Ustawa z dnia 26 marca 1920 r. w przedmiocie uzupełnienia ustawy z dnia 13 lutego 1920 r. dotyczącej dalszej emisji biletów Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej.

Upoważnia się Polską Krajową Kasą Pożyczkową do podwyższenia stanu emisji jej biletów,

prócz biletów, emitowanych na zasadzie art. 2 niniejszej ustawy, a łącznie z emisją,

dokonaną przez Polską Krajową Kasę Pożyczkową na zasadzie pierwotnej ustawy tej Kasy

z dnia 9 grudnia 1916 r. w kwocie 880.150.867 marek polskich i 50 fenigów, oraz emisjami

dokonanemi; na zasadzie obecnej ustawy tejże Kasy z dnia 7 grudnia 1918 r. w kwocie

500.000.000 marek polskich, dekretem Naczelnika Państwa z dnia 7 lutego 1919 r. w

kwocie 250.000.000 marek polskich oraz uchwały sejmowej z dnia 6 czerwca 1919 r. w

kwocie 600.000.000 marek polskich do kwoty ogólnej 11.000.000.000 marek polskich.

Do kwoty ogólnej 11.000.000.000 marek polskich, określonej w art. 11 nie włącza się

biletów, wypuszczonych tytułem skupu złota oraz na zasadzie art. 5 p. a) i h) ustawy

Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej z dnia 7 grudnia 1918 r. tudzież biletów, wypuszczonych

celem wykupu wycofywanych z obiegu na obszarze b. zaboru austrjackiego i b. okupacji

austrjacko-węgierskiej koron waluty austrjacko-węgierskiej.

Ustawa niniejsza obowiązuje z dniem jej ogłoszenia.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.