Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V KO 95/21 Generato dall'IA

Supreme Court transfers criminal case to another district court due to judge's family ties and social connections.

Numero d'incarto V KO 95/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ordered the transfer of a criminal case to a different district court upon the lower court's request. The lower court argued that the defendant, a judge, had long-standing professional and social ties with judges in the original court, raising concerns about impartiality. The Supreme Court agreed, ruling that such close relationships could negatively affect public perception of the proceedings and undermine the appearance of justice.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji: The transfer of a case to another court of equal jurisdiction under Art. 37 k.p.k. is an exception to the general rule and constitutional guarantee of local jurisdiction, applicable only when the original court's composition threatens the perceived fairness of the proceedings due to significant personal or professional connections among judges.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction appearance of impartiality judge's social ties public perception of justice exception to local jurisdiction professional relationships court composition difetto di legittimazione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L..
Art. 45 ust. 1 Konstytucji
Wprowadza więc on także odstępstwo od przewidzianej w art. 45 ust. 1 Konstytucji gwarancji rozpoznania sprawy przez właściwy sąd.
art. 37 k.p.k
do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
Wprowadza więc on także odstępstwo od przewidzianej w art. 45 ust. 1 Konstytucji gwarancji rozpoznania sprawy przez właściwy sąd.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
V KO 4/02
postanowienia SN: z 12.02.2002 r., V KO 4/02, LEX nr 53043; z 13.12.2002 r., III KO 53/02, LEX nr 75503; z 21.01.2003 r., III KO 59/02, LEX nr 77010; z 11.01.2012 r., II KO 93/11, LEX nr 1108480).
III KO 53/02
postanowienia SN: z 12.02.2002 r., V KO 4/02, LEX nr 53043; z 13.12.2002 r., III KO 53/02, LEX nr 75503; z 21.01.2003 r., III KO 59/02, LEX nr 77010; z 11.01.2012 r., II KO 93/11, LEX nr 1108480).
III KO 59/02
postanowienia SN: z 12.02.2002 r., V KO 4/02, LEX nr 53043; z 13.12.2002 r., III KO 53/02, LEX nr 75503; z 21.01.2003 r., III KO 59/02, LEX nr 77010; z 11.01.2012 r., II KO 93/11, LEX nr 1108480).
II KO 93/11
postanowienia SN: z 12.02.2002 r., V KO 4/02, LEX nr 53043; z 13.12.2002 r., III KO 53/02, LEX nr 75503; z 21.01.2003 r., III KO 59/02, LEX nr 77010; z 11.01.2012 r., II KO 93/11, LEX nr 1108480).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V KO 95/21 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie K. F. w przedmiocie wystąpienia Sądu Rejonowego w P. do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L..

UZASADNIENIE

Do Sądu Rejonowego w P. wpłynęło zażalenie pełnomocnika m.in. K. F. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z 19 lipca 2021 r. wydane w sprawie PR 1 Ds. (…) o przestępstwo określone w art. 209 § 1 kk.Postanowieniem z dnia 29 listopada 2021 r., VI Kp (…), Sąd Rejonowy – w P. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.Uzasadniając swój wniosek Sąd wskazał, że okoliczności ujawnione w aktach sprawy wskazują, że sprawa dotyczy kwestii alimentacyjnych między członkami rodziny, a jedną z osób pokrzywdzonych występujących w sprawie jest żaląca się na nadmienione postanowienie prokuratury K.

F.. Od wielu lat pełni ona służbę sędziego, obecnie w Wydziale V Cywilnym Sądu Rejonowego w P.. Część sędziów tego Sądu złożyła wnioski o wyłączenie od prowadzenia sprawy powołując się na znajomość z sędzią K. F.. Sędzia K. F. jest osobą powszechnie znaną. Jak wynika ze złożonych oświadczeń, większość sędziów tut. Sądu utrzymuje z sędzią relacje towarzyskie. Z racji długiego okresu pełnionej służby, a także udziału we wspólnych szkoleniach dla sędziów, Sędzia K. F. utrzymuje również znajomości z sędziami innych sądów, w tym Sądu Okręgowego w P..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego w P. - jest zasadny.

Przepis art. 37 k.p.k. stanowi odstępstwo od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w drodze wskazania innego sądu równorzędnego. Wprowadza więc on także odstępstwo od przewidzianej w art. 45 ust. 1 Konstytucji gwarancji rozpoznania sprawy przez właściwy sąd. Dlatego art. 37 k.p.k. nie powinien podlegać wykładni rozszerzającej, a przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu powinno mieć miejsce wyjątkowo (por. postanowienia SN: z 12.02.2002 r., V KO 4/02, LEX nr 53043; z 13.12.2002 r., III KO 53/02, LEX nr 75503; z 21.01.2003 r., III KO 59/02, LEX nr 77010; z 11.01.2012 r., II KO 93/11, LEX nr 1108480).

Niemniej jednak instytucja przewidziana w art. 37 k.p.k. powinna znaleźć zastosowanie w sytuacjach, w których skierowanie sprawy do sądu właściwego według przepisów ogólnych godziłoby w szeroko pojętą prawidłowość rozpoznania sprawy, wpływając negatywnie na dobro wymiaru sprawiedliwości. Do takich sytuacji należy rozpoznanie sprawy przez Sąd, w którym pracuje sędzia będąca stroną postępowania. Nie przesądzając braku obiektywizmu sędziów tego sądu, fakt bliskich związków zawodowych i towarzyskich między sędziami orzekającymi w tym samym sądzie, wpływałby na negatywny odbiór społeczny sprawy i rodziłby podejrzenie braku bezstronności sądu.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.