Ustawa z dnia 9 lipca 1920 r. o rejestracji i stemplowaniu obligacji austrjackich pożyczek wojennych.

Zarządza się rejestrację i ostemplowanie obligacji pożyczek austrjackich, znajdujących

się na obszarze Rzeczypospolitej, oraz rejestrację obligacji tych pożyczek, będących

własnością obywateli polskich, a złożonych zagranicą.

Prócz obligacji austrjackich pożyczek, wszystkich emisji rejestracji i ostemplowaniu

podlegają również dowody subskrybcji na VIII po-pożyczkę wojenną austrjacką oraz dokumenty,

udawadniające subskrypcję w urzędzie Pocztowej Kasy Oszczędności w Wiedniu.

W celu rejestracji pożyczek wojennych austrjackich zgłosić się mogą wszyscy, którzy

posiadają obligację lub dokumenty, wymienione w art. 2 bez względu na to, czy są one

ich własnością, czy też należą do osób trzecich.

Dokonanie rejestracji i ostemplowania walorów, wymienionych w art. 1, powierza się

a)

urzędom administracyjnym i skarbowym,

b)

instytucjom finansowym, które będą do tego wyznaczone, przez władze administracyjne

w porozumieniu z władzą skarbową.

Za granicą rejestracja tych walorów odbywać się będzie za pośrednictwem konsulatów

Rzeczypospolitej.

Przepisy postępowania przy rejestracji i stemplowaniu określi instrukcja.

Rejestrację i ostemplowanie przeprowadzi się w terminie jednomiesięcznym od dnia zarządzenia

rejestracji w myśl art. 8.

Kto w terminie, oznaczonym w ustawie, nie zgłosi posiadanych obligacji pożyczek wojennych

austrjackich do rejestracji i stemplowania, utraci wszelkie prawo do odszkowania ze

strony Skarbu, na wypadek, gdyby w przyszłości zapaść mogły postanowienia o częściowem

lub całkowitem zaspokojeniu posiadaczy tych obligacji.

Rejestracja nie przesądza w niczem sprawy przejęcia i ewentualnego odszkodowania przez

Rząd obywateli i instytucji polskich z tytułu austrjackich pożyczek wojennych.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zabrania się na obszarze Rzeczypospolitej

wszelkiego obrotu obligacjami pożyczek wojennych austrjackich.

Umowy, zawarte wbrew przepisom niniejszego artykułu, są nieważne.

Winni przekroczenia powyższego zakazu podlegają karze konfiskaty tych obligacji z

rozporządzenia władzy skarbowej.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Prezesowi Głównego Urzędu Likwidacyjnego

w porozumieniu z Ministrami: Spraw Zagranicznych, Spraw Wewnętrznych i Skarbu.