Ustawa z dnia 16 lipca 1920 r. o rozciągnięciu na obszarze b. zaboru austrjackiego podatku wojennego na nadwyżki zysków towarzystw i dochodów osób poszczególnych za r. 1919.

Moc ustaw austrjackich: 1) z d. 16 lutego 1918 r. o podatku wojennym od wyższych zysków

gospodarczych towarzystw i od nadwyżki dochodów osób poszczególnych za lata 1916 i

1917 (Dz. p. p. № 66) oraz 2) z dnia 17 kwietnia 1918 r. w przedmiocie rozciągnięcia

podatku wojennego na wyższe zyski towarzystw i nadwyżki dochodów osób poszczególnych

za r. 1918, jako też wyjaśniającego uzupełnienia dotychczasowych przepisów o podatku

wojennym (Dz. p. p. № 160) rozciąga się ze zmianami, wyszczególnionemi w art. 2 ustawy

niniejszej, na takie same wyższe zyski i nadwyżki dochodów towarzystw i osób poszczególnych

na obszarze b. zaboru austrjackiego, osiągnięte w roku 1919.

Postanowienia ustaw, wymienionych w art. 1, dotyczące lat 1916, 1917 i 1918, podlegają

analogicznemu zastosowaniu do r. 1919 z zastrzeżeniami następującemi

1.

za ostatni rok wojenny gospodarczy (rok wojenny) uważać należy rok 1919;

2.

postanowienie ustawy z d. 16 lutego 1918 r., zawarte w § 8 ust. 4 zdanie 2, ma być

stosowane do roku 1919, względnie do roku bilansowego 1919/20;

3.

w § 14 tejże ustawy zamiast okresu lat 1917 - 1922, względnie w myśl ustawy z d. 17

kwietnia 1918 r. zamiast okresu 1917 - 1923, przyjąć należy okres lat 1917 - 1924;

4.

terminy, ustanowione w ustawie z dn. 16 lutego 1918 r. (§ 19 ust. 3, § 24 ust. 2)

na koniec 1919 roku oraz na d. 31 stycznia 1920 r., względnie w myśl ustawy z d. 17

kwietnia 1918 r. na koniec 1920 r. oraz na d. 31 stycznia 1921 r., przesunąć należy

na koniec roku 1921 oraz na d. 31 stycznia 1922 r.;

5.

przy wymiarze podatku za rok 1919, względnie dla przedsiębiorstw, obowiązanych do

publicznego składania rachunków za rok operacyjny 1919 - 1920, należy dla obliczenia

podlegającej podatkowi nadwyżki dochodu, względnie przychodu, przyjmować do porównania

normalny dochód, względnie przychód, z roku pokojowego 1913, względnie z przecięcia

lat 1911 - 1913 w pięciokrotnej wysokości.

6.

postanowienie, zawarte w § 21 ustawy z d. 16 lutego 1918 r. zachowuje moc z tem ograniczeniem,

że straty z wojennego roku gospodarczego (roku wojennego 1919) nie mogą być potrącone

z nadwyżki zysku lub dochodu lat poprzednich.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Skarbu oraz Ministrowi Sprawiedliwości

w porozumieniu z interesowanymi Ministrami.