Rozporządzenie Ministrów Skarbu oraz Przemysłu i Handlu o taryfie celnej.

N!! 51.

Dziennik Ustaw. Poz. 313 i 314.

Klasa III przesyłek zwyczajnych

Od 1 do 100 km. po 12 fenigów za 100 kg. i każdy kilometr; za odle100 km. obliczenie dokonywa się wedle stref lO-kilometrowych z zastosowaniem opłaty, przypadającej z obrachunku po 12 fen. za

połowę strefy.

Oprócz tego pobiera się stała opłata stacyjna w wysokości 80 fen. za

każde 100 kilogramów.

głości powyżej

Klasa IV przesyłek zwyczajnych

Od 1 do 100 km. po 10 fenigów za 100 kg. r każdy kilometr; za odległości powyżej 100 km. obliczenie dokonywa się- wedle stref lO-kilometrowych z zastosowaniem opłaty, przypadającej z obrachunku po 10 fen. za

połowę strefy.

Oprócz tego pobiera się stała opłata stacyjna w wysokości 80 fen. za

każde 100 kilogramów.

W zależności od tego podlegają zawieszeniu tablice opiat przewozowych dla wyżej wymienionych klas, podane w dziale B tejże części IV-ej.

Warszawa, dnia 11 czerwca 1920 r.

Minister Kolei Żelaznych

K. Bartel

314.

ROZPORZł\DZENIE

Ministrów Skarbu oraz

Przemysłu

i Handlu o taryfie celnej.

Na podstawie uchw a ły S ejmu Ustawodawczego, z dnia 1 sierpnia

1919 r. i uchwały Rady [v'linistró w z dnia 26 maja 19]9 r. zarządza się, co

n astę p uj e

F\rt. 1. Ka ź dy towar, wpro wa dzony do obszaru celnego Rzeczypospolitej Polskiej, podlega opia cie celn ej wed ł u g taryfy, ogłoszo nej w Dzienniku

Ustaw Rzplitej .N~ 95, poz. 510 z d. 22 gr udni a 1919 r., o ile w ni ej nie zaznaczono wyraźni e, że wolny jest od cła.

Taryfę celną uzup e łniają w yjaśni en ia wydane do niej przez Ministers two Skar bu, m a j ą ce r ówną moc obow i ązują c ą. jak sama taryfa.

Od towa rów, które podlegają opłatom s pożywczym lub innym, należy

prócz cła przywozowego pobierać wszystk ie opłaty wewnętrzne, przypadaj ące w myśl obowi ą zuj ą cych ustaw.

Towary p rzewożone przez obszar celny Rzplitej Polskiej lub wywożone

z niego podlegają opłacie celnej.

F\rt. 2. Do wymiaru i poboru ceł oraz do wszystkich czynności przy

odprawie celnej towa rów powołuje się urz ę dy celn e.

F\rt. 3. Przywozu i wywozu towarów przez Iinję celną dozwala się tylko

n a drogach celn yc h.

Droga mi ce lnemi są

a) koleje ż e lazne, sł u żące do użytku publicznego,

b) przystame morskie i wjazdy do nich, otwarte dla ogólnego ruchu

towarowego,

•

Dziennik Ustaw. Poz. 314.

N2 51.

drogi lądowe i wodne, które uznano jako drogi celne i o których

podano do wiadomości publicznej.

WszystKie inne drogi uważa się za uboczne.

Przekraczanie Iinji celnej z towarami na drodze ubocznej dopuszcza

się tylko za zezwoleniem władzy celnej.

c)

Rrt. 4. Przewozu towarów przez Iinję celną dozwala się tylko w porze dziennej, t. j. po wschodzie i przed zachodem słońca.

Tam, gdzie tego wymaga konieczna potrzeba, może władza celna zezwalać na wyjątki.

Przewozu przez Iinję celną osób . i towarów dokonywanego przez publiczne zakłady przewozowe według normalnego rozkładu jazdy, dozwala

się zarówno w dzień, jak w nocy.

Ruchu osobowego na drogach kołowych dozwala się tylko w porze

dziennej. Ministerstwo Skarbu może jednak zezwolić na ulgi w tym zakresie.

Rrt. 5. Na towary pochodzące z krajów, które towary lub statki morskie polskie traktują gorzej, aniżeli towary lub statki innych państw, można

drogą rozporządzenia nałożyć cła odwetowe.

Rrt. 6. Przywozu i przewozu artykułów stanowiących przedmiot monopolu państwowego dozwala się tyiko na podstawie osobnych pozwoleń.

Osobne przepisy postanawiają, które przedmioty podlegają ograniczeniom rnonopolowym.

.

Ministerstwo Skarbu w porozumieniu z interesowanemi Ministerstwami

może zakazać lub ograniczyć przywóz i wywóz pewnych towarów ze wzglę­

dów dobra publicznego.

"

Rrt. 7. Do zastosowania pozycji taryfy, według której wymierza się

od towaru miarodajnym jest stan, w jakim się towar znajduje w chwili

przejścia przel Iinję celną.

Przedmioty złożone z różnych materjałów. o ile w taryfie nie wymieniono ich osobno ze względu na ich użytek lub nie odniesiono ich w drodze

rozporządzenia do jednej z pozycji taryfy, należy clić według tej pozycji,

która obejmuje główną część składową tych przedmiotów o największej stosunkowo wadze.

Za zasadniczą podstawę do stosowania stawek celnych przyjmuje się

materjał, z którego towar sporządzono lub użytek, do którego towar przeznaczono.

Mechaniczne mieszaniny ze składników, podlegających różnym stawkom, o ile w taryfie nie wymieniono ich z osobna, należy clić według

składnika, podlegającego najwyższej stawce, o ile ilość jego nie jest zupeł­

nie nieznaczna i nie posiada drugorzędnego znaczenia.

O ile towaru nie wymieniono w taryfie, należy stosować pozycję taryfy, dotycz'ącą towaru o wyższej stawce możliwie zbliżonego pod wzglę­

dem jakości, sposobu wyrobu, albo też użytku, do jakiego służy.

cło

Rrt. 8. CIo pobiera się według podanych w taryfie celnej podstaw

wymiaru, t. j. według wagi, miary, ilości sztuk i t. d.

Za podstawę wymiaru cła według wagi przyjmuje się wagę surową

albo wagę czystą.

Od towarów, wprowadzonych w stanie nieopakowanym, pobiera się.

do według wagi czystej.

Według wagi surowej cli się towary, których stawka nie przekracza

20 marek w złocie od 100 kg., a z towarów p09legająćych wyższej stawce

tylko te, co do których taryfa celna zawiera wyraźne postanowienie.

Używane zwykle w handlu zarówno zewnętrzne jak wewnętrzne opa-

N!! 51.

Dziennik Ustaw. Poz. 314.

kowania towarów, podlegających ocleniu według wagi czystej, o He nie

podlegają cłu wyższemu niż sam towar, wolne są od cła.

Opakowanie zewn~trzne i wewnętrzne, nieodpowiadające zwyczajom

handlowym m.leży poddać ocleniu .

. Taryfa podaje, w których wypadkach przy ocleniu towarów według ich

wagi czystej do wagi towaru doliczać należy wagę bezpośredniego (wewnę ­

trznego) opakowania. Od towarów w opakowaniach drobnych przeznaczonych dla spożywców, do opłaca się łącznie z wagą opakowania, o ile to

ostatnie służy podczas spożycia.

Do wagi płynów, wprowadzanych w cysternach lub innych w tym celu urządzonych środkach przewozowych zarówno lądowych jak wodnych,

o ile płyny te podlegają ocleniu według wagi surowej a taryfa celna nie

zawiera odmiennych postanowień, dolicza się 200 jo wagi czystej jako tarę.

I\rt. 9. Od towarów w pocztowym obrocie pakietowym do 5 kilogramówsurowej wagi pobiera się w przywozie cło od pakietu w wysokości

3 marek w złocie, o ile przesyłka pocztowa nie zawiera towarów, podlegających cłu wyższemu niż 100 mk. za 100 kg. lub towarów, które clić należy

od sztuki.

I\rt. 10. W przywozie wolne są od cła następujące przedmioty

1) przedmioty przeznaczone do bezpośredniego użytku zwierzchników

państw obcych, podczas ich chwilowego pobytu oraz uwierzytel·

nionych zastępców dyplomatycznych obcych państw pod warunkami określonemi w osobnych przepisach;

2) przybory urzędowe, jako to: flagi, godła, pieczęcie i druki, przeznaczone dla uwierzytelnionych na obszarze . celnym zastępców

dyplomatycznych i urzędów konsularnych państw obcych;

3) przedmioty niezbędne potrzebni e przy rokowaniach, rozprawach,

dochodzeniach i innych urzędowych czynnościach władz publicznych,

4) ordery i medale wystawowe, nadane przez rządy państw zagranicznych,

5) towary, będące przedmiotem monopolu państwowego, sprowadzane

przez zarządy monopolów pańs twowych,

6) środki płatnicze,

7) zabytki staIOżytności, dzieła sztuki, nauki i przemysłu, oraz środki

i preparaty naukowe, przeznaczone do zbiorów publicznych i zakładów naukowych jakoteż dzieła sztuki artystów polskich,

8) materjał budowlany, przybory potrzebne do utrzymania ruchu

i wogóle do wykonania służby na położonych przy li nji celnej

drogach łącznikowych i stacjach kolei zagranicznych,

9) produkty rolne i gospodarstwa wiejskiego, pochodzące z majątków

przeciętych Iinją celną, których zarząd znajduje się w obrębie pol·

skiego obszaru celnego,

10) wzory i próby towarów nie nadające się do innego użytku, prócz

przedmiotów monopolu państwowego oraz środków spożywczych •.

11) przedmioty używane, które podróżni, funkcjonarjusze publicznych

zakładów przewozowych, wożnic e , flisacy i lotnicy mają przy sobie do swego osobistego użytku oraz wykonywania zawodu; żyw­

ność i lekarstwa, potrzebne w czasie podróży, o ile przedmioty te

pod wzgl~jem jakości i ilości odpowiadają potrzebie i stosunkom

osób podróżujących, jako też przedmioty monopolów państwowych

w ograniczonej ilości , oznaczonej w drodze rozporządzenia,

.

12) środki przewozowe wprowadzone do czasowego użytku jako to

wagony kolejowe, wozy, statki wodne, samochody, rowery i samoloty, wraz z przedmiotami służącemi do ich wewnętrznego.

Dziennik Ustaw. Poz. 314.

13)

14)

. N!! 51.

urządzenia lub potrzebnemi do utrzymania ich w ruchu, jako też

inne środki transportowe, jak: taczki, kosze, sanie, putnie i t. p.

uprząż i okrycia zwierząt wierzchowych, pociągowych i jucznych,

o ile te środki i przedmioty były już lIżywane, służą wyłącznie

do przewozu osób oraz przewozu lub przenoszenia towarów i nie

ma podejrzenia, że zamierzono ominąć opłatę celną;

Przy wprowadzaniu samochodów, motocykli, rowerów i samolotów, jako środ k ów transportowych, należy zawsze żądać zabezpiec!enia cła. Przy wprowadzaniu wszelkich innych środków

transportowych takiego za bezpieczenia żądać naldy tylko w wypadkach podejrzanych. .

trumny ze zwłokami, urny z popiołami zwłok wraz z należącemi

do nich wieńcami i kwiatami; wieńce, kwiaty oraz przedmioty,

przeznaczone do utrzymania lub ozdoby grobów poległych żoł­

nierzy państw obcych,

towary, od których cło nie przekracza 10 fenigów.

f\rt. 11. Nadto może Ministerstwo Skarbu zwalniać od cła w drodze

,osobnego pozwolenia następujące przedmIoty

1) ruchomości używane osób przesiedlających się do obszaru celnego

po dłuższym pobycie za granicą, jeżeli służyć mają do ich włas­

nego uż ytku lub do wykonywania zawodu,

2) wyprawy ślubne osób płci żeńskiej, które wsku tek zawarcia związku

ma/ ż eńskiego z osobą na obs za rze celnym stale zamieszkałą, przesiedlają się do tego obszaru,

3) przedmioty używane, otrzymaile w spadku,

4) rzeczy przeznaczone do własnego użytku pogorzelców, osób dotkniętych powod z ią lub poszkodowanych wskute k innych klęsk

elementarnych, jako to: ś rodki spożywcze, ubrania, sprzęty domowe, przedmioty służące do odbudowy lub prowadzenia gospodarstwa, tudzież , aż do odwo lania rzeczy niezbędnie potrzebne

do cel ów a kcji ratownicz ej, prowadzon ej prze z publiczne k raj owe

i za graniczne orga nizacje filantrop ijn e , instytucje państwowe

i ko m unaln e,

5) to wa ry krajowe, które zwróco no z zagranicy do obszaru celnego

w sta ni e niez mi e niony m.

b) zagra ni czn e towary oclone, które następnie przeznaczono do powrot u za g r a nic ę,

7) uiywane i opatrzone zn aka mi zwrotne ' opakowa nia ze w nętrzne

i w ew n ę trzn e, jako to: be czki , sk rzyn ie, kufry, butle ż elazne, kosze, flas zki, worki i t. p., poch o d z ące z krajowych pr z esyłek wywozo wych,

8) znakami zaopatrzone opakowania zewnętrzne i wewnętrzne, jako

to: becz ki, butle żel a zne , flaszki, wo rki i t. p., któ re nadchodzą

z za granicy, jeżeli wywiezione zo staną napowrót za granicę.

W wypadkach, wymienionych w ust. 1-3 zwolnieniu od cła nie podleg ają artykuły spożywcze, materjały, półfabrykaty i surowce.

f\rt. 12. W porozumieniu z Ministerstwem Przemysłu i Handlu Mini'sterstwo S karbu może zez w alać

a) na czasowe wprowadzanie bez opłaty da materjałów i części skła­

dowy ch, s ł u żą c y ch do wytwa rzan ia w kraju fabry kató w, prze znaczon ych po ich wykoń c zeniu do wy wozu za granicę, oraz na przywóz towaró w na niepewną sprz e d a ż (np. m i ędzyna rodowe ja rmarki,

konkursy przemysłowo-handlowe, kontrakty i t. p.).

Dziennik Ustaw. Poz. 314.

na wywóz krajowych towarów za granicę celem ich uszlachetnienia, jeżeli tego rodzaju uszlachetnienia nie można na obszarze

celnym dokonać wcale, albo w dostatecznej mierze, lub w równie dobrym stopniu, jak za granicą.

c) wyjątkowo ze względu na dobro publiczne na czasowe wprowadzanie bez opiaty cła przedmiotów przeznaczonych do przejścio­

wego użytku (np. przyborów wiertniczych, dla przemysłu naftowego, węglowego i t. p.).

Prócz tego Ministerstwo Skarbu może zezwolić na czasowe wprowa<izenie bez opłaty cła towarów do doświadczeń na wystawy, konkursy, do

wypróbowania lub naśladowania, tudzież wzorów agentów podróżujących.

Wszystkich tych pozwoleń udzHać się będzie pod warunkiem zabezpieczenia cła i tylko w stosunkach z temi państwami, które przestrzegają

zasady wzajemności.

b)

f\rt. 13. W celu obrotu towarów między obszarem nadgranicznym

a takim samym obszarem państwa sąsiedniego, może Ministerstwo Sk:Hbu,

stosownie do potrzeb miejscowych zezwalać na konieczne ułatwienia.

·f\rt. 14. Cło pobiera się w walucie złotej.

W drodze rozporrądzenia ustanowi się, które z obcych mon.et złotych

można przyjmować przy wpłacaniu cła. fU do dalszego zarządzenia można

uiszczać cło również w biletach Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej z dopłatą (agio), której wysokość oznaczy się w drodze rOlporządzenia.

Sumę opłat celnych zaokrągla s i ę do 5 fenigów, przyczem należność

mniejszą od 5 fenigów liczy się jako 5 fenigów, należność od 6 fenigów za

10 fenigów i t. d.

F\rt. 15. Oprócz cła pobiera się opłatę składową od towarów przyję·

tych na skład urzędowy i opłatę manipulacyjną .

Urzędy celne, posiadające własne składy urzędowe, pobierać będą za

towary złożone na skład opłaty składowe według osobnych przepisów.

Za pierwsze trzy dni nie pobiera się opiaty składowej.

Przy przesyłk a ch tow arowych, pod legających opłacie cła, pobiera się

opłatę m a nipulacyjną w wysokości O 2%

od nale ż noś ci celnej, najmniej

jednak 1 mk. O ile te przesyłki zawieraj ą towary niezadeklarowane przez

stronę lub zadeklarowane w sposób niezup e łny, podlegają prócz tego do·

datkowej opłacie manipulacyjnej w wysokości 10% od należno śc i celnej.

Przy przesyłk a c h poczto wych, podlegających cłu , opłata ta wynosi 1 mk. od

każdej paczki.

Ministerstwo Skarbu ustali, w jakich wypadkach i w jakiej wysokości

uiszczać należy opłatę za wykonywanie czynności poza godzinami urzędo­

wemi lub poza obrębem miej sca urzędowego, oraz za konwojowanie lub

strzeżenie towarów.

f\rt. 16.

Orzekanie w sprawach stosowania taryfy i przepisów celnych

Dochodzenie roszczeń drogą sądową

jest niedop uszczal ne.

Zażalenia w sprawie stosowania taryfy celnej i wydanych do niej wyjaśnień, zgłaszać należy protokularnie za raz przy ocle niu .

Do protokułu dołącza się prób ki, fotograf je, opisy i t. d., których toż­

samo ś ć powinna być stwie rdzo n,a zarówno przez urzędn ik a rewidującego,

jak i przez stronę.

Urząd celny uwzględnia be z pośrednio zażalenia, które uznaje za uza·

sadnione, wszystkie zaś inne przedstawia bezzwłocznie do rozstrzygnięcia

Ministerstwu Skarbu, które wydaje orzeczenie w porozumieniu z Ministrem

Przemysłu i Handlu lub z Ministrem Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

należy wyłącznie do władz skarbowych.

.

Dziennik Ustaw Poz. 314.

N251.

W razie nieuwzględnienia zażalenia, strona interesowana ponosi koszty

postępowania.

Koszty te ściąga się w drodze administracyjnej.

Zażalenia przeciwko administracyjnym zarządz,eniom urzędów celnych,

nie będącym w związku z taryfą celną, należy wnosić na piśmie w tym

urzędzie, który wydał zarządzenie, będące przedmiotem zażalenia.

Do czasu urządzenia sądownictwa administracyjnego decyzje Ministra

Skarbu w sprawach celnych są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu.

W zastępstwie strony interesowanej na jej zlecenie mogą

celne przy odprawach w urzędach 'celnych prawnie przez nią upoważnione osoby prywatne, przedsiębiorstwa przewozowe

lub ekspedycyjne, które w tych wypadkach ponoszą całkowitą odpowiedzialność przed władzą skarbową za naruszenie obowiązujących przepisów celnych. O ile wymienione przedsiębiorstwa nie znajdują się pod zarządem

państwowym, a trudnią się załatwianiem formalno~ci celnych zawodowo.

to do czasu ustawodawczego uregulowania sprawy powinny poddać się specjalnym przepisom administracyjnym, ustalającym warunki na jakich przedsiębiorstwa podobne mogą prowadzić swe czynności w urzędach celnych.

1\rt. 17.

załatwiać formalności

1\rt. 18 F\.ż do wydania jednolitych przepisów o karaniu przemytnictwa, uchylenia się od cła lub jego ukrócenia oraz przekroczeń przepisów

celnych, w szczególności popełnianych przez nieprawidłowe i niedokładne

deklarowanie towarów, należy na obszarze b. zaboru austrjackiego i b. dzielnicy pruskiej stosować przepisy i ustawy tamże dotąd obowiązujące, na

obszarze zaś b, za'boru rosyjskiego ustawy i przepisy obowiązujące tam

w dniu 1 sierpnia 1914 roku.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje na wszystkich ziemiach ,

do obszaru celnego Rzeczypospolitej Polskiej.

I\rt. 19.

należących

I\r1. 20.

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie od dnia 1 lipca

1920 r.

Jednocześnie uchyla się moc obowiązującą rozporządzenia Ministrów

Skarbu oraz Przemysłu i Handlu z dnia 4 listbpada 1919 r. o taryfie celnej

(Dz. Ust. N2 9:; poz. 510 z dn. 22.XII 1919 r.), z wyjątkiem postanowienia

ust. 2 art. 19, dotyczącego uchylenia mocy ' obowiązującej. F\.ustr. węgier.

ustawy o taryfie celnej z dn. 13 lutego 1906 r., niemieckiej ustawy o taryfie

celnej z dn. 25 grudnia 1902 r., ros. taryfy celnej z dn.-13(26) stycznia 1903 r.,

dalej wszystkich taryf celnych, wydanych przez okupantów, wreszcie wszystkich wydanych do tych ustaw i taryf przepisów wykonawczych, illstrukcji,

rozporządzeń i t. p., które to postanowienie pozostaje w mocy.

I\rt. 21. Szczegółowe przepisy o wykonaniu niniejszego rozporządze·

nia wyda Minister Skarbu.

Warszawa, dn. 11 czerwca 1920 r.

Minister Skarbu

W . Grabski

Minister Przemysłu i Handlu

w z. H el,wy k Strasburger