Ustawa z dnia 27 lutego 1920 r. w przedmiocie wypuszczenia 5% krótkoterminowej wewnętrznej pożyczki państwowej z r. 1920.

Upoważnia się Ministra Skarbu do wypuszczenia 5% krótkoterminowej pożyczki państwowej

1920 r. z pięcioletnim od daty wypuszczenia terminem spłaty do wysokości trzech miljardów

marek.

Obligacje pięcioprocentowej krótkoterminowej wewnętrznej pożyczki państwowej z r.

1920 są wypuszczane serjami po 20 miljonów marek każda w odcinkach, których wysokość

ustali Minister Skarbu.

Minister Skarbu ma prawo, poczynając od 1 maja 1922 r., przystąpić do przedterminowego

(art. 1) wykupu obligacji pożyczki, całkowitego lub częściowego, serjami w drodze

losowania z opłatą procentów do dnia, ustalonego dla wykupu.

Procenty od pożyczki płatne są za każde półrocze zdołu, w dniach 1 stycznia i 1 lipca

każdego roku.

Po upływie terminu, ustalonego dla spłaty lub wykupu przedterminowego obligacji pięcioprocentowej

krótkoterminowej wewnętrznej pożyczki państwowej z r. 1920. mogą być te obligacje

przedstawiane dodatkowo do spłaty w ciągu lat 30.

Kupony mogą być przedstawiane do spłaty w ciągu lat 5 od dnia ich płatności.

Obligacje i kupony, nie przedstawione do spłaty w powyższych terminach, stają się

nieważne.

Kupony od obligacji pięcioprocentowej krótkoterminowej wewnętrznej pożyczki państwowej

z r. 1920, wolne są od podatków od kapitałów i podatków rentowych i będą przyjmowane

przy uiszczaniu podatków i opłat państwowych.

Obligacje pięcioprocentowej pożyczki państwowej z r. 1920 mają wszelkie prawa papierów,

posiadających bezpieczeństwo pupilarne i mogą być używane dla lokacji kapitałów osób,

pozostających pod opieką i kuratelą, jakoteż kapitałów fundacyjnych, kościelnych,

korporacji publicznych, kaucji cywilnych i wojskowych, depozytów oraz dla konwersji

innych papierów publicznych.

Pożyczka krótkoterminowa będzie przyjmowana al pari przy uiszczaniu zamierzonej pożyczki

przymusowej rentowej.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu