Ustawa Państwowa zasadnicza ustawa sanitarna.

Zarząd państwowej Służby Zdrowia, nadzór zwierzchni nad wszystkiemi sprawami zdrowotnemi,

sprawy higjeny społecznej i najwyższe kierownictwo spraw lekarskich należą do Ministerstwa

Zdrowia Publicznego.

Piecza nad zdrowiem ludności należy do zarządów komunalnych w obrąbie podległego im

terytorjum.

W szczególności do obowiązków zarządów komunalnych należy

1)

piecza nad czystością powietrza, gleby i wody, nad zaopatrzeniem ludności w wodą zdatną

do picia i potrzeb gospodarczych, nad należytem usuwaniem wód zużytych i nieczystości

i odprowadzaniem wód ściekowych;

2)

piecza nad przestrzeganiem odpowiednich przepisów obowiązujących przy budowie i przebudowie

domów, przeznaczonych na mieszkania i wszelkie lokale użyteczności publicznej;

3)

piecza nad należytem pomieszczeniem ludności w mieszkaniach i nadzór nad stanem zdrowotnym.

mieszkań;

4)

piecza i nadzór nad osobistą czystością ludności, jej mieszkań i otoczenia;

5)

piecza nad zapewnieniem chorym należytej opieki lekarskiej i pomocy fachowej dla położnic,

opieka nad psychicznie chorymi i dziećmi opuszczonemi;

6)

współdziałanie z władzami rządowemi przy zwalczaniu chorób zakaźnych i zapobieganiu

im;

7)

szczepienie ospy ochronnej;

8)

współdziałanie z władzami rządowemi w zwalczaniu nierządu i chorób wenerycznych;

9)

zakładanie i utrzymywanie kostnic i cmentarzy oraz czuwanie nad niemi, urządzanie

i utrzymywanie grzebowisk;

10)

oględziny zwłok;

11)

współdziałanie z władzami Zdrowia Publicznego w sprawach nadzoru nad produktami spożywczemi,

sposobem ich przechowywania i przyrządzania oraz ich sprzedaży;

12)

zakładanie i utrzymywanie rzeźni;

13)

nadzór nad przestrzeganiem wszelkich ustaw, przepisów i rozporządzeń sanitarnych,

wydawanych przez, państwowe władze Zdrowia Publicznego;

14)

składanie perjodycznych sprawozdań sanitarnych państwowym władzom Zdrowia Publicznego

według ustanowionych wzorów.

W myśl przepisów, w Art. 2 zawartych, zarządy komunalne winny wykonywać i utrzymywać

we własnej administracji niezbędne dla gminy urządzenia sanitarno-techniczne, zakładać

i utrzymywać szpitale, przychodnie i przytułki i t. p., utrzymywać lekarzy sanitarnych,

akuszerki gminne, pielęgniarki, dezynfektorów i inny niezbędny personel służbowy,

stosując się do przepisów i norm, wydawanych przez Ministra Zdrowia Publicznego; na

mocy decyzii władzy nadzorczej mają prawo, z zachowaniem ustaw obowiązujących, nabywania

w drodze przymusowej, za odpowiedniem odszkodowaniem, potrzebnych do wykonania przepisów

dekretu niniejszego nieruchomości, źródeł wody wraz z potrzebną ilością otaczającego

je terenu oraz prawo przeprowadzania wód i ścieków przez cudze granty, jak również

mają prawo zakazu zamieszkiwania w budowlach, wzniesionych przed ogłoszeniem dekretu

niniejszego, uznanych za szkodliwe dla zdrowia mieszkańców lub sąsiadów, aż do czasu

dokonania odpowiednich, ściśle określonych przeróbek.

W razie niewypełnienia przez zarząd komunalny, pomimo upomnień i poleceń lekarza powiatowego,

obowiązków, wynikających z dekretu niniejszego, Ministerstwu Zdrowia Publicznego na

wniosek lekarza powiatowego, potwierdzony przez okręgowego inspektora lekarskiego,

służy prawo wydelegowania do gminy lekarza sanitarnego w celu kontrolowania działalności

zarządu komunalnego w zakresie ochrony zdrowia publicznego, względnie przeprowadzania

na koszta gminy potrzebnych w tej dziedzinie zarządzeń, dopóki nie nastąpi poprawa

stosunków zdrowotnych.

Władze administracyjne i policyjne obowiązane są nieść pomoc delegowanemu lekarzowi

sanitarnemu we wszystkich jego zarządzeniach i czynnościach urzędowych.

Wydatki, wynikające z przepisów dekretu niniejszego, obciążają gminy, względnie powiatowe

związki komunalne. Wydatki, wynikające z punktów 6, 7 i 8 Art. 2, w połowie obciążają

gminy i w połowie Skarb Państwa. W razie uchylenia się gminy od asygnowania niezbędnych

sum na wydatki powyższe, odpowiednie sumy mogą być wprowadzane z urzędu do budżetu

gminy przez władza nadzorcze na wniosak Ministra Zdrowia Publicznego.

Pomoc za Skarbu Państwa na wykonanie zarządzeń sanitarnych i technicznych, wynikających

z przepisów dekretu niniejszego, może być udzielana w razach wyjątkowych tym gminom,

które wykażą, że ich stan finansowy nie pozwala na całkowita przeprowadzanie tych

zarządzeń.

Pomoc ze Skarbu Państwa może być udzielana gminom w postać pożyczek krótko- i długoterminowych

albo zapomóg jednorazowych.

Ministerstwu Zdrowia Publicznago służy prawo ogłaszania rozporządzeń i instrukcji

szczegółowych, wynikających z niniejszego dekretu.

Dekret niniejszy wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.