Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wykonania ustawy z dnia 16 marca 1920 r.

Art. 4. Postanowienie art. 21 6 ustawy nie dotyczy grzywie n i kwot,

uzyskanych ze sprzedaży uznanych za przepadłe przedmiotów, które już

według przepisów dotychczasowych wpływały do Ska rb u Państw a i były

przeznaczone na inr:e cele (np. § 74 ust. z 6.VIII 1909 Dz. Ust. p. N2 177,

§ 39 lit. b ust. z 29.11 1880 Dz. Ust. p. N2 37, ust. z 6.VIII 1909 Dz. Ust. p.

N2 180, § 12 ust. z 19.VII 1879 Dz. Ust. p. N2 lO, ust. z 6.VIII 1909 Dz. Ust.

p. N2 184) ani też grzywien ńałożonych na podstawie ustawy z 5.VI! 1912

Dz. Ust. p. N2 128 o sile zbrojnej względnie kwot pieniężnych , 'płacony ch

w myśl § 221 u. k. do kasy wojennej.

Art. 5.

Grzywny i kwoty pieniężne , o których mowa wart. 21 6, 8

i 9 ustawy będą przesyłane Skarbowi Państwa przez sądy przez przy od po-

wiedniem zastosowaniu postanowień rozporządzenia austr. min . sprawiedliz dnia 26 sierpnia 1913, Dz. rozp. Min. Sprawiedl. N2 29 z n astępują ­

cemi zmianami

Wykazy w rodzaju przepisanych w ust.· 2 wspomnianego rozporządze·

nia, o ile dotyczą kwot, 8rzesyłanych Skarbowi Państwa na podstawie usta wy z dnia 16 marca 192 r., sądy przedkładają prezesowi sądu apelacyjnego. Wykazy zbiorowe kwot, przesłanych Skarbowi Państwa na podstawie

powyższej ustawy, prezes sądu apelacyjnego przedkłada Ministerstwu Spra·

wiedliwości w ciągu trzydziestu dni po upływie każdego półrocza.

Prowadzący księgę pieniężna, przesyłając złożone lub ściągnięte kwoty,

wymieni na odwrotnej stronie dowodu złożenia jego przedmiot (ust. poz.

158/1920; .grzywna ust. poz. 158/1 920: "cena' sprzedaży " ) i te liczb y pozycji

wykazu, które dotyczą wysyłki.

wości

II I.

War u n k o w e u w o I n i e n i e.

Warunkowe uwolnienie skazanego na karę pozbawienia wol(art. 4) może nastąpić na prośbę skazanego, jeg0 obrońcy , małżon­

ka, ustawowego zastępcy; krewnych lub powinowatych, albo też z urzędu,­

~"wsze jednak tylko za zgodą skazanego.

'

Prośbę należy wnieść na piśmie lub do protokułu Vf zarządzie zakładu

karnego lub domu więziennego, w sądzie lub w prokuraturze; skazan y mo-

I\rt. 6.

ności

UZlennlK Ustaw ..... oz.

.N2 -'I.

że prośb~ przedstawić także

więziennego.

ustnie wobec

1l:S~

l ltl o . '

urz~dn.ika

zarządu

lub nadzoru

.

I\rt. 7. Władza lub urz~dnik, którym prośb~ przedłożono , postara się

o stwierdzenie, czy zachodzą warunki przewidziane wart. 4 I. 1 ustawy ,

oraz o opinję zarządu więzienia, w którem skazany odbywa karę .

Jeżeli wniosek o warunkowe uwolnienie nie pochodzi od skazanego,

należy także stwierdzić , czy on zgadza się na swoje uwolnienie.

Art. 8. Zarząd więzienia winien wyrazić swe zdanie co dó wszystkich okoliczności istotnych dla powzięcia decyzji w przedmiocie warunkowego uwolnienia (art. 4 I. 1), a nadto przedstawić wnioski co do ewentualnego nałożenia na skazanego przy uwolnieniu pewnych obowiązków

(art. 4 I. 2) i co do oddania go na czas próby pod nadzór władzy bezpieczeństwa lub pod nadzór osoby, która oświadczyłn gotowość podjęcia się

tego obowiązku (art. 4 I. 4).

Art. 9. Zarząd wi ęzienia przedłoży prośbę Wraz z opinją i z wynika mi

prokuratorowi przy tym sądzie, który wydał wyrok w ' pierwszej

instancji, a prokurator po uzupełnieni u w razie potrzeby dochodze ń przedłoży ją wraz ze swoją opinją prokuratorowi przy sądzie apelacyjnym.

dochodzeń

Art. 10. Prokurator przy sądzie apelacyjnym odrzuci prośbę, jeżeli

skazany nie zgadza się na warunkowe uwolnienie, albo nie odcierpiał jesz cze wymaganej przez ustawę części . kary, w przeciwny.m razie przedłoży ją

wraz ze swoją opinją Ministrowi Sprawiedliwości .

Art. 11 . Postanowienia art. 7-10 stosuje się odpowiednio także IN tym

przypadku, jeżeli władza lub ' urz~dnik zarządu albo nadzoru więziennego

postawi z urzędu wniosek o warunkowe uwolnienie skazanego.

Art. 12. Jeżeli prokurator dowie się, że warunkowo uwoln ion y pro wadzi się źle lub postępuje wbrew obowiązkom, jakie nalożono na niego

przy uwolnieniu (art. 4 l. 2), albo jeżeli władza bezpieczeństwa, zarządziw­

szy tymczasowe przytrzymanie uwolnionego (art. 4 l, 5), zwróci się do prokuratora o wyjednanie decyzji w przedm iocie cofnięcia uwolnienia, prokurator zarządzi be7.Zwłocznie zbadanie stanu sprawy i pr zedłoży swój wniosek

prokuratorowi przy sądzie apelacYjnym, który wniose k te n wraz ze s w oją

opinją przedłoży Ministrow i Sp rawiedliwości.

-Warszawa dnia 6 kwie tr ia 1920 r.

'Minister Sprawiedliwości

Jan Hebdzy/:'ski

186.

ROZPORZł\DZENIE

Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych

, w pnedmiocie utworzenia na obszarze b. zaboru ausŁrjackiego

Komitetów Pomocy Rolnej.

Z mocy art. 4 Ustawy Sejmowej z dnia 13 lutego 1920 r. o przyzAa niw kredytu jednego miljarda marek na zagospodarowanie odłogów grun- '

I

~

Dziennik Ustaw. r'oz. 1tl4 I l~'.

31.

"'10 I

jalnych urzędników, kontrolujących dla wykonywania szczegółowego Ili2dzoru

nad gospodarką finansową Kasy.

J

flrt. 5. Fundusze, przeznaczone ze Skarbu Państwa na zorganizowanie

i uruchomienie Kasy Chorych, komisarze Kasy otrzymują z Ministerstwa

Pracy i Opieki Społecznej. W tym celu komisarze Kas Chorych winni przedstawić Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej wnioski w formie odpowiednich

preliminarzy.

flrt. 6. Rozporządzenie niniejsze obowiązuje od dnia 30 marca 1920 r.

Z dniem tym traci moc obowiązującą rozporządzenie Mini~tra Pra~y i Opieki Społeczne] o , tymczasowych Zarządach Kas . Chorych z dnia 18 czerwca

1919 r.J'łr. 141 Monitor Polski z dnia 27 czerwca 1919 r.

Wa rszawa, dn. 27 marca 1920 r.

Minister Pracy i Opieki Społeeznej

E. P ePlowski

185.

ROZPORZf\DZENIE

Ministra Sprawiedliwości

w przedmiocie wykonania ustawy z dnia 16 marca 1920 r. (Dz. Ust.

N!! 26 poz. 158).

Na zasadzie art. 6 ustawy z dnia .16 marca 1920 r. (Dz. Ust. NI! 26

poz. 158) zarządza się, co następuje

(I.

W Y k o n a n i e prac y z a m i a s t a r e s z tu.

flrt. 1. Jeżeli grzywny lub jej części nie można ściągnąć albo jeżeli

okaże się , że ściągnięcie jej przyniosłoby dotkliwy uszczerbek w majątku

lub utrLYmaniu bądź skazanego, bądż .i ego rodziny, sąd pierwszej instancji

może na wniosek skazanego zamienić karę aresztu, orzeczoną na ten przypadek, na obowiązek darmego wykonania pracy na rzecz Państwa, powiatu lub gminy.

Wniosek o zamianę kary aresztu na obowiązek wykor,ania pracy skazany może uczynić w sądzie pierwszej instancji pisemnie lub ustnie do dni

OŚRliu ' po doręczeniu .s kazanemu uchwały, stwierdzającej nieściągalność

grzy~ny lub jej .części i wzywającej go do odbycia kary. VI ciągl1 te.~o

terminU wykoname kary aresztu będzie wstrzymane. Do Wniosku Aalezy

dołączyć wystawione przez urząd samorządowy lub państwowy, do którego

należy przyjmowanie pracowni~ów do wykonywania robót na 'rzecz Pań- o

stwa, powiatu lub gminy, poświadczenie, że skazany moźe być przyjęy do

darmego wykonania takiej pracy; poświadczenie winno również określać

rodzaj pracy, ilość godzin dziennej pracy i stwierdzać, że skazany wykazał

kwalifikacje potrzebne do jej wykonani-a.

flrt. 2. O wniosku (art. 1) orzeka sąd pierwszej instancji p.o Ify~,l,ł­

chaniu . zdania oskarżyciela publicznego. Uchwala taka może zap~ść do.piero po stwierdzeniu nieściągalności grzywny lub jej części.

Dziennik Ustaw.

Poz. 185.

N2 31.

W uchwale, zezwalającej na wykonanie pracy zamiast aresztu, sąd

oznaczy ilość dni roboczych. lakreśli termin, w ciągu którego praca wjnna

być wykonaną, i pouczy proszącego o skutkach niewykonania jej w terminie.

,Art. 3. Skazany winien do trzech dni po upływie zakreślonego terminu przedłożyć w sądzie pierwszej instancji poświadczenie urzędowe, że

wykonał prac~ darmo i należycie.

W takim razie kara orzeczona w wyroku

uc~odzi za odcierpianą.

Jeżeli skazany takiego poświadczenia urzędowego wczas nie przedłoży,

albo jeżeli poświadczeniem urzędowem zostanie stwierdzone, że pracy nie

wykonał, al bo że wykonał ją źle, niedbale lub tylko częściowo, , należy bez

zwłoki wykonać karę aresztu, która miała być zastąpioną prze~ wykonanie

pracy, chyba że skazany wykaże, iż niewykonanie lub nienależyte wykonanie pracy w zakreślonym terminie nastąpiło z przyczyn od niego niezawisłych, w tym przypadku sąd po wysłuchaniu zdania oskarżyciela publicznego może pod warunkami, przytoczonemi wart. 1, zezwolić skazanemu na

wykonanie pracy w termin ie dodatkowym . Przedłużenie termin u dodatkowego nie jest dopuszcza lne . '

I I.

G r z y w n y i k w o ty ,u z n a n e z a p r z e p a d ł e.