Ustawa z dnia 8 stycznia 1920 r. w sprawie zmiany ustawy z dnia 31 lipca 1919 r. o przyznaniu dla cywilnych emerytowanych funkcjonarjuszów państwowych, kolejowych, dla nauczycieli szkół powszechnych, średnich i wyższych, jak też dla wdów i sierot po nich, oraz księży emerytów nadzwyczajnego dodatku drożyźnianego.

Art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1919 r. (Dz. Pr. № 65 poz. 392) ma na przyszłość opiewać

jak następuje.

Nadzwyczajny dodatek drożyźniany będzie wypłacany miesięcznie i wynosi od dotychczas

pobieranych emerytur, pensji wdowich i sierocych, jakoteż darów z łaski, bez dodatków

drożyźnianych i kwartalnych w rocznej kwocie

a)

dla emerytów, wdów i sierot, przebywających na obszarze Państwa, gdzie dodatki drożyźniane

były już przyznawane

do włącznie 400 koron

200%

„ „ 600 „

100%

„ „ 1000 „

75%

„ „ 2000 „

50%

wyżej 2000 „

20%

b)

dla emerytów, wdów i sierot, przebywających na obszarze Państwa, gdzie dodatki drożyźniane

nie były dotąd przyznawane

do włącznie 200 marek

250%

„ „ 300 „

200%

„ „ 600 „

150%

„ „ 1000 „

100%

„ „ 2000 „

70%

wyżej 2000 „

30%

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Skarbu.