Ustawa z dnia 27 lutego 1920 r. w przedmiocie wypuszczenia pięcioprocentowej długoterminowej wewnętrznej pożyczki państwowej z r. 1920.

Upoważnia się Ministra Skarbu do wypuszczenia pięcioprocentowej wewnętrznej pożyczki

państwowej z r. 1920 do sumy trzech miljardów marek polskich, ze stopniową spłatą

jej w ciągu 45 lat od daty wypuszczenia według planu umorzenia, dołączonego do niniejszej

ustawy.

Obligacje pięcioprocentowej wewnętrznej pożyczki państwowej z r. 1920 są wypuszczane

serjami, po 20 miljonów marek każda, w odcinkach, których wysokość ustali Minister

Skarbu.

Procenty od pożyczki płatne są za każde półrocze zdołu w dniach 1 kwietnia i 1 października

każdego roku.

Spłata umorzonych obligacji będzie dokonywana w terminach ustalonych dla opłaty procentów.

Obligacje pięcioprocentowej wewnętrznej pożyczki państwowej z r. 1920 mogą być przedstawiane

do spłaty w ciągu lat 30, począwszy od dnia, ustalonego dla ich umorzenia.

Kupony mogą być przedstawiane do spłaty w ciągu lat 5 od dnia ich płatności.

Obligacje i kupony, nieprzedstawione do spłaty w powyższych terminach stają się nieważne.

Kupony od obligacji pięcioprocentowej wewnętrznej pożyczki państwowej z r. 1920 wolne

są od podatków od kapitałów i rentowych i będą przyjmowane przy uiszczaniu podatków

i opłat państwowych.

Obligacje pięcioprocentowej wewnętrznej pożyczki państwowej z r. 1920 mają wszelkie

prawa papierów, posiadających bezpieczeństwo pupilarne i mogę być używane dla lokacji

kapitałów osób, pozostających pod opieka i kuratelą, jakoteż kapitałów fundacyjnych,

kościelnych, korporacji publicznych, kaucji cywilnych i wojskowych, depozytów oraz

dla konwersji innych papierów pupilarnych.

Stopa procentowa pożyczki, wymienionej w art. 1, nie może uledz obniżeniu przed dniem

1 marca 1930 r.

Przy mającem nastąpić przerachowaniu zobowiązań, opiewających na marki polskie na

przyszłą walutę polską - pięcioprocentowa wewnętrzna długoterminowa pożyczka państwowa

z r. 1920 podlega przerachowaniu po kursie o 10% wyższy/n od ustalonego dla znaków

obiegowych.

Pożyczka długoterminowa będzie zaliczona do pełnej wysokości przy rozkładzie zamierzonej

pożyczki przymusowej rentowej.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.