Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Skarbu z dnia 7 sierpnia 1920 r. w przedmiocie wynagrodzenia świadków, znawców i tłumaczów w postępowaniu karnem.

Dziennik Ustaw. Poz. 514 i 515.

514.

ROZPORZF\DZENIE RRDY OBRONY PRŃSTWł\

z dnia 11 sierpnia 1920 ro ku

w ' przedmiocie poboru roczników 1889, 1888, 1887, 1886, 1885.

.

f\rt . 1. . Upoważnia się Rząd do przeprowadzenia' powszechnego po·

b o ru mężczyzn, urodzonych w latach 1889, 1888, 1887, 1886 i 1885

f\rt. 2. Wykonanie niniejszego roz porządzenia i ustalenie kolejności

poborów p oszcze góln ych rocznik ów porucza si ę Min istrowi Spraw Wojsko wych , w porozumieniu z Mini stre m Spraw Wewnętrznych i Mini strem

b. Dzielnicy Prusk ie j.

f\rt. 3.

Ro zpo rz ąd z enie

nin iej sze

wchodzi w

życie

z dniem jego

ogłosze nia . .

Naczelnik Państwa i ,

Rady ' Ob rony Państwa

Przewodniczący

l. Pils'lldski

Pre zydent Min ist rów

Wito s

II'

515 . .

ROZPORZł\DZENIE

Ministra

Sprawfedłiwości

w

por oz umieniu

z

Ministrem

Skarbu

I

z dnia 7 sierpnia 1920 roku

w

świadków, znawców

w po stępowan i u karnem.

przedmiocie wynagrodzenia

tłumaczów

Na zasadzie art. 6 ustawv z dnia 16 lipca 1920 r. Dz. tl. N2 67 poz. 453

zarządza się, co następuj e

Pr.

W Yn a g r o d z e n i e

J

ś w i a d k ó w,

;

z n a w c ó w i ' t ł u m a c z ów.

f\rt. 1. Świadkowie , znawcy i tłumacze mają w postępowaniu ka rnem

pr a wo do wynagrodze nia na zasadz ie po sta nowień § 383 - 386 p. k . oraz

postanowień niniejszego rozporządzenia,-o ile niema osobnych przepisó w,

normujących odmienn ie wy nagrodzenie pewnych kategorji świadków, zna wców lub tłumaczów .

.

Św iad kom przysługuje to ros zcze nie także wtedy, jeżeli na wezwanie

sądu stawili się do przesłu c haniP , ale przed prze s łu(:haniem zostali odprawieni. Znawcy i tłumacze mogą w taki m przy padku żąd ać tylko zwrotu

wydatków i odszkodowania za stra tę czasu .

Kto niesł u s znie odm awia ze zn ań, spełnienia cz ynności, będ ących obowiązkiem znawcy lub tłumacza , albo złożenia przy sięgi , nie ma prawa żą­

dać wyn'lgrodzen ia.

Znawc a ni e ma prawa do wynag rodzenia za czynności, które przedsięwzi.ąłbez polecenia s ądu lub wbrew udzielony m wskazówkom.

Swiadkow ie. znawcy i tłumacz e, którzy jawili się bez wezwania sądo­

wego, maj ą takie samo prawo do wynagrodzenia, ' jak w razie sądowego

N!l 75.

DZIennik Ustaw. Po z. 515.

wezwania, jeże li ich przesłuchano lub korzystan o z ic h pomocy, a sąd

uzna, że ich przesłuchanie lub prz y branie posłużyło do wyjaśn i eni a sprawy.

I.

F\rt. 2.

W y n ag r o dze n ie

ś w i a d k ó w.

Pod warun kami , określonemi w § 383 p. k. świ ad kowie mogą

żąda ć

1.

2.

3

zwrotu kosztów p o dróży,

zwrotu kosztów pobytu (wydatki n a wyżywienie

od szk odowanie za stratę czasu.

nocleg) oraz

F\rt. 3. W ynagrodzenie świa dków wymierza się na podstawie taryf,

wyd awanych przez f'/Iinistrcr S prawiedliw ości na propozycje sądów ape lacyj nych , przy odpowiedniem zastosow;wiu pos tanowień §§ 3 - 7, 9 - 16

i 18 - 24 ro z porz ądzen ia austr. ministra sprawi ed liw ośc i 7- dnia 17 września

1897 Dz. u. p. N2 231 w przedmi oci e należności świadkó w i znawców w cywilnych sprawach spornych.

Jeżeli według postanowień §§ 4 i 5 rozporządzenia austr. ministra

spra wiedliwości z dnia 17 września 1897 r. Dz. u. p. N2 221 nie można

świadk owi przyznać kosztów za użycie zb iorowe go środka przewozowego.

poczty lub podwody, nie· należy mu się wynagrCJdzenie za odbycie drogi

pieszo lub na rowerze. Natomiast jeżeli odległość przebyta tam i napowrót wyn os i najrnniej 15 k m. , można mu przy znać kwotę 2 - ~O mk. na

pokrycie kosztów obiadu, jakiego w drodze tam i napowrót potrzebował.

I

.

•

F\rt. 4. Przyzn a nia należności świa d ek winien żądać w sądzie ł'lstnie

lub na piśmie pod ich utratą w ciągu 24 godzin po przesłucha n!u albo,

jeżel i przesłuchanie się nie odbyło, po odprawi en iu świadka.

F\rt. 5. Kance larja sądowa, a mianowicie wyznaczony przez przełożo ­

nego sądu urzędnik oznacza należności świadków i zarządza ich wyp łatę.

Ozn aczanie należno ści świadków należy poruczyć temu urzędnikowi kancelaryjn emu, który prowad zi ra chunek kosztów karnych, chyba że szczególne

·stos unk i wymagają odrniennego zarządzenia.

F\rt. B. Jeżeli świ a dek ż ą da przyznania należności w toku przesłu ­

ch ania, należy kancelarji sądowej polecić oznaczenie na le żno ści .

Je ż eli świadek zgłosi swe ż ądanie w kancelarji sąd o wej, nie spisuj e

się protokułu; przed o zna cz eniem nale ż no śc i należy jednak stwierdzić. czy

roszczen ie świadka o wynagrodzenie jest uzasadnione.

Wynagrodzenie żądane i przyznan e należy uwidocznić w aktach .

F\rt . 7. Należność p rzy zn a ną oznajmia się ustnie ś wiadkowi i wedle

m o żnoś ci w ypłaca się ją zaraz; świadkowi nieobecnemu c;Ioręcza- się krótkie

zawiadomienie i przesyła pieniądze bezpłatnie.

II.

W .y n a g r o d z e n i e

z n a w c ó w.

f\rt. 8. Znawcy mog ą żądać

1. .zwrotu kosztów podróży i pobytu,

2. zwrotu innych wydatków, które ponieśli (ko szta przygotowan ia

·o pinji. wynagrodzenie za zu żyt e przy badaniu materjały i narzę· I. t.. p. ) ,

d zla

3. odszkodowanie za stratę cz asu oraz

4. wynagrodzenie za pracę .

Znawcy, w tym ci' a ra kterze stale przy sądzie ustanowieni i pobie ra jący 7a to wy nagrodzeni e, mogą domagać się tylko zwrot u wydatków,

przyto czo nych pod L. 1 i 2. IN stosunku do zobowiązanego do zwrotu

Dziennik Ustaw. Poz. 515.

N275.

(§ 389 i 390 p. k.) policz a się jednak także należności, wymienione pod L.

3 i 4. które należałoby przyznać znawcy. gdyby nie był ustanowiony za

stałem

wynagrodzeniem.

f\rt . 9. Koszta podróży i pobytu zn~wców. będących w służbie pub licznej, oznacza się według dotyczących przepisów dla osób, pełniących

służbę publiczną. Innym znawcom z>vraca się koszta podróży i pobytu

wedle postanowień o wymiarze takichże roszczeń świadków i wedle taryf,

u łożonych dla świadków.

f\rt. 10. Inne koszta i wydatki zwraca się znawcy o tyle. o ile były

konieczne do spełnienia jego czynnoś c i i zostały należycie wykazane , Za

dostarczenie narzędzi i przyrządów. których można stale używać, nie n3l eży się osobne o~szkodowanie.

f\rt. 11. Odszkodowanie za stratę czasu wymierza się, uwzględniając

stosunki zarobkowe znawców, j e dnakże nie powyżej ośmiu marek za każdą

r ozpoczętą godzinę i n ie\ puwyżej osiemdziesięciu marek za cały dzień.

Znawcy winni wykazać wiarogodnie wysoko ś ć swego no rmalnego za·

ro bk u i uszczerbku w zarobku, o ile stosunki zawodowe i zaro bkowe znawcy

n ie dosta r c zają w ty m w z gl ę dzie pewnych i znanych sądo w i wskazówek.

Je żel i stra ta cza s u n ie ~owoduje uszcze rb k u w zarobku, nie należ y się

zn awc y o ds zkodowanie za s tratę czasu.

Za st ra co n y uwa ż a się czas , któ ry znawca cele m w ype łn ie n ia swego

o bow i ą zku musi spędz ić po za s woj e m mi es zkani e m lub zw y k łe m miejscem

pra cy;" nie licz y s ię a t o li cza s u, u ży tego na wyko na nie c Z Y ' ll1oś c i , za któ re

znawca o t rzy muje wy n agrodze nie za pr acę.

flrt . .12. Wy nag r od zenie za pr a cę wy m ierza s i ę. uwzględniają c nakł ad

czasu i t r ud u, konie cz nych do samego wykona n ia pracy, o raz maj ąc na

uwad ze za p / atę, u dzielaną zwy c zajn ie za podo bne prace poza postępowa­

niem' sądo wem.

Oceniając wa rto ść p ra cy, nale ży rozró żnić, czy ba d anie ma chara kte r·

pracy nau kowej lub arty st ycznej lu b też wymaga całkiem szczególnych

wiadomości z::lw odowych, a w szcze g ólno ści technicznych, kt óre nabywa się

tylko przez wyższe st udja albo przez szczególne wyszkolenie lub wykszta ł ­

cenie, czy te ż do t,=go wy sta r czają zwy cz aj n~ wiadomości rękodzielnik a

lub kupca, ja k np. przy ocenianiu zwyczajnych przedmiotów użytko wych.

Jeżeli praca znawcy polega tylko na świad cze n iach osta t niego rodza ju ,

które łączą się zazwyczaj z jego zarobkowa ni e m lub zawodem, znawc a

może żąd a ć tylko odSZKodowania za stratę czasu.

Znaw com, którzy n ie

mogą żądać wynagrodzenia za. str atę czasu (art. 11 ust. 2), należ y SI ę w t akich przypadkach wynagro d zenie, wymierzone VI my śl ustępu pierwszego,

które je d nak n iE: n:Ole przek raczać gra rii icy, ozna::zonej wart. II ustE;P

pierws zy.

R rt 13. W razie przy brania kilku znaw::.ów każdy z nich ma prawo

do pełneg o wynagro dzenia za s t r atę czasu i za pracę oraz do zwro tu poniesion ycll przez siebie, należnych kosztów podró ży, pobytu i inn yc h

wydatków.

f\rt .14. Ze znawcami , któ ;'zv są stal~ ustalowieni i zaprzysiE; Le ni '

do wydawania opinji pewnego rodzaju, rnoże być zawa'r ty układ w prz'e d mio:::ie taryfy, według której m ają być im zw ra ca ne koszta i wydatk i, po łączor.e z ich Ćzynnościam i. i wedrug której ma b y ć uiszczone wy na grodzen ie za praC t~, U ~<; ł ad taki wymiga zaLvi.=r JZe:1ia przez pr:!zes) sqdu

apela cyjnego,

: I

N275.

Dziennik Ustaw. Poz. 515.

1351

1\rt. 15. Znawcy lekarze i weterynarz e korzystają nadal z podwyżki

wynagrodzenia za czy nności sądowo-lekarsk ie, przyznanej im rozporządze­

ni em Ministra Sprawiedliwości z dn. 17 lipca 1919 r. Dz. P. P. N2 58 poz. 353.

1\rt. 16. Sąd y ' winny ograniczać przybieranie znawców i zakres ich

, cz ynn ości do przypadków kcfn ie cznej potrzeby (§ 118 i 123. p. k.). Badania

przez znawców wolno zatem zarządzać tylko wtedy, jeżeli można oczekiwać

wyniku, przydatn ego dla celów po stępowan ia karne.Qo . W r ~ zie wątpliwości

w tym względzie sąd powinien' najprzód wyji~śnić to pytanie wstępne w odpow iedni spos ób.

1\rt . 17. Przyzn a nia n a leżności ' znawcy winni ż ądać w sądzie ustnię

lub na piśmie pod ich ut ratą w ciągu dni o ś miu po złożeniu opinji, a jeżeli

op inji nie wydali, po ich odprawieniu.

1\rt. 18. Wy n agrodzenie znawców~ ozn a cz a s ę dzia ; który ich przybrał.

Wymiar . wynag rodzenia za pra cę, przewyż s zający kwotę osiemd zie~;ięciu

marek, n ależy wra z i uzasadnieni e m ud zie l ić do wglądu proku ratorowi

wzglę dnie u rz ęd n ikowi. pełni ąc emu czynności proku rato rskie .

III.

W Y n a g r o d z e n i e t ł u m a c z Ó w.

1\rt. 19 Tłumaczowi, przybrane mu d o p r ze słuchania sąd ow e go, n ależy

się tytułem odszkodowania za stra tę czasu (art. 11) i tyt LI łe m wynagrodzenia

za p racę (art. 12) kwota nie wyżej ośmiu mare~ za każ d ą rozpoczętą godzinę ,

za cały d zien jednak nie po wy żej osiemd ziesięciu m arek. Wymierza i ąc

wyn agrodzenie należy uwzglt;dnić stanowisko, wykształcenie i uszczerbek

w zarobku skutkiem straty czasu , trudność tłuma c z e ni a i czas trwania p ra cy.

Jeżeli tłumacz mu s i sam pisać prot o kuł, należy mu się osobne wynag rodzenie po marce za kaidą stronę z 32 Iin jam i pisma (§ 328 ins tr. sąd. ).

1\rt. 20. Za tłumaczenia pisane pozą sądową c zyn no ś cią urzędową

się wynagrodzenie w kwo cie pię c iu marek, jeżeli tł umacz enie nie

przen os i jednej catej strony (§ 328 instr. s ą d . ), w innyc h przypadka ch należy

wynagrodzenie stos un kowo podwyż~zyć , Za p Isa nie nie nal e ży się os o b n e

wyn agro d ze ni e.

nAleży

!\rt 21. Zresztą przepisy o w )Tflagrodzeniu znawców stosują s i ę także

do wynagrodzenia tiumaczów.

B . ,W Y k a z y c z y n n o ś ( i_

F\rt. 22. W wyka zac :-l czy nno ści s ądów ap e lac yj n ych (form. p . k. NQ 43)

n ie n ależy już p o d a w ać przyp adków zezwolenia na zmianę miejsca wy kon ania kary (§ 4C6 p. 1<. ) .

.c.

Z c P i s e k o w y rok u.

F\rt. 23. Zapisek o wy roku (§ 458 p. k.) jest dopuszczalny ty lko

w s prawac h o przekroc ze nia przy wyro k ac h prawomocnych, je ż eli żad na

ze stro n nie żą:Jała wyrażnie wydan ia wyroku na piśmie. Umieszcza go

p rotokula nt we dle wskazówek s ~dz ieg o mi protoku le rozprawy, a le pod

osobną liczbą porzqdkową, a podpis 'j je s ę dzia.

.

Pr otok uł rozprawy wraz z za p iskie m o wyroku nie ulega zniszczeniu,

tak samo i donies ien ie w tym 'p rz ypa d ku, jeże li w zapisku o wyroku- prz y '

okreś ia niu czynu, którego winnym uzna no oskarżonego , pow olano się w całości lub w części na t reś ć doniesie n ia.

Dllenn li~

D.

N2 75.

Ustaw. Poz. 515 i 516.

Post a no wie nia

koń c o w e .

Art. 24. Należności świadków, zn awców i tłumaczów , do których mibyto prawo przed dniem 1 września 1920 r. jako dniem wejści a w ży cie

ustawy z dnia 16 lipca 1920 r. Dz. U. P. Ng 67 poz. 453, ozn acza s i ę we·

d le przepisów dotychczasowych , przy oznaczdtJiu takich należno ś ci znaw ców lekarzy i wetery n arzy u w zględni a się jegna k p odwyżkę utrzymaną

wart. 15 nin ie jszego rozporH~d ze n i a n ad a l w m ocy.

Prze pis § 8 ro z p o rz ą d zeni a austr. m inisters twa s p r awie dl i wo ści z dn ia

20 m arca 1901 Dz. u. p. Ng 34 u c hy la s ię.

Minister Spraw i edliwośc i

S t. No,c'or/warski

516.

ROZPORZP\DZENIE

Ministra S p rawiedliwości

z dn ia 9 si er pn ia 1920 r.

O

podw yższeniu

opła t za doręcze n i a w sp rawach cywilnyc h na

obszarz e b . zab oru au st rj ack ie g o.

Na zasadz le a rtyku ł u XXX rV ustawy z dni a 1 sie rpn ia 1895 r. Ng 112 Dz. p. p.

w porozum ie niu z Mi n istrem Ska rb u

zarz ą dzam

Art. 1. O p ł at a za d o ręczen i e w s prawach cywIln ych. spo rn ych i n iespornych - d okon ywa ne p rzez organy s ądowe ( w oźnych lu b posłańc ó w)

czy to w si ed zib ie czy te ż poza si e dzi b ą sąd u, wy nosi 2 mk.

ł\rt. 2.

Opłaty nie pobie ra się : 1) za dor ę c zen i a d o kony wa n e IV b u dyn k u sądu lLib przy wykon a niu czy n noś c i eg z ęk u cyjnej; 2) je ś l i d o uiszcze n ia

opła t y o bowiązana je st strona, która korzysta z pr a wa u bogi ch, · a lbo d la

której u sta nowio no ku ra tora w myśl par. 276 u. cyw.; w tych wypadkac h

na i e ż y zan i ech a ć tak ż e dod a tkowe go ś c ią ga nia opłaty za dor ę cz e n ie .

Art. 3.

dliwości

~ rz epis

par. 9 rozpo rzą d zeni a b. austr.

m ini sterst wa s praw ie -

w poro zumie n iu z M ini ~terstw em S ka rb u z d nia 22 sier p nic 1899.

N2 162 Dz . p. p. u chy la s i ę.

ł\rt.

4.

Rozp o r zą dzen i e

to wc hodz i w życie z dn iem 1 wrze ś n i a r. b

Min ister Sprawiedliwośc i

ot. Nowodwo rski

Tłoczono w Dru karni Państwowej

z polecenia Ministra Sp r aw i e dllw oścl.

---

- -- -- - --

M! 107 J4 P

--

Cena 1 mk. 60 fen.