Supreme Court dismisses cassation against disciplinary board order as only judgments, not orders, are appealable.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a victim against a disciplinary board order. The victim argued for review of the decision denying their appeal, but the court held that cassation applies exclusively to final judgments, not procedural orders. Consequently, the appeal was rejected because the disciplinary board's order lacked the legal status required for such review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 426 § 1 k.p.k.; Art. 74¹ pkt 1 ustawy o radcach prawnych: Cassation is admissible only against final judgments in disciplinary proceedings, not against procedural orders, as the latter do not constitute 'verdicts' reserved for judicial organs under the Constitution.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt VI KZ 2/17 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie radcy prawnego J. K.w kwestii dopuszczalności kasacji pokrzywdzonego A.S. na postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w […] z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt WO-[…], utrzymujące w mocy zarządzenie Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w […] z dnia 9 sierpnia 2016 r., sygn. akt D. […]na posiedzeniu w Izbie Karnej, w dniu 1 marca 2017 r. postanowił: pozostawić kasację bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt WO-[…], nie może być zaskarżone kasacją, albowiem w postępowaniu dyscyplinarnym dotyczącym radców prawnych przysługuje ona wyłącznie od orzeczeń, nie zaś od postanowień. W orzecznictwie Sądu Najwyższego w sprawach dyscyplinarnych niejednokrotnie już podkreślano, że kasacja przysługuje jedynie od prawomocnego orzeczenia sądu dyscyplinarnego, a nie od postanowienia, co wynika z tego, że na gruncie ustaw korporacyjnych pojęcie „orzeczenie” posiada znaczenie swoiste, odpowiadające wydawanym w postępowaniu karnym wyrokom.
Ta terminologiczna zmiana uzasadniona jest tym, że ustawodawca nie mógł określić decyzji rozstrzygających merytorycznie w przedmiocie postępowania dyscyplinarnego mianem „wyroku”, albowiem zgodnie z art. 174 Konstytucji RP, taka forma rozstrzygnięcia została zarezerwowana wyłącznie dla organów władzy sądowniczej, do których nie należą sądy dyscyplinarne (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 października 2014 r., VI KZ 8/14; z dnia 25 lipca 2013 r., VI KZ 3/13; z dnia 18 lipca 2002 r., III DS 10/02, OSNP 2003/16/392, OSNP-wkł. 2003/5/8; z dnia 28 kwietnia 2011 r., SDI 6/11, OSNwSD 1011/74/257, z dnia 15 listopada 2012 r., SDI 34/12).
Nadto warto zauważyć, że zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. w zw. z art. 74¹ pkt 1 ustawy o radcach prawnych od postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych nie przysługuje żaden środek odwoławczy skoro w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania żaden z wyjątków od zasady dwuinstancyjności postępowania. Trzeba podkreślić, że postanowienie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego stanowiło rezultat kontroli prawidłowości wydania zarządzenia Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w […] odmawiającego przyjęcia odwołania A.
S., co wyczerpywało tok instancyjny w sprawie. Także zatem nawet przy uznaniu niniejszego pisma za zażalenie musiałoby zostać ono pozostawione bez rozpoznania, albowiem i w takim ujęciu kontrola postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w […] z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt WO-[…], pozostaje poza zakresem kognicji Sądu Najwyższego. Wobec tego badaniu w niniejszej sprawie podlegały jedynie kwestie formalne, nie zaś kwestionowane przez skarżącego ustalenia w zakresie winy.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.aw