Ustawa z dnia 26 marca 1920 r. w przedmiocie nadzwyczajnego dodatku do tymczasowych zasiłków dla inwalidów wojskowych.

Inwalidom wojskowym i ich rodzinom do otrzymywanych obecnie zasiłków tymczasowych

przyznaje się następujące dodatki nadzwyczajne

a)

inwalidom stosownie do ich procentowej niezdolności do zawodu lub pracy

niezdolnym od 15% do 25% włącznie 75 mk.

,, 26% ,, 40% ,, 105 ,,

,, 41% ,, 60% ,, 150 ,,

,, 61% ,, 80% ,, 195 ,,

,, 81% ,, 100% ,, 240 ,,

b)

rodzinom inwalidów - na żonę 60 mk., na każde zaś dziecko 30 mk.

Suma dodatków na dzieci, pobierana przez jednego inwalidę, nie może przekraczać 150

mk.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, a obowiązuje od dnia 1 stycznia

1920 r.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu

z Ministrem Skarbu.