Rozporządzenie Ministra Aprowizacji w przedmiocie zakresu działania Urzędu walki z lichwą i spekulacją.

N243.

Dziennik Ustaw. Poz. 259 i 260.

\

271. Obwieszczenie w sprawie sprostowania pomyłki wart.

2-gim rozporządzenia w przedmiocie zatwierdzenia stowarzyszeń spożywczych

• • . • . . . • • • • .•

72 t

259.

ROZPORZf\DZENIE

. Ministra Skarbu

w pr.zedmiocie stosowania Taryfy Celnej Dz. Ust. N2 95 z 1919 r. paz'o

510 do zagranicznych wód mineralnych naturalnych.

Na podstawie art. LO rozporządzenia o Taryfie Celnej (Dz. Ust. 1919,.

N2 95, poz. 510) oraz w myśl uwagi do poz. 32 Taryfy Celnej , ustalam następujący wykaz wód mineralnych naturalnych, które opłac.ają ulgowe clo

w ilości 5 mk., z dopłatą odpowiedniego agio, od 100 kg. łącznie z wagą

naczyń: KarIs bad, Marienbad, Kissingen, F\penta, Franz Joseph, Hunjady"

Levico, Contrexeville, Vichy, Vittel.

Warszawa, dnia' 7 marca 1920 r.

Minister Skarbu

w z. R. Ry barski

260.

ROZPORZf\DZENIE

Ministra f\prowizacji

w przedmiocie zakresu działania Urzędu walki z lichwą i spekulacją .

Na podstawie dekretu Naczelnika Państwa z dnia 11 stycznia 1919 r.

art. 2 lit. d (Dz. P. P. P. N2 7 1919 r. poz. 109) zarządza się co następuje:,

I\rt. 1.

Do zakresu

działania

Urzędu

walki z

lichwą

i

spekulacją

należy

karanie wykroczeń przeciw rozporządzeniom Ministerst.va F\prowizacji, mającym na celu zapobieżenie lichwie i spekulacji artykułami pierwszej potrzeby;

,

b) wykrywanie i dochodzenie wszelkich przejawów lichwy i spe·,

kulacji;

c) karanie tychże według dekretu Naczelnika Państwa z dnia 11 stycznia 19 r. o ile one w myśl dekretu Naczelnika Państwa z dn .

5 grudnia 1918 r. (Dz. P. P. P. N2 19 lQ18 r. poz. 50, względnie

ces. rozp. z 24/3 917 N2 131 Dpp. w Małopolsce), nie należą do

kompetencji władz sądowych;

. .

a)

NQ 43.

d)

e)

Dzien hik Ustaw. Poz. 260.

701

w wypadkach gdzie zachodzi kompetencja władz prokuratorskich

przedkładanie tymże akt zakończonych dochodzeń; ·~

t -- wykonywanie własnych prawomocnych decyzji, a na żądanie - są ­

dów także przeprowadzanie orzeczonych przez sąd konfiskat.

l\rt. 2. Wszystkie rozstrzygn ięcia w myśl art. 1 lit. a fi c zapadają

w formie decyzji administracyjnych · i mogą być w nieprzekraczalnym terminie dni trzech zaskarżone do wydziału odwoławczego przy Urzędzie

Głównym w Warszawie. Wskutek tego znosi się istniejące obecnie przy

Urzędach walki z lichwą i spekulacją kolegja sądowe, a na prowincji

sądy ławnicze.

.

l\rt. 3. Każde doniesienie wpływające do Urzędu czy to w formie

doniesienia prywatnego, czy też w formie protokułu oddziału wywiadowczego winno być przydzielone do zbadania referentowi, - na prowIncj i

przez naczelnika Urzędu, a w Warszawie przez naczelnika wydziału administracyjno-karnego.

l\rt. 4. Referent może skierować doniesienie najpIerw do oddział u

wywiadowczego z poleceniem złożenia sobie raportu albo też zaraz zarządzić własne dochodzenia przez przesłuchanie świ a dków, znawców i obwi nionego, oraz zbadanie dowodów rzeczowych.

I\rt. 5.

W wypadkach lżejszych przekroczeń stwierdzonych protokulub przyznaniem się obwinionego, odpada potrzeba.

łami wywiadowców,

dochodzeń.

I\rt. 6. W tych wypadkach , jako też w innych po ukończer.iu (dowypracowuje referent projekt decyzji i przedkłada go do aproba~ y

na prowincj i naczelnikowi Urzędu, a w Warszawie· kierownikowi grupy

wydz i ału administracyjno-karnego, któremu jest podporządkowany.

chodzeń,

I\rt. 7. f\probant nie jest w żadnym kierunku skrępowany przedsta. wionym mu projektem i może albo zarządzić dalsze dochodzen ie, albo

wprost polecić opracowanie in:1ej decyzji. Szef Urzędu Głównego może

poszczególnych referentów zwolnić od · obowiązku aprobaty lub zastrzec

sobie aprobatę w poważniejszych wypadkach.

I\rt. 8. W toku dochodze.ń muszą być obwinionemu zagwarantowane

wszelkie prawa obrony-w szczególności musi być przed wydaniem decyzj i '

przedstawiony cały obciążający go materjał dowodowy. Wolno też obwinionemu przybrać sobie w tern stadjum adwokata, który ma prawo przejrzenia akt już ukończonych dochodzeń i postawienia naj dalej do dni 5

wniosków, przysługujących obronie.

.

Wszelkie wniosk i widocznie zdążające do zawikłania i przewleczenia

sprawy zostaną odrzucone.

l\rt. 9. Decyzje mają być doręczone do własnych rąk obwinioneg:o

lub jego obrońcy, w razie gdyby się obwiniony przed doręczeniem ukrywał~

wystarczy piśmienne zawiadomienie domowników lub stróża domu, że decyzja złożona zostaje w kancelarji Urzędu. Potwierdzenie odebrania tego

zawiadomienia będzie równoznaczne

z doręczenier(l decyzji obwinionemu.

.

.

l\rt. 10. Skarga p rzeciw decyzjI ma być złożona w tym Urzędzie ,

w którym decyzja zapadła i przez ten Urząd bezzwłocznie z dowodem doręczenia decyzji przedłożona wydziałowi odwoławczemu.

l\rt. 11. W ,razie niedoŁrzymania terminu · skarga będzie przez Urzą d

l-ej instancji odrzucona i zwrócona zaskarżającemu.

Dziennik Ustaw. Poz. 260

261.

N!! 43.

W wydziale odwoławczym mogą za~iadać tylko prawnicy.

sprawy w składzie dwu ch członków, a decyzje jego

szefa Urzędu Głównego lub jego zastępcy według

norm, .przewidzianych wart. 6 i 7 dla I instancji.

firt. 12.

Wydział ten rozpoznaje

podlegają zatwierdzeniu

f\rt. 13. Wydział odwoławczy ogranicza się w zasadzie do ~badania

akt i skargi. W razie potrzeby może zażąd a ć od l instancji wyjaśnień albo

przeprowadzenia dalszych, sz czegółowo wskazanych' środków dowodowych.

W wyjątkowych, ze względu na doniosłość interesów ogólnych, ważnych

wypadkach, może sam te dalsze dowody przeprowadzić bezpośrednio.

W tym ostatnim wypadku należy zawczasu zawiadomić oskarżonego lub

jego Obrońcę, iż wolno im przy przeprowadzeniu tych dowodów osobiście

interwenjowaĆ:.

firt. 14. Decyzje II insta~cji załatwiają sprawę ostatecznie. Dalsze

skargi czy to do szefa Urzędu Głównego, czy to do Ministra Aprowizacji

będą zwracane bez skutku.

f\rt. 15. Decyzje umarzające sprawy I instancji będą kontrolowane

przez szefa Ur z ędu Główn e go i mogą być przezeń .aż do przedawnienia

uchylone.

f\rt. 16. Decyżje I instancji, orzekające areszt bezwzględny, mogą

. być bezzwłocznie i bez względu na wniesioną przeciw nim skargę wykonane. Wskazanem jest .to wtedy, gdy zachodzi obawa uciec zki, lub podję­

cia przez skazanego zabiegów o wprowadzenie sprawy w toku postępo­

wania odwoławczego na fałszywe tory.

f\rt. 17. Rozporzą~:izenie to wchodzi w życie w Warszawie z dniem

1 maja, na prowincji z dniem 10 maja 1920 r.

firt. 18. Przeprowadzenie go w szczegółach porucza się szefowi Urzędu

walki z lichwą i spekulacją.

Warsz.awa, dn. 23 kwietnia 1920 r.

Minister Aprowizacji

St. SliwiJl!,ski

261.

. ROZPORZf\DZENIE

Ministra Spraw Wewnętrznych i Ministra f\prowizacji w sprawie

utworzenia Departamentów fiprowizacyjnych w Urzędach Wojewódzkich.

f\rt. 1. Na zasadzie art. 37 rozporządzenia wykonawczego Rady Ministrów do ustawy tymczasowej o organizacji władz administracyjnych drugiej insłancji (Dziennik Ust. Ng 90 poz. 490) zostaje uruchomiony z dniem

1 czerwca 1920 r. Departament Aprowizacyjny Urzędu Wojewódzkiego

w Warszawie, Łodzi, Lublinie, Kielcach i Białymstoku.

firt. 2 Do zakresu działania tego Departamentu należeć będą sprawy, określone art: 11 rozporządzenia wykonawczego. Ze względu na konieczność czasowego utrzymania obecnej organizacji, dotyczącej obrotu