Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept cassation from a conditional dismissal verdict.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the lower court's refusal to accept the defense's cassation appeal against a conditional dismissal of criminal proceedings. The defense argued that Article 523 § 2 of the Code of Criminal Procedure only barred cassation for conditional dismissals, not for conditional acquittals, and claimed procedural errors by the appellate court. The court rejected this interpretation, ruling that the statute explicitly permits cassation for any conviction involving a suspended sentence, regardless of the specific crime type, and found no grounds for the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: Cassation on behalf of the accused is admissible only upon conviction for a crime or fiscal offense with a suspended sentence; appeals from conditional dismissal verdicts are inadmissible unless specific statutory exceptions are met.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
V KZ 35/23 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie S.S. wobec której postępowanie karne o czyn z art. 177 § 1 k.k. warunkowo umorzono, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 października 2023 r. zażalenia obrońcy oskarżonej na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt IV Ka 206/23, o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt IV Ka 206/23, odmówiono przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 18 kwietnia 2023 r. w sprawie o sygn. akt IV Ka 206/23 złożonej przez obrońcę oskarżonej S. S. Odmowę uzasadniono ustawową niedopuszczalnością kasacji wniesionej od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie wobec oskarżonej, w sytuacji kasacji, w której nie sformułowano także uchybienia z art. 439 k.p.k.Powyższe zarządzenie zaskarżył obrońca oskarżonej stawiając zarzut naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na jego treść:„- art. 523 § 2 k.p.k. poprzez błędne uznanie, iż kasację można wnieść jedynie w przypadku skazania za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, podczas gdy prawidłowa i zgodna z literalnym brzmieniem wykładnia przedmiotowego przepisu prowadzi do wniosku, iż kasacja jest dopuszczalna w przypadku skazania za przestępstwo, podczas gdy drugi człon przedmiotowego przepisu tj. skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania odnosi się wyłącznie do przestępstwa skarbowego;- art. 523 § 1 k.p.k. poprzez uznanie, iż nie zostały spełnione przesłanki do wniesienia kasacji od wyroku Sądu Odwoławczego, podczas gdy zgodnie z literalnym brzmieniem w/w przepisu i faktu zarzucenia w kasacji rażącego naruszenia przepisów postępowania przez Sąd Odwoławczy, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez niedostateczne rozważenie zarzutu apelacji dotyczącego art. 177 § 1 k.k. w/w przesłanki do wniesienia kasacji zaistniały.” Podnosząc powyższy obrońca wniósł o uchylenie zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji i przekazanie kasacji do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne wobec oskarżonej.
Oznacza to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny. W przedmiotowym zażaleniu skarżący nie przedstawił żadnych powodów, które mogłyby wskazywać na to, by zarządzenie było dotknięte jakimkolwiek uchybieniem. Skarżący błędnie interpretuje treść art. 523 § 2 k.p.k. twierdząc, że warunek skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania odnosi się wyłącznie do przestępstwa skarbowego. Wbrew temu co sugeruje skarżący takiego stanowiska nie uzasadnia literalne brzmienie przepisu.
W treści tego przepisu użyto spójnika „lub”, który nie ma charakteru rozłącznego, a zatem dotyczy tak przestępstw jak i przestępstw skarbowych. Oznacza to, że kasację na korzyść można wnieść w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania zarówno za przestępstwo jak i przestępstwo skarbowe, ale również wówczas, gdy skazanie obejmuje oba rodzaje czynów. Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [M.S.][ms]