Ustawa z dnia 16 lipca 1920 r. o podwyższeniu podatku domowo-klasowego na obszarach byłego zaboru austrjacko-węgierskiego.

Stawki podatku domowo - klasowego, obowiązującego na obszarze b. zaboru austrjacko

- węgierskiego, wskazane w taryfie klasyfikacyjnej, zamieszczonej w patencie cesarskim

z d. 23 lutego 1820 r. i ustawie z dnia 9 lutego 1882 r. (Dz. p. p. № 17) podwyższa

się

a)

od domów, zaliczonych do klas I do XIII, - dziesięciokrotnie,

b)

od domów, zaliczonych do klas XIV i XV, - ośmiokrotnie i

c)

od domów, zaliczonych do klasy XVI, - sześciokrotnie.

Stawki powyższe przelicza się na walutę, markową w myśl ustawy z dnia 15 stycznia

1920 r. (Dz. Ust. № 5 poz. 26) w stosunku 70 mk. za 100 kor. Należność w ilości 50

lub więcej fenigów liczy się za markę, w ilości zaś mniejszej od 50 fenigów nie wchodzi

w rachubę.

Postanowienie ustępu 1 § 24 ustawy z dnia 28 grudnia 1911 r. (Dz. p. p. № 242) znosi

się.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1920 r.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.