Ustawa Konstytucyjna z dnia 15 lipca 1920 r. zawierająca statut organiczny Województwa Śląskiego.

Województwo Śląskie, będzie obejmowało wszystkie ziemie śląskie przyznane Polsce,

czy to ze Śląska Cieszyńskiego, czy też na mocy art. 88 Traktatu Wersalskiego z Niemcami

z 28 czerwca 1919 r. (Dz. Ustaw z 26 kwietnia 1920 r. № 35 poz. 200).

Województwo Śląskie będzie nieodłączalną częścią składową Rzeczypospolitej Polskiej

i będzie posiadało prawa samorządne stosownie do przepisów niniejszego statutu organicznego.

Dotychczasowe prawa i rozporządzenia, obowiązujące w dniu wejścia w życie niniejszego

statutu w granicach Śląska, pozostają w mocy nadal, o ile nie zostaną zmienione zgodnie

z przepisami tego statutu.

Wszyscy mieszkańcy Województwa Śląskiego, posiadający prawa obywatelstwa Rzeczypospolitej

Polskiej, są równouprawnieni, a wszelkie prawa wyjątkowe zostają zniesione z chwilą

wejścia w życie niniejszego statutu.

Dla ustawodawstwa Sejmu Śląskiego są zastrzeżone sprawy następujące

1)

ustawodawstwo o używaniu języka polskiego i niemieckiego w służbie zewnętrznej wszelkich

cywilnych władz i urzędów na obszarze Śląska,

2)

ustawodawstwo o ustroju śląskich władz administracyjnych i o samorządzie powiatowym

i gminnym, tudzież podział administracyjny Śląska,

3)

ustawodawstwo sanitarne w zakresie hygieny publicznej i samorządowych urządzeń sanitarnych

z wyjątkiem przepisów o zwalczaniu chorób zaraźliwych i zaraz zwierzęcych,

4)

ustawodawstwo o organizacji sił policyjnych i żandarmerji,

5)

ustawodawstwo o policji budowlanej, ogniowej, drogowej i o utrzymywaniu dróg lądowych,

6)

ustawodawstwo w zakresie szkolnictwa ogólnokształcącego oraz zawodowego wszelkich

typów i stopni,

7)

ustawodawstwo w sprawach wyznaniowych z wykluczeniem spraw kościelnych, wchodzących

w zakres polityki zagranicznej (Concordat),

8)

ustawodawstwo o zaopatrzaniu ubogich i o zwalczaniu żebractwa i włóczęgostwa,

9)

ustawodawstwo we wszystkich sprawach, których przedmiotem jest ustawowa organizacja

zawodowa rolnicza, organizacja kredytu rolniczego, komasacja gruntów, wytwórczość

rolnicza i leśna oraz uprawianie i używanie przeznaczonych na nie obszarów, jako to

leśnictwo, polowanie, rybołóstwo, chów bydła, ochrona pól (policja polowa) i zarządzenia

celem tępienia szkodników rolnych i leśnych,

10)

ustawodawstwo o meljoracjach rolnych,

11)

ustawodawstwo wodne łącznie z ustawodawstwem o budownictwie wodnem, z wyjątkiem ustawodawstwa

o sztucznych drogach wodnych, tudzież regulacji rzek żeglownych i granicznych,

12)

ustawodawstwo o zaopatrzeniu ludności śląskiej w energję elektryczną dla celów prywatnych

i publicznych,

13)

ustawodawstwo o kolejach drugo, i trzeciorzędnych (lokalnych) oraz o komunikacji elektrycznej

i motorowej,

14)

ustawy przeciwko lichwie, tudzież ustawodawstwo; zmierzające do ukrócenia spekulacji

na każdem polu (spekulacji nieruchomościami, skup towarów, kwestja mieszkaniowa i

t. d.),

15)

ustawodawstwo w sprawie zakładów użyteczności publicznej względnie w sprawie robót

publicznych, dokonanych na koszt skarbu śląskiego, tudzież w sprawie dotowanych ze

skarbu śląskiego spółek akcyjnych lub kooperatyw,

16)

ustalanie dorocznego budżetu śląskiego i zatwierdzanie zamknięć rachunkowych, zaciąganie

pożyczek wojewódzkich, zbywanie, zamiana i obciążanie nieruchomego majątku wojewódzkiego

i przyjęcie gwarancji finansowej przez skarb śląski.

Sprzedaż publiczna rent i innych obligacji wojewódzkich śląskich może być dokonywana

poza granicami Śląska tylko za zezwoleniem Ministerstwa Skarbu,

17)

nakładanie podatków i opłat publicznych śląskich stosownie do przepisów ustawy, przewidzianej

w art. 5.

Zakres spraw Sejmu Śląskiego w dziedzinie skarbowości. a zwłaszcza stosunek systemu

podatkowego śląskiego do systemu podatkowego państwowego i wzajemny stosuek administracji

skarbowej państwowej - i śląskiej będą ustalone w równobrzmiących ustawach: państwowej

i śląskiej. Projekt tych ustaw będzie ułożony przez Radę Ministrów w porozumieniu

z Radą Wojewódzką.

Do tego czasu obowiązują na terenie Województwa Śląskiego

1)

ustawy o podatkach i opłatach, które obowiązywały na Śląsku dnia 1-go stycznia 1919

roku;

2)

ustawy o podatkach i opłatach, wprowadzonych później przez rządy niemiecki, pruski

lub czeski i komisje międzysojusznicze o tyle, o ile ich ważność będzie utrzymaną

ustawą Sejmu Śląskiego;

3)

ustawy o dodatkach do podatków bezpośrednich, uchwalone na potrzeby województwa przez

Sejm Śląski, które bez zgody Ministra Skarbu nie będą mogły przekraczać 100%;

4)

obowiązywać będą wreszcie i te podatki i opłaty, które zostały jednolicie uregulowane

przez ustawy państwowe na całym terenie Rzeczypospolitej, a których moc rozciąga się

także na terytorjum Województwa Śląskiego. W wypadku tym podatki te i opłaty wchodzą

w miejsce analogicznych podatków i opłat, poprzednio obowiązujących.

Sejm Śląski mocen będzie ujednolicić podatki, dotąd pobierane na ziemiach śląskich,

i utrzymać te systemy, które w czasie objęcia władzy przez Polskę na tych ziemiach

obowiązywały, o ile nie będzie się to sprzeciwiało powyższemu punktowi 4.

Dochód z podatków i opłat, pobieranych ze Śląska, wpływać będzie do skarbu śląskiego,

który też prowadzi administracje podatkową.

Z tych dochodów oddaje skarb śląski na potrzeby ogólnopaństwowe część, odpowiadającą

liczbie mieszkańców i sile podatkowej Śląska, a obliczoną w sposób podany w dodatku.

Kwotę należną ustala corocznie Rada Ministrów na podstawie wniosków Rady Wojewódzkiej

i publikuje swą decyzję wraz ze szczegółowem uzasadnieniem.

We wszystkich sprawach, niezastrzeżonych dla Śląska, jest ustawodawstwo śląskie właściwem,

o ile Województwo Śląskie jest wyraźnie wyjętem z pod zakresu działania odnośnej ustawy

państwowej.

Ustawodawstwo śląskie będzie jednak zawsze uprawnione do wydawania przepisów cywilnych

i karnych w sprawach, zastrzeżonych dla ustawodawstwa śląskiego.

Ustawodawstwo o ubezpieczeniu socjalnem i zaopatrzeniu inwalidów wojennych, tudzież

wdów i sierot wojennych jest rzeczą Sejmu Śląskiego tak długo, dopóki ustawodawstwo

państwowe nie zapewni klasie robotniczej, względnie inwalidom, wdowom i sierotom wojennym

w całej Rzeczypospolitej Polskiej, lepszego lub przynajmniej takiego samego zaopatrzenia,

co ustawy na Śląsku obowiązujące.

Zgody Sejmu Śląskiego będzie wymagało

1)

wszelkie ograniczanie ilościowe wytwórczości przedsiębiorstw śląskich w dziedzinie

produkcji węgla, hutnictwa, wyrobów chemicznych, cementu i innych gałęzi produkcji,

zatrudniających na Śląsku. conajmniej tylu robotników, co odpowiednie przedsiębiorstwa

w innych dzielnicach Polski razem wziętych;

2)

wprowadzanie podatków od produkcji lub monopoli na węgiel, wyroby hutnicze, wyroby

chemiczne, cement i inne gałęzie produkcji, zatrudniające na Śląsku conajmniej tylu

robotników, co odpowiednie przedsiębiorstwa w innych dzielnicach Polski razem wziętych.

Podatek handlowy lub podatek konsumpcyjny nie będzie uważany za podatek od produkcji.

Wprowadzenie waluty polskiej, jako jedynego prawnego środka płatniczego w Województwie

Śląskiem, nastąpi w drodze porozumienia się Ministerstwa Skarbu z Radą Wojewódzką.

W powyższy sposób zostanie ustalony sposób przejścia na walutę polską, przyczem będą

obowiązywały przepisy art. 10.

Znaki pieniężne w walucie niemieckiej, znajdujące się w posiadaniu ludności Województwa

Śląskiego, nie będą poddane przymusowemu wykupowi na rzecz Skarbu Państwa, będą natomiast

traktowane na równi z innemi walutami zagranicznemi, i jako takie dopuszczone do tranzakcji

bankowych i giełdowych.

Przepisy art. 2 ustawy z dn. 20 listopada 1919 r. o walucie w obrębie b. dzielnicy

pruskiej, według którego wszystkie zobowiązania w markach niemieckich winny być uiszczone

markami polskiemi w równej nominalnej, sumie, nie znajdą w Województwie Śląskiem zastosowania.

Połączenie administracji kolejowej na terenie Województwa Śląskiego z administracją

kolejową państwową będzie przeprowadzone stopniowo w porozumieniu Rządu Rzeczypospolitej

z Radą Wojewódzką, względnie z Tymczasową Radą Wojewódzką.

Na własność skarbu śląskiego przechodzi położona w obrębie Województwa Śląskiego własność

b. prowincjonalnego związku komunalnego śląskiego, a względnie funduszy i zakładów,

pozostających pod zwierzchnim zarządem Sejmu i Wydziału Prowincjonalnego we Wrocławiu,

tudzież własność b. funduszu krajowego śląskiego i innych funduszów i zakładów, pozostających

pod zwierzchnim zarządem Sejmu Krajowego i Wydziału Krajowego w Opawie.

Pierwszy Sejm Śląski będzie wybrany w głosowaniu powszechnem, bezpośredniem, równem,

tajnem i stosunkowem. Na każdych 25.000 mieszkańców będzie przypadał jeden poseł.

Podział na okręgi wyborcze ustali Rada Ministrów na wniosek Tymczasowej Rady Wojewódzkiej.

Wybory do Sejmu Śląskiego muszą się odbyć najdalej w ciągu 80 dni od chwili objęcia

kraju przez władze polskie.

Wybory będą się odbywały według ordynacji wyborczej, obowiązującej przy wyborach do

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, z tem zastrzeżeniem, że prawo wyborcze czynne przysługuje

każdej osobie, posiadającej obywatelstwo polskie i zamieszkałej na Śląsku w dniu objęcia

kraju przez władze polskie. Gdyby ze względu na odrębne stosunki Śląska niektóre przepisy

tej ordynacji nie mogły znaleźć zastosowania - zastąpi je Rada Ministrów na wniosek

Tymczasowej Rady Wojewódzkiej innemi przepisami.

Sejm Śląski uchwali ustawę o wewnętrznym ustroju Województwa Śląskiego.

Ustawa ta określi szczegółowo skład Śląskiego Sejmu Wojewódzkiego ordynację wyborczą

i prawo wyborcze do tegoż Sejmu, sposób uchwalania i ogłaszania ustaw śląskich, ewentualnie

zaprowadzenie referendum ludowego, prawo sejmu do wykonywania kontroli nad działalnością

Rady Wojewódzkiej, zwłaszcza zaś prawo Sejmu do zwracania się z interpelacjami do

wojewody i do Rady Wojewódzkiej, prawo sejmu do urządzenia ankiet lub do delegowania

specjalnych komisji w obrębie ustawodawstwa śląskiego i administracji śląskiej, czas

trwania mandatu wybieralnych członków Rady Wojewódzkiej, zakres działania i ustrój

izby obrachunkowej śląskiej i inne ważniejsze kwestje ustroju Sejmu Śląskiego, Rady

Wojewódzkiej i jej departamentów administracyjnych, śląskiego urzędu wojewódzkiego

i innych urządzeń śląskich.

Ustawa o wewnętrznym ustroju Województwa Śląskiego będzie opublikowana w Dzienniku

Ustaw Rzeczypospolitej i w Dzienniku Ustaw Śląskich po podpisaniu jej przez Naczelnika

Państwa. Naczelnik Państwa może odmówić swego podpisu, gdyby ustawa ta naruszała przepisy

niniejszego statutu.

Decyzja Naczelnika Państwa winna nastąpić w ciągu 45 dni od dnia wręczenia Mu ustawy.

Zmiana ogłoszonej w ten sposób ustawy o wewnętrznym ustroju Województwa Śląskiego

może nastąpić tylko z zachowaniem warunków, w niniejszym artykule wyszczególnionych.

Sejm prawdza ważność wyborów niezaprotestowanych. O ważności wyborów zaprotestowanych

rozstrzyga sąd, wyznaczony przez ustawę śląską, względnie co do pierwszego Sejmu Śląskiego

- przez Sejm Śląski.

Członkowie Sejmu Śląskiego korzystają z takich samych praw nietykalności poselskiej,

co posłowie do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

Posłowie otrzymują djety w wysokości, określonej uchwałą Sejmu. Oprócz tego przysługuje

im prawo bezpłatnego przejazdu na kolejach, w obrębie Śląska położonych.

Nikt nie może być pociągnięty do odpowiedzialności za zgodne z prawdą sprawozdanie

z jawnego posiedzenia Sejmu.

Sejm wybiera ze swego grona Marszałka i jego zastępców. Regulamin sejmowy określi

prawa i obowiązki Marszałka, liczbę, wicemarszałków i sekretarzy, rodzaj i ilość komisji

sejmowych, tudzież sposób i porządek obrad sejmowych.

Naczelnik Państwa zwołuje, odracza i zamyka Sejm Śląski. Sejm winien być zwołany na

pierwsze posiedzenie w trzeci wtorek po dniu wyborów i corocznie we wrześniu na sesję

zwyczajną. Sesja ta nie może być ani odroczoną, ani zamkniętą przed uchwaleniem budżetu.

Naczelnik Państwa może zwołać Sejm Śląski w każdym czasie na sesję nadzwyczajną, winien

zaś to uczynić na żądanie Rady Wojewódzkiej w ciągu dwuch tygodni.

Ustawa o wewnętrznym ustroju Województwa Śląskiego określi okres wyborczy Sejmu Śląskiego.

Okres ten nie może trwać dłużej niż lat 5, licząc od dnia otwarcia Sejmu.

Naczelnik Państwa może rozwiązać Sejm Śląski, w wypadku tym jednak winien równocześnie

zarządzić nowe wybory, które się muszą odbyć w ciągu 75 dni od dnia rozwiązania.

Inicjatywa ustawodawcza w Sejmie Śląskim przysługuje wojewodzie z upoważnienia Rządu

Rzeczypospolitej, Radzie Wojewódzkiej i posłom sejmowym stosownie do przepisów regulaminu

sejmowego.

Wojewodzie, zastępcy wojewody, członkom Rady Wojewódzkiej oraz wydelegowanym przez

wymienionych, urzędnikom przysługuje prawo przemawiania w Sejmie poza koleją zapisanych

mówców. To samo prawo przysługuje Ministrom Rzeczypospolitej.

Ustawy śląskie nie mogą naruszać niniejszego statutu, praw obywatelskich, zagwarantowanych

w ustawie konstytucyjnej Rzeczypospolitej Polskiej, przepisów traktatów międzynarodowych,

obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej, ani też przepisów innych ustaw państwowych,

obowiązujących w dziedzinie, nie zastrzeżonej dla ustawodawstwa śląskiego.

Naczelnemi organami administracji Województwa Śląskiego są: wojewoda i Rada Wojewódzka.

Rada Wojewódzka składa się z wojewody śląskiego, z tegoż zastępcy i 5 członków, wybranych

w głosowaniu stosunkowem przez Sejm Śląski. Przepisy o sposobie wyboru tych członków

uchwali Sejm Śląski.

Wojewodę i jego zastępcę mianuje Naczelnik Państwa, na wniosek Rady Ministrów.

Naczelnik Państwa może na wniosek Rady Ministrów zwolnić z urzędu wojewodę i jego

zastępcę z prawem do emerytury.

O ile ustawy państwowe lub śląskie stosownie do swych kompetencji nic innego nie przepiszą,

łączy wojewoda w sobie zakres praw naczelnego prezesa Regencji, a względnie prezydenta

kraju.

Wojewoda mianuje, odwołuje i przenosi wszystkich niższych i średnich urzędników podlegających

mu władz państwowych na Śląsku oraz przedstawia Naczelnikowi Państwa przez Prezydenta

Ministrów, a względnie odpowiednim Ministrom, nominację lub odwołanie wyższych urzędników

tych władz.

Rada Wojewódzka korzysta z praw, ustawą niniejszą i późniejszemi ustawami państwowemi

lub śląskiemi jej nadanych, tudzież z praw, nadanych ustawami pruskiemi Radzie Prowincjonalnej,

względnie

Wydziałowi Prowincjonalnemu, a względnie z praw, nadanych statutem krajowym lub innemi

ustawami austrjackiemi Wydziałowi Krajowemu.

O ile ustawy śląskie nic innego nie przepiszą, zastępuje Rada Wojewódzka w całym zakresie

ustawodawstwa śląskiego organ, przewidziany dotychczas przez prawodawstwo dla zatwierdzenia

rozporządzeń naczelnego prezesa lub prezesa Regencji.

Aż do wydania ustaw przez Sejm Śląski wyda Rada Wojewódzka za zgodą wojewody przejściowe

przepisy o używaniu języka polskiego we władzach i urzędach, szkołach i t. d.

Rada Wojewódzka pełni aż do innego uregulowania sprawy ustawą lub w drodze, przewidzianej

w art. 39, funkcje wydziału Regencji; o ileby była sądem administracyjnym, wystarcza

obecność 4-ech członków Rady i sędziego, zamianowanego przez Naczelnika Państwa. W

wypadku tym wojewoda i jego zastępca nie biorą udziału w Radzie.

Radę Wojewódzką zwołuje wojewoda, musi ją zaś zwołać na żądanie trzech członków Rady.

Rada rozstrzyga większością głosów w obecności conajmniej trzech członków, nie licząc

atoli wojewody, względnie tegoż zastępcy.

Wojewodzie przysługuje prawo do zawieszania uchwał Rady, sprzeciwiających się ustawom

lub przekraczających zakres działania Rady. W wypadkach takich oddaje wojewoda sprawę

do rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w Warszawie.

Przeznaczonych dla spraw administracji państwowej wyższych urzędników urzędu wojewódzkiego

od VIII klasy począwszy mianuje Naczelnik Państwa na wniosek Rady Ministrów po wysłuchaniu

wojewody.

Urzędników tych przenosi Naczelnik Państwa na wniosek wojewody, może ich zaś w ciągu

pierwszych dwuch lat od objęcia kraju przez Polskę na wniosek Rady Wojewódzkiej usunąć

z urzędu z prawem do emerytury.

Urzędnicy śląscy, nauczyciele i urzędnicy komunalni składają przysięgę służbową według

roty i w sposób, przepisany dla urzędników Rzeczypospolitej.

Członkowie Rady Wojewódzkiej przysięgają, że będą pełnili obowiązki sumiennie, zgodnie

z prawem i w zamiarze służenia Rzeczypospolitej Polskiej.

Wszystkie sądy wydają wyroki w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej.

Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Radą Wojewódzką utworzy sąd apelacyjny dla

Województwa Śląskiego, wyznaczy jego siedzibę i wprowadzi w drodze rozporządzenia

zmiany niemieckiej ustawy o ustroju sądownictwa i austrjackiej ustawy o organizacji

sądów, oraz ustaw wprowadczych do tychże ustaw, potrzebne celem zupełnego odłączenia

sądów od Niemiec i przystosowania ich ustroju do ustroju, obowiązującego w Rzeczypospolitej

Polskiej.

O ile ustawa państwowa nic innego nie przepisze, przysługują

1)

Sądowi apelacyjnemu, oznaczonemu w ust. 1, kompetencja sądu apelacyjnego we Wrocławiu

i sądu kameralnego w Berlinie w stosunku do ziem z Śląska Pruskiego oraz sądu apelacyjnego

w Krakowie i w Bernie w stosunku do ziem z Śląska Cieszyńskiego;

2)

Sądowi Najwyższemu w Warszawie atrybucje sądu Rzeszy Niemieckiej w Lipsku, jako instancji

rewizyjnej i zażaleniowej, z wyjątkiem spraw o przestępstwa, których akt oskarżenia

nie kwalifikuje jako zbrodnie.

W sprawach tych będzie sąd apelacyjny, oznaczony w ustępie 1-ym, właściwą instancją

do rozstrzygania zażaleń ozaz rewizji, wniesionych przeciwko uchwałom sądów okręgowych,

względnie wyrokom, wydanym przez nie jako sądów pierwszej instancji;

3)

Sądowi Najwyższemu w Warszawie atrybucje Sądu Najwyższego w Wiedniu w stosunku do

ziem z Śląska Cieszyńskiego.

Nadzór nad wszystkiemi sądami zwyczajnemi przysługuje Ministrowi Sprawiedliwości.

Mianowanie urzędników wymiaru sprawiedliwości dokonuje się na zasadach, obowiązujących

w Rzeczypospolitej Polskiej, a to w pierwszych 5 latach po wysłuchaniu wojewody.

Ustawa śląska ustanowi w miejsce sądów niemieckich i pruskich, a względnie austrjackich,

które nie są sądami zwyczajnemi, sądy administracyjne z właściwością aż do ujednostajnienia

danego prawodawstwa dla całej Polski.

Celem bezzwłocznego utworzenia śląskiego trybunału administracyjnego wyda Tymczasowa

Rada Wojewódzka stosowne przepisy przejściowe.

Od chwili przyznania Polsce Śląska Cieszyńskiego aż do objęcia kraju przez Polskę

na Górnym Śląsku rządzić będzie na Śląsku Cieszyńskim Komisja Tymczasowa, złożona

z komisarza rządowego, z jego zastępcy i z 5 członków, mianowanych przez Radę Ministrów.

Komisarza i jego zastępcę mianuje Naczelnik Państwa na wniosek Rady Ministrów.

Od chwili przejęcia władzy na Górnym Śląsku przez Rzeczpospolitą obejmą zarząd administracyjny

Województwa Śląskiego zamianowani na wniosek Rady Ministrów przez Naczelnika Państwa

wojewoda i jego zastępca i Tymczasowa Rada Wojewódzka, złożona z 20 członków, mianowanych

przez Radę Ministrów. Z tych 20 członków pochodzić będzie 3/4 z Górnego Śląska, a

1/4 ze Śląska Cieszyńskiego. Mianowanie nastąpi na wniosek wojewody z uwzględnieniem

miejscowych potrzeb administracyjnych, gospodarczych i narodowościowych tak polskich

jak i niemieckich.

Czynność Tymczasowej Rady Wojewódzkiej ustaje z chwilą ukonstytuowania się Rady. Wojewódzkiej,

co nastąpić winno najpóźniej w 2 tygodnie po zebraniu się Sejmu Śląskiego.

W ciągu pierwszych 10 lat od chwili objęcia Śląska przez Polskę nominacja wszystkich

urzędników, których nie mianują lub nie wybierają władze lub instytucje śląskie, nie

może nastąpić bez wysłuchania wojewody.

Niniejsza ustawa konstytucyjna uchyla wszelkie dotychczasowe przepisy sprzeczne z

jej postanowieniami.

Wykonanie niniejszej ustawy należy do Prezydenta Ministrów.

Ustawa, zmieniająca niniejszą ustawę konstytucyjną, a ograniczająca prawa ustawodawstwa

lub samorządu śląskiego (artykuły 1, 4 do 12, 13 do 33, 36 do 42 i 44), wymagać będzie

zgody Sejmu Śląskiego.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem objęcia Województwa Śląskiego przez Rzeczpospolitą

Polską.

Dodatek do art. 5. Należy obliczyć corocznie

1)

ludność cywilną Województwa Śląskiego, = a,

2)

ludność cywilną Rzeczypospolitej Polskiej wraz z Województwem Śląskiem, = b,

3)

dochód ogólny skarbu śląskiego z podatków i opłat pobieranych ze Śląska, atoli bez

dochodu z dodatków do podatków (punkt 3. art. 5), = c,

4)

dochód ogólny Skarbu Rzeczypospolitej i skarbu śląskiego z podatków i opłat wszelkiego

rodzaju (bez dodatków do podatków), = d,

5)

skarb śląski zatrzymuje na własne potrzeby część równającą się c/2 + d/2 a/b

6)

Skarb Śląski oddaje na potrzeby ogólnopaństwowe część równającą się c/2 - d/2 a/b