Rozporządzenie wykonawcze Ministra Spraw Wojskowych i Ministra Spraw Wewnętrznych do art. 10 ust. 3, art. 11 i 12 Ustawy z dnia 11 kwietnia 1919 r., o rzeczowych świadczeniach wojennych, w przedmiocie utworzenia Komisji Rekwizycyjnych Okręgowych i Głównej.

R. 1919.

WARSZAWA.

Treść.

N297.

30 grudnia 1919. -

514. Rozporządzenie wykonawcze Ministra Spraw Wojskowych

i Ministra Spraw Wew nęt rznych do art. 10 ust. 3, art. 11

i 12 Ustawy z dn. 11 kwietnia 1919r. o rzeczowych

świadcz eniach wojennych , w prz edmiocie utworzeni a Komisji Rekwizycyj nych O k ręgowych i Głównej. '. ' . . .

515. Ro zporządzenie Ministra Ko lei Żelazn y ch o wprowadzeniu

odpowie dzialności kolei za zaginięcie, brak wagi lub uszkodzenie tow arów i bagażu..

........ .

1073

1079

514.

ROZPORZF\DZENIE WYKONf\WCZE

lVlin istra Spraw Wojskowych i Ministra Spraw W1ewnętrznych do art.

10 ust. 3, art. 11 i 12 Ustawy z dn. 11 kwietnia 1919 r., o rzeczowych

świadczeniach wojennych (Dz. Praw 1919 r., N!~ 32, poz. 264), w przedmiocie utworze nia Komisji Rekwizycyjnych Okręgowych i Głównej .

. Na mocy art. 16 ustawy z dnia 11 kwietnia 1919 r. w uzup ełn ieniu

z dnia 1 maja 1919 r. (Monitor Polski N2 100-101), postanawiamy co mi'st ępuje

ro zporządzenia

I.

Porządek

mianowania przewodniczących i członków

K o m i s j i Rek w i z y c y j n y c h: Ok r ę g o w y c h i G łów n ej.

F\rt. 1. Przewodniczącym Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej jest sędzia

wydęlegqwany przez miejscowy Sąd Okręgowy. Członków Komisji, przedstawici eli Ministerstw: Spraw Wojskowych, Spraw Wewnętrznych i Skarbu

mia nują wł aści wi Ministrowie.

C,j@nnlk 'JiitIlW. Poz. 514.

Ni 97.

Miejscowy Samorząd reprezen ,uJą w Okręgowych Komisjach Rekwiz ycyjnych dwaj przedstawiciele, z. których jednego wybiera miejscowy sejm '(

powiatowy, a drugiego rada mi e js ka siedziby Dowództwa Okręgu Gen eralnego•.

1\rt. 2. Przewo dniczącym Głównej Komisji Rekwizycyjnej jest sędz i a .

delegowany przez Sąd Naj wyższ y , członk ami - przedstawiciele Głównej In tendentury Wojskowej, Ministerstwa Skarbu i Ministerstwa Spraw Wewnętr ;:­

nych, mianowani przez właściwych Ministrów, oraz de legat, m ianowan y

przez Sejm.

II.

W Y n a g r o d z e n i e C z lon k ó w O krę g o w y c h K o m i s ji

Rek w i z Y c Yj n Y c h.

1\rt. 3. Przedstawiciele samorządu w Okręgowych Komisjach Rekwiz ycyjnych pobierają za dnie posi e dzeń djety w wysokości 25 mk. dzienni e,.

oraz zwro t faktycznie poniesionych kosztów podróży.

Wojskowi, urzędnicy i . funkcjonarjusze państwowi, biorący udziat

w Okręgowych Komisjach Rekwizy cyjnych, otrzymują, o ile pełnić będą

swoje obowiązki poza stałą siedzibą urzędową, djety i koszta podróży ,.

w myśl obowiązujących rozporządze ń .

.

Wynagrodzenie to wypłacać będzie Intendentura Dowództwa Okręgu

Generalnego na podstawie rachunków, należycie sporz ą dzonych i potwierdzonych przez przewodniczącego Okręgowej Kqmisji Rekwizycyjnej, wojskowym zaś właściwe Komisje Kasowe.

III.

ności

T r y b p o s t ę P o w a n i a w K o m i s i a c h Rek w i z Y c Yj n Y c h.

1\rt. 4. Intendentury Okręgów Generalnych wypłacają tylko te należ ­

za świadczenia wojenne, które oparte są

a) na kwitach rekwizycyjnych;

b) na prawomocnych orzeczeniach Komisj i Rekwizyc.yjnych.

1\rt. 5. Intendentury Okręgów Generalnych odmawiają zapłaty zgła ­

kwity rekwizycyjne

a) jeżeli zachodzi podejrzenie, iż kwit jest nieautentyczny, lub sfał ­

szowany, albo, że świadczenie całkowicie lub częściowo opłacone

zostalo;

b) jeżeli w kwicie nie dość ściśle i wyraźnie oznaczona jest: osoba

świadczącego, rodzaj świadczenia, ilość i rodzaj zarekwirowanych

przedmiotów, lub suma należności za św i adczenie;

c) jeżeli w kwicie brak: podpisu, pieczęci lub daty;

d) jeżeli kwit wydany został przez urząd albo osobę, do tego nie upoważnioną, lub niezgodnie z ustanowionym wzorem kwitu rekwi-·

zycyjnego;

e) we wszystkich wypadkach, kiedy kwit budzi jakie podejrzen ia lub

szającym

wątpliwości.

We wszystkich wymienionych wypadkach, odmawiając za piat y, Intendentura czyni o tem odpowiednią adnotację na zgłoszonym kwicie, oraz.

objaśn ia posiadacza takowego, iż o ile pragnie ubiegać się o zapłatę za

świadczenie, może wnieść zażalenie do właściwej Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej, drogą wart. 8 niniejszy.ch przepisów wskazaną.

1\rt. 6. Intendentury Dowództwa Okręgu Gen'eralnego przy opłacaniu

należności za świadczenia wojenne biorą od petenta pokwitowanie na piśmie, w którem mają zawierać ścisłe dane co do

a) osoby świadczącego;

1'~~ 97.

Dziennik Ustaw. Poz. 514.

b) rodzaju świadczenia;

c) czasu, kiedy ś w ia dczenie miało miejsce,

d) sumy, jaka została zapłacona.

W miarę potrzeby pokwitowanie uzupełnia się inneml niezbędnemi

danemi. Wzór pokwitowania może ustalić O. K. R.

ł\rt. 7. Każd y świadczący, któremu odmówiono za piat y, względnie

wydania kwitu rekwizycyjnego, lub zapłacono mniej, niż mu się należy.

względnie wydano kwit rekwIzycyjny na sumę, zdaniem jego, zbyt niską,

lub komu Intendentura D. O. G. odmówiła zapłaty, względnie wypłaciła

s umę, zdaniem jego, zbyt niską lub kto wo góle z jakiegokolwiek powodu

czuje się pokrzywdzony, może zgłosić zażalenie do Okręgowej Komisji Rek wizycyjnej przy Dowództwie tego Okręgu Generalnego, na obszarze, któr ego świadczenie miało miejsce.

ł\rt. 8. Zażalenie należy adresować do Okręgowej Komisji Rekwizyzłożyć zaś lub przesłać do Intendentury przy Dowództwie tegoż

O k ręgu Generalnego, przy którym urzęduje wyżej wspomniana Komisja.

Intendentura przy D. O. G. po otrzymaniu zażalenia obowiązana jest

uzupełnić je danemi co do tego, czy petentowi wypłaconą została za

świadczenia jaka suma, za co mianowicie i w jakiej wysokości, poczem za

żalenie niezwłocznie przesyła do Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej.

<yjnej,

ł\rt. 9. Do właściwości każdej Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej należy rozpatrywanie i rozstrzyganie wszelkiego rodzaju zażaleń, pretensji

i r oszczeń z tytułu świadczeń wojennych, o ile świadczenie miało miejsce

na przestrzeni tego Okręgu Generalnego przy Dowództwie, którego Kom isja

u rzęduje, i o ile zażalenie zgłoszone zostało przez świadczącego, względnie

jego prawnego za stępce Iu b spadkobiercę.

Do właściwości Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej należy również roz patrywanie i rozstrzyganie sprzeciwów, zgłoszonych przez przedstawicieli

Ministerstw: Skarbu i Spraw Wojskowych przeci wko wysokości ceny yrzedm iotów świadczeń, ustalonej przez ' Powiatową Komisję świadczeń wojen-

nych, w wypadkach, przewidzianych wart. XI, B. rozporządzenia wykonawczego z dn. 1 maja 1919 r. do ustawy o rzeczowych świadczeniac >

wojennych.

Art. 10. Termin mies i ęczny na złożenie zażalenia do Okr ę gowej Ko-roisji Rekwizycyjnej liczy ' się od dnia , w którym prawa petenta zostały

n aruszone.

ł\rt. 11. Na żądanie Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej petent obowi ązany jest udowodnić, iż termin miesięczny na zgłoszenie zażalenia nie

z ostał przekroczony.

ł\rt. 12. Okręgowa Komisja Rekwizycyjna obowiązana jest zbadać

wszystkie dowody, przedstawione przez petenta, kierując się pod tYf1l

w zględem ogólnemi zasadami ustawy postępowania cywilnego.

Okr ę gowa Komisja Rekwizycyjna ma prawo badać ś wiadków i biegłych,

oraz dokonywać oględzin na miejscu, z udziałem lub bez udziału ludzi

bi egłych.

ł\rt. 13. Zeznania świadków i opinje biegłych wpisuje się do protokulu, który podpisuje każdy ze świadków i biegłych. O dokonanych oglę­

dz inach na m iejscu spisuje się protokul, który podpisują wszyscy, którzy

b rali udzial w dokonywaniu oględzin.

ł\rt.

14.

Koszta wynagrodzenia świadków i biegłych za oderwanie od

•

Dziennik Ustaw. Poz. 514.

Ni 97.

zajęć

ponosi petent. który - na żądanie O. K. R. - obowiązany jest złożyć.

na ten cel odpowiednie sumy.

Koszta te całkowicie lub częściowo będą ze skarbu zwrócone na mocy

specjalnego w tym przedmiocie orzeczen.ia O. K. R., o ile pretensja całko­

wicie lub częściowo na korzyść petenta rozstrzygnięta zostanie. O zwrocie

powyższych kosztów O. K. R. orzeka z urzędu, niezależnie od prośby

petenta.

f\rt. 15. O. K. R. niezwłocznie komunikuje petentowi treść powzię­

tego przez Komisję w jego sprawie orzeczenia, przesyłając w tym celu za

posrednictwem władz administracyjnych krótkie rozstrzygnięcie na piśmie

dla doręczenia petentowi za zwrotem pokwitowania.

F\rt. 16. Okręgowa Komisja Rekwizycyjna obowiązana jest umotywować i uzasadnić ze stanowiska prawnego swoje orzeczenia, mocą których,

rozstrzygnięte zostały zgłoszone zażalenia.

Na żądanie petenta Okręgowa Komisja Rekwizycyjna ob owiązana jest

wydać mu odpis uzasadnionego i umotywowanego orzeczenia nie póżniej •

. jak na ósmy dzień po wnie,>ieniu o to podania.

f\rt. 17. Okr ęgowa Komisja Rekwizycyjna przesyła niezwłocznie właś­

ciwej Intendenturze Okręgu Generalnego odpisy swych prawomocnych orzeczeń, mocą których przyznane zostały wypłaty petentom.

f\rt. 18. . Rzeczony odpis orzeczenia służy dla Intendentury

Generalnego za dokument dla dokonania wypłaty.

Okręg u

I\rt. 19. Prawomocne mi są orzeczenia Okręgowej Komisji Rekwizy·

cyjnej, co do których przedstawiciel Ministerstwa Spraw Wojskowych i petent zrzekli się swego prawa do zgłoszenia sprzeciwu, względnie skargi do

Głównej Komi sji Rekwizycyjnej, lub termin na zgłoszenie takowych upłynął.

f\rt. 20. Termin miesięczny na wniesienie odwołania się do Głównej

Komisji Rekwizycyjn ej liczy się od dnia, w którym petentowi doręczono

rozstrzygnięcie Okręgo wej KomiSji Rekwizycyjnej w jego sprawie.

f\rt. 21.

Skargę na orzeczenie Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej nado Głównej Komisji Rekwizycyjnej i złożyć do tej Okręgo ­

Rekwizycyjnej, która sprawę rozstrzygnęła.

leży adresować

wej Kom isji

f\rt. 22. Okręgowa Komisja Rekwizycyjna odsyła skargę wraz L zai aktami do Głównej Komisji Rekwizycyjnej najpóźniej w tyd.zień

po otr,z ymaniu tejże.

łącznikami

f\rt. 23. Prawo zgłoszenia sprzeciwu przeciw orzeczeniu Okręgowej

Komisji Rekwizycyjnej przysługuje przedstawicielowi Ministerstwa Spraw

Wojskowych w przeciągu miesiąca od dnia, w którym dane orzeczenie

zapadło.

Sprzeciw musi być umotywowany.

f\rt. 24. Zgłoszenie sprzeciwu przez przedstawiciela Ministerstwa Spraw

Wojskowych powoduje te same skutki, co złoźenie skargi przez petenta.

Zgłoszony sprzeciw przesyła się wraz z aktami do Głównej Komisj i

Rekwizycyjnej, dopiero po upływie terminu na złożenie skargi przez petenta.

f\rt. 25. Główna Komisja Rekwi zycyjna rozpatruje ponownie merytorycznie tylko te punkta orzeczenia Okr ęgowej Komisji Rekwizycyjnej, któr e

zostały zaskarżone przez petenta lub przedstawiciela Ministerstwa Spra w

Wojskowych.

~

.N'!ł 97.

Dziennik Ustaw. Poz. 514.

I\rt. 26. Do Głównej Ko misji Rekwizycyjnej można złożyć nowe dowody i wezwać nowych . świadków.

Główna Komisja Rekwi zycyjna nie ma obowiązku badać ponownie

świadków, którzy byli zbadani w Okręgowej Komisji · Rekwizycyjnej i sprawdzać dokonane przez Okręgową Komisję Rekwizycyjną oględziny.

f\rt. 27. W orzeczeniu swem Główna Komisja Rekwizycyjna obowią­

. zana jest wyraźnie się wypowiedzieć, czy zaskarżone orzeczenie Okręgowej

Ko misji Rekwizycyjnej całkowicie lub częściowo, w jakiej mianowicie części

zostaj e potwierdzone czy też uchylone.

Główna Komisja Rekwizycyjna obowiązana jest uchylone orzeczenie

Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej wzgiędnie części tych orzeczeń zastąpić

przez własne w tymże przedmiocie orzeczenia, merytorycznie daną sprawę

rozstrz ygające.

f\rt. 28. Główna Komi sja Rekwizycyjna obowiązana jest umotywować

i uzasadn ić ze stanowiska prawnego SWOjE' orzeczenia.

f\rt. 29. Główna Komisja Rekwizycyjna spisuje swoje orzeczenia

w dwóch egzemplarzach. z tych jeden egzemplarz pozostaje przy aktach

Głównej Komisji Rekwizycyjnej, drugi wraz z aktami sprawy zwraca się do

Okręgow ej Komisji Rekwizyc yjnej.

Hrt. 30. Główna Komisja Rekwizycyjna na żądanie petenta, obowią­

jest doręczyć mu odpis umo tywowanego i uzasadnionego orzeczenia

w jego sprawie w terminie miesięcznym od dnia wniesienia o to podania.

zaną

Hrt. 31. Po rozstrzygni~ciu sprawy Główna Komisja Rekwizycyjna

niezwłoczni e zwraca akta wraz z drugim egzemplarzem swego orzeCZenia

do tej Okręgowej Komi sji Rekwizycyjnej, skąd wspomniane akta wpłynęły.

f\rt. 32. . Po otrzymaniu aktów sprawy, wraz z orzeczeniem Głównej

Komisji Rekwizycyjnej, Okręgowa Komisja Re wizycyjna, o ile mocą tego

orzeczenia przyzruma została wypłata na rzecz petenta, przesyła niezwłocz­

nie o.dpis wspomnia nego orzeczenia do Intendentury Okręgu Generalnego,

oraz powiadamia petenta o treści orzeczen ia Głównej Komisji Rekwi zycyjnej w jego sprawie, drogą, wskazaną wart. 15 niniejszego rozporządzenia.

f\rt. 33. Rzeczony odpis orzeczen ia Głównej Komisji Rekwizycyjnej

. służy dla Intendentury Okr ęg u Genera lnego za dokument d la dokonania

Vvypłaty.

Hrt. 34. Kto wskutek przyczyn od niego niezależnych nie miał moż '

noś ci złożyć zażalenia do Okręgowej Komisji Rekwiz ycyjnej lub od orzeczenia tej ostatniej odwola ć się do G łównej Komisji Rekw izycyjnej w termini e

mies ięcznym zgodnie z art. 11 ustawy, te n moż e prosić Okręgową Kom i sję

Rekwizycyjną o prz yw róceni e mu przekroczonego terminu.

Hrt. 35. Okręgowa Komisja Rekwizycyjna, o ile w'myśl ogólnych za·

sad ustawy po stępowania cywilnego uzna przekroczenie terminu, ze wzglę

du na przytoczone przez petenta przyczyny, za usprawiedliwione i prośbę

za z a sługującą na uwzgl ędni e nie, może uchyb iony czasokres przywrócić,

wy maczając jednocześnie petentowi nowy te rmin na złożen ie zażalenia

względnie ' odwołania si ę do Głównej Ko misji Rekwizycyjnej, nie dłuższy

jednak, ni ż jeden miesiąc, licząc od dnia, w którym de cyzja Komisji o przywrócen ie terminu została zakomunikowana petentowi w drodze, wart. 15

niniejszych przepisów wskazanej.

Hrt. 36. Zarówno petent, jak i przedstawici e l Ministerstwa Spraw Woj ·

skowyc.h mog ą zaskarży ć decyzj ę Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej w przet". ·

Dziennik Ustaw.

Poz. 514.

miocie przywrócenia terminu do Głównej Komisji Rekwizycyjnej; przytem

pierwszy w terminie dwutygodniowym od dnia, w którym mu powyższą

decyzję w sposób wskazany wart. 15 niniejszych przepisów zakomunikowano, drugi zaś w terminie dwutygodniowym od dnia, w którym powyższą

dec yzję

powzięto.

I\rt. 37. Powyższe skargi należy adresować do Głównej. Komisji Rekwizycyjnej , złożyć zaś do tej Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej, której decyzja uległa zaskarżeniu.

Okręgowa Komisja Rekwizycyjna przesyła tego rodzaju skargi wraz

z własnemi wyjaśnieniami do Głównej Kom isji Rekwizycyjnej w terminie

tygodniowym od dnia wpłynięcia s kargi.

f\rt . 38. Główna Komisja Rekwi zycyjna, o ile uzna za możliwe pl'Zyprzekroczony termin, wyznacza jednocześnie nowy termin, nie dłuż­

szy jednak, n i ż jeden miesiąc, licząc od dnia, w którym decyzję Głównej Komisj i Rekwizycyjnej zakomunikowano petentowi.

wrócić

I\rt. 39. Główna Komisja Rekwi zycyjna przesyła swoją decyzję w sprawie przywrócenia terminu do tej Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej, skąd

dana sprawa wpłynęła .

Okręgowa Kom isja Rekwizycyjna obowiązana jest niezwłocznie zakomunikować

petentowi decyzj ę Głównej Komisji Rekwizycyjnej drogą,

wart. 15 niniejszych przepisów wskazaną.

f\rt. 40. Przedstawi ciel władzy administracyjnej, któremu, zgodnie

z art. 15 niniejszych przepisów, polecono doręczyć petentowi rozstrzygnię­

cie, obowią zany jest doręczyć takowe petentowi osobiście , za pokwitowaniem na piśmie, w którem omacza s ię datę doręczenia. Pokwitowanie ma

być niezwłocznie odesłane do właściwej Okręgowej Komisji Rekwizycyjnej.

f\rt. 41. Przedstawiciel władzy administracyjnej, gdyby petenta w domu nie zastał, obowiązan y jest doręczyć rozstrzygnięcie również za pokwitowaniem, zgodn ie z powyższem, jednemu z domowników petenta, względ­

nie sąsiadowi, o ila ten ostatni zobowiąże s ię oddać tako~e petentowi.

I\rt. 42. W razie niemożności doręczenia rozstrzygnięcia nikomu ze

wspomnianych wyżej osób, przedstawiciel władzy administracyjnej obowią­

zany jest przybić takowe do drzwi mieszkania petenta przy świadkach

i jednocześnie powiadomić o tem Okręgową Komisję Rekwizycyjną ze wskazaniem dnia, kiedy rozstrzygnięcie do drzwi przybite zostało.

W tym wypadku przybite do drzwi rozstrzygnięcie uważa się za dorę­

czone petentowi tegoż dn ia, kiedy zostało przybite do drzwi.

I\rt. 43.

Rozporządzenie

niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Warszawa, dn . 12 grudnia 1919 r.

Za Ministra Spraw Wewnętrznych

józef Bek

Za Ministra Spraw Wojskowych

S oSlIkozi'sld