Supreme Court voids dismissal of private prosecutor's appeal due to lack of mandatory lawyer notification. Private prosecutor must be notified to correct formal defects.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the District Court's refusal to accept a private prosecutor's appeal, ruling that the lower court failed to properly notify the prosecutor of the mandatory requirement for a lawyer to draft the appeal. Although the prosecutor submitted a personal appeal, the law mandates that such appeals be prepared and signed by a lawyer or legal advisor unless specific exceptions apply. The court held that without a formal warning and opportunity to correct this procedural defect, the dismissal was invalid and the case must be remanded for proper handling.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 526 § 2 k.p.k.; art. 530 § 2 k.p.k.; art. 120 § 2 k.p.k.: The court must inform a private prosecutor of the obligation to have an appeal drafted by a lawyer; failure to provide such notice renders a dismissal of the appeal invalid.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KZ 19/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie K. M. i X. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 25 czerwca 2019 r.,zażalenia oskarżycielki prywatnejna zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego VII Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w O.z dnia 26 marca 2019 r., sygn. akt VII Ka […], o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do dalszego procedowania Prezesowi Sądu Okręgowego w O.
UZASADNIENIESąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 4 września 2018 r., sygn. akt VII Ka […], utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 marca 2018 r, sygn. akt II K […], uniewinniający K. M. i X. M. od popełnienia zarzucanych im czynów. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem oskarżycielka prywatna M. K. odebrała w dniu 11 października 2018 r. Na wniosek o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia kasacji, zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2018 r. wyznaczono jej pełnomocnika z urzędu, który w dniu 10 stycznia 2019 r. przedłożył Sądowi opinię o braku podstaw do wywiedzenia kasacji od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego.
Oskarżycielka prywatna pismem z dnia 14 stycznia 2019 r., które odebrała 1 lutego 2014 r., została poinformowana o opinii pełnomocnika oraz o możliwości ustanowienia pełnomocnika z wyboru do sporządzenia kasacji w terminie 30 dni od otrzymania wskazanej informacji. M. K. w dniu 6 lutego 2019 r. do Sądu Okręgowego w O. skierowała osobistą kasację od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 4 września 2018 r., sygn. akt VII Ka […] (k. 832-833 akt sprawy), wraz z drugim pismem, w których zawarła też krytyczne uwagi pod adresem przydzielonego jej pełnomocnika z urzędu, co potraktowano jako wniosek o wyznaczenie nowego pełnomocnika.
Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2019 r. upoważniony sędzia VII Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w O. wniosku tego nie uwzględnił. W dniu 15 lutego 2019 r. do Sądu Okręgowego w O. wpłynęło z Sądu Rejonowego w K. przesłane tam przez oskarżycielkę prywatną pismo o treści tożsamej jak jej osobista kasacja. Następnie zarządzeniem z dnia 26 marca 2019 r. Zastępca Przewodniczącego VII Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w O. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji złożonej przez oskarżycielkę prywatną, w uzasadnieniu stwierdzając, że „oskarżycielka prywatna nie przedłożyła kasacji, zgodnie z wytycznymi określonymi w art. 526 § 2 k.p.k.
– sporządzonej i podpisanej przez pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym, w terminie określonym w art. 524 § 1 k.p.k.”. Oskarżycielka prywatna przesłała do Sądu Okręgowego w O. pismo datowane 15 kwietnia 2019 r., z którego wynika, że nie zgadza się z wyrokami Sądu Rejonowego i Sądu Okręgowego, jak też również ze wspomnianym zarządzeniem z dnia 26 marca 2019 r. Pismo to zostało przedstawione Sądowi Najwyższemu jako wniesione w terminie zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie należało uwzględnić, mimo że jego autorka nie wskazała konkretnych powodów, dla których kwestionuje przedmiotowe zarządzenie. Zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k. istnieje tzw. przymus adwokacko-radcowski dla sporządzenia i podpisania kasacji. W myśl tego przepisu jeżeli kasacja nie pochodzi od prokuratora, Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka, powinna być sporządzona i podpisana przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Jak wspomniano, o możliwości (potrzebie) ustanowienia pełnomocnika z wyboru do sporządzenia kasacji w określonym terminie oskarżycielka prywatna została poinformowana pismem z dnia 14 stycznia 2019 r.
Rzecz jednak w tym, że to pouczenie nie znosiło obowiązku wezwania oskarżycielki prywatnej do usunięcia braku formalnego jej osobistej kasacji poprzez złożenie w zakreślonym terminie kasacji sporządzonej i podpisanej przez pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym, z pouczeniem, że w przeciwnym razie kasacja zostanie uznana za bezskuteczną. O obowiązku takiego wezwania i pouczenia wyraźnie świadczy treść powołanego w zaskarżonym zarządzeniu art. 530 § 2 k.p.k., w którym wskazano, że przyjęcia kasacji odmawia się m.in. gdy zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 120 § 2 k.p.k., który to przepis nakazuje udzielenia zainteresowanemu stosownego pouczenia.
Także w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano, że brak pouczenia, o którym mowa w art. 120 § 2 zd. 2 k.p.k., należy traktować jako brak pouczenia uczestnika postępowania o ciążących obowiązkach i przysługujących uprawnieniach, w związku z czym brak ten – stosownie do treści art. 16 k.p.k. – nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych (postanowienie z dnia 21 lipca 2005 r., V KZ 27/05, OSNKW 2005, z. 10, poz. 101). Wobec niedopełnienia w Sądzie Okręgowym w O. powyższego obowiązku, zaskarżone zarządzenie należało uchylić.
W toku dalszego procedowania w tym Sądzie należy obowiązek ten dopełnić, zaś dalsze decyzje podjąć stosownie do postąpienia oskarżycielki prywatnej. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.