Ustawa z dnia 11 kwietnia 1919 r. o utworzeniu Głównego Urzędu Zaopatrywania Armji.

Przy Ministerstwie Spraw Wojskowych utworzony zostaje „Główny Urząd Zaopatrywania

Armji”.

Główny Urząd Zaopatrywania Armji

1)

ześrodkowuje i pokrywa ogólne zapotrzebowanie armji, tworzy i utrzymuje w tym celu

łączność z przemysłowemi siłami kraju oraz prowadzi potrzebną statystykę;

2)

pomaga dostawcom w otrzymaniu surowców, półfabrykatów i innych artykułów, potrzebnych

do wykonania zamówień; dokonywuje tego ewentualnie przy pomocy organów rządowych specjalnie

do tych celów powołanych;

3)

współdziała w uruchomieniu i rozwinięciu przemysłu krajowego dla potrzeb armji;

4)

rozdziela zamówienia armji pomiędzy poszczególne wytwórnie krajowe;

5)

w miarę konieczności i w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Ministrem Spraw Zagranicznych

rozdziela zamówienia pomiędzy fabryki zagraniczne i zawiera z niemi w imieniu rządu

umowy na dostawy;

6)

przygotowuje i zawiera umowy z poszczególnymi dostawcami, a także dokonywa z nimi

rozrachunków;

7)

finansuje i subwencjonuje przedsiębiorstwa pracujące na potrzeby armji;

8)

uzyskuje od rządu kredyty niezbędne do wykonania zamówień;

9)

dozoruje wykonanie zamówień;

10)

organizuje i zakłada nowe wytwórnie wojskowe i zarządza niemi.

Główny Urząd Zaopatrywania Armji ma prawo w granicach obowiązujących ustaw nakładania

sekwestrów, dokonywania rekwizycji materjałów i urządzeń technicznych, sekwestru wytwórni

wojskowo - technicznych, nakładania na dostawców i fabrykantów oraz ich urzędników

i robotników zobowiązań koniecznych dla zabezpieczenia albo obrony interesów wojskowych,

oraz udzielania ulg w stosunku do powinności wojskowej.

Na czele Głównego Urzędu Zaopatrywania Armji stoi dyrektor mianowany przez Radę Ministrów

na wniosek Ministra Spraw Wojskowych, któremu bezpośrednio podlega.

Organem doradczym przy Głównym Urzędzie Zaopatrywania Armji jest Komitet pod przewodnictwem

dyrektora Głównego Urzędu Zaopatrywania Armji, w skład którego wchodzą przedstawiciele

następujących ministerstw: 1) Ministerstwa Spraw Wojskowych, 2) Ministerstwa Przemysłu

i Handlu, 3) Ministerstwa Aprowizacji, 4) Ministerstwa Rolnictwa, 5) Ministerstwa

Skarbu, 6) Ministerstwa Pracy i 7)Ministerstwa Spraw Zagranicznych, oraz przedstawiciele

organizacji społecznych.

Sposób funkcjonowania Komitetu określa regulamin.

Istniejący Urząd Zaopatrywania Techniczno - Wojskowy przy Ministerstwie Przemysłu

i Handlu ma być, w myśl wyżej przytoczonych zasad, wcielony do Głównego Urzędu Zaopatrywania

Armji przy Ministerstwie Spraw Wojskowych i odpowiednio przekształcony.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu

z Ministrem Przemysłu i Handlu. Ustawa wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.