Ustawa z dnia 15 stycznia 1920 r. w przedmiocie ustanowienia marki polskiej prawnym środkiem płatniczym na całym obszarze Rzeczypospolitej.

Marka polska jest prawnym środkiem płatniczym na całym obszarze Rzeczypospolitej.

W tych dzielnicach Rzeczypospolitej, w których dotychczas prawnym środkiem płatniczym

była korona austrjacko - węgierska, wszelkie wypłaty dotąd należne w koronach mogą

być dokonywane bądź w koronach, bądź w markach polskich w stosunku 70 marek polskich

za 100 koron.

Wszelkie zobowiązania płatnicze w koronach austrjacko - węgierskich mogą być uiszczane

w markach polskich według stosunku w art. 2 wskazanego.

Zawieranie umów, sprzeciwiających się przepisom zawartym w art. 2 i 3, jakoteż żądanie

przy wypłatach, należnych w koronach, a dokonywanych w markach polskich, innego kursu

przerachowania lub odmówienie przyjęcia zapłaty w markach polskich - jest zakazane.

Winni wykroczenia lub usiłowania wykroczenia przeciwko zakazowi, zawartemu w art.

4 niniejszej ustawy, podlegają karze aresztu do 1 roku i grzywnie do miljona marek

polskich. Nadto umowy zawarte wbrew temu zakazowi są nieważne. Do ścigania wykroczeń

powołane są sądy powiatowe, względnie sądy pokoju.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Wykonanie tej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.