Ustawa tymczasowa z dnia 2 sierpnia 1919 r. o organizacji władz administracyjnych II instancji.

Do czasu wejścia w życie ustawy o ustroju administracyjnym Rzeczypospolitej Polskiej

tworzy się na razie następujące województwa, jako władze administracyjne II instancji,

a mianowicie: Warszawskie, Łódzkie, Kieleckie, Lubelskie i Białostockie; stolica Rzeczypospolitej

Warszawa stanowi odrębną jednostkę administracyjną.

Podział terytorjalny na poszczególne okręg: II instancji uwidoczniony jest w załączniku

1.

Utworzenie nowych województw lub podział ustalonych tą ustawą województw na województwa

mniejsze nastąpić może w drodze ustawy.

Na czele województwa stoi wojewoda, mianowany przez Naczelnika Państwa na wniosek

Ministra Spraw Wewnętrznych, uchwalony przez Radę Ministrów.

Wojewoda jest

a)

przedstawicielem Rządu centralnego, sprawującym z jego ramienia władzę państwową i

odpowiedzialnym wobec niego za zarząd województwa. Zarząd ten sprawuje wojewoda przy

pomocy urzędników, mianowanych dla poszczególnych działów administracji, a to do VII

kategorji płac włącznie przez właściwych Ministrów. Urzędników poniżej VII kategorji

mianuje wojewoda;

b)

odpowiedzialnym wykonawcą zleceń poszczególnych ministrów;

c)

zwierzchnikiem władz i urzędów, które mu podlegają (art. 3), tudzież służbowym przełożonym

urzędników tychże władz i urzędów.

Do zakresu działania wojewody należą wszelkie sprawy administracji państwowej z wyjątkiem

spraw przekazanych administracji wojskowej, sądowej, skarbowej, szkolnej, kolejowej

i pocztowo - telegraficznej oraz urzędów ziemskich.

Utworzone na zasadzie art. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1919 r. Dz. p. p. № 39 poz.

283 okręgowe dyrekcje robót publicznych zatrzymują swój zakres działania - wchodzą

atoli w skład województwa.

Przy wojewodzie czynną jest Rada wojewódzka. Zadaniem Rady jest wydawanie opinji w

sprawach, poddanych pod jej obrady przez wojewodę, a nadto podejmowanie uchwał stanowczych

w sprawach, przekazanych jej przez ustawy.

Rada wojewódzka składa się z przedstawicieli sejmików i rad miejskich miast, stanowiących

powiaty, a wybieranych na okres urzędowania sejmiku względnie rady miejskiej po jednym

z każdego z tych ciał oraz z przedstawicieli poszczególnych działów administracji,

zarówno wyłączonych z pod zwierzchnictwa wojewody, jak i jemu podległych.

Sejmiki i rady miejskie miast, stanowiących powiaty, wybrać mogą przedstawicieli do

Rady wojewódzkiej tak z pośród członków tych ciał, jak i z poza swego grona.

Przewodniczącym Rady jest wojewoda lub wyznaczony przez niego zastępca.

Rada wydaje opinje względnie uchwala bądź na posiedzeniach plenarnych, bądź w sekcjach.

W rozpoznawaniu każdej sprawy bierze udział przedstawiciel odnośnego działu administracji.

Bliższe szczegóły co do rodzaju spraw, jakie mają być załatwiane na posiedzeniach

plenarnych, a jakie w sekcjach oraz co do organizacji i składu sekcji określi rozporządzenie

wykonawcze.

Tak pełna Rada, jak i sekcje winny się składać przynajmniej w połowie z delegatów

ciał samorządowych. W posiedzeniach Rady i sekcji winien wśród członków urzędników

brać udział przynajmniej jeden urzędnik sędziowski.

Stanowcze uchwały Rady względnie sekcji może wojewoda zawiesić, winien je jednak przedłożyć

do rozstrzygnięcia właściwemu ministrowi.

Od orzeczeń wojewody i Rady wojewódzkiej służy odwołanie do właściwego ministra; odwołanie

wnieść należy przez województwa w ciągu dni 14 licząc od dnia doręczenia decyzji.

Od orzeczeń wojewody i Rady wojewódzkiej, wydanych w trzeciej instancji, niema dalszego

odwołania.

Ustawy określą przypadki, w których orzeczenia wojewody i Rady wojewódzkiej w II instancji

są ostateczne i odwołaniu nie ulegają.

Poszczególni ministrowie mogą drogą rozporządzenia przekazywać wojewodzie decyzje,

zastrzeżone im dotąd w toku instancji.

Z chwilą zorganizowania władz administracyjnych II instancji na podstawie niniejszej

ustawy, znosi się w obrębie tychże władz wszelkie na rozporządzeniach oparte władze

II instancji w zakresie kompetencji wojewody względnie województwa.

Wykonanie tej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z właściwymi

Ministrami.

Ustawa ta wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.