Ustawa z dnia 1 sierpnia 1919 r. w przedmiocie utworzenia Państwowego Funduszu Mieszkaniowego.

Celem ułatwienia budowy domów z małemi, taniemi mieszkaniami hygienicznemi upoważnia

się Rząd do utworzenia Państwowego Funduszu Mieszkaniowego.

Państwowy Fundusz Mieszkaniowy posiada wszelkie atrybucje osoby prawnej.

Przy Ministerstwie Zdrowia Publicznego do zarządzenia państwowym funduszem mieszkaniowym

powołana zostaje pod przewodnictwem Ministra Zdrowia Publicznego lub wyznaczonego

przez niego zastępcy Komisja Państwowego Funduszu Mieszkaniowego, złożona z przedstawicieli

Ministerstw: Skarbu, Robót Publicznych i Zdrowia Publicznego.

Komisja Państwowego Funduszu Mieszkaniowego przyznaje pożyczki zarządom komunalnym

a)

na zakup terenów, materjałów budowlanych lub ich wytworzenie, oraz na budowę domów

z małemi, taniemi mieszkaniami hygienicznemi dla ludności niezamożnej w szczególności

dla inwalidów wojennych, dla wdów i sierot po poległych wojskowych, oraz dla niezamożnych

rodzin robotniczych i urzędniczych, obarczonych licznem potomstwem;

b)

na pożyczki, jakie zarządy komunalne udzielać będą kooperatywom mieszkaniowym, organizacjom

społecznym, instytucjom i osobom prywatnym na zakup terenów pod budowę i na budowę

małych, tanich mieszkań hygienicznych.

Komisja Państwowego Funduszu Mieszkaniowego może przyznawać pożyczki na cele, wymienione

w punkcie a) art. 4, bezpośrednio instytucjom państwowym, kooperatywom mieszkaniowym

i organizacjom społecznym.

Komisja Państwowego Funduszu Mieszkaniowego przyznaje porękę zarządom komunalnym,

instytucjom państwowym, kooperatywom mieszkaniowym i organizacjom społecznym na pożyczki,

zaciągane przez nie w instytucjach kredytowych lub ubezpieczeniowych i u osób prywatnych

na cele, wymienione w ustawie niniejszej.

Pożyczki, za które Komisja Państwowego Funduszu Mieszkaniowego obejmuje porękę, posiadają

bezpieczeństwo pupilarne.

Wysokość poręki, przyznanej przez Komisję Państwowego Funduszu Mieszkaniowego, nie

może przekraczać dziesięciokrotnej wysokości dotacji rocznej tegoż funduszu, ustanowionej

zgodnie z art. 12. Na zabezpieczenie strat, mogących wyniknąć z poręki, przeznacza

się 1/3 część powyższej dotacji Państwowego Funduszu Mieszkaniowego.

Ogólna suma obciążeń nieruchomości, korzystających z pożyczek i poręki Państwowego

Funduszu Mieszkaniowego, nie może przekraczać 95% szacunku nieruchomości, ustalonego

przez Komisję Państwowego Funduszu Mieszkaniowego.

Udzielone pożyczki zwracane będą Państwowemu Funduszowi Mieszkaniowemu w ratach umarzających

pożyczki.

Wysokość rat, okres umarzania pożyczki i inne warunki, na jakich przyznawane będą

pożyczki i poręka, w szczególności sposób wypłaty pożyczki określa Komisja Państwowego

Funduszu Mieszkaniowego w każdym przypadku poszczególnym.

Podania, kierowane do Komisji Państwowego Funduszu Mieszkaniowego lub jego organów

i załączniki do tych podań, jak wogóle wszelkie dokumenty, dotyczące udzielania pożyczki

lub poręki przez Komisję Państwowego Funduszu Mieszkaniowego, są wolne od wszelkich

opłat stemplowych i należytości skarbowych.

Komisja Państwowego Funduszu Mieszkaniowego sprawuje nadzór nad wykonaniem warunków,

na jakich przyznane zostały pożyczki i poręka.

Warunki ogólne przyznawania pożyczek i poręki jak również sposób wykonywania nadzoru

określi instrukcja, wydana przez Ministra Zdrowia Publicznego w porozumieniu z Ministrem

Skarbu i Ministrem Robót Publicznych.

Celem utworzenia Państwowego Funduszu Mieszkaniowego wstawia się corocznie do budżetu

Państwa odpowiednią kwotę. Dotacja na czas do końca 1919 r. wynosi 15.000.000 marek.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Zdrowia Publicznego w porozumieniu

z Ministrem Skarbu i Ministrem Robót Publicznych.