Ustawa z dnia 18 grudnia 1919 r. w przedmiocie rozszerzenia ustawy z dnia 2 sierpnia 1919 r. o stałej pensji dla weteranów z r. 1831 i 1863 także na weteranów z 1848 roku.

Tytuł ustawy z dnia 2 sierpnia 1919 r. o stałej pensji dla weteranów powstania 1831

i 1863 r. otrzymuje brzmienie następujące

Ustawa z dnia 2 sierpnia 1919 r. o stałej pensji dla weteranów powstania 1831, 1848

i 1863 r.

Art. 1 otrzymuje brzmienie następujące

Weteranom powstania 1831, 1848 i 1863 r. jak również pozostałym po nch wdowom przyznaje

się prawo, począwszy od 1 lipca 1919 r. do dożywotniej pensji ze Skarbu Państwa na

poniżej wymienionych zasadach, o ile nie mają zabezpieczonej starości.

Art. 4 otrzymuje brzmienie następujące

Dla uzyskania prawa do pensji dożywotniej, oraz dla ustalenia stopnia oficerskiego,

uczestnik powstania powinien wylegitymować się z czynnego udziału w szeregach lub

w organizacji powstania przed specjalną komisją kwalifikacyjną przy centralnym zarządzie

uczestników powstania 1863 roku w Warszawie, który przedstawia Ministerstwu Spraw

Wojskowych imienny wykaz weteranów dla wciągnięcia kandydatów na listę uczestników

powstania 1831, 1840 i 1863 r.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu

z Ministrem Skarbu.