Regeling aanwijzing van volledige kalendermaanden en werkdagen in de Werkloosheidswet

1 Als volledige kalendermaand als bedoeld in artikel 1b, tweede lid, onderdeel a, van de Werkloosheidswet wordt aangemerkt: a. de kalendermaand waarover de werknemer, bedoeld in artikel 1b, tweede lid, onderdeel a, van de Werkloosheidswet van de eerste tot en met de laatste dag van de kalendermaand recht op uitkering op grond van hoofdstuk II van de Werkloosheidswet heeft; of b. de kalendermaand waarin voor de werknemer, bedoeld in artikel 1b, tweede lid, onderdeel a, van de Werkloosheidswet het recht op uitkering op grond van hoofdstuk II van de Werkloosheidswet tot en met de laatste dag van de kalendermaand heeft bestaan en vóór de achtste dag van de kalendermaand is ontstaan, tenzij dat recht eerder in diezelfde kalendermaand niet is ontstaan omdat: 1°. de werknemer arbeidsuren had; 2°. de werknemer niet beschikbaar was om arbeid te verrichten; 3°. de werknemer niet heeft voldaan aan de eis, bedoeld in artikel 17 van de Werkloosheidswet; of 4°. op de werknemer een uitsluitingsgrond als bedoeld in artikel 19 van de Werkloosheidswet van toepassing was.

1 Als werkdagen in een kalenderweek als bedoeld in artikel 1b, tweede lid, onderdeel b, van de Werkloosheidswet worden aangemerkt maandag tot en met vrijdag.

2 Indien de eerste dag van werkloosheid, bedoeld in artikel 16a van de Werkloosheidswet, op zaterdag valt, wordt in afwijking van het eerste lid, voor de betreffende kalenderweek die dag en de dag daaropvolgend aangemerkt als werkdag.

3 Indien de eerste dag van werkloosheid, bedoeld in artikel 16a van de Werkloosheidswet, op zondag valt, wordt in afwijking van het eerste lid, voor de betreffende kalenderweek die dag aangemerkt als werkdag.

Deze regeling treedt in werking met ingang van 1 juli 2015.

Deze regeling wordt aangehaald als: Regeling aanwijzing van volledige kalendermaanden en werkdagen in de Werkloosheidswet.