Ustawa z dnia 30 kwietnia 1920 r. w przedmiocie papierów, mających bezpieczeństwo pupilarne.

Prawo bezpieczeństwa pupilamego nie przysługuje nadal papierom obcych państw i instytucji,

mających swą siedzibą poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Papiery te od chwili

wejścia w życie niniejszej ustawy nie mogą być przyjmowane jako papiery z bezpieczeństwem

pupilarnem.

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, a o ile chodzi o b. dzielnicą

pruską. Minister b. Dzielnicy Pruskiej w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Ministrem

Sprawiedliwości, określą na drodze rozporządzeń wykonawczych terminy, w ciągu których

papiery, pozbawione w myśl art. 1 prawa pupilarnego bezpieczeństwa, mają być zastąpione

papierami, w to prawo wyposażonemi, wszędzie tam, gdzie wymaga się tegoż bezpieczeństwa.

Wykonanie tej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

i Ministrem b. Dzielnicy Pruskiej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.