Ustawa z dnia 18 grudnia 1919 r. w przedmiocie amnestji przy przekroczeniach przepisów o państwowych podatkach i opłatach stemplowych, obowiązujących na terenie b. Dzielnicy Pruskiej.

Kto wbrew obowiązującym na ziemiach b. Dzielnicy Pruskiej przepisom prawnym przez

niezłożenie deklaracji lub innych danych istotnych w czasie do 1 lipca 1919 r. udaremnił

wymiar podatków, wymierzonych przez państwo, który opiera się na deklaracjach i innych

danych istotnych, składanych przez osoby, obowiązane do płacenia podatków, jakoteż

kto wbrew obowiązującym przepisom prawnym w tymże czasie przez złożenie nieprawdziwej

deklaracji lub innych nieprawdziwych danych bądź udaremnił, bądź usiłował spowodować

wymiar tych podatków w kwocie niższej, niż należy się według ustawy - wolny jest od

kary i nie jest obowiązany płacić dodatkowo za lata ubiegłe, jeżeli do 31 marca 1920 r.

złoży właściwej władzy skarbowej deklarację, względnie dane zgodne z prawdą. Dotyczy

to wszystkich wypadków, w których do czasu przedłożenia zgodnych z prawdą deklaracji,

względnie prawdziwych danych, nie zapadło prawomocne orzeczenie co do kary.

Przepis powyższy dotyczy także wypadków, w których złożono rozmyślnie nieprawdziwe

deklaracje lub inne nieprawdziwe dane bez zamiaru udaremnienia właściwego wymiaru

podatku.

Osoby, które w czasie do i lipca 1919 r. nie dopełniły obowiązku uiszczenia opłat

stemplowych w myśl przepisów obowiązujących na ziemiach b. Dzielnicy Pruskiej, wolne

są od kar, przewidzianych w odnośnych przepisach, jeżeli kwotę, przypadającą tytułem

opłaty skarbowej, uiszczą dobrowolnie do 31 marca 1920 r.

Jeżeli w czasie do 1 lipca 1919 r. oświadczono nieprawdę celem spowodowania wymiaru

opłaty skarbowej w kwocie niższej, niż należy się według ustawy, winny wolny jest

kary, jeżeli do 31 marca 1920 r. poda władzy skarbowej dane zgodne z prawdą. Dotyczy

to wszystkich wypadków, w których do czasu dostarczenia danych prawdziwych nie zapadło

prawomocne orzeczenie co do kary.

Jeżeli winny równocześnie z dostarczeniem danych zgodnych z prawdą nie uiścił kwoty,

przypadającej tytułem opłaty, władza skarbowa może zwolnić go od kary pod warunkiem

uiszczenia opłaty w pewnym terminie lub jej zabezpieczenia.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Wykonanie jej powierza się Ministrowi

b. Dzielnicy Pruskiej.