielizna wszelkiego rodzaju, kapelusze, chusteczki, kołnierze, parasolki,

nakrycia na stoły, serwetki, firanki i t. p.

Za nieznaczną ozdobę uważa się oblamowanie haftem lub koronką,

jeśli długość użytego haftu, względnie koronki, nie przewyższa 1 metra,

a wartość użytego materjału 50 mk.

p o z. 11 s p i s u.

§ 44. Należą tu także sukna i t. p. materje (z wyjątkiem wyrobionych

z masy gumowej lub papierowej) przeznaczone do obicia lub wyłożenia

podłóg.

p o z. 12 s p i s u.

§ 45. Kufry, torby podróżne i walizki podlegają opłacie także wtenczas, jeśli sporządzono je w części ze skóry, chyba że skóry użyto jedynie

do oblamowania, zapezpieczenia rogów lub do sporządzenia rączki do trzymania.

P o z. 1 3 s P i s u.

§ 46. Do ~rodków wymienionych pod literą a) należą także samoloty

oraz rowery, o ile te ostatnie poruszane są siłą motorową.

Dziennik Ustaw. ' Poz~ 590.

· 1636

N2 89.

Poz. 14 spisu.

§ 47. Za antyki, podlegające opIacie, należy uważać te przedmioty,

które wskutek wyrobien ia ich w czasie dawn iejszym mają op rócz wartości

materjału i wartości użytkowej jeszcze ponadto sp e cjalną warto ś ć dla zbieraczy, przez co odr óżniają s i ę wybitne od przedmiotów zwanych pospolicie

s tarzyzną tandetną·

Uzupełnienia i

naprawy, dokonane w czasach nowszych, nie zmieniają

charakteru przedmiotu jako antyku.

O bojetnem jest, czy przedmiot y te służą do praktycznego użytku, czy

do ozdoby, i w jakim je ktoś nabywa celu.

Należ ą tu zatem: meble, spr z ęty domowe , gospodarcze (wozy, kolaski,

sanki) i narzędzia rolnicze lub rzemieślnicze, sprzęty kościelne, wszelkie

wyroby z porcelany. fajansu, majoliki, terrakoty, kamionki, gliny, szkła, że­

laza, mosiądzu, miedli, bronzu, emalji, kości sloniowej; wyroby ze skóry,

laku, drzewa; wyroby tekstylne (koronki, hafty, taśmy do oblamowania),

kostjumy, materje na stroje. chustki, szale, szaty liturgiczne, dywany, gobeliny, obicia ścian i t. p., dalej monety, medale, medaljony, miedzioryty.

plakiety, marki pocztowe, pieczęcie, he rby, dyplomy, rękop i sy - osób histo- .

rycznych, pamiątki po sławnych osobach historycznych, ~roń, stroje narodowe, albumy, instrumenty muzyczne, fajki, cygarnice, zegarki, zegary,

szkatułki z drzewa lub metalu, przedmioty et nograficzne i t. d.

CZĘŚĆ III.

Postanowienia przejściowe.

§! 48. Sprzeda ż przedmiotów zbytku, wydanych nabywcy przed dniem

21 r września 1920 r., . lecz jeszcze nie zapłaconych, należy wpisać do księgi

sprzedaży przedmiotów zbytku.

§ 49.

wą , t. j.

Rozporządzenie niniejsze wchodz i w życie jednocześnie z ustadnia 21 wrze śn i a ,1920 r.

Warszawa, dnia 13 września 1920 r.

Minister Skarbu

w z. R)'bars/zi

N2 89.

Dziennik Ustaw. Poz. 590.

Wzór 1.

(do § 6 rozporz.).

(Strona pierwsza).

władzy przemysłowej

(z akładu naukowego lub

Na zwa

szkolnego).

ZAPISEK ZAŚWIADCZEŃ

przedmioty zbytku wolne od opłaty

stemplowej.

(Ustawa z dn. 16/7 1920 r. Dz. U. NQ 79, poz. 528).

wyd anych osobo m,

nabywają cym

Rok ................. .

(Strona druga).

1

---

2

_ _o

t"CI .~

>,

c

'v

(5

..>

~

'c

~

ro

"Q

3

[ mię

i nazwisko

(firm a) osoby

N

v ·

>'"

~<t

!O :s

iO -V)

mającej

na być

przedmi ot

o~

5

4

- - - - - - --

7

6

UzasaOznaczenie

przedmiotu dnienie wyosoby wska- zbytku według podania zazanej

zycji spisu

świadcze

zal. do

w rubry ce 3

u stawy

nia

Fldres

- - 8- -

v

""o

c

'N

!O

~

U wag a

c

§

<lJ

I-

Wzór 2.

(do § 15 rozporz.).

(Strona pierwsza).

KSIĘGA SPRZEDAŻY PRZEDMIOTÓW ZBYTKU.

(Im ię

i nazwisko (firma) sprzedawcy).

Za rok

(Strona druga

następne).

~--~---~._.----.

7

8

6

2

4

5

3---------~------~--------~------~------~

1- - - - - --) -· - - - -- -- - - - - - , -- )-.---- . . --

Cena

Ozna cze n ie

sprzedaży

l CJD!o oplata

Suma

opia t za

przedm iotu

d ekadę

Mk.

II

U wag a

N!! 89.

Dziennik Ustaw. Poz. 590.

Wzór 3.

(do § 19 rozparz.).

(Imię

nazwisko (firma ) sprzedawcy). f1dres .

Grzbiet

Rf1CHUNEK N!! -_

rachunku

z księgi sprzedaży przedmiotów zb ytku.

N!! _____ ____ .__________

z księgi

sprzedaży

przedmiotów

Przedmiot

Ilość

Cena umówiona

.

zbytku .

(Pozostaje w przechowani u sprz edawcy).

sztuk (metrów)

zaokrąglona

1()O/o opłata

(Miejsce i dzień wystawienia).

( Podpis)

Wzór 4.

(do § 21 rozparz.).

D E K L f1 R f1 C J f1.

Niniejszem składam tytułem opiat stemplowych od sprzeda ży przedmiotów zbytku, dokonanych w okresie czasu od _______ _________________________________ __ __ _____

do _____________________ .________ ____ _______ ______ sumę Mk.

Mk. _____ _

____ ._____ Jen. ___ ___ ____________ s ł owam i,

__ fen. -(Miejsce i data wystawienia)

( Pieczęć:)

(Podpis:)

Wzór 5.

(do § 31 rozparz.).

DONIESIENIE

w przedmiocie opiaty od sprzedaży przedmiotów zbytku.

1

Imię

2

M ieszkani e

i n azwisko

(siedziba)

(firma) sprz eda wcy

sprze dawcy

I

,

J

3

Rodzaj przedmiotó w zbytku

Które się

sprzedaje

I

Któr e si~ Których s ię

rozpocznI e

zaprzesprze. s tało sprz ed a wać

I

I

I

,

dawać,

U wa ga

N289.

Dziennik Ustaw. Poz. 589 i -590.

I\rt. 5. Przekroczenia powyższego rozporządzenia będą karane na

podstawie art. 4 ustawy z dn. 2 lipca 1920 r. o zwalczaniu lichwy wojennej

(Dz. Ust. N2 67 poz. 449) aresztem do 6 miesięcy i grzywną do 1.000.000

marek lub jedną z tych kar.

Rozporządzenie powyższe obowiązuje z dniem ogłoszenia w DziennIku

Ustaw Rzeczyp~spolitej Polskiej.

Warszawa, dnia 13 września 1920 r.

Minister f\prowizacji

w z. St. Śliwiński

590.

ROZPORZF\DZENIE

Ministra Skarbu

i:elem wykonania ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. NI! 79

poz. 528) o opłacie stemplowej od sprzedaży przedmiotów zbytku.

Na podstawie art. 24 powołanej ustawy zarządza'm, co następuje

CZĘŚĆ I.

Postanowienia dotyczące ustawy.

1. P r z e d m i o t o P ł a t y.

(art. 2 i 3 ustawy, poz. 1 i 7 a) spisu załącz onego do ustawy).

Sprzedaż podlegająca opłacie.